장음표시 사용
42쪽
στυχήματος καθ' ολου- τιμωρίας τῆς βρεως σελ. 35. 38 39 ἔχει, Οὐδέποτε δε την της θικῆς τυφλώσεως σ. 393. Κατὰ τον ἰσχυρισμὸν
δε Tosto πειρὰται - ερμηνείσοῦ πάντα τὰ παρ' Αἰσχυλ χωρία, ἀλλ' ουχὶ ἐν ποσιν μετὰ λόγου ς π χ. ἐν Περ. 822 αναφέρει ει τον ἐν Σαλαμῖνι λεθρον καὶ το ἐν Περ. 97 καὶ γαμ. 386, τ λ. ει φυσικὸν κακὸν, πάντα οὐχὶ ὀρθῶς.
43쪽
πρὸς το θικὸν παρὰ τοῖς Ἀλλησι, δηλοῖ φατη μάλιστα παρὰ
ααρὰ τοῖς Ἀλλησιν. 'Aλλὰ περὶ ταυτης ς θεότη ς θ εἴπωμεν τὰ δέοντa
44쪽
κατὰ τοσουτον δε αλλὰ μόνον κατὰ τοσουτον Ῥομφη τον Πλάτωνος εἰναι εὐλογος. Ἐν σω δε αυτ δια τουτ δε αναφέρεται εἰς την ἀληθῆ του ποιητου ἰδέαν, ἶα εν τοις ερροις αυτου διαπρέπει,
νομίζομεν ὁτι ὁ βουλόμενος κ της μομφης του φιλο φου νὰ συμπεράνοῦ δτι καὶ ὁ ἐπέλος, ὁ πλοῖς λαος ἀπέδωκε τω θεω την ὀλεθρίαν
45쪽
ε τοτ εμπροσθεν εἴδομεν, κυριευε και παράγει την συνεί-
47쪽
-- τον θάνατον τούτου ὁ ο δέπους λειν εις Θήβας και λύσας ὁ αἴνιγμα της Σφιγγύς ἐγένετο βασιλεῖς τῶν θηβῶν και συνειδήτως σύζυγος της δίας αὐτολμητρύς. ις τους εκ οὐ γάμου τούτου γεννηθέντας μετεδύθη παλαιὰaμαρτέα Ῥατ. 741- 49 μετὰ μεέζονος βαρύτητος, μὰλιστα
νανέσθη ὁ ἐκος παντελῶς. τῶν λεχθέντων γένεται φaνερῖν τι η κληρονομικὴ μετάβασις της μαρτως ἐναι διττή τις και ὁ πρῶτον μενος ἐκτέλεσι της τιμωρίας πί τινι δια επραγμένW κακουργήματι ος κατὰ τὴν διαγωγὴν και την τύχην του γαμή- μυονος, δεύτερον δε ς κληροδότqσις του εγκλήματος τῶν πα
της γενέσεως της μαρτίας περὶ του πρώτου θὰ εἴπωμεν τὰ δέοντα εν οἶς ἐπομένοις συνυπάρχει ἀελοτε παρ' ἈσχDλφκαι διον του τόμου πλημμέλημα. φες τούτου παράδειγμα πρύκειται μὶν τύχη του
48쪽
δέου, νομίζομεν, πάθους της φιλαρχίας ς το ἐπακολού ματaύτης ἐν γένει η ερις αμφοτέρων τῶν δελφῶν καὶ αυτ η
μεων καὶ μετὰ πλήρους ελευθερίας δρῶσι. μεῖς νομίζομεν τι- διισχυρισμὸς λος δεν εἰναι ὀρθός,κριβῶς διότι ὴ φυσικη λ ρονομία
49쪽
δε παραβλάπτει την ἐλευθερων κα δια τουτ και Ουτ' ἐνομίσθη ποτέευλογος αιτιολογία του κακουργήματος ουτ εiναι δυνατον να νομισθP.Mλλως τε υδ' ὐμεῖς, λέγοντες τι ὁ ποιητης διέγνω ον υ λογικον αμα κά φ χολογικον λόγον της μεταφυτευσεως ζ φέσεως τῶν γονέων ἰσχυριζόμεθα τι τα δρῶντα πρόσωπα ευθυς ἐξ ἀρχος στερουνται ἐλευθερίας. Ἐν τέλει πομιμνήσκομεν Ο π το ελληνικοῖ λαοφλεγόμενον ἡ κόρακας καράκια γάζει και τὰς τῶν αρχαίων θήσεις , ευγενῆς κἀξ ευγενῶν ἐν τοῖς εμπροσθεν μνείαν ἐποιησάμεθα.