장음표시 사용
211쪽
naturae ineluditur, in ita ut ex omnibus delictis puniri iam legatus possit,st nisi quae fa ex mero jure civili oriuntur. Restringunt hoc alii ad ea, . quae contra statum reipublicae, aut dignitatem ejus, ad quem legatus mittitur, fiunt: . quod ipsum sunt qui periculoium Putant, in & querelas exponendas ei, qui misit, eiusque arbitrio permittendum legatum . Sunt di qui putant, in consulendos reges, aut gentes, quarum nihil interest: Φ quod prudentiae esse potest , juris non potest. a. Rationes, quas pro se quisque afferunt , nihil definite concludunt: εquia jus hoc non ut jus naturale ex certis rationibus certo oritur, sed ex voluntate gentium modum accipit. Φ Potuerunt autem gentes aut omnino eavere legatis, aut cum certis exceptionibus; Φ nam dc hine utilitas stat poenae in gravia delinquentes , in & inde utilitas legationum , quarum mi tendarum facilitas securitate quanta potest esse maxima optime promovetur . . Spectandum ergo quousque gentes consenierint : st quod ex solis exemplis evinci non potest . . Exstant enim latis multa in partem utramque. Φ Recurrendum igitur tum ad sapientum judicia , . tum ad conjecturas.
3. . Iudi ei a duo habeo maxime illustria , Livii alterum, alterum Sallustii., tu. i. Livii hoc est de legatis Tarquinii, qui proditionem concitaverant Romae: κν. 4. Φ Quamquam visi sunt commisisse , ut bostium loco essent, δε os tamen gentium valuit . videmus hic, bb etiam ad eos, qui hostilia patrant, ετ Φ jus gentium extendi . Sallustii dictum ad comites legationis, de quibus mox s dicemus , non ad legatos ipsos pertinet: Φ sed recte a majori , id est, minus credibili, ad minus, id est, magis eredibile, procedet argumentatio. Is ita
x. Bello ait: et Φ Fit revi magis ex aequo, bonoque , quam ex Jure gentium , cc Iu ς, 39, Bomilcar eomes eius, qui Romam fide publica venerat. Bonum , dc aequum, id
est, merum naturae jus patitur Φ poenas exigi, ubi reperitur qui deliquit : at jus gentium legatos, Φ dc qui his similes fide publica veniunt, excipit. Quare ut rei fiant legati, Φ contra jus est gentium, Q quo vetari multas lent, quae jus naturae permittit.
q. . Conjectura quoque hinc stat . . verius enim est , privilegia ita intelligen-GRO NOVIT.
1 Ex me fura rivil. Edicto aliquo . aut eonstitutione reipublicae ad solius illius
3 Retra aue sontes In delictis Ietat rum sumendos estu arbitrox, Ze seqκestros , qui extra causim sint. Py.dentιa. non ruris 3 Quod si quia keerit. prudenter egiste judicabitur : nemi. ni tamen id facere, si recte Beere velit . necessum est. Ex certis rationibur Non ex morali
turpitudine. vel necessitate. I. Ius eamen gentiaum valuιν Maluerunt tamen cis parcere ob commune ius te. atorum . quam aiseere supplicio , quod eo pare indignos ipsi se redditias lent. γ Ius lentιum exten ι - e ιν Hos quo. Que rite gentium inviolabiles esse.
G Immo ex isto loco contrarium in- serri potest, ut ostendimus in Notis non rix allicis; ubi de quae ad rus illud Legatio.
nis Pertinent. accuratiu ex Ponuntur , Ex
Principiis . non fictitii illius Gentium J urix voluntarii, sed ipsius Iuris Nituralis . Ce
rerum , longe fusius tritum argumentum . etiam in eo , quod ad merum usum Gentium refertur , a nobis pollea excussum est
in Ncitis Gallieis ad Versionem Libri Ar pl. BYNxERSHOECXLI De Foνo Letae rum. euris secunda Editio prodiit Anno 1 Io. I. B. t ee cus iste male quoque hue trahi
tur. ut Patet vel ex Interpretibus. Qui v
tum erus sensura dudum eapos erunt. J. .
212쪽
telligenda, ut 3ν aliquid tribuant ultra jus commune. Quod si legati ab injusta tantum vi tuti essent, nihil in eo magni esset, dd nihil praecipui.
Adde Φ quod a. securitas legatorum utilitati, quae ex poena est, praeponderat . Φ Nam poena baberi potest per eum, qui legatum misit in volentem: &si nolit, ab ipso exigi bello, in tanquam criminis approbatore. Objiciunt aliqui, Φ latius unum plecti, quam bello multos involvi: atqui si is, qui Iegatum misit, factum eius probet, Φ legati poena bello nos non eximet. Φ Parte vero altera valde in lubrico locatur salus legatorum , si actuum sitorum rationem x alii reddere debeant, quam a quo mittantur. Nam cum plerumque diversa , saepe dc adversa sint consilia eorum , qui mittunt legatos , & qui accipiunt, Φ vix est ut non semper aliquid in legatum dici possit, quod criminis accipiat speciem . st Et quanquam quaedam sunt ita manifesta , ut dubitationem non habeant, Φ sussicit tamen ad aequitatem, dc utilitatem legis universalis, periculum universale. 3. Quare omnino ita censeo, in placuisse gentibus ut communis mos, qui quemvis in alieno territorio existentem ejus loci 3 territorio subjicit , exceptionem pateretur in legatis , Q ut qui sicut fictione quadam habentur is pro personis mittentium Φ senatus faciem ferum attulerat, auctoritatem reipuishlicae, ait delegato quodam M. a Tullius Φ ita etiam fictione simili 3s constituerentur quasi extra territorium ; Φ unde dc civili jure populi, apud quum vivunt, non tenentur. uare si tale sit delictum, quod contemni pote videatur, Φ aut dissimulandum erit, M st aut e finibus jubendus excedere legatus , quod Φ Polybius ei factum narrat , qui Romae obsidibus fugiendie ausam praebuerat. Unde obiter datur intelli εi , quod alio tempore legatus Tarentinorum, δέ qui idem deliquerat, virgis caesus est , id eo eveni sis ,
n . quod Tarentini victi sub Romanis esse coepissent. Si crimen sit atrocius,
m Aut e gaiabus rulendus excedere te. ratus Fecit id Steptunus I 'oloniae rex Moscis . Thuanus libro LXXIII in anno MDLXXXI. Elisabetha Scoto, de Hilano. Uerumque habes apud Cadmum in anno
refert, nullibi apud hune Auctorem re inriO. Et videtur omnino deceptus ab Aιιerico Gentia. de Legat. ii. in . qui ait : ut
in selectis habet PoIγbiuι. Ibi autem certe nihil tale. I. B. n mia Taνentιοι victi sub Romani s ese coepissent Sic Carolus V. Iegato ducis Mediolanensis, ut stabditi sui, imperavit, ne a comitatu suo abscederet. Guiccιardinuι lib. IV 1 II. Pag. 4r3. indicato Bin loco.
omnibus concessum est tralaticio jure . do Seeuνι tas legatartim omnium sive
recte agentium . sive peccantium , re it magis ad exemplum pertinens, quam mina
ratio cons est, quam si uni reddatur. Ad aquινatem, in aequum, & utile eth . ut haee singularia non attendantur, quia si non omnibus liberaverimus legatum. ex illis singularibus per inter Pretationem Poterit teneri de omnibus .i3 Territorio μόνισιν a. s. r. & D. 14 Pro personιν π ιttentιum Repraesenistant dominorum dignitates . Sc prout illi ampliores sunt, majoribus honoribus adfi
is Constatuerentu quasi extra tarritorium Haberentur, de consideraremur . quasi non habitarent nobiscum, neque in finibus territorii nostri essent. Planιus s. xs. Palm inra urbs nobιlas si tu , velut terris exemta .
dd 3 Abunde sufficit, si non ob quavis delicta jure suo excidιt Legatus. I. B. GRO
213쪽
& ad publicum malum spectans, ' ' remitendus erit legatas ad eum , qui misit, cum postulato ut eum puniant. aut dedat i quomodo Gallos post uis'. lasse , legimus, b ut sibi dederentnr Fabii.ε. Sed quod supra diximus aliquoties, T ' humana jura omnia ita eno comparata , ut non obligent in tu inma necessitate, id Φ de hoc quoque praes eepto sanctimoniae legatorum obtinebit. Verum, ρ is 3 apex necesIitatis non est in sumtione poenae . . quam dc aliis in casibus tolli jure gentium . infra apparebit, cuin de s Olennis belli etactibus agemus: . multo minus id loco, tempore, ac modo iumendae poenae, Φ ted in Praecautione gravis mali. . praeter tim publici. Quare ut Obviam eatur imminenti periculo, ψ si alia utillae, ratio idonea, & retineri, & ι' interrogari legati poterunt. Ita consules Romani Tarquinii P . legatos deprehenderunt, ' D Φ lite rarum in primis habita cura, ut Livius loquitur, ne interciderent. . . Quod si vim armatam intentet legatus , sane occidi poterIt , Φ non per modum poenae, sed per modum 'ν naturalis defensionis . Φ Se Fabios, quos 3 violatores juris humani c Livius Vocat, Galli occidere potuerunt.
Itaque apud Euripidem Heraclidis Demophon secialem ab Eurystheo missum.& vi supplices abripere conantem vi prohibuit, re cum ille diceret, ee Tun' ferialam caedere bue missum audeas e Respondet, . Hi fecialis dexteram a vi temperet. Huse seciali nomen fuisse ἔ Copreo , G R O Τ I Lo Remattendus erit Iegatus ad eum , qui misit a Disti in excerptis legationum e
co tra Letati dediti sunt. I. B. P Legatos GDehetiuertist Pelopidas in vincula conjectus ab Alexandro Pheraco . quod . legatus eum siet , Thei Elos ad li
&quia vi ageret, a populo Alben eris
go, in custodiam dato. I. B. e Correo Vide Iliados O. s vers. 6as.
27 Ita eomparata ἱumana iura Quae vel gentes. vel civitates sibi statuerunt, ueab iis sit regressiis ad aus Primaevae communitati I. 18 Apex noeessitatis In excusabilis , Minevitabius neccilitas. 19 In sumi one poena sed in se conseris
c ee Chorus est , qui loquitur nete .
214쪽
vit 33 Cicero e quaesitum illud , in an patrem patriae proditorem filius accusare ph. i. s. debeat. vult enim debere ad avertendum periculum imminens, non autem si iuvitato iam periculo in sini p*nam tam
V. I. Ea vero, quam dixi, lex, de vi legatis non inserenda , intelligenda est Φ eum obligare, ad quem missa est legatio, '' atque ita demum si admisit, e. V via.. quasi scilicet ab eo tempore M tacita pactio intercesserit. Φ Caeterum de nuntiari di potest , di solet, ne mittant nr legati; alioqui pro hostibus sere: Ma ς 'ut aetolis f a Romanis est denuntiatum , dc olim Is a Romanis e Vejentibus A as, Medictum , ni facesserent urbe, daturos quod Lars Tolumnius dedisset: & x. ii. Romanis a b Samnitibus, Π si quod adiissent in Samnio concilium , haud ε THH. Linυiolatos abituros. . Non pertinet ergo haec lex ad eos, per quorum fines, in non accepta venia, transeunt legati nam k Φ siquidem ad hostes eorum eunt, aut ab hostibus veniunt, Φ aut alioqui hostilia moliuntur , interfiei ι ,. Mi. etiam poterunt , ' quod 1 Athenienses secerunt Iegatis inter Persas. &Spar-γ5o. ta nos , Illyrii legatis k inter 3' Essios, & Romanos: multoque magis as vin-ιL b. VI ciri, quod constituit I Xenophon in quosdam , in Alexander in eos , in qui Thebis . & Lacedaemone ad Darium missi erant, Romani in 13 legatos u Φ ς ς. 'Philippi ad Annibalem , & o Latini in legatos Volscorum. Arili
Legati vera, eum ostendissent longissime se abesse ab adulterii suspicione . quorum ne exitus quidem sine custode essent , addunt prudenter: Tisc λn c δἐ ooc εκ πώ π
audavit a principa , qua ipIum misit , ea si non sine commoda , prastare non apse defetetilpam. sed qtii eum mssis : ipse quappe ni- Aal a Iliad eaneusiam νη quam man sterιο man. Maro frangi . Vide & Camd num Indicato jam loeci anni MDLXXI. e Siquium ad hostes eorum eunt, aut ab hostibus Uniuat 3 Siculi Atheniensium socii legatos syracusino um mi stos ad civitates anas cepere, Thuodaris libro vii. e. gr. J sie & A givi cepere letatos Athenis vi factione paucorum inisos, de Argos Per durere. Idem Tstie=diaei li, o viii. c e. DV Mi. 86. Legatos .E olorum ad Romanos in im ercepere. dc Pretium eis extorsere Epiro- ε- 33-tae s horum unus literis Romanorum libe. s D o aratus. γομι-s in excerptis legationum n. Iraoc.VI. De Gallorum ad Turcam legatis . quos in Pado Hispani cepere . de occiderunt . vide Judicia Partira libro xi. Esaia i libro xxi. de Flandri e civitatum ieeatis ad Gallum captis a Maximiliano . Crante iam St-xonicorum x D. Laudatur Belisarii et mentia , quod Ges me eis legatis in Hispaniam mistis, & ab Hispania re vel 14s Carrithaginem, quae jam lacta erat Romanorum. pepercerit. Procopsus Vandalicolum v. c e. 14. Secundum exemplum , e ThueaLae pe4t tum, non adcurate resertur . Legati enim per proditionem traditi fuere Aetis sa Pa
ntiam in excerPtis legationum nutu. is.
34 Tatara paelio o De securitate illius . qui missus est. 3s A Romanis V jant sus 3 Immo a Veienti senatu legatis Romanis. L v. q. fg. 36 aeuod Lars Tolvimatas 3 Qui legatos Romanos ad se latis , interfecerat . 3ν Sa quod concilium Publicum aliquem
18 Esos Issaeos ab insula Ua Illyrico
215쪽
. Tale si nihἰl sit, & male tractentur legas, non illud jus gentium . de duo agimus, Φ sed amicitia, & dignitas aut ejus , qui misit, aut ejus ,ra ad quem eunt, violata censebitur. Iustinus p de Philippo posteriore Macedo-xxire. num rege: Legatum deinde ad Annibalem Vngendae secretatis graisa eum epistoli mittit qui eamprehensus, o ad senatum Romanum perductus incolumiae dimiisus est, non in honorem regis , in sed ne dubitu adbue , indubitatus
VI. Ceterum, admissa legatio ν etiam apud hostes, . tanto magis ετ apud inimicos, Φ praesidium habet juris gentium. Caduceatoribus in beIIo pacem esse , dixit q Diodorus Siculus. Lacedaemonii qui Periarum seciales ' interseeerant. ν eo dicuntur ι γ Ura - 'παν-ν ανγι, confudissσ:m ... . omnium hominum iura. Si quir legatum hostium pulsasseν , eontra us gemvis. 3'. tium id commissum esse existimatur , quia Ianct ι habentur Iegati , inquit a Pom-s L. it ponius. Et Tacitus hoc jus, de quo agimus, vocat i hostium jus, θ' saera Iciationis , oe Φ farrentium. Cicero prima Verrina: v Nonne legati inter hoses, incolumes esse debente Seneca de ira et x Violavit Iegationes rupto gentium iure. e. 42. Livio 3 caedes ruptura jus gentium, scelus , caula nefanda, caedes impia Σ p.33. dicitur in historia legatorum, quos Fidenates Occiderant . Et alibi: a L MLi isatis in perieulum adductis ne belli quidem Jura reticta erant. Curtius: b c ' duceatores, qui ad pacem eos complurent, mist, quos Tyrii contra ivt gentium e. in oceios praecipitaverunt in altum. Φ Merito sane: Φ nam dc in bello plurimax. Ibid. incidunt negotia, quae nisi per legatos transigi non possunt, Φ dc ipsa pax
ah vi κ est ut aliter coeat . . . - .
= VII. Solet & illud quaeri, Φ an iure talionis interfici , aut maIe tractari P legatus possit ab eo veniens , qui tale quid patraverit. Et sunt quidem . v ε Lb. iv. tionis talis exempla in historiis satis multa e sed nimirum Φ historiae non ς. . tantum quae juste, sed & quae inique , iracunde, impotenter facta sunt, memorant. Φ Ius gentium non tantum mittentis cavet dignitati , . sed re ejus, qui mittitur, securitati: Φ quare cum hoc quoque tacite contrahitur. Φ Huic ergo fit injuria . 3 etiamsi ei, qui mist, nulla fiat. None App. da igitur magnanime tantum, sed & ex jure gentium Scipio . e qui postquam bello Pu legati Romanorum a Carthaginiensibus male essent habiti, ductis ad te Car-ρ''' thaginiensium legatis, dc quid fieri deberet interrogatus respondit, e nihil
x Mn illiad itis gentiam . da quo agimus)Aliud sit si qui, extra fines suos insidias ponat legatis alienis, eo enim jus tentium violaretur. Et hoe continetur in Thessalo. rum oratione contra Philippum , apud La. mirem , s xxx x. ar. γγ Eriam asu. h. as 3 Vide loea modo producta ad 3. Donatas ad illud Eunu-ehi , CONVENIRE ET COLLOQUI .
o Apud hostes J Iviter quos bellum de
elaratura est. 43 Aod inimitas Inter quos line bello
41 Ciam hae quoqua earito 3 Quoties ad mittitur legatus, perinde est . ae si fides ipsi quoque detur, sore ut salvus si, atque incolumis. 44 Etiam ei, qtii mim Violando ner
Pe legatum ejus , qui nostrum ante viola vit
a Nhil rati , quati factum esse/ a Cari sua ia
216쪽
rete , quale factum esset a Catthaginiensibus. Addit Livius dυ dixisse eum, d E. 2 xx. o nihil se facturum institutis populi Romani indignum . Val ius Maximus e. 1 f. eonsulibus Romanis Φ in facto si iniit, e sed antiquiore , hanc tribuit vocem: Uo te metu, Hanno , fides civitatis nostrs liberat. Nam tunc quoque Cornelio Asinae, contra jus legationis, ' iniectae a Poenis catenae suerant. Φ VIII. t. Φ Comites quoque & '' ' Vaia legatorum sui generis sanctimoniam habent, unde in antiquo 'ε secialium carmine f erat: Re , forisne f Lirius, me tu reritim nuntium post vis Romani Quirit tum 7 vasa eomitesque meos Et lege Iulia a de vi publica teneri pronuntiantur non modo qui legatos, sed - L . di qui comites eorum injuria affecerunt, . Sed haec sancta sunt accessorie , Iiat ν. D. de proinde quatenus legato Videtur. Itaque si quid comites gravius deli L. ι Iul. querint , Φ pollulari a legato poterit, ut eos dedat. b Φ Vi enim abstrahendi vim pus. non sunt: quod cum factum estet ab b Achaeis in Lacedaemonios quosdam , qui , cum legatis Romanis erant, i. is in vociferati sunt Romani, jus gentium laedi; quo referri etiam potest in Sallustii judicium de Bomilcare, quo i supra usi su- θ. A
mu . Quod si dedere eos nolit legatus, Φ eadem scilicet iacienda erunt, s chale. e. quae modo de legato diximus. M. Par.
a. Ipse autem legatus an jurisdictionem habeat in familiam suam , & ς Φ an οῦ. ius asyli in domo tua pro quibusvis eo confugientibus , ggὶ ρ ex concessione . S. ... ependet ejus, apud quem agit. Φ Istud enim juris gentium non est.. IX. Bona quoque legati mobilia, . & quae proinde habentur personae aecellio , Φ pignoris causa, Φ aut ad solutionem debiti Φ capi non posse .
nee so rer judiciorum ord nem, nec, quod quidam volunt , manu regia, vi iis est; Φ nam omnis coactio abesse a legato debet, tam quae res ei necellarias, quam quae perlonam tangit, in quo plena ei sit securitas. Si
mensibus ) Diodissi Stetitas in excerptis mi-
ipsi legatos . jam compemo Carthaginientium secto . dimiserunt . Uide Appιanum . Confixiuius Titianum a Magnentio ad se nil stam remisit , quanquam Philippum a Conflantio mist am ad se retinebat Magnen eius. Zosimus libro it. c cap. 49 Ed. Ceιδεν. Uide di hilior is apud Cromerum libris xl x. & xx. . de Partitam . de legatis Venetis in itinere in Galliam retentri , lib. V t. a Sancta sunt aerassorie, c, moturi Μώ-6nus legato videtur Uide Fraxini Canaiepi stolas, paginis Zs . di AZ9. - b Vi enim ab Dahendi non sinst 3 Serrainnus Henrico I v. Aut potius Auctor Suin Plementi , eodein loco, quem iudicavimus.
Exe in re solent crimina. Vide Parniam libro x. ubi rex C. alliae trine ob eausam ira- s Paeatur. Vide eundem libro ix. m. m.
4 Vasa legatarum 3 Supellex, sarcinae.
s Sua reurru fanimoniam 3 Non tantam, quantam legati, ni qu'm tamen. o Fecialium earmine ὶ verbi et selennibu . I Vasa, comitesque meos Faeisne sarcinas , ee com es meos, sarcinas . fc com tesnuntii publici, de propterea eodem jure lin munitatis , Ac seeuritatis laudentes, quo me, ut arcipi, detinerique nulIO praetexta
48 Suarenus texato videtur Ouatemis ea sancta. de jus tuum participantia velit . adeo ut vasa possit obligare , aut alienare .
so Per iud eis rum κἀnem 3 ordinari judice gasi Manu regia Ut superioris dominii .s ε ὶ Ex emplum istud male resertur . dcaptatur Consule locum Pansa uia. quem in ora libri distinctius indicavimus. I B.s tr Vide Celeberrimi THOMASII Disi
sertationem de 3ure a 3D. Lexatorum adibus eompetente, quae inter Lipsienses xvi na-
217쪽
quid ergo debiti contraxit, Φ & ut fit, res soli eo loco nullas possideat, ipse compellandus er: t amice, V & li detrectet, is, qui milit, ita ut ad po stremum usurpentur H ea, quπ adverius debitores extra territorium positos usurpari solent. X. i. Φ Nec metuendum est quod quidsim putant, nς si id iuris sit, nemo inveniatur, qui cum legato contrahere velit. Nam dc regibus , . qui cogi nequeunt , non desunt creditores; & apud quoidam populos moris fuisse . ,Excerpt. docet k Nicolaus Damascenus, Φ ut de contractibus , qui in creditum: ' iis: tissent , liis nullum redderetur , Φ non magis, scilicet , quam adversus in-s, m. gratos : ita ut cogerentur hominei , ' aut pari ter implere contractum , . aut con tenti esse nuda fide debitoris. Et optat hunc rerum statum d Φ Seneca : Uti nam quidem persuadere possemus, ut pecunias creditas tantum a Tolentibus aeciperent : tilinam nulla stipulatio emtorem venditori obligaret : nec stacta, conventaque , in pressis signis e Odirentur. Fides potius tua servaret, oe aequum eo. Iciι,I. i. Iens animus . Persis quoque, Appianus ait I , displicuisse: et τὸ κιχρα σ3αι p. 381. E d. άπαρολί, r si σιλοψευδις , Φ pecuniam creditam fumere , ut quae res fraudibus, H Steph. O mendaciis esset obnoxia . et . De Indis idem narrat m aelianus : cui consentit Strabo his verbis : u
esse nisi de eaede , cu in iuria : quia bomo maestare non possi ne in ea incidat rat contractus in e usque esse potestate: ideo ferendum si quis fidem vio et res, ante videndum cui quisque eredat, non autem luibus implendam civitatem . . s ob .d. A Charonda quoque conuitutum fuit. O st ne quis actionem haberet , qui 1 teg.tit de pretio habuisset fidem : quod & p Platoni placuit. Notatum & f Aristote-ν ε - li in o. ς δἰ νουν- ουκ Mσὶ δίκα , αμ' ἰιονrra δῶ, ςίπω καrα πίςn συταυ ἁ- ' ξαννας' apud quosdam de bis rebus judicia non sunt:.Φ existimant enim , homi-4 Ibid. nes contentos esse debere fise , quam sunt Iecuti . Et alibi: q ἰνια λου γ' creti
τουτον ais θάπερ ,-νωμ' Est ubi leges de hhὶ credito ius reddi vetant, avo privatim tantum cum eo agendum fit, eum quo quis contraxit, O cuius fidem Deutus est . v Quae contra hanc lententiam adferuntur ex jure Romano, non ad nostros legatos , Φ sed ad provinciales, aut municipales pertinent.
si R/s nil Immobiles. praedia, fundos,
dolnos, villas.s 3 Ea qua adversus Dentur repressalia. 4 2κι in eremtum 1issent usibus mutuum iactum esset, nulla daretur actio cre-
ss Ferendum si qu/s Non puniendum
lege, cum satis sit punitus amisso Pudore. so De pretio haluissent fidem De Pec nia accipienda pro re vendita credulis et emtoris Promissioni. c hi, in Uertendum erit , de eontracribus
voIuntariis, ut Graeca tonant . Celei muris
Vide quae diximus ιd PUFENDOR FILI noistrum . G Iure Nat. O G tat. Lib. v. . s. 3. Nou I. I. B.
218쪽
X. XI. De legationum iure. mΦ XI. Bellorum , quae ob male habitos legatos suscepta sunt, plenae sunt gpro sanae historiae. Exstat & h in sacris libris memoria belli , quod eo nomine David r gessit adversus Ammonitas. . Nec aliam causam iustiorem existimat ν .s Cicero a ad vessus Mithridatem. ,
G R O I I I. I a Tarentinos . D an istis Hatiea assensi excerpto legationum 4. L p. γυ. γio. E.. a prata a sui. Romani ob id bellum Oxan. 3 Franeorum. & Germanorum exemissuscepere in Senonas . Appianus excerpto Pla habes apud A moianm lib. 3 i. c. lxi. legationum 4. de io. in Illyrios de Ligu- de lxxxv m. de re. Κώindiam libro ai. res . Pot=ιius ere empto legationum in s. de h In Deris ιινιι a Utile osostomiam adis . In Issios. Dian, eae. legationum. II. Stagirium libro Di. Tom. vi. Par. I 19. In Corinthios. Lυιtis libro ita. Epitom. Ed. Eran. savia. δ
ΗACTENUS ea memine imMI , quae o iure nisura nobis debemur Ni- , , mirum, ex promissis, cap. II. ω seq. & ex maleficio, Cap. II. vel ut Ro- is mani ICti loquuntur, ex contractu, &is delicto .Pauris duntaxat aditia de gentium imis Vesuuiario, quatenaes ab eo erat aliquid iuri natura additum Auctor en: mis supponit, existere ius aliquod gentium ,, Voluntarium, quo iuri naturae aliquido additum fuisse, fingit. Ita enim iureis gentium inaequalitatem, quae insta di- midium veri pretii est , pro a nitateis haberi, statuit, cum iure naιuraequae. se libet inaequalitas in pretio corrigi de-
c. I9. g. 6. Porro iure naturae , ait , ,, statutum esse. ut fides etiam praedo.., ni servari debeat ; iure autem gentium is placuisse , quae adversus praedones et- ,, ram vitiose committuntur , dissimula. D re. i. 3. c. I p. g. D L I. c. q. 9 IS.
n. 6. Cons. Disi prum. IV. g. 2o. α,, 4. Quae is is locis resutavimus. uas ipsum per se ius gentium illud , quoci voluntarium diximus , insixis lis Quomodo inducere ius gentium obli- gationes Potuit, eum tale ius interis gentes nunquam sit constitutu in Utiis probavimus in Disi prooem. IV. g. 29. is seq. & supra L. I. c. I. g. I 4. Quo in genere precipuum es eaput de iure legationum Ius legatorum, & san-elitas, ac inviolabilit aes eorum, non est ex iure gentium voluntario . sed ex ipso iure naturae. Iure naturali enim li inter duas gentes pro defensione iuris bellum exarsit , id hellum finiri , & componi debet, vel ouod laesus eredat sibi satisfactum iχm esse, vel quod cedere velit, vel denique quod laedens paratus sit satissa-cere; nam his casibus cessat iniuria, ob quam solum bellum natura lieitum est. At nihil horum seri potest nisi per legatos; mitti autem legati non possent si ab ho-
219쪽
ste ut hostes haberi, adeoque occidi., vel alio modo laedi possent : ex medii igitur
necessitate apparet, ipso iure rixturae vetitum esse , legatos pro hostibus habere. Sacra Deatronum, noctimoniamque lega torum o De Sanctimonia legatorum varia si loca collegit Te .is not. h. Cons. Dυ.
,, I. I. c. e. l . tib a. c. 4. l. . c. I R. t. s. c. ,, Φ. l. 8. c. s. i. p . c. 23. Cic. r. in Vere. - .Justin. a . a. ρο ῖ4. I. Herodian. 6. 4.
- 7. 7. Quintia. deet. I a. Appian. Punie. M ist. G ς. Arrian. y. p. a zo. Nepos in P Apici. s. Thuan. 38. DT P. Dus q. γ.I. M p. I 87. Hanc legem omnium sanctissi. A mam ait Dion. I Latic. l. a. c. s ς. Ioseph. M io Ant. Jud. l. I s. Hinc legatum violare D neiarium vocatur iacinus, Anian. de beILH Pun. 29. & violatio omnis humani iuris
Ius gentium illis debitum, rus divisum, humanumque) Ex his ipsis formuli, apparer,
tu legationum non demum ex i ire gentium voluntario, sed ex ipso juae gentium primaevo originem trahere. Sanctum enim inter gentes dicitur quod inviolabile , & sanctione quadam naturae hominum injuriis exemtum est . Hinc parentes, magistratus, &e. nobis sanet dicuntur, adeoque eodem modo leg ti. itaque hoe violare non injustum tantum esse γ- Dixi enim, legatos necessarios esse ad comis ponenda bella , quae Oec debent , necis possunt esse perpetu . Sane, iniuria estri si quis xltero ad sarisiaciendum parato vi,, uti pereat. Quid ergo magis impium est, is quam leghtos occidere pro pace loquentes sed i in itim . B. Parens peculiari ditais sertatione sanctimoniam, & inviolabilitam tem legatorum ex iuris naturae principiisse demonstravit, eamqtie inseripsit de legato se sancto, non imptiui Sanctimoniam auremis illam ine. r. b a.seq. hoe modo probat.
SANCTIMONIA ab eo. quod sanctum est, dieιtur: sanctum aut m est quicquid ita
prae caeteris venerabile, oe e rum est, M 1us viriatio ves non facile m Latiar, ψιμ- signiori poena vindicetur. Equidem nMIta lex
Niolarι potes, eoque sensu mine ius sanctumo, vid. praelat. h Disp. g. i ; m inde in aenere teger ira, quo taenam in υisiatores a- ruunt, Decialis' sanctiones appellamur : II p. f. 3. is de Rer. div. L 4 i. is de P . verum, hic gradus insignior sanctitudinas eo denormius , quo sensu aeeipiendum est quod in l. 8.princ. is de Re r. div. dicitur, sanctum esse quod ab injuria hominum de sensum, at- deIi Commentariusque munitum est οῦ scit. ιnsigniore psoa; -πenim avitur ιbi exemplum poenae evitalis . Sieoe Ariusi nomen , qaod OH υιο aesari tributum est , idem quod sanctum , maxime ve nerabiae, seu irasia et, , , significat. Quod Di Meea d. lib. M Augusta dicuntur . quae sanctimnaa, & veneratione dignissima sunt. ideoque Augustum G aeui σεβα ι interpret
ii sunt, qua' maxime venerabilem .
Nam G eminentior ista sanctimonia in Dor horam difflescitur gradtas, . quadam mae a- Di, siser ancta habent ar. Decis Cicero pro Cornet. Bilta circa med. Sacrosanctum eis
nihil potest, nasi quod populus, plebsve
sanxisset I ile inde sanctiones iaci andae sunt, aut genere ipso, aut obtestatione, & consecratione legis, aur poenae, cum caput ejus, qui contra tacit, conleeratur. His leti s igitur υiolator saere fit eum omni familia, P eMniaque sua ; I ut ex Festo refera Brison. deverb. sign. v . sancta . Ita legibur Romanis
sacrosancti fuere tribuni p. bis, Cic. pro P. Rose post med. Liv. lib. st, eap. 8. in fin. ει
ri potuerior: Liv. d. c. 8. in fin. Dd qmi verbulo eos υiolasset. sacer fieret, in absque otio se ineis qυορυμ Ouidi ab iis posset. Dion Cass. Hist. lib. II. Tribun tia potestas facit ut sacrosancti sint, ita ut qui quocunque facto ,&vel verbo eos laesisse visus fuisset, eum ut sacrum , seu piaculo obnoxium , etiam indicta causa interficere licuerit. Ex .is omnibων apparer, omnem sanctitariaraxionem an eo consistore, quod υisIaνι nuιι tenαι debeat. Unde lanctum esse, & violari,
tanquam contraria ι-rcem Wponuntur . .
Antium dieitur , quod υiolari non debet . Cicero pro Arch. prope sis. Sit igitur sanctum apud vos nomeli, quod nulla unquam Bar baria violavit. Et pro M. Fonte, circε meae. Hrs Guicquam sanctum. de religiosum videri potest, qui ne religionem quidem cc Iere Pota Iunt, nili eam ipsa ni prius scelete v.olarint. GAL Nori. Att. I . c. a. Tanta SANCTI TU DO sani est , ut nunquam quisquam Violare sit ausus . CVir de bell. Gall. lib. 6. c. S- de Germanii: Hospites violare fas non Putant, SANCTOSQUE h1bent. Cicero Orat. II. in Catil. cap. 8. An in vaestatione Omnium tuas possessione; SACROSANCTAS
220쪽
stinartis GPt, Doce, inquit ei Rex, hii mannm genus ea sancta credere, quae a te violata sunt. Ibi v. lib. i. e. 28. Pariter etim Ap pitis ta luci a QViniae pud ilium itiata , ac Iuεrrarem inυa eaque de eatis a plebe fora puVus esset , pIebs More urhe in Dertim montem sociaeret, tileri , O Gniugos regi ni, Cumam se relinquerent in ea urbe, in qua nee pudicitia , nee libertas sancta esset. Lλ. lib. cap. as. Parit/ν omniscis Legatis eommune est qώod
c fastorialiter, O eum charaesere , ut a Mnt, missi Itina . AIii enim sunt i Irtim negoriorum caura , qme per privares quoque expediri pos
commoriantuν, nomine Agenitum .
Caeterum , tota his quaestio proprie ad eos legatos pertinet, qua ad hostes mittuntiae, o
plano Meisum sis in t .s n. n. de Legat ion. si quis legatum hostium pulsasset, eontra ius gentium id eommissum esse existimatur, quia sancti habentur legati. Ea mox : Itaque eum qui legatum pulsasset, L. Mutius dedi hosti. bus, quorum erant Legati . solitus est respondere. Eamque io rem oractorrem res/mo nia tingo ordino recenset Grotius de Jur. Beel. R Pae. lib. a. eap. 18. q. I. & in ri t. ad d.
s. i. sitiuus addi ress Iul. Caesar. l. t. de Bel. Gall. cap. r. Dionys. Halic Antiq. Rom s. cap. sq. usi inielitur in Tarquinios , quod sacrosancta obsidum , & Legatorum Romanorum corpora violare conati essent.
etoritatem proυoearent. Cum enim isti nominem in areras stiperiorem , seu stam Deum re- .cognoscant, non possunt humanarum genritim leges eos tenere, nec aiso gentes , qua superiores non δεηι. ius ipsis dare, υει ὰkere . Quin Dmmi Principes fritis se udarii gemritim iuris capita in Dis terris mutare, iisque , tiri istiis iuribus positivis, tir υoeant , derogare possuηι, herogant quotitiis in iliis arsistiIιs , de quibtis in tot. tit. Inst. de Re r.
ergo in eadem notiaris tiga eum sociaritate L gatos mittere, sis oti, stis offerri satisfactso ae
in suspens es iransactis , suspendi interim qu-- jus helii in Legatum de aransactione
agentem neresse est; nam atias adhue omnis componendae pacis ratio restre sur , s hie ipserractarias non esset in tuto : s Ner υero ea ratis , sine qua id , quia natura conestim , medeonstitiarum es , extod νi neqnis , a natura
ipsa H neces est . optime LMisi Romania, caseoem Regem Peisia me Si, inquiunt,
certa nitis nunquam convenirent . infinitum
omnino bellum esseti id vero si finem habiturum non est, eo Occuuatos de statu hominum , ac naturae, dei icere aprum est. Procop. lib. a. de Beli. Pers. Nam in dyrecta otii. Gm ad stimona societatis Astrumonem pertia neι , eam rebus Amunis ιmponi noceouatem . ωι eum aessensio virqua inter Δ, pos sis γλιών , nunqtium debeuatum videri pupi, niseiam internecione atieritis, vel nostisque pM-tis . Atque ita interes quoqMo dimino iuri ita adscripsere ; Mi Cicero Or t. de Harusp. resp. e reia med Jus Legatorum , ais, eum hominum praesdio munitum , tum etiam NB. divino iure esse vallatum. Iuno Romani ipsos Deos immortatis hiatus sanin