Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 602페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

251쪽

a pluribus presbyteris regi, non est huius loci dis ceptare. illud obiter dicam cum tenues cssent Ecclesiarum reditus, permissum olim uni Pre, bytero, plures Ecclesias habere, & diebus Dominicis , in zn ilium singulis illarum sacrificium offerre , ut patet ex

fissu Tol anum decimum sextum sanxit, ne plures iera-. O. Ecclesiae uni presbytero subderentur, sed quae Oh; .hb. i. susscienti dote instructae essent, Sacerdotem pro- ρ prium haberent, sin minus aliis coniungerentur Ecclesiis. Eodem modo decreuerunt Reges nostri prim N Capitularium, cap. 92. & in xςrtia additione Ludovici. capit. 96.

De paraeciis Costantinopolitanis.Tria 'iraciarν π genera extra urbe. QMdMonoeciae. .se μοι Presbyteri. Quinam fuerint με itωτερνι. PriopapM quod o cium a uil Graecos. Paraciae Vrbanae quomodo administra- n solita, Crc- PRaeter eas,quae in urbe essent parcecias,tria extra urbem earumdem genera reperio. Quam diuisionem sic censeo instituendam. Parce clas,vel Vnius domus ac villae angustiis conclusas, vel plu- riu villaru finibus ac terminis circuscriptas Oric-

talis Ecclesia habuit. Quae unica tantum domo fi-

252쪽

hiebatur parceciae illae Monoeciae dicuntur sue v t Photius m μονοιέα. Vbi enim parochiarum men-

tionefacit, earumque possessionem ait tricennali praescriptione acquiri, ius astud ad paroecias non tantum otοιέοι dietas, sed etiam ad parorcias, quas .sb eis; appellat,ait extendi ουν - Di

ἐχουσαj, Decretam est ut Epi copi citra controuersiam obtineant regiones a se triginta annis possessis , si ue sint ruralis heu parua, qtiae etiam μα ριπια, hoc est mnam tantam domum habentes dicuntur siue ετ sobia est multos habitatores habentes, c. Vbi apparetra partacias , quae raros haberent accolas dictas Monoecia Nel certe quemadmodum in Gallia itati in Oriente domus erant quae parochiarum iure

M prerogatiua utebantur. λQuae vero paroeciae plures familias compictebantur, vel in suburbiis, vel in pagis extra Vrbem p rei haerat costitutae parcecis vero omnib' Mesto fieri Refas erat,vbi aduerte quod qui praeerat domibus magnatum illi κουρο πορει dicebatur, qui autem rusticis suburbiis praeerant,erantque velut capita in- Syno tu colarum ad res eorum tractadas, illimis m i, hoc est maiores dicebantur. Eam vero curam vetat Clericos obire Synodus Septima. Nam cum vide Sym- animaduerterent Patres, Clericorum complures tionem de

plendore , & pompa ciuitatis illectos migrares ii paroeciis, α eas desertas relinquere, ac Com s

253쪽

α 8 D e bonis sionibus Ecclesiarum stantinopoli Oratoriis sese addicere Magnatum,

aduersus eiuscemodi transfugas edidit hunc Ca-nonem , Quoniam nonnulli Clerici Canonicas constitutiones circumscribent's, sua reucta parochia in alias excurrunt , ut plurimum autem in hac a Deo custoditam imperialι υrbe,etiam sese apud Principes locant, in eorum oratoriis missas faciunt eos,sine proprio Epistopo σConstantinopolitano non licet in quavis aede ut Ecclesia r . cipi. Si quis autem bocfecerit si perseueret deponatur, me. si quis autem eorum qui dicuntur maiore ς των λα ίω, μιι τουων curationi id est domestica curam familii magnatum obtinere deprehensus fuerit vel cesset, vel deponatur, potiud autem' ad doc ndos pueros 5 seruos accedat legens eis diuinas scripturas. Ad hoc enim etiam, sacerdotum sortim est. Et quo Cano ne patet eos, qui siue maiores se facerent e sacerdotum Catalogo fuisse, ἡψbis,i. sublatos ita illa Verba cesset ast deponatur σαυ-ύ Θωήκα θα - ίω, censura in Ecclesiasticos homines ferri solita significant. Omnino vero nominis istius significatione prodit Balsamon Abum λε-

- dicuntur curatores a stium , quae in suburbiis sunt

i Quae in villis aut in pagis erant Ecclesiae simplici vocabulo dicuntur i, tibi sitis Ita Concilium Ancyranum ppςll x. Illorum autem inter presbyteros po. stremum locum fuisse, docet sacri Canones. Nam neque praesente Episcopo, neqi praesentibus pie '

Balamo ad

254쪽

. . iter Z ca Mus by teris ciuitatis poterant sacrum facere,&mysteria celebrare in ciuitate, siue ut ait Concilium An

citatur a Zacharia epistola nona ad Pipinum Ma- et eE, miorem domus. Erant vero inter pre byteros vica I b cinos, qui stingulari dignitate polleret, & propterea

quod primum locum in eorum numero occupabant, dicti sunt Proto papa des. Ad exemplum foste urbis Constantinopolitanae, in qua erat Proto papas , qui praeerat toti comnium sacerdotumor dini. de quo Codmus in sexta Pentade officiorum Ecclesiasticorum,& eruditus eius Interpres Gret- o celeta serus, ad idem caput Hunc vero Proto papa dem Gle Eserus usurpasse licentiam dandi epistolas pacificas siue ς' 'μ' communicatorias patet ex scholiis Balsamonis ad n litis oti Canonem octauum Antiochenae synodi, his di De parochiis vero intra urbem Constantino - 4700M. polim sitis non multa, nec rara ad dicendum oc

currunt.

Vnum hoc sese offert, nempe in urbe duo fuisse genera Paropciarum ; Quaedam enim regimini& administrationi maioris Ecclesiae suberant, ac in Ecelesi per eius Canonicos, seu Clericos regebantur. h l. 'Quaedam vero sui erant iuris, nec alio nomine in Ecclesia in maiorem colebant, quam eo, quo Dioecesse .s matricem ac fontem venerari caeterae tenentur parochiae.

Quas parochias administrabant clerici maio- 'δάλ ris Ecclesiae, illae proprios secerdotes ac parochos non habuerunt. Sed in eas Ecclesias suo ordine q

255쪽

Iustinianus

iso De bons re essionibus hccisarum. suisque vicibus commigrabant singuli Canonicorum, iisque defungebantur ossiciis, quae ad curam,& salutem animarum pertinet. Itaque neque dotem propriam habebanti me paloeciae, scd earu facultates ac reditus, erant cum reditibus maioris Ecclesiae confusi. Eius generis. & condi. tionis erat Constantinopoli Ecclesia sanctae Moriae, quam Verrina extruxerat, & Ecclesia sancti martyris Theodori, de quibus sermo eii Noues la 3. Vt doterminatus sit numerus, c. Et sane Reuerendis. Clericorum sacro- ancia maω- a se miti . ioris Ecclesiae regiaevrbis nostrae mensura certis fini bus def cripta,m in artium admodum contrarita erat, quo tepore sola aάhuc erat Sacrosancta maior Ecclesia. Postquam dero, σ veneranda domus sinciae ,σ gloriost virginis Deique genitricis Mariae, in vicinia Sacrosanctae maioris Ecclesia pota, ab ipsa piae memoria Verina capit exstrui, item religiosi domus sancti martyris Theodori a Sphracio gloriosae memoriae consecrata , m veneranda iamri sanctae irenes , Sacrosanctae maiori Ecclesie copulata fuit, redigere plane numerum ad veterem formam imposi

sibiles. Neque enim tot simul Ecclesiu pauci quidam

: μ cere posint, quandoquidem nulla harum trium aedium peculiares Clericos habeat, sed pro communibus latur ijs , qui ad Sacrosanctam maiorem Ecclesiam pertinent qui 'omnes eas ordine , m veluti in orbem obeuntes sacra. in eis Uscia concelebrant. . Aliae erant parochiae in urbe Constantinopoli tana, quae proprios Sacerdotes, ac priuatos redi-k '' oeshabuerunt: de quibus eadem Nouella s. Sic t

256쪽

Liber sicundus. 21 Iquitur Iustinianus. Sed neque in aliis Ecclesiis quae alimenta , Vmptas ex Sacrosancta Maiore Ecclesia

non habent, conueniens est ordin, ndorum in ipsis mul- , titudo intromittatur, aut mensura initio in illis statuta transcendatur.

CAPUT XII.

De Episcopatuum origine, tote ac fundatione. Locus Episcopalisis infulis idoneus quis siit. uam lae Re s Histaniae irritus conatus in nouis Duscoparibus f -

suetudo im Se thuram circa Epi copatus. In etna ciuitate non sunt plures E 'iscopi. Explicantur subscriptiones conciliorum Hssaniae. Et de pluribus in ea-d msede Disivis. dij Remensis in Epistopatu Dunensi fundando audacia. Laudunum Clauatum quomodo Episcvatus. IN tegro volumine opus esset ad Episcopam ni origines sigillatim recludendas: tam illuit rnegotium hic non aggredimur, quod op rae longioris, & prolixioris stud ij est quam trimetiris. Si quando vota illustrissimorum Galliae Praetului

fauerint & reclusis tabulariis licuerit antiquitatu lustrare monimenta, stylum tam heroico argu mento sacrabimus, in quo, etiam conatus gloriam

257쪽

3r. De bonis hos ionibus Ξ tale rum puluerem ac cineres libando, qui Galliarum Ecclesias suo sanguine, ac sudore olim cernenta-

runt.

Nunc dicendum nobis quis locus fundando Episcopatui commodus,quae dos congrua Episcopalibus infulis, quae conuersiones & mutationes Episcopatuum, quibus caussis facis, unde Dioecesses non uli .e extinctie aliae de nouo creatae. Delo co dicere adoriamur. Llegantes pietiar de simu lachra multo lludio ingenioque elaborata, tenea. bras fugiunt Partem optimam formae ac pulchritudinis natura in oculis poli iit quod ea pars prae. caeteris, aut similitudine,aut occultis ac latentibus illecebris aliorum ad te oculos trahit, adeoque ambiguum de incertum relinquunt, facti ne sint

ut videant, an ut videantur.

Quia ergo nemo lucernam ponit sub modio, sed id pra candelabrum. Ideo dignitatum Ecclesiasticarum principem , lucem humani generis, facem Religionis ac pietatis Episcopalem honorem oportuit loco nobili, excellb & illustri consi

stere.

Ideo Episcopos poni nefas esse duxerunt veteres nisi in amplis, &spatiosis ciuitatibus ne loco rum ignobilitate dignitas tanta vilesceret: & veloci maiestate informati docerentur homines, de Episcoporum gradu, ac infulis magnifice semper

Distola ad Pseudo Anactetus in Epistola, ad omnes Epis Pulo,re,. copos, de Patriarchis primatibus & reliquis vetat

258쪽

in pagis illis & Castellis haerere Episcopo, sed in

maioribus tantum,ac primariis ciuitatibus, sue di-σnitatis thronum collocare. Hanc A nacleti constitutionem, Patres S Con-

Elia confirma rut,freti praesertim Apostolicis Pauli vocibus, qui quidem iubetTitum Episcopos in stituere, non quidem per oppida & vicos, sed per

ciuitates. Concilium Sardicense Cano ne sexto, hanc legem censet non posse sine detrimento tantae dignitatis violari. Licentia vero danda non es ordinandi Episcopum , aut in vico aliquo, aut in modica aliqua Ciuitate cui suociar nus Prest ter, quia non effin cesse Episcopum fieri, ne vilestat nomen or Di vi Authortitas : Concilium Laodice num Canone 16 Concit. Africanum Cataone 41. Eleganter in hanc sententiam dixit Leo magnus, Epistola 87. E'jco,

patia gubernacula nonnisi maioribus populis', ' freque --tioribus ciuitatibn oportet praesiderenne quod Sancyorum Patrum diuinitu3 in 'irata decreta reuerant, viculis Grpossessionitus, velobscuris, m solitariis municipiis tribuatur Sacerdotale fastigium: sist honor cui debent excellentiora committi ple sui numerositate et ile cat. Quamobrem cum fgphanus olim Emeri tensis Episcopus , iussu & flagitatione Vuambae Regis Hispaniae impulsus, in Suburbio Toletatio in sc clesia Praetoriensi sanctorum Petri & Pauli, Episse

Opum , praeter morem &consuetudinem Eccle

siae instituisset ipse eius facti poenitudine ductus patres Concilij soletani duodecimi cum lachrymi adortus est , veniamque labefactatae disci-

Paulus Α- post. adiit.

r. V. s.

Concit. Sar dicense,

259쪽

rione ra

α14 Debon pos sonitas Ecclesiarum plinae precatus. Quod factum omnes Episcopi co

concilio collecti improb runt, ac summouendos censuerunt Epit copos, non modo ab eo iuburbio, sed ab aliis quoque obscuris ac ignobilibus villis, coricli. O in quibus per Voluntatem Vuambae Regis fueri r VR rant instituti. Dixit en in ita Cocilium de Stephano loquitur , te violentia principali imputrumfuisse, et in monaster o Vrgulae Aquis n qua venerabile corpus sancti Pimen Conli Joris debito qolescit honore,nouam Epi co calis honoris ordinationem e sceret. Et i eo quia indi str to, acillimo aspen ι iniustis Uuambae Principis iusiu-nibus parens, nouam iniustam illic Tontifica his siedis preseritanem induxerit, ubi Canonica in litutio id feri omnimodo ratione refellit, pi edictus idem mir prostratushhmo medicamine nitri praecepti, di sibi dari veniam petiit, O quid potissimum oporteret si cri de perbona eius, qui illic ordinatus fuerat nostri oris sententia decernendum poposcit. Et quibusdam verbis interiectis,

quibus proferuntur in medium Veterum Patrum, an .con. ac Conciliorum sententve, de maiestate & nobili- '' TV 'δ tate sedis Episcopalis , tandem Patres ita conclu-

dunt. Vt in locum Vistulae supradictς quis. Deinceps sedes Spistopalis non maneat . eque Episcopus iluc et l-ιra constituendus existat: b c tamen 6umultas qui contra maiorum decreta illic Cidetur institutus fise Epi opus,

nullis canonum erit aa condemnationem sivi sententi , i ci centur quia non ambitione , d Principis impulsi me illic constit ordinatus. Et ideo hoc isti remedium human talis concedimus, ut in sede alia deced ntis cuiusl bet Episcopi trans catur praediolus locus ub monastica dein-

260쪽

fretus , sed sub Ab alis regimine sitiit buca quouit,

eri modis omnibuό manciandus.

Eiusdem generis & conditionis fuit decretum, quod factum est in C cilio Parisiensii quarto aesuersus Promotum quendam Presbyterum. Eum lenim summi gradus insolenti cupiditate si agran tem , & maiorum infularum desiderio pressum Agidius Episcopus Rernensis in Castro Dunensi, qui vicus est in Dioecesi Carnotina Episcopum . ordinauerat, & in facultatis Ecclesiasticae posses.sionem miserat. Cuius facti monitus Episcopus Carnotcnsis, nomine Pappolus querelam edidit apud Patres Concilij Parisiensis quarti, qui omnes expellenduin castro Dunesi Promotum Presby terum censuerunt,& omni ossicio ac functione Episcopalis ordinis interdicendum. Ita vero loquuntur patres Concith Parisiensis ad AEgidium Coned. p. Dominis Pappolus Episi pus,mediocritati nostrae detulit α' . inquerelam, in castro Dunensi, parcetia denique Carno- Σ y 'φ'

rina , quod castrum nec ad territorium ci tatis vestrae,nec ad vestram Prouinciam manifestum est pertinere a vobis conua omnem ratronem, contra canonicam gisciplinam Dipvum consecratum. fi licci flectandum pri cabeati morum Patrum Decreta potuit huiusnio A excessus

in vestra iniuria acerbius coerceri sed nos caritatis iura se phistis; iroi. nantes beatitudini mestrae indicamus, ut Pres tithm sum nomine Promotu,qui omissa fueritate canonica a vo bis dicitur tam temere consecratus , mi in te debeat de Agidium

SEARCH

MENU NAVIGATION