장음표시 사용
201쪽
- Liber sicundus . I93nem iussit ea erui, &exportari fai prae ictae B - siticie consecrationem a fratribus euocatus diligentius per- cun latur, utrum inter sacra sparietes sepulta aliquo- 'rum cadauera texerantur. C; que comperisset inesse quam plurima, uniaesi prius de templo eliminanda praece ri, contestans se non aliter consecrationis os tum suste
Ita diuus Gregorius Epistola H. libri primi
Surrentinum Episcopum , mandat consecrari Monasterium sancti Stephan ea conditione: si nempe eo loco constructum sit, ubi nullum corpus fuerit humatum. Eandem conditionem apponit in consecratione oratorij per Hemotheam Matronam conditi,libro secundo Epistola nona. Quibus quidem gestis conformis est fere sanctio Regia Capitul. lib. 3. tit. 48. nisi quod de solis in fidelium corporibus loquitur. Eccbsiam,in qua mortuorum cadauera insidelium sipetiuntur sancti care non licet e Sed si apta lidetur ad consecrandum inde corporibus oe rasis, vel lotis lignis , eius
Quin etiam si locus ille fuisset commercio Haz- reticorum inquinatus, nefas erat illic extrui sacram aedem, qua sit sordes istae, infandi conuentus receptatione contracta adeo tenaciter haererent, zisii Vx nulla possent purgatione ablui. Ita Concilium Λημ' Ep onense, Can. 33. Basilicas uaereticorum,quaStaneta mecratione habemus exosis ut p. llutioncm earum p*G bilem non putemus, san tu etsi ibus applicare desti-cimμ6sane quas per miolentium nostris tulerant possem
202쪽
ration e metabatur. Omni no vero an i maduerte ti-
dum possessionem Ecclesiasticam nuris,& ambitu aedis sacrae non finiri, sed libera semper olim suire quoquo uersum spatia ovaedan quae sacra,& religiosa haberentur. Haec autem spatia vel atrio, vel scholis inseruiebant. Vnde priuilegium immunitatis Ecclcsiasticae, ad so. passus in circuitu dicitur extendi, intra quos sacrilegium com mittitur si quid ablatu raptumue fuerat, ut scribit Ioannes 8. Can. qui ' hi 7. q. Nec praeterire possium, quod auctores finium regundorum determinis aedium sacrarum a veteribus praefixis, &designatis referunt. Si quidem ut ambituinto cisacri definirent, quo tuor aras, a quatuor mundi
partibus, humi defodiebant: ut si templi limites quaererentur, hi termini proderent, quousque religio pertineret. Ita enim habet Dolabella. Fines tempLressic quaeri debent , cisi in quadrifinio est posi-P tuae tW , quatuor posse ionibus finem faciet, . quatuor Argenuinae ψrώs quaeris aedes quatuor ingressus habit deoqu . tu sacro cium quisque per agrum 'am intraret. Quod si desertum fuerit templum, aras sic quaeris: longe a templo quaeris pedius xv. inuenis vilia fundamenta aliqua quod si inrcr tres, tres ingressus habet nter duos,duos imgr φαι habet templum . Vnde patet fines templorum aris fuisse desi gnatos in interuallo pedum quindecim, dc totidem ingressus fuisse quot arae& confinia. E Amplitudinem
203쪽
Amplitudinem vero aedium sacraru destribit N; bibi ANicolaus Papa II. Epistola ad omnes Episcopos . h-bςyrax, i
Sicut antiquitas a banctis Patribus flatu tum est tui- in , ut maior Ecclesia per circuitum 4o passus habeat Capellae υero mu minores Eccleotae 3o.&c.Ita etia Con-
cilium Toletanum duodecimum canone decimo ius immunitatis Ecclesiastici intra spatium triginta pedgna circa ambitum aedis fac rae definit, intra quod nefas erat cuiquam confugienti vim inferre. Hi, ipsis qui Ecol iam petunt, per omnia lici thm iu 3 o. passibus ab Ecclesiae ianuis progredi, in quibas triginta pamus uniuscuiusque Ecclesia, in toto circuitu defendetur: sic tamen, di qui ad eam confugiunt, in eae traneis , dei longe separatis ab Ecclesia domibus nullo
De dote Elclesia, , O ritibus antiquis donationum cartarum, fuerint Cartarum scriptores. Sulus :
Carrarum. Cartae dotis Ecclesiasticae aris impossitata Tenuriatio anathematis a donatoribus a sitata. Quid' traditio per herbam sir cellitem,per ostium cIati' L. Scolationis rim , γλ
ECclesias & Baslicas sine reliquiis Martyrum
nefas erat construi. Unde Concilium Africanum capsse quinto dirui iubet Ecclesias, quae sa-
204쪽
cris martyrum pignoribus caret. Placuit ut altaria qua pasmpcr agros villas tanquam memoriae martyram construuntur, in quibus nβllum corpus, aut reli uia eoiiseel. martyrum conditae probator ab Episcopi, qtri locis ei dem 'R p praesunt,si eri potest, euertantur: si autem hoc propter tumultus populares non nitur, plebes tamen admoneantur,ne illa loca frequentem. Quia ergo Basilicas omnes oportet Venerandis martyrum exuuiis orna ri. Ideo ne sine cultu,& reuerentia tam illustres reliquiae iacerent, ne quoru animus in coelo trium pliat, eorum cineres hominum fastidio, atque incuria laederentur: Clericos, & Sacerdotes necesse fuit adscisci, qui martyrum reliquiis assiduo famulatu deseruirent,& in orna dis aedibus sacris, ac Ecclesiis, hue lunai ivbus quibus martyrum
memoria perpetur coluit antiquitas) componendis versarentur.
Itaque Clericos foedus aliquod &coniugij spe
ciem cum Ecclesia ineutes, nomine dotis, aliquid bonorum, & redituum habere oportuit, quibus seipsos alere possent, & congruentem aedibus sacris cultum, atque Ornatum com parare. Hinc 'rant patres Episcopos aedem consecrare, nisi prius dotem a laicis acceperint, Canon quintus Conci- lij Braccarensis. Vnusiquisque Epistoporum meminerit, ut non prius dedicet Ecclesiam nisi antea dotem Boiucae, ob quium ipsius per donationem Cartula confirma tum accipiat. Nam non leuisessa temeritas mel minar si vel ne meta tione eorum, qui ibidem struiturisiunt tanquam domus priuata , ita consecre*r Eccl
205쪽
Libir siecundus Vnde Gelasius Papa, Senecioni alias Senonensi Episcopo consecrari posse sancti Viti Ecclcsiam scribit, si modo authenticum,& firmum acceperit dotationis instrumentum. Pue mentis amplecten
da deuotio est qua se tutius nobis, in re Juliana sui iuris fundasse perhibetur Ecclesiam, quam in honorem sancti
Viti Confessoris eius nomine cupit consecrari: hanc igitur frater charissime ὶ sit ad tuam Dioecesim pertinere
non ambigis, ex more conuenit dedιcari collasa primituae
donatione solemni quam mini tris Eccl si ς destinaspe se
praefati muneris testatur oblatcr , c. Licet vero Ecelestia ceremoniis iuris non teneatur , & habeat possessoriem sine rei traditione. l. omm Cod e Sacro anchu Ecclesiis: tamen reperiuntur ritus quidam , &solemnitates, quibus interpositis necesse erat Ecclesiae dotem , aut donationem quamlibet contradi. Imprimis ero animaduertendum dotem dari solita antequam Ecclesia aedificaretur, non enim sinebat extrui Episcopus, nisi doris condicta instrumenta accepisset: vi constat ex iis,quq deEmphanisticis siue insinuati uis scripsimus, item de oratoriis quae magnatum, seu pietate, seu desiderio extruebantur, quae omnia hic non libet repetere. Addamus tantum ex Capitularibus Caroli Magni, cap. a29. Nemo inquit Ecclesi im aedis,cet antequam ciuitatis Episcopus eten at, oe ibidi m cru- cem figat publice, ante praefiniat qui aedificare vult, quod ad luminaria, oe adcu lodiam , o stipendia cu- .
206쪽
idit De bonisi posessionibus Ecclesiarum,
Licet vero dotis instrumenta ante extructionem coli laeta essent: tamen aede iam costituta, Mad fastigium perducta, cum Ecclesiae fundatores
Episcopum ad consecrationis munus inuitarent, solebant donationem confirmare, & addere cere . monias,quibus etiam utebantur ij, qui postea ali qua parte suorum praediorum vellent Ecclesiam augere. Caeremoniae autem, istae fuerunt potissi muni apud Gallos nostrates, & Germanos. In legibus Baiuualorum edicitur, Ut cui in animo est, aliquid ex facultatibus suis Ecclesiae trade re, ille artam donationis conficiar, manu sua, si fieri potest, inscribat adhibeat testes idoneos. Testes autem illi debuerunt esse homines liberi &
ingenui : deinde Cartam donationis ita confectam pr sente Episcopo , aut Sacerdote in altari deponat. Si his liber per na loluerit, . dederit respita a Ecclesiam pro redemptione animae suae, licentiam habeat de por tonesua,po quam cum filiis siliis partiuit,
nullus eum prohibeat, non Rex,non Dux , nec ulla persena habeat pote latcm prohibe it,b quidquid donauerit,etigas, terram,mancipia, vel aliquam pecuniam ,omnia quaecumque donauerit pro redemptio; e animae sue jocper thiotim confirmet propria manus a Pst, oe te les adhibeat fiere mel amplius, si voluerit imponat manus in E loiaim nomina eortim notentur ibi, quos see rogauerit , tunc ipsim Epistobm ponat . Oper altare, mi tradat m pecuniam coram Iacerdote qui ibidem ser-
Innumera Cartarum eiuscemodi exempla ex-
207쪽
Liber sicundu tant in Annalibus Fuldensium,&in Antiquitatibus Alemanicis. Ex quibus liquet Cartarum scri- ptores, Ut plurimum fuisse, vel Clericos, vel Mo nachos,qui soli priscis illis temporibus,scribendi
peritia callebant. Cartas vero &instrumenta Latino idiomate concinnabant, sty lo breui, atque ut plurimum sordido, cui passim admixta sunt Bar- bara, & Germanica vocabula,etiam in Cartis quae in Francia,&sub Regibus nostris scriptae sunt; nam Aurbor vitae linguae Germanicae usum durasse apud Francos, i, t ad Ludovici Pij tempora,inde constat quod idem Ludovicus, inter mortis certamina, nescio quo , spectro pressus, & territus, dicitur eam vocem 'emisisse quod Germanica lingua est interpretatum Foras. in his vero Cartaru scriptoribus, di nota vis numeratur praecipue Madal fredus, qui Monachus fuit sancti Galli, cuius cartae plurimae reperiuntur circa annum 3 7. Albunius Clericus qui scripsit anno 77o. Prae cς teris vero Iso qui
dam Monachus, & magister sancti Galli scripsit
Instrumenta non pauca circa annum Christi sis. ime & formulas quibus cartae scriberentur composuit, quae dicuntur formulae Isionis. In carijs vero donationum primum exprimi'tur nomen Donatoris, deinde qua caussa donaue rit, 3 quam rem donet, quod praediu, quae mancipia, apponuntur testes quorum nomina scribebat manu sua, qui cartam conficiebat: unusquisque vero testium signum, & characterem suum iuxta nonacia suum apponebat. . Nomen suum adhi-
208쪽
Loo De bonis pol sit ni us Ecclesiarum.
bebat auctor cartae : ac denique nomen Comitii 'vel Regis. & annum rcgni,ac Imperlj. Illud interim animaduertendum misse in libertate donatorum , ut certam poenam mulctamve irrogarent haeredibus litis, aut aliis quibuscumque, qui donationem rescindere tentarent.& ausit nefario vindicare praedium, aut mancipium semel Deo religiose consecratum. Adeoque in hac parte priuatus quilibet iudicem agebat, quia in delasione rei sacrae magistratus auctoritate nemo e qui nonpossit sibi adscribere. Exeplar vero eiuste modi donationum, ut lectori alibi requirendi laborem , & fastidium snbmoueam hic adtexo. Ea E M P LAR DONAT IONIS EI
se nomine Chri in Ego Risu us cogitaui Dei intuitum
vel diuinam retributionem, vel peccatorum meorum ve niam promerere. Propterea υε rnaculam Iuris mei terram
eam in loco nuncupanti quod dicitur Petinuistare, quantum mihi Deus donauit, parentes mei , in haereditate dimiserunt, trado, struum Assiduyum, cum Omnia mea, cum agris, cum prassis, cum campis, cum aquis,cum siluis,
cum pumiferis trado de meo Jure san io Galloni ad post dendo, tar posea quidquid exinde facere volueris ledendi, donandi, pos edendi, liberam in omnibus habeas pote flare aciendi. Si quis vero, quodsieri non credo, si ego ipse, aut ullusis haereditus meis, mel vlla opposita persona,q icontra hanc donationem venire, aut agere tentaverit, iti primis D ei iram incurrat, ct a communione corporis, του
209쪽
.Liber secundus. 2CISacerdotum extranius sit tu si co seruat auri libras duas, S a cnti pondera q inque, quod petit, vendieare non valeat edpraesens baec carta omni tempore firma permaneat cum stipulationesubnixa. Actum praesentibus, quorum signacula continentur. 5 ign. Rivolsi qui hanc δε- natione feri rogauit, Sign. Ruodo , Sign. . cari Sigm udonis, Sign. Fi edualdi, Sign. Ariberti, Sign. Sua bonis, Sign. Ludualdi, Sign. Suςcini, Sign. O padi, Sign. Sig Acconis, Sig. Zilonis,Sig. Ruod Notaui quo feci inmensi sunto. V. Id. Iutas,in anno quinto de cimo , regnante Domino nostro Theodorico , Rege supra Carulum maiorem domus. Ego quanquam peccator Si uester descripsi. in Dei nomine. Amen. Ex quo patet comminationes excommunicationum,&Censurarum, non tantum a S. Pontifi- municatio'
cibus quibus est Ius pellendi sacris perduelles 3ci, exstipiti sceleratos ) verum etiam a priuatis quibuslibet
fuisse usurpatas . Quanquam vero cartis & instrumentis rei traditio ac donatio firmareturiattamen, dc aliis ceremoniis utebatur Ecclesia in adeunda possessione. Aliter enim in domus & casae, aliter in praedij, aut agri possessione mittebatur. Si enim aliquis Casam, vel domum Ecclesiae legasset, & donasset:
tum nomine Ecclesiar Sacerdos Monachus vel Ad uocatus Ecclesiae, unά cum donatore domum illam adibat,&pre tradition m olbj, m anaticulatum
Gomus, In Eccletiam rei dominium tranSserebat, tionis per
ita elicimus ex Marculphi formula ab . Quid sit autem tradere domum per o tium , Anaticula
210쪽
tot De bonis ' iombas Ecc farum, meo, quidam iudicio non est difficile augurari. Nam cum possessionem tradi scripserint iuris consulti, non cogitatione sola, sed corporali ap- prehensione, probabile est eos qui se dominos, . & possessores domus factos de novo, significa-Quid ,hi ι bant, ostii contactu , cardinum & pessulorum ea possessione initiatos. Anaticula autem sunt cardines domus ab ανατε' id est Orior, cψnu Crto, inde πιαπλα , dicuntur Cardines coeli Qui autem prete dium agrumue Ecclasiae trade l. bat, is gramen siue cespitem, ex eadem terrare
uellebat: & reuulsum tradebat Advocato Eccle- . siae, vel Clerico, qui nomine Ecclesiae possessionem praedij adibat. Eius rei insigne ex ςmplum habemus in Chronico Vindele mi est,i. i. cap. i7. Disere V ab t ἰώm , oe prudens Ciuis Zuuolle is G uulnus D, P.i7. P. I acen octo itigera terr e cum dimidio dedit Monasterio,' ' simpliciter, oe pure propter Deum, in anima pro genitorum 6worum salutem, hareditario iure a parentibus ad se iub ra,rraliter . legaliter resignans ea, oram nota testibus, m Iiramine de terra puscepto, Cr priori tributo legitime abrenuntiando. NPaulo aliter hunc ritum explicat Innocent. III. litteri, de in cap. Ex litteris de conlu etudine. ad Archiepisco
pum,&Capitulum Londensem ivbi male,Vulgo scribitur Lugdunensem. Nam cosuetudinem esse ait, ut qui agrum & terram Ecclesies donat; eius glebam seu portionem aliquam togae sinu inuoluat, quam deinde coram Antistite,in altari deponit; bi 'ero possitones aliquas clauuras, dei aliis religiosis