장음표시 사용
521쪽
Ecclesia Romana Cbristo idbarentes maior est numerus praedestinatorum. I Nemo in hae Uita absque speciali Dei reuelatione po est esse certus de Ilia, vel alterius pradestina ione. . II. as signa praedestinatio ιis asta sunt naturalia , alia supernaturalia. I 6 Conscientia timorat et, ct borror peccati mortalis, avi etiam venialis est stgnam pradcssin itionis. I Consiliorum obseruatio est signum praedestiuatien s. I 8 Gustus. Diuinorum , ct affectus ergo Spiratu ali ι, ct praesertim divini ver . bi auditionem , illud scilicet gustando ex quadam inreriori dulcedine, est praefestinatoa s signum. Ist Tolerare patienter tributatisηes , oe aduersitates in boc saeculo frequentes, es signum praecellinationis. ao Miseraeordia, qua ex corde miseriis allorum Ut propriis coqdolent, easque ex charitatis affecta quis subleuare staret, Wisiguum p adestinationis. 2I Ardentissima in Deum charitas , cr amor proximι, qua Elmar , Ρι agamus opera virtutum, espra sest nationissignum. aa Numiι tas est signum praeuest nationis. ιa y Palbonii Chrsti grata memoria est Ruum praedestinationis. 26 Frequens ,σ deuotus usus Eucbarama es Rahm praedestinationis. a 3 Religio erga Deam, O Sanctos, oe praesertim B. Virginem , est praedestinarionis signum. 26 Referuntur alia signa praedestinationis. s. III. aT Freqvcns confessis , communιo in Vs, qui geηtiliter uiuunt, non est nota praedest nationis . Contrarium υι misimum tanquam stans itosum hoc decreto ea pellitur.
a 3 In gentiliter vivente non inuenitur fructuosa paenitentia. 29 Paniteutia praustinatorum est lac b ymosa , punitiua , σ emendatiua: hae absunt a poenitentia gentiliter uiuentiam. Io Ingentii ter vivente non reperiuntur fructas poenitentia'. 3t Lapsus in praetistina is est occasio proficiendi. 32 Frequens confessio oe communio in i s , qui gentiliter v uunt sunt vota reprobationis. II Gentiliter vivens est terra reproba , quae accipient imbrem profert spinas, ct tribulos peccatorum. 3 Gentiliter Mutntes bahent paenitentiam si iam , ct impaenitentiam voram. 33 Superbi habent re iobationis signum. 36 AMario immisericordes a Chrsio eondemnantur ia infernam. 'I Luxuriosis denegatur superna hareditas.
38 Veuica. rvis negatur venia fricatorum.
522쪽
4o Viventes sine consideratione deuoιa Christi valuerum uon inuenient ostium gloria. 4I Irreligiosi non agnoscuntur υι sequaces cbristi , sed Diaboli. et Gentiliter viventes indigia ad Sacramentum aecedunt. 4 3 Indign8 manducantes Eucharistiam iudiciam manducant, gladium traiicianeia sua viscera , ac venenum accipiunt. 44 Suscipientes buccellam Eucharisticam iudign8, possidentar a Diabolo. 4s Acce istes ad sacram Syuaxim indigne anticipata damnatione praue
46 Peccatum Iacrilege accipyentis Eucharistiam maximὰ Christo aduersatur. 7 Summum bouam , quod est Eucharisia , cooperatur indign8 Iuscipienti in Iam in summum malum.
Praenotiones pro intelligentia Propositionis,
a D Raenotandum est primo. Quod Praedestinatio idem est ac praeuia
L destinatio : quia Deus ab aeterno destinauit ea , quae futura erant in tempore. Ut autem Omnis tollatur aequivocatiq, animaduertendum est, quod in Concilijs, ω Patribus Praedestinatio tripliciter sumitur. Primo itatissime , prout respicit omnes creaturas, nedum intellectuales , sed etiam alias inferiores. In hoc sensu D. eugustiuus tr.68.in Ioaunem ait , Deus fecit futura , ea praedestinando. Secundo late & minus proprie , prout respicit creaturas intellectuales, scilicet Angelos , S homines in ordine ad gloriam , vel ad damnationem aeternam. Sic in Concilio Valentino I. dicitur e Fidenter fatemur pratestinationem electorum ad vitam, oe praedestinatiouentia imploram ad mortem. Tertio semitur praedestinatio stricte, & proprie, prout respicit illos Angelos, ct homines , quibus decreuit Deus dare de tacto gloriam : Sic Apostolus ad Romanos 8. ait: Puos praed stinauit , hos σ vocavit: quos vocauit, hos ct iustis auit; o quos iustificauit , illos glori cauit. Nomen praedestinationis usurpatur in hoc len se, dum absolute profertur . Et de prsdestinatione sic sumpta agimus in praeserui. Diuester ia constato q. 22.ar. II. q.2 l. ar. I. asseruit, Praedellinationem hanc non esse ab aeterno in mente Diuina, complete de in ratione praedestinationis, sed in tempore, S in ultimo instanti vitae ipsius viatoris, quod est primum instans intrinsecum glorificationis illius ad eum modum , quo docet D. Thomas l. p. q. . any .ad 3.quod creati O quanquam in ratione actionis,sit aeterna , in ratione tamen creationis non est aeterna, sed temporalis. Sed praeterquam quod haec sententia est contra D. Tbomam I .p.q. 23. ar. 2. ad 2. I p. q. 24.ar. i. iu com. D. Vumnum lib. de praedes. SS. c. io. σ sirude bono Rrr a per. Diuiligod by Cooste
523쪽
persev. c. I . Et cotra communem sententia Scholasticoru, videtur expresse repugnare Sacrae Scripturae Rom. 9. . ntequam n .. ιι essint, facob uti aer. Et ad Esses i. Elegit nos in ipso aut e munri constι tutionem. Et 2. ad Timoth. I. Secundum propositum , ct gratiam, qu .e data est nobis ante tempora faec laria . Nec est eadem ratio de creatione, quia creatio ut sic , in ratione creavitionis formaliter , dicit respectum ad creaturam actu existentem a
parte rei e unde non denominat Deum ab aeterno creantem , aut creatois rem ,. nec mundum ab aeterno creatum; sed viramque denominationem
tribuit in tempore: praedestinatio vero dicit respectum ad creaturas reales existentes Obiective in intellectu diuino , atque ita denominat praedestinatos eos, qui nondum suiu nati, & similiter denominat Deum ab aeterno praedestinantem.
I Notandum est secundo. Quod Praedestinatio , ex D. V Kstino lib.
de bono perseuenc. 34. est Praescientιa, prap tratio beneficiorum Dei, quibus certis a liberalitur quieti inque libe untur . Dicitur bbu si torum Dei, hoc est, donorum , seu bonorum , quae Deus praedesti natis confert, inter quet numeratur non ibium gratia habitualis, qua iustificantur, sed etiam actualis, qua excitantur, S adiuuantur ad bene Operandum: Ipsaque bona opera , quibus gloriam promerentur & praesertim perseuerantiae donum, & tan. dena i pia gloria aeterna, quae beneficiorum Dei marimum est, & vltimus, ac praecipuus diuinae praedestinationis effectus. AH D. Thomas I .p. qu. 2I. ar. I. quod Praedestinatio, quavium ad obiecta , est greaedam pars prouide itia et
seu Praedestinatio non est pars subiectiva Prouidentiae: illa enim se habet ad totum, sicut species ad genus . V .g. homo ad animat: Prouidentia autem ut sic non est quasi genus, quod diuidatur in plures prouidentias, quasi in varias species , sed est unica in Deo prouidentia . Est autem par. Ublectrua, quia sicut tractatus de Celo est pars obiectiva Physicae , eo quod Physica habet pro obiecto totum ens mobile, cuius obiecti pars est W;lum: ita Prouidentia diuina habet pro suo obiecto totum ens ordinabile in sinem , sicut omnes creaturas, prout ad suum finem ordinantur , ct illius obiecti pars sunt praedestinati. Porro prouidentia, ouam Deus habet de Omnibus creaturis, dicitur generalis , quia eas omnes generaliter res A. it, prouidentia vero, quam D. us habet de creaturis intellectuali.
bus, siue Angelis, & hominibus, dicitur specialis, quia ipsos specialiter orcinat ad vitam aeternam, vel emcaciter, vel saltem sufficienter, ad quam non Ordinat alias inferiores creati as . Comparando autem homines, MAngelos ad inuicena, siue praedestinatos, siue replobos, Deus dicitur habgre prouidentiam generalem de omnibus, quid omnes generaliter Ordinat ad vitam aeternam ; sed habet prouidentiam specialem circa praedestinatos, quia ipsos specialiter ordinat ad gloriam essicaciter, reprobos autem solummodo sum cienter: unde prouidentia , quam Deus habes di1UIubis, Per comparationem ad creat uras inferiores dicitur specialis , α
524쪽
Comment . in Propo fproscr. Propos. LVI. scii
per comparationem ad creaturas inferiores dicitur specialis, M per comparationem ad praedestinatos dicitur generalis. Quaerit D. Thomas cit. qu. 23.ar. h. Vtrum praedellinatio ponat aliquid in praedestinato. Et respondet negative. Etenim praedestinatio est in solo praedestinante i quia est ratio ordinis aliquorum in vitam aeternam, existens in mente diuina . Ipsius tamen executio est in praedes linatis, in quantum in eis .recipiuntur plures praedestinationis effectus. 4 Notandum est tertio, maximam , & intricatissimam controuersiam esse de causa motiva praedestinationis, an illa sit sola diuina bonitas, vel futurorum meritorum praescientia: de aliis enim praedestinationis causis constat quid sit dicendu minam Deus est causa esliciens illius ; manifestatio diuitiarum persectionum est causa finalis: aetus diuini imperii trans. mittentis cruaturam intellectualem in finem vitae aeternae, te habet qua si causa formalis: ipsia autem intellectualis creatura est causa materialis, siue subiectum, circa quod versatur praedestinatio. Sententia omnium Tho. mista ruin cum D. T b m ι 1.p. qu.2ῖ. ar.4. S alibi, & Scotistarum fere
& aliorum, docentium, absolute, & generaliter loquendo, praedestinatio. nem esse pure grainitam, nec fuisse factam ex vilis praevisis meritis, nec ea ut mortua respicere, sed vi effectus a se causatos. Pro qua sementia insignis, & praecipuus locus sumitur ex c.ad Romanos: Cum enim nou dum nat fuissent, atit aliquid boui Niput, aut mali i υt seoundum ele Lovem p opositum Deι maneret) non ex operιbus, seae ex vocante victum est ei, quia maior seruiet minori, sicut scriptum est, Iacob dilexi, Esau autem odio habui. Idest ,
dilexi Iacob, qui est typus , de figura praedestinatorum, volendo ipsi essi. caciter dare gloriam, non propter bona ipsius opera , sed ex inea pura m uericordia ; odio autem habui Esau , qui est typus , & figura reproborum , volendodpsi denegare gloriam, non quidem quantum ad sustici entiam, sed quantum ad efficaciam ; de hoc non propter mala ipsius opera, sed ex mea iustitia . Et quia ex hoc statim naseitur Obiectio , quod Deus esset iniustus, si inaequaliter se haberet erga duos aequaliter se habentes , subdit Apostolus: Guid ergo dicemus Nunquid iniquitas apud Deum absit.
Auget autem vim Oblectionis: Igitur non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei: id est, quod aliquis ita velit, S bene agat, ut tandem gloriam
obtineat, iuxta illud eiusdem Apostoli I.ad Cor.9. Sic currite,ut comprehen . datis . Hoc non proueuit ex meriris volentis, di currentis , sed ex pura
misericorata Dei, ipsum omnino gratis ad gloriam praedestina tuis. Auget
iterum difficultatem, dum subiungit: Ergo cuius vult miseretur, O quem vult indurat, ideli, ex puro beneplacito suae diuinae voluntatis prouςnit, quod erga alios suam exerceat misericordiam, nimirum erga praedestinatost erga alios vero, scilicet reprobos, suam exerceat iustitiam , eos indurando non positiue,sed per cive. Ultimam denique proponit ita satiam,
525쪽
S totam obieci ionem soluit his verbis: Di is itaque mihi: uid actue quae-MItir ZO bon. o, tu quis es, qui respondeas Deλ' nunquid dica figmentum eι ,
qui se finx i, quid me fecisi sic e Au non habet potestatem figulus lini eae ea.
dem massa, facere alivd qud m vas in honorem , aliud vero in cυntumeliantis Quasi ita loqueretur Apostolus. Si mihi dicas, quod Deus conqueri non pollet de reprobis: quia quod ipsi sint reprobi, S alii sint praedullinati , hoc non prouenit, nisi ex sola ipsius voluntate ; cui sicut resistere non postum, ita si ei non obtemperent, culpabiles non sunt. Rei pondebo tuebi, quod homo est ingenii nimis debilis, ut penetrare valeat diuina mysteria: ω quod sicut figulus absolutam potestatem habet supra vasa, quae fecit eadem massa luit, ut sicut ipsi placeat , aliqua destinet ad usus nobiles,
alia vero ad usus viles , ita Deus absolutissimum habet dominium supra Omnes homines, ut ex eadem massa natui ae per originale peccatum corruptae possit aliquos facere vasa honoris, eos praedestinando, S alios massa contumeliae, eos reprobando: cum hoc tamen discrimine, quod nunquam satis inculcari potest, quod Deus omnibus confert auxilia salte in sulti cientia, ut fiant vasa honoris, si velint; & sola eorum culpa sit , quod fiant vasa contumeliae. Existimant auctores huius sententiae hanere magnum Doctore in , & Magistrum D. Augustintim, qui multis in locis asserere videtur electionem ex mera Dei voluntate: traft. enim 26. in Ioanni in , ait rCur illam vorat, alium non Noli quaerere, nisi vis errare. Epist. etiam IOy. Cur illum potius, quam istum liberet; scrutetur qui potest tam magnum profau dum . Et de gratia, O l b. arb. c. I p. exponens haec verba Apostoli: Gratia Dei vita aeterna, ponderat, quod edim posset dicere Apostolus, ct recte dicere, si pendium iustitia υita aeterua , misit dicere, gratia autem Dei vita aeterna νυt hinc intelligeremus, non pro meritis nostris nos ad vitam aeternam , sed pro
sua miseratione pcrducere quod verificari non potest de assecutione vitae aeternae in executione, quia haec in executione stipendium iustitiae est , didicere quod datur sine meritis est error. Ergo loquitur de illa in intentione,& de ipsa electione praedestinatorum ad gloriam, quae est pure gratuita, quamuis ipsa gloria lii executione per merita sit acquirenda. Ratio du.tem fundamentalis huius sententiae assignatur . Qui Ordinate vult , prius vult finem, quam media ad finem . Sed Deus Ordinate vult. Ergo Prius vult finem, quam mediae ad illum . Atqui gloria est sinis, di merita sunt ni dia ac illam conducentia. Ergo prius vult gloriam , quam merita , & nsequenter electio ad gloriam non potest este ex pr uisione meritorum. s Contraria sententia est satis probabilis,quam tenent D. Bovav.in I. d. ψI . l. 2. Baconus, Moliua , Valentia , Lespurs , Vasque Alarcon , Macratius, uterque Turrianus G p. Hurtadus: Bartholomaus ά Castro , vero, & alis, &Scotus ipse licet primam defendat, tamen relinquit libertatem sentire cum hac opposita , cit. s. r. istorum in fine , ubi dicit: Ne scrutando de pro
fando ,eatur in profundum , Iecundum dictum Magistri , eligatur qua melior
526쪽
Comment . in Propo fprojcr. Propos. LVI. so 3
eensebi.vν , dummodo seruetur lib. rt is nostr r sine aliqua inius ita , ex qua liqcentia cum hac secunda sententia seruiunt Ioannes Ponesus, Dar bolo mors Durandus , Saxius , Frusen , Boyuin , di quidam alij Scuti stae. Nec existi. mat improbabilem D.Thomas in comm Epis .ad Eom.c.8. ideo in Theolo. gia utramque problematice propugno. Et quidem pro hac sententia ad ducitur auctoritas Sacrae Scripturae, praesertim Miuthai 2 F. Uente bene secti Patru mei, possidete regnum vobis praeparatum a eonstitutione mundi, esum vi enιm, σ dedistis miti manducare. Quibus verbis insinuatur Regnum Cε-lorum ab aeterno paratum esse ob praeuisia merita ut patet ex particulain causali Enim: quae denotat hoc opus misericordiae esse causam , cur Deus
Regnum Eglorum parauerit Iustis. Deinde Reprobis ibidem dicit, Ite
malidicti, me. Guriret enim, se. Ita ergo ratiocinandum est de praedestinatis, ac de reprobis : quoniam de utrisque eodem modo loquitur Chri .stus. Sed reprobi reprobantur ob demerita. Ergo iusti praedestinantur ob merita. IDia etiam σε. habetur: Oculus nou vidit, qua praeparauit Deus di .llen: ibus se. Vbi per ultima verba causam praeparationis indicauit, it in
quod dilectio sit causa quare Deus gloriam praeparauerit : sicut linquit Vasi ex) si quis diceret, Regem parasse equum primo ascendentibus muros ciuitatis; sane indicaret, illum dare statuisse ex meritis strenue bellantibus. Et licet Auctores primae sententiae respondeanti Deum in tempore dare gloriam meritis; antecedenter tamen decreuisse earin dare sine illis ab aeter uo: S hoc est, quod dicunt,Praedestinationem fieri ex meritis secunditidi executione, i. o secundum intentionem. Sed contra eam insurguntAuctores huius lecundς lenientia:iRes etia ita eveniunt in tempor sicut eas decreuit Deus ab aeterno. Si ergo dat gIOriam meritis in tempore, ab aeterno illam praeparauit meritis, alias mutaretur. Scio Godo3δε alios praeter decretum intentivum gloriae ante merita. admittere aliud executruum circa gloriam,
merita praeuisa supponens Sed contradicunt etiam aIij Thom istae, nempθNrRarius , inuareς, Salmaticenses ,& alij. Plures autem SS. Patres possunt afferri pro hac sententia, nempe Chrysostomus, qui bom. g. in Martisaum. explicas illud r Venite benedicti, ait: Antequam nati seis , qwaρr aesti bam vos tales futuros, hac vobis a me parata sunt. D. Ambrosias l. s. de fide e. s. ad illa verba Apostoli, altitos praesciast, pr adestinauit , ait: Non a ite pra- destinauit Deus , quam ρνα si os ; sed quorum praesiuit merita, horum γαυ- stinauu praemia. Et tu comm nt. ad Epist. Pauli ad eundem locum Rom. 8. ait. Muos praeseruit f turos sibi deuotui, ipsos elegit ad promissa praemia capessenda. Et idem tradit Albanasius in eundem locum A postoli. S . Hieronymus eps. ad
Ηeditas peto. V. sa misericordia , inquit, qua praeparauit in gloriam , vagis irrationabiliter 'xat. Argustinus L. I .. vastionum ad Simpliciaqvm q. 2. Sι nos
esset, inquit, electio , non , si ni elem: electio autem non macessit tu istati nem,set electio nem iustificaria nemo enim eligitur , usi iam distans ab eo , quinyiatur. Cum autem dicat, quod iustificatio praecedat electionem , hoc
527쪽
si dicere , clectionem fieri propter iustificationem praeui mi Clim etiam ait , Nemo eligitur , nisi tam distet ab eo, qui ijcitur . hoc est asserere , quod ille , qui eligitur , eligatur propter praeuisa merita, quia non distat ab eo, qui reucitur , nisi quia Deus prae uua et merita in electo , & demerita in reiecto. Nec respondeant I homiliae , Augustinum retraetasse hanc semen.
tiam . quam iunior scripserat. Libro enim de Praedestin. S S. c. q. disputans aduersus Semipelagianos, eos remittit ad hanc quaestionem , quod est si,gmina , Augustinum doctrinam in eo traditam non reuocasse. Praeteret id iterum approbauit serm.7. de verbis Domini secundum Matibaeum dicens: A uos volvit Dominus elegit elegit autem etiam secat dum fu imgratiam, σsecundum illorum iustitiam . Ubi non solum admittit Electionem ad gratiam gratis factam , S absque praeui sis meritis , sed etiam admittit eleetionem ad gloriam ex iustitia, sed ex meritis gratiae praeui sis. Magistro consonant
discipuli. Prosper lib. e vocat. Gent.c., I. Fostra dicitur , ratio opera odi non est in electis; quoniam ad hoc operantur, ut eligantur. Ex quo intelligit, ope. ra conferre ad diuinam electionem. Fulgent. quoque l. . contra Momn. e. 24. idem exprimit, dum ait: Pradestinauit illos ad supplicium, quos a s praesciuit voluntatis mala vitιο discessuros, ct praedestinauit ad regnum, qaos ad se praesciuit misericordiae prae teni utis auxιlio redituros, ct in L mis raeordiae subsequentis auxilio essi mansuros, Nec deest pro hac sententia multiplex ratio. Prima, quia alias Deus esset acceptor personarum , quod est contra ivllitiam . Nec dicas, quod non est acceptio personarum ubi nulli quis dcbet. Deus autem nulli debet gloriam , imo omnes homines damnationem merentur . V nde si aliquos liberet, hoc est suae bonitatis; si aliCs non liberet, hoc est suae iustitiae. Nam haec responsio esset valida , si Christus non esset mrtuus pro omnibus , quia autem per mortem omnes redemit, ct reparauit lapsum nostrae naturae, ideo tenetur ex rustitia omnibus, uec singulis subuenire; & sic si ante praeuisa merita aliquos praedestinaret,&non alios, esset acceptor peris narum . Secunda, quia electio ante prquisa merita non videtur satis coueniens bonitati diuinae,quq desiderat salute omni u. Tertia,
quia videtur tollere omnem solicitudinem de salute. Quarta: si Deus ex seipso , ante praeuisa merita, ct ante praeuisum consensum noli rum absolu- , tum , immediate , & absolute , & esticaciter eligeret praedestinatos ad gloriam , non maneret in eis libertas, ut damnari possint, & non saluari; quamuis liberi manerent circa stingulas actiones in particulari; induceretur
enim necessitas antecedens. Quinta Si Deus praedestinaret ante merita , reprobaret etiam ante demerita. Nec dicas , reprobationem tam um nega-
suam esse ante demerita. positivam vero ad poenam esse post praeuisse de merita: Nam reprobaret etiam positive ante demerita , quod sapit Calui-nismum. Patet hoc exemplo. Electio Luuandorum se habet sicut electio lapidum . ex quibus domus construitur' sed architectus, qui ex pluribus lapidibus aliquos tantum accipit lassicientes suo aedificio , ct ipsos signat,
528쪽
hoc faciendo, alios postiue reiicit, quia non possunt inseruire domui fa-hricandae , si architectus illos non seligat: l A pari Deus volens certum numerum hominum saluare; si aliquos tantum accipiet , quos signet char ctere praedestinationis: alios certe quasi positive reijcit: quia scilicet non possunt saluari, nisi sint eleeti: & sic non eligi est reprobari positive. Ad de , quod non eligendo priuat gloria, tanquam beneficio indebito, ut v lunt Gouetus & alij. Sed non potest priuare gloria, quin destinet ad aliquam
poenam , cum priuatio Dei sit summa poena. Ergo Sc. Sexta ex Scriptura Gloria aeterna dicitur praemium, merces , bravium , & corona iustitiae. At qui nullus vult efficaciter dare haec omnia, nisi praesupposito merito.Ergo nec Deus vult esticaciter gloriam dare antecedenter ad praeuisionem me. ritorum. Satis ergo probabiliter dicitur, Deum antecedenter velle clare omnibus gloriam ratione suae bonitatis infinitae, in secundo autem signo velle , ut homines mereantur illam per bona opera ex gratia lacta; in tertio praevidisse eos, qui bene, vel male operaturi sunt: in quarto tandem decreuisse voluntare consequenti dare gloriam iustis tanquam mercedem ἔα poenam iniustis tanquam punitionem. 6 Auctores huius secundae sententiae probabiliter respondent testimo. nio illi principali primae . In primis enim Apostolus cicit quidem , quod Deus dilexerit Iacob , antequam quidquam boni fecisset; non tamen dicit, ipsum dilexisse, antequam praevidisset Iacob bene acturum. Deinde hoc in telligitur de electione ad gratiam,quae reuera fit sine praeuisione merit O-rum i non vero de electione ad gloriam , quae fit consequenter ad praeui sa merita. Quod autem non loquatur de praedestinatione ad gloriam , patet ; quia sequeretur quod etiam destina iIet Esau ad poenam , ante praeui sa demerita ; eodem enim modo de utroque loquitur. Cum ergo dicit Apostolus, quod Deus dilexerit Iacob, & Esau odio habuerit, intelligendus est de dilectione , quae tendit ad gratiam , non ad gloriam : non quod Deus voluerit gratiam dare Iacob, sic negare illam Esau , nulli enim Deus denegat gratiam ; sed per hoc verbum odio habere , intelligitur minus diligere. Est ergo sensus : Antequam quidquam boni , vel mali fecissent, Iaucob magis dilexi, conserendo illi maiores gratias , & Esau minus dilexi , conserendo illi minores. Porro quod per odio habere intelligatur minus diligere, habetur ex Sacra Scriptura, dicente quod is qui non habuerit odio Patrem , S Matrem , non possit esse Christi discipulus. Vbi non iubet Christus , quod habeamus , odium pro Patre, imo iubet, ut parentes colamus; sed praecipit , ut minus eos diligamus , quam Deum. Dum dicit Apostolus , Non est currentis , neque volentis, sed Dei miserentis', intelligitur similiter de gratia , non de gloria; id est, si Deus det nobis gratiam , non ideo dat, quia currimus, aut volumus , sed quia miseretur nostri. Hoc tamen non impedit , quin habeamus gloriam, quia currimus, ta volumus,
non quidem sine gratia, sed cum gratia. Hoc idem indicam illa vocabula,
529쪽
misereor , miseericordiam praesto , ct clemens ero, quae non con notant de scir. mali introductionem ad gloriam , sed de consequenti, bene vero remissionem peccatorum , di infusionem gratiae , quae est purum donum mi sericordiae , & clementiae Dei. Igitur non est volentis, neque currentis , sed miserentis Dei, seu remittentis peccata per infusionem gratiae. Dei de praecipuum obiectum misericordiae, non est gloria conferenda, sed peccatum remittendum . Ergo verba Apostoli non sunt intelligenda de
gloria , sed de gratia ; &duin dicit, quem υvit indurat, hoc non debet in . telligi de suspensione praedestinationis ad gloriam, sed de suspensione gratiae efficacis. Dum denique dicit Apostolus : Noune babet figulus potestatem ex eadem massa, facere υasa in bonorem , O υGa in contumel am Per υasa in bonorem parata, loquitur de illis, qui vocantur vocatione spe .ciali, quam nouit congruere, ut vocatus eam non spernat, per υ a contu meliae intelliguntur illi, qui communi vocatione vocantur , cum qua tamen ad gloriam peruenire possent, si vellent; sed quia nolunt, fiunt vasa
contumeliae , scia reprobi. Nec per hanc sententiam arcanum praedestinationis non esset tu scrutabile, contra Paulum exclamantem et O altitudo diti itiariam, se. Imo hoc potius A vetoribus primae sententiae opponi potest, ut bene notat S. Rouuu.cit.d. l.p2. Si, inquit, non esset alia ratio, qua σsum Deus elegit, oe non illum, nisi quia ita Deo placet , terae iam nou oc- culta dicerentur diuina iudicia, sed manifesta eum quilibet hanc rationem ca. piat, nec dicereutur mirabilia, sed potius υoluntaria . Arcanum ergo praedestinationis in gratia vocationis, situm est i licet enim omnes vocentur ad gloriam , malora tamen auxilia nonnulli accipiunt, quam alii, & Deus
Interdum vocat alios voca ione tam congrua, quod respondeant, ut quando vocavit Paulum, Magdalenam, Latronem , euc. alios vocat vocatione tantum communi, cui possunt quid Cm respondere , n Un tamen respondent. Cur autem illos tali modo vocet , S istos tali, super hoc i ure exclamat Apostolus: O altitudo diuitiarum l7 Priora pariter loca Angustini intelliguntur de electione ad gratiam,
non ad gloriam. Cum autem Augustinus lib.de eorrept. O gratia, ait: a uicumque ex originiti damuatio ιe, divina gratia discretisus, procurata ν eis audiandum Euangelium , ct cum audiunt, credunt ,σ infide perseueνaut, o sic agunt correptι, ut emi ndentur. Per hoc Augustinus non intendit probar praedestinationem esse causam meritorum , sed intelligendus est de effecta temporaneo, respectu prae uisionis aeternaei ita ut sit sentiis , qui cum qu ex Originali damnatione per prae uisionem meritorum discreti sunt, pro curatur eis in tempore audiendum Euangelium , Scaetera merita, quae
praeuisa fuerunt ab aeterno. Quando idem Augustutis ait ibidem : uielem font, electi sunt per electioncm gratia non praecedentiam suorum m. o rum , dicundum est, quod Augustinus voluit praedestinationem non fieri cx pi Muisis incruis solius liberi arbitrii, bene autem ex praeui sis meritis
530쪽
gratiae: Augustinas enim agebat contra Pelagianos volentes praedestina tionem fieri ea meritis solius arbitri quod non vult Aug sinus,nec nos. Et in testimonio ultimo Augustiat allegato a prima sententia , intelligitur Augustinas de voluntate generali , qua Deus vult omnes homines saluos fieri, quae re vera est pure gratuita: non autern de praedestinatione essi. caci, & absoluta, quia est stipendium iustitiae , iuxta eundem Apostolum dicentem: In resiquo νι posita est bi corona iustitiae. 8 Ad rationem sundamentalem triplex est responsio . Primo distin. guendo maiorem: Dum media conducunt ad finem necessario, ω ex seis ipsis naturaliter,concedo . Dum conducunt ad finem ex pacto , α bene. placito ordinantis, nego. Nam qui vult, V.g. Petrum vivere , vult etiam respirationem, & nutritionem Petri ,& certo prius vult vitam, quam re pirationem, & nutritionem, quia nutritio, de respiratio sunt media ex seripsis ad vitam naturaliter conducentia de non possunt esse volita , nisi propter hunc finem, nec potest ea efficaciter quis velle, quin velit vitam rΑt si Rex, U. g. vellet efficaciter Petrum esse Episcopum , vellet etiam irium esse doctum, & Sacerdotem, quia sacerdotium , & doctrina sunt media ad Episcopatum, sed non vellet prius efficaciter,& irrevocabiliter Pe. trum esse Episcopum, quam Sacerdotem, S doctum, quia sacerdotium,&doctrina non sunt medium ex se ipsis naturaliter conducentia ad Epist patum , sed tantum ex ordinatione Ecclesiae ἱ suntque media , quae posis uni esse volita, quin finis, seli Episcopatus sit efficaciter volutis. Hinc ad subsumptum, distinguo antecedens . Merita sunt media ad gloriam conis ducentia ex se ipsis, ει naturaliter , nego: quia possunt esse volita , quin gloria sit efficaciter volita . ut patet de luda proditore , cui Deus dedi egratiam, S merita, & noluit efficaciter dare finem .' sunt media ex pacto Dei Ordinantis acceptare merita gratiae, & propter ipsa efficaciter , S ir . revocabiliter dat e gloriam, concedo antecedens, & nego consequentiam . Sic Barib. Durandus, & alii . Secundo,& melius . ordinate volens, prius vult finem, quam media ; si finis consideretur in ratione finis, concedo Pro tunc enim, qui vult finem efficaciter, vult media efficaciter,& ipsum finem vult ante media. Si vero consideretur in ratione prςmii, nego: Nam pro tunc ordinate volens non vult efficaciter dare praemium alicui,si non
praeuideat antea meriturum e gloria autem vocatur corona , merces , &retributior nil mirum ergo est si Deus praeuideat prius. & velit media , quam gloriam . Tertio. Quis ordinate vult prius finem, quam media , si finis comparandus sit a se ipso, concedo. U.g. prius homo vult ire II mam , quam emere, vel conducere equum ad iter perficiendum : si finis sit comparandus ab alio , maxime ab agente libero , qui potest velle consequi finem, vel non consequi. Nego: Tunc enim non potest quis velle absolute finem agenti libero, nisi videat illum se determinare ad consecutionem finis praedestinati auιem sunt agentia libera. Ergo prius debet Sss 2 ροα-