Hugonis Grotii De jure belli ac pacis libri tres, cum annotatis auctoris, nec non J.F. Gronovii notis, & J. Barbeyracii animadversionibus; commentariis insuper locupletissimis Henr. L.B. De Cocceii ... sub titulo Grotii Illustrati antea editis, nunc

발행: 1759년

분량: 717페이지

출처: archive.org

분류:

491쪽

I. . r. si

eat. ε Nam vim iudicatricem humanis actionibu ducem Deus addidit , qua contemta Obbrutescit animus. a. Saepe autem accidit, Φ ut judicium nibit certi monstret, sed haesitet:. D. . quae haesitatio si Φ attenta consideratione expediri nequeat, sequendum erit ν . . o. illud e Φ Ciceronis: bene praecipiunt Φ ε qui vetant autequam auere, quod da- var. bites aequum sit, an iniquum . Hebraei magistri bb dicunt: penn in pSndri abstine te a re dubia . Sed hoc locum habere non potest, Φ ubi s alicui omninot alterutrum est faciendum , & de utroque , an aequum sit, dubitatur : tunca. u. V. enim c cc licebit ei eligere quod minus iniquum et . videtur . Sempers Ethie. enim , ubi electio evadi non potest, minus malum rationem induit boni . N Tα ελάχιςα ληπrέον νοῦν κακων , ait g Aristoteles: Cicero , bde maris minima; iIn, os . ' Quintilianus: in comparatione malorum boni locum obtinet levius. , .e i IlI. Plerumque vero in rebus dubiis post examen aliquod animus ν noni tis. in medio haeret, sed huc, aut illuc ducitur φ argumentis ex re petitis, ε aut O. e. 4. ex opinione , quam habet νο de aliis hominibus , - sententiam super ea re , , apb pronvinciantibus. Nam & hic verum est f illud Hesiodi, praestan tissimum 6 , . cis. esse per se sapere, proximum, duci aliena ope. Φ Argumenta ex re petun-1. meaei tur e causis, effectis, dc adjunctis aliis. a. q. 4. IV. Sed Φ ad haec recte noscenda, Φ usu quodam, & peritia opus t est; quam non habent, st ut activum. judicium recte consorment, Φ teia R. . i. h. nentur audire sapientum consilia. Nam Molia, sive st probabilia sunt, Ari-

μνet. c. 3 a. 3 HGodi vel sus , unde haec Buxere, se hibent:

cuntem, hoc probum . illud improbum ense; non sempet , prout revera est, sed Prout quis educatus . de institutus est. 1 Ghil e νιi a Ut disternere nequeat . utrum Hstum sit, nee ne s Non ia medio laret Non ambigura smanet, sed in alteram utram partem magis inclinat io D. aliaι hominiltis a De prudentia .& fide consiliariorum. D msDai disi. IIvius M. 29. a Ila amovim vidi iam Ut se instruant ad habendum dejectum recti , pravique .

justi . de iniusti .

A BOIN, pag. 14. Ed. P. Fagii. I. B. ec 3 Ηoe non siilh recte flici, ostendit PUFENDORFIUS. libro t. e. 6.8. ubilc notas nostras videre poteris. J. B.

492쪽

f. I v. V. De Causis dubiis.

stotele m teste, quae omnibus videntur, aut plurimis, aut certe sapientibus Dsque rursimi, aut omnibus, aut pluribus, aut praestantioribus . Φ Et hae Via judicanda maxime utuntur reges, quibus M st artium momenta ediscere aut expendere vix vacat: dd ὶ σποῖ τυρα ι ἀν σθφῶν ασία Dat sapere rui turba sapientum comes. Aristides n de eoncordia ad Rhodios ait, sicut Φ In facti quaestIonibus Φ Id is P pro vero habetur, unde plures, maximeque idonei stant testes . . ita sen- ' , tentiarum eas sequendas, quae plurimis , praestantissimisque nitantur aucto- t B.C ribus. Sic Romani veteres non Φ nisi consulto collegio secialium ad id insti-

u's esset, quod religionem posset injicere, esus monerentur. V. : de e aurent in multis controversiis potest , ut ab utraque parta probabilia se ostendant argumenta , sive M Φ intrinseca, Φ sive ab aliorum auctoritate. Id cum accidit, si res mediocres sunt, de quibus agitur, P videtur carere posse electio , in utram vis partem ceciderit. At si de re magni momenti, ut de supplicio capitali hominis, agitur, jam propter magnum dilcrimen, quod est inter eligenda, s e praesierenda est arso In istam partem potius peceato fame . Ideo satius est nocentem absolvere, quam innocentem condemnare.. a. Scriptors problematum, quae Aristotelis nometi praere runt 'αν προελοι π πυ myme αποψουίσασθαι iae μή aikia ς με αδιχμως κα ne λισασθοα-άδι quibus in verbis vulgo pro' ἀδικοῦ, Λ: legitur μἡ --mς , ct contra . nemo e fit nostrum , ait , aut

3 Artium momenta i Areana . di rescirsus , & subtilia, quae tem continent , prae

rictum ne sit aliquid, an non. is ΙuIranseta Ex ipsa re nascentia. 6 In utramvra partem Terent Adelpli.

dd 3 Vetus dictum proverbiale , quod reperitur apud AULUM GELLIUM .

Init. De re ipsa diximus in Gallicis no-uris ad hunc locum Noli I. I. B.

493쪽

ἀ ατίκα δερκνωναι, ασε ' si errandum est , sine Jure absemere , iusiuriam eondemnare , est sanctius. Mim in illo error est , in damnatione insentis, facinu . . ri . 'VI. Φ Maximi autem momenti eli bellum , ut st ex quo mala plurima. etiam in innocentes sequi soleant. st Ideo inter sententias alternantes vergendum ad pacem . Laudatur Silio Italico ν Fabius r-- cauta speculator mente futuri, Nee Drus dubiis, 37 parvisque laeessere Martem. Φ Tres autem sunt modi, quibus vitari potest , ne controversiae in bellum

erumpant . .

VII. Φ. Φ Primum est , ε colloquium : eum duo sint genera disceptandi, ait Cicero, t Φ unum per disceptationem , alterum per vim , eumque illud proprium fit hominibus , hoe beluarum, confugiendum est ad posterius, si uti non licet priore. Et Terentius: ub Omnia prius experiri, quam armis sapientem decet: Qui seis , an quae iubeam De vi faciat ὶ Apollonius Rhodius ae dixit: st μηδ' Emς αλκη πρι, ἔτεσσι γε π se uia. Et Euripides: Λόγοισι πύσω. εἰ 1ε μἐ, βία δορόα Verbis id impetrabo : se nequeo, manu. Idem reprehendit Supplicibus civitates, quae hanc viam omitterent, verso R Ο Τ I I.

aciei committere . . it Μηδ' α nos Non statim vi , Prius qua ui verbis tentari.

494쪽

Et Nos quoque, urbes, quae, Φ quod est verbis datum Transigere, δ' potiuι fertis ad caedem arbitram.

Achilles Iphigenia in Aulide, vers. aoi , seqq.

Si paret aequo , niI mea vobis ope Opus est; fatalis est in bae uno satis . Ego simul amici gratiam servaverim: Minusque vitio vertet omne agmen mibi,st Ratione s rem gesserim , non viribus. iod in Phoenissis apud Euripidem legimus, vers. 3r'. R. παν γαρ ἰξαίρω λογος ο -σἰδηρος πολεμιζων ἔμιγειεν αν Id aucturia se extulit apud Livium et Phameas: multa homines , nst Fellare necesse fit, voluntate remittere, quae besu , σ armis eui non possint. Mar- conius apud Herodorum a Polymnia Graecos culpat hac in parte : Κς χρηνώνας σμογλύσσους, κηρυξί πι- ν άγγελε- , καπιλαμβα- τας δὶαμρὰς b πουσἰ μἀνεν η μάχησι ' quos vortuit , eum ei dem esse notingvae , Φ eaduceatorum, o legatorum opera , non praeliis , controversias tractare . a Coriolanus apud Halicarnassensem et b si μου - ν άνονρίων ἐπιθυμοῦν

,αι καλόν. si quis non aliena cupiat, sed sua posuist, . atque ita non im petratis, hellum moveat, id omnium confessione aequum est . Apud eundem Halicarnassensem reκ Tullus, e st qua Terbis componi nequeunt , ea armis , ait deceνni. Apud Tacitum d Vologeses: aequitate, quam sanguine, ea a , quam armis retinere partu majoribus malueram. Et rex e Theodoricus : tune titile Dum est ad arma eoncurrere , in cum locum apud adversarios ius ilia non potest invenire . VIII. i. Alterum est inter eos, qui communem judicem nullum habent , k st compromissum: ἰπὶ τον δ κας δεδί- ου νωμι- - - άδικοῦ- ίε ura s

Is Potitis fertis Id terminatis eruento bello judice, ut potior jure victor habea

xo Πῶν γὰρ in Omnia enim eximit collo. quium . quae alioqui serrum hostile sa-

eeret.

1 inlisutato remittero Belli vitandi ergo concedere. ad quae vi , de bello adigi nequeant , desperatione in virtutem Versaxa fluι eommvn m Quod Penes utrumque si liniimum imperium 13 ompromissum Conventio, qua arbitri sententiae se obtemPera uros, uterque litigator promittit . Videndus tIt. D. de receptis. φώι arbitrium receperunt , ut senis lentiam dicant. Uoeatur di reeeptum in l. 34. C. de iudieiis . Vide Suari zmater Miseell. jur. cap. 4

d Annal.

r. I.

495쪽

f Lb. i. . ',ia, ait f Thucydides: in eum, qui arbitrum accipere paratus est. nefar ut ..ps. ' is iniuriosum ire: Sic de regno Argivo Adrastus , & Amthiaraus Eriphylae r Lb. iv. iudicium permiserunt, narrante x Diodoro . De b Salamine inter Athenienses. ς 6 1 de Μegarenses lecti iudices Lacedaemonii quinque. Apud dictum modo Thu ,. .h is cydidem i Corcyrentes Corinthiis fgnificant, earatos se disceptare eonte

s.lin. p. versas apud Pesoponnesi civitates, de quibus inter ipsos convenisset. Et De g;. E. ticlem laudat fi Aristides, quod, ut bellum Viraretur, voluerit 1 ω, δα . Db- 1--πιμ ας, διαφόρων, de controversis arbitros fumere. Et Isocrates ee oratione ad Qersus Ctesiphontem laudat Philippum Macedonem, quod qua, pris .is. habebat cum Atheniensibus controversas , de iis paratus esset . iviaia, tr p. x M. πίλω νιia r a b νμο- , arbitrium permittere alicui civitati aequae uiri θου

parti

eontroversias suas arbitrio populi Romani permiserunt. Et Samnites in eo m x... troversia cum Romanis gg ad communes amico provocant. Cyrus m sibi, Cyrop.tib. dc Assyrio arbitrum seri regem Indorum . Poeni in controversiis cum Masi - 4 , γ nissa, n ut bellum vitent, ad judicia provocant. Romani ipsi de controversia i

M άζ. cum Samnitibus apud o Livium ad communes socios. Et Philippus p Maeedo i

tentioribus via. Video est tum de Con- eerpto legationum n. 4. A ciuod est in se iunctione regnorum Castellae , de Portural- dete Antiochi ea eodem Polrsio itidem itis viri tamen . quam instant aequi . excerptis n. as. Rex Angliae judex desto

ι YY, i , ' di Pacis amantes. Fecere magni reges , ne tiae successione: Comes Hossarii, inter regem' populi . quorum in textu memoria. Adda- Daniae, de fratres . Pansam memorante hi mus alios . Arbitri sumi inter Narnum storiae Danicae libro v a. Adde exempla Nor, .agiae , de Canutum Daniae reges , de apud libro xxiv. cap. ro. xxix. regno utroque certantes : NemPe quomodo cap. 24. Partitam lotis vat. 3e xi. Iulianus primus ejus nominis cum severo νum l bro xii. Cνamtitiam libro vi. Saxo. de princiPatu Romano certante interdicto meorum e. is. 3c nostes in ea Iibro misaee te voluit . SPARTIAN. in UM. Pe- c. xx. I. xlua. Quod de Marea Aaronaianonii Nini. Cap. a. ) Magnus rex Mediae na dieit Auctor, nee 4n iis , quae nomine arbiter sumtus inter Erieos Duos Daniae . Aurelii rictoris ei reumseruntur , reperio . de Not vatiae reges. In sedere Lacedaemo- nec aliis . Certe in Epitome HGσιι id di-nio tum, de Argivorum apud Thucydidem cime de Antonino P,o J. B. 3a ye,inc Meia πάτρα. Mia pari aνι, νὼ G R O N O V I I. molent more avito. Et mox: Rrim Dum Eriphaia 3 Adrasti sorori , Amphia- άχων πόλat -- αντ- rai uxor .ehsura . -st πολιτι si qua soria. ce Nulla est Cratio Iberaris adver-νώm eiυitatum eum socia rivisare ρμινοων Ctesipho rem . cujus vel nomen nesci

sam habaat, eam viserant ad ritisatem . an ulliui apud oratorem illum legatur . a uirititie aqua viribituν. Est utrumqtie Voluit Auctor dicere AESCHINEM , in a Pud Thucydidem libro v. e. ν9. 3 M. An cuius not,iliata oratione haec reperia.. Pagaeoninum multi extra Romanum imperium at6. R. Ita. Bag. I. . ivo ii controversarum suarunt , ut belli sp 3 De his nil . nec apud Livi m. nec itarent, arbitrum sumsere, meminit ricto.. spud Isi usum Hatiea nasse em . Aucto e- de alii. Apud pro pium Gotthie. III. GE noa. seripsit heie ALBERICUM GEN-pidae Langobardis dicunt: --ε διαλύω, TILEM. do I νι AjIL, Lab, 3. cap. q. Pax. - παρα ω ἐν M. m. sed naffatur res a CICERONE . - σπουδάξHau . audita ι , α τι σιρι, . in Gis i. io. & UALER. MAXIMO .

mnaem Gotthicorum au. Tieu libaldu, quod paullo post Auctst refert, sed ita ut ranc. lex. Paratum se ostendit, judieemae in polietiosi loco veme tribus t Roma mi .cipere de iis , quae Romani dispurabuent . quod de samnitistis nusquam legitur, Pran

496쪽

in controversa eum Graecis ait, se arbitrio usurum populorum, eum quibus pax utrisque suisset. Parthis, & Armeniis postulantibus q Pompejus finibus pla amaregendis albitros dedit. Fecialium Romanorum hoc praecipuum , ait, o T-ch. Pomp. cium fuisse, Plutarchus : r Ουη ἰαν ς-rευων πρότερο ς πῆσαν Γλπίδα rare: απο-- p.οῖγ π M. ne finerent prius ad bellum veniri, quam Des omnis iudieii obtinendi '' periisset . De Gallorum. Druidibus Strabo : s δή ν προμον ab παραναντεσθιυ ιπαυον ' olim inter bellantes erant arbitri , ac for- p. is .pe jam acie conoressuros diremerunt. Eodem officio functos in Iberia sacerdotes , idem t tellis est. a. i Maxime autem Christiani reges, & civitates . tenentur hane inire : ἔ- . 'viam ad arma vitanda. Nam si, u ut s judicia alienorum a vera religione o ida iudicum vitarentur, Φ & a Iudaeis, dc a Christianis arbitri quidam sunt Gn- Iure belιistituti, Φ di id a Paulo praeceptum, quanto magis id faciendum est , Φ ut δ' majus multo vitetur incommodum, id est, bellum P Sie alicubi Tertullianus 'argumentatur , non militandum Christiano, Φ ut cui ne litigare quidem ii. cceat: quod tamen, secundum ea, Φ quae alibi diximus, Φ eum tempera. do ine. mento quodam est intelligendum . EDd. q. Et tum ob hanc, tum ob alias causas utile esset, v immo quodammodo R factu necessarium, ' conventus quosdam haberi Christianarum potestatum tibi per eos, quorum res non interest , aliorum controversiae definiamur :,idu, 'immo de rationes ineantur m Φ cogendi partes, ut aequis legibus pacem ac n- a cipiant: quem dc ipsum olim apud Gallos Druidum fuisse usum , s Dici m ti doro . ac Straboni et proditum . Etiam . proceribus suis de regni divisione - judicium permisisse Francos reges, legimus. 3 IX. Φ Tertia ratio est o v per a sortem et quam Φ in hoe commendat Eib. 4.

X. r. Φ Sortis autem amne quid est certamen singulare, hh euius usu sinu non videtur omnino repudiandus, si duo, P st quorum controversiae alioqui ibi j..

totos tan.

ce Publica, II. mP. XV m. n. II.

n Druidum fuisse usum Druidibus hae

in parte , de meliori cum jure , episcopi successere . Uide epistolam episcoporum ad Ludovicum regem in eapitulis Carali Caι-- . de de episcopis Hispaniae RodoruAm Toletanum libro v . e. I.

497쪽

x Lib. I.

εrite, o oonulos stravissimis malis sint impliciturae, inter se parati sint armi, decernere, ut olim c de Peloponneso 3 Hyllus, ct Echen. is, de regione d ad Inachum 33 Hyperochus, de Phemius, de Elida e PT aechma aetolus, &as Desmenus Epeus, de Iba s Corbis, di Oriua . Videtur enim id , ε sit. non ab ipsis recte fieri, certe Φ a civitatibus poste acceptari, ut minus malum. Apud e Livium Metius Tullum sic alloquitur e ineamus aIiquam viam, qaa utri utris imperent, fine mosva aee, fine multo sane uine viriu oue populi decerni possit. Strabo b vetuitam hane fuisse, ait, Graecorum consuetuduiem : Ac apud Virgilium AEneas aequum fuisse , ait, ut inter te .

di Turnum, eo modo res definiretur . . a. Certe x Φ inter caeteros Francorum veterum mores hunc impense Ia

dat Agathias libro primo, i cuius ipsa verba sunt enim insignia apponam:

, φλόπαυι. re δε γε ἄρχει εὐενύς εν δίοντι λ, πωγόνιον si quae forte inter reis ges oriantur controversis , aciem quidem omnes instruunt, ingsam bellaturi, ad rem armis decernendam : is obviam arii aliis procedunt. in ubi eo picati funt se intieem exercitus, abIecta ira ad coneordiam redeant, O regibus auctores funi, ut iure statius cerrent: aut si id narim. in ini ιν se Iari dimieent certamine , , suo duntaxat i Ortim periculo νem transignηt :neque enim aut aequo, is ισπο, aut patriis institvris eontenire , ut ipsi ob propria odia bonum publicum labefactent, aut evertam. Erro confestim sLvum exerritus, is restituta pace tuto inter se commeant, Iublatis maurum causis .ptor tragoediae Th/baido , c Phoenis

ut dieit PLUTARCHUs . pag. 944' E. I. B. 3

498쪽

oblatam rei controversae divi-s a. 3. . diis, s I.

eaini. Tania is subditis evra Justitis , σ patriae amor ζ is regibus υνο animu, plueidus, ct sui isse em. ' D. do R. Xl ouanquam vero in causa dubia st pars utraque tenetur quaerere con- I. Ra.daditiones. quibus bellum vitetur, s Φ muis tamen ad id tenetur qui petit , Iura ιιII. quam q:i ,ssidet. Ut enim in pari causa melior sit possidentis conditio .h . non ei vili tantum juri, sed dc naturali convenit; ' cu us rei caulam i Palibi etiam ek Aristotelis quae dicuntur problematibus ii attulimus. Φρ,y.ών. Λtnue hie de illud addendum est, ab eo, qui justam causam habere se scit, ici. Moli. sed do menta non habet sufficientia, quibus possessorem de maestitia suae v . Istpossessionis convincat , bellum licite non sumi: quia Is non habet ius cogendi alterum , ut de possessione decedat. XII. Ubi vero & jus ambiguum est, I - & neuter possidet uterque, ibi iniquus censendus erit 3. st qui

sionem repudiat. . . . - . . n

XIII. r. . Ex his , quae diximus, definiri potest in illa a multis apitata ιm quaestio, Φ an bellum , stratione habita eorum, qui principales belli . βλtores sunt, utrinque justum esse possit. Φ Distinguendae enim sunt Variae 4α diu acceptiones vocis justi. Iustum enim aliquid dicitur st aut ex causa, Φ autV1 g. secundum effectus . Ex causa rursum , Φ aut speciali acceptione justitiae , 'λ ,.zaut illa generali, qua omnis rectitudo eo Venit nomiae. Specialis acceptio i. amr. r. iterum dividitur Φ in eam, λ quae ad opus pertinet, Φ δc eam, quae perti- m varisnet i ad operantem ; quarum kk illa potest dici positiva, haec negativa : c. μα nam ipse operans iuste agere interdum dicitur, st quoties injuste non agit,st etiam si id , quod agit, ιν justum non sit: quomodo secte distinguit Ari- A . i. stoteles , n nr αῖκῶν, dc τό o. ν πράττω , ' iv Jeuere , ' oc agere quod in- jas i,. -υitim est . Fulgos. LS . Speeiali , & ad rem ipsam relata acceptione bellum utrumque justum IM'. eme non potest, . ut nec lis; ' quia tacultas moralis ad contraria, puta ad agendum, dc ad impediendum, non datur Per re, ipsius naturam. At ph. i. o vero, in ut neuter bellantium injuste agat , fieri lane potest s injuste enim υ, . e M. agit nemo st nisi qui & scit, se rem injustam agere: multi autem id ii Alberit. D sciunt. G R O Τ I I.

stat in doeumeniis , ut . actore non pro bante, reus absol. itur.

36 Sui οιιaiam a Si alter paratus sIt partiri rem potius . de qua ambigitur ,

quam ob tot,m possidendam bellare. 1ν Sua ad opus a Quae inest ipsi rei 33 Ad operantem ) Per quam tacultas est os. Augoperanti pro eonditione sua , de loco se β. de agendi, ut agit . . C Py39 Iasam non Ν Ut cum praetor inia c. s. σι.

juriam decernit, tamen jαι reddere dicitur mi is. l. ii. D. de iust. ct jure . Covare. o Moralis ad contrara Idem Iulle , e per inprobeque simul hine agi , inde prohiberi tum.S. I nequiis eadem res per se non potest esse inre licita, di illieita. u.3x Sua

c ii Vide supra, eap. v. f. i S. I. B. sibus i. r.

499쪽

eiunt. o sie juste, id est, o bona fide litigari potest ut Imque . . Multa enim & in jure, & in facto, unde jus oritur, sugere homines solent.

a. . Generali aceeptione justum dici solet, Φ quod omni culpa agentis va- eat . Multa autem Φ etiam sine jure fiunt absque eulpa , ob ignorantiam inevitabilem e cujus 1 ei exemplum est in his , st qui legem non observant , quam sine eulpa sua ignorant st postquam lex ipsa promulgata est, Φ & tem pus per se ad scientiam sussiciens transiit. Φ sie dc in litibus aecidere poterit, ut pars utraque non modo injustitiae, sed di omni alio vitio careat , . praesertim ubi pars utraque, aut altera , litigat non suo, sed alieno nomine, puta ex tutoris ossicio, cui congruit ius etiam incertum non dese in arr. rere. Sic o Aristoteles,. in litibus juris controversi, ait, Φ neutrum esse im-Rων. probum , quod ipse dicit πεινήν. Cui consentiens Quintilianus p posse acet ri; ii. dere, ait, ' ut ex utraque parte orator, id est, vir bonus , dicat . Lnmo.. i, & ε iuste judicare judicem ambigue diei, ait Aristoteles ; ς significari enim g T . aut judicare in ita , plane uν oportet, sine ulla ignorantia, aut καώ 33. εαυτοῦ γνῶμο, ex animi fui sententia. Et alibi ait : ν ia ἀγνοῶν εκμνεν , λα,- ' mM , si evis per ignorantiam Judieaverit, Φ non egit iniuste. q. At in bello Φ vix est, ut temeritas saltem omnis , & 'Φ dilectionis desectus abfit, ob negotii ipsius gravitatem, quae omnino talis est , ut causis probabilibus non eontenta, quam maxime evidentes requirat. s. Φ ΑΦ justum si accipimus, quoad effectus quosdam iuris , st certum est, bellum hoc sensu justum utrimque dari, ut ex iis apparebit , quae de bello publieo solemni infra a nobis dicentur . . Sie enim de sententia non

ai Bana με ' Sine exlumnia. 41 Ad Dieariam sissciens Intra quod notitia legis istius pervenire ad illos p

sed pro alio. ut pro pupillo tutor. 4 Piismenis Charitatis. quam homo homini. Iraxitneque Christianus christianoe

debet a

s aeuoaἡ Mus Pro eo , quod orto bello licet, ita ut de eo actio non detur , sed quoed utrimque factum est, habeatur Pr rato, bc jMe ncto.

500쪽

C O M M ENTARIUS

L I B. II. CDIXIMUS , belli ius non esse nis ex

iusta causa: at eum saepe medium sit inter fas , & nefas , Et saria sua natura dubin sint, merito quaeritur , quid in tali dubie iterat λ Diei mus , in eausis dubiis nullum ius belli esse , quia iniuria certa esse debet , utpote quae uniea belli ratio est; de qua proinde constare debet. Quamdiu igitur et , qui bellum intentat , res dubia est , nondum potest de injuria conqueri . Si tamen princetis omnibus rite perpem sis consultis quoque prudentioribus, confidit , & eredit , justam sibi esse causam , conscientiae eius . quia alius iudex non est , id relinquendum erit ; & eventus , Deo arbitro, demonstrabit , an iuste , an verti injuste iudicaverit. Unde simul apparet , Prinei pem de iure non teneri aut colloquium accipere, vid. f. a. aut arbitrium , viae g. 8. aut sortirem committere, vid. g. p. quia actus hi sunt merae voluntatis ς quanquam negari non possit, laudabiliter facere Principem. qui media amicabilis compositionis in causa dubia non rejicit .

IN moralibus non aeque , iat in math disciplinis , renitudinem iuveniri Pmisg. g. 38. L. I. c. a. f. 8. num. q. L. M a. c. i. g. .

ώιma variant materiam J A Quia moralium

P. XXIII.

D na ura ex operationibus cognoscitur, L. M I. c. g. g. II. z. operationes autem illae ,, maxime sunt incertat. Unde recte alibi is dixit Auctor, punctum in moralibus non

is in venari sine aliqua latitudine. L. I. e. z. g. 8. n. q. . i. a. c. I. g. s. n. I.

AD f. III.

SED ab eo fit , qui omnibur expensu , in1Unm id existimat. aExm esse υitioism ,, Quamdiu enim ipsi principi res dubiari videtur, nec is de iustitia causae per sua. is sus est , salva conscientia asserere nequit, si iniuriam sibi illatam esse: peccatum au. A test est quicquid contra conscientiam fitis I. Cor. 8. ω p. Quo in sere Mes animi iudieium de re significat Ius Canonicum quoque in e. fin. X. de Praeser. Apostolum de fido politica loqui contendit : atque ideo praescriptionem improbat, quia non ex fide fit , 1ed contra animi nostri eonscientiam. At plane alio sensu fidem ibi accipi, demonstravi in D p. d. find. boni fidei II. Diab. II. g. I 8. seq. simulque dubiis, quae B. Linheruῆ mihi obmovit, satisfeci. Verba υide inseri ad GA m. CV. VII. 6. n. a. luius editi uis Tomo IV. pag. 88. fr. um

SEARCH

MENU NAVIGATION