장음표시 사용
291쪽
iso De bonis oe possisni in Mel Gri mthedrales Ecclesias tres vero secix Archiepiscopatui
Cameracensem, Ultraiectensem, ἐκ Mechlinien sem nouam Dioecesim. Dedore vcro& patrimonio eorum Epistopatuum sic constituit Pontifex inempe ut nuncius Apostolicus, visis ac lustratis Resionibus & Monasteriis ac Ecclesiis intra fines cuiusque Diceceietas conditis, assignaret Archiepis copo Mechliniensi quin que millia Ducatorum au.ri de Camera, unicuique vero Episcoporum tria millia pro annuis reditibus, sumendis ex certis s e. cimis & obuentionibus δε clesiasticis. Interim vero
dum ista agi & perfici possent, Rex Hispaniarum . ministraret Arcni epjicopo Mechliniens. tria millia ducatorum auri de Camera, & unicuique Episcopo coι ω postquamsteri cati, ac re artiti fuerint, O cin terim donec feci catio or repartitio thi ρε fasti σ Occtμm Artiue sint non vltra Arechisiens 3, mi tum ac cuilibet ex Episcopabbus m Us pr auctis mi h θ quingentora iuratorhm simitam annuoi redi- imper ipsum Philippum Rege ex reditibus σ prouentitas, quoi ex dicta Regione percipit a Pandos cr Ar
quae incipit annuos reditus ex certis Decimis bonis oe fructibu/ re--ἴ,hab ditibus ac prouentibus Ecclesiasticis perdictum nuntii, m
292쪽
repartitis praedictae, ac pro ea tant im parte, qua plenarium suum effectum mimis sortitae fMerint, oe novethra integre cr proportionabicr perboluendos pro ea rum dote , pari consilio eadem authoritate etiam perpetuo applicamus cir appr b imus.
Ex quibus patet de dote v piscoporum semper Romanos Pontifices fuisse non mediocriter sollici-
ios;quippe qui non ignorabant ad sordidas artesad foedam Principum & Magnatum adulatione,Clericos non alio magis consilio quam elucundae ac amoliendae paupertatis adduci.
Hinc exosi fuerint Antiquitati pretesiiles illi atque Episcopi, qui, ad similitudinem eorum qui otiosi cinguli honore praecincti, vacantes olim diceban- turi vacantaui sunt appellati;quippe qui sine certa sede dc Cathedra oberrantes,eo te conferrent,quo . cumquς Vocaret quaestus de sordidissit m lucri cupiaditas, de quibus insignis est locus apud Synesium
oberrant nonnulli apud nos B cantibi; Sines enim me barbara dictione uti t pernom n usitatius in Republica nonnullorum improbitatem signi cantii s expri-m m. h nolunt babere sedem ratam . constitutam σ liquerunt Ecclesiam suam, non calamitate, Aed ut vo , Nn iij
293쪽
.83 De bonis oe post egionibus Ecclesiarum,
luntarii errones fruuntur honoribus illuc oberrantes, obi
Erant apud Gallos eiusdem fere conditionis etpiLcopi, qui se Scotos dicebant. Illi sine sede & cathe
dra palabundi cum certos ac constitutos reditus non haberent,omnem suam spe in praecipiti ac temeraria Presbyterorum atque Diaconorum ordi natione collocabant, aduerius quos Concilii Cabilone risis editus est Canon 3. Sunt in quibusdam A- cis Scoti, qui si dicunt Epi copos esse oe multos neg en tes ab que licentia dominorum suorum siue Magistrorum Presbteros σ Diaconos ordinantiquorum ordina- 'tionem, quia plerumque in simoniacam inci it haeresim . σ multis erroribus Jubiacet, modis omnibus irritam fieri debere, omnes et no consensia decernimus. En ergo Lector humanissime, quae ad Ecclesiarum omnium Capellaru oratoriorum, Parochiarii, Monasteriorum 'piscopatuum originem ac fu dationem p crtinent.
294쪽
PLures adhuc sunt Beneficiorum & sacrarum aedium tituli de quibus, nisi res eas in alium locum referendas censerem, hoc libro esset pertra standum. Ex monasteriis enim pullularunt priora tris quos a Monachorum cellis antiquioribus initium duxisse crediderim. Cum enim e Monasteriorum coetu & frequentia in solitudinem ac tranquilliorem secessum exercitatiores & Philosophi e magis dediti commearent,cellas plerumque in desertis de inacessis locis conditas petebant, cum Abbatum P nempe consensu,unde antiquis dicti sunt Sunt & laurae ac para lauria appendices & propagines & surculi Monasteriorum de quibus fiequens mentio apud Palladium & in Codice Iuris OrientaliS. I st a vero remotiora a ciuitatibus loca, nunc subseruiunt derivandis Monachorum coloniis si quando nimia turba dc frequentia maius Monasterium turgeat, aut si quos oportet solitudine ac disciplina austeriore corrigi. Pleraeque vero cellae nunc in sim plicis tonsurae Prioratus cesserunt quia olim in istis cellis nulli erant Presbyteri, aut Abbates quemad- ' in odum in aliis Monasteriis. Hic quoque de Xenodochiis leprosariis dici posset quarum institutio ex Concilio Aurelianensi quinto repetenda verum materia ista nimis ampla
295쪽
est, ut possit hoc volumine contineri. Ista exponemus cum ad administrationem bonorum Ecclesia sticorum nosterie prouehet stylus:illic, quaecumque in gratiam pauperum excogitauit Ecclesia nar rabimus: e quibus patebit in bonis Ecclesiastieis summum perpetuo praestidium pauperes habuisse, proindeque illis indignari nihil aliud esse quam inuidere solatia miseris & calamitatibus aeternitatem precari.
296쪽
in Jecie, nempe de mansis, praediis, seruis, Colonis , libertis. OΤs QVAM communem quandam e bonorum Ecclesiae picturam oculis subiecimus, nunc doctrinae ratio postu-- lat. ut singulas fructuum, ac Obuentio'niim species aggrediamur quibus, Ecclesia eo an m*ecies aggrediamur quibus, Ecclesia eo a falit qui se pro Imperijsala te,& Reipublicae splendore lacris altaribus deuouerunt. Neque miretur aliquis tot tubis ac canalibus in Ecclesiam opes
uam conssuxisse . nec antiquius, aut Iucun
dius populos Regesue habuisse, quam ut aemulis
largitionibus Sacerdotum stipendia augerent, ecci extra inopiae metum , & calamitatum discrimen, seu Clericorum, seu Monachorum Sodalitia collocarent. Indignum est humanis casibus ac miseriis premi, qui mis Cas quantum possunt, iugi obsecrationea o hominum ceruicibus arcent,& coeli Apissime nostris sceleribus indignantis, vindices flammas, suffuso lachrymaruna imbre restingunt i Certe quidquid Polito aculeatis inuiduae mordacis scoivinatibus obstrepat, i descit
297쪽
292 De bonis Ecclisitarum in 'ecie. in paupertate Religio, reuerentiam in sordibus amittit. Situ isto & squallore, que illi nostris rebus ta impatienter Optant, non tam sui amorem mortalibus allatura cisci quam fastidiu. Quisvnquam in haris & mapalibus subulcorum sic ra patiatur celebrari Z quem non afficiunt templorum ruinae, labes, & rudera. Quis non irascitur incultis altaribus & neglectis Quod si haec mortua &Ina- . Mimata religionu adminicula, nefas est non lucere purius ac nitere elcgantius, quam cetera quae prophanas domos uastruunt: quis nisi inuidiae dira frenesi vexatus, velit ad extremam inopiam Sacerdotes adigere, & perpetuo cum calamitate luctari, quos supra templorum, atque altarium reuerentia sianctiores ceremoniae consecrarunt. Videamus, ergo quid populis & regibus Religio debeat, & suaui commemoratione beneficiorum, eorum votis, ac generosis largitionibus gratule-
inur. Bona itaque Ecclesiae, de quibus in hoc libro acturi sumus, sunt mansi, seu praedia, alodia, laudi, serui, mancipia, coloni, tabula rij.
298쪽
De mansisEcclesiarum. Variae agrorum conditiones apud Romanos, Limitati,assignati, redditi ocati,ve Igales. Mansorum riusio in V os oe vestitos. Mansus pres bγteralis quot Bunnuariis constat.
AGRi omnes & praedia ab initio libera sunt,
seruitutes & dominia hominum voluntas
induxit: imposivit vincula terris S maribus hominum ambitio & exile istud punctum, quo res no- strae concluduntur in portiones ac fortes, societatis impatiens dominatio dissecuit. Inde bella, edes, nequitiae, proditiones, & quidquid scelerum,Numen irritat: &nostram incusat amentiam qui animam, qua nihil homini esse charius potes , terra viliorem fecimus & dum agrorum fines ferro bellisque protende nitimur, terminos alioquin satis anguilae minuimus Vitae. Cum ergo natura agros liberos fecerit; quas illis, gentium iura seruitutes imposueripi videamus. Nec enim aliter mansorum de praediorum, quibus Ξ Principibus Ecclesia donata est, pote- rit intelligi, quam si agrorum conditiones omnes Ibreui imagine comprehensas oculis subiicia
Seruitutes agrorum e victoriis populi Romani variae eon
natae sunt, ita enim iculus Flaccus Eo. de Condi-o talis '
299쪽
1 Teii, lib. tionibus agrorum. Caussam di dandorum agrorum i : 'inis, beta fecerunt. enim ager ex hoste Parie di i iis situ ui im Diuisionis modum t adit Liuius lib.3. iub fine l
is De bonis Ecclesiarum in specie.
Astros, inquit: ita captos alios in lictorem popul mpa m ti bah tm , alios Aet: obans , Alios militibus assignabant, alios locabant, auκ certum verti ai sine stipendi uni im
pone ist. Qui agri militibus dabatur in praemium rei bene gestae& solatium senectutis l. Lucius G illi diccbantur Limitati, apud Agge- num de Flaccum: quorum alii erant assignati qui de nouo militibus dabantur, alii reddit quos
nempe ex permutazione cons quebantur Vt con , tinuam haberent posscssioncm, quemadmodum ocet Siculus Flaccus loco citato. Venditi agri scuhastae subiecti fuerunt; quos populus Romanus ishici iι Vendi curabat, & eorum pretium aerario in re 4ς ςq baturi η arrh. Dracquorendo rerum d ni mo I idem di- dominio v. cuntur Quaestor j apud Siculum Fla cum. uiisees hoste Captos populis i oma s per Quolores vendidit. s
Locati agri &.vectigales hi sunt proprie, equibus seruitutes praediorum δο seu da originem
traxer .t. Nam cum pars agrorum Vendita,pars
locabat, vel ad longum tempus, vel ad lustra singula, &constituebat per prouincias publicanos ῆς redemptores, q ii publicorgni praediorum red
300쪽
aus' colligeban . Aliquando 'ero non locabat agros populus Romanus, sed utendos fruendos dabat certis conditionibus, siue cum onere vecti - Lo alis per singulos annos pendendi , Vnde agro- qui funint. rum ce n su alium conditio manavit. Hoc autem vectigal, vel ex quinta parte vel cx'd cima fru- etuum constabat. Ceterum quid interagros locatos & Vectigales , intersit,facile apparet. Nam agri iocati tam pos sessio quam proprietas erat populi Romani. At vero arri vectigalis proprietatem quidem habe - bat populus, non autem postestionem, dicunturque agri ciuitatum, non posse iliones, i in Λο F.
cie veror m si viscatio Glim & qui e S Iunt, licet fruendos in perpetuum acceptas ent titio non tamen propterea proprietatem habebant, stum & postationem l. imi citaitaIum iiii
agri cisi latum f.qui in perpe tum tsed usum tantum & possestionem l. ιπε qui in perpetuum, is si ager Te i ii - . tu dii: . . . uPraeter istas agrorum conditiones, duae quoque supersunt. Nam aliquando populus & imperator fundum & agrum veteri possessori restituebat, quorumdam, inquit Flaccus, divit Gai dot simi CN aE
Vnde eoru agrorum limites his notis imi periuntur R. V P. redditam veteri possessori. Αli quando tributis & stipendiis onerabant. Vnde di
cuntur praedia tributaria & stipendiaria:de quibus s. per traditionem instit. de rerum duis onr. Theo-