장음표시 사용
611쪽
manae Curiae; de Petrus Sotus, Hemique , S. apud Castropalaum stu. nam a. ne adissentiunt D. ntomur.'icardus, Gerson , Salii relati a Vasquex, ct Poenit. q.9 I. ar. . dabmo. Plures ex his Doctoribus assirmant fieri debere ex rationabili causa , quam iudicare videntur esse continuam Prae. latotum occupationem. Verum haec sententia necessario limitanda, vel explicanda est . oc solum probanda venit, quando superior grauissimo negotio occupatus , neque valens se ab illo expedire, non pollit totam pue. nitentis audire confessionem, de aliunde iudicat inconueniens esse, quod peccatum reseruatum ad inscriorem remittatur , nec non subditus ob necessitatem communicandi commodum tempus expectare non possit: quia hic casus perquam rarus lassicientem causam praebet dimidiandi confessio. nem , uti docent relati Doctores , dc approbant castropalιus est.pu. Iy. g.
Franciscus Boaa Spei d. IO.uum. 8s .dc alii. Praecisa itaque graui causa , cimitisti non potest confessionis integritas , utpote iure diuino praecepta: grauis autem causa , & si in casu posito , Sc rarillimo contingat, extra illum vero , seu regulariter loquendo propter solam confinuam Praelat rum occupationem , non adest : tum quia Praelatus extra confessi. onem audire reseruata potest, si poenitenti placo t tum quia potest committere vices suas alicui inferiori, de cuius prudentia, &scientia bene consi lat: tum quia potest subdito praecipere, ut confessionem in tempus Opportunam differat: tum quia ab aliis negotiis minus ne .cessariis se expedire debet. Id quod dicit Petras de Letisma, de consuetudi. ne Romanae Curiae , negant aliqui cum Sylvestro et qui fuit Poenitenti, xius in Basilica S. Petri, & testatur oppositum & hodie teste Card. de Lugo , o P. Macedo de elaaib is Pelei 8.ὶ non est talis consuetudinis vestigium. Verum tamen est , in Romana Curia reseruata saepe non audiri, ut Saccamentaliter absoluuntur , sed audiri , ut sublata censura, Confessb.ri ordinario remittamur sacramentaliter absoluenda. Et pro nostra resolutione sunt praeter Castrualaum, o Gabrielam a S.U. iam citatos, acri anus, Syliuster, Uiguerius, Canus, Durandus. ROdriqueς, Suare , Vasque , Ηeneique , Valentia , Munus, Regia idus, Zerota , Pesaatius, Sorus, Ui I ria , Card. de Lugo , quos relatos sequitur Dica iillussupra num. 3I7. Quando vero poenitens e stan confitendi necessitate, U.g. urgente stimore tufamiae, vel scandali ex omissione confessionis , vel communio. nis , ob quae non potest tua temporis superiorem adire pro reseruatorum absolutione; sola non reseruata fateri tacitis reseruatis, tenent Castropalaasto. I.tr. .d. .pu. I. β.6. Franciscus Bova spei d.7.uum. 82. sic probabile putant Diaua ρ. y.tr.4. res Io . o Gabr. 4 S. V. d. 6.i M. Verum Oppositam senten. uam asserentem debere omnia peccata reseruata cum non reseruatis dici Consessario inferiori tradunt solus in A..d. 3. ar. 3. Lesema in summa de Sa-πam. Eucb.c. 11. Nuguus tu ad .I.p.ff.9.ar. I. iu 2.par. art. dubFellai Pa.
612쪽
i Notandum est quarto: in his omnibus casibus , in quibus rinitens. sibi videtur habere iustam causiam tacendi Confessario aliq-d peccatum , vul circumstantiam alioqui necessariam , haec obseruanda esse. Primo , si potest commode habere , aut quaerere alium Consessarium , apud quem non sit tale periculum , debet illum adire , ut integre confiteatur, nec tunc ei licebit dimidiare confessionem. Ita communiter Doctores. Ratio
est , quia dum potest haberi copia alterius Confessari j ; iam cessat iusta , &rationabilis causa. Non censetur autem commode posse habere , aut quae rere alium Confessarium , quando deberet conficere longum , vel sibi la horiosum iter iuxta conditionem suae personae et nec mulier, quae solet eum comitatu suorum adire certam Ecclesiam, & Confessarium. Ita Avero si de Parn t. q. t O. est. . . Caeterum, & alii. Secundo, si potest commode aliquantum differre confessionem expediam, & sperans copiam alterius cou. fessarii, debet differre, ne dimidi et consessionem , sed integre confiteatur. Ita Doctores communiter cum Suareς i. 1 . sta 2. num. I. Non cense tur autem posse commode differre, quando instat praeceptum annuae coa- seisionis , vel necessitas communicandi, vel etiam occasio lucrandi lubi. laeum , aut Indulgentiam, vel non sine aliqua sua nota differret, vel etiam
si deberet nimium differre. Ita aversa supra β. Seeundo , & alii , sic quod non teneatur valde diu praesertim praeter consuetudinem j confessionem differre , maxime si peccato alio mortali gravetur, quod potest ablquo
periculo manifestare,docent Su.rr supra, Coninch d.7.dab.9. nu. T. Castra palaus tr. 13. d. υn. ρ u. II. num. . quia graue est incommodum dili Sacramentorum fructu carere. Card.de Lugo de Poemt.d. 6.num. I 6. Herinx.d.
m. sq. N abi determinant dilationem ad biduum , aut triduum nimiam esse saltem in obstricto mortali peccato non confessa , aut 1n Sacerdote quotidie celebrare assueto. Tertio in quibusdam ex dictis casibus, poenitens non solum potest , sed tenetur tacere aliquod peccatum in quibuLdam vero potest , sed non tenetur. Videlicet , quando imminet damnum temporale alterius, siue damnum suum spirituale, tenetur taceret iuxta regulas iustitiae, de charitatis. Quando vero lotum imminet damnum suum temporale, cui potest licite se exponere, utpote dicendo peccatum suum coram aliis, vel Ii r ministerium interpretis: tunc potest quidem tacere , si velit, quia non tenetur se exponere tali damno: sed non tenetur taceri, quia potest licite subire, & acceptare tale damnum. Ita Doctores commvniter: qui etiam notant, quod in casu complicis posset etiam sequi alterutram
sententiam, se conformando opinioni probabili. Quarto, in quibusdam casibus tenetur poenitens confiteri, quamuir dimidiando cons Onet os
613쪽
in quibusdam vero potest sed non tenetur sic dimidiandor nempe in artioculo mortis sine dubio tenetur , ut securo modo consulat tunc suae saluti. Nec debet sidere soli tuae contritioni. Imo etiam si non haberet aliud mor
tale peccatum praeter illud , quod dicere non debet, tenetur vel de aliquo veniali, vel de aliquo praeterito mortali confiteri, ut absolutionem reci Piat. Item tenetur , qui debet communicare ; quoniam maius est praece Ptum non communicandi absque praeuia confessione , in eo , qui habet, conscientiam peccati mortalis; quam non dimidiandi conseisionem. V idetur etiam teneri, quando instat praeceptum annuae confessionis , ne diu. tius differatur , quando non expectatur de propinquo copia alterius conis fessari , apud quem tuto possit fieri integra conseisio . Potest autem , sed non tenetur confiteri dimidia ado confessionein , quando instat Occasio lucrandi Iubilaeum , quando extra tempus praecepti deberet per plures dies praeter suum morem , S desiderium carere beneficio Sacramenti, tasic de similibus. Ita Do ctores commaniter. Quinto , qui habet iustam causam tacendi aliquid in consessione debet de reliquis integre confiteri quantum potest ut per te patet , S communiter docent Theologi, qui prorsus falsam existimant opinionem Ioanuis Vigueris in f unima c. 6. . . vers. T. ab serentis habentem plura lethalia , si causam habeat tacendi aliquod in confestione , posse urgente necessitate communicare contritum , nullius confessione praemiissi. Ac etiam de illo pecca , quod tunc debet dicere quan . tum sine periculo poteti. Nempe si poteli illud dicere in genere , vel reo mino, vel proximo, tacendo in propria specie. Si polust dicere quoad con .sensum internum tacendo quoad opus externum , pula dicendo, se habuisse actum celiberatum peccandi cum quadam Sc. Ita Couincb L7. duo.
cus disp. 24. m. 2 q. dub. II. Herinae supra. Si potest dicere quoad substan.
tiam , tacendo quoad circum sta nitam , ut communiter notant. Sexto poenitens , quae ex iusta causa tacet peccatum in confessione , non tenetur procurare illius contritionem perfectam. Sed bene requiritur ,-sus.ficit habere attritionem de omnibus , quia virtute absolutionis confere. tur gratia. Et ita id valet deseccatis, quae scienter ex iu lla causa , sicut de iis, quae inaduertentia, ex obliuione praetermittuntur . Desectus velo
consessionis supplendus erit postea per aliam confessionem , in qua cessare excusatione , dicatur quod praetermissum erat, di absoluatur directe , quod indirecte absolutum erat. Ita Cerd.de Lugo Lemdera
ci alli contra qu Osdam. His praenotatis sit:
614쪽
Continent. in Propo roser. Propos. LVIII. ssis. SECUNDUS.
Stabiliuntur assertiones iuxta Decretum.
is Ico primo : non licet Sacramentaliter absoluere dimidiate tan .
. tiam confestas, ratione magni concursus poenitentium , puta in die magnae alicuius felli uitatis, vel indulgentiae . Et contraria assertio ut minimum tanquam scandalosa hoc Decreto configitur , & ante hoc De cretum etiam a Doctoribus reprobabatur nimirum a Couincbo num.' I. Naliis communiter.
I 6 Probatur primo. Praeceptum Diuinum integritatis consessionis obligat ad confitendum omnia peccata , quae sunt in conscientia, dum non est impodibile physice , vel moraliter confiteri omnia . Atqui concursus poenitentium non facit impossibilitatem ad confitendum omnia. Ergo concursus poenitentium non facit , quod auferatur obligatio consi- tendi omnia. Maior constat ex dictis β.praeeadenti. Et quidem omnes casus , in quibus sufficit integritas formalis , reducuntur ad impotentiam physicam, vel moralem, ut Doctores aduertunt. Probatur Maior. Quia licet incompollibilia moraliter simi , quod fiant illae consessiones longo tempore duraturae , ει quod omnis turba populi uno die confiteatur : at nulla ratio impossibilitatis relucet in eo, quod cofessiones longo tempore dura
turae rericiantur in tempus opportunius, neque in eo , quod si eae conseisiones longi temporis fiant , remaneat turba populi sine eo , quod eo die confiteantur : cum nulla sit obligatio confitendi eo die. Et quidem
semper existimaui multo utilius esse conscientiis fidelium, & multo facilius Confessario, quod confessiones longi temporis reiiciantur in diem , in squo Confessarius magis si expeditus a concurrentia populi festinantis ad . confessiones. Si ergo hoc facilius , & utilius est, quomodo impossibilitas moralis in eo fingi potest e Et hinc euertitur fundamentum opinionis proscriptae , quod est: Praeceptum integritatis consessionis non 'obligat contra praeceptum charitatis ; sic enim di praecedenti dictum est , dimidiari posse confessionem ,
si ex confessione alicuius peccati resultaret sicandalum activum Consessa rio, vel alii tertio. Sed contra charitatem esset, si propter audiendas tres , vel quatuor consessiones integras, remaneret magna turba poenitentium sne optata consessione : una enim consessio de peccatis longo tempore commissis solet durare per horam integram ; quod si unus tantum esset Consessarius, de iste vacaret consessionibus eius durationis, tres , vel qua tuor confiterentur toto tempore ante meridiem , S reliqua turba pinni tentium careret eo solatio spirituali, Ergo in eo casu non obligat praecet Ptum Disitigod by Gorale
615쪽
ptum integritatis confessionis . Dabitur ergo integritas formalis quamuis non detur integritas materialis , quatenus Obligatio charitatis erga turis ham populi inducit impossibilitatem moralem faciendi illas confestiones materialiter integras. HOC , inquam , euertitur, concessa maiori, negando minorem , quod scilicet in eo casu obliget praeceptum eliaritatis, vel ad audiendas in eo die confessiones longi temporis , vel audiendas confecsiones totius populi , cum non instet obl:gatio confitendi eo die; nequin instet mors toti populo confessionem illius diei desideranti. II Probatur secundo assertio. Nam ex praxi proposi sionis repulsae sequerentur ingentia absurda, in quibus nimium cons ientiae periclitarentur. Quae absurda optime enumerat Coniuchus nu. 9 3. O 94. his verbis: Primis, quod illis diebus communiter plurimae Lonfessiones dimιdiareutur , cr quidem δε- eorum, quibus, vi benὰ instruantur, σ ad debitum dolorem excitentur, mariamὰ opus est integra confessione. Nisu maximi quique peccatores , re qui habent intrieatissimas eo cientias,s versantur in continuis pericadi perieulis Od similibus diebus ad confessionem veniunt ,σ saepissim8 sine suffieienti dolore,aut proposi
to emend itionis , quos Sacerdos nullo modo poterit fuscienter aut ad dolorem . excitare, aut conir ι futura pericula munire, nisi ρ'rfectὰ eorum statum nouerit,
ad quod requiritur integra confessio. Uure sequetur secundo , υt multae confessiones Dirilega, σ in altilae fiant , ct multi perpetuὸ in peccatis haereant, qui alias integνὰ confiten 'o iuuarentur . Necfissiciet , si Sucer los eos moneat, ut paulo pod ad coufessionem redeant, reliqua confessuri quia tales non possunt id apprebeudere necessarium , ρd υidentur sibi fio m ιueri ab inde fecisse satis , si quacumque rasione absolutionem obtinea et r. Imino mul i forte advertentes , se in tali concursu paucis absolui, occasionem ita confitendi quaererent. Varὸ lonis g/ Iatius est, tales tunc non confiteri ; quam hoc modo absolui; quia crem appre. bendant , sibi nec syari. confitendum esse , semper manebunt Iolliciti, υt boe s ciant. αuod non ita dico, quasi tales tunc a confessioue repellindi sint, vi eaeteri - audiri posit, poc enim eum ostensione , tam aliqua eorum iniuria fieret sed quia non ideo in eorum eonfessionibus audiendis festinandum est , ut omnes audiri
posint . 18 Dico secundo. Damnationi huius Propositionis subiicitur sentenistia Lumbier to. 2.summa num. I 2 6. rn exposbuius propositionis num. I98 P. dicens esse probabile non ob solam rationem concursus poenitentium , sed etiam ob adiunctum periculum non redeundi ad confessionem , posse absolui dimidiata confessione hominem rusticum. Ita Ioannes Cartinas hὶe differt. 38. e. 3.num. I 6. Laurentius Maria Pisani tu Gl ἰdio Ged onis, in append.nu.
67. S alij. I9 Probatur primo. Quando circumstantia adiuncta non est sufficiens
ad dimidiandam confessionem , tunc veri ficatur , quod veniatur ratione concursus confessionum. Sed ea circumstantia adiuncta de periculo non
redeundi ad confessionem , licet coasideretur in homine rustico, non est sub
616쪽
lassiciens ad dimidiandam consessionem. Ergo licet in concursu conses. sonum detur ea circumstantia , idest periculum non redeundi; si dimidiatur confessio , verificatur quod dimidiatur Propter concursum confessionum. Probatur minor. Nam periculum non redeundi ad confessionem oritur a deprauata voluntate ipsius poenitentis siue rustici , siue politici r sed nemo admittere potest , aut aliquando admisit, quod possit quis dimidiare consessionem propter suam deprauatam voluntatem.
xo Probatur secundo et Nemo potest omittere integritatem confessi nis a Christo Domino praeceptam , nisi propter impossibilitatem physi. cam , vel moralem . Sed periculum non redeundi ad confessionem , eo ipso, quod est voluntarium , & a deprauata voluntate prosectum, nullam affert impossibilitatem. Ergo nemo potest omittere integritatem consessio. ne in propter id periculum.
Dices. Addita, vel variata una circumstantia , variatur casus in moralibus. Ergo addita , vel variata una circumstantia , iam non comprehenditur casus sub hac damnatione. Atqui superadditur haec noua circum stantia , nempe periculum non redeundi ad consessionem. Ergo cum sit casus diuersiis, non comprehenditur sub damnatione. 2I Respondea , circumstantia addita, vel variata , variari calami, quando circumstantia conducit ut variet casum, seclis non. Sicut enim non excusabitur a damnatione propositio , quae dicat, in magno concursu pin
nitentium posse dimidiari confessionem eius, qui habet Bullam Cruciatae;
di tamen superadditur noua circumstantia; nec excusabitur a damnatione propositio docens , in magno concursu poenitentium dimidiari posse confessionem eius poenitentis , in quo timetur periculum impatientiae , & ruris contra Confessarium , qui nollet audire eum pinnitentem , ne desit multitudini poenitentium i & tamen etiam superadditur noua circumstantia. Ita in casu nostro. Et ratio est i quia ni si circumstantia superaddita afforat impossibilitatem moralem faciendi confessionem integram , nihil co ducit circumstantia superaddita , ut variet casum in ordine ad necessita.
tem dimidiandi confessionem. Sicut ergo in his duobus postremis casibus id periculum impatientiae nihil prodest ad dimidiandam confessionem , quia id periculum impatientiae oritur ex deprauata voluntate pinnitentis , ex qua non potest oriri impossibilitas moralis faciendi confessionem integram: eodem prorsus modo periculum non redeundi ad Confessarium nihil proderit ad dimidiandam consessionem I di ideo in ordine ad dimidiandam confessionem casus non est diuersus, atque adeo manet contentus sub ea damnatione.
Obiicit Lambieν. Potest dimidiari conlassio ob necessitatem temporalem. Ergo potius poterit propter spiritualem proximorum, di eius pota nitentis , s adest periculum nou redeuadi ad conseisionem.
617쪽
Respondeo , rationem quare possit aliquando dimidiari confessio, non c nititere in eo , quod necessitas sit temporalis , vel ipiritualis; sed in eo, quod talis si necessitas , ut resultet impossibilitas saltem moralis faciendi confest onem integram ; quia dum possibile eli physice , de moraliter facere confessi Gnem integram , instat obligatio iuris Uiumi. 22 Hinc dum ipsemet fu)nhie u. io ρωau, Posse d-idia i eo fessionem in die Iovis hebdoisadae in voris, aut in aio de , cum fieret notabile se nou arci
peret Eut barissiam: O d scile est , eons sonem esse integram, aut quia est su-tmni tom to is, aut ρ opter multitudinem concurrentiam ad cousessio ιem , recte
animadueitit lamn s Cardenas stipranu. 28. quod nisi haec notabilitas trans.cat a i scandalum , vel infamiam , non debet admitti, quod accedat ad sa-ciam Communionem sine inregra confessione. Et cum non quaelibet nOtabd tas illud generet, non esi reliquendum iudicio poenitentis, qui ex leuissima causa putabit , sibi orituram infamiam ; sed iudicio Conscitari, prudentissimi grauitas infamiae , aut standali pens inda est. δI D. coieri. o: Haec propositio , quam docuit idem Lumbier to I.
summ .enum. 676. Possa t et tamdιmid; ire eonfessiouem rustici , O pereg ini , com a ceda n boua fide, eo et scit colossi bus, eos nos esse sus ienter tuli e ctos , veΤve ea aminatam eorum e Mentiam , si inst.it tempus di cedendi , Crmultitudo pernitentιum nou perm ttit, confessarium melius instruere: haec , inquam, Propositio , ut iacet, non eximitur ab hac damnatione. Ita Ioannes
24 Suadetur breuiter. Qtiando circumstantia superaddita circumstan. tiae concursus non affert imρollib litatem saltem moralem faciendi confessio. iem integram materialiter, si dimidi etur confessio, verificatur, quod ratione concursus dimidiatur , ut patet ex distis. Atqui quod instet tem .pus discedendi , non affert impossibilitatem moralem faciendi confessionem materialiter integram ; nam si conscientia nou est suificienter. examinata , dimitti debet, ut eam mel lis examinet, aut si Consessarius spe, rat, suis interrogationibus illam sit ficienter examinare , no .r est morali ter impossibile , quod turba concurrentium detineatur. Ergo si in hoc casu dimidiatur confessio, id fiet ratione concursus poenitentium , atque adeo ea Propositio subi cietur proscriptioni.
. 2s Hinc, dum Laymm l. s.tr. 6. e. r y.uum. Io. inquit, Quod tales ex legeth.ιritatis interret tιombus divoneudi erunt, quatenus tamen tempus permiti t, ns Confessarium aliorum paeuueutiam multitudo υrgeat , ct homo rvd s de apsurιbus forte auus exuminaudus esset: in quo lusa interdum dimittι debet, aliarem Ore rediturus , si autem reire non potest , qui rest po egrinus , aut m πeom Munieaturus , inIerdum intellect s aliquibus peceatis abs tuendus erit , cum onere ipsi imposito, ut eum primum poterit, ad sacram co egimem redeaι , pis.
nias eTamiuausus: conatur Ioannes Cardenas num 3 l. eum excusare , inlei
ligundo sic, ut conscisarius oppressus, & defatigatus multitudine conte D
618쪽
sionum non sit a plus ad faciendas interrogationes tam exacte , ct attente: ae si non habuisset tantum laborem r intelligit , inquam , ut CC nfellarius faciat interrogationes sufficiei tes , & solum omittat exactius examen. An verba illa talem explicationem patiantur , tu perpende . Conatur etiam in hac explicatione includere doctrinam He monι Rusemba m l. 6. tr. .ci I .dtib. I. rr. 2. Sed nullatenus poterit i nam citatus si embaum enumerans excusatos ab integritate materiali, inquit. Et deuiito eum, qui extreme rud tivelsimplex dicit fle dolere de pece itis . nullum tameu tu specie , ne veniale qui isdem sciat dicere, qui σ β speculat ad seruendo posset absolui I practice ramen non expedit, sed data benediction: permittatue eommunieare. Quis ν Praesertim post hoc decretum, audebit hanc doctrinam approbare φ
Poenitenti habenti consuetudinem peccandi contra legem Dei , naturae , aut Ecclesiae , etsi emendationis pes nulla appareat , nec est neganda, nec disserenda absolutio , dummodo ore proferat se dolere, in proponat emen
r π π m propositio est prima in ordine inter septemdecim , quas fa-I L euitas Lotianiensis die Io. Marii , & 26. Aprilis I. iudicauit
non esse tolerandas in praxi, S auctoritate sit periorum merito prohibendas. Auctor autem huius censetur Stephavus Paus theol.mor.p. I.tr. q. de pae nit. . 22 pag. IOP.
. SUMMARIUM.1 'uid sit consuetudo pereaudi
3 Disserentia inter eou etudinem , ct sceosionem prox am peetandi. 4 . uomodo intelligendasit iamiua illa , quod Confisarius debet credere poenitenti asserenti se dolere , ac habere propositum non amplius peceaudi qs Non potest di negari absolutio consuetadinario mwto , qui prim4 de peccatis, in quibas habetuν eonsuetudo tonsitetur, si proponat emendatibncm , er exequi media ad ipsam consequendam. 6 Reei diuus recte itispositus potest absolui. 7 Fgnaritur regula ad cognoscendum iu recidiso verum Olarem , O pr
619쪽
8 Asseruntur atrii indicia recta dispositio eis ex Praretis. s. II. 9 Damnatur propositio , quod post absolui parallens , qui habet consuetudinem peceaudisin spe emendaιionis sed Iolam asserat se dolere, σproponere , absque signo fuscienti , quo colligatur ex animo dolere. Io S uadetur ex eo , quos isti talis non habet propositum escax non peccaudi de
catero , ac proinde non excludit voluntatem mecandi.
II Si nulla in poeditente apparet Ipes emendarionis, dolor , quem profert , est, o apparet fictus, s alarus. Ir confessarius debet iudicare de internis , scilicet de eo eleutia parisitentis , quantum tamen pol s per externa, diligentia, s sagacitate adbibita ta 3 Hae thesis: Cons si artus in omni eventae tenetur eredere poenitenti dicenti , se dot re, O propoclere emeudario iem , remanet virtualiter deiecta. a 4 Id duplici man esto argumento ostenditur.3s Loquitur ne propositio de defctu Dei emensationis ex parte paenitentis, at ex parte Confessarij. 16 Muae motιva debet Confessarius proponere paenitenti non babenti spem emendationis , quibus disponatur ad concipiendam Dein emendationis.
r7 Esto nousint pbysii e incompossibilia propositum nou pereandi , ct defectus
spei de emendatione in futurum , tamen iste defectus o m gnum impediamentum , ut ei ciat poenitens propositum emendationis. 28 Scopus praecipulis damnvitonis buius propositionis est , quod stante despera tione paenitentis desua emendatione, quamuis iste oret enus dicat se dolere , o proponere , non possis Confessarius ηegare , aut differre absolutionem. 9 IZuod dicitur de easu , in quo previtens habet desper ationem emendationis suae cognitam a co fessario, disendiam es in altero , quo ipse Confessarius habe ti eψm desperationem emendationis, quamuis ea non appareat in pat'
ao Eo que d frenia est absolutio illorum , de quibas nequit elici probabile iudicium de vero dolore, o proposito emendaιionis quousque illud proba bile iudicium stare valet. 2I Non toties , quoties absoluendi suut iuniores , qui se polluunt, atqae rein eιdunt simper in eadem mortalia peccata, praesertim si non conantvr ab his abstinere. Et quid dicebat S. X auraius 322 uanto tempore disserri debeat absolutio pro experimento emendationis s. III . ua I An Confessarius post abstuere paenitentem , quem prudenter sibi persu a det habere dolorem , σ verum propositum emendationis, at ipse Confisa rius desper it de eius emendatione ao an habenti consuettidinem peecundi letbaliter oesimkl babenti propositan ementationis cognitum a confessario, posι iste nerare , aut differre σου .. 7 ιatιο. Di by Cooste
620쪽
lariovem , etiam sine consensu ipsius paeηirentιs ς Expedit o per se melius est, qkod υbi Confessarias dii iturus es absolvito. nem , id faciat de eonsensu pumuentis inuando poenitens est fuscientir dispositas, s ex dilatione absolutionis time-eser potius ipsius damnμm , non po. es licitd ea differri. 27 NMn bene vicans aliqui, quod dilatιo absolutiouis namquam possit poeniten ii recidias fluienter disposito prodesse ldi 8 Puto sepe vitationem prodesse.
29 Poenitenιι babentι consuetud nem peceandi letbaliter , ct simul babenti dolo. rem oe peccaιιs, s propositum emendatior is non solum potest ijer νι absolut o a Confessario absque consensu paeitatentιs, quando ea dilatio es necesi satia , sed etiam quando est Mises ad emendationem in futurum. sci co 'fessarius numquam habet certitudinem omnimodam de υeritate oe firmi late propositι in eo poenitente,qui persistit longo tempore in consuetudinepet eundi lethab ter. 3 I Panitenss d deterritus dilatione absolutionis manet cum firmiore propU. anon peccandι, O arceudi consuetudineru inveteratam.
32 In quo peccat argumentum Sancti, quod a quibusdam non benὰ extollitur 'audo consuetudo est peccatι venialis , quid agendam in eraxi a Cun
Praenotiones pro intelligentia Propositionis.
1 o Raenotandum est primo. Quod conluetudo peccandi est habitus ix aut facilitas acquisita ex repetitione actorum,qui inclinant animum ad continuandas reincidentias; S est clifficile mobilis a subiecto. Ita Cο- rella bie La .n. 2Ia. Et quia potest interuenire in omni genere peccatorum, ideo ista condemnatio loquitur de omni genere consuetudinis peccandi grauior, siue positiuae , ut consuetudinis iurandi falsum blasphemandi, maledicendi, sornicandi, habendi pollutiones. Oscula, cogitationes cum assensu, delectationes morosias, murmurandi, &c. siue priuatiuae , V.g- Omittendi multo tempore cum possit restitutionem famae, honoris, hono. Tum fortunae , impletionem legatorum , testamentorum, missarum, dic Vt n Otat idem Aμctor num. 23 3. 3 Notandum est lucundo, aliquos Scriptores confundere consuetudine in cum occasione proxima peccandi cum tamen vaIde diuersa sint. Vt enim patebit in comment.ad seq. Propos occasio addit impellens extrino secum ad peccandum , quod non dicit consuetudo . Et quamuis omnis
Ozcasio proxima plerumque gritat consuetudinem peccandi I tamen alit