장음표시 사용
181쪽
cii beneficio fruerentur : tenuioris vero fortunae homines plerumque sacris abstinere cogerem rsiue quod sumptibus in Clericorum hi pendia
praestandis pares non essent,sive quod Clerici Dio cessent alibi mysteriis obeundis essent occupati. Atque ita fiebat, ut memoria defunctorum plerumq; cessaret, nec ad clementiam Numinis pro eorumdem salute interpellanda, oblationcs insti- . tui possent, propter defectum Sacerdotis . cum tamen mos vellet defunctorum memorias, naaxit ne in domesticis oratoriis & sacellis celebrari. Itaqu*his rationibus motus Leo Imperator, non modo Unicuique, priuatim sibi lararium extruendi'. facultate dedit: verum etiam quos vellent Clericos ad mysteria obeunda euocandi. risimile est in- , quit nonnunquam defunctorum memoria instanti, praesentis memoriae illem musto lo sacrificio elabi, et tis lenqui hic vivunt, oe quos altera et ita tenet, mira que non exiguum damnum oιueniat. Statuimus igitur,ut non μ-lum generalis Ecclesiae Sacerdotes, sed etiam qui ad qua' cumque aliam Sacerdotum domu pertinent quibuscumque iusicumque domus dominis accersitis, accelsum ad sacra' toria oesiacrarum rerum functionem dare voluerit, in uibuslibet aedibκι sacrificandi, Deique arcana enarrandi facultatem. Ac ne quid libertati aut potius licentiae sacrorum domi peragendo rudeficeret,idem Imperator nouella i . constituit, ut sacrum fontem liceret,etiam in oratoriis domesticis habere, & baptisinum in illis celebrare. Statuimin igitur quemadrmo tam de sacrifici,s sic qu que desalutifero baptistmate et t
182쪽
ipsum in quolibet sacro ora tono quibi I et terarere lici tum it, G An Vero potuerit Imperator unicuique priuati sacri facultatem indulgere, viderint eruditi& probi omnes. Quid enim est aliud domes icisceremoniis fraenum laxare, nisi Religionem quam in scrinio pectoris Pontifices gestare oportet arbitrio inconsultissimae plebis, & inanibus superstitionum commentis sacra Optima corrumpentis
permittere. Sic pietas quae ad animos ciuium couligandos plurimum valet n discordiarum ac rixarum semen vertitur: dum quisque ritibus suis prς- sidium quaerit,o mauult sua sententia falii, quam aliena sapere. Imo vero quis tam pure ac innocen rer sacris domest icis, quam publicis interest3 Αu diunt ne domi declamante in vitia sacerdotem, &suos mores duro ungue carpentemὶ Clericos quasi seruos admittunt, nec honestius plerumque tractant quam artifices qui ad opera conducenda spe mercedis inuitantur. Adulari Sacerdotes insolenti incompolitae familiae necesse est,& eodem ore quo Christi corpus conficiunt, lasciuiam & petulantia Matronatum fractis oculis libidinem &in sanos plerumque amores meditantium collaudare. Haec sunt aliquando in priuatis sacellis tremendorum mysteriorum initia, his ceremoniis Clerici utriusque notae compositi, ad aras temere prosiliunt, precantur virtutem, & mentis sanitatem illi quorum vitiis fauent, veniamque iis dari x cita prece a Deo suppli cant . quos non audent in tanta scelerum licentia,peccatores nominare,
183쪽
i7, De bonis Spossessionibus Eciosiar ni, i Sic ad infame seruitium descendunt, quos sua
dignitas supra Angelorum sortem euerit. Vbi gomum venerur, & Dominas salutam: quid aliud
animo versant, quam ut earumdem gratiam foeda adulatione mereantur. Si esse curis,matronae sanitatem, si speciosus rubor iuuentutis florem, sis agrantia oculorum noctis quiptem, & molles tranquillioris somni inducias prodit continuo ingeniosis acclamationibus risuque meditato bon et valetudini applaudunt; laudant colorem flori dum sub cuius fallacibus inuoluccis vitiatae litescunt,& mens arrosa vitiis, ac scelerum sentina putescens, callidisti me caelatur. Ita Clericorum do i mestica illa liturgia, in ordinis contumeliam cedit : dum eorum obsequiis laicorum superbia in-- satur, qui vilissimo stipendio Sacerdotum adulatione ementes , iam incipiunt eos inter vilissima mancipia numerare, quibus aequum est etiam coronata capita famulari. Iam vero quid honoris, &gloriae priuatis eiusmodi sacris Deo quaeritur3Tu
multuaria Religione , praeceps familia relictis aegre operibus; ad pulvinar priuatu confluit. Illic indecenti cultu glomerata palpitantibus buccis, ore tremulo, nescio quid incogitatum balbutit, &s quid silentii, si quid pietatis ac reuerentiae assertur, illud ancillares animae, non tam Deo quat Dominis reddunt, quorum vultus, Sc frontem longe clariosius ac religiosius quam sacra mysteria trementes serui respiciunt :& de eorum be-
euolentia quam de Numinis pace perplexiori
184쪽
ecuna L. 773 Inde vero scrao peracto, cena mutatur complicatis aulaeis longe aliud a Religione cogitatur. illic plerumque, ubi Deus stabat rerum humanarum arbiter, theatrum lasciuiae, & vanitati consurgit Christi altaria invadit Daemon, ubi Ange lorum Hymni in sotiuerunt, ibi insolens ludio,aut lyrista delicatus molle carmen incinit, & quo loco negligentem eligionem exceperant,illic mancipia vitiis & sceleribus Dominorii studiosissime famulantur.Taceo caetera.Nam & pauca ista,quae culi corruptelam notant, iustus dolor extorsit, omnino vero nihil simctius Deoque gratius quam homines ad pietatis ossicia colligi, & in templa commeare, ubi Imperium erexit, ubi Majestatis. insignibus lucet, ubi aemulis femoribus Religio anis studia incalescur,ubi sanctioribus admixti peccatores,facilius coelum exorant,& qui innocenter vivunt iunctis precibus, maiora , & ampliora beneficia promerentur.
Merito itaque quasi speciem schismatis priuatos conuentus antiquitas exhorruit, & sine Episcopo in lucernarium quidem, vespertinas horas celebrare permittitur. Nec tamen omnino inte dicta priuata oratoria agnoscit Balsamon ad Ca-nonem trigesimum primum Trullanae Synodi. Nam& Anti mensiorum usum institutum ad priuata solummodo oratoria refert, non enim in maioribus Ecclesiis opus erat Antimensio. Cum earum aliaria esic ni solemni ritu inaugurata. Est λutem Antimensium panni genus, quod altari
185쪽
j. :ό di rixum h bent iii corum Eucliologio, nempe ua gubi, cum Pontifex Templum dedicasset pannum hu-1-.s .ium nai stratum,& mensae circumuolutum ire partes discindebat. Sacerdotibusque distribuebat, ut eo . sacras mensas tegerent inter sacrificandum: quandoquidem absque eo panno nefas erat in locis, de altaribus minime dedicatis sacrum celebrare.
De dote Oratoriarum. Oratoriis duplicis generis tu D ca, m priuata. Oratoris a magnatibus nefas erae sine dote construi. Quibus tu oratoriis, erant, vel non erant reliquiae sancitorum. De Oratoriis Gr Cape lis Monachorum.
Vbium esse potest , an oratoria ad res, & bo na Ecclesiae pertineant, & an ante condita oratoria, necessarium fuerit ijs dotem condicere Quod ut innotescat, aduertedum oratori j. nomenisse mi duobus modis, vel pro priuato facrario , de quo antea locuti sumus, vel pro publico, nem peextra aedium septa, quo uniuersis liceret costu se Oratorium priuatum inter res Ecclesiae numerari non potest: non enim proprie est res sacra neque rite dedicata a Pontifice , & ut ait Iurisconsultus aliud est esse sacrum locum, liud sacrarium: sacer
186쪽
Liber secunias. ipslocus, est locus cosecratus. Sacrarium est locus in quo sacra reponuntur quod etiam in aedificio priuato esse potest, i. βcra loca g. de rerum diuisione. Itaque ad hoc oratorium constria cndum nulla dote opus erat, sed si quando in eam domum ad sacra factu da Clerici aduocaretur, necesse erat stipendia, &sumptus a Domino domus piaestari, ut ex Nouella: Leouis quarta apparet, & ex Nouella
Oratorium vero publicum,uela potentioribus, α magnatibus erigebatur: vel certe i tenuioris fortunae hominibus. Oratoria magnates. extruebant ambitionis plerumque caussa , dc nominis conciliandi ergo, ut in aedio us etiam sacris nobili
tatis tuae notas, & vestigia insculperent. Solebant inirnitibus autem ea oratoria codere, Vel in Urbibus, Vel extra abi. Ha urbes,in praediis nempe, ac villis: quocumque ve- ῖς ro loco placeret magnatibus oratorium extruere,
sompellebantur ab Episcopis ad dotero condi cendam. De isto oratoriorum genere in xςlligςΠ c., ii A. dus est Canon trigesimus tertius Concilij Auri-ret Montianensis quarti. bi quis in agro siue, aut habet, aut po-' 'stlat habere Dioecesim, primum terras ei deputet sufficienter , Clericos qui ibidem sua oocia impleant, ut sacratis locis reuerentia condigna tribuatur. Na Dioece sis nomine intelligit oratoriu,cui certus Clericorum umerus adscriptus est. Quamobrem Gregorius Magnus, lib. 1. Epistolas ad Ariminensem Epii-ςppum praecipi tot ab Hemothea illuctris comina, quae oratorium condidit dotem congruentcm
187쪽
Li er secun M'. 179tes &passim in praediis constituti longius plerumque a parochia abessent nec possent nisi longis itineribus &na agno labore ad aed emaiorem &com - .munem proficisci. indulgentia Episcoporum co-doantur in praediis oratoria sine. vllius dotis constitutione , quoniam nulli in illis manebant
Clerici. Ideo quecum ad alimoniam & annonam Clericorum maxime dos Ecclesiastica inueta sit,in qua aede Clerici non erant, eam non erat necesse. 'bonis dotalibus exornari De hac oratoriorum for 'ma intelligendus videmur Canon. vigesimus primus Concili; Agathensis. Si P extra parochias in quibus legitimus e to dinariasue conuentus, oratorium in xjό dhagro habere ηυοluerit reliquis festiuitatibus. Vt ibi mi n. H. teneat propter fatigationem familiae , is a ordinatione permittimus: Pascha vero, taleDomini Epiphania, Ascens tonem Domin , Pentecosten Natalem Sancti Ioan
nis sapiste,vel si qui maxime dies in festiuitatibus ha
bentur , nonnisi in i itatibus aut in Parochiis teneant.
Chrici veros qui in fesiuitatibus quai supra diximus, in . oratorijs nisi iubente aut permittente Episcopo Miso 6-
cere aut teneres oluerint a communione pessant r. Hic
etenim canon loquitur de oratorijs non dotatis, ad quae nimirum minoribus festis & diebus Dominicis veniebant Clerici ex proxima parochia admissas celebrandas, unde animaduerte dum quod , ista oratoria, quae erant sine dote & carebant proprii S SacerdotῬbuscinullas plerumque habebant martyrum reliquias, nis forte tam vicina essent paroclitae ut ex ea facile commigrantes Clerici
188쪽
possent in oratorio frequenti psalmodia defungi:
nam martyrum reliquias sine honore & Hymnis: quotidianis alicubi iacere nefas erat. Hoc totum ς'' j pr clare docet Canon.11. Concilij Epaonensis,Vbi ' tota haec distinctio oratoriorum quae proprios habebant Clericos & aliorum quae aduentitios Reliqui tu tantum sole clarior elucescit. Sancitorum re li-I ' 'μ' iis orator sol aribus non ponantur,nisi fρημψ' se ricos cuiuscumque parochiae vicinos esse contingat qui se
cris cineribuό psallendi frequentia semulentur. Quod si
illi defuerint,non ante proprii ordinentur quam eis compe tens mi ius oe vestitia substantia deputetur. Et certe tantam fuisse reliquiarum apud veteres reueren- . tiam animaduerto ut vel P almos vel misias,si ncri posset coram illis quotidie peragi ac decantari patres antiqui decernerent. ,
Quamobre Greg. Mag. cum Mauro Abbati E cles a Sancti Pancratij tradidisset, eiusque obuen- riones ac reditus Monachoru comodis ac pones sionibus adscripsisset ferio eum monet ut Pacra iij reliquiae honestissime tractentur,& ante eas quo tridie opus Dei peragatur ubi per opus Dei intelli Greg p is. gendum arbitror sacram Mita Liturgiam. - Τ omnibuι inquit , tibi curae sit vlubidem ante sacratisii mum corpus Beati Pancrath quotidie opus Dei procul is bio peragatur. Superiora ista ex penetralibus antiqui iuris deprompta sunt. Quod ad iuris noui dis pora tionem pertinet. nemini interclusum est orationis caussa domi sibi sacrarium erigere: modo pie. x religio
189쪽
se id fiat non ad fastum & inanem pietatis ostensionen quae plζrumque to a Q pectoribus, in sup pellectilem effunditur: adeo ut plurimorum hominum parietes plus Deo placeant quam animi.
Ita Glossa extrauaganti ad couditorem ad M. orato-- rijs. Nec tamen oratorium istud priuatum inter re
ligiosa loca censetur, nam religiosius locus sine dote & auctoritate Pontificis non fit. Animaduertendum in iis per oratoria iure sie- ψ quiori appellari Monachorum aedes sacras, quae et cum Ecclesiarum nomine nori censeantur, dicuntur tantum odo capellae siue Oratoria Vnde titu lus de Capellis Monachorum : ista autem oratoria 'quae ad usius Regularium condita sunt,non censen- tur loca publicis usibus dedicata, sed tantum Monachorum in egularium,quorum fortasse habita ratiotie publica sunt, seu quatenus comparantur cum domibus laicorum. Vnde caret monimentis & insignibus locorum publicorum seu Ecclesiarum: cuiusmodi imonimenta & insignia siunt campanae ad conuocandum populum. Ita celestinus tertius Abulensi Episcopo. Patentibus in ciuitὶ boee- ζ N, x ris certificari desiderasut Templariis re Ho bitatariis, alijs oratoria in domibus fluis habentibus liceat campa- α meis ponere publiceque pulsare. Reqon emu Autem
consutationi taue quod non licet eis hoc agere, qHn potissi et cenuram Ecclesiasticam appellatione remota coercendi fui, et i itasint Ao iure contenti quod i itiam non impedias aliorum. Vbi glossa annotat quod excedentes 'metas priuilegiorum priuilegio excidunt dc posse
190쪽
iri De bovis sionibus Ecclesiarum sunt reprimi. Id ipsum de oratoriis de Edibus sacric
mendicantium rescripsit Ioannes . in exrraia .... . .. g Πxς qcμηρορ . De sicio custodis hoc edicti perpesu, ossicij cv- ordinamus quod Religiosi di Aiorum ordinum mendicantium, n nullo Conuentu uo,stu loco plures campana ha
beant sine sedis postolicae licentia steciali, sted una tan-
eummodo pro loco quolibet sit ut contenti. Nec tamen ab- nuit flammus Pontifex, quin si plures campanas in usus duntaxat proprios iidem Religiosi sit ne lite,& contradicente nemine habuerint possint iis in posterum uti L. eterum. Animaduertenda insuper Monachorum in Graecia consuetudo Nam cum in reliquis Ecclesiis solere e populus conuocari uni co tantum signo: monachi tribus signis seu cam- , panarum pulsationibus utebantur. Quorum primum exile erat e secundum paulo altius: tertium fortissinium. Accusabantur autem ea caussia, nouitatis monachi. Hos dessendit Baliam on dicens primum signirin notam esse antiqui testamenti, quod obscurum est: secundum Euangelii quod i q. 7 clarius: tertium ultimi iudicii apud Leunclauium P 7 lio. p. pag. 76. Haec Vero oratoria 1iue Ca Capellas Religiosi etiam exempti non possimi extruere in loco non exempto, sine consensu & li- .centia Praelatorum : in exempto vero sine venia sita in mi Pontificis. Ita Alexander. rescripsit cap. i. oritate de priuileras Plura de Ecclesiis Monachorum suo loco dicemus nunc ad Ecclesiarum&, Basilicarum structiiram dotemque con endi-