장음표시 사용
211쪽
reli ose locis in bona valetudine, vel ultima toluntate pro suorum vult remedio peccatorumconferre. Hac conferendι formam esse proponitis quod in eiuscemodi donationibus modicum terra in manu cosueuit accipere, vel in
extremitate pal* quod manu praelati Ecclesiae si inetur,atit super altare ponen um sub testimonio viάentium, audisntici μὴ dicta forma Nae Scotatio mulariter appeliatust, sec. Alias donationu formulas antiqui Codices subministrat Codex manu exaratus, tabulario e Apsiensis Monasterij in Dioecesi Pictonum fosinam donationis continet qua, Matrona quaedam illustris instrumentum donationis confirmat, per traditionem flocci capillorum. In eodem Codice Nobilis quidam morbo de cumbens donat Ecclesiae iura quaedam, S praedia,& confirmat donationem traditione Calicis in quo communionem sumpsit. In Archiuis Ecclesiae sancti Hilarii Pictaviensis, donatio suburbani praedij confirmatur a Comite Pictaviensi, per traditionem Cinguli & im positionem eiusdem super altare. Hae itaque sunt solemniores donationum formulae. Quod vero ad fundationum & dotationum Cartas pertinet, de quibus hoc caput praecipue institutum est , nihil habent singulare, nisi quod in illis nomen scribebatur Episcopi, qui Ba silicam consecrasset:& si fortan spiscopus Dioece- sanus non posset consecrationem perficere, men tio fiebat in Carta licentiae ab eo impetratae , alterius Episcopi ad consecrandam Basilicam iuuitan- Cc
212쪽
di. Secundo loco fiebat accurata totius dotis des criptio, 3. loco scribebatur auot Cleric vel Sacerdotes es sent in eadem Basilica sacris rebus mini straturi. Exempla dotationis, & fandationis exscribo,ex antiquitatibus Alemanicis.
uoniam ex varietate rerum mortalium , O temporum continuata prolixitate, humani generis debilitate, memoria rerum gestarum obliuions irreptione extruditur. Idco prudens industria hominum id quod posteritatietolait esse certum , h pissime reliquit successeribus tuis,
testametis confirmatum. In nomine ergo Sanci em Indi
uiduae Trinitatis, notum sit omnibum, tam futuris, quηm prasentibus, quod ego Notpertus Monachoru- S . Valli Ecclesi e Abbas in novali loco,qui Abbacella nuncupatur, in convalle circumpositorum montium sito, Basilicam adseruitutem Dei condidi, quam σ aed catam a Thielma ro Curteo Di copo cum licentia, σ rogatu Rumaldi Constantiensis Ecclesii pr asulis,per legitima consecrationem, loci illius in colis ad oratoriu stabiti . Denique hanc eandem Ecclesiam prabeda pueri unius de claustio nostro,s' una Veta penda oe beneficio inius mansus, oe' omnips μὴ cristiae decimationis determinatione dotaui, a
Monte Herseerch, ab alpe Solim , a Magginsalpa , a Barenta a Portaris alpa i foraverch a riuulo Bochm- bach, ab ostio bluuisu Rota, et que dum fuit in Sitterum,
que ad originem, ita mi procliuitas circumpositorum montium ad eandem cessam secundum liquentiam niμii
213쪽
Liber secundus. OS immiser aperti determinam. Vanc etia dotationem S erdoti ibidem D o fermenti, banno Rumaui Γοηφη- 1iensis Di vi consensu Fratrum nostrorum perpetuo iurest lium. Facta lunt hac anno Mb Incarnatione Domini M L x I. indictiones rignante Rege nostro Halarico Romanorum Imp. Anno η. Signa restium Vultione Adi o
cato, Opret tςo Pietprehi Vodaluch, ciebo, Rege- noli, Eppo, Hettaan, Oreth, o caeteri complures. Ad cuius cartae notitiam quaedam vocabula explicanda. Noualem itaque locum . in quo Basilica extructa est, intellige locum prius infertilem. reces vero excultum. Vast penda autem qua dotatur ea Basilica, nihil aliud est quam vestiaria pen so Monachis prHlari solita ab Abbate. Nam apud Germanos Vuati, vestem significat,& Vatinam dicitur qui pannos vendit, Spenda Vero an
Restant duo tantum ritus explicandi. Primus, quomodo Ecclesiae potestate Episcopo traderent. Secundus qua ratione Episcopi in Ecclesia recens condita Clericos instituerent, seu ut vulgo dicunt investirent. . se
Et quod ad primum pertinet: Episcopi, priusquam Ecclesiae , seu consecrationem aggrederentur,sollicite inquirebant a fundatoribus, quibus conditionibus vellent eam dotare , ac si conditiones proponerent Ecclesiae injuriosas, sacroruria Canonum auctoritate discrepantes, puta si nollent Ecclesiam fundatam cognitioni
potestati Episcoporum subiacere , tum praesules
214쪽
, os D e bonis posse funibus Eci arum
sacri, consecrationem adoriri renuebant, ne ope ris religiosi praetcxtu Religio ipsa hederetur. Sive ro fundatores omnino se canonum potestati summitterent, Episcopus consecratione peracta, coram lacris altaribus Ecclesiae dominium, & gubernationem a fudatore accipiebat:Tradebat autem fundator potestatem Ecclesiae P ER PAL-r imn im L IV M altaris,Vt vocant. Hoc est sumebat in ina i nus altaris pallium, & Episcopo tradebat, qua ceremonia significabatur Ecclesiam in ditione Epis copi, quantum ad omnia iuracsse constitutam. Illustre monimentis in huius rei habes, in notitia donationum Ecclesiue Salisburgensis cap. s. apud c anisum,Tomo 6. antiquarum lectionum, P ,h: Guntherio Comite sermo est, Conuocauit,
pud C mc loquitur de Guntherio j illuc sanctum Virgilium Episcopum eo em anno quo ad Epi copum ordinabatur, dixitque ei sesesse ibi Monachos congregare, σ Abbatem constituere cir tunc Virgibus Episcopus requisiuit ab eo in cuius dominio voluisset, δει AbbG iste esset, π Monachi quos illic congregasset: ille ei primitus hoc dicere noluit , dixitque ei Episcopus , Neque ego tibi Ecclesiameton scro, nec Monasterium, neque sobatem fecun- dum Canones sciam ad quem,locorum illorum reetat do, donatio constare debeat, involuit inde abire. Den que idem Comes 9untherius diuino compunctiis amore,
cognouit quod Di copus seecundun, Canonum statuta in . cedere' estet promisit se hoe ipsum quod ibi constru- Elam h buit, admona erium per cere volt cum omni
proprietate se aeandem Ecclesiam , si consecres set , n
215쪽
Liber sicundus'. 3 si Sal burg n m sedem Episcopatus, m ad issam domina tionem pleniter per omnia, sicundum Canones tradere melle, per omnia inde ita facere sicut Virgilius cο- pus illum doceret, tunc demum consensit V irgibus Di copus, ct cossecrauit ipsam Basilicam, inhonore sancti Stephani , oe omnem locum hunc. Quofacto Guntherius tradidit per Pallium altaris Virgilio Episcopo ipsam Ec
clesia,cum omnibus quae ibidem antea perdonauit tradere. Ex his patet quem animum attulerint Vete- ,
res illi Episcopi in dignitate sui nominis propugnanda, qui nolebant vlla in sua Dioecesi Mo- . nasteria construi, nisi quae Episcopi ditione,&au-
Al rum vero quod ad inuestituram Ecclesiae pertinet. Solebant Clerici, vel Monachi post solemnem consecrationem Basilicae benedici ab Episcopo,& accepto ab eodem rerum Ecclesiasticarum inuentario de mytheriis rite peragendis
admoneri Idipsum in Monachis fiebat, quos religiosa veste,si eam de nouo assumerent, idem . Episcopus induebat, ut constat ex Chronico Vin desemiensi citato. cap. I .
216쪽
Liber secundis ut O Lectores Ostianos: aά haec aedis sumptum ad
iecisse : praetcrea peculiares reditus, qui instituto huic suo satis essent neque multitudinem aliquam adiectam, cui, exinde competens holutio fieri non post. Vnde animaduertendum Oratoriis & Aediculis, ad priuatae pietatis solummodo monimentum & significationem grati erga Deum animi constructis, dote
non opus fuisse tam lauta, quam Parochiae aut Monasterio.
Et certe in oratoriis habebatur ratio Clerico Q
rum qui illic erant instituendi Namsi forente sata P*stvl- ς' cerdotu numero, reditu opimiore dotabatur, quasi in inferiori gradu consisterent, puta in Diaco norum, aut Ostiarioru ordine. His enim 'suffciebant mediocres sportulae: quippe quibus nil incuberet oneris, praeterquam aedem sacram purgare & candelis ac luminibus moderari. Ita definitum in ConcilioToletano sub Recaredo Rege Era DCXXXV. Tlacuit vesacerdotibus, ne qui qua infra iri num suam paroecisa Dei aulam inquirat, m munificus iste qai de sita '
sane iam Dei aedificauerit Ecclesiam , quod ibidem pio suo
haerede largitis est , eodem loco presbyter flecundum priorum Canonum in 'tuta deberuiens habeat. st si presbyterum ea facultas habere non permittit , Wi diaconu. instituatur. Certe si minor est censu, ostiarias a sia cerdote sit electus, qui nitorem infra simus fanoctae Eccle- se sciat, qui sanctarum Reliquiaru luminaria omni subsequenti no te accendat. Ex eo fortasse quod aliquae at des fundatae essent, Vt aliorum ordinu, praeterquam Ostiariorum mi
217쪽
Liber secundis quod monasterii sibit appellationem, aliorum, scilicet
pretiosiorum et a seram, ouae ad ceremonia. Deique cultam Ise existentis felicitatu reputationem pertinent, non deest se facultatem. Eum ergo qui monasterium con ecrare melit m. ' a reri citra, prohibitionem, eo usique ad minimum vortebit ad eius conbecrationem impendere Quod vero fundator Monasteris non tribus tan .
tum monachis domum victumque, sed sibi quoq; debeat prospicere , caussa est: quoniam iubent
Canonςs, ut si aedium facrarum fundatores, inca- .
damitatem incidant, atque ad inopiam redigan tur, victus& habitatio illis ex fundo censuve Ecclesiae suppetat, ne beneficium se perdidisse lugeant, in ingratos conferendo. CCeterum non omittendum apud Episcopum fuisse Codicem rerum Ecclesiasticarum, in quem referebantur ea, quae quis, seu dotis nomine, seu alio quouis donationis gςnere contulisset in ar- bitrio stabat Episcopi ut pro dote Ecclesiae hqc aut illa praedia admitteret vel respueret. Nam si prς dia utilitatis aliquid essent allatura admittebat Epis .copus, si vero non commodo, sed oneri futura repudiabat. Codicis interim Ecclesiastici meminit Synodus Constantinopolitana quae dicitur prima& secunda, Canone primo. Nam postquam dam s,hrsu, nauit scelestum facinus aliquorum, qui ut pietatis
amam *ucupentur, monasteria construunt , & icc mda
post quatriambitioni fecere satis. res Deo sacratas '' . repetunt, & infami postliminio sibi vendicant: tandem ut huic morbo medeatur, definit, Vt ne
218쪽
i De bonis si ionibus Ecclesiarum
mini liceat monasterium aedificare absque Epi copi sententia,& consilio, illo sciente S permittente.
σ eam quam d bet orationcm peragente, ut ab antiquis pie ac religiose cautum est, monasterium quidem aedificetur, omnia autem qVae ad ipsim pertinent cum illo in ipso. breui in cribantur,m in Episto'alibus archiuis repo κε
ἐναπήθεα, . Vbi nota. m βρέcιον esse Cartam, bit imbri seu Indiculum donationis. Quae vero hoc Canone appellantur 'Θια ῖ σκοπακα, alibi ad Canonem no4y. 1 .Trullanae Synodi, Balsamon Vocat, OOc ' ω cs ..
σόν appellat. Hic autem Codex postremis teporibus a Cartophylace seruabatur, apud que fundator Monasteri j indiculum edebat earum reru, quas vellet in sumptus noui aedificij, & Mo-Machorum annonam contradere ; Quod si dotem eam competentem Cartophylax iudicaret, tum Crucis figendae, hoc est inchoandi monasterij facultatem impertiebatur. Et hunc esse morem su temporis testatur Balsamon loco citato. In urbiui quide Regina, ab huius teporis Cartophylace crucis Diu extra υ4 m non datur templum' excitare Iobnii, nisi inscriptis deposuerit iuxta C nonem primum. I. σ 2. Syno
di se omnia attu e quae ad eius persectionem pertinent, 'O ea minutatim confirmauerit in fodice Eret si stico. Nec mirum Cartophylacis venia opus fuisse, ad extruendum Monasterium, quippe qui balsamonis teniporibus,in tantum dignitatis gradum cop scendisset,ut Episcoporum iure,& honoribus stu,
219쪽
Cartophylacii autem seu tabulari, stecreto , seorsim d putata Aunt iura Episcopalia, Ooc tempore est Canophylax sancti umi huius temporis Patriarcha, iure .
omnia quae ad eum pertinent exercet, ut Episcopus. Etenim excommunicat, animae delicta corrigit Diaconos σ Sacerdotes ordinari permittit, sacrorum ministeriorum tabulas aeu indices exponit,m quadam eiu modi alia. Cario-ρ Lcium recte Episcopatus dicitiιr.Vnde non mirum si insignibus honoris, tam egregiis donatu silaerit Cartophylax. Alexius Comenus iubet eum προκαθηo Hἐων , sedere ante Episcopos. Si quando oportet eos cciauenire, antequam admittantur ad Patriarcham, cui nemo inconsulto Car- diciti. I. tophylace loquebatur. Apud eundem Balsamo nem ad Canonem i8 Nicaenae Synodi Cartophy-. Fuit se tum facem in equo patriarchali albo linteamine iii . tata strato equitas et in festo Notariorum,& tiara uti in p. solitum idem refert in Nomocanonem Photii μ'fh'' xix de Parochiis . . LPM0γε .
220쪽
11 De - ii possesitionibus Ecclesiarum
De paretriarum origine m progressu. Par g esmon uinam parochi apud Romanos. Species quaedam parochiarum apud infideles. Initia Parochiarum etiam rusticarum Apostolortim temporibus. Parockarum in υrbibus distinguendarum caussa. Euarastus parochiarum author non Dyonisius. Declaratum Iermentum quid. Parochiartim rusticarum di tinctio oe limites,
a quibuι positii. J pania parochiae ante Concilium biberitanum. Domus Nobilium primas paro
MIl est sanctu &inuiolatum quod aliquando
I temporis longinquitate non corrumpatur. Societas nostra non tam est subsidiorum quam Vitiorum turpe commercium , nam mutuo asset, ehu suas quisque sordes alteri allinit, & priuatae libidinis licentiam , atque impunitate Ioassequitur,alterius cupiditatibus indu endo. . Hinc morum pestilentia lauiu, per urbes, quam per oppida grassatur. Nam qui ciuitates incolunt, non tam humanitate cultuque virtutiam, quam vitiis ,&sceleribus rusticitatem excutiunt,&eo se politiores existimant, quo magis fuerunt in nequitiis fingendis ingeniosi. Atque ut ex tabidis corporibus lues maligna in aerem effunditur, ut nitentibu , speculis anus