장음표시 사용
301쪽
mentis deprehendi , tam in bonam , quam in malam par tem. In bonam, Demosthenes pro Corona, Καὶ λιγω, νω φων -ξητἀ ..um s. υπι υμων αυτοῖς τοτ φος ροῖς. Videbant me omnes , in mediis etiam periculis , quae essente republ dicere tum , atque decernere. In malam vero
τοῖς συμςασιν ἐώταναι' uod pessimus quisque faceret, id te manifeste ferum exitu fecisse consaces id est , i λ λιω- pu . II. Alterum est, peculiari quadam ratione apud Plutarch. ωαι , , in Aristide dici φαινεια τα ιρ pro καλλι ριδε ', id est, italitare. re. Locus est pag. 329. e. αῆτα a. Παυσαπίου λοκλυτουνῖ ,
ita Numen Pansanias obsecraret, laeta cum precibus exiis mal apparuerunt , , victorium aruspices praedixerunt, qui videlicet pluribus ante sacriticiis litare non potuerant. Caetera dabunt Lexica. o. iis, III. De verbo Misis , observa quae sequuntur. Primo pertinere usurpatur interdum pro pertinere , aut interesse r ut apud Platonem: Πίτα τα αρς ιυδαιμον ν φέρεντα Puaecunque ad beatitudinem pertinent, aut etiam ducunt nam Tulims quidem ita vertit , Omnia quae ad beate vivendum ferunt. dic apud eundem Platon. s. de Repubi Μιγα - λον
ρειν Plurimum , aut omnino , reipublicae interesse : ἐ-
σρ Θως , η μη ρΘως γιγνομινον, id est , id enim . seu bene ,
seu male fel , permagni arbitramur , imo penitus intere e reipublicaeci Gallices, qui importe de beaucoup voire du
Moli se QU. Secundo, ut Latini dicunt, moleste ferre, mil. ferre sic Graeci , χαλεπῶ ' hoc discrimine , quod tunc non tantum jungatur cum accusativo , ut Latine, sed etiam cum dativo i iraepositione ἐπι Plutarch. Pomp.
.. . id est , in ustus emanasse viri ' ne pes motisse ferebant. Imo , quod rarius videtur , cum solo dativo. Xenophon lib. i. de expedit Cyri Ἀνhi ς μῖῶa. Ῥαυ
rori praeseruem rerum statum moles ferre. Idem hi
stor. Is Uel γιγνιμι de quo vi Is reg. 6,
302쪽
stor Graec. s. μγμαῖα - - παρωνὶις, ,,ο, in id est , Cum vici vexaren. tur ab aliis, Est alios vexarent , disium 1 --ο- fere-U. Tertio , , et Misis, mim diemve ferre . . traducere M inciρχ', - - ' Plutarch. ita μα, Λ lex post Cliti caedem , 'E- θ τήν τε Τα κακῶς κλαίων noctem λήνεγκε, κὐ την - ναν , ν' la noctem illam tradu-ta diana confestientem foedo eiulatu traduxisset. De partici cere. pio φειων vide cap. de participio, Sedi. a. Reg. s. VI. Quarto , imperativus φενι, adhortantis est, ut age P. ., apud Latinos , idque vel solum , Vel cum γε, et Cum age. aliqua ex sequentibus particulis , pro sensus diversitate u
VII. Quinto , idem imperativus cum infinitivo ε , Neo redditur, terri exempli causa , . ita dicam , quod alias uno verbo dicitur a Lx tuncque si sequitur nomen i r Maliquod in eodem casu poni debet, quo praecedens, si ad causa.
tentia Philosophorum plane omnium es, tecti gratia , Plaroni. in Dialogo , qui Cratγlus inseribitur. lias ψω ἰ- πεῖν, absolute perlocium inchoare posset ut apud Latinos, exempli gratia , vel enimvero : ut φερε εἰπεJν, χρα σοι φιλομαθὲ , τοι νώ πολυμαθετο id est, exempli gratia , sudis prope omnes docti evadunt. Atque ita ιρε ἰπει, per modum advorbi usurpatur: nec ulla ratio accusativi casus habetur, qui verbo activo alioqui deberetur. VIII. Sexto, eaedem voces , φλερε ελεῖν, initio periodi, vί .rius quidem , aliquando tamen transitionibus serviunt, . --,,
reddique possunt , a enim , o forre vero & simit ac initio fere perlodi.
I Pro Dativo illo si par. ticipium non praecedat , participio uti ausim; χαλεπῶς φερον πολεμῶνΤει. Videramite quid insta ad Cap. seq. ad calcem
17 Delidero exemplum nam Plutarchus non Disαι, sed λ
asst dixit Locus extat pag. mihi p4, lino I. I Pro eodem utuntur Imperativo M. Sic Plato Hipp. mal pag. 288. In 6. IOI
Agedum , Socrater , responde mi
303쪽
fere cum αλ . Dion nius Halicarnass. lib. q. 3 ubi Servius Tullius, refutatis criminibus aliis , quae sibi a Tarquinio obaici potuissent, ita pergit, Φ, - , αλλα , εἰμι, βαρυτη οι ταχι inc. At furtoum arrogansf/- ω propter morum acerbitatem graὼis ac molesus vela vero φ an forte φIX. Septimo , quod non minus rarum est, ctis solum accipi nonnunquam videtur , pro φί ι in εῖν , id est, tecti gratia ' Sic omnino sumitur apud Euseb. Praepar. . .
-μένοιο id est, ure homines istos impudentiae arguens, furunam eandemque Solem , verbi causis vel ut hoc praecipiae
seligam' non Apollinem modo, sea etiam Derculem, θ' B-ehum , A culapium e se flatuerunt. Rursus lib. 6. p. 47.
id est, Et mens illa, cuius propria prudentia es , MDuo per saepe eam dediti at, dum eam, exempli causa , graviores cor- pisis morbi sua de sede moPent. Φίριδεαι Paxuum φωμαι, cum adverbiis M , κακως, Ἀ-ααλ. . milibus , id est . bene aut e mecum agitur, ut Gallicerine agi dicitur, is me porte bien, e me porte mal Plutarch. Λl
-r Opportunius exemplum des dero: nam in verbis Servii Tul. lii , quae extant pag. 39, lin. 19. φερι ει,εῖν reserri potest ad superiora. Dixerat Servius, nullius se criminis conscium esse non tyrannidem a se assecta tam , nullam virginem violatam, neminem indicta cauta damnatum, si quid horum per Petrasset , non mortem se deprecarici Tum addit φερε ειπεῖν q. d. si quid habetis ejusmo di, agedum dicite. Et sequitur
sto oc sensu coniungitur cum Ioν, de quo supra Cap. III sect 3 Ieg. a. Ita Clem. Alex Paedag. lib. III pag. 26Ο.
&c. Multa etiam apud alios inzenire po sumus praecepta quale es illud exempli gra .ua, de precatione. 2 Desidero auctoritatem nam sequentia exempla aliud confirmant. Quod Galli di .cunt: e me porte bien, oumal, pertinet ad corporis valetudinem. At γ λως φερε Θαι Latine , bene rem gerere , est vox
militaris , Marmorum succes sum notat. Id quod ex lutarcho Thucydide probatur. Quo sensu eleganter res ipsa
304쪽
m,iad. E. 1 τωτου φερομὴ τω ιαια , παρῆσαν πρ ζεις - ἡ Λακιδαί σοι. Exinde Niciae adversa tenti fortana si sunt se legati ex άcedaemone Thucydidi, ιδ φιρομι- ἐνσι--γιαι dicitur , cui imperatorium bene cedis
apud Xenoph. Hist. r. lib. III pag. OI. Γνους ιαυτὸς
Tissaphernem in caussa esse, quod
22 Denique idem significat, quod γειν κ ψιοειν conjunctim de quo supra secti , I. .
i. e. Populari Thucyd. l. I. C. 7. Eφεοον, άλληλους. Se ιν vicem populabantur. Construitur cum accusativis,
Vade participium apud Paus. in Achaicis pag. IS. Φιρο ε-
res, Primores, Principes Thebanorum. Ex hac significatione defluxerunt Comparativus
superlativus si ' φίνταν di pro praestantis N prae- flantissimus apud Hom. Il. A. s. I 86. 48 I.
in sciar, qua=it praefantisrsim te. Et
De Verbis γαουν, χωρειν, ξ ἐγχωρειν,
Verbum Θανω, fere cum participio jungitur , quod in fi ivpria. nitivi loco est Ac primo idem significat quod significaret verbum illud solum , uJus participium auΠEXum, habet ut, φλ υλλι- ονλοι- o, id est λιθαμον, praeclarum cursum absolvi. II. Se 23 Ita verbum abundat Omnino Vellem , Auctor exemplum auctoritate sulsisset. Quae Budaeus affert pag. 2I3. minus probant , quippe in quibus notio evmendi Moccu pandi eluceat , ut nempe ex nudis verbis, a reliquo orationis corpore distractis , conjice. re licet: nam ipsa verba consulere non licuit, solito egregio caeter quia illo. Auctore M.
305쪽
i. e. aude dignus es , qui amicum beneficio prior assis ci Quo seni interdum, at raro, cum infinitivo junis gitur. Sic Livius lib. I. Fidenates occupant bellum jacere,
III. Tertio . cum infinitivo . significat ut plurimum aeunt in idem quod εχ , id est, δονα, , possum. Philo de Legat.
σον , παννιν Θιο ' id est, lac enim potes ratioci vel oratio ad Deum , nulla ratione tangi queat, adspi
IU. Quarto, praecedente negationes M, sequente s In alio membro , ignificat idem quod ἄμμου, in diversis membris, de quibus postea dicemus in adverbi, id est,
ἔναραα , id est , ut primum venit, continuo honoris cupi- rem ad diffusa saepe veterum
scriptorum opera remittere, saepissime, nomine contento. Sie ex Athenaeo citat haec verba: Ilia δὲ Καλλι, - - έτ, υλακων ΦΘΑ NoΜEN , 'Ea mora ΤΕΣ. Ex Xenophontes: Epta καθακωλυθείς. Ex Synesi 'Eφ ειν στυρυμ. Et ex Aristotele lib. I. de Generatione Animal. ε ι ,. τι. suppl. ex praeceden-
tamen εο φθάνει antevertendi significationem minime deponit Affert Aristoteles scilicet rationem , cur in prima aetate semen non detur , quia omnis materia in corporis incremento absumitur prius , i. e. priusquam in semen formetur. dicit fere Xenoph. in se.
et Eodem modo construitur compositum πεφθα ω. Arrian. de Exp. Al. lib. I. p. 3 . init.
τις , κει . si τατι καρισαί αι. Nam prius ipse transierimus , quam illi aciem inseruere pessimi. et Quando in optativo cum Particula ν sequentem habet Particulamo cum infinitivo Latini additum articipium vertunt per Plusquam persectum subjunctivi , sequente Priusquam Herod. Erat cap. Io 8. ΦΘΑΙΗΤΕ 'ΑN πολ-
306쪽
- , qua flagrabat, flendit Quo item sensu , rius licet , aliquando tamen cum infinitivo conjungi
V. Quinto , in optativo praecedente eadem negatione cum particula a , signifieat aliquando plane id futurum, quod participio signi Matut , idque amrmando, licet Constructio sit negativa ut, - αν μοι ἡ τι- , id et , nunquam jugiet poenam sceleri suo debitam.
y-formae causa supp. qua Jovem expressi, Phidias
enim loquitur: reus apud vos fuero, prius omnino vos Hommero infensos esse oportebat. Qua constructione reddi aliquando potest , jam jam , illico ut, - αν φΘανοις κύων id est, jam jam audies φ . V l. Sexto , eadem significatione , qua res omnino futura significatur , interdum subintelligitur participium ex priori membro repetendum : ut obsecranti alterum , sταλιθι εἰπεῖν ν βωλιιτο , id est , verum ut dicere velit respondere alter possit , - ibia , id est, et vero id omnino faciam : ubi subintelligendum est , αλ
st Ne suo auctore careat exemplum , aliud addam exciso. crate in Panegyrico, II 3. b.
Hi , quamprimum intellexerant bello Atticam circumventam esse. sidio venerunt. Et in AZgin. DI'. Et ΘΗΜ Em εἰσοροι- νόσοις ἰληφειψν. Quam rimum Troezenem venimus , talibus rarbis correpti sumus. Esto ubi potius priusquam reddendum
II a Tantalus apud Lucianum in Dialog. Menippi Tantali
per digitos dilapsa aquaJ, nemo quomodo unus aridam meam manum relinquat. Sensum hic minus assequemur, si vertimus, simul a irrigo labellum, nam id ipsum erat quod Tantalus effocere non poterat. Ex adverso superioribus locis haec versio minime quadrat. et Ita ex latonis uthydmmo IJudaeus p. I .
307쪽
est , unouam voti compos esse potero ut tam 3 σωσὶ Θανοι - Ελλαδει με Θηκω , id est , nunquam hoc modo tinguam Graecam perdiscere poterisci ubi aliquando etiam subintelligendurn est superius aliquod participium: ut , εἰ
μελλειε αποισιν ὀρεσκειν , ita αν Θανομ , supple 4rσκων . id est , si omnibus placere coneris , nunquam voti compos eris ti VIII. et Vides an haec non congIuant cum iis, quae dicta sunt Ieg. 3.3 Operae pretium visum est hic interserere trium verborum νειν , via uin χρα mi
Elegans admodum est usus Praeteriti persecti activi verbi
tura comparatus sum , ita Ioleo sta ingenium fert , vel simile quid Construiturque Primo cum infinitivo. Ut
paratus , ut imperem. lat. Phaed. pag. o. in s. Πε κεμισων Naturali odio persequitur. Hinc eleganter Dionys Hal. de Antiq. Orat. το πιφυ--, opponit - βουλεor, cum ita cum Lysia comparat Isocratem: IIE . ΦΥΚ γ, ἡ Λυσίου λεξις παιών,4 y lσοκραῖωe ΒΟΥ
AETA I. I L,iae dicti cismativa quaedam elegantia , in Isocratis vero adfectata. Secundo, illi infinitivo praemittitur praepositio si cum articulo. Ut , Καλῶς πεφυκε εἰς--ν. Ad discendum pulere matura ejus est eomparata sive . Celeriter arripit ea , quae traduntur. Vides Platonem epist. 7.Pag. 343. in fine. . Tertio construitur cum prae positione Ita pict. En
est, ut, quae videntur nocitura, eorumque caesa fugiant. Adde cap. 36. Αλλ. in αλ ΠΕ ΦΥΚΕ N. Aliud ad aliud tura idoneum est. Verbum χαίρω Gaude , primo scite admodum construitur cum participio , quod Latine solent vel in infinitivum muta.
re , si mutata verborum structura , per nomen efferIe. E.
G. Apud Plat in Phaedro Rag. 273. in . 29. γι , -όι
Phra solam quidem in abycondita arte irruenienda 1 Tisas, veι quicunque alius fuerit , vel unda GAUDET NOMINATUS. i.
quocunque alio nomine gaudet, vel nominari velit. Consentit Athenaeus ib. VII. Pag. 77.
308쪽
VIII. Verbi χωνι is in compositi πιιμ iis, hi potissimum,
usus observandi sunt. elia auctor es , fetae is fuerit
Eumelus Corinthius, ve Arctinus sue alio nomine gaudet. Cum participio activo construit Plato in lipp. in pag. 369. init.
sta bo in qualibet Ognitione sve versutia , audis qua ιia tibi Haud plane absimili idiomate dixit Horatius lib. Epod Od. a. Ut GAUDET insitio DECERPENS 7ra.
Secundo , amat verbum αω praecedere λαια χα-ειν, leganter pro omitto , praetermitto ponitur. Sic apud Platonem frequenter , ut in Gorg. pag. 476. in initio. Και ἐν σε μο νον ἐπι ψηφιζων νωι αλλω 'E Lax Au Petam. Et tuam utilus sententiam exquirens . alios mitto. Pro verbo ἐαν additur nonnunquam εἰπεῖν, ut apud eundem in Phaedro pag. 272, n. αι
omni oratione probabilia esse e sequenda imprimis, nulla veritatis ratione habita Tertio , dicitur aliquis χαί
DENT V . i. e. impune quem, quam se nefarim abducturum esse. Nec multum ab hoc di seri id, quod pueri in Morali
Quarto est hujus verbi in infinitivo usus in epiliolarum inimilis. Cujus moris Cleon natiratur auctor fuisse Moeris in Atticismis xvi o ἰν --- πρῶτω λεγε θ γυψαι Κλεών
in psolis primus traditur scripssse Creon ad Athenienses, squam 'tum expugnaverat. I incetiam Comiti comma : Primur enim nobis Cleon illud κα .so objecit , multa mala urbi adferens. Nec tamen hoc sult perpetuum Platoni enim familiare
suit praefigere epistolis i πιά
ditis Vide omnino Lucianum pro lapsu inter salut pag. 97. Pythagorae γιαίνειν. Epicuro, - γειν. Consule omnino Scholia ad Aristoph. ε . s. 6o9. Wr ωτ vs. 322. Diog. Laert. lib. III, p. 23. Denique Verbum χρα σ3Melegantes admodum construoctiones admittit, quas ut tirones acilius intelligant, non alienum videtur hujus verbi unam notionem ubique dominantem cum qua caeterae Omnes cognationem habent in
medium proserie quae est. Agera
309쪽
Primus est , simplicis , cum praeposit -gnendi casu: idque vel proprie , ut, να εἰ σή φόω
ρεῖν, perferrum ac caedes viam moliri, erumpere' vel metaphorice, ut apud Philon de Legat ad C um , ' AAgere aliquid opera alterius, suere , sue personae , quae tanquam instrumentum . quo quid agimus , in Ablativo pomtur :ω, si recte deducimus a nomine , speciatim notabit actionem, quae manibus sit. Hanc sententiam confirmat idloma Graecorum , qui accusati
τα , vel similia infinitae signifi cationis vocabula non raro addunt. U. C. ι - η μω
αυτω. Uerbatim : 'i ueshaeis. Haec multi, varia ago e , i. e. opera ejus Latinius: In quem jum o convertes In his , murtis, variis ejus opera utor. Nos satis feliciter abat
tatem si desideras, consule Aristidem, Orat pro Quatuorvi
gessisset. Suffragatur Demostheones, contra Phorm pag. 59O.
Σ pH ΣΟMΑ ΤΟ Σ -νωNA PTΥΣIN. Ego vero, uta cum illis testibus agam, non ia. heo. Non ignoro , a multis, ut accusativi ratio constet, intelligi praepositionem vides Nostrum, Cl. Bos Ellips. Ur in praepositione iuillis tamen generalibus , τί ταυτα Sc nunquam , quod sciam , praepositionem adhibuerunt Graeci. Hinc istam, tanquam dominantem notionem suo, h. e. primo loco colloco, quam in omnibus sequentibus aut clare lucere aut Clam subesse , vel parum attendens facile deprehendet. Ad hanc primam refer χe GH ἐμ αυτω. Proprie, Non habeo, quod me n agam: sive rQuo me Sertam, nescio. Estque elegans phrasis, qua utitur lato in Gorg. pag. 486. in Io.oiΔ αν- IxPH ΣΑΙ Ο ΣΑΥΤΩr. Finge te non habere, quid agas. Secundo si Dativo personae adverbium addatur , Latini totidem verbis exprimere possunt, dicunt enim : Ag tecum bene vel male. i. e. tracto. Ita Plut in v. Cic. p. 86s lin. 33. TOT TINA IN ET O ΥΣIN
σι, EXPΗΜΕ, ΟΣ ΕΠΙ- Se e , quatenus eges permittunt, in reos aequus, benignus
quum fuisset. Tertio. Si Dativus ille sit rei
inanimae , vix ac ne vi qui isdem citra circumlocutionem Latine reddere poteris. Ita enim modo laudatus Demosthenes de Foed Al. p. 87. in. . . AN ET AH TΩΣ Θάμπαντας
310쪽
motis ac depulsus Crius fuisset , qui gravissimas in suspieio
x PA Σοα ΥΩ ΣΥΜΦΕ - PoNTi. Ita utilitatis frae rationem habene , ut apud omnes reprehensione careatis. Abhorret enim a Latino more rota agite eum utilitate; sicut tamen nuda verba sonant. Ita Fabium dictatorem incusant apud PO.Iyb. lib. 3. ως τόλμως χρωμεν τοῖς καιροις quas minus audacterrarum temporibus. i. e. quas non satis in illo animi sit ad eaptanda i ecasones. Sic Demosthenem accusat Dinarchus pag. 98. τε ΥΩῖ', ΕΥ ΔΕ ΣΘ- - ὀνι is λενει, ETOI ΩΣ' Η .
Tin I. um ad mentiendum framnia absurda dicenda promptum esse. Quarto. roximum ab hoc locum obtineat elegantissima locutio. Quod enim nostratibus
ni 3en vel si quis alius ver- horum honor in adornandis obsequiis est in usu, id Graeci:
tio cum naturali agendi notione arctissimam habet cognatio nemra ita enim verba trictim sonant bibere se eum eum quo vel cujus opera quis omnia, quae velit , sive , cum quo in omnibus pro Iubitu agat. Ita apud Xenophontem lib. III, cap. I. I. Ubi,
pol quam Chrysantes dixisset, ΣΟ Α ΚΥ'Pn ΟΤΙ , nii. Praes sinus Cyro ad omnia
quae velit multi hanc sententiam sunt secuti , iisque visum est , του τι μου. ἀει παρώῖναι
xam T ἄν βουληI. Ut omnes viri principes semper iuaula adessenφ, omma quaecunque exigerentur Obsequia parati sisent. At eadem locutio etiam in malam partem accipi tur, cum sermo est de hostibus ψieti vel sese in fidem tradentibus , de quibus aliquis pro
arbitrio statuit. Ita Alexander tyrannos urbium in urbes iis sit , χρησα -- Θελοιεν tillae iis pro arbitrio statuerent, apud Arrian. lib. . cap. 2. in fine is cap. 23. Graecorum legatis postulantibus , ut Alexander omnes exteros in fidem reciperet , jussit ut omnes se
dederent, ἐπιτει παν- Αλεξαν -
Quinto , κρηδεα σιγωρ est, oraculum consulere. Ita apud eundem lib. eod. cap. 4 εν ταυρα Αλεξανδρος νον ι θρον