장음표시 사용
221쪽
Ioannes Cardems disser. 26. c. i. nam. qui addit tunc reum peccare contrae haruatem ; quia ista causa defensionis potest iustificare propalationem cle. licti eius testis: Ergo ubi non est ratio defensonis, integrum manet ius tu. Bitiae , quod habet testis ad suam famam conseruandam. Intelligendum est etiam, si alia ratione minus noxia non possit repet. Ii eorum testimonium e ut si sit consanguineus, Sc. Conlla bic o HV ; si enim posset, contra charitatem secundum Serram ; immo & contra iusii. tiam, ut verius docet Ioannes cardeuas, ex eadem ratione iam data peccaret reus talia crimina detegens. Idem esset, si testes non sponte, sed coaeti a Iudice testarentur. Ita Corella, ct alis: at hoc recte intelligit Serra ,s crimen, quod eis obijcitur, esset adeo graue, ut capite plectendie fient; causa vero rei non esset magni
Similiter reus non potest se defendere manifestando delietum occultu testis,quod sub pacto tenetur celare, nisi circumstantii aliquae concurrat,quq pactum reddant tritium,& si reus sciat illud delietum,quia illud tibi manifestaret telus causa petςnui consilii, strimus obligatur reus ad celandum, non lum ex pacto tacito , quod interuenit in petitione consili; sed quia ipsa necessitas petendi consitum facit paetum esse strictioris obligationis. In tali ergo hypothesi reus non habet ius manifestandi delictum occultum testis et atque adeo peccabit contra iustitiam, si illud manifestet. Ita Ioannes Cur- denas utim. 1 3. O te 7. 3I Dico sexto ri Infamare seipsum , licet ex suo genere non sit peccatum mortaler ratione tamen alicuius circumstantiae quod nobis , vel alijs contingit ex nostra infamia , potest e sse peccatum mortale. Ita Febx a G
mi detracto, existimantem esse ex suo genere peccatum mortale contra '
i. Probatur prima pars: quia non est mortaIe contra iustitiam, nec con-itra charitatem : Non contra iustitiam i quia homo est Dominus suae lamae, sicut suarum opum, ut alibi probo cum communi contra Caietanum. Ergo
illam dissi pando nulli iacit iniuriam, seut neque dissi pando alia bona) siue fiat id reuelando crimen verum, sue falsum sibi imponendo, quae enim iter iustitiae obligat illam , et retineat bonam existimationem in mentibus hominiaNec contra charitatem,tum quia charitas non obIigat hominem ad bona huius vitae, quae extra nos sunt, comparanda , vel conseruanda, nisi quatenus sunt necessaria ad bona spiritualia vel nostra,vel proximoruἰ Ergo non obligat ad fimam conseruandam,si ipsa secudum se consideretur.Tum etiam, quia Prodigalitas,quae ver satur in bonis externis ex genere suo non est peccatum mortiferum, aut contra charitatem , sed solum veniale contra liberalitatem : Ergo cum fama sit etiam quoddam bonum externum, erit
222쪽
Comment . in Propos prosc. ProposXLIV. 2OT
profusio,non erit contra charitatem , sed solum erit quaedam prodigalitas. Patet etiam secunda pars. Et quidem primo crit moi tale , si ex mea infamia sequatur notabile scandalum vel mihi, vel proximo. Mihi qui dem , ut si ex infamia redderetur cffi penatior ad peccandum : raro tamen fit , ut ex hoc capite infamare se sit peccatum mortale ; quia ordinarie est occa sio remota. Proximo vero, ut si ille iciens me tale peccatum ad mlsisse , itide occasionem acciperet idem patrandi. Secundo si inde mihi immineat periculum visae , ut si dicam me Occidisse parentem Petri, vel viO- Ialle eius torum hoc enitia non solum est famae, sed etiam vitae profusio , S eli alieri dare occasionem peccandi . Tertio si mea fama sit necessaria muneri, quoa gero , ut si sim Episcopus, Parochus, Abbas , Prior, tunc enun psicabo contra iussiliam, ut inquit Sotus supra, qui tamen Lq. qu. 6.ar. i. ad 4. dixerat ,hoc non esse pecte contra iustii iam , sed velle munus Praelati cum hac infamia , qua factus est ineptus, retinere r unde si quis vellet deponere Otticlum , aut nouis virtutum exercit ijs infamiam vincere , vemuneri non obsit: non erit hac ex parte contra iustitiam se infamare , aut famam negligere. Quarto, si mea infamia redundat in alios, V. g. in liberos, in familiam, in ordinem religiosum. In his conueniunt Doctores.
quia aliqua haec est prodigalitas, Card. de Lugo de iust.lom. I. LIq.sez Io. u. Is 6. felix a Pauormo nu. 3I . Causas autem has reducunt ad tres Tamburinvs l. p. Decal. c. I. 6.uu. I.& ali . Prima est amor humilitatis discretae,&prudentis. Secunda est necessitas vitandi sibi, vel alijs tormenta, vel damna grauia. t et tia utilitas,qua acquiratur bonum aliquod notabile sibi,vel proximo tunc enim charitalis motivum iustam reddit diffamationem, ubi nullum tamen intercedit mendacium .
Is Dico septimo: Ad vitanda tormenta leuia falso sibi crimen imp nere, ob quod morte sit plectendus,est peccatum mortiferum, Ita Solus I. F.
Patet . Tum quia , quisque tenetur suam vitam conseruare,dc tueri etiam cum aliquo dolore, di incommodo, maxime quando mortem non est commeritus: Tum etiam, quia in hoc casu censeretur sibi sponte mortem immeritam accersere, di se ipsum quodammodo occidere, sne causis dando occasionem suae mort is. 36 Dico oetauo. Etiam est morta Ie ad vitanda tormenta quam tumuis graula,crimen fallum libi imponere , si ob id sit morte plectendus. Ita
de Lugo nam. II . oc alii contra Lessiam, Toletum, Tynburinum, Serram di alios Probatur; quia per talem consessionem salsi criminis homo coopera. tur suae morti, oc mutilationi iniustae, quod quidem nunquam licitum est: cu m enim homo non sii Dominus vitae suae, de membrorum,non potest
223쪽
positive ad eorum bonorum destructionem cooperari. Aliud vero est draeo,qui non abscindit membrum, vel non uritur remediis exquisitis ad conseruandam vitam: ille enim nullo modo se interficit, sed permittit mori Eex morbo,vel ali, causis prouenientem, non urendo medi)s dissicillimis, ct exquisitis ad eam impediendam . In nostro autem casu non λIum permittit, isd post ive c operatur , ct falsa confessione inducit ludicem, ut ipsum interficiat,alioquin non interlaeturus. Adde quod non potest euitati periurium. V nde ipsi met So M s l. s. q. l6.ar. a. Serr.,oc alii agnoscunt pec catum mortale ratione periurij, sicut etiam agnoscui,si id cedat in damnu, aut infamiam alterius quia non est Dominus bonorum, aut famae alterius. Filix d Pauoi monu. 8s .&alii atque in Praelato,qui famam suam regendis subditis habet obstrictam, asserunt Sotus, Serra. 37 Contra hanc assertionem,& eius rationem est communis obieet io,
quia ex hoc sequeretur, eum , qui metu tormentorum fatetur verum crimen occultum,propter quod morte assicitur , eme etiam causam suae inor tis, atque adeo peccare grauiter , clun nemo possit licite sibi mortem princurare, vetam lare. Consequens autem est falsum : omnes enim fere com
muniter fatentur Posse aliquem verum suum crimen fateri,immo se Iudici offerte, ut puniatur iuste pro quantitate delicti. Ergo fatendum est, confitentem crimen siue verum, siue falsum non esse causam suae mortis , sed sinium ponere occasiQnem, qua Iudex est causa illius mortis; alioquin nec li. ceret deliciquenti se prodere ad liberandum eum, cui eius delietum imputatur , ct ob id destinatur ad mortem. Quod tamen omnes communiter
negant,& dicunt non istum licite,sed meritorie se prodere delinquentem in praedicto casu. μει recte satisfacit Caia.de Lusso num. IT 8. aduertendo Obligationem aqua homo tenetur non se Occidere, nec dare causam suae mortis,prouenire ex eo , quod ipse non sit Dominus suae vitae , sed debet saliem per media ordinaria eam conseruare , alioquin sine auetoritate sufficienti disponeret de re non sua, ut patet in illicita Occisione sua. Hoc autem non tollit, quod pom homo desiderare, imo & procurare suam mortem, dummodo. fiat apud eum,qui auctoritatem habet ad licite occidendum . Poteil quippe homo in primis desiderare,& petere a Deo, ut ipsum occidat Ob bonum finem: potest sinii liter desiderare, ut Iudex ipsum propter sua delicta iuste occidati potest item hoc ipsum Iudici consulere , ut Iudex luae obliga.tioni latisfaciat,& non peccet eum sine causa absoluendo: potest denique . hoc ipsum proca rare, offerendo se iudici, ac manifestando ei suum dei belum ut debite ipsum puniat tunc enim homo non se occidit auctoritate propria,sed procurat, ut id faciat qui auctoritatem habet id licite , & merutorie faciendi. Sic Ionas, licet ipla non possiet se in mare proiicereἀonsulebat tamen,& suadebat nautis, ut eum proiicerent , quia id facere poterant
tanquam Dei ministri,qui suam voluntatem per illa tempestatis periculin
224쪽
ω signa satis manifestabat. Α sortiori ergo poterit homo ad vitanda torimenta ,suum dei ictum verum manifestare: tunc enim licet det causam ali. quam suae morti, non tamen diseonit auctoritate propria de sua vita , sed mouet ad id faciendum illum,qui propria aue oritate potest de ipsius vita disponere. Hinc insertur solutio argumenti, cur scilicet quamuis liceat verum delictum iudici manifestare, non liceat filium confiteri quia nimirum cisio innocentis ipsi Iudici illicita est ἰρ Ergo qui procuraret, aut vellet quod Iudex innocentem occideret,sic Iudicem deciperet, iam non cooperaretur suae morti apud eum,qui auctoritatem habet occidendi; sed apud eum,qui nullam habet auctoritatem in eo casu. Hoc autem illicitum est,ut constat, nam esse cooperari, & mouere ad actum saltem materialiter malum,& iniustum,ac per consequens homo absque auctori me propria, vel aliena poneret causam suae occisionis.
Dare temporale pro spirituali non est Simonia, quando to-porale non datur tanquam pretium sed dumtaxat an- quam motivum conferendi, mel efficiendi spirituale; vel etiam, quando temporale si i solum gratui- a
ta compensatio pro spirituali ;
Et ἰa quoque locum habet , etiamsi temporale sit princia pale motitium dandi spirit uale , immo etiam se t
ii ipsus rei spiritualis se , Ῥt illud plurisaesimetur, quam res Biritualis.
x D Rior propositio est Gregorii de Valentia to. t M.f. qu. 6.pu. I. Esto
verum iste vitimus secundam partem expresse negat n. s. Pars II. Dd Disiligod by Cooste
225쪽
& eodem modo procedit Suare tom. I.de Eelu .l. .de Simon ἰa e. qq. q. nonnullis suspicio est,eam tenuis Ie Carare uelim, ex eo praesertim quod in
Theol. Mor al. t. a. num. 864. dixerit : Sι S triptor Drophilus sit nulla erit timiumstantia ab hoc contagio libera: si autem atident tor, inius Simonia tonceptus erit icta Platonica, Ut dicitur,quae non reperitur in rebus: Ast inter istas ideas
mihi persuadere nequeo reposuisse conceptum quem in seeunda parara exprimit haec propositio,qua dicitur, Sic ut illud inempe temporale) pluris aestimen , qudin res spiritualis: quod si speculatiue assereretur,luere sis es.set: Haeretica namque est haec Propositio: Plu is valet re et temporalis, quam spiritualis: dum tamen practice, S in e flectu sic existi inatur , licet haeresis labe careat: graui tamen peccato, irreuerentia Deo, ct rebus Sacris non
vacat; sicut si quis speculatiue assereret, cruaturam esse ultirnum finem homili is, haere ticus esset: hoc tamen practice eΣequens,in creatura suum viti-mu m sinem constituendo,haereticus non est, sed mortaliter peccat,quoniasicut peruersionem ordinis continet specul4llue id asserere , ita eandem continet practice id facere . Potius ego recogito non tam audentiam , quam caecitatem non paucorum,qui specioss conceptibus prς sertim Grais titudinis palliant usuras in quibus mutatio nominis est,non vitii. Perbelle ad rem praesentem eximius Ioannes Raulinus ordinis. Clumacensis ropi :bat ait ipseὶ Daemon collocare duas, quas habebat filias: O alteram tum mercatore,alteram cum Ecclesiost co cialocare decrevit: assignata tu dotem viris. que multa peti ni a. Rogatae sunt de nomine , prima dixit, USURAM appellaVir altera appellari S I MONIAM : vix audita Iunt nomiva,quando nullus comparsis,qui vellet eas in matrimonium. Ingruit admiratio,quod repellerentur hae foeminae cum his maxime dotibus : O aduertens Daemon ,eas repellι ex horrore no . minis: aliter appellauit, ct primam quidem appellari voluit LVCRV M CES-s A si alteram GRAT ITUDIN EM. Falcta nominum mutatione gregatim emers re mariti, quin vix isset homo,etiam ex valde beatu iis,qui eas non vellet iis matrimonium , licet mutatio appareret solὐm μ' fialis in nomine , mancntibus , ut antea in re USURA, S I MON I. . Sic ille .
. I. a Vnde dicta, quidue sit Simonia agri id in eius defin tione veniat nomne emptionis, oe venditionis 3 ΔΤuidue nomine preti, e 3 Pretium temporale,vel est inuntis a manu,vel 4 ιingua, vel ab obsequio quis
horum nominibus veniaut explicatur .
Nomine rei spiritualis intelligitar res superenturalis,ut Iso aliter,uel cis. saliter,uel pro effecta : ut explicatur. μη pro dispensatione possit aliquid exigi res potes vendi,cte.ratione materia 3 an sit Stmonia prsos silio do e di, σ interpretandi se inraU, υνι pretis dare responsa eastbus
226쪽
Comment.in propos prostr. Propo XLVI. I r r
eonscientia r Pro quo labore coniuncta rebar Spirisvabbas possit sine labe
Simonia pretium reepi Pua est Simonia contra ius Diuinum , qua vero eoutra solum ius huma. num ρ An O quare prma sit tontra rus D inum positiuum,s nataepale e sota Eeelsu proh betur ut Simoniaca , pr δ venditio beneficiorum secuntum id, quod temporale es : secundis venditio osticiorum extrinsec/tantum ordinatoi tim ad res Saeras Tertiδ oblatio pecunia alicui facta , ut suadeat alteri,υι det beneficium. Partὀ pactum de resignando bene. scio , vel de Ioluenda pensione si alter beneficium tibι impetret . ar uin δ Permutatio beneficiorum , ct cuiustum quirimris spiritualis beneficia con- eernentis se fiat auctoritate priuata, secut tra status de permutatione, etiam sub obligatione pensionis; nec probibentur aliae permutationes . Sexto acinceptio muneris etiam sponte oblati pro examine as Parochiam , item protollatione ordinum, vel literis dimissorijs. Septimo exactio pecuuia pro ad migmue ad Religionem. Vide alios casus. 6 Iliae est Simonia mentalise An talis pagis sse in tu Ia sola iure Canonico Puae eonventionalis, quaeue realis 3 inuolup&x est conuentio ualis , O an sola pollicitatione committatur : . Qua confidentiatis 3 An conventionali scommittatur etiam ab eo,qui intentionem non habet dandi prom Fum t Anbae sit subdita poenis T druid est motiva siclate, quid occasionale, ct extrinsecum,ct unde dignoscantur. De quo intelliguntur ba Propositiones ea . id est pretium formale , quidue υirtuale, ct quod eum motivo csnvertatur P αuod discrimen iister gratuitum donum, O gratuitam compeusavonentio rGratuitum donum in quibus casibus vetetur , ut Simonia uid est re. compensatirict unde dicta t . ILIO An dare temporale pro spirituali, ut motiatim eonferendi,vel effieiendi Spirituale sit Simouia e Et negativa pars qua tensura deiiciatur Τ2I Pars agirmans probatur prim 3 ex e. Et si quaestiones, ubi qui ordinareri Iaapra ens ea munera, qua animum recip entis movere possunt,est S. moniacus, secus si munuscula sint Ieaia, qua mouere noη debeant . At quid si leuia etiam inoueam i 8a Motiatim in his Propositionibus est omne tempor ile, quod in talibus elacia flaviijs potest flectere voluntatein conferentis beneficium,vel aha spirituaale tνadentis. Uide responsum relatum . 13 Probatur secundδ ex e. Tua nos, ubi clericus offerens bona temporalia M. clesia,ut Canouicus moveat ad adm tte dum eam .inter eos , oe canonici hae intentione recipientes mi Simoni ici. Item ex e. Mandato .
227쪽
monica est:bὶe autem motiuum pactuna inesa est. I 3 Probatur quart). I uia bic datur oblatio rer temporalis pro spirituali,qaa a tuta rienter est emptio . 16 confirmatur, quia tuteris emi pretium virtvalesuod sufficit ad Simoniam, constituendam. Hocque intπke .it tu Simonia Simonis, O Glegi', oe νegulariter tu alijs , pretium vero formale offert υel bareticus, vel stutius. II Cur Simon a dicatur haresis imo daUnabilior , ct Simoniaci inter pr mos haereticosὶ Cur sit contra Spiritum Sanctum tui sensus verborum Petri: . IPaonia dotis Dei existimam pecunia polyderes An Sinnon fuerit haereticus t1 8 Item ex Iuda solum pretium υirtua respiιiente in venditione christi,quia vitabominit non est protio aestimabιlis, O tamen duitur vendidisse , ut etiam interuenit in alijs pretio non aestimabili us.
I Probatur quinto,ex eo quod ex contraria sententa a nou evitarentur male , quae ex prauitate Sιmon ι de oriri Iolino: ιmmo in nullo ferὰ casu eommittere. tur alia usura praeter cocueut onatim .ao Probatur Iexto , quia in ben fici s vetatur redisnptio vexationis ubi para. tur via ad benefic um , ac spirit itale obtinendtim, smi iter autem paratur
tradendo temporale ut motivum .
2I uid est ius in re, quid ad rem proximum, vel remotum ea 2 Habens ius in re acqusιum in beneficio potes redimere pritio vexationem tu illo iure sibi factam, cur ea I uid si acquisito beneficio per certam , ct indubitatam institutionem,a possis Ane capienda impediatur p. 4 An Electori,qui vult eligere indignum , aut minus dignum liceat offerre peis
cunIam, ne eligat las An licitum sit offerre pecvηiam,vt elgatur aliquis dignus in communi 26 An si electores velint eligere indignum,aut minus dignum,liceat terre illis pecuniam,vt eligant diguum determinat8 27 An si ex ei gendis υnus sit dignus, liceat electoribus offerre pecuniam ne tuo dignos eligant,υel etiam ut dignum 28 .an quando electores subornantιιr vi, aut fraude, liceat redimere pecuniis
ast An casu,quo vexatio stat precibus, vel muneribus factis electori , ne te eli. gat, possis hanc vexationem pecunia redimere Io Sed quid quando Iubornans potes pro .sse, est υutis ex electorib us 3 I An liceat procurare pretio ne impediatur electio,qua laridue faι 32 Au vexa io debeat esse actu itis,ut possit pretio redimi e 33 An sit Simonia labe infectum dare pecuniam alicui, ne tibi in electione ex .ceptionem opponat,quam iure opponere potist . 34 An si υnus ex concurrentibus det alteri pecuniam,vt a concussa desistat, ob impedimentum tollendum, Simoniacus set. II cis id de pacto chm alio , quod non confarrat tecum tu ordine ad hanc electio
228쪽
ctionem,s tu non coicurras secum ad sequentem e 36 inuid de tνibueute pecuniam, ut inetum iacultat competitori, ut desistat dconcursa 3 7 An in electione liceat uti subornatione eontra subornatrouem 338 An qusd tribuitur pro redimenda vexatione in easbus admiser, possu esse spirituale lis An in alijs actibus extra electionem sit etiam prohibita redemptio vex tionis tqd an dare temporale pi o spi. ituali tanquam gratuitam eo enotionem, vel econtra Sιmon a Ditas censeatvr 3 Et pars negatiua censura baias decretimuDatur i . uidsi detur aliquid tanquam grataitum donum , ae signum benevolen. ιι α ρεχ αuidsi Pralatus famulatum clerici, quem debet compensare mercede υγιι compensare beneficio uidsi intendat compeusare expensara quas au licus in detenti habitu, O vestita fecit 43 αuomodo, o quando non sit Simonia tradere beneficium , ut exoneret se ab obligatione antidorati
Ubis consideretur ratio obsequii est Simonia , ratio meriti Simoniam ablegat .
4s An ροσι deduci in pactum antidoralis obligatio, seu gratuita: Et pars affirmativa qua nota innoretur q6 An Simonia labe fedetur spes gratitudinis , ct ostensio animi grati t 7 mram recte censura huius decreti expulsum asserere esse immunem 4 Sima nia eum, qui in conferendo spirituali babet pro principali motiso, seu fine aliquo l temporale, siue traditum ,siue tradendum 48 uando motivum eis principale, oe primarium : quando secandarium, mmtuus principale, quo Simonia non contrabitar 49 Vnde dignoscatur, motivam esse principale , vel minus principale , seu se
so Num Simouia sit aliquid dare, vel recipere pro informando Pralato de qualitatibus praetendentis beneficium I Auando tradere Pralato munera careat Simonia labe e 2 ualem famulatum praestare Pralato sit a s imonia immuηe e . 3 α'ando res temporalis spirituali annexa habet pro sine intrinseco allam rem temporalem, potest ud licite dari, o accipi propter iitim tauquam finem minus principalem I4 Num sit Simonia promittere, donare, aut legare alicui rem temporalem , ac pretio astimabilem sub conditione, aut modo, is ab altero opus bonan spirituale prastetur λ An liceat Episcopo conferre beneficiam pingue clerico sub eo onere, quod rernunciet aliud minus pingue t
229쪽
6 Num tradere temporale te is pro interesone sine immediata, siae mecta.
ta J Simoniacam quid si pro labare ibus titulis pro respiritxati post res temporalis tradi I 8 An censura Lovaniensium fueνιι sussiciens, ct exacta
Praenotiones pro intelligentias Propositionum .
a o Raenotandum est primo,quod Simonia sevius nomen a Simon
L Mago acceptum est,qui, ut refertur Actor. p. voluit pecunia eme re potestatem illam admirabilem dandi Spiritum Sanctum,prout videbat in Apostolis relucere, ut scilicet ipse etiam quibuscumque manus imp neret reciperent Spiritum Sanctum: ut deinde ex venditione signorum, quae per cum fierent, multiplicatam pecuniam lucraretur, ut dicitur c. Sa nator I.q.3. desinitur : Studiosa voluntas emendi, vel vendendi aliquid spirituale, vel spirituali annexum. Ita communiter Theologi , ct Can Nistae cum D. Thoma 1.2.q. O .art. I. Glossa iis can.qui studet t. q. s. Dici tur βώaiosa voluntas, idest deliberata, ut explicat L sus i. a. de iustis.cap. 32. dub I .num. . Dicitur emendi,vel vendendi, quibus verbis comprehenditura Doctoribus communiter cum D. I homa,pra, omnis contractus no gratuitus: siue sit permutatio, siue locatio, siue conductio, siue contractus nominatus, siue in nominatus, do, ut des. Quapropter quotiescumque datur spirituale, ut temporale donetur, aut e contra, dicitur late eminptio , vel venditio rei spiritualis: facitque textus in L secat fi venditionis fqmbas modis pignus, cte. . Id autem magis declarat Angelicvs Doctor in q. d. 2 s. q.3.art. I. ineorpore his verbis: Dicendum,quod Simonia, ut dictum est, consistit in emptione , o venditione spiritualiρ , vel eorum , qua sunt eis annexa. Empt o autem, vel venditio , xon solum convit in datione, vel ate ptione pec senia , sed omnium eorum, quo um potest pretiam namismate mensu-νari. Omnis autem temporalis commodi pretium potest namismate mensurari.
Et ideo quicumque pνo aliquo ecmporali commodo dat aliquid spirituale , vesDiνituali muti xtim, Simoniam committit. Ex quibus satis constat, quomodo intelligendum sit nomen pretij, quo utuntur Doctores in hac materia Simoniae : non enim intelligitur sola pecunia, sed quidqo id potest pecunia
aestimari . Consonatque s. διnau.m 4 d.2s. art. . his verbis r Dicendum,
quod non sumitur ita stridu vcndit o, o emptio, in definitione Simoniae : sed δε- eitur venditis, quando quo eumque pretium facit, dari spiritualia: pretio laeto modo sumpto p o temporali omni, quod est tota, in sola ea a dationis s Notandum est secundo, quod prelium temporale, scuius nomini iam
230쪽
comment. in Propo proscr. Propo. XLVI. 2I
iam visum est, venire omnem rem pretio aestimabilemὶ triplex est : Mu nus d manu, munus a lingva, G' manus ab ob quio. Per manas d manu intes ligitur pecunia, & quodlibet bonum temporale . Per munus i lingua intel l guntur preces, laudes, Sc. in fauorem illius, qui beneficium , aut rem spiritualem confert: ut autem habeam rationem pretii fieri debent ex pacto: V .g. Si intercedas pro me apad Principem,dabo tibi beneficium . Per inu nos ab obsequio intelligitur omne seruitium temporale,quod exhiberi potest in gratiam alterius, S signa ei iam honoris, quae si fiant loco pretii,& Prx sertim cum pacto ,Simoniam inducunt: ut Constro i bi hoc beneficium cum
pacto, m onere tale obsequium mi bi praestaudi r secus Simoniam non contra 'Lunt. Ita Felix a Panormo tom. 2. d. q. nam. I 2. 6c alij.
4 Notandum est tertio , quod nomine rei spiritualis intelligitur res
supernaturalis, quae vel talis sit formaliter, ut gratia, &c. veI causaliter, sacra munia, concio, sacramentalia, tac. quae causant gratiam: vel pro os fectu, ut consecratio, ab Iolutio, dispensatio , electio ad beneficium , psae tentario, confirmatio, Sc. qui sunt effectus,& usus potestatis supernatura'
iis . Unde pro dispensatione non poι est aliquid exigi in pretium , bcne Vero per modum mulctae ad piam causam applicandae: Spirituali annexu est id, quod non est per se spirituale, sed ei est annexum , ut iuspatronatus
respectu beneficij: vasa, vestes, dic. respectu sacramentorum δε α reddi tus beneficiorum, qui dantur propter Officium spiritua Ie . Res sacrq,quri per accidens habent annexam consecrationem , ut calix, planeta , occapossunt vendi ratione materiae , ex se vendibilis, sed non possunt plu vendi consecratae, quam venderentur non consecratae , quia tunc esset Simonia: Quando autem res temporalis vendi non potest , nisi simul spiritualis vendatur , tunc non potest oc ipsa vendi ut Reliquia ; potest ven di reliquiarium ratione solius materiae. In his Doctores conueniunt . Aliqui cum D. Antonino a. p. tir. r.e S.I. 7. notab.6. fine, docent esse Simoniam recipere pecuniam pro ossicio docendi, & interpretandi scripturam. At verius est oppositum, quod docent Glossa in citie. qui studet I. qu. I. verbJemtaris, o in c.de quibusdam Π.d. verbo uag stri, Solus i. p.de iustit.φ .ar. .
mune,& in scholis receptum,quia non Ordinatur hoc munus per se ad sa Iutem animae , sed polius ad illustrandum intellectum in hae doctrina, scut 1e in alia scientia naturali. Adde per accidens esse , quod Theologia procedat a Principijs reuelatis &Fide diuina creditis ad hoc munus docendi . Nam qui de aliquo principio Fidei voluntarie dubitaret, eodem modo posset docere sicut habens fidem et Ergo per accidens se habet concursus supernaturalis fidei ad huiusmodi ossicium. Sec Iudo interpretratio. nem , quae fit ex instinctu Spiritus Sancti. Lessius T. e. y. dub. II.num. 78. oe s. putauit esse Simoniam pro pretio dare responsa cubus conscientiq.
Sed negandum est cum D.2 boma a. a. I u. IOO .art. .ed tertium, Suario cap.