장음표시 사용
511쪽
46 Eum qui propter futurum impedimentum in Paschate , comm nionem anticipauit bona fide, non obligari postmodum ad communicandum iii Paschate , quamuis celsauerit impedimentum , docent Diana p. I. tr. q. ref.q2. M arim.nu. I 1. Quia Cau. Omnis υιrι usque concedit, ut de coinsilio proprii Sacerdotis differri possit communio, qua nihilominus imple. tur praeceptum. Ergo prudenter praesumitur, velle pariter Ecclesiam, ut si
iusta de causa praeue matur,adhuc praeceptum adimpleatur . .iant I arium docent Suare supra DCLa.infice, Cara.de Lugo nuin. 78. quia licet per anticipatam communionem impleuerit homo praeceptum negatiuum noro differendi communionem ultra annum,non impleuit prae Cptum allirmativum communicandi tempore Paschali, quod, impedimento cellante,po. sea potest, di per coniaquens debet impleri. Ego existimo, si quis sine iusta causa praeueniat communionem,debere postea tempore Paschatis communicare, si postit quia nec impleuit praeceptum amrmativum , quod est alligatum tempori Paschali , nec habui iustam excusitionis causam . Si vero prudenter timeat im Pedimentum,& anticipet communionem , posteaque non adsit impedimentum. suadere debemus,& hortari , ut iterum communicet, nam id melius, S iutius est. An autem sit obligandus' utraque pars videtur probabilis. 47 Praeceptum annuae communionis tenentur Fideles adimplere
tempore interdiiti. Ita cum NauariS aliis Le nder a sacram.q. I t. contrR D. ymoninam,de alios. Ratio est, quia iure nouo per c. Alma Muer con
sat, non obligare interdictum in quatuor felliuitatibus anni ex quibus una est Pascha,pro qua specialiter obligat hoc praeceptum. 48 Tam ex verbis huius Canonis, quam ex officio Pastorum colligitur, debere Fideles in sua Parochia de manu proprii Pastoris Eucharistiam in Pascha recipere, nisi de Pastoris licentia , vel ab alio, vel alibi quoque re
. alii communiter. Probatur; nam administratio Sacramentorum generali. ter pertinet ad Ecclesiae Pastores,quorum munus est pascere gregem,prae cipue Sacramentis: Et specialiter in d. c. Omuis utriusquesexus, praecipitur, ut omnis Fidelis communionem accipiat a proprio Sacerdote, saltem semel in anno. Dixi supra,vel ab alio,υel alibi; nam Parochi possunt in alienis Ecclesiis Eucharistiam suis Parochianis ministrare , ita ut praecepto comunionis satisfaciant. Ita cum communi I eander i Sacram. qu. 17. Sulticit quod communicet in Ecclesia Cathedrali,cum sit communis Ecclesia, i qua residet communis Pastor , qui potest appellari proprius Sacerdos Om. nium Fidelium illius Dioecesis, ita Gibr.ὰ S.V.de Euch.d. .qu. 7. Sonac. de alij,quos refert,& sequitur Pignat. tom. .eonsuit. 89 d nu. 2. ubi fuse Tambur. c. q.f. ,nu. 4T. Si Parochus dicat suis Parochianis , ut communicent in Pa schate ubicumque voluerint, possunt hoc facere in Ecclesijs Mendicani tu cum nullam Ecclesiam censeatur excludere. Ita cum tavrio, ct aliis con.
512쪽
muniter Leandeν a Sacramento q. 6. Non ita facile praesumitur Parochi licentia ad Paschalem communionem, scut ad alias, ideoque regulariter li. centia peti debet expresse quia Parochi volunt retinere ius suum , ut oves recognoscant eo tempore siuum Pastorem I S quamuis darent facultatem
petenti, nolunt lamen ut fieri sine licentia expresta . CCeterum aliquando tales circumstantiae concurrere posIunt, ut prudenter praesumatur Paro chi contentus,& tunc communicare licebit etiam in Ecclesii)s Regularium, ut fatentur Suareo , Nauarrus, . Fagunde supra Diana par. I. tr. 2. ref. I 2.
49 Qui in Paschate communicat extra Parochiam . vel Ecclesiam Caathedralem,abique licentia proprij Pastoris . scilicet Papae, vel Episcopi,vel Parochi, peccat mortaliter . Ratio est, quia non satisfacit huic praecepto in
materia graui. S. Congregatio apud Pignat. tom. . consuli. 298. Exculant ta- nacti aliqui a mortali eum, qui semel, aut iterum in tota vita communicatcxtra Paraeciam : eo quia ob paruitatem materiae non irrogat grauem iniuriam Parocho, nisi id faciat ex contemptu. Ita Tambminus cit. c. qq. nu naso. Reu c. a. q/tM 9. Et ex eadem ratione citati Doctores excusant Sacerdotem,qui unum, vel alterum communicaret in Paschate . Excipiuntur ab obligatione communicandi in Parochia,vel de licen. tia Parochi, Sacerdotes: hi enim v bivis celebrando satis taciunt praecepto Ecclassae, ieu Paschali. ita Sonar. q. yv. 2. Leander a sacram. alios refcrens qu. 26. Franc. e Lugo nam. II. Reifenfluet num. 4 I. nam vis interpetratur
Obligationem communicandi tempore Paschatis in Parochia, vel alibi de licentia Parochi sollim ad illos extendi,qui recipiunt Eucharistiam ab alio, non veto ad Sacerdotes celebrantes. Tenebuntur tamen in propria Parochia, vel Cathedrali communicare, si nec ibi, nec alibi in Paschate celebra. re velint. Ita Doctores citati,& alii communiter. Aliqui excipiunt etiam aduenas, Peregrinos; dicunt enim, hos polle pro libito in qua uis Ecclesia communicare ad satisfaciendum praecepto Paschali. ita Candidus ar. 2 .dub. O. Leaader a Sacram. q. II. Diana, S alii . Sed verius alii docent, quod Peregrini teneantur suscipere communionem Pa chalem a Parocho, in cuius Parochia versentur in isti suscipiant in Cathedrali . Ita Paly rin. toin .24 q. 18T.nvm. 968. Sylu.6c alii cum D. ntovino . Ratio est, quia Peregrini quoad Sacramentum communionis acquirunt incolatum ubi inueniuntur, ut declarauit Eugenius IV. Ergo eorum proprius Sacerdos est Parochus,in cuius Parochia reperiuntur. Die Resurrectionis,aut Iovis Samni possum fideles ex deuotione communicare in qualibet Ecclesia , dummodo intra illud tempus unam communionem faciant in Parochia,aut alibi,de licentia Parochi. Ita Felix a Panormo supν. num. 8. Suareς, Card. e Lugo , quos relatos sequitur Tambur upra nu. 8.dicens certum. Ratio est, quia illa exceptio extra diem
Pasbae, probabiliter intelligi potest formaliter, pro communione iacienda
513쪽
ex praecepto tempore Paschali. Idem docet RenRi e. Σ.quas . Verum stati εdum est Sacra Congregationi concilij, quae 2 I. Ian. I 86.σ q. Mart- 16 IJ . declarauit,quod qui satisfecit in Paschate in Parochiali, non tamen potes in ipso die Paschalis Eucharis iam sumere in Ecclesia Regularium non shabentium curam animarum, resert Gauantus in man. V. Eucharistianu. 23.
ct Nicolias V. Pascha nu. 6. apud quem etiam Sac.Congrex. Episc. Reg. Io. Septembris 1627. inquit . Prohibeatur Regularibus administrare Saecularisbus Sacramentum communionis,etiam deuotionis causa, ipso die Paschatis in aliis vero diebus temporis Paschalis declaretur,eos qui sacram communionem receperint extra Parochiam, praecepto Ecclesiastico non satis-
Dcere aso Oblati extra Claustra degentes tenentur in Paschate communiea. re in Parochia,S.Congregatio apud Nicolium supra n. .Sacra etiam Congregatio Concilii die ro. Febra ara, Is 76 declarauit, quod famuli saeculares in Monasteriis seruientes, in Parochiali in Paschate communicare debent
Tambur. nu.48. intelligunt de famulis , qui non degunt in Monasteriis,vel aliis locis a cura Parochorum exemptis. Aliqui cum Bauny iu Tholmor. p. m r. .num. ly. con Cndunt, propter Mendicantium priuilegia , posse Fideles sarisfacere praecepto communionis Paschalis in eorum Ecclesiis, in caeteris quidem diebus a Dominica Palmarum ad Dominicam in Albis:at non in ipso die Dominicae Resurreetionis. Sed horum opinio est falsa,ex de claratione Sac.Congregationis de Ordine Sanctissimi facta ad inflantiam Parochorum Ciuitatis Neapolis contra Theatinos, sic Iesu itas anno I 638.
a Martii,quam refert,eique acquiescit Diana p.6.tr. . res b8.vers. Ad Iliamrquam declarationem frustra impugnare conatur Tamburinus num. s . dicens primo,de ea non constare r Secundo illam esse directam Archiepisco. po,non Regularibus: Tertio illam esse declarationem pro Dioecesi Neapolitana tantum .' Quarto eam loqui de Oratoriis priuatis , non de publicis Ecclesiis. Sed bene respondet Reu Usupra quaes8. ad primum, illam deesa. rationem originarie extare , di te vidisse in Archiuio Archiepiscopalis Cu riete Neapolitanae: ad secundum, quod illius declarationis exequutio non ipsis Regularibus interessatis, sed Archiepiscopo committi debuit: ad tertium, illam declarationem fuisse generalem , di non pro Dioecesi Neapoli- ana tantum, Ut constat ex verbis ipsius, ibi: Cumque id min me sit permissum, seu Fideles saeram commvnomm tempore Pas bali , a proprio, vel ab alio ιν psius Sacer fis licentias istipe et neuntur. Ubi Ioquitur generaliter de omnibus fidelibus. Hinc ad quartu respondet,quod licet gravamen fuerit expositum pro Oratoriis priuatis;declaratio tamen subsequens fuit generalis. ibi: Moneantque tysos laicos Satramentiam Eucha inia , - supra , de manu proprsi Paroebi teneνt suscipere,υt Ecclesiae praeepto fatisfaciant.
a Qui culpabiliter omittit communionem in Paschate,censuram ali quam
514쪽
Comment. in Propo roser. Propos. LV. 'si r
quam ipso facto non incurrit i quia in C. Omnis scium praecipitur,ut transegi essior huius praecepti viuus arceatur ab ingressu Ecelesiae, & mortuus careat Ecelestastica sepultura. Si ergo non imponitur,non incurritur . Iura
cum Bonae. & aliis, Leander a S .reram. l. II. dcbent autem imponi poenae contra violatorem huius praecepti, etiam si praecepto consessionis satisfe.cerit,quia lex loquitur generaliter aduersus illos,qui utrumque praeceptum non adimplent, Fram. de Lugo c. II q. I. nu. 32.Solem ex peculiaribus Ioc 'rum statutis aliae poenae imponi, vel impositae ipso laeto incurri.Iia Auen
Notandum est ultimo: Sacrilegam communionem eam esse, quae fit aduertenter a carente dispositione animae, vel corporis grauiter obliga n. te,liae autem dispositiones sunt immunitas saltem exictimata a culpa graui, intentio, ieiunium naturale, carentia censurae, dic. Etenim mortale peccarum committit, qui communicat cum Conscientia peccati mortalis , cuiussuffciens poenitentia non praecesserit, saltem existimata,vt clare constat ex Fide, i.Corintb. II.& definit Tr dent.bs. I I. c.7. Excedit Maior in at 9.q. I. quatenus videtur requirere Metaphy uicam certitudinem status gratiae ad communicandum, quia communiter non possumus tam certo scire nos e se in gratia ,sulficit ergo mortalis certitudo,qualem habet,qui post diligens examen conscientiae nihil lethale reperit,quod non expiarit. Ita cum aliis
prosit, requiritur saltem implicita voluntas recipiendi Sacramentum foris maliter, ut Sacramentum est. Q up pedum Sacramentum ignoranter ω mitur ab adulto, non est ille moralis, nec Sacramentalis usus Sacrament L
cum non sit usus Sacer, di ordinatus ad eius significationem adhibendam, ex gratiam percipiendam . ita cum communi Vasque 3.ρ. d. 2I2.nu. S. qui discrimen assignat inter ignorantes sui compotes, S paruulos. Nam illi,
qui dum existi inani communem panem manducare , volunt illum, , ut communem sumere iubindeque voluntatem , S dispositionem habent contrariam manducationi Sacramenti. At paruuli licet non habeant i tentionem recipiendi Sacramentum , non tamen habent contrariam , 6
alioqui sunt ipsi capaces fructus Eucharistiae. Quidam addunt consequenter , si quis sui compos comedat Hostias, quas putat non esse consecratas,
habeat autem intentionem, si qua sorsan illarum consecrata fuerit, eam sumendi Sacramentaliter,tunc si qua vere consecrata sit, illum recepturum esse fructum Sacramenti, dum non subeat periculum indigne communica.di. Sic Salus,quem refert,& sequitur Card. de Lugo de Em h d. r3i. Hinc a mentes,qui post rationis usum in amentiam inciderunt, sunt capaces Eucharistici fructus secundum se, nempe s pro se tulerint voluntatem saltem implicitam,aut praesumptam communicandi, qualem cense natur habuisse, qtii Christiane vixerunt, ut tradit Catechismus Romanus eap.ra Eucharisia S. Thomas 3.pK.8o.ori. Marsinon /s tr. . Si vero ta.
515쪽
lis anaens casu reperiat Hostiam Consecratam,& eam comedat tanquam cibum communem, non accipiet fructum Sacramenti. Nam illa voluntas praeter ita censetur sui ste recipiendi Sacramenta ritu,sed modo, quo Christianis dari solent; non per casualem comestionem, & ideo non extenditur ad hunc casum. Si tamen ante amentiam expresse voluisset acceptare reisceptionem Eucharistiae Sacramentalem, quomodocumque contingerit Eu. charistiae receptio, recepturum etiam effectum Sacramenti casuali come nione,docet, Card. e Lhgo ntim. 3 I. quia talis intentio videtur sufficiens. Qui vero aduertenter vult comedere panem,non ut Sacramentalem,sed ut communem, sacrilege suscipit Eucharistiam , ct illam semeret tantum materialiter, non Sacramentaliter, ut docet D. Thoms I. p. q. 8 o. ar. I. ad 3. de cum eo Doctores omnes. Si non sit ieiunus , sacrilege manducat. Porro
clam duplex sit ieiunium ex S. T boma 2.2.q. q. T.ar. 6. unum naturale,quod
Omnem cibum,& potum excludit alterum Ecclesiasticum,quod omnem Polum perizittit, di cibum etiam per modum Medicinae , fuit opinio Gota
apud Di naM p. I.tr. 3. ref i 1.dicentium, sum cere ieiunium Ecclesiasticum, ut quis digne cie non sacrilege communicet,aut celebret. Mouentur,qui scum Eccletia praescribat hoc ieiunium , debet illud intelligi, sicut alia letu. nia per Ecclesiam indicta, quae non soluuntur sumptione medicmae, vel potus. At omnino tetiendum est praerequiri ieiunium naturale, ita ut quicumquc cibus,aut potus in quavis minima quantitate, sub qualibet intentione medicinpe, vel curatio uis, si per modum cibi, vel potus sumatur,rm. pediat ex praecepto receptionem Eucharistiae. Sic S. Tbomas I. p. qv. 8n.ar. 8.ad 3.& communiter Doctores. Nam id in quibusdam Concili)s exprimitur, in Bracarensi 2.Can. 2. Praecipitur,ve quis quocumque cibo praesum'to, celebret: is Toletano T. can. 2. dicitur. Nullus post cibam, 'stiumqYe g tantumvis
Minimum sumptum, Missas Iacere praestimam in aliis indicatur, Sc ita iam Ecclesiastica consuetudine,optima legum interprete receptum est, ut oppositum lententiam erroneam appelle tu Suar d. 6 o. se T. 4. σ3.p. d. 2M .c. I. Vlpote communi sensui Fidelium contrariam. Unde soluitur fundamentum contrarium, licet enim Ecclesia praescripterit illud ieiuniu, non illud indixit Ecclesiasticum sed naturale, propter maiorem reuerenisi iam Eucharistiae: Et temper communio eli morialiter sacrilega licet post minimum cibum, vel potum communicauerit: nam hoc praeceptum non
prohibet per se directe cibum, S potum , sed communionem post ieiuniusolutum, ac proinde post minimam etiam quantitatem sumptam per modum cibi, vel potus. communio vero sum per est materia grauis. Ergo sena per crit mortale peccatum communicare post lotulum ieiunium. quamuis ita parua quantitate solutum sit, quia grauiter laeditur reuerentia Sacra inen.
ii per hoc praeceptum indicta , dum Christus sumitur post cibum aut pci Ium corpor lem, siue magnum, siue paruum. Ita Suare tom.3.d.63 se l. 4.
516쪽
rasqueRd. a I. num. 28. Fagundeς P. Mep. y.l. I.c. .nu. 1 , Diana p. 7.tr. s. res Ιχ.σp.6. tr.8.res. 8. ω alii communiter, contra Pasquaι da ieiun. dec. I 33. dicentem probabilem sententiam quorundam putantium e sic veniale pro .pter materiae leuitatem. His praenotatis sit . . l
Stabiliuntur assertiones iuxta Decretum , in elumbantur obiecta.
33 π, Ico primo: Praecepto Communionis annuae minime satisfit per LI sacrilegam Domini manducationem. Et contrarium Essertur merito hoc Decreto ut minimum tanquam scandalosum dispellitur. Probatur primo. Ecclesia suo praecepto intendit obligare non Io lum ad sumendam Eucharistiam in Paschate, sed etiam ad sumendam eam digne, siue cum debita dispositione ; sed lacrilega Domini manducatio non est digna, & cum debita dispositione facta communio, ut patet: Ergo , non latis fit praecepto Ecclesiae communionis annuae. Probatur maior e Ecclesia praecipit, ut communio fiat reuerenter, ut patet ex illis verbis: can. OmnIs utriusque sexus, Susistrentes reuerenter ad minus tu P Ieba Euebaristiae Sacramentum. Sed illis verbis, reuerenter, exprimere intendit Ecclesia obligationem recipiendi Echaristiam impositam ab ipsa, esse recipiendi digne, de cum debita dispositione : qui enim indigne , & sine dispositione accipit, irreuerenter accipit: Ergo, &c. Si dicas, ly reuerenter intelligi de reuerentia tantum externa :Contra est : Ecclesia non praecepit communionem, qua quis a Christo se separat, de iudicium sibi manducat; sed qua Christo maneat,de unia. tur , atque in aeternum vivat: sed tantum Communione facta digne , de cum debita dispositione, seu reuerentia dignitatis, oc dispositionis debitae quis Christo manet, oc unitur, atque in aeternum vivit; non vero sacrilega, de tacta cum sola reuerentia externa, de cum indignitate interna.Erg ly riuerenter, sumitur pro reuerentia, qua digne, de cum dispositione sumitur, tac. s s Probatur secundo. Praeceptum Ecclesiae, de percipiendo Eucha ristiae Sacramento est de suscipiendo cum debita dispositione: sed qui communicat sacrilege non suscipit cum debita dispositione: Ergo,&c.Probatur maior, ex Tria. . Iy. e. 7. ubi praecipitur , ut quotiescumque fidelis suscipit sacram Eucharistiam accedat cum debita dispositiooe, illis verbis Cauere ιlle debet,ne absque m via reuerentia, s sanctitate ad id percipitndum accedat: ubi immediate declarat, quam probationem adhiberi debeat su. scepturus Eucharistiam, ut accipiat in statu gratiae: Ergo Ecclesia praecipie
517쪽
utrumque.& quod fidelis accipiat Eucharistiam in Palchate; di quod num.
quam accipiat sine debita dispositione. 16 Probatur tertio. Hoc Sacramentum est cibus animae non autem satisfaceret praecepto su stentandi vitam corporalem , qui cibum corpora, lein sumeret eo modo, quo non prodesset sustentationi, sed obesset pci. tius. Ergo nec qui communicat indigne satisfacit praecepto Ecelesiae communionis annuae , quo praecipitur cibus spiritualis pro sustentatione ani
s Probatur quarto. Hoc praeceptum Ecclesiasticum est determinati. uum praecepti diuini; sed diuinum praeceptum non solum obligat ad sum. ptionem Eucharistiae, sed ad dignam sumptionem , S in statu gratiae et Ergo similiter Ecesesiasticum: cum necesse sit , ut id quod determinat aliud debeat participare eadem praedicta cum eo, quod determinatur. s 8 Hinc nulla est disparitas, quam Aduersarii agnoscunt inter hoc praeceptum, & confessionis annuae, dum inquiunt, quod qui facit conseiasionem voluntarie nullam non satasiacit praecepto Ecclessae, quod est des recipiendo Sacramento valido, secus vero de eo,qui accedit indigne ad Sa-eramentum Eucharistiae i nam verum Sacramentum suscipit. At non animaduertunt, quod licet verum si Sacramentum; non tamen vera est suis sceptio moralis Sacramenti formaliter, & haec actio praecipitur, non meis re physica,praecipitur enim digna communio. 16 Dico secundo. Propositio subiacet proscriptioni, undecumque proueniat indigna seu sacrilega susceptio. Est certum . 6o Patet , quia undecumque proueniat indignitas communionis, umri fidatur quod non reueremer, nec cum debita dispositione , &c. recipiatur Sacramentum, S conlaquenter verificatur non satisfieri praecepto. Hinc primo contra Remgi supra e. I. qu.6. r. ct Frane. de Lugo c. Irinum. I. APrim, ct Fagunde non satisfecit precepto annuae communi innis , qui in excommunicatione, & interclicto communicat. Ratio patet, quia indigne v& sne debita dispositione communicat; censura enim impedit receptionem Sacramentoru; etiam si censuratus acquisierit statum gratiae per contritionem. Secundo, contra Reneti quaesito II. non satisfecit huic praecepto , qui non iciunus ieiunio naturali hoc Sacramentum suscipit; quia irreuerenter
sustipit. Obiicies primo. In praeceptis Ecclesiae distinguere est inter substam
tiam materiae praeceptae, & modi, talirer quod praecepta substantia non intelligatur modus praeceptus: Atqui Ecclesia praecipit communione main Paschate,in quo praecepto ipsa communici est substantia rei praeceptae: quod autem recipiatur digne, est modus. Cum ergo Ecclesia praecipiat substantiam , sic non modum, praecipit, quod fideles communicent, non autem, quod digne communicent. Peccant ergo grauissime, qui sacrilege
518쪽
Comment in Propos. proscr. Propos. LV. 69 s
commuincant , contra praeceptum diuinum, sed non contra Ecclesiasticum a. o I Respondeo, omittendo, quod quando Ecclesia praecipit praecise
substantiam aetus, non manet praeceptus modus ἱ nego tamen , quod Ec clesia praeceperit dumtaxat substantiam sacrae Communionis ; praecepit enim etiam modum , siue dispositionem debitam ad sacram Communi O.
nem , tum in can. Omnis utriusque Iexus, tum in Trdentino eo c.T. ut patet ex supradictis : reuera enim non solum in eie. e. Ed etiam in can. Omnis
utriusque sexus, praecipitur modus, siue dispositio. Nam re vera in eo verbo reuerenter. satis exprimitur modus , seu dispoiuio, sub qua accipienda
est sacra Hostia.. Obiicies secundo, & simul instabis: Ecclesia non potest praecipere,
nec prohibere actus internos, ut tenent communiter Theologi cum O. Tbοma 2.2.qu.9 I. ar.4. oe qu.I .ar. 9. Sed modus accipiendi indigne Eucharistiam ni plerumque per aetum internum,scilicet per internum actum voluntatis tacendi aliquod peccatum lethale in confessione. Ergo Ecclesia non potest prohibere cum modum recipiendi indigne, subindeque nec praecipere modum recipiendi digne, di cum dispositione 6 2 Pro resolutione, suppono ex tra Lia Constitutionibus: quod esto Ecclesia non possit praecipere actum pure internum, possit tamen praecipere ae tum mistum ex interno, & externo. Dicuntur autem actus misit praecipi ab Ecclesia, quando actui externo adiungitur alius actus internus,sne quo quidem poterat existere externus, ut conducit ad e re moralis externi: V. g. quando Ecclesia praecipit, quod fiat contractus validus nam licet contratius externus possit physice fieri sine intentione interna se obligandi ; dum praecipit Ecclesia, quod ille contractus fiat valide,prM-cipit etiam, quod habeat animum se obligandi. Complures Auctores contendunt, in illo modo praecipiendi actum mistum, praecipi induecte actum internum. Alii vero volunt tunc praecipi directe. Ita Ioanues Cadidinas hic d. yq. e. 2.ar. i. & alii cum Caramuele in Theol. Fundam. edit. anni I 6 T. fundam. 2 q. num. 7oo. ubi contra illos priores Auctores grauiter sto machatur in haec verba r Luo libros, etiam hominum , qui tenerentur benς loqui, m rabilia dicunt, eum agunt de prac pio indirem . Audio etiam bo mines, qui Do uores Ocuntur, γ tamDρὰ de rebus, quae indirecte praecipium Dr , volunt confitenteν avdiri , ct loquuntur non do M. Icti, qui leuent , E elsiam pratipeie lectouem pure externam, oe indirecte attentionem , me Iudi ce, improbabiliter loquuntur , O puto me tam euidenter videre eorum erro
rem, ut po*im digito ilium ostendere, o siucero iurameuto mare . Sic dis uraro. Illa praeipiuntur Dudirectd , sine quibus poni non possunt, qua praecipiuntur indirect/: At sine uti entione interna potest poni mera, o pura psalmorum, te Go externa : Ergo cum mera lectio externa direm prae itur, non comprccipia
519쪽
tur attentio interna indirecti : Haec Caramuel. Seu non est huius Ioci hoc determinare . Hoc supposito, ad argumentum: Rei pondeo, omittendo , quod non possit praecipere actus mere inisternos, ciartum Esse posse praecipe e actus niis Os ex interno , S externo . Ita enim docent Angelus, Tabiena, Caietanus, Solus, Corduba, GP Couaris ruuias , quo, rcfert, & s equitur Suare de legibus i. q. e. I I. ubi num. I. hoc ostendit ex multis textibus Iuris Canonici, in quibus Ecclesia praecipit, aut prohibet eiusmodi actus millos. Quos textus refert in haec verba: Primum sit cap omnis viri sque, de par it. rem p quatenus praecipiendo confessionem annuam, praecipi: dblor m necess rium, dr conss aem cogitationum mere interuaru . Secun umesi c. lentes,de celebr. missar. clem. I .eo .ubi praecipitur Clericis recitatio attenta, deciora: Tertia x c. Comissi,=.Caeteνῶ,de ele Lia Gibi punitur, qui recipit beneficia absque intentione se scipiendι debitum ordinem
intra annum , msi mutata υ9luntate o dinetur . .et alto ex Clem. . .verum de hietitis , Ubi Inquisitores, qui ex odio , υel inte itione turpis lucri omitis tulit , contra iustitiam, ct constentiam, procedere coni a aliquem n clusa Fi-O , excommunicantur. n. Io, ex Clem. I. de statv Mouacborum , ubi Monachus Benedictintis sine liceatia se conferens ad Curiam , aurauo accusandi Praelatum, excommunicatur, oe non sine tali intentio ue. Sca tis, ex ei, i quis 8. dist. o. vbι excommunicantur, qui ex . inu emptu, vel ute ina superstusne ieiunium Ecclesiasticum non sera auerint, O nou altas: cum tameu toti temptus tu. terior actus sit. Et eodem modo solent Iura Canomca excon muli care facientes
hoc, υel illud scienter, aut temere, Ol. HSec Suare qui vitur lus hoc probat, quia ex opposito sequeretur, quod ille, qui dumtaxat coinmisisset peccata mortalia interna, V .g. delectationes morosae , eo anno non teneretur ad confessionem Sacramentalem . Addit Ioatives Cardonas hoc tiunc esse omnino certum . Primo nam Cathedra Romana damnauit varias propositiones , quae negabant esse prohibitas aliquas actiones , quae reuera sunt mixtae ex actu interno, & externo. Ita Hierander VII. damnauit tanquam
scandalosam propositionem asserentem,etiam post Decretu Vrbani V MI. cum Sacerdotem, qui acciperet duplex stipendium ; posse applicare unam ' Missam pro utroque . Atqui applicatio Missae incluuit duo S celebrationem externam Missae,& actum internum applicationis, siue intentionis rubi id condemnat Alex inder propter prohibitionem Vrbam VIII. Ergo certum est, quod Alevander potuit proli'bere,& prohibuit aetiim mixtum ex interno, dc externo , eadem certitudine, qua reliquae damnationes , quas facit Romana Cathedra ina materia morum i certae sunt. Idem Alexander VI I. damnauit Propositionem I . scilicet: Qui facit confessionem voluntariὸ nullam fatis facit pracpto Ecclesiae. Ex qua damnatione euidenter infertur, Ecclesiam non praecipere confessionem utcumque, sed confessionem validam: consessio autem valida est actus mixtus: includit enim confessionem externam, S contritionem internam. Secundo nam in genere
520쪽
re Simoniae iuris Ecclesiastici est Simonia mentalis prohibita ab Ecclesia ;sed Simonia mentalis iuris Ecclesiastici datur, cum quis dat commodum temporale Collatori, ea intentione interna , ut sibi conferat praebendam, in quo reperitur actus externus, S internus. Ergo Ecclesia potest prohi- here, & prohibet altum mixtum ex externo, S interno. Communio autem cum dispositione interna ex bita est actus mixtus: atque adeo optimo
Frequens confesto , communio, etiam in his, quia entiliter ituunt, es nota praedestinationis . .
I π π iEc communiter attribuitur alicui ex illis , qui pertinaciter pro. XL pugnabant, praebendam esse quotidianam communionem Omnibus indiscriminatim , dummodo non habeant conscientiam peccati te. thalis . Illi enim tanta contentione sitam opinionem propugnabant, ut non ad pauca absurda deuenerint; sed quae iam correcta lunt per Decretum Immenti, XI. anni 16Ty.s VII MARIUM.A. I. 2 Praedest natio quare sic dicatur, oe quotupliciter aeripiatur λ3 Praedestinat o quomodo definiatur ex D. Augustino . 4 'Vae tam sit causa sciens , finalιs , formalis , o materi Iis Pradisii vationis 3s causa motiva praede linatiotiis non es sola ulla Diuina Bonitas , sed etiam futurorum meritorum praescientia. 6 Respoud tur ad locum Apostoli ad Romanos s. 7 Respondetur ad auctoritates D.Augustini. 8 Ad rationem fundamentalem in contrarium triplex revonsio assertur. 9 Adultis tribuitur gloria ex praeuisione meritorum ingratia , O ex auxilio gratiae factorum, O parvuli eliguntur ex prauisione iustificationis. Io An p adestinatio quoad priuiam vocationem sit in potestate, o ubertate pr desinati e II Praedestinatio quoad assecutionem suorum sectuum es certa , ct infal. tibilis . I 2 Inteν Angelos maior est numerus pratistinatorum , quam reproborum : in