Philosophia pollingana ad normam burgundicae in quinque tomos distributa, quorum tractatus post monitum ad lectorem recensentur. Authore r.d. Eusebio Amort ... Tomus primus sextus Tomus tertius. Physicam particularem, et metaphysicam continens

발행: 1734년

분량: 727페이지

출처: archive.org

분류: 천문학

621쪽

nec species rememorativae, nec impressiones per se, ac sermaliter ordinantur ad seriem actuum consimilium , eo quod sint .maum totum per accidens. m. Prob. quotiescumque

in natura datur aliquis effectus stabilis, tune etiam debet dari principium per se sor maliter exigitivum talium effectuum: Sed ei ea habitus dantur effectus stabiles ἔ ergo . M. pat. tam ab inductione a posteriori , quam etiam a priori , in quantum conveniens est effectum intendi a natura , qui

regulariter continstit in bonum naturae.

3 Dico a. Hablatis mateνialiter confisum in pressionibus, vestalis , ac speciebus rememo ratἐvir ad actus con HIes di ponentibus. Prob.

Concl. v ex viribus, ct numero talium di- positionum regulariter consequuntur actus consimiles, tune habitus materialiter in hiseonsistunt: Sed dcc. ergo. m. pat. ab expe rientia, quo enim dispositiones sortius trahunt, eo voluntas regulariter sequitur. hines species vivacius repraesentant Bonum , si saepius idem proponunt , si obiectum dulcius allieit , eo ipso fortius inclinatur voluntas a

secundum vires , aut numerum dispositionum materialium. Prob. Cone l. ab experientia. qualitas enim in qua habitus consistit ntillas habet vires snε dispositione materiali. uni versim autem circa argi*mentum , aut decrementum habituum tant lim attendi de bet ad illa principia . r. Spiritus relegunt

nota vestigia, et. Quae semel sunt conjun Eta semper manent conjuncta. 3. Quae jun Euntur cum dissimilibus , aut dis ratis , di funguntur pariter inter se, ab his enim principiis dependet regimen omnium habi-

. .3. 4. Rabitus supeν tinales plerumque

622쪽

ut labitus supernaturales tantum dent posse , ἡοn istitem faeiu posse . Prob. Cone l. partim ab experientia , partim a rarione . Habitus sit pernaturales simpliciter latituri tribuuire inem ad sine in supernaturalem : Sed uteordo potest dari sinὲ dispositione naareriali,

ergo. m. pat. quia potest dari ordo ad esse. ctum remotissimum , saltem ex ordination diDei, licet adhuc dentur paucae dispositiones. M. prob. noli potest formari ullus anus conveniens conceptus habituum supernatur aldum . Nec aliter possunt explicari proprietates horum habituum ;erv.ant. pr. de habitibus supernaturalibus dicitur, quod infundantur cum satia iustificante habitus omnium virtutum . videns autem est , qudd non insundatur δε- et Iitas omnium virtutum; ergo ad summum in suo ditur aliquis ordo, ad merendum sine mi supernatura lena per actus virtutum , si qui forte eliciantur .

rate obiuZorum non eoo dinatorum, aut subo δε-

natorum iuger se. Prob. Conelus. quia diis sitiones materiates habituum habent se respective, si e ut diversae potentiae sensitivae circa actus sensuum . quando verδ snh dispositione materiaeli datur praecise ordo ad efffectus, reactus consimiles , tunc diversitas habituum dependeta diversitate ordinis, ac radicis ex 'gitivae, in quo peto in casu attendi debet diverinsitu objectorum.

soluuntur Obnmones . 7 OM. i. contra primam . Milla est neees sitas qualitatis distinctae ; ergo non datur. ant. prvb. habitis speciebua rememorativis rith

623쪽

faeilitas eliciendi actus consitniles, ergo. . 2. Non potest ostendi causa productiva huius qualitatis, ergo non datur . ant. proia non potest diei,qubd produeatur per unicum actum, Dec poterit dici, quM producatur per actus frequentatos; ergo. ant. probis unicus actus non difffert ab aliis , & ultimus non est majoris virtutis quam primus 3 ergo. . Deque etiam actus frequentati eoncurrunt ad illius produoctionem, quia maior pars horum actuum non

ampli lis existit. 3. Voluntas non potest inelinari a tali qualitate in eoenita , sed tantum inclinatur a bonitate obiecti coenita ; ergo Deilitas habituum potius eonsistit in actibus irequentatis , dc spe.

ciebus rememorativis.

8 Re p. ad x. heg. ant. contrarium patet exprobationibus. Αda. neg. ant. & dico : Habitum prodaei ab impressionibus in cerebro relictis ἰ qua primum enim incipiunt tales dispositiones , at Natura possit exigere actus consimiles, tunesnh alio conatu mentis resultat aliquis ordo ad actus eonsimiles, qui sua sponte inclinat voluntatem, aut aliam potentiam. Ad 3. dist. ant. voluntas non potest ineli' nari 1 tali qualitate per se , trans ant. per acine idens, nee. ant. dἱ eo enim illam qualitatemessirere consimilem exeitationem specierum,& per hoc inclinare potentiam ad actus eo simile s

624쪽

Μ Etaphysica voeatur illa scientia , quae traditur post Physicam . Eius obiectum

ab Aristotele ponitur Eny is ristio, entis , id est, oci,nia entia , Deus, Angeli, animae, mundus, inquantum sunt ac existunt. Per hoe ersto Metaph in distinguitur Physio, quod Physi ea haec omnia entia consideret, inquantum sent principium motus seu mutationum ,' Metaphysica vero consideret eadem entia secundiura sua praedicata intri Dea, abstrahendo ab eorum operatione vel

- mutatione.

a II Er essentiam hie intelligitur quaelibet

A perfectio sive substantialis, sive accis dentalis, prout abstrahit ab actuali existenaia. Thom istae volunt, qudd essentia distinguatur realiter ab existentia ; Seotistae vero, quod sol tim distinguatur formaliter ex natu

guuntur realiter , neque formatiter ex natu- ω νεῖ ς sed tamdm disinctione rationis ra rise natae: Ita Recentiores communiter. Prob. Concl. I. Si daretur haec distinctio, tune multiplicarentur entia sinε necessitate: Hoe non potest dinis ergo. Μ. prob. si sinhiali distinctione potest explicari natura es sentiae , tunc ponendo distinctionem multi plicarentur entia sinὶ necessitate: Sed &c. er- . . m. prob. intellecta praecise essentia rei creatae,uteonnotante in obliquo actionem pro

625쪽

. ductivam intelligitur existentia,' & intelleis

eadem essentia , ut non con notante actionem

productivam intelligitur pura essentia rei rSed tali modo explicatur natura ς mentiae &existentiae ἐ- 3 Prob. 2. Si essenti, iam per se intrinsech di se elusa omni alia serina est aliquid reale actu positum extra suas causas , dc distinctum nihilo, tunc nulla est necessias existenti edistinctae; Sed &e. ergo. prob. si essentia rei per se dc intrinsece non esset aliquid reale distin tuum , nihilo , aut positum extra causas tune esset purum nihil: Sed hoc e st salsum; ergo. M. patet, quia non datur medium in inter nihil, dc inter id, quod est aliquid. m. prob. implicat, ut id, quod in se e st purum nihil , fiat sortii aliter aliquid per entitatem a se distincta ni ; ergo . Prob. eadem m. 2. Si

essentiae rerum secundum se forent nihil , aut certe secundum se non haberent existentiam, tunc per se non essent minus nihil , quam suerint ante suam productionem: Sed hoe est in terminis absurdum ; ergo. Prob. rursus ea . m. 3. Si essentiae non forent secundum se aliquid , tune etiam non ement activae secun

d lim se : sed hoe est salsum s ergo, patet, quia non sola existentia est operativa , sed essentia habens existentiam; alioquin sicutentia creata habent eandem existentiam , ita etiam haberent eandem operationem. M. prob. nullius entis nulla est amo aut passio,

4 Prob. a. Si existentia esset stirma reali inter distincta ab essentia , tune vel assiceret essentiam intrinsech et inherendo, vel tantum extrinsece eandem denominando Neutrum potest dici; ergo . m. prob. si existentia tan intum denominaret extrinsece essentiam , tune haberet se sicut visio ad murum , aut amor ad Deum: Hoc est falsum; ergo. m. Prob. exi

626쪽

sentia debet immutare essentiam, eam trank- serendo e statu nihili ad statum creatum , Mod non facit viso in muro , aut amor in Deo amato a si ver b dieatur existentiam inhaerere essentiae, eamque asscere in prinsece , tunc e o ipso essentia ut condistincta ab existentia est secundum se ens actuale: Hoc non potest dici; ergo. M. prob. id, quod est purum

nihil, non porest Usse subjectum Physicuna alterius rivae realiter I sedistinctae. Dei ir uel esset subjectum receptivum, , et sustentativumpnon sustentativum , quia in impossibile ext-sere causam per suum essectum , qualiter tamen essentia deberet esse causa existentiae, fiesset subjectum sustentativum . neque receptivum ; alias omnes formae, nemve exi.

sentiae iii tependenter a subjecto ereati v E e.nservarentur, quod est salsum. s Prob. e. Si existentia v. e. hominis est distincta ab essentia hominis , tunc vel illa exi sentia hominis habet aliquam essentiam se- eundum se, vel nullam λ s nullam, tunc exi- semia nullum etiam habet conceptum obiecti. vum ; nec est aliqua persectio , neque erit aliquid possibile. Si vero ipsa existentia habet aliquam essentiam ae definibilitatem; tunc vel essentia existentiae possibilis distineuitur ab existent Ia existentiae actualis, 'el non distinauitur λ Neutrum potest dici ἐ erAo . 1 1. prob. Si illa existentia non distinguitur a sua essentia , tunc eo ipso datur aliqua esseretia possis

bilis non distincta ab existentia actuali; & eo

ipso corruunt omnia argumenta' Adversariorum. Si vero distinguitur existentia existentiae ab ipsa existentia, tune proceditur in infini. tum , eo quod illa existentia existentiae iterum

fuerit aliquando possibilis etc.

627쪽

6 Obi. x. Potest dici , qu bd existentia se

formalis sui determinatio ad existendum ; eris eo non indiget alia existentia ad sui actuationem . ant. prob. a pari: modi Recentrorum v.g. unio, aut actio sunt taliter formalis sui deis terminatio , ut non indigeant alia unione ad sui unionem, aut actione ad sui productionem; ergo etiam poterit dici, qudd existentia rei siesor male determinati vum, quod non determinatur a Deo ad existendum 3 sed quo determi

na latur caetera .

2. Potest diei: quod existentia non sit enstit quod sed ut quo tantum: . quo nempe mediante essentia sti ergo non indiget ulla amone productiva ad sui productionem. 7 Re p. ad 1. tr. ant. neg. consi quia exissentia illa. utcunque Armaliter determinet ad existendum, tamen erat aliquando simpliei ter possibilis , adeoque respectu illius proe dunt omnia argumenta Ad Uersariorum , proin . ut videbimus. Ad tr. ant. neg. cons. Quia, etiamsi existentia se habeat ut quo, verum tamen est , qudd non fuerit ab aeterno ; maxime cum existentia creata & increata tantum conveniant analogieh juxta Thom istas. Quod verbadditur de modis , non probat paritatem in ter existentiam & modos ; quia modi nullam dicunt indisserentiam ad id, ad quod determinant, etiam in suo formali conceptu : e contra existentia etiam in suo formali conceptu dicit indifferentiam ad existendum vel non existendum , eo ipso, quod non si nece Gsar id ab aeterno. 8 1. Illa realiter distinguuntur , de quibus ante omnem o rationem intellectus verificantur contradictoria : Sod de essenti

628쪽

& existentia verificantur ι . m. prob. ab inductione. Essentia Petri eta aeterna , exi in sentia Petri non est aeterna. Essentia Petri est neeessaria di independens a Deo , existentia Petri est dependens 1 Deo h non necessaria . Esientia Petri est objectum veri fieativum propositionis aeternae veritatis : Existentia Petri non est tale verificativum. Essentia Petri non est Deo libera . existentia Petri est Deo libera. Essentia Petri non est donum . Dei , exi ventia Petri est donum Dei, Essen. tia Petri non est participata a Deo, & irrece. pta , existentia vero est participata ac recepta a Deo ἔ erm o . . Resp. neg.ant.ad prob.dist.2.memb. existenis ita a Aualis , non est necessaria , aeterna dcc. c. ant. existent Iabo sibi Iis . nest.ant. vel sic : dist. I. memb. Essentia possibilis, est necessaria, c. ant. essentia actualis, neR. ant, quando loquimur de essentia vel existentia, possumus utramque eonsiderare in duplici statu ; nempe in statu possibilitatis& in statu actuali: si conis derentur in statu possibilitatis de utraque verum est , qudd sit aeterna, necessaria &e. si ver5 cons drentur in statu a vali, de utraque verum erit, quod sint continstentes , participatae die. hoc solum observandum est, quod utraque in statu possibilitatis estnsiderata sm- Iliciter vocetur essentia ,' utraque verb inatu actuali considerata vocetur existentia, di praedicta contradictoria cadunt quidem super eandem rem, sed in diverso statu conside

ratam o

ti Rest. 2. Retorquendo: cIrea ipsam exissentiam; essentia enim existentiae est aeterna , non participata , non libera Deo ἡ eeontra existentiae est contingens, participata , ac libera Deo oRest. a. dist. ant. essentia est aeterna &e. Ω-cundum statum conditionatiim , c. ant. secun dum

629쪽

Gm ita tum absolutum, neR. ant. sensus e quod verb. gr. essentia homiliis, supposito . quod existat, semper ab aeterno, & in aetertit futura ejusdem naturae , adeoque sub conditione , qudd existat aeterniim sibi

31 Separabilitas est evidens si anum

est uinctionis realis: Sed inter essentiam & exissentiam datur separabilitas ; ergo. m. prob.I. niorvo vel destructo aliquo ente perit existentia α manet essentiatet. Essentia Petri hodie eadem est, quaesiit heri r existentia non est eadem, quia sorte

non est , aut certe nova est . '. g. Aecidentia Eucharistiae post eoniaera

tionem habent eandem essentiam , non tamen eandem existentiam , prilis enim habuerunt existentiam dependentem a subie-eto substantiali , postea habent independenis 4. obiectum veri fieat Iuum formale huius propositionis: antichristur est homo. Est separabile ab obiecto velificativo huius propositionis Antichrisin existit. Sed veris eativum prioris propositionis est essentia ; posterioris

vero existentia ἱ ergo. s. In reproductione rerum produeitur nova existentia di tamen non producitur nova es.sentia; ergo. Io Resp. c. Μ. dist. m. Inter existentiam a- elualemcc essentiam possibilem datur separabilitas, e. m. inter existentiam aliualem di essentiam actualem, neg. m. vel sic : datur leparabilitas inter exissentimn possibilem &ἰactualem, c. m. .inter existentiam

vos bilem de inter essentiam pois bilem , nemAn. sicut enim existentia possibilis non distinguitur ab essentia possibili; ita etiam existentia actualis non est separabilis ab existentia actuali. Adprob. I.idem Resp. dist. ant, mor

630쪽

tuo homIne perit existentia actualis, e. anti. possibilis, neg. anto Ad 2. neg. ant. absolute I sicut enim non est alia enntia, ita neque est alia exta

sentia. . .

Ad a. &4. idem.R. θ.dist .ant. obiectum velificativum in statu possibilitatis est separabile ab altero obiecto verificativo , c. ant.objectum verificativum sermale in statu actuali consideratum , neg. ant.

Ad s. dist. ant. Non producitur nova essentia novitate specifica , ciant. novitate actionis aut durationis, nem ant. exissentia tantum ideo dicitur nova , . quia essentia comparata ad actionem prόductivam etiam potest diei nova. Caeterum retorqueo in essentia existentiae; se enim argumentor: si destruesa existentia ignis perit existentia existetitiae & manet essentia existentiae, tunc datur separabilistas inter existentiam & essentiam existentiae iSed &e. ergo .

ar OM. Quidquid est indisserens, debet dein

terminari per aliquid superadditum; & ubicunque datur nova denominatio, debet dari nova parset Sed essentia rei creatae est indimerens ad existendum vel non existendum, &actvata existentia Petri datur nova denomi

naetio, ergo. et

et. Quidquid est indifferens ad esse tale vel non esse tale , non determinatur ad esse tale per se ipsum ; sed ementia rei ereatae est indisserens ad esse existentem , vel non existendum; ergo. M. probis implicat indifferentia, quae si determinatio sui ipsius. Resp. 1. Retorquendo utrumque argumentum in essentia existentiae , quae est indifferens ad existendum , vel non existendum, quin determinetur ad existendum per existentiam sibi

superadditam .' Aa Resp. 2. dist. Μ.quod est indifferens, debet

SEARCH

MENU NAVIGATION