Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

41쪽

i. De bonis O post ionibus Eccle larum,

Nil amplius ile communitate ista, Hierosolymis instituta reperitur. Caeterum, an idem in caeteris Ecclesiis factinatum, inquiramus. Certe ouantum e Epistolis Pauli liquet: Ecclesiarum apud gentes non ea fuit consuetudo, Vt incommunem fundum suos reditus comportarent: Nam ubi omnia sunt promiscua , ibi non est dis crimen pauperis &diuitis: At diserimen istud ap prime manifestum est in Ecclesiis, uuae per gen-

Gentilium tes rundatae lunt ii quidem cum tam es immine ,ret orbi terrarum, qui Antiochiae erant discipuli. M s uni habitantibus in Iudaeafratribis pecunias prout quis habebat. Id est pro modulo M captu fortunarum : quod certe locum non haberet, si fortu- nae omnes & facultates essent promiscuae . Romanorum D. monet Paulus, Ut subueniatur necessitatibus sanctorum. Necessitatibus juncto usu

commonicantes ho 'italitatem siccitant s. I. Corinth. 6.

monet lites &iurgia, quae inter fideles oriuntur, Permitte da, arbitrio sanctorum & vitanda sen- tium tribunalia at ubi cessat meum & tuum, &omnis ratio proprietatis extincta est, ibi litibus &η-es turl lis,on est locus. Ephesiorum 4. fideles ad' inuit Sm senignitatem & misericordiam horta

sat benignitas & misericordia , ubi nemo miserior, nemo a tero talicior G Ad Philippenses 4. laudat eorum 4n se profusam beneficentiam , maxime quod sumptus suggesserint quibus dum aliis

42쪽

Liber primus . Ecclesiis praedicabat, indigeret. Scitis aurem cir mos Plubppenses quod in principio Euangelij quando profectussum a Macedonia, nulla mihi Ecclesia communica, nil in ratione dati 'r accepti , nisi os sob qua O Thesi salonicamfem l bis in et sium mihi misi is, Idem pa tet ex pluribus locis 1. Thest . . & L. ad Thess L. Licet vero proprietatis iura in reliquis Eccle- AEinium sis Christiani non abdicarent, attamen habebant commune aerarium etiam temporibus Apota se

stolorum , unde patientibus & a filictis stubuen, rent. Clarum est , ex citato loco A ctuum II. Vbi Aa. se Antiocheni dicuntur pro captu sitio contulisse de suis facultatibus, in subsidium fratrum habitan tium in Iudaea. Meminit & collationis & subueniationis in gratiam sanctorum qui essent Hieroso - limis , Paulus ad Rom. i J. Nunc igitur prosci caria Hierusa&m ministrare sanctis: probauerunt enim Macedonia Achaia collationem aliquam facere in pauperessandiorum, qui Ant in Hieru alem. Ad haec vero pietatis ossicia a Gentibus imploranda adhortatia erant Paulum, Petrus, Iacobus,&Ioannes, dum se se ad praedicandum Gentibus accingeret, Vt ipse testatur Galat. Σ. & animaduertit Theodoretus in hunc locum. Modum vero colligendae istius pecu niae diserte tradit idem Paulus i. ad Corinth. 16. ς' i ' : De collectis autem quae fiunt in san Zos, sicut ordἰ Π G i Cori 6.

Ecclesis Galatiae , ita tos facite. Per et ari s bati

τημ qui que vestrum seponat apud se recon cns quod ci Ambrosii bene placuerit: ut non cum venero, tunc colle Le fant. ynam autem Sabbathi D. Ambrosius, Theodo I SQ

43쪽

is De bonis oe nossionibus Fcclesiarum retus & alij interpretantur diem dominicam

qua venientes Christiani , ad facram synaximafflictis & laborantibus ex Ecclesia consulebant& litabant charitati, pecunias ita collectas serua bant apud se quidam ab Ecclesia constituti, vi, ' patet ex citato i oco i. ad Corinth. 16. os in- quit Apostolus in probaueritis per Epistolas, hos mutam per erre gratiam ete 'ram in Hieri olem. Attamen in illis distribuendis maxime consilium & voluntas spectabatur Apostolorum, qui tanquam Episcopi uniuersat Ecclesiae moderabantur, caeterum qui participes essent huius aerarii. & in quorum gratiam expendebatur, facile est deprehendere: primum enim Euangelici verbi praecones inde quin,m .s alebantur, seu Apollo li seu Discipuli, excipie- , bantur peregrini & aduenae communi sumptu, coςsiustici ut constat ex verbis Pauli, ad Corinth. s. ubi Titum & eos, quos sibi in Evangelio praedicando socios adlegerat, Corinthiorum commendat beneficentiae, hortaturque, ut ipsos comiter excipiant, & in Pauli fratribus ostendant, quo Pau- tum amore & beneuolentia prosequantur. Sive pro Tito qui es socius meus ob in zobis adiutor , siue ratres no Iri Apostoli Ecclesiarum gloriae Chri lusensionem ergo quae est charitatis vestrae oe nostrae gloriae , pro vobis in illos ostendite, in facie omnium Ecclesiarum. Et certe cum extra urbes, in quibus Euangelium vigebat nulli essent, qui Apostolorum curam ei sent habituri, cum intra locorum quorumdam angustias inclusa esset charitas,& Christiani no-

44쪽

Liber primus. 27 minis religio, aequum erat quoque ut Apostolis peregrinantibus, &in infidelium emendatione ac conuersione occupatis , essent qui necessaria vitae subsidiu impertirentur. Hinc Ecclesiae fide lium discipulis Christi& Apostolis, non tantum quae ad praesens tempus necessitas flagitabat suggerebant : verum etiam stipendiis & pecuniis quibusdam eos donabant, quibus pro Viatico uti possent. Ac ne auaritia aut ambitione duci vide rentur &Euangeli j foedus rem adeo pretiosam turpi mercimonio distrahere, ne manus suas pe cuniarum contagio polluerela d, erant in comitatu Apostoloruim mulieres quaedam piae 5 religio is, quae seu ex proprio censu , seu ex demenso Ecclesiae eos alcbant, quamdiu in itinere versa -

rentur. aut in hostico solo consisterent. Harum

mulierum meminit Paulus : Nun uid non habe ηαρ potestatim mulierculam sororem circumducendi fcut oe caeteri Apostoli fratres Domini o Cephas.c.Aut ego solus G fratres aut Barnabas non habes nuspotestatem hoc operandi ' Q his milit/t Ais stipendiis et n- quam E quo textu ai aret Paulum certis de causis, eas mulieres, rerum quae ad vitam opus ei sent, administras, a suo contubernio reiecisse, cum tamen ipsas reliqui Apostolorum circumducerent & ab ipsarum manu & cura veluti sui laboris stipendia reciperent. Atque eum e se huius loci sensum tradit Hieronymus. λ on HXit

mulieres ia

inquit bucendi, ne de v. oribus dicere pataratcir. i. - ,

Sed circumducendi inquit per prouincias qui e necessari

45쪽

23 De bonis oe posti stynibus Ecclesiarum

is sus facultatibus ministrarent. 'Ea ergo fuit tenuis & angusti prima Ecclesiae

aerarij oeconomia , ut optimi eius fructus &praecipui ad fouendos sacerdotes & clericos pertinerent , quibus instructis & necessario commeatu donatis, pauperum & viduarum ratio habebatur. Inde ceperunt Matriculae seu Indiculi egenorum ac miserabilium ut loquuntur persenarum, qua rum patrocinio adhuc nascens& vix dum suae vitae secura Ecclesia, quidquid animi neruorumque habebat, consecrauit. Praeerant tam religio

sis ossiciis Episcopi & qui primi in altaribus Christo pascebantur. primi eidem Christo in pauperueffgie pascendo curam impendebat; catalogu te xebant egentium & viduarum, in quas Christianorum Elemosynae poterant religiosus impendi. Ita enim Timotheum monet Paulus,ne passim &sine delectu quaslibet viduas, etiam adolescentiores ad capessendamEcclesiae beneficentiam admittat, &sinat publico demenso victitare , ne tu Vegeto corpore,desidia ardorque sanguinis nullo labore edomiti, libidinem accendat; adeoque, Ecclesia cuius sumptibus vixerunt, non tam ea rum virtutibus & continentia splendeat quam tu' xurie & petulantia dedecoretur e &hoc est quod innuit Paulus his verbis. Vidua eligatur non minus

ΡXaginta armorum,quae fuerit unius miri xor in operi

bis bonis testimonium habens ,sii flios educauit, si bo 'itio recepit, si sanctirum pedes lauitsi tribulationem pallentibis Iubministrauit . si omne θαι bonum subsecuta

46쪽

Liber primus. λ' est. Adolescentiores autem viduas deuita: Ctim enim luxuriatae fucrint in Christo . nubere volunt

Nam viduas istas solitas ali de fundo Ecclesiae, produnt subsequentia Pauli verba : Si quis Ardelis' '

habet et duas ubministi, et i is eti non gravetur Ecclesia, diij, quae vere viduaesunt uisiiciat. Nec grauz erit to- isse ει ὰ tam hanc sententiam authoritate Theodoreti fui stinuis rapcire, qui in hunc locum sic ait: Ostendit CPaulus cau fas, propter quas non vult iuniores r ferre in ni mer m

viduarram: illud luxuriat uerint, pro eo quod est Ecclesiasticum subsidium acceperint qcia siunt corpori ne cessaria absique dila sellicitudine si Peperini , aluntur in

otio 'otium autem introducit nequitiam.

Et haec pauca sunt quae de Ecclesiae nascentis patrimonio e sacris codicibus eruuntur , quibus Vnum hoc addi potest , quod ex Sylvestro ducitur: nimirum venditas a primis illis Christianis, Villas,doinos , praedia: & caetera quae immobilium nomine censentur, non quod ea retinendo se praeuaricari fidei suae arbitrarentur, sed quod scirent Ecclesiam non diu in Iudaea mansuram. atque ex ijs agris fructus vllos metere dedignarentu r, qui seruatoris sui fuso tam atrociter sanguine maduiolent. Expectabant itaque beatiores secessus, ct terras amoeniores, ubi Apostolicis vocibus victa gentium impietas vectigal Cruci penderet: Ubi Chi illiana Religio e Iudaeorum finibus foedissi- me pulsa tandem pacis & splendoris potiunda deItidaeorum ubique vagantium erroribus triumpharet. Futuram inquit Sylvester ) Ecclosiam in . D iij

47쪽

ACcusare cuicumque libeat antiqui Pictoris

commentum , qui cum egregiam Helenae pulchritudinem iuinari non posset. atque eas fingere oculorum flammas, quae post decem nates rixas, tandem miserum Troiae incendium pepererunt, victus maiestate argumenti, tabulam αexteriores omnes corporis ductus auro impleuit: ut cui formam & venustatem dare non poterat, saltem pretium& splendorem conciliaret,iaceretque diuitem quam pingere desperabat elegan

Certe omnis forma, virtus & pulchritudo, si stemus arbitrio huius saeculi, in auro & fortunis iacet. Quotusquisque est,quem non supra Catonis innocentiam in ramis tollat adulatio ; si modo diuitiis fulgeat, & spe mercedulae vel mediocris ancillantibus linguis blandiatur Fraudatur domestico& naturali gloriar pro uetus uallens integritas, dumque emuntur fauore & auctoritate, hominum suffragia,etiam furor & rapinae venali bus elogiis consecrantur. Et quis non augurabi-

48쪽

3L De onis sionibus Ecclesiarum. tur adEcclesiae puritatem &sacerdotij honorem. diuino quociam consilio accessisse diuitias, ne tan tigradus maiestas opum ornamento destituta, a pud mortalium iudicia vilesceret, & Ecclesiastici homines , quasi mundi sordes & purgamenta ab ambitiosis atque audacibus superbo & indignanti vestigio calcarentur. Quot sunt qui sponsae pulchritudinem nec oculis metiuntur qua columbas refert, nec statura qua palmas imitatur,sed capitis tantum fulgor, & quibus placere non posset, nisi reuera Caput eius di et aurum optimcim. Verum quam sordidi sunt eorum amores , taminiusti sunt Haereticorum quorumdam latratus in. Ecclesiae facultates insilientium, nec illam pro bantium nisi sordidam &tristi mendicitate squallentem. Aug. lib.de f. Inter quos primi occurrunt Antro pomorphi-- tae, quibus Aug. lib. de H resibus ad quod

ι, AD .' vult. Dcvm s inquit libi fingunt cogitarione carnus, .. operum. insimili tredinem imaginis cori retibilis hominis quod rusticitati eorum tribui ι Epiphamus parcens ris, ne dicantur H eretici. autem a commu iune nostra spa-

ra dic t culpin Episcopos diuites pascha cum iud celebrando: Ex quibus patet Epiphanium An- tropomorphitis aliquatenus indulsisse, quod De vi humana fronte effngerent quasi in eum errorem ipsos mentis nostrae debilitas impulisset, nec alio nomine schismaticos,&haereticos censuisse, quam quod diuitias in Episcopo scelus esse arbitraren-

49쪽

'Liber primus. Πtur. Qui Clericorum Opes praecipue insectatus si, nullum posteriora tempora haereticum tulerunt ante annum circiter millesimum , quo in anus. quidam nomine Leu tardus e vico Virtutis, in pago Catalaunico natus decimas oppugnauit,Vt re fert Glaber Rodolphus. Post stolidos hosce &amentes neminem repe

rio , qui istam haeresim palam si professus ante

Arnoldum quendani, qui circa annum circiteriis o Clericos peccare asserebat contra leges suae

sortis & conditionis, si quid possiderent, quibus unum licere putabat Christum ambire & eius complexu suauissimo oblectari. Hunc sequutus est anno 13. Ioannes Behaim tympanista & pecorum pastor, qui in decimas quae Clericis soluerentur contumacissime 4nue ctus est, eo maxime nomine, quod interdictam bonorum omnium possessione,Clericorum familiam existimaret: quasi vero quos Deus ut filios &haeredes agnoscit, illis, praeter famem & inopiam, offensus Pater nihil quidquam Patrimonij nomine reliquerit Z Fuerunt etiam Pauli temporibus, qui dicerent neminem posse se pro Christi vicario gerere, nisi paupertatem amplecteretur, quaeptaecipua Christi virtus fuit, & qua mundum omnemque eius ambitionem, miserrimae vitae languoribus debellauit.

Quorum somnia proximi defenderunt Valdenses & tandem V uiclephus Concilij Constantionsii

50쪽

3ι De bonis Ορο Isionibus Ecclesarum

temporibus: Cuius errores in hac materia fue- irunt, Clerum & Monachos omnes diuinis legi- . II 4bus a cuiuscunque rei dominio & proprietate in- -ό-- lterclusos.Namque ut recitat Harpifeldius histo

dius Histo- chis modo, Jed uniuerso pror in Clero eripit, necIolidum

Vφς' G alis, ob bilini decimaru ructum ei reliqliit. Do- 'rare, inquit, Scclesiam, est contra sacrae sic ripturae oe r gulam Christi. Soluser Papa constantinus Imperator errauerunt, Ecclesiam dotando. Papa fg' omnes

Cardinales m Clerici possessiones habentes siunt haeretici,

O Laici eis consentientes. Imperator saeculares sunt lecti a diabolo,ut Siclem otarent bonis. Sacerdotes Uerem testamenti vivebant ex proprietarie. Ecclesia non habuit dotem a A posse onem rei immobilis ante Constantinum magnum: Non esse sacrilegium auferre res Ecclesi e datas ct Deo consecratas, imo d bere Principes sub poena damnationis auferre bona temporalia, a Chro habitualiter peccante: Parochianos autem admonet oe hortatur ne

presbyteris improbe viventibus decimam fluant: dicit has .ese meras Eleemos nas, m posse parochianos ad libitum auferre,nec ιic repastoribus eas exigere per centuras Ecclesiae. Istum errorem pene consepultum restituit Lu'therus, .qui cum suam sectam stare non posse ani-i maduerteret, nisi principum & Magnatum patrocinio niteretur, existimauit eos posse facili negotio in suas partes abduci, si ad Ecclesiae exuuias praedamque accerseret persuaderetque eam

' posse illis,quibus instructa est, opibus non impu-