Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

51쪽

i Liber primus. ne tantum sed religiose spoliari. Illis omnibus nouissime successit Spalate sis,qui

cum e suo capite nouuna 'uoddam Ecclesiar&doctrinae genus fingeret, e varijs documentis male temperatum; ut pietatis aliquid prae sese ferret, neque ambitione duci videretur, in ambitionem quasi familiarem Ecesesiastici ordinis morbum praeclarus declamator inuectu S est. & Dra

caeteris institutum istud Chriitum ite possulere aurum neque argentum neque pecuniam in Odanis vestris,non peram in via, neque duas tunicas , neque calceamcnta, nequevirgam: dignus est enim operarius cibo,voluit non

modo Apostolos obligasse verum etia eius obseruatione uniuersos eorum successores obstringi. Rationes autem quibus speciosam istam paupertatis Ecclesiasticae legem tuetur, sunt istae potissimum. Primo Eccleuam veteris testamenti, quae imago tantum & rudis umbra fuit tanti operis,

quod suo sanguine Christus aliquando caementa ret, vixisse pauperem & bonorum immobilium possessione interclusam. Iusserat quippe Dominus ut tota tribus Levi sacris ministerijs deputata, nullam in terris partem haberet, & a reliqdis tri bubus , decimis & oblationibus ac primitiis sit

stentaretur. Vnde Hieronymus Clerici vitam describens : Si autem inquit) Domini pars sim εν Numeris. funiculus haereditatis eius,nec accipio partem inter caeterasti ibus sed quasi Levita ρυ' Sacerdos, vivo de decimis σ i0 'ςΤ3. I altari seruiens altaris oblatione sustentor habens militum xii Nepoto vestitu is cottntus eram nudam cruce nudus sequar.

52쪽

Secunda ratio petitur ex vocatione Petri & Andreae, qui relictis retibus , totaque piscatoria sup pellectile Christum sequuti sunt, quasi nullius rei deinceps capiendae desiderio tenerentur , qui Christum cepissent factique ipsius praeda,inuiceni illius amores essent depraedati. A quorum exemplo quam longissime absunt, qui ad Ecclesiasticas dignitates vocini, retia & pedicas circumferunt, quibus ossicia, dignitates, opes ac diuitias

ambitiose aucupantur. Tertio allegant petitum e Matthaeis .ca. Christi documentum: L quis te percusserit in unam maxillam , praebe ei cr alteram : Et is qui χιlt tecum iudicio contendere tunicam laam tollere dimitte ei mpadium:

Quod consilium spectare volunt maxime ad Clericos, quibus imperatur, ut spoliatoribus suis consentiant, & praedatricem manum spontanea rerum suarum abdicatione praecurrant. Quarto citant illud Mattia. 19. Simisperfectus esse Pade, vende omnia quae siabes, m da hauperibus His argu mentis, quae levicula sunt, abunde credemus sa-.tisfactum,si doceamus primo Ecclesiam etiam antiquioris testamenti bonis assiuxisse,decirnis, fundis , urbibus. Secundo etiam ante Constantinum

Ecclesiam habuisse bona temporalia.

53쪽

Liber primuό. 7, CAPUT VII. Deprimitiis Sacerdotum eteterisA lamcnti Duo genera primitiarum: Srechielis locus explicatur e Assensurae Judaeorum Corus m Bathus : Ritus redimendi primogenita : Qua nota insignes essent non redempti: Primitiae panum, o c.

QVi Ecclesiam nou Testamenti diuitiarum

ecusant & splendorem illius, Christiano rum pietate ac beneficiis adultum, veluti grande piaculum increpant, nituntur praesertim exemplo veteris Ecclesi , cuius Levitas, quasi nostii lacerdoth praeuias imagines paupertatem coluis se volunt; ut futurae Ecclesiae opum ac diuitiarum desideria spemque eriperent, & ad aeternitatis unius ambitionem hortarentur. Ideoque paupertatem istam prioris Testamenti excutiamus, equa patebit Sacerdotes nostros prae illorum opulentia egere. Primi census reditusve Sacerdotum veterisTe stamenti erant in primitiis; quarum, aliae erant certa lege sancitae, aliae tantummodo liberae & vo luntariae ex Volo nempe & singulari affectu. De prioribus agendum primo loco. Lex primitiaru habetur Exo. . Primitias tuas nos tardabis re dere primogenitum fliorum tuorum dabis mihi: de bobin, quoque ovibus simibter facies, septem di

Primitia aliae hiil e aliae liberae,i

54쪽

33 De bonis repossessionibus Ecclesiarum,

, ιι B cum matre sua , die O laua reddes istum mihi. Vbi nota in Hebraeo haberi p Rhu hoc P primmis est plenitudinem tuam & lachrymam tuam. Inhὸ, ii. ' Chaldaica paraphrasi. Primitias frumenti vinitur non tardatiue reddere. Ex quibus patet duo ge-

primitiarii. nera primitIarum illic mandari, Irugum& ani

mantium: & frug*m quidem primitias imperari quidem, attamen mensuram modum quo non praefigi: quod erudite notat Hieronymus in Ezec. cap. s. lib. I . Vbi ait ante tempora Ezechielis licuis se Iudaeis sibimetipsis pendendarum in frugiabus primitiarum modum imponere. At quia auari sacerdotes iniquis condictionibus populum vexabant, ideo visum est Deo per prophetam decernere ne in posterum offerrent ampliusquam sexagesimam partem cori primitiarum

nomine. Corus autem ad mentem Hieronimi continebat 3 o. modios, Bathus vero aut Epha continet tres modio, funde Corus siue Gomorvi detur constare decem Bathis,aut Ephis. Cum ergo Deus praecipit ut detur pars sexta Bathi aut Ephae, idem est ac si iuberet offerri sexagesimam

partem Gomor. At vero ante hoc Dei praescri- ptum, ait Hieronimus, se ex Hebraeorum traditione accepisse, solitos fuisse Iudaeos ditiores, soluere quadragesimam partem Cori, pauperiores Vero sexagesimam. Ita censuerant veteres legi periti. Quo autem pretio redimerentur primogenita habetur Numerorum i 8. Omne animal quod: immhndum e T redimi facies. Cuius redemptio erit post

55쪽

liber primus. 39vnum mensim is argenti quinque, pondere Sanctuari'. Siclis diginti obolos habet: primogenisum autem botiis oe ouisoe caprar non facies redimi , quia lanctificata sunt Domino sanguinem tantum eorum fundes super 'astare, ' adipes adolebis in suauissimum odorem Domino e carnes vero in usum tuum cedent, O c. .

De modo quo etiam Iudaei filios primogeni ' Modus i. tos redimunt haec traduntur. Die trigesimo , ex quo infantulus natus est, pater illius seu sa-xorum.

cerdotem, cui alij quidem boni amici adiuncti sunt, ad se accersit, infantulumque coram ipso super mensa sistit addita pecunia, vel adio quod pecuniae loco esse possit, tanto quantum florent

duo, Sacerdoti sic ait : Vxor mea mihi bechor se iue suum peperit primogenitum lex eum tibi muli dari. Cui sacerdos das ne Z Pater respondet, etiam, postea percontatur matrem an iste sit primogenitas, an non abortivus praecesserit, si neget, quaerit a patre sacerdos, num pecunia chariorem habeat filium, pater filium chariorem ait, tum sacerdos acceptam pecuniam ad caput infantuli deponens. Filiolus inquit, primogenitus est,quem Deus redimendum esse voluit, cuius redemptio erit post unum men em , .c. Conuersu que ad puellum quando tu in quit in eras in utero materno, eraό Patris tui Coelestis σparentum tuorum, nunc autem es in potestate manuquem si, qui sacerdossum: Pater autem tuus O mater tua redimere te cupiunt: quippe qui primogenitus sit Dominose r, prout scriptum est , Sanctifica mihi omne primo' genitum oec. Nunc pecunia haec loco tuo succedet pro

56쪽

Devotivis

De bonis Ο posses ionibus Ecclesiarum

tui redemptione, sacerdotique donata erit , circ.

Notant quod si pater decesserit antequam filius

attigerit diem trigesimum tertium, quo nempe secundum legem debet redimi: tum mater non tenetur filium redimere , sed filij collo cartam aut laminam auream circumponere, in qua scriptum est , mra hoc est, filius iste, est quidem primogenitus , sed non rodemptus. Itaque cum adoleuit, ipsemet tenetur sese a sacerdote condicto eretio redimere., Quod vero ad votivas primitias pertinet, cerant i tum est quidquid beneficis alicuius impetrandi causa Deo voverent Iudaei, illud incommodum Sacerd*tum cessisse, siue e frugibus, siue e pecudibus & armentis. Ita enim legitur Numer. I 8. Nam. λ Primitias quaό voverunt m obtulerunt filis istaei, tibi dedi, filiis tuis, ac filiabtas tuis iure peipetuo, Versu decimo quarto additur, Omne quod ex voto rediderant fil a Zi , tuum erit. Praeter hoc Duplex primitiarum genus, erant& aliae: nam singulis hebdomadibus, dum pa- nem pinsunt mulieres Iudaeae, placentam sece nunt & dicant Domino, offeruntque Sacerdoti: Sic etiam secunda die Azymorum, nouas spicas erimitiarum nomine Deo osterebant. Item die sacro Pentecostes primitias panum nouae messis, gratulantes Numini persoluebant. De quibus primit ijs Leuit. Osseretis scrificium nouam Do-

Leuit. 13. mino ex omnibus habitaculis me, tris, panes primitiarum: duos de duabus decimis simila fermentata , quo coque'

57쪽

Liber primuN. 4riis in primitias Domini , &c. Unde festum istud Pentecostes aliquando appellatur festum Primi

tivorum.

Illud addo instar parergi, sollicitos fuisse Chri' u bibis ristianos veteres de primitiis suis Deo persoluen- ς ε ξιeta.dis: adeoque sacerdotes non tantum decimis sed . primitivis quoque fructibus victitasse. Ita enim Hieron in cap. Ezechielis, Primitiae quoque cruborum nostrorum sacerdotibus offeruntur, et: nil gustemus nouarum frugum , nisi sacerdos ante gustaverit. Hoc autem facimus, ut reponat sacerdos benedictionem oblationem noJram in domo sua: siue ut ad imprecationem suam, Dominis benedicat domibus nostris. Grandis dignitas Sacerdotum, sed grandis ruina eorum sipe cant. Tatemur ad ascensium, fled timeamM ad lapsum, non est tanti gaudii excelsa tenuisse, quanti moeroris desiabumioribus corruisse. ' Neque enim solum pro nostris δε- liritis reddemus rationem, sied pro omnium quorum abutimur donis, nequaquam sumus de eorum salute sol Miti

58쪽

CAPUT VIII. '

DE REDIT IBUS, QUOS EX SA

crificiis oe oblationibus antiquι Sacerdotes capiebam. uam partem ex sing.los. Sacrificia et aris generis. Quot uplex oblatio. uid Charam. Quo pretio redimunt r per bome. Quae praedia , SC.

SEcunda pars redituum, quibus antiqui Sacerdotes alebantur in sacrificiis, posita est, quorum fere nullum erat, cuius aliqua pars ad Sacerdotem non pertineret, ideoque si perpendamus, Iudaeos tam assiduos & frequentes fuisse in sacrificiis Deo exhibendis, ut repudiato mentis cultu omnem pietatis ac Religionis fructum in viistimaru tu caede constituis ent, patebit, certe ex hostiarum continua mactatione copiosos satis& pingues census, Levitas & Sacerdotes colle gisse , unde eorum familiae nutrirentur : Nam cum quinque enumerentur sacrificiorum genera, holocaustum, libamina pacifica, sacrificium pro peccatis, uacrificium pro delictis , sacrificium

consecrationis : Unum erat holocaustum, e quo

nulla pars sacerdoti obueniebat praeter pellem. Cum enim sacrificium istud in solam Dei gloriam cedere t,sssentque quasi vectigal supremae illius maiestati, qua mundum summo domina

59쪽

Libor primm. 'tu regii pensitatum, certe nefas erat quidquam ex eo ab hominibus decerpi, nisi ausu temerario vellent in diuinae potestatis societatem inuolare, unde Philo de sacrificio, quia ad honorem Dei ho- locaustum institutum est , idcirco rictima tota ab simittir , μ 1δεν ολοεροι re θin os φιλοω71M , humana cupiditate nihil inde auferente.

De libaminibus, quod supererat ex simila &oleo, illud erat filiorum Aaron, ut habetur Leuit. Amma cum obtulcris oblationem sacrificii Domino, simila erit eius oblatio, fundetque puper eam oleum mponet ibin oe deferet ad filios CAaron sacerdotis, quo rum unis tollit pugillum plenum simila m olei ac totum thus , ponet memoriale super altare in odorem suauissimum Domino: quod autem reliquum erit de so octo, erit Aaron m filiorum eius , sanctam sanctorum de oblationibus Domino. E sacrificio pacificorum, quod Gneci λαπι ἐρηρια , appellant, sacerdos pectusculum & mum dextrum accipiebat, quod ex mente O ri 'ηγης'

genis de monitrabat , ope curaque Sacerdotis cap.7. ian sic commutatum offerentis animum, ut eius studia& actiones omnes nil deinceps prophanum saperent, sed legi consentirent atque honestati: Per pectus enim affectus internos , per armum vero siue brachium , actiones vult significari. Caeterum ea erat huius sacrificij conditio,Vt oporteret illius carnes ab offerente in atrio taberna culi ante diem tertium omnes absumi, itaut nil - ., ...tzrtium diem luperesset, quod traducit Philo leso ου-

60쪽

De bonis posse 'Onibus Ecclesiarum ad animam & corpus : Ossertur, inquit, Lacrificiam

pro salute duorum corporis , animae , proinde suus cuique dies epularis tribuitur , &c. quoniam autem, tertium nihil est, cui proprie quaeratur salus, sterio vetitum est proferri epulum usique in tertium diem: itaut ne per obhvionem quidem liceat superesse reliquias sine piaculo.

In sacrificio pro peccato duo distinguenda

sunt: Nam aut offerebatur pro peccato Sacerdotis, aut populi, aut peccato priuatae alicuius personae : si pro peccato populi aut Sacerdotis hostia offerretur, nil inde sibi retinebant Sacerdotes,scd

tota victima comburebatur extra castra, ut habetur Leuit. cap. 6. Hostia quae caediturpro peccato,cuius sanguis infertur in tabernaculum testimoni, ad expiandum in sanctu ario, non comedetur sed comburetur igni Si Vero hostia offerebatur pro priuati alicuius peccato, tum oblata victima pertinebat ad Sacerdotem offerentem: ita tamen ut ad esum inuitare posset collegas & liberos eorum mares , Omnis maycu- , . ius degenere Sacer totali vescitur de carnibus eius.

In victima vero pro delicto, quae portio sacerdoti obueniret satis proditur Leuit. 7. Haec qπο-que e i lex hostiae pro delicto, sanctasanctorum est. I. circo dii immolabitur holocaustum, mactabitur σctima pro delicto ,sanguis pir gyrum altarisfunditur, ost

O ferent caudam ex ea O adipim qui operit vitalia, tuos renunculos oe pinguedinem quae iuxta ilia est, reticulum- que iecoris cum renunculis S adolebit ea Sacerdos δε- per altare , incensum est Nomino pro delicto : Omnis