Elementa philosophiae christianæ [microforme] : ad mentem S. Thomæ Aquinatis exposita

발행: 1912년

분량: 445페이지

출처: archive.org

분류: 철학

201쪽

Nihil prohibet unius actus esse duo effretus qui runt alter solun sit in intentione alitia vero ait praetor intentionem istoralea autem actus eoipiunt spemen seeundum id quod intonditur non autem ab eo quod a Draeter duplex Metus qui oleato tinti quidem eonMrvatio pr priae alius autem omisio invadentia' actus ergo huiusmodi et hoc quod intenditur eon-wrvatio Propriae vitae non habet rationem illieitici eum hoe sit euilibet natu-

e ideo si aliquis ad defendendam propriam vitam titatur m .iori violentia

5. 3 b8urdo qum 'equeretur ex contraria hypothesi. Melioris conditionis enim foret Ita IKiusti aggressoris quam innocentis 'iri aggressionem satientis, et ei hoc iublica 3eeur tres naericulum vocaretur coronaria. - 1 Quae de dolensione vitae dicta sunt, eadem servato debito moderamine, de desensione membrorum, libertatis, bonorum materialium magni momenti et pudicitiae valent. Securitas enim publica postulat ut ista bona possint per vim defendi usque ad occisionem aggres

2 Contra aggressionem amentis et ebrii eadem defensio cita est, quia aggressor, etsi non formaliter, saltem materialiter et obpeetire est iniustus.

202쪽

M' , et duellum ex privata causa quod dictum est iudieium Primum potest esse licituma cum enim princeps potestuum est illicitum. superstitiosunt et semper . Ecclesia

o Duelium habet malitiam viridii.-Duellum est acrius

Ergo uinum est actus habens sulcidii mHitiam. O Duellum habet malitiam homiridit.-Duellum est artu

: P. qui ' hil impetendi privata auctoritate

causis nalibus. Causae enim finales uelli. rout ni in

agi r Sunt vel honoris reparatio. 6 ἀ- Imrii nullus datur nexus naturam Me ista, motiva rae e.

duellem non 'edium proportionatum hisee finibus. Insu-

203쪽

ΕTnHA DFFICII CIRCA BONA ITAE ET CORPORI 11 97 corollaria. - Qui in duello oeciditur silicidii reus est, et qui Ilum occidit, homicidium committit. 2 Non licet acceptare duellum vel multo magis ipsum indicere ad evitationem ignominiae, quatenus vilis reputatur qui duellum refutat su3 Sapientissimo igitur celesia ut holi ea duellum Rem

Iri r nninavit, consti raΝque edixit contra duellantes. Datrinos. testes et spectatoreη. Duneuitatum solutio.

' eitum Vadhil re nil ilium aptum es lini iam adclionorem tu dum ves rei'arantium. Atqui voltum eri medium aptum ei ampe unidum ad O rem tilen tum p reparandum. Ergo duellum e. libitum . ,. 'unum re sui quo leunutile etiam maluiti. Diat mic Durillim est medium aptum natur nua nego arcidens 'iivrVersu hominum opinionε. o... tuens 2 Atqui duellum est medium aptum natura sua. Ergo .. i. o. 'di u tum ad Muiorem tuendum cujus reu satio ignominiam importat. Atqui qui duellum recusat, nota ignominiae

de imitur. Ergo duellum est medium aptum natura Aua ad hoα π.e' qui de honore et virtute perestris , nil uni. h.

ontrad. min. nego consequens et consequentiam. 2)

204쪽

contrari a m- nego consequena et consequentiam. I Haec sententia damnata est a Benediolo XIV --

205쪽

ARTICULUS III

D OFFICIIS CIRCA BONA ANIMAE

Umma hominis erga proximum, circa bona animae, respiciunt vel intellectum, vel voluntatem tamvero intellectus ad Verum voluntas ad bonum, ius habent. Ergo ossicia hominis circa bona ista consistunt in obligatione vitandi ea omnia quae

. Tu l' . ''T ' 'unt, . V in cognitione veritatis

sibi debitae accipienda, sive in libera boni operatione me Penda. Quapropter Itanda sunt, et mendacium quod veriati opponitur, et scandalum quo a bono perficiendo homo retrahitur, e Ips praebetur eoasi ruinae spiritualis, et e m ud qua libertas et personalitas humana destruitur, et omne id quod legitimo libertatis exercitio adversatur Sermonem InstItuemus in specie de mendacio.

206쪽

opponitur mendaemni veritati morali, seu veracitati, quae exi

mendnotum salsitas moralis diei potest, et in h. h. δermonis eum eqsitatione loquantis on,i,iit

mentin Pontraria, item ex opinione loquentia ' --Π'

amrmat aliquid quod -- es Yfer dum salsum est vel negat alii' quod putat esse salsum quod quidem veriti ... . . i. 'μ '' 'μηm i 'betur mendarium eum habonius

e formitas seu adaequatio sermonis cum mente. Falsitaq

Grmaria habetur quando quis aliquid amrmat quod judio

es msum, vel negat M. O iudieat oiaeetiam

melitem, et deficiat ad terquaTio sermonis mim mente seu cogi-

'tione loquentis Falsitas usetti adlabetur quando deceptio in 'ent' audientis produesti LG Las vectiva non a

eu mente seu conceptu ideoque est difformitas non a veritate obrectiva sed subjectiva In hoc est malum menda I.

i, ' is 'lu' ni untur simulatio, hypocrisis adula

tio quae etiam veritatem offendunt

qu dixerunt mendacium non esse malum, nisi ex eo aliquod

207쪽

Contra ipsos demonstratur intrin- damnum proximo deveniat. seca mendacii malitia.

o A eryo tu Ordini natur P.-Illud est intrinsece malum quod recto HK repugnat. Atqui mendacium elo

Ad minorem.-Recto naturae ordini repugnat rem adhi

contra metem Ergo mendacium ordini naturae repugnat

s, seu J-bet tamen ad hom ut non deripiatur A riti,

Ructor, Vult omnes omines in societate convivere Atti ἐ

ia..di ' in 'VR 'morum inter se fide, et hie mutua

fides innititur veracitate et destruitur mendacio. Ergo mend QIum est iniuria in s letatem. F

uebet alteri id sine quo societas humana servari non potest.

208쪽

ELEMENTA RHILOSOPHIAE CHRIATIANAE

'ent homines ad invicem convivere, nisi sibia hi 'nqu'm ibi inVicem veritatem mantia,

tantibus a. γ4' corollaria.-1' o mentiuntur qui asserunt salsum quo credunt verum, error autem, non mendacium habetur contra mentiuntur qui verum dicunt quod salsum reputant, quia contra mentem loquuntur.

2 Aliud est mentiri, aliud celare veritatem. Primum est in se malum, et nunquam potest fieri licitum. Secundum non est in se malum, sed licitum invenitur modo a) malitia mendacii in ipso non reperiatur, b detur causa proportionate gravis, e audienti nullum sit ius veritatem illam cognoscendi. Idem dicendum est de restriatione lata mentali ac de actu celandi veritatem. Restrictio enim mentalis est duplex

restrictio imus mentalis et sectrictio Iate mentalis. Prima est actus mentis locutionem ex se duplicem sensum habentem detorquentis ad sensum minus obvium qui nullo modo ab audiente percipi potest. unquam licet uti tali restrictione ex qua necessario deeipitur audiens. Secunda, nempe restrictio late mentalis est actus mentis restringentis locutionem duplicem sensum habentem, adsensum mInus obvium, qui tamen ex adiunctis percipi potest. Licet vero ut ejusmodi lata restrictione, dummodo adsit austa causa, et audienti non sit ius veritatem cognoscendi

209쪽

ARTICULUM Iv

I Famae et honoris notio.-Bona fama, it bona κεἰ mistio, quis quis gaudet apud alios. Quinlib. b. alios produc , sed maxime virtus. Externa mani testatio quae fit de alicurus excellentia. dieitur honor '

Inter bona exteriora praeeminet fama, cum sit fons litrium bonorum, nempe fidem conciliat, a cos generati com

multae Hinc merito homines curant et curare dotiμri ut bonam famam acquirant, et ipsam acquisitam consere iniuste

laevitur interne auricto temerario, externe detraetione audietum temerarium est firmum iudicium de de otii proximi sine suffciente ratione. ad ipsum reducitur a m

ex Insummenti ratione. Blud iudieium quando est Vnis

a Prov. XXI. I.

210쪽

deliberatum, de malo gravi et ratione manifesto insussieienti innixum, graviter laedit famam proximi, ideoque est graviter

malum.

Detraetio est iniusta et occulta violatio fama, alienae ex revelatione alicuius criminis. Si fama proximi violetur revelatione criminis salsi dicitur haec violatio Milumnia si vero revelatione criminis veri retinet nomen detractionis. Detractio autem quaecumque sit est iniuria proximo illata, et detraoto tenetur ex iustitia ad reparandam famam iniuste ablatam, et damnum ex detractione proveniens. Dicitur injusis abla tam quia si revelatio criminis veri fiat iusta de causa, non nabetur iniuria. III. De aeston honoris. onor laeditur contumelia. Contumesia autem est iniust honoris laesio prementi et scienti irrogata Praesens aliquis eas potest, vel personaliter seu vates, vel moralis per imaginem seu per aliud in quo aliqua ratione repraesentatur. Contumelia fieri potest dupliciter: neoaliis, per omissionem honoris hic et nune debit post ite, tum verbis, tum factis aut signis contemptus. in ad contumeliam reducuntur irrisio, qua quis verbis et risu contemnitur; ubsannatio, qua quia gestibus ridiculis irridetur improperium, quo alicui inopia vel alius delectus

exprobatur.

Contumelia est gravior iniuria quam cetractio, et stricis inducit obligationem restituendi honorem, et reparandi damna, si quae subsecuta tuerint.

SEARCH

MENU NAVIGATION