장음표시 사용
241쪽
Et o De bonis sionibus Eccle Arum ritas, in quam peccat, quisquis sacerdotem squallore & sordibus plectit longe foedius quam olim ab infidelibus & inimicis Christianae fidei ad metalla damnarentur. Sacram hanc non voluntatummodo, sed opum& fortunarum societatem inter cloricos, suadebant Apostoli, e quorum Cano nibus hoc Anathema in fratrum despectores erumpit. Si quis Episcopu- presbyter cum siu aliquis ex clericis egenus, ea quae sint necessaria ei non fune ditat, segregetur, sin aAtem perseueret deponatur, ut qui fratrem suam interfec rit. Itaque occisi Deo sacerdotis reus est, qui egentem pon pascit, & qui calamitatibus pressum &inopia squallentem cogit turpi mendicitate ho norem Ecclesiastici gradus Angelis verendum, prodere,&principem Christi dignitatem procacibus lacestentium sannionum contumesiis ob
De noVarum paratiarum extructione , oe dote. Tres Caspis nouis paretriis initium dederunt. Qua nec 'sito te cogente forent de nouo paruciae. Nobilium an- ἰqua in parecbos superbia. Archidiaconorum farcilitas in diuidendis parochiis.
Ebus Christianorum feliciter compolitis,&Dice cessibus iam suos limites habentibus no
242쪽
uas parochias .e truendi , tres potissimum cauise cxtiterunt. Prima necessitas rusticorum. Secunda ambitio Magnatum & nobilium. Tertia lucrum,
atque utilitas Praelatorum 'i .
Necessitate rustico risin compulsi Praesules nonnumquam parochias diuidebant,& nouas erigebant. Quado nempe,seu inaccessa montium iuga, seu torrentes hioernis imbribus,& niuium lia quatione collecti, seu lacu , aut stagna prohiberent, quo minas ex dissitis locis, & mapalibus, rus fici in Ecclesiam imaxima anni parte commearet, adeoque cogerentur sacrorum mysteriorum fru
nibus, & praesidio diutissime defraudari Ita in
Capitulari Tolosano edito a Rege Carolo Caluo, anno 83 . Capitulo septimo. Vbi diu pentandum ait Episcopo, de nouarum parochiarum erectione, nec te re querelis popularium indulgendum. Ac si necessitati, eorumdem, orator ij quod Galli modo Syccursum vocant) constructione subueniri commode possit, abstinendum esse docet a nouarum Parochiarum erectione. Si nec ι-tas populi exegerit, ut pluressiant Ecclese, auisatuantur altaria, cum ratione γ auctoritate hoc faciant. Scilicet ut si longitodo,aut periculum aquae, dat bu aut alicuis scertae rationis, etesnec talis caussa popserit,ut pophi sexus infrmior mulierum videlicet, a ιt infantium, aut etiam debilium imbecillitas ad Ecclesiam principalemno po sit occurrere, in Statuatur aliare, si ita ξρομώcomplacet, ob commodum fuerit, ne ne ratione san is liqetor, parochia maneat in i Asar
243쪽
Sin vero ne oratorium quidem sussiciat, & tan . 'tum absint villae ab Ecclesia, &domo Presbyteri, ut ad Missias peragendas ed venire nequeat , ac rustici moria o periclitantes, non possint Sacer
. . . dotem acce sere, Qui lacro viatico confirmet mo rituros. tum certe censet nouam parochiam in
villarum ciconfinio collocandam quando nempe sic longe est villa, ut presbyter illuc sine periculo ad tempus, de congrue non pollit venire. Sin prae-- postulit erunt, populus non conduc ira, ne que cupiditate, delinuidia excitatus . ed rationabiliter acclamauerit, mi Ecclesia illis eri, Predyter debeat eroarin hoc D copaliter te te Deo in conscientiae par
tate cum ratione, CT auctoritate sine intentione turpis lucri , mature, Consilio Canonico tra Alent, notiti
tati, ac saluti siubieci. plebis quaeque V nd i sunt perge
Secunda nouarum rarochiarum erigendarum Αὐs: .hὸ ς uistis pCtitur ex ambitione, aut certe pietate no nobilium bilium. Nobiles plerumque longitudo itineris vexabat, & impediebat, quominus frequentisti nae sacris interessent, nonnunquam etiam in agro alieni iuris domini j ad Ecclesiam ventitare angebantur. Nam honorum & sessionum praeroga tiuam Dominis locorum cedere cogebantiar,
quod aurum seni per, & molestum fuit huic Eqmi-b nu generi qui filium exuere etiam pressente Deo ne seiun t: Adde quod non poterant pro arbitrio Clericos alieni territorij regere.& horas sacrorum pro suo& familiae commodo moderari. enim
244쪽
ambitio Sacerdotibus imperandi Nobilici pietate
sim per incestauit fecitque, ut dum sacra adeunt non tam videantur Christo fanaulari, quam ciuindem ministris, ac Sacerdotibus, arro anter insul tare, nec tam Regionem profiteri quam Impe
'rium. Itaque bis caussis & rationibus pressi Nobiles parochias erigebant suis sumptibus. &noua dote condicta, hinc Concilium Au Lanc se A. Si 'sin arro postulat bubcre Disc sini primum ei terraό L- putri si scienter. Hinc paroecia ita dicuntur Con- cohesi his stitutae in domibus potentum eodem Aurol. 4. can. 36. Hinc earumdem Ecclesiarum dominium, . tam contumaciter olim sibi vendicarunt Nobiles,
quasi nil esset discriminis inter gratia patrocinij. ius dominij quod videbimus agendo de iure .
Patronatus. Hinc Ecclesias munitionibus & vallo ingebant, quod incastellare dicunt veteres Cartae. lex D ucis Monforth anno latet. Ecclesias a Licis in castellari prohibemus, in seruitutem redigi, imo etiam V*hyi;hv in pestatas dirui praecipimus vel seruari arbitrio Episto-porum sed in ostris ιθ in litis aliorum dominorum Episcopi non possunt retinere tales munitiones. Tertia tandem & vltima caussa nouas erigendi parochias, fuit facilitas seu indulgentia Prassato rum &Archidiaconorii, qui & rusticorii Erecibus& suo interim comodo ducti, unam parochiam in duas partiebautur. Nam cum unusquisque pres byter diurnum commeatum & praeterea stipendium aliquodCircatici nomine, Archidiaconis de-
245쪽
1 o I nil ionibus Ecclesiarumberet. Imo vero Episcopis cum Synodum profi- ciscuntur quot plures erant parochi, eo lucra Mobuentiones Praelatorum & Archidiaconoru er ni opimiore - QR propter si habendi cupiditate, qua
degeneres animi premuntur, nUnnunquam Praesules infelicissime laborarent facile sinebant sie, Magnatum aut etiam villanorum precibus insecti, ut nouarum parochiarum erigendarum fa-n hesitare, cultatem impertirentur. Vnde Hinc marus Re - mensiis eam auaritiam & facilitatem coercendam monet capitulo 7. ad Archidiaconos presby- tero . EV se inquit vobis in nomine Chrasti prae lio, ut rusticanas parochias pro alicuius amiciti a zel petitione, aut pro aliquo praemio non prae malis confundere , nec iliuidere, neque Ecclesias istas,quae ex antiquo presbyteros habere bolitae fuerunt, aliis Ecclesiis, quasi loco G - , μα-m non seu θciatis: neque Capellas de illis Ecclesiis, quibus antea subiectae fuerunt: it per omne ministeriam vestrum 'in quisque mestrum describat omnes ecclesias
oe titulos, quae antiquitus presbteros habuerunt m Ca pedas illis antiquitus siubiectri,'mibi renlintrate. thuula E Vnde Capitulare Tolosanum supra citatum
monet ut Episcopi, si quado parochias diuidunt,id
iactant Hle intentione turpis lucri. Addit vero ut quia diuitione facta reditus antiquioris par Ciς minuantur, minuantur quoque sumptus & CX-pen q, quas pressbyteri eius Ecclesiae in receptariclis Episcopis& Archidiaconis faciunt, & annuas prae stationes leuiores ac moderatiores exhibeant: Seci dum quo subtraxerint coibi et presbytero de paroc bla
246쪽
ct distet a quoque debita ab in minus accli/nt, O a teri qui, quod diuiditur a parochia A lit , sub hac ea
dem mensura oneraimponant. Hae ergo rationes constituendarum de nouo
paroeciarum ruerant cum autem rundarentur, paroecism
primum illud obseruandum fuit , no minus quam i ' μ' - dece villae & mancipia parocho ubi subderentur. . Nam ut Episcopos in pagis, ita quoque iis domi bus priuatis esse parochias Canones prohibuertit. Anuesb δε oportuit ergo congruam esse multitudmem,quae L populus dici & esse posset Tolet. decimum sex- I. y, tum capite quinto. Ecclesia quae et ue ad decem ha - ωbμerit mancipia juper se habeat Iacerdotem, quae υe- η'f'yro minus decem mancipia ha erit aliis coniunga
tur Ecclesiis. In dotandis vero parochiis decimarum , & oblationum obuentiones non suffecerunt , nisi praeterea mansus adderetur. San tium est vi mnicuique Ecclesiae 4nu, manstas integer atq; alio seruitio attribuatur oe presb teri in eis constituti non de decimis, neque de oblationibus fidelium , non de δε- mi a , neque de atriis mel hortis iuxta Ecclesiam positis m uenitent Me depraescripto mansio aliquod struitium fuciant prae- '' fler Ecclesiallicum Concilium V vormatiense can. F. Trosteranu. I ta quoque Troileianum can. 6. &in capitularibus Conc. Mes.
Caroli magni lib i. c.bi. ita etiam Concilium Mel ψ si ς'' 'dense canones 3. f. Sanctus Stephanus Rex Hungariae dote paro chialis Ecclesiae sic constituit. Decem milia Ecclesiam lib.α, m. AEd sicent qua duobus mansis male legitur,apud Bonifi- .ntu duabus mesis, oti Lmq; mactus dolent equo iis mc'Io ex bobus cir Lbbus vaccis triginta quatuor minu '
247쪽
nutis bestiis vestimenta vero b corporalia oe coopertoria Rex prouideat, re, teri, Ir libros Epi copus. Vbi ani- maduerte singularem Regis pietatem, qui ornandi altaris sibi curam retinuit, quasi alia quam regia manu dedeceret Christi thalamum insterni. Vedt,
Reeei Ci galem ergo Coronam Sacrosanctis altaribus oppignerauit,qui sciebat summum Imperium in Dei
q9 1eruitute Versari. Huius exeidplum secutus La distatis Ecclesiis vastatis voluit ornamenta ex aera-xio Regio suppeditari lib. i. Decretorum cap. 7. radisi,u, Ecclesias propter seditionem desolatas aut combustra iusiu),h ' RUis parochiam restaurent ,Ἀ.calices m vestimenta ex semptu Regis dentur ibros Epistopus prouideat. Quod vero mansum alij passiim canones appet lant, id Concilium Valentinum Colonicam ampellat. Nam vult pro dote Ecclesiae, tradi a funda- , toribus Colonicam vestitam, id est mansum vestitum & instructum mancipiis, bobus, armentis, totoque insistimento rustico, ut clarius patebit agendo de mansis. Itaque sic dotem Ecclesiastivas hi hu'icam paroeciarum singularum praefinit. Sacubres Lyηφης'. Ο ΝΛles laici si condere Aa ilicas oluerint in praediis suis sicut edicium piissimorum QAugustorum continet unam Colonicam vestitam cum tribus mancipiis donationis gratia eu conferant, moxque Episcoporum iuri tris E cclesia eandem IS asilicam submittant Sanctissime vero prospectum est, ne mansus
aut reditus Ecclesiarum parochialium ullo onere premerentur, neve ex earum dote & facultatibus vllum censum laici praecerperent,quod tamen
248쪽
sibi temere arrogabant Ecclesiarum fundatores Concilium Troileianum can. 6. Metense can. 2. Coloniense canone . Valentinum can. P. Item
muntur, nudaque reuerentia sacer tali grasit ab alis
licis cottitae irreuerenter a* eruntur me. placuit ut ipsi CPresbteri u .Episcopis quibuι adiutores siunt, maneant:
O μὴ matre Ecclesia libere , Or quiete os ictum Ecci βasticum exequantur:Atei vero a fidelibαι designatis Basilichod hoc quod atutum est ab eo vindicentur , nullai: eradhibitio censio inde . quolibet faec tiri exigatur.
'Ve vero parcetciarum reditus, vel tenues essent, vel opimicita oportebat paroecos, sibi plures aut
pauciores Clericos in consortiti adsciscere. Itaque ς nonnumquam Paroeci, Sacerdotes alios apud se habebant, qui vicariam operam prie starent, non nunquam Diaconos Ilo nunqua Clericos. De nu mero Clericorum quo nomine etiam Sacerdotes se My
possunt intelligi loquitur Canon Emeri tensis Concilij decimus octauus quo statuitur, ut Parochi tani Presbyter o facultatum suarum modulo, certum apud se alant Clericorum numerum Instituit haec sancia 'nodis, ut omnes parochitani presbyteri, iuxta di in rebus sibi a Deo creditu sentiunt bab re et irtutem , de Scclesiae Aug familia Clericos sibi sciant, quos per bonam voluntatem ita nutriant, mi my o fictum 'sancitam digne peragant , ω' ad seruitium siuum aptos eos habeant. LA etiam vi lum vesitum d in tione Presbteri merebuntur Presbyter uo,atque utilitati
249쪽
Ne bonis ι pqssioni us Ecclesiarum. Eres sine Od Is esse debent. c.
Diaconos vero aliquando secum habebant Presbyteri parochitani. Etsi quando morbo sonti eo laborantes Dominico die sacra facere non possent, ac sermonem habere ad populum, Diaco ni in eorum vicem suffecti, non quidem concionabantur, sed sanctorum Patrum Homilias recitabant. Liquet ex Cano ne secundo Concilij Va- sensis secudi , ex quo etiam coniicere est parochi - i . . . t RQ, Presbyteros non semper habuisse potesta
cundum tem contionandi. Hoc etiam pro reuincatione omnium
,ano o. Eccles arum, GV prc utilitate totius populi noἴis placuit, it non solum in fultatibus, sed etiam in Ommbura arochiis verbo m faciendi daremus Prest teru potestatem:
itatis Presba ter aliqua infirmitate prohibente per 'ipsium inon potuerit praedicare , sanctorum Patrum Homiliae
De onere vero alendorum in familia lectorum & aliorum inferioria subselli j Clericorum idem Concilium Vas ense, Canone primo. Omnes Pre byteri, qui sunt in Parochita constituti, secundum consuetudinem quam per totam Jtalia satis salubriter teneri cognouimus, Iuni ores Lediores quanta Gmque sitne dis' rh habuerint, secum in domo,ibi ipsi habitare midentur e, . rccipiant: sio cos, quomodo boni patres, spiritaliter nu' trientes Psalmos parare,diuinis Leectionibus in ere, σ in lege Domini erudire contendant. Hoc autem animaduertendum, quod licet pa- rochitanis Presbyteris,aut parochiam relinquere, atque ad aliam migrare nefas esset, ut Canones
250쪽
a ecundus. 24 ApostolQrum prohibent , adeoque non prius ali- cui titulo possent in scri quam stabilitatem pro misissent, ut habetur lib. s. cap. Ios. Attamen ali quando legimus eos e parochiis suis excitos ,& e . at euocatos fuisse iussit Epicopon urbem matricem, ut illorum studio, &industria in sacris obeundis, ac componenda Dioecesi commodius Vterentur. Tum non amplius Parochiani, sed Cathedrales dicebantur.Neque vero propterea iure, & praero gatiua percipiendorum in parochiis fructuum ca- rebant, sed constituto illic PresbyterV annum dabant stipendium reliquis interim obuentionibus sibi reseruatis. Quae consuetudo maxime locum . . habuit in Hispaniae regionibus, nam in Concilio Emeri tensi. Elogit znanimitas nostra, ut omnea isecopos 'rouinciae non&.e,si voluerint de parochianis 'Presbyteris, atque Diaconibus cathedralem sibi in principali Ecclesia facere, maneat per omnia licentia. Hi tamen qui fuerint traducti, humilitatem digne Episcoposuo teneant, conest
eo honore ac reuerentia habeantur, oe umerentur in
Cathedrali Ecclesia, sicut hi quos constat fuisse ordinatos in ea. Et quamuis ab Di copo suo stipedij cau se aliquid s
per bonam obedientiam accipiant: ab Ecclesiis tamen in quibus consecrati sunt, vel 4 rebus earum extranei non
maneant . sed Ponti citi electione, Prest teri ipsius ordinatione Presbyter alius instituatur , qui sane itam officium pera Mi, discretione prioris, Presbyteri victum . mesitum rationabiliter isti ministretur. . Vtrum vero uni, &eidem Presbytero liceret plures Parochias obtinere, aut eandem parochigin . H ij