장음표시 사용
331쪽
s. Imitabuntur tutius titi pii Nominativum post verbum, ubi alias adhiberent C. cusativum nominis substantivi. V. C. de leniter ferebat em. temtum sui. Oύτω - ιχεὶ ποιe XII. Participium cum omine suo in generandi casu abis. Iute ponitur, ubi Latini infinit suum habent praecedente Accusativo et idque vel cum particula vel sine illa. Cum particula quidem, de quo vide Nostrum insta p. VIII Seest. Io, . . sine ea , apud Demosth de Foed. l. pag. . M. οὐδόνα Ἀον' αἰ Θησια TΥ- PANNIἈΩia I λ υνιυστιῶν XΑΘΙΣΤΑMENΩ , sora N
des pro Democratiis onsitui, Rehpublicas dissolvi. Quae sic re. solvuntur 'oτι --ίδει μή
Et alibi Tullius : IN TERVERSO REGALI HOC DONO nos
graviter hoc tuli isse Pro inter. versum regale a num. Rursus .vid. l. Met. XIV. s. 242. - AMISSA Deiorum PAR
Nonnunquam, ubi duo sunt membra, prius in generandi casu eum pateticipio absolute
ponitur, alterum tu Infinitivo. praecedente Accusativo , Paus. in Boeot pag. 336. 'Eνια --
junguritur. Neque enim hic est conjunctionis Pleonasmus, ut fertur, sed potius hic agnoscumus Ellipsin conjunctionis ν, in priori membro implicite a
tente , cui particula illa. s necessario respondet. Verba sic resolvuntur et Λεγουσι, α ν α Οαι. Contra Herodia. nus , ubi praemiserat accusat, vum cum infinitivo, mox in aequenti membro sei icit genitivum cum participio. Verba sunt in libro Dis cap. 8 Kal να κει Θεν ἰώγελλο ε ψαλ μηδε ΤΟΥ Σ ΣT PATI Q TAS, ιδεν, ErNA .sHelec
Nam ' qui inde, cu hue venitin , junt, neque militer , qui tui argento imperium tradiderant,
satis ipse suos esse praesidiaris
neque ilium, quae pollicitus eras, praestitis e. ibi , τληρωσαν πω
XIII enitivi absolute is siti insolentior hic usus est quo participiuin cura suo momi.
332쪽
Ius Demιm metus au hominum leae res arcebat: non iri, quia judicabant perinde ei e Deos ο-ιere ac non colere, quoniam nes videbant pariter mori non haec, quia nem putabar, se tam diu victurum , sim judicium eo li- tueretur, quo dolictorum poenas
XU. Utunturis Participiis Graec conditionaliter . ubi a
eum Infinitivo dicerent. Ita Uoua. Il. I, s. 26 I.
- ibique Agamemnon Munera digna dabit , vis moderarier irae. Ibi μεταλήξανΤ Γολοιο pro ἰαι τῶ να--ειν vid infra Cap. IX. ect 4 ad num. D. XVI. Non possum non morollarii loco observare rameos adeo fuisse φιλομετοχου , ut non solum duo , ut O
stendemus , sed ct tria partiebpia absque ulla opula conj-gere non erubuerint. Ita socrat Panath pag. 4s 7 απολὴν χροον ΔΙΑΛΙΠΟ NTETΛακελαιμένιοι , X A Pla o Μα- NMI Ex ΠΟΛΙ ΟP-xH, ANTE ἀπ-λκτειναν. Quos Lacedaemonis non ita musto post in Iabebanorum gra tiam, capta urbe , interfecerunt omnes. Ubi obiter nota χρονον λαλιασοντες pro non ita musto post de quo moudo numero II. Alterum T- a male, vel absque eo . in generandi casu positum' ob incidentem parent si repetitum vel in aliud similis lan ficationis mutatum , adsumit casum, quem verbum sequens postulat. Cuna suo nomine apud ausCorinth pag. 97. in initio, 'Εxo NTum L αδεινῶ κειτα ΣΙΚΥΩNI ΩΝ. in Genitivo absolute tam Simonio. rum res aecisae essent. Quae in parenthesi ibi subsequuntur .hrevitatis causa omitto. Post parenthesin subdit EI E N σννων ἁδυ-ως in Dativo 'EM TE N o 'u Em α
πεν ri ἔρημόν Cum itaque maxime infrini egent , obruens
eos terrae motus , eorum urbem
fere ad astitatem redegit. Ubi obiter o erva ιγου pro λιγου usurpari vid supra Cap. a II. Sect T. g. r. Absque Oinine suo , apud eundem in Boeoticis pag. 78
et anfimis amne , qui ab uxore Lycν ire vota Iarem Limus Pindari rudera. X V. arce imitandum et emseo Atticismum apud Thucydidem , quo pro Genitivo absoluto Nominativus ponitur. Ita enim ille lib. II cap. 33.
333쪽
illis respondi se rogabat eum.
De Participiis quibusdam in oratione abundan
Cχή, Participia quaedam eleganter in Oratione παρα-σιν , atia iis , a que uni decoro serviunt. Εjusmodo sunt , μαι, abiit a L, χω, λαοῦ. 3 φε - Hinc illud frequentissimum
set Graecorum scripta versanti quam plurima occurrimi vocabula, quae orationi interta prima fronte παρελκειν viden. tu , diligentius tamen in spe cta, non Ornatum tantum sed vel pondus , vel novam ra- 'tioni gnificationem addunt adeo ut fortasse non procul a vero aberraverim, si contendero . nullam in Graeca lingua vocem habendam esse su-Pervacuam, aut temere oratio. ni insertam. At vero , quandoquidem hoc per omnia de. monstrare longum Tet . conventus sui sparsim in hoc libro ad ea quae ab Auctore nostrono antur παν. hic illi enotas meas adjicere, , quod supervacuum videbatur suam, 'uae latebat . significationcm reddere. Itaque Λuctorem nO-
strum minus recte dicere arbitror, a Dipia quaedam παρέλκειν, atque ni decoro servire praesertim cum ipsemet allicrplane sentit cum participio ανιν - . quod abundare dicit suum significatum reddit Reg. a. odein modo participiis λα. οὐ Mφειων, Reg. 4. s. sic supra Cap. III: . . cquanquam nos quoque , ubi vel vocis alicujus additae .gnificatio latet, vel ea citra necessitatem repeti videtur, illam pro more Grammaticorum ιο,οιζει, dicimus , purus putus tamen leonasmus in nagua Graeca propter ipsius elegantiam & verba significantia mihi semper est suspeetus. Vis de supra cap do Pronomine Reg. a.' insta Cap. VUL Sect. I. R. t.' alibi.
334쪽
ώπιν ἀπι- , abiit discedens , id est , discessi rinatis enim eme αἰκετο, sine participio H. Ανυ γας, AOriit. I. particip. Verbi ανύω, perfici , Α, αι, cum imperativo tantum , sic abundat , ut tamen aliquam cum im ei promptitudinem addere videatur tuncque vel ad perat. junctum habet ει, vel codem caret Arii tophanes saepe in ace. Ουκουν λ λ Λακεδα νωδειε -ανι,α τι ' id est Erro alterua quantocius afer , vel adda Lacedaemone. Nec nim video , quemadmodum eo loco iter roget, νμας, pro υσας, positum iit, ut innuit cholialles. Idem in Ranis , sin m , surpaVit , περαινε σν, Αἴχυλ , , αι. id et , A cfle , ad alterum trans
Lucianus in Piscatores, sives, Reviviscentibus, 'Ο-,
σί Ergo, Sacerdos, hi ligno mihi caricas , pauxi Ium auri se propera.
III. Participium saepissime jungitur cum verbis 'rio
s αα iων pro b iis, Celerrime advolat ad meam το- utitur Aristides, orat pro Qua idem. q. Perficite advolantes.
Vrix Ero 'Am iri N. Pericles superstes fuisset, nec prius e vita decessi Seb.s Hinc ad majorem m. phasin aliquando Θαoxa additur. Ita Aristoph. Nub. s.
Nonne quam celerrime te a foristis proripies 7 Haec proin pti tudinis significatio clare patet, cum participium αν ιις in veristium , additum autem verbum in participium mutatur. Sic apud eundem in Avibus , L ANΥ ΣATE IETO MENA
μιενα. Atque hanc veram esse significationem , vel ex uno ejusdem Comici loco doceri possumus. Vid eum in Uesp. ubi , Philocleoni tergiversanti jam dudum, ut calceos induat, tandem c acrius instat deis
ρει . Tandem aliquando ei fice hoc, ut induas ealceos. eis cusativuin δο, vel suboaudit Cl. L. Bos quam tamen ellipsi non esse perpetuam ex ultimo Aristophanis loco constat, ubi nulla itineris vel rursus est mentio. Cum tamen ανυ natura sua sit verbum transitivum , commode intelligitur τοῦτο . . seri , vel si quid aptius.
335쪽
di est , iscar , φλοα id, id est, nugari, ληρεῖν, dest delirare, aut somniare. Exemp. causa ,--χων ε , ait Lucianus, Poearis, inquit . enimvero. Sic apud Platonem in Gorgia , Ποῖα - S, φλυανῶ εχ- vos tu
mihi calceos hiatera, Demo then orat. Contra Leptinem , cum alio verbo panicipium hoc conjunxit, minitum πα-sα τεο acie προuere , dum ait in ροπον
cum universe Peloponnensibus commiserata nisi malumus eo loco, idem esie, quod vulgo dicimus, ous Tanteissa conduise. Aise; QU. Λα- , apud Demosthenem maxime, non semel abundat abundat, aut vertendum est, eape sis, rene moy, 4nte imperativum praecedens explicandum. Pro Coron. MS Pag. mih 49o. Cum verso .ροῦν pid pag. 497. n. 9.ληρεις Deliris. Ubi ieinus tamen mutat κων
Ultro deliras: Fortasse , quod hoc participium eo modo ad biblium sere ultimum locum possidet. Si apud Aristoph. in Avibus , L 34I. - λη- εχων. Hoc sane in re istirias fitticam esse locutionem, discere licet ex Moetide Φλιαλ κων. iujus πορη, - eauis obscurior est. Alicuius substantivi desectus mihi subolet. Id vero aetanus nihi observares licuit , participium hoc semper jungi verbis eunctandi sive largiriersmisi, nugandi, ineptiendi, ludendi, seu irpiden. di, item incondite quid agendi vel loquendi significatior ei obtinenti hus . non absi. inlli ratione , qua nostrateqvrrhum temetu cuin milis sim scationis infimi iv Is coniun. Mi solent. E. U. Aristopb.
a januam vel potius est tibi, quod moreris Nam ita quodammodo redditur, pariticipium Nostrates pro
te almen Ne absimilem iureliquis significationem obtinere participium ano v aut mo Jungi Waliis verbis hoc participium , adiirmati Stephanus ad Corinth. Irt. o. quod tunc credam, quum primum exemplo prohatum invenero nam quod ibidem ex Corintho adsertur , ως κνρru
336쪽
lim exempla U. γερ- codem quoque modo usurpatur, ut apud E-οί , schinem contra Ctesiphontem, τουτ ε - - abundat. αρα γρώω o res adduxit nosseras tolle , φιρων, idem sensus integer remanebit ῆ. Ubi tamen notandum est , Paria
Avib. s. 6. W648. Non a me necessi est, ut imperativus adsit, ut patet ex Platone in Phaedro pag. 26 . in. 2S.
Ouando igitur orator ignarus ho-m θ' mali civituti eodem modo assectae suadet Graeci eapiens civitatem persuadet Plut in . ne vitarum Demostheni MCl-ceronis comparatarum, addit pronomen is, quod vel iii. dem abundat, vel, quod malim, cum participio λατων ver. tendum est, subducens se. Uerba haec sunt: E τ et in πειρυφορων ABD N 'EAΥTO Nωχεἶ. Ex armi satellitibus se subducens effugit. Atque a.deo non satis recte abundare dicitur, cum suam significationem retinens verbo majorem vim,addat patetque non otio.
sa ipsius praesentia imprimis in constructione ut apud Hom. lib. Il. XII, s. SI.
Sicut, quum pastor facile fert
vellus ovis rura manu prehenden ' Launi, omissi participii fignificationem nudo verbo M. pe tribuunt, ut larigo Terea,
ti in Andria: Habeas, qlear. vivas cum illa. Ubi Graeci dicerent vel v I similes nostrates , Loo 'crime Ileela. Eodem plane modo construitur verbum Icum cognatae significationis participio apud Hom. lib. Il. A, vs. 356. 'Eλων si εχ νονας Abosulit, abduxit praemium. Ubi si participium λω, dicamus a bundare , evanescit notio a serendi, quam tamen imprimis innuit Achilles, querens, Prae mium suum ab Agamemnone ablatum. Neque tamen acὴν semper idem significat, sed pro varia occasione varie reddendum ita pro a servo ponitur apud Athenaeum lib. I. Dei-pnosoph. pag. 3. Ubi ait in
apud Homerum Onvivas epularum reliquias domum non insportare , sed relinquere soll-tos subdit Και si ταμ. ἰαται- οι ναι omi: Mancilla eas capiens babebat, s. e.
a servabat , ut, si veniret holpes quiviam, aberet, quod illi adponeret. .s Nihil minus , quam ab-l undare, videbimus hoc participium, si observamus , coη- strui illud cum verbo motum ad rem signiscant : si enim verba cum AEscainu, tum Plu- taris
337쪽
ii et pium illud , nescio quam verbo significationem adde
tarchi nulla Latinitatis ele. gantiae ratione habita proprie Pertimu , apparebit pulcra in illis allegoria, quam Latini asi sequi non possunt. Nam ita nuda verba prioris sonant, quasi ves sustulerit, θ' in locum quempiam attulerit. Simile quid in
posterioris verbis tum loco ci. lato , cum περ παs ἄν aptinet , ubi deridet stultitiam Illorum patrum, qui, cui pos sideant multos servos , quo. rum alii ad alia praestanda utiles sunt, si quem invenerint inter illos ad nullum ministerium
suos Iubjiciunt q. d. ad hunc por
Idem fere sentiendum est de participio νω, quod , ut d 3 eam , aperte ini dicitH. Stephanus ad i. script de Dial Att. pag. 78. Exempla, qua omnia ex Homero citat, praeserunt bi motus alicujus significationem , unde patet hoc participium non abundare. Ad hoc probandum sussiciat nuda pmeri verborum verso. Loca sunt OdyT. - DEPsa N. Aufer -
citra domum foras extulit bo. vinari pellem N Obuit. Lib.
Max ver ex Salamina adduxis duodecim naves, adductasque flatuit ibi, ubi Atheniensiumsabant phalanges. Nec enim obstat. quod verbum γε praecedenti versu praemittatur Iliad. v s.
iis decies vel vicie tantana buc adferrent e salverent. lib.
Im sim adducehat equum a. gnanimi Nestoris Dius, 'Menelao in manus tradebat. In quibus omnibus participia S
innia raspiti trade. Il. . it.
338쪽
re aliquando volMisarii, aliquando praecipitis , aliquando Dualis impetus ut apud Plutarchum in Themistocles, ubi de eodem loquens , ἀλλον , inquit, νος Θιὶ συsγενῆ, λ
diam metueret, quam antiquam , uiam iram , huic sese Prudens oleusIue submisi S ET T. s Agmen claudant φι--
τρεχων , quae participia simili modo coniti uuntur. Prio. ris exemplum est apud Herodot. 'ias ετ γο M. hierunt fugientes. Nisi ibidem verbum Mi-αζειν mavis, impliciter reponis υνον, ut apud Arrian de Exp. N. lib.
fugam capessebat eum universo exercitu Pro 'Eφω, . duo ut verbum addatur , adceleritatem sive festinationem significandam. Hinc quandoquest , ut duo participia absque ulla copula uni verbo addan. tur. Ita Herodot. Erat C. 33. O xONTO ΦΕΥ ΡΟNTΣΣ' u ora IM O N πολιν. I, d verbuit , Abierim fugien-iei itinqui' te urbem vel Ie-etius e Fugerunt urbe relicta. Hui simile est participium Ita Aristoph. Eκκλ. s.
Π Ο Δ ΑΣ χευ. Qui hoc persuaserat illic futiens abiit. Posterioris exemplum quaere apud eundem Nub. s. 778.
aestatuta Tri xi N. Inflante adhuc una dica. Priusquam mea citetur , ego me frangulem.
re εχων celeritatem aliquam notat. Latini dicerent: Ego ab eam cito, θ' me strangulem. Ita enim Ter Andr. A. I. c. s.
Id mihi visus es dicerei abi est E sutaende te.
339쪽
Α πολελιιμμιν ignarus , ut Vertit Budaeus Sopho, cles Oedipo tyranno Quum Oedipus Tiresiae caecitatem exprobrasset, hoc illi Tiresias respondit, sui es , nec tamen cernis tu quoto es malo fuit ergo Oedipus roλ. λλελι ιμμι- τ αυτ κακῶν , nesciebat se patrem occidisse: A matre liberos suscepisse Isocrat. man. - , τῆ ωαιδιia ταυτη A a. ἐν πιιί --Mλειμμενοι Ego non possum videri ignarus fuisse disciplinae. - ἰπομαι , proprie, reliuiuor a tergo, non assecuor, cui contrarium -- κολουθώ. sed utrumque erbum ad intelligentiam saepe transfertur ut is dicatur et κολουΘει , qui rem aliquam assequitur atque intelligit - ιπσι Q. qui minus ivtelligit se es rei penitus ignarus , is enim quas relinquitur deseritur a re , quae illum fugit Hinc Latini dicunt hoc me non fugit id est, α κολουΘω , non sum Quarus ha-jus rei. in εο αρακολωΘἄν, facile intellectula μαωκ.-
s Quo plane sensu hoc verbo utitur lato scribens ad Perdiccam. αυλ ρα αν
Has intelιigere se quam plurimi pro deantur lange famem abes ut
6 Participium iaci -- laganter admodum ponitur proh χs, ita ut γρχομεν - πον notet, niti dixi. Quam constructionem sortitur etiam de sinendi participium σεωυτοῦ Per Omnes numeros ut osten detur infra ad reg. 6. Hoc sensu sequentem post se amat generandi alam Plat Phaedr. pag. 263. n. 39. An ἀ
de Amore rationis hanc nos coegit suscipere sententiam Simile exemplum invenies in illic, quae ibidem paulo ante praecedunt. Eo modo opponitur , d, τελου , apud eundem in Sophist pag. 37- ΑpXo ΜENo iis , Δ LA' ΥΕΛΟΥΣ Φῶ ἀπεμαρΤue . Ab initi ad sinem usque hoc testatui s. Idem participium . κινος ita cum suo subitantivo construitur , ut ad verini issilia , Corale
340쪽
nominis, ad iιod refertur. V. Luxta ridere initia rerum.
Partiel plum νωβώ- variis elegantibus modis reddi
ex praescripto legis meae , quod aequum cs' usum es su-gulas pro facultatibus suis pendere , vel contribuere. Sic Στωm γονήμενοι, ludi solennes, certo quodam solennique
II. Secundo , naturalem , aut proprium quo pacto Γιων,-t beniensum imitas ab Aristide, in Panathenaico dicitur M.,. Tην γιγνοιώνην ταξιν Ἀουσα προστη προ ηλιο αν ούα Prima prurius. Graecarum nrbium , naturali quodam, Iroprio tu , ad
viros 6 Hoc participium etiam in ille lib. V. V. παιδ pag. I 4 I. sua prima , vel certe prima 'E.ε δ πορευομενος νω 'EN proxima significatione tironi.
hus crucem figere solet ob id, quod , cum aures Hellenismo nondum assuetas habeant, ni hi satis intelligunt , quam quod eum Latinorum consuedine quodammodo convenit. Discant tui pro eo , quod in N. . est familiares, is ταῖς - - ἰνα ex Xenophonis te dicere is ταῖς γιγνομένως ἡ Ad verbum In diebus,
sui sebant vel eranti Ita enita
me modo prosirifcem per illor dies ad AgDriorum S Medorum sne pervenit. Hoc diomate, ejusque auctoritate nixus illud vernaculum, dit loopende saas
Praesentis enim rei progressionem denotat. 6 Pag, niihl. 327. lin. 49.