장음표시 사용
591쪽
nullo modo abstinere se polle asserebat: Quaeso, aiebat ipse Sanctus, sal
tum aliquales cum Deo inducias facito, ut laniatis ad triduum . Annuit ille i S ccce triduo expleto , Nunc in honorem Dei parae. ait Sanctus, tan- t umdem praesta: Obediuit: Tunc tertio D. Bernardus : Semel adhuc, has
inducias posco in honorem Omnium Sanetorum, & ille paret, donec spo.
te D. Bernario se insinuans, ait: Nolo amplius iurnas, sed pereunes cun Deo inire inducias. Sic in eius vita.
7 Alii hoc referunt ad solum munus Medici , ochi arguunt ex mThoma in ad . d i.p. qu. 9 ar. 2. Confessarius est non si Ium Iudex in Sacra. mento Poenitentiae , qui debet iudicare de pertinentibus ad praesens iudicium ; sed etiam te habet inllar Medici, qui debet dare medicinam aegro. to salutarem, ut passim loquuntur Patres, S Doctores. Atqui ad hoc requiritur cognitio integra morbi non solum quoad substantia in , sed etiam quoad conditiones, & praecipue quoad conluetudinem . Ergo de hac potest legitime Confessarius interrogare, & poenitens, qui salutem quaerit stenetur respondere. Minor probatur exemplo Medici corporalis . nam iste , S si cognoscat morbi praesentis qualitates, si nesciat morbi antiqua.
tionem , non potest aegroin conueniens adhibere remedium nam aha remedia efficaciora, di magis eradicantia eidem morbo inueterato conueniunt, quam recenti. Ergo similiter & Medicus spiritualis animae. Huc videtur respicere Innocentius in e. omuis utriusque sexus, iis verbis e Sacer' dos sit d scretus, eautus , ut more pelliti Medici superinfundat vivum , oeoleam vulneribus fauciati : diligenter iuq irens peceata , oe circumstantias peccatorum, quibus p 'udenter in qu sitis, intelligat, quale ei debeat p/abere consilium, or cuiusmodi remedium t ebibere, diuersit ea perimentis utendo ad sanam dum grotum . Vbi obserua illa verba , cuiusnodι remetum adhibe ro ;quae non referuntur an remedium absolute, sed ad modum eius , ad quod pertinet respicere non solum morbum, sed etiam conditiones morbi, antiquati, vel recentis . . adi. .
Respondet sancius num t 7. concedendo munus Confessarij esse munus Medici, S poenitentem debere ab infirmitate curare, sed a praeienti, non a iam sanata, scilicet ex peccatis iam conseisis orta. Consuetudo igitur, ve t importat peccata iam consessa, vel procliuitatem ad peccandum, quae est effectus peccati, non peccatum: Ad Conscisarium autem in rigore non pertinet curare ess ctus peccati, sed solum peccata . 9 Sed contra est. Licet consuetudo non sit peccatum, dc infirmi as,est
tamen talis conditio peccati, de infirmitatis, quae indiget speciali remedio distincto ab eo, quod exigit infirmitas hac conditione carens: Δc quamuis ipse non debeat curare , nisi infirmitatem praesentem, illa consuetudo, quM adhuc perseuerat , est praesens, S est infirmitatis praesentis conditio
cognita necessaria , ut necessarium remedium applicetur , ut patet exem
plo Medici corporalis. Nec importat praecise peccata iam consessa a ,
592쪽
sed habitum ex illis relictum , qui viget, ex quo prouenit prolixistas ad peccandum , cuI medetur Confessarius, non ut est effectus mocati, sed ut est causa , quam prudens Medicus ex tirpare debet. Pro quo non dat duplicem pinnitentiam, unam pro peccato, aliam proconsuetudine, sed unam tantum validiorest , nempe salutarem non pure satis- dictoriam. io Probatur secundo r Tribunal Sacramenti Poenitentiae deterioris conditionis non est,ac Brehse. Atqui in forensi inter alios articulos interro gatori , unus est , reum interrogare et An assuetudinem habeat in simili-hus, quod contestat Practica ,& videre insuperest , apud Megalam i a praxi Criminala canoniea , Tranquillum Ambrosino Processus informatiuus a& quam plures alios. Ergo & in Tribunali Sacramentali. Sed proscriptae Propositionis Auctores noluerunt ad haec reflectere , sicut di ad quamplurimas poenitentis interrogationes, a Confessario faciendas, quas ordinatuo firmat S. Burebardus L I9.de Paeuina c. . que ad T. inclusiu/.r i Dico secundo. Etiam si poenitens credat se non indigere directio. ne Consessarij , adhuc tenetur Consessario interroganti de consuetudine , respondere. Ita candidus, er Riceuta hic,&alij communiter, contra Aucta. res initio relatos , contra quos cum communi stat Ioannes carde uas bla
1 Probatur primo verbis Vasqni, to. In 7.p.q. 9 t. et . t. dub. I. nu. . si Confessarius interroget, tenetur respondere, etiam se ipse alias bend dipositus at cedat ad S acramentumiquia nou satis est ita bene dispositum acredere, sed oportet , vi confessario eonstet. Unde si ipse, ut sciat hanc dispositionem , interroget consuetudinem, tenetur paenitens respondere ζ qhia tenetur ipsum confessarium eertiorem faceνe sua dispositionis; o cum ille sit bumanus iudex, ut ex ijs circumstantiis cognoscat hane causam, habet ιas. I r Probatur secundo δε Quia tollere consuetudinem est periti medici; consuetudo enim inducit quanΘam necessitatem . Unde Antisthenes rogatus, quae maxime necessaria esset disciplina i Ea, inquit, qdediscendι mala, tollit uetestatem, apud Diogenem Laertium de vitis Philosopborum. Non autem est peritus, & aptus Medicus in propria graui infirmitare I & quo magis putat se aptiorem ad curam sui ipsius , eo magis timetur de inepti tudine. Unde nullus quantumuis doctissimus , expertissimus , dum grauiter aegrotat, suae curae relinquitur. Morbi autem spiritualis cura non est facilior, sed dissicilior; poenitens autem consuetudine ipsa veluti debilitatus lumine intellectus,aptus non est ad medicamenta pro morbo inue nienda congruentia . suae curae in morbo consuetudinario relinquendus non est. Male ergo Leandeν d S aeνamento supra citatus, dixit quod prohibitio Sacrae Congregationis Indicis respectρ operis Sane j intel ligenda sit, casu , quo poeniteuti e stet, indigere directione Confessari, ad praeeauendam n eatum in futurum , aut quando forιὰ eius explicar o necessaria βι , ut expe Pars II. C c c c cati Diuitiaud by Gorale
593쪽
eati iteratione 'mat argumentum Confessaaetas, saevirentem neu araedere animo
coaerito. Sed dicendum est . quod prohibitio S. Congregationis procedat sine modificatione , sicut & damnatio Innocentis rospectu huius prohiis
bitionis. I Dico tamen tertio. Si consuerimo alicuius peccati iam cessauit, puista si quis per in ensem , vel diuturnius tempus antequam accederet ad Confessionem extirpandae consuetudini operam nauauit, vel occasionem reincidentiae abstulit; ita ut consuetudo iam non perstueret , non tenetur me nitens interrogatus eam fateri. Ita Laarentius Maria Pifani bic ux . . qui
ita intelligendam putat hanc Propositionem: tar Eia linquit consueιudo, quanos exitu , consuetudo non est, lud fuerat
is Probatur breuiter; quia haec consuetudo, quae iam cessauit, non spertinet ad conditionem morbi praeseruis, nec remedio indiget, eamque negando non mentitur poenitens quia re vera eam actu non habet, ae seaque, quae perseuerri, legitime interimat Coulatarius.
DiIuuntur argumenta oppositae sententiae.
OBijcies primo. Poenitens non interrogatus non tenetur fateri cono
suetudinem peccandi. Ergo nec etiam interrogatus eam aperire t uetur. Antecedcua commolier a Doetoribus admittitur, & putat certum Pisana bic utim. l. Consequentia sequitur . quia , ut Suare to.4.ιu 2.p.d. . sect. I.num. Ita ait: in Me iudicio quidqu/d poenitens ιenetur icere interrogatus
d Iudice , tenetur ipse La sponte eonfiteνi; qui ι hoc iudierum uod est coacta mased voluntariam , . iamrνogatio Confessseis non addit obligationem , sed 1lsam potius supponιι , ideo enim C fossor iacte interrogat, quia paenitens babet obti gationem confitendi. 16 Res adeo primo, negando aut ecedensi puto enim quod regu lariter tenetur poenitens etiam non interrogatus fateri suam consuetudinem peccandi. Ita Κιccius hic in fine dicens: Ex dietis patet nou solam teueripαnitentem ad aperiendam CousUM o luterroga ι co uetudinem peccaui, Ied etiamsi ille non interroget, moti ea consuetudo ex ιHa multitudine peciatorum, de Mibus se accusati, a renatesiae. Sic ille , S Reuerendis us Candidus to . d A. 24.ar. 2 y.dub.q8. qui probat : TAm qina consuetuis peccandi constituiιh-ιuem secanium praesentem statum in quo iam moraιι periculo , σ Deil tale peccandi, o' Meessarivm est, vi ea , fess,e bane eo usuetudinem sciat, ut de dispo-ytione , o obligatione paeniteatis certas redIatur tum quia Coufessarius , qui Medici , o Iudicis υices gerat in Sacramento Paenitentia , non cognita cos e ludine pescantia non posset parsitenti coagrua remedii pro eius salute eis beec Unde Disitigod by Cooste
594쪽
Unde contra obiicientem sic arguitur ex eadem Doctrina Sirari'. In hoe iudicio quidquid poe nitens tenetur dicer: interrogatuς 1 Iudice , te isnetur ipse sua sponte confiteri quia hoc iudicium non est eoactum, sed voluntarium . Sed interrogatus a Iudice tenetur late. ri consuetudinem . Ergo etiam ipse poenitens non interrogatus te. tur eam aperire. Excessit ergo Pisanus vocans contrariam sentenistiam certam . Et quod munitens teneatur non inerrogatus aperire in Confessione consuetudinem peccandi, docent et lain Henriguex L . cap. s. num. a. oe in Glossa liti. A citat pro hac sententia D. Antoninum , Tabie m , Rosellan , Sylaestrum , ct Sotum , Faguadex de pracepta
17 Sed quia contraria sententia est satis probabilis, quam cum suurio ,
quod per accidens obligari potest pinnitens explicare consuetudinem, vel diuturnitatem alicuius peccati, vel Occasionis eius. Primo , si necessarium sit confessario, ut pcenuentis dispositionem , & obligationem perspectam habeat.Secundo, ppinens consuetudinem U.g peierandi explicare tenetur, quando aduertit ante illam acquisitam,quod per sequetia peri uria constit ua. tur in proxima occasione peccandi: O potes pr cauere, vel postqua iam i I. Iam acquisiuit,non est conatus expellere,adhibendo ad id media,& dilige n. tiam , quia peccat, tum dum in eam se conijcit , tum, dum eam non lollit , & tale peccatum debet explicare , ω consuetudinem fateri, ut ex plicet periculum morale . cui se exposuit. Ideo iuxta hanc sententiam. i 3 Respondeo secundo, admisso antecedente, negando consequen tiam ,& disparitas est quia dum interrogat utitur iure suo: reus vero te. netur respondere iudici iuridice interroganti; non vero non interroganti rvel melius, quia poenitens non interrogatus de consuetudine , ea celata speciem, S numerum peccatorum exprimit eum debita dispositione , ut suppono: tamen posta interrogatione consessarij , qua cognoscit illum. dubitantem de acquisitis ad licitam,validamque absolutionem tenetur ceristiorem reddere veritatem aperiendo , & sic directe confitendo consuetudinem, ut Confessarius suam dubitationem de dispositione poenitentis , relinquat. Haec in fauorem huius sententiae communis. Sed ego contrari , ut probabiliori magis adhaereo. Obi)cies secundo . Poenitens etiam interrogatus non tenetur confiteri circumstantias notabiliter aggravantes . Ergo nec consuetudi. nem peccandi. Antecedens docet Diana p. t. tr. I 4. res. Ioo. ubi probans Eccc 2 cita
595쪽
cireum stantiam copulae cum Confessario, vel poenitente , non esse necet satio in confessione aperiendam , ait: Est enim circumstantia aggravans , qua quidem non est necessariὸ confitensa , etiam si de uia paenitem interrogetur a Confessario : non enim habet itis Confessaraus ad interrogandum de circumis
flaui3s aggrauautibus, υn te nulla eι irrogatur iniuris, si occultentur. Quem . sequitur Leander d Sacrimento Plures citans to. I.de Psuit tr. .d. 8. . 3. q. 26.
Muta Cor fessarius, inquit , non potest poenitentem obligace ad id, quod non est necessarium ad confisonem. Unde optι me poterit ille respondere Confessori, se iam declarisse, quod Iuscit quia ex Doctoribus, ct ratione nouit , sed ad nil
amplius teneri;m tune Cossarius et se debet accomoda e. Sic Henrique Gr ana do,Nauarrus, Sylu ster, Hurtado S postea B.runi M. Quibus adde Ioanne Poucium in curii 2 brologi o d. s. qu. 7.concl. 2. Vbi loquens de quantitate furto sublata, sic ait: r Sι Cons Uarius petat quant i .rtem , ipse potesticere : non teneor ad bane confiteudum. Consentit Dicastιllus de Poenit. d. 9. num. r 7. ubi ait: Paenitentem etiam interrogatum is Confessario de circumst intiis ager uantibus, posse illas non fateri, licet non neget, Cr responsere Confessario, se . non obligari ad declaraudum . Iomnes Martine de Prado tr. de Poenit. qu. a. de integr.Co Τ.dub. 2. de circumflant.I.I. secundam confirmatι ouem. . , ibi: Sι autem sit castis, , quo eircumstantia nullo modo sit sub pracepto nempe nee direct/, nee in dire cte uecessitate confessionis, errim interrogatus potest Peritatem occultare, siti ut si interrogaretur de venialibus . I9 Hoc argumentum non urget contra Suareς supra , & alios; qui ex illo principio supra adducto: In hoc iudicio quidquid paenitens tenetur fa teri interrogatus a Iudice,tenetur ipse sua sponte fateri Tu doceant circum. nantias notabiliter aggravantes teneri pinnitentem interrogatum necelsa.rio fateri, consequenter etiam docent, etiam non interrogatum teneri aperire . Nec contra nos argumentum vires habet i licut enim fateamur val: . de probabilem esse sententiam D. Thoma , ω aliorum docentium circumstantias notabiliter aggravantes inter eandem speciem non esse necessario confitendas; tamen hoc intelligimus currere, per se loquendo r nam per accidens, ratione scilicet reseruationis: necessariae directionis, Sc. tenetur etiam non interrogatus aperire. In hoc tamen est differentia a consuetudinem habente r nam qui consuetudinem habet, E g. se polluendi , aut maechandi, aut iurandi falso, aut detrahendi in materia gcaui, etiam si sit vir doctus, ta credat se non indigere directione , innetur etiam non inter- rogatus consuetudinem fateri, quia iste absque dubio habet conscientiam laxam, S facile sibi persuadebit, se habere cuidentiam de recta sua dispositione , cum in eo ut plurimum decipiatur: ta eo ipso, quod habeat tam iee prauatam consuetud mem debet timere , ne philautia eum decipiat, quae iudicium hominis obnubilat iuncta illi deprauatae consuetudini . In cir- cum liamus vero aggravantibus intra eandem speciem non solet esse necessaria directio peculiaris Consessarii. -
596쪽
obiicies tertio . Nemo tenetur confiteri his idem peccatum, sed quis post multa peccata, V.g. adulteria o iuturno tempore perpetrata, Miam confessioni exposita, reincidit ter, vel quater, si haec tria, vel quatuor peccata confitetur de praesenti, S cogitur confiteri consuetudinem ant cedentem, cogitur. utique ad confitenda peccata in tali consuetudine in clusa . Ergo nullo modo tenetur ad talcm consuetudinem confitendam Io Respondeo. Quod licet per se loquendo poenitens non tencatur confiteri bis idem peccatum : sunt tamen multi casus, in quibus tenetur iterum confiteri, quae iam consessus est. U. g. Petrus Basit sociis. ut Omnes s mu i concurrerunt ad tale furtum; postea Petrus confitetur furtum,&obliuiscitur confiteri suasionem, seu scandalum datum sociis; ut illam cOfiteatur, tenetur necessario confiteri iterum furtum, nempe suasionem ad surtum . Item Titius carnaliter cognouerit sororem uxoris suae & de inde confessus hoc peccatum admonitus fuit, quod non posset petere de . bitum a sua uxore ; deinde violauit hanc legem petendo debitum, hoc . peceatum nequit aperire, nisi simul aperiat prius consessiim; & ad hoc tenetur. Similiter ergo, quamuis poenitens non teneatur directe ad confitendam consuetudinem peccatorum , quae iam confessus est, tenetur tamen indirecte; tam ut Consessarius sibi satisfaciat de recta paenitentis di DPusitione, praecipue de proposito non peccandi de caetero; tum ut ad hi. beat opportuna remedia ad emendationem vitae.
Licet Sacrament aliter absoluere dimidiate tantum confessos, ratione magni concursus poenitentium, qua-hi, Ug. potes contingere in die magnae alicu-
. ius festiuitatis, mel indulgentiae .
I T T Ane Propositionem innominatis Auctoribus tradit Coniseb dia
Xa Saeram d. 7. de Paenit.dab.9.num.93. Attribuitur etiam Petro Mar ebautio in sua Tribunali s aerament.to. I. tr.2.tis.7.qu. t. in fine, licet enitrua, ut formaliter iacet, ibi non reperitur, tamen ex ibi dictis infertur di cur a doctrina ibi tradita coincidat cum praesente Propositione. Male tameris tribuitur Cbνφορboro de Uegi in libello: Gasi, O auuenimenti rari delia Conisse ne e. z. ibi enim nihil reperitur huius Propositionis . Sed eius verba
597쪽
. I. Omnia, o singura peecata mytalia quilobet confiteri tenetur: alias se absque legitima causa abquod quis scienter reticeat, sacrilegam facit confisionem. 3 ΔPui in confusione omittis aliquod graue peccatam nou alias consebum, . violat praceptum a Christo Domno datum in institatione Sacramenti
ui culpabiliteν omittit inquisitionem facere de pretatis mortalibus eomininissis, facit confessionem lacrilaeam . suam autem diligentiam pνastaret quis debeat, arbitrio prudentis est remittendam .s Mendaciam in confessione caminissum in materia necessaria obest e fessionis integritati.
6 An satisfaciat integritati eonfisonis, qui υuam iudialdaam physicam peccati pro alio subrogaret. 7 An grauiter peccet paenitens, si pereatum mortale, quod prasenti confessioni absoluendtim subiicit, indiea esse iam alia vice absolutum 3 An sit simulatio, qua grauiter confessioni obest,teaia peccata Confessario ordinario manifestare, at s υπὸ graviora es Integritas conjissens in mamfestatione omnium mortalium mi eidemque Confessario, nou est de sacramenti substantia sed Iolum ex prae epto dia
I o obpb3sicam imoteutiam paenite ηs exeofatur ab integritate materiali comfesonis; quae ρ siea impotentia multipliciter eontingit . II. Impotentia moralis qua etiam multipliciter contingere potest' excusat paenitentem ab integritate maseriali eonfessaenis. Cum poenitens communicare , aut celebrare eo tur, o indget facere eonfestyonem nimis prolixam, auue licitum est facere confessionem dimidiatam , . quantum tuus fieri is ea angustia pose. I I Utrum quando paeniteas babet casam reseruatum, oe alia non reseruita, pos. st S uperior auditis solis restra.tiis absolaere , illamque remittere pro non reser u itis ad in f riorem confessariam.
598쪽
s. II. as Non luet sacrament aliter absoluere dimidiatd tantam eo fessos ratione mais ani consu sus pavitentiam, pard in die alicarus magna festiuitatis, vel indulgentia. Et contraritim ut minimam tanquam scandalosum rei citur. 16 Atiando non est impossibile ph3sti e, vel moratiter eonfiterι omnia peccata νIemper praecepι iam dια in .m de rategritate e fessionis est seruanduis.17 Supradicia com lusio probasar ex ab sardis a qua sequuntur ex repuli. feno
as Damnationi huius Proposiιioxiis subjiatur sententia Lumbier, Oeens,esse probabιὰ , non ob solam rationem concursus paenitentium , sed etiam ob adiunctum periculam non redeundi ad ea sisnem posse absolui dimidiataeonfissone hominem rusticum. Is Nemo vnquam admisit, quod potist quis dimidiare eo fessionem propter suam
a. Deprauata volantas mentientis nom seri impos ilitatem aliquam, vel posscam, aaι moralem, ut possit dimidiari confe*o . a I Ciaciamsi untia addua, vel variata variatar casus, quando ei reumstantia conducit, υι υariet easum, secus nou.
at Dum p Pici est masce, ct moraliter facere confessionem integram, instra
ιοι gatio ιννιι diuin .aῖ dicis Co si νε prudentesimi grauitas infamia, aut scandali pensandae est.2ψ Refertur alius easas excogitatas ab eodem Lumbier , qui ab bu damnatio. ne eximinoa poli'. a I Circum lautia saper addita a dicto Lumhier non affert impossibilitatem ali quam faetendi confessionem integram materialiter. 26 Ioannes de Cardenas conatur explicare Lay manum , & Bullembaum s
S. PRIMUS.UPraenotiones pro intelligentra Propositionis
D Raenotandum est primo . Ex Coucilio Tridentino sessI4. e. y .ct eam L . quemlibet teneri Iure Diuino confiteri omnia ,&singula peccata morialia, quae post diligentem sui discussionem memoriae Occurrunt. veνδ, ait Concilium, secas faciant, ct Deliter aliqua reticent, n il diam a bonitati per sacerdMem remittendum proponant. Ex quibus omnes Theologitanquam dogma fidei defendunt illicitam , dc sacrilegam esse confessionem, in qua pinnitens, absque legitima causa, scienter tacet in eonfessione peccatum aliquod mortale. Euamsi pure interna sint, ad laec exprimen das Diuili od by GOrale
599쪽
da, ex praecepto diuino , tempore ab Ecclesia determinato, Omnes tenen. tur , di omnino exterminanda contraria sententia . Quam olim tenuit Itominicus B alto as in Margarita Confessorum fol. . in edit. Complute i. anno II s s. quam plusquam temerariam esse dixit Sua C to .in 3 ρ.LIo ect. 2.num. 2. S postea I bomas Hurtadusto. r. Residentia saera tesol. 8. Notandum est secundo, plures elle casus , qui secundum commu nem sententiam integritati coseisionis culpabiliter obstant. Primus casus di omnino certus integritati consessionis culpabiliter obstans, est iam reis latus, nimirum , si nulla legitima causa intercedente , omittas fateri aliquod peccatum mortale commissum, & non consessum, violas enim praeceptu in a Chi isto datum in institurione huius Sacramenti Poenitentiae confitendi omnia mortalia, quae post diligentem inquisitionem memoriae
occurrerint, fuisse commissa, ut declarauit Tridentin tim nuper relatum.
4 Secundus est , si culpabiliter omittas inquisitionem facere de peccatis mortalibus commissas. Cum enim ex dicto praecepto obligatus sis omnia peccata mortalia confiteri, consequenter obligaris ea in memoriam reuocare , ut iudicio Confessoris sit stere possis, ut supposuit Concilium d.e. s. illis verbis i Post diligentem ivquisitionem. Et illis Postquam quis diligentius se excusserit, o tonsilentiae suasimus omnes, O latebras exploratieri, O c. &tradunt communiter Doctores. Sed quam diligentiam praestare debeas, ne tibi peccatorum obliuio culpae tribuatur, certa regula definiri non potest, sed arbitrio prudentis remittendum est , spectata qualitate personae , diuturnitate t emporis, & consuetudine peccandi,& aliis circumstantiis. Generaliter enim minori examine indigent qui frequeter, quam qui raro confitentur: maiori vero qui multis negotiis,aut commercijs cum peccandi occasione iunctis impliciti sunt, quam hi, qui vitam quietam agunt . Denique homines rudes non sunt cogendi ad tam exactum examen , quam alii ingeniosiores, quia illi no sunt illius capaces,& quantamquamque adhiberent operam, non possent id exacte perficere . Quare Consessarii ex alni. ne, & industria adiuuare debent , eorumque desectus supplere , ut bene obseruant Henrtqueet ι4.c s. Laynan, Antonius a spieitu S ancto , & alii . Semper tamen praemittenda est aliqua diligentia moralis, quae si non sufficiat, tunc adhibenda est industria, octabor Confessarii , ut recte notat Mulucius tra. e. uum. II S. Generaliter etiam dici potest, eam diligentiam, S inquisitionem ab unoquoque adhibendam esse, quam faceret circa ne isgotium arduum, quod ipsi multum cordi esset, ut explicuit Scotus in .g. I
7.qv.vn.ar. 2. vel quam adhiberet in aliis rebus magni momenti discutien dis. Ita Coninchius disρ a.de ιntegritate confessio vis dub. 9.numa I. vel quae vi. ro prudenti humano modo rem existimanti necessaria videhitur, ut cum Nauarro, Vas quio, HenriqueR, Gravado, Card. de Lugo tradit Leander dSacram. Poenit. .qu.63. Non requiritur tamen summa diligentia , ut tradit cum Nauano, Reginrtio, oe altis, Γοuacide Sacram .d. F. A.'pu.2. I.
600쪽
eum. I. qui hinc cum aliis infert, eum, qui mediocrem, S prudentem praestitit diligentiam, in indagandis, ct inquirendis propriis peccatis,in Cnis teneri maiorem inquisitionem adhibero, etiam si probabiliter coniiciet fire, ut facta prolixissima inquisitione, occurrerent alia peccata elusdem rationis cum his, quae in mentem venerunt. Hac diligentia. apposita , si numerum peccatorum explicare non potes, explica plus, minusue. Items spsciem peccati non recorderis, se4 solum genus explica tantum in ge. nere te mortaliter peccasse: U.g. in prauam cogitationem consensisse, noxium aliquid loquutum fuisse , hoc enim sufficiens est,imo necessaria ma.
teria Sacramentalis Confessionis Ita D. Thomas in q.d. a I . civ. 2. ar. I. ad I. or. a. Suar d. 2 sec. I .num. 3. Layman l. s.fummae tr. 6. . 8.n.T. aliique.
y Tertius est , mendacium in confessione commissum, quod in materia necessaria omnes Doctores docent, integritati confessionis obesse; quia iudicium consessionis grauiter illuditur . Contingit hoc mendacium pri.
uro, si peccatum mortale commisium absque legitima causa deneges. Se- . cundo, si non commissum fateatis, nisii sorte ignorantia te excuset, sic ullexcusat rudes, ta ignaros, existimantes, nullius peccati reos esse'si numerum peccatorum augeantὶ Tertio, si peccatum mortale ita extenues, ut leaniale concipiatur; vel e contra veniale ita aggraves, ut mortale esse credatur, quia mortala peccatu m a veniali in esse moris plusquam genere diseferunt. Verum mendacium circa materiam voluntariam , nempe pec Cata venialia versetur r communior sementia docet, integritati confessio nis non obstare, dummodo alia materia legitima subiiciatur. Quia Ieuiter . tantum iudicium confessionis laeduur ob mendacium commissum circa materiam iacuius nullam poenitens habet obligationem consessioni subiiciendi. Ita S3luest r V. Confesta I. q. 8. Solus in q.d. 8.qu. Σ.ar. 4 concl. i Nam
Diana, Mast ius, de alii contra Paltidauum , Calatanum , & alios . NOtanter dixi: Dummoda alia materia confessisnis lGitima fabifciatur : si enim tantum peccatum si tum subiiceretur: nemini dubium esse potest , consessionem irritam reddi, quia nequit essici Sacrament lina absque materia, quale non est Peccatum a poenitente non commissum i. 6 Hic difficultas agitatur . An satisfaciat integritati consessionis , qui unum individuum pli, si cum peccati pro alio subrogaret. Habuit quis
V. g pollutionem, vel sodomiam cum puero, alisiaciet ne integritati. , ac confessionis praecepto tet si leui alias mendacio) confiteatur habuisse cum foemina e siquidem circumstantia maris, vel foemina in pe atis contra naturam , nec mutat speciem secundum quosdam , quos sequitur Diana p. 7.tr. a. res et . nec notabiliter aggravat, sed aeque graue peccatum est, ut nonnulli existimant . Similiter habuit quis rem cum Maria, satissa
ciet ne si dicat , habuisse cum Ioanna Occidit Petrum , satisfaciet, Pars II. D d d d si con.