장음표시 사용
621쪽
quando potest esse sine tali consuetudine , ut quando occasio ex sua natu. ra est talis , prout ibi expli Labitur . Consuetudo autem peccandi plerumque catur sine occasione proxima ; ut patet in eo , qui se polluit stequen- .r ex sola fragilitate propria, detrahit , & deitaetionibus utitur in qua os occa sion e iracundiae, &c. Quae diuersitas patet ex hoc ipso Decreto ri u ex pro criptione Propositionis 6 r. liquet,nunquam impendendam , eila absolutionem et , qui habet occasionem proximam peccandi, quam . puleii , & non vult relinquere et habenti autem consuetudinem peccandis tum constat esse negandam, aut differendam absolutionem , si nulla spescat udati Oms appareat, & tantum Ore profert consiuetudinarius se dole. re, Se Proponit emendationem. Notandum est tertio : Ioannem Sanciam in L 8. selectinum.'. conten. dare , semper Confessarium debcre credere poenitenti asserenti, se dola. rc ..c habere propositum non peccandi. Et citat α'idiam de Coniuch r. 8. de
aientem. Et quamvN paenitenti tredendam es id , quod afrmat. Et porit citare multos alios, qui edndum doctrinam tradunt, quae vera est, quan clo nullum indicium , nulla ue conicetura apparet in contrarium. Uni eis ipse oati. eb post ea verba relata,immediate subiungit: Si verὸ aliqui 'obstit υρ β ηοVet desierore occasionem illi non est erdendum . Et Corduba etiam rela o dicto suo subucit exceptiones. Reliqui etiam Theologi eam pro Politionem uniueis ilem limitant modo proximε explicato. Etenim c. d. de Lugo de Poenui. d. a . secti . num. Is 6. quamuis dixisset alibi , Confessa. rium debere credere poenitenti , sic ait : Certum est , quando sacerd saltenta e fuetudine praeterit a , oe propensione, altisque circumstantise , iudiscat , paeait ntem non auertisuscitvter ab iis pecca o , non posse e m abfobuer', qu inlumcurn Τue paenitens dicat se d te quia si Sare, dos i s non eredis, no h ibi t tu dicium requisitum ad co θνηndanu absolutionem . .AEntonius Peret f. se Pressit. d. I. e. , num .6ψ. ait : secuu 3 quaeritur, An Confessa ius d beat credere poeniteuit, obsolutionem coin re , si dicat o fe habere attritionem , sis coutritio iem veram : Respondeo , deste e , dummodδ uon sit praesum-
o fortior tu contrarium : qualem prasomptio. nem meo iudicio , sitiet frequentia relapAs , oes potis medii emendationis. Impo iis enim est , moraliιer loquesndo , hominem sud confiteri , ' O semper, si bi , quanto facitis e Lewevdutio , in proposim memendationis est ferium. acare plasamon dum est , eum , qui ita confitetur , ct m post frequentem eo feso, m relabitur , cum Posu facile emendare peccatum , non habere propositum esseax. Iiccstitias,
tentique aseinanti , se habere retractationem , ct propositum non peccaus , ei edendum ιβ , deinde F 2. subiungit. ΔPuan o autem an circum anti's constat s aut pracenter time:ο ν illam non
622쪽
divositam , quamlumuis dicat se dourim , s propositum habere requilitum , non est illi crede dam. Eodem modo . di in eodem sensu loquuntur caeteri I neologi , qui hanc rem ex professu tractant , dum dicunt , credendum esse poenitenti affirmanti , se dolere , & efficaciter proponere. Em auocii euusens. Quoniam impossibile est , quod alicui latinficiat uictum priuati hominis , quando habet indicta , Sconiecturas uris gentes la Oppositu ni , S ex patre illius priuati hominis nullum aliud est
moriuum , nisi datum simplex illius. Cum ergo Confessarius non obli-gutur ad impolubile, utique nequit dici , quoa tenetur credere , ubi vi dot coniecturas vigentes in oppositatu partem. Certum est autem , apud Theologos, negata dum et se absolutionem ei poenitenti , quando ex circumstantiis cogitoicu Confessarius , illum non habere firmum propolit am resistendi consuetudini, siue abstinendi a peccatis consuetis. Quia Con-Lusamus non potest impendere absolutionem pinnitenti, quem cognoscit, non esse recte dispositum et alioqui pollet data Opera impendere absiau tionem inualusam.
Notandum e st quarto , non posse denegari absolutionem inuito poenitenti, qui habet consuetudinem peccauui, di primo de peccatis, in quibus est consuetudo confitetur, si proponat emendationem , & paratus sit sumere, di exequi media ad ipsain consequendam. Ita docent , vel potius supponunt Theologi post Thomam Saucbeηι 2. Dee Map. y . num. 4s. Et facit S. Hιeronymus ep. 46. ad Rusticum , di resertur in c.βepties d. I., de panrt. Nou solum septies , sed etiam sepe uagies septies delinquenti , si
cstuuertatur ad poetitentiam, ρeeeata es udonautur . Non nego tamen illi ,
de eius consensu, posse disserri absolutionem , solet enim Confessarius suadere suauiter poenitenti esse ei utilius , quod differatur absolutio pro maiori motivo emendationis futurae , cui suasioni solet annuere poenitens, cum ex animo desiderat emendationem in posterum. i . 6 Nolandum ein quinto: Quod si poenitens sit recidivus, habet tamen verum dolorem , firmumque propositum peccandi, possit absoIui. Haecque eit communis , oe vera doctrina , ut inquit Card. de Lugo supra , quia signat rationem , his verbis r luia dispositio sussciens est dolor , σ pro ρω. um praebens , non einendat. ofutura; atque ita potirit absolui, lic/t lassicetur relapsurus, ci infra subdit: Ad iudicium ferendum de dispositione prasenti de se it, si peculiaria signa doloris ostendit e Item se iam adbobust euram aliquam ad consuetudinem extu pandam , si nunquam admonitus fili de mediis adhibendis ad tollendam consuetudinem e nunc autem admonitus libenter ea su cipit , in 'roponis adbibere ea medii. Ego puto sequentibus regulis ostendere , quaa do adesi verus dolor, di sicinum propositum emendationis, ac spes istius, in recidi uin
Prima est si peccator recidivus, licet pluries consessus , non suit admonitus de suo pessimo statu, in quo vivebat , de periculo, in quo existς'bat
623쪽
har sua anima ; nec ei assignata fuerunt media ad eam consuetudinem a vincendam ; inde vero admonitus recipiat admonitionem , & increpationem libenti animo, de praeseruariu a praescripta ad non recidendum ample etatur, proponens emendationem. Ita Card. de Lugo relatus, Toereeilla hὶen. I M. Corelian 237.CDVs,dc ali . Ratio est, quia non est dubium , quod attenta humana fragilitateὶ passio obcaecat potentias cum tenebris doli, &deficiat lux animae ad videnda execrabilia damna culpae; de si Cosessor sua, ut vento Qq doctrinae non expellat ipsas nebulas,& luce veritatis no accedat lumen considerationis, quod habitus prauae cosuetudinis prorumpat in alios actus. Et go spem bene fundata potest habere Confessor,quod lita luce pinnuens exeat a vi Is lubricis, S tenebrosis culpae , dc consequenter, dcc. Vnue infert Corella num. 276. quod quando accedit poenitens cum aliqua Consuetudine peccandi, interrogandus est a Confessario, si in alijs conses sonibus eius oculi aperti fuerunt ad cognoscendum statum prauum lucra
monitionis . oc tradita ei tuerunt media ad eam consuetudinem vincen dam , de si dicit, quod non , absoluatur , tali admonitione praemissas S med ijs adhibitis.'Bene tamen docet Suarekto. i. de Relig. ide iuram c. 8. num. 7. Poenitentem teneri ad acceptandam aliquam poenam, vel assileti O. nem pro praua consuetudine tollenda: quia unusquisque tenetur procura re remedium , ne amicitiam cum Deo amittat ,& consequenter illud ac ceptare , cum a Confessario affertur. Imo Faguncta in Decal.to. .l. 2.c. 9.n Mn. 1. Dι ina res. V. de alij docent , quod hic nunquam admo. Nitus specialiter, ut consuetudinem iurandi, &c. tolleret, statim absoluen. dus est , cum acri tamen admonitione , ut se corripiat, de eam euellat. Secunda regula. Si recidivus ipse licet non extirpauerit consuetudinem tamen conatum aliquem emendationis adhibuerit, eli absoluendus . Ita c.idis. de Lugo supra, Corella. & alii cum Laymano l. s. tr. 6.c.4. num. IO. qui
hoc his signis cognosci posse notat. Print o si post proximam confessionem
Tarius , quam ante so ebat, lapsus fuit. Secundo , si med ijs usus est , quae ipsi contra peccati recidiuam a Confessario imperata erat. Tertio, si Occa sones extrinsecas peccandi, quas remouere debuerat, oc pollicitus erat ν re ipsa amouit r sequitur Corelit hic anum. 27'. Tertia regula. Si reci illuus , quamuis nihil horum praestiterit , tamen in praesenti coit fessione specialia , qualia antea nunquam , doloris signa ostendat, quibus praesum ptio illa de mala contentis dispositione merito elidatur. Ita Asm. σCard. de Lugo loris relatis. Torrecilla bic num. IIo. Corella nu.χVI. Reifen Itiel, & alij. Quia etiam adest landamentum ad credendum , quod veniat pinnitens cum proposito firmo emendationis Bene tamen notat Corella. ista signa extraordinaria lacrymarum, suspiriorum, Sc. debere oriri ex eo quod peccatum magis tunc pungit animam I aliquoties enim lacrymaet maxime mulierum in solent esse ob motiva temporistia. U.g. ex eo quod
sint in aliqua pressura , Sc. quam referunt Confessario, ta de istis non loqui.
624쪽
loquimur quae sunt lacrymae Esau , de quibus dixit Apostolus , non inue.
nit locum poenitentiae , quanquam cum lacrymis inquisiilet eam , ad Hebraeos e. ra. quia dolebat , plorabat ob motiva temporalia, ut dixit D. Thoomas r non dolebat de peccato , sed de damno temporali , &c. Idem etiam Corella num. 1 38 hinc infert , quod in tempore millionis potest dari absolutio cum maiori facilitate , quam in alia occasione: quia vix adest a minia quae auditis minis flagelli Divini, horrore culpae, periculo status , rigore frictissimi :. S severi Tribunalis Supremi iudicis , terroribus aeteriti talia Poenarum inferni, non compungatur. deteri eatur cognoscat suum prauum statum,& de melioranda vita. Quarta rcgula. In articulo AEut periculo mor is potest , S etiam debet dari absolutio recidivis ἱ quia tunc in his praesu. mitur verus dolor , di firmum propositum emendationis . c orella
Haec doctrina potest deseruire etiam in consuetudine negat tua , seu in casu restitutionis faciendaeinam quamuis semel , aut iterum admonitus, ut restitutionem faceret , si id executus non sit , cum tamen exequi potui nset , non si regulariter absoluendus, etiam si denuo promittat, antequam re ipsa id praestet: iti dicendum est ei a Consessarior Tu prius praesta t ammcium , ct ego praefribo meum: ut docent Caietanas V. Restitutis e. 6.& alij communiter. Tamen si nunc euidentiora voluntatis suae de restitu tone facienda, indicia proferat , potest eius promissio acceptari α absolutio
dari, ut docent La3man l.e. nam. II.&alii communiter.
8 Hic non omittenda duco solida indicia debitae dispositionis, quae an
fert Pratelius to. s. de Saeram. c.6. s. T. nMm.8 6. nimirum. Primὸ , eonfessfacta post diligens conficientia examen jdque ex proprio motu mon ex parenta, aut magistri,altera fue auctoritatem babentis imperio. Eam autem aecurate fieri postset, cum oe si gula peceatorsi species, ct determinatus eorsi numerus cum circum fantiis malitiam aggrati 3κtibus dist mcte ea primuntur. Secundum gemitus, lacryama, suspiνia,alia e huiusmodi signa intens doloris.Tertium discultas grauis superata In re egendo i fami ali luo erim ne , quod in alijs eonfessonibvs pra pudore fuerat pratermiss7 m . Vuartum longum, ae mblestam iter to fessionis causa sinseptum. .euintum , Meemosyna, ieiunia , orationes , Missa , Iacrificia oee. De oblata ad obtincndam gratram vera paenitentia.sextum generalis eonfiso pere torum totius vita. Sep imum prompta voluntas ad I beundas graues pernas in peccatorum satisfamonem e aut dictilia remedia aduersus relapsum abdhibensa. Octauum occasiones petrandi magisa cum animi lucta abrupta r aut graues tentationes βuperat s. Nonam abstinent a d yteeato per dies aliquot ante eo fessionem, idque illius intuitu. Hac enim oe similiasigna satis ostendum paenitentem ice dere eum vero peceatoram dolore , ct sincero emendarionis proposito. V ideatur
etiam Paulus Segneri in libello , cui titulus. Il ConstiFore istraito c. q. His praenotatis, sit.
625쪽
Stabiliuntur assertiones iuxta Decretum
p π Ico primo. Configitur censura huius Decreti quaecunque proma
Est titio, quae negauerit, pota Confessarium negare , aut uifferre absolutionem , concurrentibus simul tribus circumstamus : prima, quod P Lemtcns habeat consuetudinem peccandi; secunda , quod nulla sit spes emendationis; tertia , quod solo verbo tenus asserat pinnitens, se dolere,oc proponere , s ne eo , quod detur sgnum sulficiens , quo colligatur pinnitetis loqui ex animo. to l at et ex tenore eius propositionis damnatae , d merito confixae. Quoniam iste talis non habet propositum efficax non peccandide caetero ac proinde non excludit volutitatem peccandi , quae requiritur a Tridentiano, ut poenitens ad Dei gratiam in Sacramento Poenitentiae impetrandam se disponat. Ergo non est ei impertienda Sacrametatis absolutio. Conseque eia sequitur, quia nisi ex parte pinnitentis adst vera materia requisita ad hoc sacra mentum, quq est actus pq nitentis, non conficitur Sacramentum. Ante. cedens quoad prima partem costat ex dictis,quonta hoc interest inter pro . positum efficax, S inefficax ; & ex hoc colligitur efficacia doloris, S consequenter non esse verum dolorem. qui enim vere dolet, non remanet asse. et us ad id, de quo dolet, nec ad media ducentia ad illud immo omnia media ad illud vitandum adhibet. Nec quia dicit se dolere, di emendationem Proponere, est ei credendum : licet enim in confessione pet nitens sit testis, ct reus , & ei credendum sit tam pro se quam contra se, dum contrarium non appareti non tamen ei credendum est, quando contrarium apparet,ut est in casu praesenti, in quo supponitur nullam apparere spem emendationisi ac proinde non esse verum dolorem , qui est de essentia huius Sacramenti .
. M Confirmatur. Si nulla in poenitente apparet spes emendationis, consequens est, ut dolor , quem profert, sit & appareat fictus, S simulatus : si enim apparet verus , aliqua emendationis spes affulget. Ergo Pro positio id tacite saltem profert, ut neque deneganda , neque differenda sit absolutio ei, qui apparet ficte , di simulate dolere de peccatis. Quod magis deducitur , dum subdit, Dammodo ore proferat se dolere. Quid enim hoc in , nis , dummodo ore , S non corde , quantum apparet e At qui hoc proferre, a Christiano alienum esse debet r confessio enim cum dolore ficto non solum nulla , sed de sacrilega est, &similiter absolutio , maxime cum Consessatio ille dolor fietus apparet. Merito ergo haec Propositio hoc Decrcio adimitur. Dices.
626쪽
Dices. Consessarius non potest iudicare de internis Ergo debet ei
sum cere, quod poenitens ore proferat doloret , & emendationem: aliter, dum ei non crevit, habet ipsia in , ut dolosum , S simulatorem, & est coa. temnere ipsum , eique iniuriam facere, vidu D. Γ bo nas. 2.2.3. 6 iar. . ia Contra. lino Conlatiamus debet rudicare de iistemis , . scilicet draconscientia pinnitentis, qua ritu tamen poleti per externa, diligentia,& laga. citate adhibita ἱ eius enim fotum est internum . Cum ergo nuda emcnda. tionis spes apparet,& dolor videtur fictus , debet denegire , vel suspendere sententiam . Etiam in humanis negoti s , dum aliquis videtur ficte procedere , & mentiri, etiam si ore proferat se iid rin . ω veracem , non est prudentis ei credere , sed cautius ex stloranda est veritas , quanto magis in grauissimo negotio animae. Do trina n. Thome trinitatur illa conditione. Vbi non apparent m is sta induta d malitia aluuius e de restringitur ex illa ratione, ne contemnat, aut offendat proximum . At differre, vel denegare absolutionem poenitenti. cum aliquod argumentum adesi ipsum
si te dolere , non est illum contemnere , vel Oiseudere , sed eius saluti consulere : Ergo id reete, de ex charitate fit. a 3 Dico secundo. Haec propositio: Confessarius in ameti hypoth si teneo
tur credere pae itenti dieeuti se lolere , ρ oponere emendat ouem , rema net virtualiter hoc decreto confixa. Ita Ioanetes Cardeuas bie differt. I9. s. 6.
ι Probatur duplici manifesto argumento. Primo. Virtualiter damna intur propositioi quae est antecedens eu talenter inferens propositionem damnatam , iuxta saepius dicta. Atqui praefata propositio talis est. Ergo virtua. liter damnatur. Probatur minor r nam propositio damnata , dum dicit, ConsesIarium de iere statim absoluere , didit quamuis alio tenore verbo. rum Consessarium debere credere pinnuenti a stirmanti ocelenus , se do-lcre, & proseonere; cum non poisit absolue e , nisi id credens. Sed ex eo quod in omni hystothesi Confessarius teneatur crederinpoenitenti asserenti se dolere, Id proponere , euideliter insertur , quod tenetur ei credereo , quando id dicit ore tenus, & sine signo indicante , quod illud dicit et x animo , etiam si nulla fit spes e nendationis , quae est coniectura in contra orium Ergo ex eo , quod Confessiarius teneatur in Omni hypote si credero affirmanti se dolere . & proponere, infertur euidenter propositio damna. ta. Secundo. Propositio est virtualiter damnata , cum est incompossibilis cum ipsa damnatione : nam eo ioso, quod ditae propositiones sunt incomta possibiles in veritate , non possunt esse simul verae, Oc consequenter coipsb , quod una sit certo vera , altera debet esse certo falsa. Sed praefata propohtio est incompossit bilis cum ea damnatione. Ergo praefata propositio est virtualiter damnata. Minor probatur . Non pollu iustare simul haec duo de quod Confessarius in omni euentu teneatur credere poenite mi aD
627쪽
absolutionem , qui non credit , poenitentem id affirmare ex animo, sed verbo tenus. Atqui propositio , de qua in praetenti loquimur , cicit primum : S uam natio statuit secundum. Ergo praetata propositio est incom. possibilis cum hac damnat ione. Is Pol ro cum propositio damnata contendat , non esse negandam . nec diffcrendam absolutionem poenitenti habenti consuetudinem peccauis di , etiam si nulla sit spes emendationis; di hic defeetus spei emendation:spoisil se tenere ex parte poenitentis, ita ut pinnuens non speret emenda. tionem suam futuram , S possit se tenere ex parte Confessarij, ita ut ille solus ac speret de emendatione , hic dubitatur , de cuius desperatione loquit ur propositio: de dicendum est cum eodem tσanne C denas e. s. n. 99. propositionem loqui , quando Confessarius nullam concipit spem emendationis pq nitentis propter consuetudinem puccandi; quia cum propositio
contendat, Confestarium non posse negare, aut cisserre adsolutionem, aleundem resertur desperatio emendationis futurae, ad quem spectat negare, aut concedere absolutionem . Contendit ei go propositio, quod quamuis Consessamu e speret de emendation e , non potest negare, neque differre
absolutionem, si s ce nitens dicit , se dolere, di proponere. Quem defectum spei potest dupliciter habere Con fellat i us. Ρ.imo , si videat ipsum pin.
nitentem desperare de sua emendatione futura ; in quo casu ipse etiam Consessarius amittet spem emendationis suturae: Secundo si non appareat in poenitente hic defectus spei; Consessarius autem ex diuturna consuetuis dine, & alijs circumstant ijs nullam spem concipiat de emendatione pet ni tenus futura , quin potius de illa desperet. Is Dico tertio: Cum Confessarius videt , poenitenti habenti consuetudinem peccandi , nullam inesse spem emendationis suae, debet propo-ncre ei moliua , per quae melius disponatur , donec perueniat ad conci .piendam spem emundationis suae: quod si non consequatur, quamuis dicat poeuliens , se dolere, S proponere, poterit, & debebit negare , aut dis. ferre abiblutionem poenitenti etiam inuito, & coirarium asserere subijcitur damnationi huius propositionis. Ita Io innes Cardenas cit.c. s. σ.IT ' Probatur prima pars. Quia quamuis non sint physice impossibilia propositum non peccandi , di defectus spei, sue desperatio de emenda.
tione , est ιnagnum impedimentum , ut eliciat verum propositum emendationis, atque adeo inde prouenit, ut non sibi satisfacit de vera dispositione poenite litis. Cum ergo ex parte pinnitem is non sinueniat Confestarius nisi die tum illius de suo proposito, & inueniat in contrarium illam urgentem prς sumptionem cotra veritatem propos ii poterit, & debebit absolutionem differre poenitenti etiam inuit O , usquedum sibi constet de rata dispositione poenitentis i cum etiam non possit impendete absolutionem , nisi poeni-ienti disposio , donec habeat satisfactionem de dispositione poenitentis , non potest illi impcadere absolutionem.
628쪽
Is Patet secunda pars ; quia idem est sensus propositionis damnatae, Et hic est scopos prἔcipuus huius damnationis, neq; quod stante desperatio
ne poenitentiS de tua ς mendatione , quam etiam cognoscit Confessarius , de quod pinnitens orerenus cicat , se dolere , S proponere neque sit aliud indicium ex quo cognoscatur , quod dolet S proponit ex animo ; scandis.
Iosum est dicere, quod non possit Confessarius negare , aut differre abiis.lutionem.
is Et id , quod dixi de eo casu, in quo rinitens habeat desperationem
emendationis suae cognitam a Confessario , dicendum etiam est in casu , quo ipse Confessarius habeat eam desperationem emendationis , quamuis ea non appareat iii poenitente , si tamen Confessarius ex ea desperationera, sic ex modo. quo pinnitens affirmat se habere propositum emendationis , quando non videtur dicere ex animo, sed oretenus , credat pinnitentem vacillare in proposito emendationis. Numquam enim potest absoluero , nisi prudenter sibi persuadeat, poenitentem habere id propositum firmum emendationis , sicut etiam dolorem de peccatis praeteritis. Unde contrarium asserere remanci hoc decreto proscriptum. Quia quamuis aliquibus
verbis differat a propositione damnata,sensu tamen non differt. Nam per ea verba propositionis: Et si emendationis spes nulla appareat , non limitatur ea propositio ad hoc . quod ea desperatio emendationis sit in poenitente, aut in solo Confessario . Ita Ioannes Caν deuas locis relatis.
2o Dico quarto. Illi peccatores, de quibus probabile iudicium nequit fieri de eorum vero doIore, de firmo proposito , attendendo ad regulas sic fgna supra adducta , uon debent statim absolui, sed eousque differenda est absolutio quo probabile iudicium nequit fieri de legitima dispositione.
Ita Arriaga io 8.d. 38.ρα6.num. Ip. Riceius . Corella , de alij his. Suadetur ista dilatio. Tum ne Confessarius exponat se periculo con ficiendi nulli ter Sacramentum: tuni, ne decipiat poenitentem putantem se rite, Sc valide absolutum , qui tamen eum dolore ficto non potest ab solvi, tum quia in consuetudine peccandi , de qua est sermo, debet Coa. iussarius experimentum dimere de veritate doloris, & mrmitate propositi in futurum , quia voluntas consuetudine ligata ferrea est , sic aduersius, peccantem pugnacior ex ipso facta est, nec eam ipse, sed inimicus tenet, ut loquitur Aug clivus a. confess.e. . proinde magnum est ibi fundame tum dubitandi de illis, sine quibus nulla est absolutio . Ergo Confessarius tunc non differens absolutionem, nec saluti poenitentis consulit, nec suae. M Unde communiter rei,citur, de bene sentetia S epham Baa DTbeo ι.
niores,qui sese polluunt, atq, reincidunt semper in eade mortalia peccata, etiam si non conantes ab his abstinere. Unde de istis. de similibus recidivis intelligi rur id , quod inquiebat s. Franciscus Xauerius, reserente Tarselli ust l.6. eius Uiιas. II. scilicet , Confessionem non continuasequetur absolutio.
629쪽
Nec habenda est ratio de eorum instantia quoad absolutionem , quae pro-υen ii magis ex quadam superbia , quam recta voluntate emendationis , utriete docet c ontensonus ae poenιt. Oss r vn.t.2. pig. Is s ast rens dictum val. oe momentosum S. Prooerι m snt. . ut i tam digvum miser cordia , qu m amfr, G quid tam indignβm mis ruor ia , quam superb/s miser ea 2 Quanto autem tempore debeat differri absolutio pro hoc experiis mento . hoc re mutuur prudentiae Confessarij. nam quamuis S. Franciscus Xauei ius supra relatus inter conseisionem , , ab solarione in bidui , aut tridui inoram exempli gratia afferat: potest tamen longius tempus intercedere , si videat Confessarius expedire secem tenti, ut docet Contensonus l. r. pig. ἐ3 l. lino usque ad mensum posse differri docent se fur p. r. et D. r. c. 1 .num. 24. T Ba b. a S. Faustode Poeme. . q. 99 Quod ramem raro potest esse utile poenitenti, ut intra fusius. Interim ante absolutione debet Conses.sarius praetcribere huic recidiva aliqua pin attentiae Osticia , quibus ad coagnitionem, verum dolorem,oc detestationem peccatorum , ct firmum pro. positum non amplius Reccandi perducatur , ut recte P. Eyme reus de Ronis in re. de S ς. ra ram nis, m Sexuer,s Le. . versias finem . Addit GHalms t e. haec verba: Audita tamen si Eutis hebdoma sis ipsoru n confiso te, bo modo per filutaria monita. στ ορρortu ta remedia at ipsim abs lutionem impetranudam disponet ,ρ- ι dum text. v c.quoi quidam, de parn t. ct remiss
Incidentes dIsicustates ref luuntur.
a 3 D Rima difficultas est hie resoluenda . An quando Confessarius pro-L ptet diuturnam consuetudinem μeccati desperat de emendatione poeintentis ua futurum , & pinnitens dicit , se habere propositum non , peccandi , si adhinens dilige ullam, sibi prudenter persuadeat poeniten. thm habere dolorem , di verum propositum emendatio ais, pollit illum .
absoluere. Ioannet Cartinax e. s .uum.46. in Corellanum. 274. affirmant, mori,
quia cum tali iudicio quod poenitens non emendabitur, est compatis bile verum propositum emendationis , cum sint in diuersis temporibus , propositum depraesenti, S reincidentia de futuro. Atqui pinnitens ha. hens verum dolorem, S propositum emendasionis potest absolui. Ergo Sc. Et si dicas , hoc videri condemnatum in hoc decretia , quo condemna. tur dicere , quod pollit absolui , quamuis nulla spes emendationis, appa Teat : Respondent, quod non con emnatur quod poenitens possit absolui Praecise , quia non adest spes emendarionis, sed iuneto cum hoc quia propositio dicit, iussi resolum quod pinnuens ore dicat , quod dolo at, de
630쪽
Comment. in Propo roscr. Propos. m. 6o 7
emendabitur , dum ore tenus profert se dolere ἱ σ proponere emend :tio rem. At qui haec responsio,& resolutio non fundatur solum in eo, quod Ore dicat poenitens , sed in aliis incinuis, quae persuadeant suum propositum verum pro tunc , quamuis postea non sit impleturus. Elgo dic. Illam doctrinam citat, S tenet tanquam probabilem Manuel d Conceptione de Pant.d. 2. q.
Ali negant dum desperatur emendatio. Quibus videtur adhaereret S.Carolus Borrameus p. I instructpastorata. I s. dicens, Mi praeterea consuliam GDiationem isserre : donec euidens appareat emendatio in js, qui ιam ιβι dio sunt, at poli centur, quod se eximent a peccato : tameu Confessario prob bilem D. tant metum , ne contrarium contietat. Pro primis illis verbis, Est praeterea eo ait Am lingua Italica , in qua Bonomaeus suas instructiones scribit, habetur, L 'eratur adhue absolutio donec , oc. quae verba videntur non tantum importare consilium , se etiam Obligationem. Ego puto requiri, de sufficere iudicium probabile cle emendationes, licet habeatur etiam timor de contrario. Unde amplector doctrinam PG-tesi' de Sarram.e.6 LT.num.83 3. qui Opposito loco S Borromaei respondet. Si praedicta verba importent Obligationem , intelligenda esse in casu , quo rationes istius metus sic praeualeant rationibus contrarijs , ut Confessarius non possit prudenter iudicare poenitentem esse re ete dispositum, ut ple rumque contingit in exemplis , quae inidem adfert: Ex boe, inquit Sanetus, genei e esse solent plerique adolesceu res, quι in otio vitam agunt , qui luxuι dediti , crapulum , O inhonestos amores sequuntur, qui libidinιbus pascuntur, verba obscaena proferant, marmurant, in Od s, ac detrectatιombat versantur quo iidie, CT ι onfessionem differunt in υltimos ΣΦuadragesima dies: subdit recte Pra telius. Cert d non es credibile S. Baeromaum tantam eratita dinem requ si ιisse defutura poenitentis emendatione , ut omnem probabilem relapsus formidinem emel erit. Imo iudicium illa d , quo Confessirius iudiearet certam esse poenitentem non esse amplius relapsurum , esset temerarium , utpote repugnany iu corii an
tia, ct fragilitati humana. Quod procedit etiam respectu poenitentis; ste quenter enim euenire potest, ut quis habeat explicitum , di firmum propositum in futurum non peccandi siue venialiter , siue mortaliter, di si mul habeat non tantum suspicionem , sed timorem , aut persuasionem quod prae infirmitate , ct inconstatia animi , quam saepe expertus est data Occasione peccandi, non vitabit peccata , sed occasioni succumbet , nec tamen ideo illi neganda est absolutio quantum est ex hoc capite ut cum
multis docent Diana p. I.tr. .res. I I T. Dicastιllus de Paenit.d. 6. num. 246. A ton .d Spiritu Sancto tr. . . I.sect. 9. nu. 26. Banus V. Contritio nu. I 6. Nam
ad propositum firmum non requiritur, ut poenitens habeat certitudinem seu credulitatem se non peccandi in fu virum, quia credere se non amplius peccaturum supponit quandam superbiam r aliud enim est proponere
non peccare in futurum, aliud sibi perseadae, & certo iudicare se persi