장음표시 사용
251쪽
te taliq/ram amicabilem re ompensationem spera ς, per modum praedictum . Probatur secundo: V trobique,nempe tam dando temporale pro spia rituali,quam e contra, tanquam gratuitam compensiationem , existimaturres spiritualis pretio aestimabilis, dum,vel temporale exhibetur ut proPODtionata merces,& aequa satisfactio spiritualis vel res spiritualis, ut mercessct proportionata retributio pro temporali compensatio enim, ut supra disclum est ex Calepino,est rependo ex aequo,pari pondere pendo,quod nis men ipsum sonat,& Modestinas Iurisconsultus in L i .de compeUM. ait Coi pensatio est debiti,s crediti tuter se contributio. Sed exaequare,immo S pro
portionare spiritualia temporalibus est ipsum Simoniae crimen, quamuis id non ex pacto, aut obligatione,sed gratuito dicatur fieri: Ergo. Addi, quod hoc aequi ualet emptioni,ω venditioni, di facto ipso est commutatiorci spiritualis cum temporali. Atqui hoc labe Simoniae non caret, cum in hoc radix Simoniae consistat,ut ex preliu D. Petrus dicens: Donum Dei exi-himasti pecunia pomerri, in quibus verbis, ait D.Thomas Simoniacam labe in sua radice condemnasse: Ergo &c. 4r Aliud vero est dare aliquid gratis tanquam gratuitum donum , acsgnum beneuolentiae,hoc enim immune est a Simoniar Quare hic aduer icndum est,quod cum tempo ale tribuitur, ut compensatio pro spiritu li, vel spirituale pro temporali, dependeat a voluntate, di intentione dantis, Ut detur tanqua in donum gratuitum, vel tanquam compensatio, potest tribuens committere Simoniam hac intentione praestando; non tamen acci Piens, putans sibi, ut gratuitum donum praestari: nisi aliunde ei constet,vel valde probabilia indicia habeat, hac intentionet ei tradit similiter dicenduel de accipiente, dum hac intentione accipit, quam potest non habere
41 Hinc si Praelatus famulatum Clerici,quem debet compensare mercede, velit compensere beneficio, erit Simoniacus, quia est virtuat is commutatio beneficii pro obsequio. Ita Ioannes Cartim hic dissert. 27. num. I I L .Fclix a Panorans to.2. d. .nu. 3 i 6. alii communiter, & similiter Clericus obsequium praebens hanc intentione. Unde D. Th,mas 2.2. q. Io . ari .ad
I .ait de Clerico, qui remuneratur spirituali beneficio ab Episcopo , quia ipsi praestitit Obsequium ad carnalia ordinatum,puta quia seruiuit Praelato ad utilitatem consangu in eorum suorum , vel patrimonii sui , vel aliquid huiusnodi,etat munus ab obsequio,& consequenter Simoniacus . Hinc paset ad cassim,quem adducit Bonae. de Simonia q. I.I. I. num. I 2o nempe si Cardinalis, vel Episcopus aulicum nobiliorem conduxit, tradito victu solito,quam partem vocant, consistentem in moderata quadam Pa n Ism vini mensura Δ Iulio,aut moneta,non longe minutiori, vel aliquanto maiori,pro rara singulorum dierum riunc Praelatus non tenetur quidem ex iustitia huic maiorem mercedem tribuere; nihilominus ex gratitudin stu Obligatione antidorali procurare ei solet pensionem,uel beneficium a
252쪽
vi expensas,quas aulicus in decenti habitu, di vestitu facit, aliqua rationωcompcnset haec sunt verba Fonacina in quo casu a labe Simoniae eum exiscusat. Patet,inquam,Simoniam esse; nam non sollam committitur, quando tribuitur spirituale loco mercedis ex iustitia debitae, sed etiam quando prς- statur ex gratuita compensatione,quod accidit in praesenti casu. Tum,quia procuratur beneficium, ut compensentur expensae,&c. quod est respicere ad rem,non ex simplici beneuolentia , ω sic aestimatur tanquam merces expensarum,facto ipso,& saltem virtualiter: Posset tamen a Sunonia excusarissi non ad expensas compe niandas, vel obsequium,sed gratitudine qua dam,& habendo respectum ad aulici assemim id praestat. Ita Pi huna. 9. Sancheg,T anc redus, Amovius a Spiris o Sancto S alii. Ex quo explicandum est,quomodo,& quando non sit Simonia trado. re Beneficium,vel Praebendam, ut exoneret se ab obligatione antidorali.
In quo Simoniam non committi tradunt. Ita Saar d. L .c S. nu. II. N Mar. Filii uc. Laymin,quos refert,& sequitur Bosae. Simoniaqv. o. pu. I. navet. . hoc extendentes etiam si talem intentionem verbis exprimant, aut
etiam ab iis,sui dona contulerant,petant remissionem obligationis antid ratis. Ab alio exu emo stant Innoceηι ius,bis. Angelus, I ason, actor Dire Go, 3 Iu Misit.Ord. Praedicat. Pro quo animaduertendum est, quod obligatio amidoralis est illa,qua natura obligamur, ut henefacienti benefaciamus,ut tradit Fraolinus tab. I.de Simnnia c. I S.I. q. nu. 2. Vnde qui ab alio accipit alia
quod gratuitum donum, vel ab eius parentibus, vel obsequia, vel Ecclasia sticam dignitatem,ex obligatione antidorali tenetur;vel ei, vel suis benefa-eere. Quaeritur erbo ; an si, ut exoneret se ab hac antidorali obligatione , conserat aliquod beneficium,aliudue spirituale, Simoniam committari Proculus resolutione distinguendum est r Uel intendit tantum animi gratitudinem ostendere di non committit Simoniam , quia per gratitudinem animi respicientis benefacientis affectu ni non aestimatur pretio res spirituali , nec benefacientis arietus est pretio aestimabilis , ex quo ad debitum praestandum Obligatus non tenetur, ut dixit D. Thomas 2.2. q. 88. ar. 2. Et in
hoc sensu procedere potest sententia Suaris, Eonac.S aliorum Uel talis intendit satisfacere benefacienti pro dono accepto, vel obsequio, & Simonia committit,ut patet ex praecedentibus: de procedit sententia Innotenti', SILaestri,& aliorum,valetque ratio Iuno entis,qui ait ; quoniam ex hac tollitur
ea obligatio,& remittitur quo ad rem scilicet acceptam Se ob id videtur
dari deo Simoniam committi. Et quia suare Bonae. ex alii relati ,etiam in hoc sensu intendunt eximere a Simonia, non sunt audiendi. 44 Sedulo autem hic secernenda est cum D.Thoma eit. q. I O. ar. F. ad I .ratio meriti a ratione muneris ab obsequio, prima enim facit benemeritos Ecclesiae ; secunda vero bene meritos de nobis: quare, si aliqui, clericus
sverba siant Angelici Doctorisὶ alicui Praeliis impendat obsequium honestum a spiritualia ordinatam pat4 ad Ecιlestia utilitatem, vel ministroru eius auxilia
253쪽
ex ipsad uotione Obstqvij redditur dignas Ece astico beneficior sicat oe propter alia bona opera: tinde non intelligitur isse munus ab obsequio , oe in hoc etsis loquii kν Gregorius: nempe in Registro L 2.c. I. in principio, ubi inquit: Ecclesiastieis viilit.itibus deseruientes Ecet silua dignum est remaneratione gaindere . U nde istis sine Simonia conferuntur Ecclesiastica beneficia,& om. cia, non titulo antidoralis obligationis,sed titulo meriti, nam ex obsequio Ecclesiae praestito, di ministris eius in ordine ad spiritualia, redditur , si t& propter alia opera, Ecclesiastico beneficio dignus; secus vero de iis, qui sunt bene meritice nobis, in 'quibus , si habeatur respectus ad oble- qui una compensandum, Simonia committitur, ut supra' ex eodem S. Doctore ibi dena diximus. M.ile ergo rasinus supra adductus in eadem ii. nea ponit virosque : ae bene meritis de Ecclesia , & Plaetatis eius in ord, ne ad ministeria spiritualia seruientibus, putat ex antidorali obligationOdeberi beneficia Ecclesiastica. pari formiter ac ijs, qui deseruiunt Ecclesius in ministerio temporali: vnde iure optimo, non ex obligatione antldorali , sed quia inseruiendo Ecclesiae in arduis eius negotijs , benemeriti sunt de illa, & ob rerum peritiam , supremae Ecclesiae dignitates, nempe di natatus, Nuntiis Apostolicis, Auditoribus , & similibus a Summis Pontificibus conferu ntur.
43 Dico tertio. Non potest deduci in pactum antidoralis obligatio ,
qu.78.ar.2. ad 2. O . ubi in materia mutui id supponit: at est locus clariorqv. I 3.de malo ar. q. ad s. ubi loquitur de Simonia. Sequuntur etiam alii , quos refert, & sequitur Suar.t. .c.47. ιum. v. s seqq. L mari L .er. IV. c.visos. 2.nam.9. ibi: Illud υero certum esse debet, Simon iam esse ,si quis ita pacista- ur : Dora tibi petuniam, siue aliam rem pretio assisnabilem, tali coactione,seo modo, ut mihi vieissim ex gratιtudine praestare debeas rem aliquam spiritualem. Uelye:Prasto tibι banc rem,seloscium ' rituale, ea tamen conditione, ut obtriges te ex gratitudine mibi praestatarum donum alιquod temporiae . Est contra
Ualentiam, oe T aunerum, quos refert, de .equitur Glatinus supra relatus, a Iesiηum υbi supra, di quosdam alios . Probae Loin ,post Suare , his verbis r disia eiusmodi conventiones
nomine doηationis,aut remηneνation s conceptae, re 3 a Simolli ica permutatio.
nes existum. a uod ostenditur,primo tu simili: nam si quis a me petat, is librum ipsi donem, ego autem respondeam, contentum me esse , fied ea conditione , is viis chsim mihi donet ensem, hae ipsa eriι permut iιio , non libera sinitio . Secunia ratione : Tunc datio rei non est gratuita, Ied onerosa, reciproca . ideoque uot
254쪽
natio ,sed permutatio, quando dans alteri nou cynfert ius accipiendi, nisi vi.
cissim praestet atquid ipsi dami, ad quod f it ab v speciali, O positiua con entione alioqui obligatus non esse. Id autem non sit in sipraims pactionibus . Ergo no I sunt donationes, sed permutationes. Maior est tiari. adula tali casu ob rem datam imponitur accipienti nouum onur υicissin aliquid dandi , in quo
essentialis ratio pactionιs onerosa consistit. Minoe etiam patet . .etia accipiens donupi aliquod gratuitum, ordinaru ex gratitudiuis virtute non obligatur ad reis munera ionem facie iram in eerto rerum genere, aut spectri, vel determinato albquo tempore. Ergo pactione illa iwponitur accipien i novum onus, Iea obligatis vicissim aliquid dandi. Deinde: e si ponamus, ouatarium , propter specialemnei essitatem donantis, ex naturali aequitate gratitudii, is , seckndumprudentum virorum arbitr um obliguri ad certam antιdoralem donationem faciendam: urbi. Iomiuusse ea in pactum modis supra dιctis deducatur, novum onas , seu obligatis pretio assim abιlis imponitur . Eleuim sectast tali pactione donatarius ture cogi non posset ad tale antidoron praestandum , , siri msibi donatam ν tini re vellet; siue , ut aliis verbis dicam, donat arrus non censetur in iura iam facere , aut fidem violare, sed tantum ingratus esse, si antidoralem donationem intermittat. Uga non itur ipsi noua . oe ree:proea obligatio . Confirmatur: nam nisi id dιcamas, consequeus erit, nullam esse Simoisain , nullamque usuram iisi naturati repti. gnautem, quam non liceat tali contrahendi formula declinare . Semρ ν enim dicere possum : Gratis, ac liberaliter eo eram tibi hane rem1piritualem, sed ea conditione , Ut vitisem mihi ex gratitudine obligatus sis ad dandam pecuni in . Item, gratis, ac liberaliter tibi mutuabo centum, si dea lege, ut praeter Drtem, quam vi mutui debes, titulo etiam gratiἴudiau mibi num ris septem. Hoc au
tem aliMd uou esset, quam viam p ati ni simam usuris, ac Simoni,s , diuino iure prohibitis, patefacere. Hinc patet, contrariam sententiam male probabilem existimatam a Diana par. 1.tr. 2. miscesLres Non sollim enim Loman , sed etiam Suar.
supra numer. I. ait : Have dico esse non palliatum , sed manifestam simoniam, vel usuram, O contrarium aperire viam , s ianuam lati am usuris , er Simoniis: & 3iu 8.dixerat: Eorum sntentia probabilis non est. Et Giba nustr.de Sim. qu. 8.confect .vum . . de praefata opinione hoc profert iudicium: Hac tamen sententiam eateri pasDn rejeiunt ,immo ct aliqui grauiori nota cou figunt, σ tanquam temerariam damnant, ct re ipsa Simoniacam, aut Simonia periculo proximam', quamque se sequamur, miram rerum omnium confusionem
inducemus; omnes enim dicent, se pacis i δε aliquo temporali pro spiritu si , tanquam de antidoro, Gr nomia pretio, eaque simulatione tegent omues conuentiones Simoniatas magno animarum damno, vagabiturque ιmpanὰ Simonia, oe omnia facra contaminabit. Frigide autem Diana postea p.6. tr. . resq2. se explicat
existimasse hanc sententiam speculative probabilem,at putare in praxi non esse amplectendam. Valeat talis loquςndi modus in moralibus falsus , di valde perniciosus.
255쪽
Nee aduersarijs prodest dicere; quod in dictis pactis exprimitur id . quod de iure inest : Nam ut ex iam dictis constat S non inest de iure id , quod exprimitur ; & dato quod insit, dum deducitur in pactum, iam
inducitur noua obligatio, consequenter additur aliquid naturali obligationi.
Male etiam Cabstinas utitur illo effato , si finis est licitus , etiam media ad finem sunt licita. Nam ct finis, nempe donum gratuitum , &c. non est licitus, si est finis primarius, ut infra patebit e di media sunt quidem licita pro fine licito, quando non variant naturam finis r in praesenati autem per illud pactum variaretur ex gratuito in debitum. 46 Sed hie inquires. An sit illicita, ac usuraria spes gratitudinis , laostensio an imi grati. U. g. si collatori dicas: Non te poenitebit exhibiti m ιbemfc- , sedero gratus. Dotibi mutuum gratis , spero tames oe te mihi Dore gratum.
Respondeo negatiue, si sincerε ea verba proserantur, quia sunt verrita Vrbanitatis , quae spem , non obligationem gratitudinis designant: &Praeterea , quia per ea verba non manet obligatus ad dandum aliquod temporale, sed solum ad implendam obligationem antidoralem , quam implere potest sundendo preces ad Deum pro resignatore beneficij, &c. in hoc autem nullum est vestigium Simoniae. Si vero quis dicat ea verba taliter , quod attentis circumstantijs significet se daturum temporale pro spirituali , ut in casu frequenti inter eos , qui aspirant ad beneficia Ecclesiastica obtinenda , dum quis resignat beneficium in fauorem alterius , iste resignatarius ne incidere videatur in Simoniaci criminis harathrum , non vult designare quantitatem pecuniae tribuendae rem gnatori ; sed solum illi diciti Fiduciam habe in me se. Quia quamuis ea prolatio verborum nude sumpta non significet aliquod munus temporale tribuendum ἱ ex circumstantijs, ct communi modo loquendi inter eiusmodi clericos usitato , vere fignificat tribuendam esse compensationem lem. Poralem. Constat autem ea se pradietis, eum, qui promittit , se daturum ex gratitudine compensationem temporalem , facere nouam Obligatio.
nem , nouum pactum , vltra obligationem antidoralem : atque adeo committere Simoniam. Ita Ioannes Cardevas hic d Fert.27ἀ.I. ar. . num. 6 . 66. Felix d PMomo ro. r. Lq. num. yra. S alii contra couar. LammumsNauarrum, Saareo & alios. Et non solum committitur Simonia mentalis, contra quam non sunt impositae poenae Iure Canonico , sed etiam usura conuentionalis poenis Iuris Canonici obstricta . Nam ea verba et Ero tibi gratus oe. ita inter illos sunt accepta , ut significent promissionem commulationis temporalis r Ergo non est Simonia dumtaxat ex intentione, sed etiam ex fignificatione verborum, & signis externis: Atqui haec est Simonia conuentionalia r Ergo. Ita Ioannes Carcinas nam.67. Felix a Pa.
256쪽
7 Dico quarto. Simonia committitur ab eo , qui in conserendo spirituali habet pro principali motiuo , seu fine cum enim est principale --tiuum , est etiam finis 3 aliquod temporale, siue tradatum , siue trade du m ; nam illa prior est Simonia realis ,haec posterior est Simonia mentalis : Et contrarium assertum est censura huius Decreti expulsum. 48 Ante tamen probationem , notandum est: quod motivum potest esse principale , & primarium , vel minus principale , & secundarium. Tunc est minus principale , quando illud temporale respicit, di tendit ad aliud , ex consequenti vero , di secundario adspirituale. E. g. Quis praestat tib sequium Praelato , ut suam beneuolentiam , di amicitiam comparet, vel quodcunque aliud motivum honestum intendens , S secundario ali. cuius Beneficii prouisionem. Vbi tamen animaduertendum est , quod tyPrimario, non sumitur primitate Ordinis, sed finis, ita ut in eo sistat intentio per se: Si enim hoc ordinet ad ulteriorem finem Beneficia, illud erit medium ad hoc, ct hoc erit vltimus finis,ac proinde principaliter intentur Unde ly Secundario , idem est, ac ex consequenti, & vehati per aeci, dens : hoc enim modo est mortuum minus principale : similiter potest e conuerso tribui spirituale pro temporali, non primario, principaliter
intento , sed secundario.& ex consequenti: ut Canonicus surgens ad matutinas preces, animo laudandi Deum, di satisfaciendi suae obligationi ; &secundario , ut distributiones consequatur : similiter Clericus frequentans Ecclesiam , ut Deo praestet obsequium , & ex consequenti, ut ad dignitates ascendat. Et in his , ω similibus casibus non committitur Simonia , ut constat exes Ucia d. p. ex βuit proderit, ex Glo r.eum sset, de Stinou. σe. cum ad nostrum . Delea Et ratio est , quia rectus ordo seruatur ; nam temporiata non ordinantur ad spiritualia , ita ut existimentur illis com mensurata. Tunc autem est motiuu principale, quanda per se primo intenditur spirituale mediante temporali,ita ut temporale se habeat ut medium ad spirituale , tanquam ad finem ultimatum, α e contra, spirituale ordinetur ad temporiae.
49 Ad cognoscendum autem in foro exteriori nam in interiori deis
pendet ab.intentione operam is quando nam si principale motivum, vel non sit regula, quando nullum aliud motivum honestum adest: Haec est doctrina ingelici Luctoris 2.2. q. I .an . aris ubi loquens de fauore huma no intento a conferente spirituale, sic distinguit: Et ideo si atquis primetipaliter ad boc inteadat, Simo i iam commistit. Ecce oppolaum huius Propositionis 46. proscriptae. Subdit deinde regulam, quam modo tradidi, ad cognoscendum , si sit principale motivum, dicens : Videtar autem ρηιncipaliter ad hoc ιnteudere, qui preces pro insem porrectar exaudit e υnde ipsum s c um Simoniaeam e quia videlicet tunc non adest alius titulus honestus equod declarat S. Doctor ab opposito , subdens: si autem preces pro tua glororrigantηr , ipsam factum nou es Simo iacum: audi ratiouem , & Per Pen.
257쪽
de , quod dixi, uiasabes debipa causa , ex qua νιβ ν mo quo neres porri-rantur, spirituale aliquid conferviis r quod e st idem ac dicere , quia adest aliud auuiuum honestum, a quo moueri possit, ex quo potest e nosti fauorem humanum non esse principale moti m . Quod fi non obstam ratusto titulo , tamen non ab illo moueatur conserens , sed a fauore humano principaliter intento, Simoniam committi docet , S hoc quantum ad iorum interiorem. Tamen pores esse Simonia in intentishe , s non attendatur ad dignitatem persona , sed adfohorem humanum. En praeclaris verbis confuteta praedieta Propositio . Habes ergo di explicatam nostram assertionem , dcesse Angelici Doctoris. υ 'Probatur ergo primo ex eap. autὸ ante es. Ipsam quoque doceri in
s. Tha nos, de S ι m. constat, uti, de quodam, qui hona sua conferebat Eecie sae , eo animo, ut admitteretur ac Canonicatum , & permitteretur hahere bona sua pro praebenda, & de Canonicis illum admittentibus, scripsit
Innocentius II I. Deeano Beluaeensit Si tamen is, qui talem donationem fecit, ea lateaιione ducatur, ut per emporalia bona, spiritualia valeat adipisei r σClerici, qxi eum in fratrem admirunt, non essent eum , vidi commoda tempe.ralia perciperent, admissuri, sine dubio tam iste , quam illi apud strictum Iud cem cubabiles iudie tur . Eece quomodo quando temporale est principa. e motius dandi spirituale est usura. Nec dicas,quod Pontifex non dicit,e esse Simoniacos , sed coram Deo culpabilas: nam esse culpabilem in osse. rendo pecuniam ad obtinendum Canonicatum , non potest esse culpitam alio genere, quam Simoniae Ergo idem est dicere , esse culpabilem in hoc , quod inerat pecuniam ad Obtinendum Canonicatum, ac dicere esse culpabilem vitio Simoniae. Probatur secundo auctoritate,& doctrina DThomae,qui praeter loca supra adducta, quod 3.ar. I. quaerens: An Canonicus Ecclesiam frequentans, ob quotidianas distributiones, fit Simoniacus, respondet in corpore sic: In praedicto casa distingkendum est e si enim huiusmodi distributiones respicit quasi
finem sui operis, principaliter intentam, Simoniam eommittis , ta mortia
rer peccat s aatem babet principalem finem Deam is tali actu, ad huiusmodi autem distributiones respuit secundaνio , non quasi finem, sed*ut id , qhod est
necessariam aKfuam sustentat onem , constat , quod non vendit actum ' mis ualem , σ ita simoniam non committit, nee peeeat. Nec valet id , quod ait Raphael De la Toree, D. Thomam, intelligendum , quando Canonicus intendit distributiones , tanquam pretium I tum immediam ante chala verba dixerit : Simoniam committit , qui huismodi actus , scilicet spirituales, vendere istenit; m qualibet enim venditione pretium accipitur quasi β. ses: Non, inquam , valet ; nam eo ipso , quod est finis principaliter in . tentus ipsum temporale , habet rationem pretii virtualis , vel aequiualentis , ut supra prohatum est, & hoc susticit in Simoniam , ut Raphael ipse concedit: unde D.Thom.is hoc ipsum probat': ec hoc modo proce.
258쪽
dii eius discursus. Quicumque u edere intendit aetus spirituales,ccita mittit Simoniam : At, qui habet pro fine principaliter intento temporale, in ipsis
actibus spiritualibus , vendit res spirituales : Ergo Simoniam committit. Hanc minorem probat in illis verbis : In qu ilibet enim venditione pretiam
accipitur quasi siuis. Quod est dicere : Qui habet temporale pro fine , in.
tendit ipsum tanquam pretium , quia pretium est finis cui ulcumque venditionis. Sed qui intendit tanquam pretium ipsum temporale , vendit actus spirituales : Ergo dic. Et quia in his verbis mentionem fecit de fine , mne addito , per quod probaretur , quemcumque habentem pro fine ipsas distributiones , vendere actus spirituales, subdit illam distinctionem ; de fine principaliter intento , & de sine secundario : quae non esset ad rem si intelligendus esset de pretio formali , S de explicita intentione ven dendi res spirituales. Et certe D. Thomas loquitur de pretio aequivalente . quod habetur , quando temporale est finis principaliter intentus : quia proposita dissicultas erat, an habens pro fine distributiones sit Simoniacus, in quo non poterat intelligi de voluntate formali vendendi spiritualia rquis enim de hoc dubitare possetὶ Unde respondens affrinatiue, assumpsit ad probandum illam Propositionem apud omnes certam : ciuicumque mendere intendit , dic. Vbi de venditiove virtuali intelligendus est. Et similiter in eo, quod subdit de pretior alias nihil probaret, & ad aliam sol. uendam disticultatem , quae non indigebat discussione, diuerteret. Probatur tertio. Ratio , quare res spiritualis non sit vendibilis, & il- Iicite vendatur , est , quia non est pretio aellimabilis: sed qui eam ordinat ad corpora Ie , ut ad principale motivum seu finem ; ipso facto , licet non habeat hanc sormalem intentionem , ipsam aestimat , vel parem , vclinferiorem re temporali, quia finis melior est ios , quae sunt ad finem ; &commutabilem cuin re temporali , quod est virtualiter pretio illam aesti. mare. Similiter qui dat temporale pro spirituali, aestimat , facto ipso , rem spiritualem esse acquisibilem mediante re temporali , quod, licet non sit pretium , dum tamen est principale motivum , est medium, quo utitur ad illam adipisce udam : Ergo pari modo est Simonia , ac si vi ve .
natis existimetur. Unde , ut supra dixi , D. Thoms cir.qu. IO .ar. I. di sit , quod D. Petrus Simoniacam prauitatem in sua radice condemnauit, cum dixit Simoni : Pecunia tua tecuta siti in perditionem, quoni. donuntia
Dei existimasti pecuui.i possidere . Ex quo colligitur radicem Simoniae in ,,oc consistere , quod , existimetur acquisibilis medio temporali res spiritualis .so Ex hactenus dictis habes primo i quod Simonia est aliquid daro,
vel recipere pro informando Praelato de qualitatibus praetendentis bene si
cium. Felix d Panormo cit. d. q. num. 3 .
Si Secundo et Non est Simonia dare Praelato munera Betietati homi. num solira ad captandam eius erga te beneuolentiata, & voluntatem in
259쪽
genere , licet postea Praelatus bene affectus , non ex muneribus , sed ex tuis meritis beneficium tibi conserret Est Simonia , si ea des ad alibciendam eius voluntatem in specie ad beneficium , quia tunc circum sta ii)s attentis, adesset tacitum pactu, Do ut des. Ita accipiendus est Coiresia 'la
Ioannes Cardenas c. .ar. I. Re fensaelcis. q. .n.4I.S clari usFelix δPano mon.3 3.qui n. II phaec infert: Si igitur suades Pralato munera.- illam sic in eas ad conscrtndam tibi benisicium, o Pr aluus ex circumstarithr tuum anim/m cognoscens, ex muner bus motus beneficium tibi confra at ; tune habetur
Simonia memalis ex parte utriusque , s pavum implicitum . Eλιο si Praia rus tuMm animum non aduertat I ct iam bod assectus beneficium tibi conferat ,
non ea muneribus , sed ex t is meritis motus , tu solus Simouiacus mentalis eris.
sv Tertio. Clericus, si suum famulatum praestet Praelato , intendens inde tanquam finem principalem beneficium, est Simoniacus per munus ab obsequio: Si vero habeat pro fine principali decorem , & gratiam Praelati, pro minus vero principali beneficium , tunc est distinguendum et vel enim famulatur , ut alliciat. ω moueat praelatum ad dandum beneficium,& sic est Simoniacus , licet beneficium tanquam finem minus principa lem exprimat intenderer Vel famulatur , non ut sic alliciat,& moueat, sed solum cum aliqua spe obtinendi beneficium a Praelato bene affecto gratis ,& liberaliter conferendum, non erit Simoniacus , quia famulat non fit, ut alliciat, adeoque non habet rationem pretii. Ita Ioannes
. II Quario. Quando res temporalis spirituali annexa habet pro fin intrinseco aliam rem temporalem, potest licite dari, & accipi propter ibiam tanquam finem minus principalem. Explicatur. Finis est duplex, intrinsecus, ad quem res ex natura sua ordinatur, & extrinsecus , ad quem res non ex natura sua , sed ex bbera hominis intentione ordinatur: E .g.
beneficium prout est quid spirituale, habet pro fine intrinseco solum cultu, honorem Dei,prout vero continet subsidiu teporale, habet pro fine intrinseco tam cultu Dei, quam sustentationem temporalem vitae ipsius ministri, illum tanquam magis , istum tanquam minus principalem, huiusmodi etiam sunt Praebendae, Cappellaniae , ω similia ad sustentatio nem vitae ministrorum instituta. Hoc praeiacto resoluitur , Quod potest Praelatus absque Simoniae labe beneficium Clerico pauperi conferre pr Pter sustentationem eius vitae, tanquam finem ipsi beneficio intrinsecum , sic sic CIerieus recipere, dummodo talem finem minus principaliter intemdat : quia is Praelatus dat graiis, S liberaliter, eius, cui confert, utilitatem intendit, di nullum inde pretium reportat. Unde quando dicitur Simonia dare spirituale pro temporali, aut e conuerso, intelligi debet de motu uo extrinseco, minime de intrinleco ipsi beneficio. Ita Io innes Careeaas
. I 4 Quin D . bim ia non ςst, promittere, donare, aut Iegare alicui
260쪽
rem temporalem, ac pretio aestimabilem sub conditione, aut modo, ut ab altero opus bonum spirituale praestetur, non per modum retributionis,seu
commutationis. Ita Glossa in c.debet 13. qu.4. Ad Ianus quodlib.9.ar. 3. resp. ad
99. Felix a Paxo o num. I 2 .er seq. Ratio est, quia non committitur Simonia, ubi non est contractus onerosus, S reciprocus, sed liberalis datio, sue donatio . Si autem promissioni , aut dationi adiiciatur conditio, vel modus, qui promi ilario, vel donatario vicissim non afferat obligationem simpliciter, sed solum, si rem promissam accipere, vel rem donatam relinere velit , quod aliquid ab ipso fieri debeat, non tamen in gratiam , Mutilitatem dantis; tunc non transit in contractum reciprocum , sed manet liberalis pactio, vel donatio sub tali conditione, di modo Ergo non est Simonia r imo neque illicita datio , aut pactio I si unus sincere det, vel promittat, ut alterum ad bonum spirituale inducat, vel ab impedi. mento abducat, alter vero opus spirituale perficiat , non propter retri temporalem tamquam finem , & causam principalem , licet ut lecundariam , di impulsivam. Maior huius discursus est certa. Minor declaratur. Sicuti enim aliae conditiones gratuitis promi monibus , aut donationibus ad ijci possunt, V g si n.iuis ex Asia υmerit : Sι Pater tuus mortuus est : ita etiam si tale quippiam a promissario, vel donatario factum fuerit. Neque enim potest assignari diuersiatis ratio, modo haec duo absint. Primum est, ut obligat io promissario vicissim non imponatur smplicitem sic enimesticeretur contraetus onerosus: Do tibi,ut in te suscipsis obligationem faciendi istud. Quare si talis pactio sit de opere spirituali pro data re temporali , merito censetur Simoniaca. V g. Do t hi emtum ea lege , ae obligatione,υl religione ingressiaris: quae est responsio Bos facη in e. quam ρ o I. q. 2.eademque
ton. d Spir. Sancto num. 2Py. Alterum est, vi conditio non sit de dando,uel faciendo aliquo in utilitatem dantis, aut promittentis, sed neque alterius personae, cuius ille quasi vicem subeat. Nam sic conditio quasi iransiret in commutationem saltem innominatam,St quidem Simoniacam, si verso et ur circa Opus spirituale pro temporali: U.g. Do tibi decem aureos, si mihi, vel amico meo dederas sacras νeliquias. At vero his duobus seposit is , sicuti li. citum est, secundum doctrinam S.Thomae , & aliorum , simpIiciter alicui promittere, vel donare rem temporalem, ut illum ad opus bonum spirituale inducam, ita etiam licitum esse videtur, promittere , aut dare sub conditione, vel modo , ut tunc rem accipere , aut retinere promissarius a
vel donatarius possit, si opus bonum spirituale ab ipso persectum fuerit. Qua ratione ministrari adolescentibus sumptus studiorum possunt a