장음표시 사용
581쪽
citur sententia docens, sufficere attritionem naturalem ad valorem huius
3 3 Quod sit falsa docuerunt etiam Auctores ante hoc Decretum,ρος-
& sic ad valorem . Uerba eius suntr Ad primum ergo dicendam,qaod in Sa eramento Paenitcntia non solam est aliquid ex parte Minium, sciβι et absola tio , o satisfactionis iniunctis,sed etiam aliquid ex parte ipsius, qui suscipis Smcramentum, quod est etiam de sentia Sacramenti, Mut intritio, o confiso. Et iterum quaslιune. in eo . inquit : Disendum, qu/d alia Sacramenta non consistam in boe, quod ad Sa ramentam accedens aliquid agat ,sed solἁm ut re tipiat i scalpat t tu Baptismo, σ buiusmodi r sed actus νecipientis reqhirtrarad pe eipiendam utilitatem Saeram uti in eo,qui est sua υolautaris arbiter eoum stitutus, qu si remouens probibens, silicet simonem : sed in Paenitentia actas arae utis ad Sa νamentum ui de sabstantia Sacramenti, eo qu)d conti isto, confessio. oes itisfactio sunt Poenitentia partes, qua sunt actus paenitentis . in qui. bus verbis assignat discrimen Poenitentiae a reliquis Sacramentis; quod in aliis actus,qui requiruntur ad utilitatem, di fluctum Sacramentorum, non requiruntur ut partes etiam Sacramenti at in Poenitentia requiruntur ut partes, & non tantum ut dispositiones ad utilitatem Sacramenti, sed ad utilitatem requiruntur ut donum Dei sunt , & impulsus Spiritus Sancti . ergo etiam ad valorem. Probatur autem clare ex concιlo Tridentisssessr .c. 3. Ubi actus poenitentiae et Maatenas in premtente ad integrisuem sacramenti, ad plenariam, o perfectam peccatorum remissionem ex Dei institutione requiruntur, hae ratione poenitentia partes deuntaν . Ex quibus verbis
constat, quod attritio, vel contritio in quatenus requiritur ad iustificationem, est donum Dei,-impulsus Spiritus Sancti. Ergo ut pars Sacramemti, est conum Dei, & impulsus Spiritus Sancti. Sed attritio naturalis non est donum Dei, nec impulsus Spiritus Sancti. Ergo attritici naturalis ninquit esse pars essentialis Sacramenti Poenitentiae ; atque adeo late Sacramentum erit inualidum.14 Quod vero contraria sententia etiam subi jecitur damnationi huius
Propositionis, docent hic Hoetes , Coremnum. 6. Ioannes Carianas disfert. Id. num. .Riccius, Pisanus, ω alii t quamuis To retilla in summa to.
Σ.tr. I. d. 2.e.4. 6.vum p. cum Filavera , ct Ioanne ab Assumptione dicat,
quod non damnetur opinio docens , sufficere ad valorem Sacramenti at, tritionem naturaIem , sed quae docet sufficere ad fructum Sacramenti. Ratio nostrae assertionis est, quia verbum fulsLit, aequaliter significat incientiam attritionis naturalis ad valorem , ac ad fructum . Ergo non est maior rat io ad dicendum, quod damnetur asserere, quod sussiciat
ad fructum, quam affirmare sufficere ad valorem.
582쪽
as Hinc primo nequit subsistere sententia Bouarenam, Fillitiiij, S alio
rum , quod attritio naturalis existimata supernaturalis sufficiat ad ualia. rem Sacramenti . ct ex hoc capite detur Sacramentum Poenitentiae vali dumn informe. Etenim dum requiruntur ai tritio ad valorem , requiritur
ea, quae est donum mi , & Spiritus Sancti impulsus: sed attritio natura lis existimata super naturalis non est donum Dei, di Spiritus Sancti impulsus. Ergo dec. V no e existimatio inuincibilis solum potest excusare a pecca ro sacrilegiJ, non Qero potest reddere Sacramentum validum. Sic Pisanas
in appencise a nam.4 . recte notans nunquam D. I homam ex hoc capit
concessasse hoc Sacramentum validum, & informe. Sic etiam docent ali . 16 A sortiori nequit subsistere sententia docens sufficere ad valorem ,
Sacramenti poenitentiae attritionem existimatam. Ita cum auis Frinciscus a Iesae Maiia d.tr. . . num. 2 T. Torrerillanum. I96. Pratesias num.6is. Card.de
Lugo , dc alii, contra Paludanum, Darandum , ω alios. Patet, tum quia hFexistimata attritio non est donum Spiritus Sancti. Ergo non eit sussiciens ad valorem. Tum quia Baptismus non esset validus , si minister credens abluere, non ablueret nec etiam in aliis Sacramentis sussicit ad valorem materia proxima existimata. Ergo nec etiam erit sussiciens ad Sacramen tum Pinnitentiae. Tum quia attritio existimata non est attritio sicut homo Pictus , ct imaginarius, non est homo. Sed Sacramentum Poenitentiad sinu attritione est nullum . Ergo &c. Tum deniquet quia Sacramentum est quid reale , S verum. Ergo debet componi ex partibus realibus, di ver Atqυi attrittio existimata non est quid reale. 2 verum . Ergo c. 27 Dico tertio: Opinio, quae defendebat attritionem existimatam sus ficere ad valorem Sacramenti . includitur in damnatione huius propositionis . Ita Coreli ι, & alii cum Manuele a Conceptione , contra Torreti
a 8 Probatur tum primo , qua hoc Decreto relectum est dicere,quod
susticiat attritio naturalis. Atqui attritio naturalis est maior , quam attriti existimaia. Ergo si illa est proscripta, potior i iure ista. Tum lacundo, quia, ut minimum erit damnatum dicere,quod lassiciat attritio existimata ad fructu in Sacramenti. Ergo etiam erit damnatum dicere , quod lassiciat ad eius Ualorem. Pcobatus consequentia. Non potest habere attritio existi. maia maiorem inst i cum ad valorem, quam ad fructum: cum in realitar nihil, scis nulla sit licet existimetur esse aliquid. Sed existimatio non tribuit , quod non habet. Ergo non habens influxum ad effectum sacramenti , nec etiam habet ad valorem. Ergo si damnatur dicere, quod attritio exi. stimata sussiciat ad fructum Sacramenti, etiam damnatur assirmaret, quod suffici ai ad valorem.
as Et idem dicit, seu damnari existimat Cονella sententiam Angelia
Roflla , ct a Laaini, docentem , ad remissionem mortalium sussicere accedere cum bona fide ad Sacramentum Pinnitentiae cum animo ipsam rercipie
583쪽
cipiendi , S ita recipere absolutionem ; quam lantentiam dixerat err
neam de Poenit. i.92. ar. I. dub. I. cu temerariam, ac videri aperte damnatam in Tridentino dixerat Su re d. ro.Ie t. t. num. r. Et sequi scientet sine attritione absoluitur, sacrilegium committit , cx tenetur confessionem repetere ex defeetu materiae proximae et Fili xd Panormo supra nu. ysi. oc alij communiter. Si vero inuincibiliter hoc faciat, licet nullum reiscipiat fruetum , nouam colpam non committit. Moserius ro,*L .q s. vir.3. num. II I. & alii communiter. 3o Dico quarto. Etiam pro remissione peccatorum venialium i sacramento Poenitentiae pro solis venialibus requiritur dolor formalis, &esticax qui sit attritio supernaturalis. Quod requiratur aIiquis dolor ; ita ut accedere sine dolore ad Poeni. tentiae Sacramentum sit pecoctum mortale sacrilegii, docent cum communi Cafatuebius L I. reis mora c. 22. num. 42.Corella , oe alii. Et ratio est , quia est peccatum mortale sacrilegii emcere nullum Sacramentum. Sed qui accedit ad Poenitentiae Sacramentum sine ullo dolore , etiam si confessio sit pro solis venialibus, emcit nullum Sacramentum e cum sine dolore non possit este validum Sacramentum. Ergo &c. Quod dolor debeat esse formalis , & expres Ius, & non sum ciat viris tualis , & implicitus, quem habet ille, qui accedit sine actuali complacentia peccati venialis,occum voluntate,& desiderio recipiendi Sacramentum, S eius fructum, etiam constat: quia Concilium T ridentinum absolute , ω simpliciter loquitur de hoc Sacramento Poenitentiae , S de partibus eius. Ergo quotiescumque fit, requirit essentiales partes, quorum una est attritio , lati dolor sormalis, non virtualis tantum, ut aperte constat ex doetri
Vertim in confessione venialium sum cit dolor expressis , di formalis devno,& implicitus, seu virtualis de aliis , ines usus in desiderio consequendi effectum Sacramenti, seu faciendi confessionem fructuosam de omni bus. Ita Corella de alii. Quod si aliorum venialium nullum dolorem haberet poenitens , vel etiam haberet complacentiam, emceret Sacramentum validum, &fruetuosum quoad illud veniale super quod cadit dolor e lealia venialia non sunt obex:at peccaret venialiter. Ita Hartadus, Diana saliique .
3ι Quod dolor debeat esse efficax , & non sum ciat simplex displi.
eentia docent CaWd. se Lugo de Poenit. d. I 4. Oct. . num. 3 6. Cafalisebilis Q. pra , & alii communiter , quos sequitur Leaudeν ἀ Sacramento de Poen/ι.d. 7. q. I contra Granadum supra 9. S alios. Et ratio est ; quia Sacramentum Poenitentiae non est substantialiter diuersum ex eo, quod eius materia remota sunt mortalia , vel venialia. Ergo necessaria requisita ellantia.
584쪽
Comment. in Propostro cr. Propos. LVII. ssii
lia ad sui valorem , quando eli de mortalibus, sunt eadem , ac quando devenialibus. Atqui quando est de mortalibus requiritur dolor estica x , Genon suffieit inustica x , aut simplex displicentia de illis, ut supra probatum est Ergo nec etiam sufficit quando confessio fit de solis venialibus. Si vero propositum deinceps non peccandi sit efficax respectu aliquorum , &non omnium venialium , respectu illorum , quorum est efficax habetur remissio. Ita Coni, ch , & alii. 31 Quod vero dolor debeat esse supernaturalis, de non sufficiat natu .ralis etiam manifestum est ; nam ad formam supernaturalem requiritur dispositio supernaturalis. Nec Tridentinum in hoc facit differentiam inter dolorem moltalium , & venialium , sed absolute dicit felli. t .e I. quod do .lor ex Spiritus Sancti dono est pars essentialis huius Sacramenti. Ita Castropalaus supra num. I I. Gabriel d S .V. de Poenit.d. r. q. p. oc alii , quos refert, Si sequitur Franciseus d Iem Maria tr.6.e. I. pu. I.num. 26. Bassaeus V. Attritio in supplimen.nu. I r. Immo nec sufficit attritio existimata , ut dictum est de a tritione mortalium. Et ex horum defectu nullum est Sacramentum , non a vero validum , S informe. Dices. Per attritionem extra Sacramentum remittuntur peccata verinialia. Ergo talis dolor non est necessarius pro Sacramento Poenitentiae rnam semper inueniret remissa per attritionem , quae debet antecedere abis stilutionem Sacramentalem.
33 Respondeo primo r non esse certum antecedens , nam plures pro babiliter docent, non scificere attrii ionem in homine iusto ad remissionem Venialium , de quibus habctur , extra Sacramentum. Ita docent Vasque Rio
Poenit.q.qfect. I. Boyuιuus de Poenit. e. . q.9. & alii: qui opposito modo arguentes , sequeretur, inquiunt , nunquam venialia per se remitti in Sacramento Poenitentiae nec dari casum, in quo accedat quis ad hoc Sacramentum cum solis venialibus, quia Sacramentum praerequirit Laltem attritionem : & ita iam per ipsam attritionem deleta erunt talia peccata.
Sed quia satis probabilis est sententia docens , veram attritionem supernatura jem , & emcacem iniustis sufficere , etiam sine Sacramento ad remissionem venialis, de quo talis attritio habetur: quam docent Suarende Pinnit.d. I Isect. I. num. I I. adiunctis his, quae dixerat num. 2.reserens D.
N Onan. P r ludanum . Item Gabriel, Henrique , Aurius, CohiachisissMaior, Me tua, & alij, quos refert, & sequitur Dicastillus d. 2. dub. IT .nu.
huius partis probabilitatem satis probat , cui etiam opitulantur probabiles Pars II. Bbbb ratio
585쪽
rationes , quibus praedicti Doctores prςcipue innitantur. Nimirum, Tutuquia haec venialia sunt leues offensiones, saepe sunt imperfecte volun
tariae . fit aliunde gratia , quae in persona supponitur , dat m ignum valorem his actibus, qui etiam aliquo modo mutant voluntatem, Nauertunt illam a priori desectu. Ergo verisimile est hoc satis ella ad conseq aenilam huiusmodi re inlisionem. Tum etiam quia ille actus attritionis in homine si usto est opus honum supernaturale , di secundum rationem attritionis est Essentialiter retractatio peccati venialis , de quo talis attritio ha et ur : Semeretur augmentum gratiae,quae augetur saltem in esse gratiae,atq, eo ipsis habet respectu ad peccatu veniale rei ractatu. seu retractatione illius, Se co . sequeter Oppositione, quodam docutali peccato. Ideo iuxta Eanc semetia.
34 Respondeo secundo ad consequens argumenti : peccata venialia virtute Sacramenti Pinnitentiae remitti , cum sit conseisio eorum simul cum aliquo mortali, & tantum adest vera attritio . quando vero homo est iustus, latis e fle, quod coniuratur per Sacramentum noua gratia remissiua peccati si esset de se praeseruatiua a peccatis. Ita Suare Ubi supri Iect. I. num. I 8. Filli vc. num. I IT. DicUιllus nu1n. o8 C tropalaus num. 8. Quia tolli peccata venialia per absolutionem , quando tolluntur simul cum aliquo mortali in homine tantum attrito , eli effectus satis ostendens , claues per se habere vim ad tollenda peccata venialia , quando dis ositio pin nitentis per se sola non sum dit. Unde quod in homine iusta semper sup , Ponuntur ablata ante absolutionem per condignam satisfactionem , est accidentarium ad virtutem clauium , & non tollit virtutem forinae Neque vero inde fit, ut sit superflua; quia licet non conferat ad maiorem certI tudinem de remis hone ipsorum sicut confert in mortalibus , & in venialibus , quae cum aliquo mortali simul remittuntur; confert tamen ad pleniorem remissionem quoad poenam , & quod praecipuum est , ad specia. lem gratiam remissiuam , tinnao dc de se praescruatiuam obtinendam.
PR OPOSITIO LVIII. Non tenemur Confessario interroganti fateri peccati ali
1 T T Anc sententiam non pauci Doctores docuerunt, post Ioannem
I L Sancitim in selectis l. 9.num. 6. ubi totus est in probando, consensarium ius non habere ad interrogandum de consuetudine peccandi, ac prolude , nec poenitentem interrogatum teneri illam manifestare. Inter alios est Leander a Sacramento to. .de Poenit. tr. S.L8. g. . qu. 2I. ubi sic. Sed prob ibiliter respondeo , adhuc in hoc casu non teneri, si alias paenitens vesit diis situs; quia paenitens non tenetur , ut vidimus , t..tem consuetudivem confi
586쪽
comment.in Propo roser. Propos. LVIII. 3 63
teri. Ergo nee conlegarius babet ius ad hoc interνogandum. Leandro consentit Ioannes Ponerus, in cursu Theologi o d. q. s.con lusa .num. I t. ibi r uari solet , An paenitens teneatur Confessario interroganti , an babuerit consuetudiuem committendi peccat um , quod confitetur , respondere, quod sie , si eam habueris e Ioannes S suben negat, Cardinalis de Lugo Uirmat , c. Existimo non teneri quem confiteri lapsus antecedentes, quamuis utilitem posset, si vellet. Sed nopia plaeet modus eludendi interrog itionem per aquiuocationum υt Ioannes Saoch putat melius esset absoluid dicere : Pater non spectae ad rem ; quidquid si deb=c , iam spero eum gratia Dei cauere lapsum in posterum. Sic Paucius. Eadem sententiam tenet Taneredi in quast. morat. d. 3.q.23 fol. 62.cticem cumtoanne S incio , posse poenitentem utendo aequi uocatione dicere, se noris habere consuetudinem talis peccati. Temperat sanesi sententiam GaD mrtadus de Paenit.d.9. disciq. ubi de circumstantia Quid, dicens: Nee paenitens tenetur respondere de consueta-dine peccandi, si ipsi constet, non indigere diremone Confessari, ad cautionem ii futurum, nec Confessarius poteriι illi negare absolutionem quia non respondet, si alias reddatur de eo moraliter securus. Quem sequitur Batinius in TheoLmor. p. I. tr. . de Poenit.q. F. dub. I 2. ubi ait, in hoc sensii probabiliorem esse opi. nionem sancti ,& in praxi sequendam: αuia Confessarius, inquit, ius non habet interrogandi paenitentem de eoasuetudin' peccandi , nis eius rei causan grauem babeat, qua rar3 accidit.
. I. 1 Confessarius obstringitur interrogare poenitentes, si exameu eonscientia pra- miserint, oe aliquando deber illos circa boc adiuvare. 3 Interrogationes superstaae omittendae sunt . Confessario I sed circa ea qua ad conditionem Poenitentis pertinent, fieri debent: nec facilὰ Confessa
rius debet eredere paenitentem ex igηorantia non confiteri fraudes sua artis: θ circi carnalia debet esse pareus, modeste tantum interrogando.
4 confessarius licet aduertar paenitentem praemisississe sufficientem diligentiam in conscientia examine , actue tenetur quoad ,eri potes illum interroga re de peccatis, βῶ cireumstanti s , qua probabiliter eredit commisisse. An rosus , quo Confessarius scit pernitentem commisisse aliquod peccatum mortale, quod nec interrogatus confitetur, debeat illum absoluere. . ILd Tenemur confessario interroganti fateri peteαι alicuius eonsuetudinem. Et 'contrarium , ut perniciosum damnatur.
I Debet ut reus , ct infirmus Confessaria tanquam Iudiei, O Medico Dum delictum , ct infirmitatem manifestare.
8 Confessariua tanquam Medicas debet Irire non solum substantiam morbi, sed B b b b x etiam
587쪽
r etiam conditio nes antiquati, o recentis.s Consuetudo est talis condisio peccati, infirmitatis , qua indget speciali remedio distincto ab eo, quod exigit in sit initas, oe peccatum. ro In Tribunali fbrense interrogatur reus circa alluctvdιnem. ar Etiam si poenitens tradat se non indigere directione confessari, , lactae tenditur co fessario interroganti de eo suetudine respondere. 12 confessurius habet ius, ut ι ertioretur de dispositione poenitentis.13 Nemo es p. ritus Medicas tu propria graui infirmitare. Si consuetudo peccati iam ceruauit, nec perseuerat, non tenetur poeuitens im
II Consuetudo, quae cessauit, remedio non indiget. s. IIII 6 Ps nitens etiam non interrogatus tenetu, fateri Iuam consuetudinem peccandi. 17 Probabile est etiam contrarium, exceptis aliquibus casibus. 18 Seι nudo reiso .det Auctor ad obiectionem in contrarium, oe fuam manifest it
I9 Etiam si circumstantiae notabiliter ag grauantes non debeant tu confessione explicari, adhuc circumst intra consuetud. nis d.b. t explicari , ob directionem paenite etιι Lao Lice per se loquendo non teneatur paenitens bis consitori idem peccatum, per accidens tamen tenetus aliquando.
Praenotiones pro intelligentia Propositionis .
a Raenotandum est primo. Confessarium, siue ordinarium, sue
L Delegatum habere obligationem inter Ogaudi poenitentes. Et quidem in primis quando Confessarius aducrut poenitentem non praemi. misisse sufficiens suae conscientiae examen tenetur suis interrogationibus adiuuare , si enim defectus sit culpabilis , S ex negligentia , plane delinqueret Confessarius absoluendo in dispositu in , vi reete docet Castropalavspar ψ.tr.23.d. υ/t.pu. I9.I. 2. Si autem PCenitens non se sufficienter exami-D- , quia sperabat, de cupiebat se interrogationibus Confessarii adiu. tiandum , ut sane frequenter accidit in confisil onibus simplicium , & rusticorum , tunc plane etiam tenetur Confessarius illum coadiuuare , &suis interrogationibus supplere defectum. Sic bene tradunt Cou ncb d. 8.qν. T. uum. I s . Averfide Poenit.qu.r6.sem ι ι.ει alii. An inaduertunt etiam cum Vasquio, Pere Z.s I. est.2.vum. 3. & cum card. de Lugo, Dicast ιlius LIO. num. 498. rusticos, licet reperiantur negligenter examinati, non esse communiter dimittendos, vi se examinent, ct redeant, nam hi,licet millies
588쪽
se examinem, nunquam redduntur magis apti,quam si a principio a Confessario exami uentur; imo dari potest poenitens admodum rudis , vi ad nullum examen teneatur, & tunc illud supplet diligentia Confessarii; ut ipsi Doctores pariter notant E contra, si considerata conditione pinni lentis, moribus, icientia, & longitudine , aut breuitate temporis , S aliis circumstantiis probabiliter, aut prudenter . iudicet Confessarius, Poenitea tem integre confessum , ac rite dispositum esse , non tenetur ad interro gandum aliquid: quia nulla est talis obligatio, cum in his rebus non si malor euident i a requirenda, sed ea probabilitas, quae ad alia negotia humana grauia existimari solet siufficiens imo neque expedit tunc interro gare: quia iudicari posset interrogatio otiosa , curiosia , S onerosa pinni.
. 3 Notandum est secundo. Non oportere de omnibus rebus , quae in mentem venire possunt perquirere , se 1 de his , quae considerata concilione poenitentis , & notitia, quam poenitens de seipso praebet probabiliter possunt in ipsum conuenire, seu in probabile dubium geni
re, ut recte aduertit Suare cit.serit. I. Quapropter Omaes aduertunt, inter
rogationes faciendas a Confessario, non debere esse nimis molestas,& longas i ncque si poenitens sit artifex ,opus est interrogare omnes fraudes,quae In arte committi possunt; hae namque magis notae siunt, & peccata , quae in ea committuntur ipsis artificibus, quam Confessariis. Unde non est crςdcndum , quod aliquis artifex non confiteatur ex ignorantia fraudem artis. Quare satis crit proptex obliuionem interrogare: an in sua arte svsus fuerit aliqua fraude , aliudue peccatum commiserit. Ita cum VsAu o Duast lius num 49 T. γ 498. Expedit, ut par us , di velox sit circa peccata carnalia, modeste tantum interrogando, quae praecise necessaria sunt, nec su Perfluas, aut curiosas interrogat iones multiplicando .ne vel iguorantem doceat, vel scandalizet, aut se , vel illum periculo prauae delectationis ex ponat. Ita Suare R, Castropalaus, oe Auersa lacis relatis , de alia passim . Ut autem cordate procedat : expectare debet Confessarius. quid poenitens di. cat, S ex eius dictis colliget, quid sibi necessario, vel conuenienter inter. rogandum, uti latius tradunt N inarrus, Vasqtien, L man, ct Couincb apud castropalaum υ i fuρ a, qui etiam aduertit; nullum peccatum a Consessario ante finitam consessionem grauiter ponderandum, aut obiurgandum . Me pinnitens deterrinis, alia forte grauiora manifestare omittat. Facilius tamen, & salubrius est, statim examinare singula, quae poenitens consuse, de indistincte dixit, praesertim si confessio breuis non sit. Quare si aduertatur obligatio restituendi, si ignorantia culpabilis, atque etiam conicie n. Ita erronea circa aliqua, vel quid simile, salius erit suaviter successive ad.
iuuare, quod idem magis exeedit circa numerum, species, circumsta ἀφ
589쪽
tias peccatorum, quae dicit, quae omnia si in finem reseruentur , confuissionem, & obliuionem plerumque afferunt Confestat io. Ita Card. de Luga
4 Notandum est tertio: Omni pobabilitate carere sententiam Ioannis de Mediu a cod. se Confessione, quae i. de Confessisue d. midiata iteranda, dicentis, in casu, quo onfessamus videt , poenitentem iuxta suum captum, S possibilitatem praemisisse sufficientem diligentiam in suae conficientiae examinatione, non teneri interrogari; sed asserendum est cum communi, & vera sententia Confessarium adhuc in illo cassi teneri, quoad prudenter fieri potest, illum interrogare de peccatis, seu circumstantiis necessariis, quae videt, vel probabiliter credit commisisse ,& vel ob ignorantiam , vel in-
aduertentiam inculpabilem non fatetur. Ita xauarrus , Grasus , Toletus, Henriqueet, comau, Coniuebius, quos relatos sequitur Castropalaus num. I. Magisteria ψ.d. p. D. Thomas ibidem iu sine lect. Sylv. D. Autoninus, Angelus, Canus, quos refert, & sectatur Suale n. . Gofredus, Ocbagavia , o Card. de Lugo, quos adducit, & sequitur Dicast lius num.488. Antonius a Spiritu Sancto par. t. Grect. Coufus. tr. s. d. 8. sect. 2. num. I 4i8. Et sufficienter in dicat ur in e. Omnis utriusque sexus, de poenit. remi,. ubi dicitur: Sit Sacer-dbs discretus, ct cautus more periti medici, diligenter inquirens peccatorum
et rcumstantias, Gre. Et ratio est, quia Confessarius est simul medicus, & Iudex ; ac proinde tenetur, quoad prudenter fieri potest, procurare ut Om ne crimen deterendum ad suum tribunal, & in eo iudicandum rite,& r.e e deferatur, S iudicetur I cic tenetur praecauere defectum ipsius pinnitentis: non solum quantum pertinet ad formalem integritatem ex parte ipsius poenitentis, sed etiam ad praecauendum defectum materialem,quan do nihil obest, quominus id praecedenter fiat, ut causam ipsam totam sicuti reuera est, cognoscat. Porro in casu , quo Confessarius scit poenitentem commisisse aliquod peccatum, quod neque ex se, neque etiam interrogatus confitetur comuniter Doctores docent, quod quando C sessarius id euidenter se iret, ct sciret etia euidenter,quod non fuerit prius alteri id peccatum confesIus, sed sacrilege negare peccatum, non posse illum ab Diuere, cum non con-uci de defeetu integritatis formalis ; posse vero absoluere , si hoc noria
sciat, ita cum Suaren, Henriqueat, Fag nidex, CarI.de Lugo supra nu. II. Auersa cit. dici. II. Antonius a spiritu Sancto num. I 1Ο. Gabr. as.V.qu. 8. Contra arguit Megala l. r. e. 2.num. m. quia cum plures sint rationes, quae
possunt excusare poenitentem a confessione alicuius peccati, deberet adhuc Confessarius praesumere illum ex aliqua iusta causa, & excusatione negare . Et vere quidem quandocumque Confessarius id praesumere potest, debebit illum absoluere , S hoc non est contra mentem aliorum DOet rum, ut bene aduertunt Auersa, di Card. de Lugo. Si tamen nec hoc prM
sumere potest, debet illum dimittere, ut moraliter non videtur posse Pr
590쪽
sumere, dum seruatis prudentiae regulis admonet poenitentem de eo peccato tam sibi euidenter cognito, S quod tunc cessent rationes tacendi quq forte alias excusare potuissent. Quando vero ex aliorum relatione, vel lulpicione id habet ,standum est poenitentis confestioni,cui in hoc foro tacita, pro, quam contra se, fides habetur. Suareη cit em I. FQuudeL pracep. 2. I.6.. 8. x alii. His praenotatis, sit.
Stabiliuntur assertiones iuxta Decretum .
s Ico primo. Tenemur Consessario interroganti fateri peccati ali.
O cuius consuetudinem . Et contraria assertio Decreto, ut minimum tanquam perniciosa emouetur , quippe ante a Sacra Congregatione Indicis iussa fuit deleri ab operibus Sanc8 . Et Carid.de Lugo de Poenit. d. I . se I. I .num. ITE. contra ipsum dixerar oc est contra omnes Theologos, ton.
tra praxim Eccl siae , ct eoutra si fera bulas S aeramenti: ec intra falsas, & periculosas,& scandalosas numerauerat Fagnanus in c. Ne innitaris u. II 6. 7 Probatur primo . Confessor tenetur qua Iudex, & qua Medicus pin nitentem de peccati consuetudine inquirere . Ergo & poenitens tenetur, interroganti eam fateri. Consequentia sequitur . Quia peccator poenitens est, & reus, & infirmus: reus ex offensa Dei, infirmus ex laesione animae, sue conscientiae: de eius salute, ac sanitate agitur, quae pendet ex directio. ne, & curatione Consessarii: haec autem fieri non potest, nisi sciatur periculum infirmitatis: scitur vero per responsionem ad interrogationem. Ergo si Confessarius, quia Iudex,& Medicus tenetur interrogare de consuetudine, a fortiori poenitens te uetur interroganti respondere, afferendo adesse, quando adest. Antecedens autem primi argumenii suadetur quia Confessarius, qua Iudex tenetur indagare , An dolor peccati consuetudinis sit ne verus, vel fictus: di an propositum de caetero non peccandi sit stabile, ac firmum, ratione cuius difficilis redditur venia ; difficile enim expeditur voluntas a consuetudine, qua ligatur. Ergo Confessarius , qua , Iudex de peccati consuetudine poenitentem inquirere tenetur. Et etiam squa Medicus Gligatus est interrogare de vitiorum consuetudine,ut possit remeri: um adhibere infirmitati ,& acriores poenitentias iniungere, alio enim indiget remedio iuueteratum peccatum, ac semel, aut iterum commissum: Vulneνi et eiusto, O mglecto callus obdueitur , o eo insanabile , qud infensibile fit, ait D. Bernaidus in floribus c. '. de consuetudine . Porro dicitor insanabile, quia difficile curatur ; ipse enim hoc artificio usus est cum quodam nobili in finibus Franciae , qui taliter deditus luxuriae vitio erat , ut quotidie eodem sis inquinaret: di nihil proficiente reprehensione,quia nullo Diuitired by GOrale