Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

151쪽

p. m. IN LIB. IX CAP. XLIIL. a s

Quod in ed. is et l rur. ἐπὶ τῶν καρ--.is operis peccatrurn est. πντων κερά - apud Athenaeum tenent veteres libri omnes. Cum Aristotelicis libris facit Plinius X. 33, 3. at an cap ιι auc an is sepe seisas Mireris tamen, quo pacti iacuis illa, expediti lectio. - τας κεφαλιις, in hanc nostram έπὶ τῶν κεράμω sverie M ortii. Ac potiast quidem is error ex perperam accepto 4 erat compendioso oriri, quo in venistioribus libris stris pia vox κα-- isisset sed propemodum suspicor equis dein, sub duabus illis diversis scripturis, inani apud Armstotelena , tum apud Athenaeum aliud nestio quid latet

Mox dein, ταὶ διχομένας θηλεia cum editis recte ha--- s. D. sedτους ἀγομένους uis. A. quod ipsiunx bene haberet si sequereriar 24 νει ς, non θηλειας : nam

peritium &η θη- clicunt Graeci i vide III. o. e. 4bi not. - λώλεια nullo vino dici Dotest. Quae r hie agitur, ducta est ex Aristot Hist. Anini. V. s. Confer

152쪽

i. ANIMADV. IN ATHENAEUM p. 39o.

nusquam aliut, quini sciam, reperitum videsur autem esse a

partici iam themate γλωσσάω, urule γλώσσημα- γλ- ματικω. Pro γλωσσώμενον, dorica torina 'γλωσσαμενον ἄν κατὰ πιμνησιν λαβεῖν στάσιν την μου κάν. Μantv λαβεῖν, υστασιν. Periphrasis est veriν συνιστα ,

mae hoc loco videm vocabulum ὐστασινἈλωdat, de quo vide Lemon nostrum Polybianum sed&apud Polybiunx

4uam notione ab ea quae huic loco convenit nonnini divera. Vide Polyb. XVI. 34, II., ad eum locitur notata Tenent riden hic στάσιν ambo nostri codd. mssit. Sed mire in eis ni stributar ων την κατἁμγ. λαληταν. τὸν μουσικήν sub quo quid lateat nescio. Oι Αθην σι, φηHν,4 πὶ τῶ δ, πέρδικἐ τοὶ ο ρ υ δα - ου ο ὐ πρὸς ναου κακκαβίζουσιν ο ι ἐπέκεινα τιττυβιθυ- σιν. corrialus, sive, ut alii scribunt, Κορύδαλλος, pa--γs fuli tribus Hippothoontidis, ea via qua in Boe ,ntiam ibatur quini etiam declarant sequentia non longe in CASAUBONUS Graeca verba ista serie, a reprae servavimus, scripta dedere inmii A. v. in utroque etiam cossice κορυδαλλο gemina clitera scribitur. Conserenda autem cum istis verhis haec, quae paullo post lit. e. labiiciuntur: οἱ δὲ περὶ τὴν Βοιωτιαν πέρθαεσὶν οὐ διαβαινουπιν εις τὸν 'Aττικὴν, ἡ λαμψοντες τῆ φωννδιάλελοι γιγνονται uita γέγονται dedat sus. A. γένονται edd. cum nas. D. Cum utroque loco conferendus, rumoribus, maxime Aelianus at Antur. III. s. e cernioribus cum alii, qui de Avidiis aut 'ninino de Animantibus ex professo egeriint, tum SAL MUS, Exem cit Plin pag. O . SCHNEIDERUs ad Aelian. l. c. in

vox per licis viil aris graseae s. cinereae, quae retra - - .ax Linnam Gessis perδεια - κακκαβιζει est Vox per Woicis maioris uise, qui utra rufissa innari, Gallorum per x ovge. Prius genus 4n Boeotia frequentius eriit, ab terram in Auita.

οἱ μικροὶ, ησὶν, ἄνδρες μ. Non est hic locus exponendae ciscutiendaeve mulaea, quae de Pymatis olim circumserebatur. Luculenta cum brevitate tum doctrina,' e

153쪽

I huc spectant, collegit excussitque CAΜ17s , inmotis ad Aristotesis Histor Anim pa Moesis Istud, Hρδιξιν ὀχήματι χώνται , duobus nodis intelligi potest sive quod

perdusius Veluti equis insigentes veherentur, Vel quod eum

ribus uterentur, quisus unctae perdices essent. Priorem rationem placuisse nonnullis video nobis priaeferemta visa posterior Sic quidem eaulo inserius, g. 39 . f. ubi V*ntis dicitii - συουρῶν ὀχεῖσθαι, satis certum est, non hoc voluisse auctorem , viseribus insidentem vehi Verarem , sed vel eum a passeribu tracto.

Tῶν δὲ περδικων ἐστὶν ἔτερον γένος - - - αχος ο ὐχὶ

κινναβαρινον ἔχον. Excerpta, ου κινναβάρινον Γiις non ster cini Ep. Sustath. II. C. p. 3444. l. 4.3 retenta nem garione, quan Mollit interpres. M CASAUBONUS. - Tenendam negationem adsentitur Casau bono BECRΜANN l. c. οι δὲ περὶ την - οι περλκες , βρωτον ἐχουσι το κρέας λοι τὰς νομοις. Allus praesertim vesci Grehaeas perdicis ait Aelianus, at Anim. V. 3. in miraculurn Vertens rem, avium prudentimae reuouens id quod ex agri natura accidebat ut monuit SCHNEIDERUS ad Aesian l. c.

ο Πλούταρχος. Plutarchus, Grammaticus Alexandrinus, unus e Deipnosophistis. Vide I. I. - Animadu T. I.

pag. 3. μιμητικόν εστι τὸ ζῶον τευτο ο ὐτος μιμiητικὴν δέ ἐστι incommode sane legitur in edd. nec aliud quid e ins. A. adnotatum. Abieci particulam, quam agnorat Disoneta, cum caeteroquin verbolenus hoc loco sequatur plenius opus. Lubens accepissem γαρ εστι ac sic fortasse scripserat Athenaeus Ad rem ipsam auod spectat, monuit CAsAu BoΝus , Manifestissime conIutulit auctor tum demoridem quae tamen duo sunt diversarum avius a gene- rura quod doctis viris dudum observariani recte. α - post doctissimum GEsNERUΜ, consuletulus instar omnium BUFFON, Hist risii ux T. III. p. I. 'Ωώς, de qua loquitur Xenophon est avis tarda quae dicitur Gallice . Mutaris: ωτος, noctua est, aurita quae cognominatur;

hoc est illud antinal μιμητικὴν , quod illici auctor Quod e paulo post prorasωλούμενοι vidimus, θεωμενοι, id deest codex nastus uterque, restituique a nobis auctori debuit.

154쪽

Idem verbum ex Epiti habet etiam Eustathius, hunc I cum iram ad Odysi pag. 439. l. a. Ad verba, . κτων κἀνιδω adnotavit CASAUBONUM . Apud Eu---- Nemee λεκανιδών itidem ex Em tenuit Eustathius rs certe scribitur in nostro codice. Sed nihil interest: perun-- λεκανὶς ωλεκἀνέσχη, ωλεκαινιδιον, siminutivae formae sunt noώinis λεκανη. Quae sequitur dein viscriptio avis ex AusTOTELE, ea non ad tum, sed ad oιiam pertinre nec vero ullatam huius deisiptionis hodie in superstitibus philosophii s reperitur. 'od porro ex ALEXANDRO ira essitur, λαγωδια. eamdem adpectari avem, id ad orum intelligens sic omnim a lepore, quod pedes plumis vi niosos habeam. DALECAMPIUS suo arbitratu lagotian per literum s psit, sic metum man ratus, ut qui esset auribus veluti lepori . Sed editam scripturam λαγωδιοι teneo amia nostri collices mssti; a quibus non temere

discedendum nec absurde suspicari sunt viri docti, latere sonasse idem nomen apud Hesychium in illa glosia: Ava, imi ερνις ποιός. Sane a scriptiarii λαγωIΔἀ in ἀ- ζωlNας, aut vice versa facile aberrare potuit aliquis li- rarius Terminatio a vero ex lingua communi est, cedonico poetico inornate. κασθαι, ἔδεσθαι τε -πφ : istini de insinatione vi adsumam spectet, an ad otidem, non vixeriat alterram, de arrione esu haud uiae ad oti reserendum, coli. Α

O equoram anuisum ab Aristotele est commemorari. Ve hutn αν ἀμαρυκασθαι sic scriptum de illi nis. A. recte.

Similiter cerae apud Hesycli habemus μαρυκῆσθαι ,ἀ- ροκῶται. Quae videri quidem possint esse doricae formae, pro Bαμηροκ ωικηρυκ. quae .nt mmmunis linguae Graecae sextamen nomine verbali eiusdem formae, μα-κη- μἀ, usam etiam esse Plutii lium adnotavit H. Steplinis nurumimis recte Mἀμφι--- h. l. scribitur in ins se. perci vocalent prois, ac servata . in syllaba praecedente Prorsus cori upte ἀναγκαρυκάσθαι ed Ven. ias quod i ἀναμαρυ-- mutandum esse perspecte monuit R

155쪽

SH--us in In e Thes pag. 4eto pro quo aminam κάσθαι positum est in M. Cal cum Bαμηρυκώ, testem oportuisset penultima circumflexa. Mox deis, 3σους ἄνθ λο dedere ambo nostri mssti. Star erat in ed. m. pro quo fi 2 4 λ, sciriptus fui , nulli desiderasses Perperam Venὐ θέλει eis Bac/ Cas. quam non prorsias totidem verbis, in istori Anim lib. VIII cap. a. sub fin Apud No stram, cuin vulgo se, heretur mτός - absque Hrasti, Mim aesciuum pra eunte nis 'u in quo se stri uiri, D 1τος ἐστιν δε ιος τῆ γλαυκὶ, 6 e. Quod vero continuo sequitur consentiem tibus apud Nostrum turris omnibus. οὐκ ωπι δὲ νυκτερινός id apud Aristotelem non avis non leψriar, sed plane eontrarium haud obscure significat Philosophus, cum

eamdem avem a nonnullis νυκτικόρακα quasi dicas nomauorum corvum' vocari. Tam aperte ero, quam recte,

Suidas adnotavit: Σκώψ sub iρνέου νυκτωνῶ. Suo ni iudicio istud a siecerit Athenaeus qui, ut lare alio

.An in poetarum temone magis, iam in naturiae mimtione versatus Womni cum otia quae sane non est no- nra avisyconiadu permutavitque, fortasse, quoniani saltando rapi tum accepisset, in non rem noctu, Iamini ita fieri posse putaverati Mox, pr παροι τλα τἀ, quod erat editum, recte περὶ dint nis '. lam admodum in Aristotelicis etiam libris scrstrinari Continuo deinde, perperam in ed. Ven QBas sic scriptrum emit πτερύγια .pi . καὶ ωτος καλεῖται uia verum e insinsam stiniit Casaut onus , διὸ καὶ δυς-c.. -υ inruom eum qui saltat, moventur ad instar illari .mm quae rem aptanturi Hoc significat verbum ωρο- ωσπαστεῖσθαι : non quod absure putavit Interpres. Et rogantissime autem hac voce usum Athenaeum intelligent, is qui meminerint quid sit apud Graecos philosophos su--ροσπαστωθαι τὸν ρωπον. Sed de n-ros in multa mosis diximus ad illa Persii:

pinu nervos a ter: Sar. V. s. tax I. cum in podiam illum praestantissimum commentarios

156쪽

CAsAUBONus. - in verbi satis explicaverat exemplis a uin veterum auctorum illustraveras M. STEPHANus, hes T. u. pag. ro 3 sq. ubi etiam monuis, perperant in veteribus editionibus Athenaei νευροπατεῖτο legi: Iliae quidem scriptura etiam in nostro ins seu obtinet,ed ibi imposita nota ut mendosa notatur. Veram scris murum auctori restituit Glaub.

μννημονευσι δ' αὐτῶν των σκώπων γ' ηρος. Vide Odys a . us 66 ad quem locum quae in Commentariis sitis positit Eustathius p. a . sub fin ea ex Athenae Epitonia ducta sunt.

rationιs genera conferendus Pollux, IV Io3. Ibid. καὶ Λάπ' ἀυτων 1μεις σκώπτειν καλουμεν τὸ συνεμαζειν. Iulindicere, σκώπτειν si 'ificare non sirriplicemureisionem Pamn verbis solis fiat, sed quae gestu quoque formato ad instar murins quemἈλβm volumus latinnsnnam stafannare dias, mini. Addit in eamdem sententiam. και καταστοχάζε-nσθαι τους σκω πτομένους ves ut legit Eustathiussu των σκωπτομένων. Significat, eos qui subsannanis tu velut seopum in expositos Hybribus suis unde illae loe..cutiones, i λλειν ἐπισυν,- βαλλειν ἔπη latine, iacimn in 'auni iam is convicia poetis dicuntur έπεσβολίαι.

v Non igitur audiendi, qui quod fecia Dalec. Lenaetillant

editis tenet nis A. itemqile nis seu sed in hoc altera scri- plura inter lineas ab eadem manu superne adscripta quam unice veram, analogiae consentaneant iussicavimus. Παντα δετα των ζώων εὐγλωττα καὶ διημρωμένα

εστ την φωνην, και μιμεῖται τους των ἀνθρώ- καὶ των ἡλλων ὀρνβων ἔχους. is Hoc est Omnia animalia quae linguam bene firmatam habuit , O arare latam votam edunt, O c mu hon,inum, tum alia an avium son Mistantur. Quod de om-nnuus antinantisau in totum dicitur, ex ipso argumentos, sequente voce ἄλλων restringi debet ad vivi genus. v Eυ γλωττα autem appellantur, quae habent si sam humannae linosae talem. Homo enim est, ad cuius formam n omnes omnium animantium partes exigi debent: nam

is id perfectissimum animal est. Ita exponi potest vox ευ- νγ τυι, ne temere discedamus a iugatain omnium N

157쪽

-ἡ γλώττα quod fecerunt interpretes. in Amina NUS. - τὰ των ἰώω cuin editis tenet uterque ininumstus Comino sitis Vero atque rectis haud desse, 6 τον

πτηνω vel G των όρνιεω dixisset Deipnosophistast nam ne sic ridem deseri si eius oratio pot- , ut dici anus a. ἰώ- intelligendum esse M. - τῶν ἐωων lodio ni haberet, si proxime ante de ni res aψω. yn- esset locutus. Nec in voce s-λωττα quidqmim muta veteres libri pro a ruenta quidquid adserri potarerat. Casaubono prolatita est. At a. niueti persua leo, M. Actenae trianu esse illam, stripturain: ueni puto id ipsum hic dicere voluisse, quini ex Afistolpis , Hic Anim Vllura. Desecampius expressit, iuri istis es simis. Nee vero idcirco opus est, ut saluamus, eodent vocabulo πλατυ --, quod in alnisi Aristotelem , uisui esse, striam; at si in perquam probisistiter cantara rurmae muli in eamdem sentem in εὐρυγλωττα scripsit per vereris ali ius scribae errorein facta imis oriri maluit seri uri licine vulgata. Quoa dei de pro lκευότερός εστι, in .ed cis. 3. QSM

n Theocriti vetus int res, cuius is cinae a M uso

158쪽

. contrarietate neque vicam, de alio Alexandro loqui hunc satGrammaticiam, non de Myniuo; nam ti falsita puto.

Micinir ex eodem Alexandro, καὶ Ἀριστοτέλη ο ιν αυτ ππ--ἀκωπι. Namisso cixit hoc Alexaruler. Locus, quem ii citat, ex Historiis est libro IX. cap. XVIII. Q Descriptura aptae Noaiieriam cum At naeo consentit Aeli sius, at Anim XV a8 qui sua ex ipsi Athemaeo hausisse videtur. Videndum tiar ne remere alteratrum sissetistitia illinia ocriteum Ad, τάχει , quod ecfhuntiniae Nostriiset, inmetatis non uum ex nisi A. In I is veroosum verba 4- -ουm usque ἀπτη. Sed apud Aeliariumτφεν ἀχει -- itur, quemadatodum apud Ari, telem, id est eorminaria, vel moti eo oris quae scri et Min At naeo restituerula videtur. Postrema veris. και εισι --πλάσιοι φυγόπι καὶ φαττιε, quae are mim ut An audea, inodue quidem apud Philosophum, quod un, mon legiar Nir. .

159쪽

nis aeresse cohata sua ineunt, donu tau Uisatur, iam tiranquam nomiseranus assinae Deo ab in hariarur Haec Miniosophi mens quam in contrarisin veriem interpretes naiasiaretissime Perplacet vero tuae in Excerptis invenim nivis, i προόντες, non ὶ προσιόνυς nisi iis ui aelurnus, οἱ προόντες προσιοντε ιχε--L Heliaris

istius etiam scripstius, . ἁ--Mντα λει de quoci . quemli genere me diximus. In iis quae hodie exrant. Aristotelis, ut locum haud invenim, si satis memini ris sed haberii huic simillianis alius, s brevior ille quidetii J.in onomistoriamin, cap. u.'Εν τοῖς ιεροῖς, ait,. τῶιμενον ἀντ ευ-ως χωουσι. Id est In re sis , in absque foenu comeramur galli gallinvisi, ut aias u

Nus. - Salacitatem gallinacei generis iam uno verbo ante notaverat ii sopinis, i Anmi. I. r. sui M. Maνων γένος. Apud Nostriam, recteοι προόνυς ιχμου non modo um Rut deest, sed & vetus codex A. Porro commo tam inique saret, quod maluerit C sauia,nus, τὴν ἄνατι-- ἀεὶ, ea notioris Iae exposio est in Anini.

aov. T. III pag. 363 R. ad VI. 33. a. in carere illa particula potuit oratio, quam nec Amenaei libri nec Aristotelici renoscunt. Dein, in cod. A. sic sci ibimr, ιδεμ οπαυον,4 μαχονται - ἀλλ άλου μ. ubi si recte tuo loco postinem particula, statuen him fiterit intercidisse aliquod orationis naenab m. Nos eam particulatu negligen lani puraviarim, ut e fine veto praecedentis mere reperitan ignorat eam cum sui inomus editio nibus codex Epitoniae, qui hoc loco reliqua omnia e M operis p- ω adcurate repraesentat. idam diserens Aelianus, Nati Anim IV. 9. θώρανγ--ria ait, exaggerandi miraculi iussa adiicit, καὶ τίνεγαν μηλεν --aim etiam Midit, an ogantiam animalis,

160쪽

'I λαινα θρος διοι μέσσω. α CASAUBONUS. Quod Sarreo ait, cium vehet Venera n a Passerisau tracto , pro eo Athenaeus eant ni in sententiam dixit. - στρου- θὼν ἐχεῖσθαι : de qua locutione coi haud multo ante ad paD 39o. b. monuimus. τὰς δὲ Κλειας αμων ἀσιενεστέρος τὰ τ' ἄλλα εἶναι, πρόσωπον οὐτε λιαν λευκὸν ἐχούσας, οὐτε μέλαν. unum laetis praetermisit Breviator. Istare vero, quam repra sentavimus sci ipturam, cum inlitis tenet quod qui ligni noverim vetus codex A. Quam qui primus invexit, asadiectivum nomen v. -ι- ad sub ntivum k θηλει-- ad verbum at vi retusu qua ratione etiam post vi des e vulgo interpungitur oratio. At matto consemodius & consecutioni totius orationis convenientius vis