장음표시 사용
631쪽
ueraturum ἔ illud prius est voluntatis , pendens tantum ex praesenti pro . posito , hoc veto pollerius cst intcile eius, S pendens ex futuro euentu. 14 bucunua aitficultds est . Vt ruin habenti consuetudinem peccandi lethaliter , & simul habenti propositum emendationis cognitum a ConfeDDi ica , possu iiic iacgarc , aut uifferre absolutionem , etiam sine consensu ipsius Pinnitentis s1s Et suppono primo, semper expedire , di melius esse per se, quod
vhi onfessarius dilaturus cst ab lolutionem id fiat de consensu poenitentis; ita ut pinnituus cognoscat , animae suae , & emendationi propriae esse viselem eam dilationem absolutionis : nam correeti O, quae spontanee accipi. tur , fructuolior est, quam ea , quae accipitur a poenitente inuito, S induegnabundo. ita communiter Doctores. V nde non placet Thmas Hurta.diai de ab ε ωι on S ac fame tati tr. I.c 6. res. 24. num. I 6. dicens quod si voluntate poemtentis absolutio differtur , non erit ita esticax remedium; Φ
16 Suppono secundo , quod quando poenitens est sum cienter dispo.
sitis, S ex dilatione absolutionis timetur dainnum potius spirituale, quam speretur vi ilitas poenitentis , ut puta , quod taedio affectus non redibit, vel in desperationem ietus habenas vitiis laxabit, Sc. non potiri licite differri
absolutio. Ita F ancileas a Iesu Maraa tr.6.c. .pu. . num 66. Pratelusa &alii communiter cum card.de Lugo supra num. aduertit etiam Corella
17 Nonnulli putant, recidi uo si sit bene dispositus ad absolutionem
per verum dilorem , ct firmum propositum, S hoc appareat Confessaricino debet e denegari absolutionem ex eo quod vix dilatio absolutionis pos-st ill f prodesse , ct magis prosit frequentia confessionis. Sic Die istilias de Sac am .is. 2.tν. 8 d. IO. duo. 29. his verbis : Ηὶc profecto balent non pauci , ct fateor me haesisse non rar3 , sta id en m aliqui dicunt, disse, eudam esse i ita aliquo. ties abs tutionem , donec ab in appareat emendatio , id expe tensia eompertum es non raro nocere, nisi fiat interim, dum melius inst uitur , cur atur de totare , laxi a ea , qua d xi d. 6 dlib. 2I. De catero praeue dilatio ν aro prodest , σμορ nocet , o ι 'em Ioaunes sanch,quem ibi rettili , nn satis probat bot reis medium , er Confisa V experruutur uon f moer bene Deceder/ , imo Iape mal8. Sic enim multi Confus rium mutant, vitam noua serιes remediorum in isti t, σpis primis vitιbus beneficιam absolution s accipia i , eum quo si postea non succe tant,mutant , o pergunt a t alium , reintegra ido etiam ab inuio caulami, Er litem. nish e suter monuertis consssarios id psem debere exquirere dpoeni entibus, quos non rarὸ tales iuuenient . Sed quid)uid d/b e βι , quid faciendum ,si .li ἐt cou adeat alium Confessarium , nec confessionem per totum annum omittat, sed tundem iterum vac sepias consulat, pe atque alsolui, nubia tamen oppaνeat emendatio 3 an ιste sic re etendus est cin potius aliquando ab
632쪽
Comment. In Propo rostr. Propos. LX. 6os
poterit pro tesse , si alioquin ille capax est hic nune , quando accedit n. msi non sit capax , nulla est quaestio , sed certam est nunquam esse abso luendum.
Muodsi capax est qa indo aci edit , aliquoties putetur pro medicina neganda absolutio , cuν toties, oe non θρι ust aut cur , si temper est east lx , non semper illi confertur , maxime si iam exρ rimento notum sit, non esse illi υaldὰ molestum aliqho ies absolutione pristara Vnde illud remediuem non video, quid commodi post tunc habere e Imo potius incommodi , dum privatur gratia Satramentia oe a dixi 'iis, qua intuitu illius Nid fusepti dari solent, alioqxin non danda. Propter bac, oe similii raro fateor υtendum iudicio praedicto remed o neganda, au disserenda absolutionis , d9rum lue -bi semper υidetur , paenitentem capacem tanta I alia illa ρ iuare. Neet intum a fimo prodesse illam siue metum , siue mae. Iiam negata absolutionis, quantum auxilia gratia , or gratιa tua absolutionis impense, se lusa conuenientia temporis accepti ad mesius instruendum , ct dispo. nondum , Ut iam dixi. In hoe ergo negotio quando iussa , ct ration ibιles eausa non tollendi praedicIam o casionem subsistunt, etiamsi sepius reincidat paenitens, nec cogendus est illam tol re occasionem , nec priuandus absolutione , etiam fa-pis ρ recidivus: quin potius hortandus, Ut Iapἐ veniat ad confestponem , aliaque media adbibenda, qua , spectato personae statu , σ opportunitate , prudeurico F.ris expedire videantur, in quo vix , imo ne vix possuιt aliqua certa regula absignari. Hae doctrivaste, quantum a me fieri potest , decla/atur. Vel illa absolutio iuve est neganda propter frequentiam peceandi , vel propter occasio
nem non vitatam , non propter hoc ultimum, quia non tenetur hιe O vum , is
supponimus, vitare , non propter illud prius , ut probat discussus factus , quia illa negatis absolutionis vix potest pro tesse , nisi fort8 rarispmd , magisque proderit frequentia confessionis , O fν quens beneficium absolutionis: ergo ex nullo eapite erit negand al oquin sit capuae poenitens. Sicut ergo in peccatis, in quibus nec morariter , nec pbUia potis occesto poenitas tolli , ut contingit in peccato mollitiei , potius Doctores , oe υβι Confessariorum habet iniungere , frequentiam confesonis apud eundem Coi filaritim, quam venientem absolutione praua
re. Sic in iras peccatis , in quibus . si non phrsici , fallim moralis impossibilitas
auertenda occasionis reperitvr non videt tir exigenduin rem diam separationis occasi Diis, nec ri medium demganda absolutionis , cum hoc Satramentum Christus.
instituerit non solum ad dolenda praeterita ', sed ad prs auenda futura peccata. Ne gata vero alsolutione, vel quod idem es in praesen u) dιlata,negatur Sacramen istum , atque adeo remedium d Christo institutum eontra futura peccata . ciuis
autem unquam vidit os ortere privare agrotum , alioquin eapacem rem. edij , Optimo , O maximo remedio ad sananc Min vulnus , ut vulnus sanetur Itaque. concludo , vix oportere uti, quando paenitens est capax absolutionis , huiusmo
di remedio , nisi fort/ , quatido per breue tempus differatu ν absolutio , ut adhu pers citius ,si id speratur , disponatur ad acceptaudam illam iUam illorum peccatorum absolutionem , qua tune debebat eouferri: in quo sensu loquutus sum t λα, ea d.6. dubit 2I.quando contendebam posse esse causam disterendi absolutionem,
633쪽
rarὸ enim ex mera dilatione avolatiouis potest Derari torremo. Et δεπὰ non υι- deo cur melius speraudum sit de peccaro e tantum attrito , atque ideo usu habe v. te gratiam , s amicitiam Dei ante collatam abiolatronem, quam de illo ipso iam congi toto in amicitia Dri per absolutionem collatain. .etuo a se accesserit nou i mattrito t. ntum ed contritus, multo magis inibi videtur durum , σ abfouum , amicum Dii , amantem illum super omn a , nun iam propter peccata pratcrita , sed, proyter metum siturorum , beneficio Sarraineuti , oe ab Holutione pr/ua. re. Haec ille. Sequuntur Francisius d Iesu Maria supra num. 68. Antonius dSpir tu San Io d num. t 76. qui fatetur in hoc puncto multas preces Deo ia. disse , Prate us , S alij. 28 Sed dicendum puto saepe dilationem prodesse cum Thoma Hurta-do supra , qui haec habet: Aere enim remediam regit'nmmitas radicata , υte uel arae. . uare hic, nune aptius, sic ictus remedium est negata absolutions. us veιuti Icalpro, a ligone eradicatur mala consuetudo , quam suaue o ne uium absolutio is eι iam impendentis gratiam, oe fan fluatem , qua a veprib, s , σιριnιs mala consuetudinis , σ occasionis peceandi , eiιὸ arefit, aes o catur , at timore negata absolutionis pauιat,m eradicatiar mala consuetudo, nou ciescunt vepres peccatorum , O sic diutιus gratia , σfrnctitas conseruan tur vel non ita catius relabuntur. Etenim natura corrupta e clas emendatur, o a i Deum eonvertitur timore, quam suauitate, indulgeutta. Ita ille. Consonat Ioan es Carrinas c. a. num. IO. σ seqq. quinum. 2. inquit. M saud ex . perientia docuit, non paucos pricatores avulsos esse a consuetui ne peccandi , cuius rei piora referuntur exempla. Inter atra non leue est, quod memoria tradiιum ,
iuuenimus apud no i vulg rem Authorem , qui fide dignas refert , foeminam quandam , qua in diuturna peccandi licentia vixerat, .ucessisse ad Confessarium, qui, ut peritus Medicus, opportunum remediam censuit dilationem absolutionis: quam dilationem ιIsa cum magua indignarao, e accipiens, discest, sed die sequenti redη , contritioue, la Inus plena,dicens:Si caetrat Confessari, sit m eum ense sent,non tandiu perstuissem iα deprauatit moribus: s per hoc remedium confissa,
rias lucratus est chrasto otie errante. ad hoc autem magna requiritur prudentia in
Confessario n im remedia, qua aliquibus prosunt , aliys possunt nocere, Ob diae Di insi morum dispositiones. 29 Remanet resoluendum , an ei poenitenti habenti consuetudinem peccandi scita liter , ct simul habenti dolorem de peccatis , ct verum propositum emendationis, possit Consessarius differre absolutionem , dum is videt id expeo ire ad eius emendationem , S ad maiorem firmitatem pro-Pustu non peccandi de caetero , etiam si poenitens renuat , S si inuitus. Negant I oannes Sanctus d. 9. num. 6. σ seq. S ali 1. Quibus subscripse. runt quidam Doctores Louanienses , qui in libello supplici oblato sacrae
Congregationi asserueruiit , hanc esse doctrinam communem in Academia LOvaniensit nempe negationem, aut dilationem absolutionis , quan
do illa eli simpliciter necessaria, fieri debere /bsque consensu poenitenti ,
634쪽
Comment. In Propol proscr. Propos LX. 6 Ir
quando vero illa est dumtaxat utilis , fieri non posse absque consensu ilislius. Explicant ibidem causas , quae negationem . aut dilationem taciunt necessariam enumerantes tres , kilicet ignorantiam mysteriorum fidei , defeetum dispositionis in poenitente , di proximam peccandi occasionem. In reliquis autem casious , ut di ratur absolutio, petendum esse consen. sum a poenitente. At dicendum censeo , non solum differri posse ab Iulionem a Conis fessario absque coniensu p*nitentis , quando ea dilatio est necessaria , sed etiam quando est utilis ad emendatione in futurum. ita s uae L d. 32.de poemse 2.2. vrivs to. I. l. O .e. I.quas. 4. Reginaldus, Vιualobos,su, Detrius, & alij,
quos sequitur Iomnes Caraenas c. d. v. o. c. 3.nu. 26. Tot recilla nu. II. coin
rellanum. 2 2. &alii. Patet, tum primo. Nam Consessarius non solum Iudex sed etiam est medicus spiritualis , ut constat ex Cone. Trident. s. ι Φ. e. 8. de Saceam. Poenit. ubi agens de satisfactione , quam imponit Confessirius ait , Medentu quoque peccatorum retiquiis, ex inferius: Habeant autem,pra oeulis, vι satisfactio, quam imponu ut , non sit tantum ad noua vitaexust diam, O infirm tutιs medicamentum , sed etiam ad praeteritorum peccatorum vindictam. Constat etiam ex Cone. Lateran. in e. omnis uti iusquesexus , lilia verbis : Sacerdos autem sit discretus , s cautus , ut more periti Med ei super.
infind it vinum re oleum Uulneribus sauciari. Competit ergo ratio Medici spiritualis Confessario, ad analogiam Medici corporalis. Atqui iste norissoluin quando necessarium est ad conteruationem vitae , sed etiam quando expedit infirmitati non lethali , vult adhibere remedium I in qu o prudenter operatur. Quod si omnino resistit aegrotus deserit illum Medicus. Ergo etiam Confessarius,&c. Solet autem esse remedium opportunum ad emea-dationem vitae, quod differatur absolutio modo dicto. Ergo poterit Con. fessirius adhibere id medicamentum vulneribus sauciati ,' quamuis inuiti. Tum secundo. Peritus Medicus, qui mederi debet ulceri inueterato , quod gangraenae proximum est , videtque illuci combustione indigere , non expectat consensum infirmi , sed in nrmoreuuente comburit: quod si initemus omnino renuit, & manum coercet comburentis, & arcet; Medicus illum deserit. Sed dilatio abiblutionis videtur veluti combustiq respeeta viceris spiritualis. Eodem ergo modo poterit Medicus spiritualis in infirmitatibus inueteratis, si prudentia dictauerit ita expestre. Tum tertio ex veris his Con ilii Lateν nensi Gyra relati: ibi : Prudenteν intelligat s Confessarius quale debeat ei ρ bere eo sitium , ct huiusmodi remed um adbitier , diuersis exoper mentis mendo ad saluaudum aegrotum t id stili iudicio Consessarii remit. tensi Atqui homo vertatus in diuturna consuetudine peccandi, licet de prPseim habeat verum propositum non peccandi, adhuc est in miagno cliscrimine amittendae salutis aeternae cum ex diuturna consuetudine oriatur vehemens procliuitas, ecpropensio ad peccatum; ec contingentia subitae
635쪽
tionem semper adsit. Ergo poterit Confessarius a .lhinere remedium, quod viderit , opportunum ad laluandum aegrotum , siue pro securitate salutis
aeternae paenitentis , independenter a. couleii tu illius Atqui saepe hoc re. medium est dilario ablolutionis : videmus enim plurimos homines , qui toto antio versantur in consuetudine peccata ii, puta in concubina tu , in od O lethali contra inimicos , in negotiationibus iniquis , di in Paschate scOufi eutur, oc iterum redeunt ad eadem , vel pelora vitia , & m hoc vi-uericli modo persistunt usque ad mortem cum magno periculo damnationis aeternae, S multi de facto eam incurrunt, restantina morte aduenien iste videmus etiam, homines quandoque deterreri ab ea consuetudine peccandi per dilationem absolutionis. Quidni ergo Confelsarius hoc remedio uti poterit opportuno ad saluandum aegrotum , qui eli a .l iustar phrenetici , cui etiam renuenti adhibentur remedia opportuna Si dicas, nunquam esIe salubre consilium differre absolutionem pse. nitenti, quia poenitens fit cautior ad peccata vitanda per virtutem Sacra. menti recepti , quam per ablationem Sacramenti. Cum Sacramentu madet uberiorem auxiliorum copiam ad nou peccandum , quam negatio
Sacramenti , & quam dolor , quem pati possct Pinnuens ex denegata absolutione. ro Contra est primo. Si Consessarius esset omnino certus de veritate , di firmitate propositi non pe candi, aliquam vim haberet haec instantia rConfessarius autem nunquam habet eam certitudinem de veritate , ct firmitate propoliti in eo poenitente , qui perfluit longo tempore in consue audine peccandi lethaltier: immo vero semper est iuspicio de defectu pro positi t propter rationem supra traditam) dum non videtur aliquod singula.
re indicium de consuetudine derelicta. Non ergo recte assumitur , quod gratia Sacramenti conferret maiores vires ad non peccandum, quando foris sitan non est validum Sacramentum. Salubrius ergo consilium erit , quod dat dispositio siecurior ad Sacramentum recipiendum , quam quod detur absolutio cum suspicione nullitatis a Contra Secundo : Quia Poenitens sic deterritus dilatione ab istutio . nis manet cum firmiore proposito non peccandi , ω arcendi consuetudinem illam inueteratam , & consequenter multo meliore dispositione ad recipendum Sacramentum, quam a mea. Ergo sic multo maiorem fruetu in recipit ex Sacramento , quam si antea recepisset . immo & fortasse multo maiorem , quam in Omnibus confessionibus toto consuetudinis tempori
Sed adhuc Ioannes Sanctus num. l . contra arguit sic. Ad conscssarium qua Medicus e t , non expectat mel et .i infirmitatis iam sanatae per alias consessiones, sed sola medela infirmitat is praesentis, atque adeo cu mea consuetudo peccandi, quae non distinguitur a multitudine peccatorum
praeteritorum , iam sit subiecta alijs confessionibus, illa quatenus praeterita, α
636쪽
ta , &consessionibus sub tecta, iam est sanata. Et quamuis ex consuetudini; remaneat inclinatio vehementior ad peccandum de futuro , ea inclinatio, sitie habitus non e i peccatum, sed cflectus peccati. Ad Confessarium autem non sp ctat curare effectum peccati, sed ipsum peccatum. 2 Res Onouo hoc argumentum peccare in multis , S maximo pr
mo , quia non bene uxplicat quid si conluetudo , ut patet ex dictis in acomment et Prop f. 3 3. Secundo, quia tanquam certum supponit infirmita. tem consuetudinis esse iam sanatam cum tamen sit ordinarie vehemens suospicio confestiones factas tempore conluetudinis laborare defectu efficaciet propositi. Et ideo Confessirii prudentes , S pn his , qui conluetudine i
diuturnam peccandi iam deseruerunt, frequenter consulunt , ut se toto eo tempore, quo durauit ea praua consuetudo faciant conseiIionem generalem , ut rei diluent confestiones praeteritas , quae apud viros prudentes suspectae sunt, immo poeniteates ipsi postqua dereliquerunt consuetudinem peccandi frequenter censent , aut saltem timent , se in confessionibus eo tempore saetis non habuisse firmum propositum non peccandi. Ideo ex hoc capite Consessarius, infirmittiem praesentem sanare vult , ita ut prO- positum poemleluis cum maiori securitate euadat efficax . Nam licet cre dat probabiliter , poenitentem habere propositum efficax non peccandi at eo ipso , quod credit probabiliter, credit cum formidine , augente formidinem inueterata consiuetudine , ct consequenter vult ad hunc fine tria. maioris securitatis adhibere id remedium. Tertio peccat in eoi quod dicit,
non spectare ad Confessarium ut Medicum spiritualem , adhibere medelam effectui peccati, scilicet inclinationi ad peccandum de futuro. Conis stat enim ex locis supra relatis concilii Lateranensis , oe Tridentini spectare
ad Confessorem , ut Medicum adhibere remedia ad novae vita eusto iam, quae sunt verba Tridentini. Et praeterea ipse S incius ibidem admittit posse,& debere Confessarium imponere poenitentiam medicinalem ad vitandum reeidiuum dιθ. Io I. asserit , posse Consessarium imponere poenitenti pro satisfactione medicinali aut frequentem consessionem pro tempore sfuturo , aut consessionem generalem . Cur ergo nequeat adhibere pro medicina etiam dilationem absolutionis i maxime cum Concilivm Lat ranese verbis supra relatis BOn determinet , quodnam remedium adhi hendum sit.
Tertia dissicultas . Quid agendum , quando consuetudo est peccati venialis. U. g. maledicendi materialiter, aut iurandi verum sine necessi tate , aut mentiendi , aut murmurandi res leues
Respondeo si ista consuetudo est materia remota totalis Sacramenti, id est , poenitens nullum aliud peccatum confitetur , quam istam consue. tudinem venialium t in isto casu discurrendum est idem , ac applicandae sunt eqdem doctrinae , quae iraditae sunt circa consuetudinem peccat rum OItalium, cum utraque praebat fundamentum , ut iudicet Confessarius
637쪽
poenitentem non afta re verum dolorem, di propositum. Atqui si Con. femi ius non eliciat i valvium cc vero dolore , & Proposito pq nitentis no a potest eum absoluere. Ergo dic. Nec dicas, quod veniaIta non sunt maiateria nec isama , sic ob ea non potest negari absolutio. Nam in casu n. suetudia, s vcmalium non negatur absolutio Ob illa peccata venialia , sed ob ucscetum doloris de illis , quia quamuis possit omitti eorum confessio; tame u eo iplo quod confitentur , debet hiberi dolor de illis , quando non concurrit alia materia remota necellaria , aut voluntaria. Atqui cum fiat conluetudinis , non potest Confessor elicere iudicium , quod adsit M. lor de ill .st nisi in casibus dictis in si superaori. Ergo &c. Verum si poeni tens ulcia consuetudinem venialium , confitetur aliquod peccatum venia. e , aut mortale vitae piaeteritae, aut praesentis, de quo non habet consuetudinem , potest ablolui, dum habet de illo dolorem , & propositum. Sicut enim peccata ven alia sunt materia voluntaria coulassionis , ita etiam do. Iocis. Ita corem bii num. 277.σIὸqq. ocali I.
Potos aliquando absolui qui in proxima occasione peccan-uι versatur, quam potest , in non etuis omittere , quιnimmo irecte,mex proposito quaerit, aut eue ingerit.
Proxima occasio pereandi non est fugienda , quando causa aliqua *tilis , aut bonesta non fugiendi
Licitum est quaerere directe occasionem proximam peccandi pro bono spirituali et et temporali nosro, vel proximi.
i R Vctor harum Propositionum videtur eas desumpsisse ex Ioanne Jancio ιη Alectis d. io σ Baslio Ratio Luionens demiarim. in. p
638쪽
pmd cee.6. S quibusdam alias. Primam , dc ultimam attribuunt Bauuio in theoLmor. p. I. tr. .de poetit. q. . pag. 93.s P . ubi dicit , quod tametsi occa. so ploxinia peccandi dicenda sit, quae per se ad peccarim ducit , & i qua homo constitutus nunquam , aut sere nunquam immunis en a lapsu , possit nihilominus in ea manere, imo sese ultro in hanc coniicere, ob spirituale , aut temporale suum aut proximi bonum. Secundam vero videtur docuisse idem p. I. re P. q. I P. pag. 94. ubi ait. Quod ratio damni temporalis faciat, ut absolui queat constitutus in proxima occasione peccandi , ta
a. At cuiusuis Doctoris sint, certum est , etiam ante hoc Decretum fuissi: a Theologis communiter reiectas ; & prima ex istis fuit in ordines cunda inter septem decim, quas P cultas Lovaniensis anno I 63 I. iudicauit, S resoluit in praxi non esse tolerandas,& superiorum auctoritate me, rito prohibendas. Et tertia fuit prima in ordine, quam eadem Facultas die . Marin anno i6y7. censurauit fallam , temerariam , perniciosam, atque ab auditu fidelium procul arcendam assertionem.
s. I. 3 Guid est oceam pereandi, quidue periculam pereandi , O quotvplex eo .mid est periculum m teriale peccandi, quidueformale. Et quantum necessaria utriusque notio t id est occasio peccandi proxima , quid se remota e Et ex quo tuplici capi re est proxima, nempe quando ex sua natura, ct quando ex euentu. Eι im'
6 Occasio proxima potest esse ad peccandum in determinata materia a ct i a communi i potestque υerificari in omni genere peccatorum. T undo quis dicitur frequeuter peccare, σ esse in occasione pνοxima t8 tua est occasio proxima peceandi voluntaria , quaae necessaria es occasio proxima quot modis potest abiici o Cur, qui est in occasione peccandi remota, possι absolui es. II.
11 Semper est illicitum quaerere oeeasionem proximim pereandi , pro bono sphrituali, υel temporali nostro , vel proximi. Et coutraria assertio es bos' decreto fulgurita. 2 aguaνere direm oleasionem proximam metandi , est velle dirempπiculum proximam peccandi, quod numquam licet. 33 peritur eri in falsitas propositionis ex eo , quod bonum spirituale animap opria praser dum est cuicumque bono temporali proprio , o cuicamquestono siue spirituali , siue temporati alterius. 4 Nequit aeu velle ipsim Oecasenuem necandi ille , cui occasio talis est, νι
639쪽
is fir bis asse tur vera resolutio duorum casuum , qu s affert Saetiuna 6 Non obest factum Iu ub , en quae
I Sisobsit pericul m formale peccandi, nec quis potest adire D det s , ct P
g nos ad sat agendum de eo um cou ιersione , nec foemina Catbolica matri. monio iungi υ . o insideι , aut baeretico propter ingens bonum inde re. fultans .
I 8 Noni et quarere directd occasionem proximam peccandi nec sibi, nec aliis, pro bono Spirituali, oec. Io Suadetur ex eo, quod b ic est cooperari ai massum , quod nullo sine luet. ao Nequit absolui eoucubina habens voluntatem υ sitandi concubinarium in agone mouis, si sciebatur esse coucubre r. Similiterque peccat maritus , qui eum υ rore paciscitur, Pt anu sio eam ad adulterivis ollιcitanti dieat Co tenta sum , ut venias hac nocte , tali hora , etiamsi non addat, & com-m licebimur. at Aliud eq e permittente peccatum alterius cum spe eerta , vel valde probabiti , ut sic deprebi Uus coexigatur. 2 2 Hecat mortaliter , qui permittit peccatum alterius eo silo sine , ut quis de ρ aben us i ι illo puniatur.
a 3 Aui stis octasione proxima peecandi trabal ter, quando ipsi est voluntaria,
tenetur graui obtigatione deserendi illam. Et contrarium asserere IubifcAtur tensura butus decreti, oe Alexandri VII. 24 Suad tur ex Scriptura, Patribus, γ' ratione. 2 AEn sola se q uentra conqituat occasio tem proximam p ecandi ex euentu ,
vel requiritur, quod fere femper, aut saepius peccet, υel non peccet e 26 rauando tu quibus peccatis occasio per actus proprios spoliatur periculo se muli 27 Vbi occasio non exuitur perieulo formali ρ oximo peceatum mortale , quo - bvic periculo exponitur , es eiusdem speciei cum actu , ad quem ordἰ-
18. Peccat mortaliter , ct absolutio impartienda non est illi , qui occasionem pro xi nam etsi te idi scienter opus dubium, au siti illicitum mortal. ter , uouυult relinquere voluntari8. 29 Cout ubivari is jhm est in occasione proxima peceandi , eone ubinam domi νο tinens , non est absoluendus antequam remoueat occasionem . Et qui cod
3o suadetur primo ex eo, quod nequit absolui manens in statu peceati mortalisi - ac in periculo pro h imo ι cingendi propositum expelleiadi. 3 Quare non eo utingit esse propositum expelleni in eo, qui eum post de prae . senti expellere concubinam, non expellit , sed elicit propositum expellendide futuro 3 . 32 af Ortiori non es absoluendas concubinarius non habens propositam reuci x m. di conis Dioliam by Corale
640쪽
Comment in Propu proscr. Propos. LXIII: si
situm non amplius cum ea peccandi.
3 3 Aliud est ,si propositum nou amplius peceandi fui ita in ensum, edi solid. m, ut revera vir, oem ιliersint emendati, cohab rent , ut frater . oe soror , idque diuturni temporis experien: ia constet. Sed quidsifa tum sit noto elum es Prob aur secundo nostra assertio ex eo quod pra eptum negatiuum, quale esstro i retinendi occasionem proximam , obligat sempi ν, s pro semper. Is T . ex eo , quod ille , cui de praesenti tostat obligatio exequendι aliquod, non implet obligationem per hoc , quod babeat propositam exequeui illud de futuro. 36 Confirmatur ex eo , quod in perieulis iactura eorporalis , imprudentissimus censetur, qui eum post eripere se statim ab illis, id non praest it. 37 αuarto ex eo , quod desiei it propositam impleodi omnem obligationem
38 Non potest absolui coηevbinariut , qui 'Hma υicesse aecusauit de dccasione prox ma ignorans , e .m oetasionem esse impedim ntum ad absolutionem. 39 Huiusmodi concubinarius non potest abliolui an e expulsionem , etiam si videatur accedere ad Sacramentum Poenitentιa tum contritione persccta pro. pleν Deum summ8 dilectum. εο αγ are potest absolui non semel consuetudinarius , ut Iupra , evnon con cubι narius ὶ Et qui nou restituens realiter alienum ante abstationem , psa
ψI I Mid se eoncubina non est iu domo eoneubinaris , sed extra domum t62 Assertio , qua uocet p osse absolui coneubintrium prima, aut secund r vicessabiace t bule damnationi. . A I suadetur ex eo , quod damnatur assertis docens , posse absolui eum a quicum post , non vult omiti re occasionein.qψ Ad quid tineatur qui luxurios8 gb sus est strua melio emptat Ad quid veta
foemini, qua, ut famula detinetar , si semel, aut bis copula consenserit, sed pluries deinde restiterit , oe victoriam reportarit. . 67 Si occasio sit necessaria , poemtens non tenetur statim deelinare talem Occa siouem ma eri aliter.
46 Suadetur ex ciconsultationi, de strigidis,& mala ficiatis. Et eur non obstat illud: I ui amat periιulum , peribit in illo AT Tenemur utilem eam oleamnem declinare formaliter , Ied quomst 'o t68 uid in sillofamilias , qui nou potest expellere e domo concubinam , nec ipse potest deserere domum 49 Idua adbibenda Iunt ad extemandum perieulam form ite in filiosamilias . oe similibus δso An e edem requia eam istis servanda sunt ad extenuandum periculam for male, ae eum recidivis t