Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 602페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

311쪽

De minis maniorum generibus. Quid mansi tributales A gemules Barscaloi, Indominicati, Gre. uid Adrum paratura Aga matuum. uri Ecclesiae an tributis olim obnoxij. Mansit ad luminaria dati,

M Ans quidam appellantur Tributales,qui

dam Seruiles, quidam Indominicati, qui- dam Ingenuites, quidam Bars calci. Servilium in- dominicatorum & Ingenuitum frequentior est metio quam Tributalium&Bars calcorum. Hinc- χἡQἡὰς ' marus Remensis in Capitulis ad Archidiaconos, ita '' suae Dioecesis monet, ut inter lustrandum paroeconos siuae clas inquirant a sacerdotibus, quot mansi, habe ni '' in sua puroecia, i et u ulos ruiles, aut accola , Accolae

aute idem sunt quod Indominicati,nisi forte Accolas illic intelligamus non de mansis sed de vil-

lanis &parochianis: quot nimirum habeat paro

Aimonius

clitanos' Almo inus monachus lib. 1 cap. 33. Vbi de' tributo quod Carolus Caluus Romam profecturus in uniuersa Gallia pendi constituit, terram Vniuersam partitur in manlos ingemules, seruiles, & indominicatos. Placitum generale Galendis Junii tabuit ubi per capitula q aliter Regnum Francia filius sivis Ludovicus cun fidelibus cir regni p=imoribus regeret, que dimit se Roma rediret ordinauit,s quo'

modo

312쪽

Liber tertius. 3Q7mon tributum de parte Regni Franciae quam ante mortem Loibari, habuit, sed γ de Burgundia exigereturdi posuit. Scilicet mi de mansis Indommicatis solidus de unoquoque manso ingenuo quatisor denarii decensu minico, quatuor de facultate Man uarh: de Mans Pero seruili duo denarij de censu Dominico, est. duo de faculiate Man uarii

Mansorum vero Tributalium & Bars calcorum Arno pi mentio fit in donationibus Ecclesiue Salisburgesis, a. i quarum indicem texuit Arno Episcopus apud Ca- nisum. Coferendo itaque mansios tributales cum ii e genua agris tributariis. non erit dissicile eorum naturam χassequi & coniectare. Nepe mansi tributales fiunt quibus a principe tributum erat impositum ad onera bellica sumptus rei publicae procurandae: Tributorii autem originem referuot ad Carolum magnum, qui fracta Longobardorum feritate,viis ciuitatibus tributum imposui quod maxime pendere cogerentu cuin iter per Prouincias imperator faceret. ItaSidonius de restito Italiae lib. 4 Sigonius ig

certa tributorum genera imposuit f derum paraturam mma lanaticum appellata, quae aduenienti pol si imum in Jtaliam Regi perlatuerent. uae deinde pro ipsius S su cosorum eius benignitate, aut e parte leuata aut in totum remisi sunt. * . Quid autem fuerint antiquitus foderum para' siginiux de tura&mansio uaticu breui exponit idem Sigonius ' ' .s'

Iib. de regno italiae sub Othone magno , ubi de Longobardis loquitur, qui in tributis imponendis

313쪽

3o8 bonis Sccisa in in q,ec ἰὼ veteres Callos sent imitati. Tributa, qua ille Fredericus) a Francis instituta retinuit fuere fori,M rum Paratura, m Ma iouaticum. Foderum summa quaedam frumenti fuit, aduenienti in Italia Regi populi solucre tenebantur, pro quo sepe etiam Uimata

pecunia pendi batur. Paratura sumptus quem iidem laetias ponte que fluminum, qua tra surus aut quo adiaturus Rex erat, reficiendos impendere. Mansionaticum 'ero siumptus in te Hor caetera quae regio exercitui in agro hostitanti ece aria praebereiubebantur. Defodro vi sol,l lib. de legem quartam tit 8. lib. 3. Longobardicae legis i Frederi cuni de pace Constantiensi, Petrum de Vi

ne is lib. 2. epist. 29. ii ii Em, ii. De mansio natico lib. 2 capit. tit. i .Hincinarus .pist. id epistola ad ClerumTornacen ferruAimoinus lib. e.

Tormeen cap. IO. de parata aut paratura in Marculi ni ror-ris Q I, mulis, formulas.&7 Almo inus lib. . cap. 7. .

At bi. . ' Certum est vero sub Caroli magni temporibus eiusque: progenie, maximam publici tributi partem, in exhibendo Regi commeatu necessario fuisse positam.' Nam ubicumque Rex degeret, certam annonam ciues ei & militibus praestabant. RHamobrem ne eadem prouincia, Regij hospitij ouus frequentius ferendo, pauperasceret & crebris sumptibus tandem exhauriretur, Ludovicus Pius Caroli magni filius, quatuor prouincias Regni sui ad hyemandum elegit, in quarum singulis ordine suo, hyberni teporis molestias una cum malitibus transigebat. ut unaquaeque earum suc- cesiuis temporibus, cum Imperator aberat, Vires

314쪽

Liber tertires. 3o & opuletia in resumeret, ea vero loca suere Theo tua dum Palatium Casino gilum Andiacum lc Eu- rogilum, ut testatur Aimoinus lib. s. cap. 3.

An autem Mansit Ecclesiae fucrint tribu tales, &an praediis Ecclesiae aliqua tributa fuerint imposita breui dicendum. Certum est Ecclesias duo genera terrarum habuisse. Quaedam enim in dotem Ecclesiae erant condictae contraditae, quaedam vero ad dotem Ecclesiae non pertinebant, sederant veluti aliquod eius incrementum , nec tam

necessitatis Ecclesiasticae subsidium, quam splendoris adminiculum. Atque eas terras, quae Ecclesiae, dotis nomine obuenerant, omnino liberas esse oportuit, & a tributo quovis immune5. Nams seruos olim Herculis templum ingredi, eidem que sacra facere Religio fuit. Si annulum summis impiarum Religionum Sacerdotibus, nisi frai' u& quassatum gestare nefas, ne seruitutis insigma

etiam inter ornamenta digitorum haberen P. Quanto magis decet omni orae re feruili libera esse quae Deo voventur, & sacris altaribus, ubi sacra fiunt quae homines liberant,&atrocissima daemonum seruitute ereptos, pristinae restituunt nataliud ignitati Proinde Canone sexagesimo tertio, Concilij Meldensis Cano ne is. Concili j -rma ciensis, in Capitulis Herardi Turonensis capitulo quadragesimo in Canonibus is acii Lingonensis in praefatione; cautum sanctissime ne cuiquam seruitio obnoxius sit mansus Ecclesiae Quod diserte expresserunt Carolus&Ludovicus Capitularium

315쪽

3io De bonis Ecclesiarum in Jecie, libro quinto Capitulo 1. De Pno manso ad εἰ et a

d. ito de quo aliqui homines, contra lata sibi sertiitium . exigunt, quicunque y o hac caussa accusatus fuerit Comes.

mel missus, hoc quod inde sibi actum est presbyteris cum lege 1 a restituere faciant.

De mansis vero qui e dote Ecclesiae non erant, . alij quidem dati erant Ecclesitae tributorum expertes, aliJ vero tribu sis Onerati. Qui tributorum expertcs ab initio fuerant illi non facile tributa sub. debantur, nec unquam fere, nisi in Regionibus de nouo subactis a Rege Francorum,ut nouis dominis parere discerent, & tributi praeliatione obsequium faterentur. Sic Longobardicis Ecclesiis tri butum impositum refert Sigonius loco citato. Alioquin vero Reges sanctissimi ab Ecclesiae praediis semper tributa remouerunt. Vnde Gregorius magnus inter caetera paternae pietatis consilia Theodoricum& Theodebertum Francorum Re-

ges saluberrime hortatur, ne Ecclesiae praedia vio

latis maiorum institutis , tributo supponant. Audiuimus , inquit, quia Ecclesiarum praedia tributarii si e rei. 'Πc prabeant ' magna super hoc admiratione sust m

dimur, si ab eis illicita quaerantur accipi quibus etiam lici

ta relaxantur.

Qua autem ratione affictae & laboranti Reip. Ecclesia subuenerit, Ad quoties in splendore regni N pacem ciuium suas opes,erogarit, erit alius dicendi locus. Nunc ad terras tributarias redeundo, dicendum quod si terrae aliquo tributo onerata: Ecclesiae ψMςnturi, tum certe oportebat Eccle

316쪽

Tiber tertius.

staminarasim di incipis, aut militum annonam condictum vectigal conferre. & quotannis stipen, dia praefixa persoluere , nisi Princeps singulari munificentia ius suum Ecclesiae remitteret. Licet enim Religionis ratio maxima habenda sit, sumtamumque imperij pignus,ac praesidium in pietate 'collocandum, non est tamen minuenda Principis maiestas neque succidendi Rei p. nerui, qui inve- λctigalibus& opimo pecuniarum censu Versantur. Q Nam ut Principis est religionem tueri pacem sacris altaribus quaerere , ita religionis est auctoritatem Principis fulcire, & erogatis e suo , fundo subsit diis, spontaneae subuentionis exem- plo, populum ad communes suppetias animare. - Ita vero piissimi imperatores Carolus, &Ludovicus sanxerui, ne terrae Ecclesiae datae,a tributo exi- Eb.: .. , meretur capitularium, lib.quarto,cap 37. Quicum- ,

que terram tributariam unde tributum ad partem nostram exire solebat, vel ad Scclesiam , mel cuilibet alteri tradiderit, is qui eam susceperi tributum, quod inde su- uebatur omni modo ad partem nostrum persoluat , nisi forte tolem firmitatem de parte Dominica habeat Jer quam 'rum tributum sibi donatum possit ostendere. Atqui lapissime Principum munificentia tri- buta, ab Ecclesiasticis praediis sibi debita reini sit.

Ita Concilium Troseianum sentit praedia omnia concis. Ecclesiastica ex largitione praecedentiu Regum immunitatem habere a tributis fiscalibus M omni Dominorum exactione. In. priuilegio Ecclesiae Minden sis , immunitatem, legimus eidem con-

317쪽

Otho ma- cessam ab omni onere .fiscali. Vult enim Otho a. ditum magnus ab uniuersis praediis, & possessionibus M'' ' ,inquit, nunc :nfra ditionem regni nostri pes eat,

se quas deinceps in iura eius diuina pietcs voluerit auge .ri. Nemo praesumat exigere vel reda, fuso ra, et ρο- radas, vel mansiones,sed et i praed Ei im Monasteriumsub tuitione Imperatoris consistat, O quidquid ait Imperator fiscus exinde θerare potuerit, ro a terna remune ratioηe , Asiae Eccl/siae ad Ilipendia pauperum continuanda concessimus. Iisdem pene verbis immunita tem eiusdem Ecclesiae firmauit Henricus sanctus Imperator suo diplomate dato ad annum Ioop. extat utrumque in Chronico Mindens α. parte, edito per Ioannem Pistorium. sPudeat itaque Haereticos obiter dicam , tam insolentis contumaciae, qua ritus Ecclesiae Roma nete suggillant, & luminaria praesertim derident medio claroque die in aedibus sacris accensi Quid est enim aliud in eum morem invehi quam Imperatorum pene omnium nomen columeliis aspergere,& appellare insanos,quibus olim tot Prouimulae capiti su in miserunt. Nam ut breuiter dicam nil ab Imperatoribus, tam sancte constitutum, quam ut inoffensa essent praedia, quae pinetas maiorum, Ecclesiae luminaribus dedicasset: in eo

rum. gratiam toties sua iura, &fiscales obuentiones remiserunt. Adeoque de immunitate manso

rum quae ad Ecclesiae luminaria pertinet singulare capitulum extat lib. 1. .capit. s. iniquo sanctissiani Imperatores. Lotharius & Ludovicus Ita a

318쪽

Liber tertii, hortitus Episcopὀs. Ne Ecclesie illis, scilicet Sa

cerdotibus, ni a inrestauratione, aut in laminaribasiuata possibilitatem ab istis negligantur vestra nihilominus inuigilare debet solertia. Ut ictit alios prolubetis ne de Mansis ad Eccles M luminaria datis aliquid accipiant, sic vos, vestri orchidiaconi de isdem Mansis nihil accipiendo aliis exemplum praebeatis sed potius ad id ad quod data sunt seruire cocedatur , ut totum sicut dict est, in rc la ratione Ecclesiarum , S laminaribus vestra

auctoritate Urstudio cedere possit. Restat exponendum quinam sint mansit Indo - .minicati seruiles, Ingenuites di Baristat ci- . . i l

Indominicatus mansus, nillest aliud quam prae- bdium aliquod insigne ac nobile,quod neque co- . lonorum, neque seruorum domicilium erat, sed N ' Nobilium, ac dominorum domus, cuius ipsi ti-imini με. eulum appellationem nonnunquam sibi ad scribebant. Antequam enim in Baronum, Max chionum, Comitum, & alias eiuscemodi classes, atque ordines tota foret diuisa nobilitas, solebant Nobiles simplicem titulum nomenque domus

suae sibi praefigere, atque sese appellare Nobiles de

tali vel tali loco. Vt ex C hronico Constantiens liquet, in quo, multi leguntur psimplici thulo. Σ' ''Nobilitatis illustres, adiecto nomine d aus, Ut Ffer mannus , Nobilis de rbona, Uiete ue No&liis de Henricus Nobilis de Tanu. PO si quam ii sium. Vero Marcarum, hoc est regni limitua',&Recta rum Prouinciae, hoc est Contatum, cura cepit esse perpetua, & certis adscripta familiis ad Nobilita- ,

319쪽

Cui acius

tem accesserunt Marchionum Cornitum&Baro

in lib

Feus ,rix librum primum de Felmis, tit. primo ubi nominum istorum origines ex oendit. Geterum Manli in dominicati, neque cum onere census praeliandi tradebantur, neque eos

ad colonariam conditionem dabant Nobiles, sed ipsos sua cura, atque impendio inarabant.Vnde R cum in ceteris mansorum generibus Mansuarius reperiatur . hoc est: qui mansum conducit certis es 2 At conditionibus colόndum, utendum, fruendtim, hi tibis, seu mansi Indominicati sine Mansuario erant: b u. quod non clocarentur,sed ab ipsis Do- Hobaninu. nis colerentur. Hoc Vero liquet ex Almoino. pud qV 4 -- quem Carolus Caluus in Italiam profecturus tri' butum super singulis Mansorum imponit, ita utram Dominus mansi, quam mansuarius onus inter se tributi pendendi partiantur. At eo loco mansi Indominicati nullum habent mansarium, sed soli seruiles, atque ingenuites. Itaque indor minicati erant , qui inani uariis non elocabantur,

sed quos ipsinaci Domini praediorum suo ab ore,

atque opera colebant. verba autem Aimonii sunt concitauimus. Vbi de distinctione mansorum λ h si. ΠObi. est. Sed ut requirendi taedium lum-ub.ῖ. χ cap. mouea pisca repeto ex libro quinto capite trige -- simo quinto. Icilicet ut demasis Jndo nicatis soli G

- μ ὲἡ num tituli. De quibus consulendus Cia iacius 1d i

de censu Nominico, qautuor de facultate mavuari,

320쪽

. Liber tertius. 373ἰ mansio vero struili duo denarii de cens Domin ico , duo de ficultate m in uarii. Mansi vero Ingenuites dicuntur, quos Domini praediorum colendos tradebant hominibus in genuae, seu liberae conditionis quibus unus prae-

erat m amarius qui certum centum , seu penuonem, siue nummariam , siue frumentariam Do

mino fundi, ac praedij persoluebat. Eodem modo Seruilis dicitur,qui per seruos colitur, qui ita glebar insiti sunt, ut ab ea auelli non possint ,& ne quidem cum Dominorum voluntate in alienum fundum transferri: his quoque praeerat mansiua - .rius, qui collectis & receptis fructibus conditionibus a Domino dictis sese liberabat. , De Mansis Bars calcis rara mentio fit in anti- Mansi M. quis tabulis. Ex nominis autem origine appa- '' rei fuisse mansos insigniores Nobilium. Nam nobiles olim Barones dicebantur,id est graues ac venerandi a Graeco , vel a latino vocabulo vis quod veteres ' Longobardi corrupte υar esserebant, Vnde apud eos VariSildum pro Viri Α, - .ri fgildum, hoc est poena, seu mulcta occisi hominis. Vel certe Bars calci mansi idem sunt, ac inge nui & liberi, nam baro in legibus Alemanicisho gobardi-minem liberum & ingenuae conditionis, sigificat φ tit. 91. Si ancilla fuerit hiaut lolidum ununi Barus A-

Caeterum quinam essent ingenui, & quaenam eorum conditio non satis patet. Nisi forte dica- mu ingenuos in Germania, Gallia,&aliis Regio

SEARCH

MENU NAVIGATION