Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

121쪽

m vero deest illii poetae testimonium. nec minus in v astustis insius, .aam iis lis. Possumus Aristophataeuirim loco Aristomenei subtauere. Ait enim comicus in Raσmam: Us. s3-Js Vetus interpres exponit, ζεστοι ψημενἀ, uae fruendos. Era fueriint in amabo nempe. At in Achari eam us ait, a Mia Uvs. vos. JHabes item καλ- αναβράστου in Pherecratis eclowex Persis, apud os ritin VI 269. e. a sing. ἁναβραστος, Ο antepenacula qua forini communis genetis nomen esse potuit item in eiusdem Pherecratis testimonio ex id tallicis, ibid. lit. b. ii, qui lent pro eo quod vel olim ed bariar, vel a nobis editiam est, sic scriptum oportuisse . cui PostsoNus: ad Euripidis Me i. s. 44. όπται κιχλαι δ επὶ τοπ δ' ἐκ ναβραστ' ἡρτυμέναr, collata veterum lil roriani, Aldinae essitionis scripnara apud Pollucem. I. 6o. Κοὰ Ορχεις ωιον. v Athenaei sunt, non fit Dalemnis 3 pius acceperat Aristomenis, sequentia verba: α ορ-nχεις δήμιον ους καὶ νεφροις ἐκάλουν. Ac miror, po . tuisse in hoc decipi viros eruditos verum hoc ideo,' is quia deesse Aristonienis verba non cogitabant. CASA Boms. - paulo inserius rursus eiusdem cibi meminit a ctor, p. 39s. ἡ παρασταται etiam nominari solitos τους ἔρχει docet. Sed vide proximam Animadv. Velini vero probati libri auctoritate sic scripsisset Casaubonus , Καὶ ορ- χει δὲ ἡσλον c. sed nec in edd. nec in vetiis o cod. q. particula δὲ comparet, quae perapta utique foret huic loco. Eπειτ' - τούτοις ορ. , Quod autem etiam resticulum vesci solerent antiqui, probatur auctoritate PHILIPH--va comici, cuius haec sunt verba: . Ἐπειτ επὶ τούτοις πασιν ηα δαεις φεμηνn πολλούς. τἀ ἀὲν οὐν γύναια τ' ἀλλ' ηκκι ετσννη δ' ἀνδροφόνος Γναθαινα γεγῶσασα

122쪽

Nwt, c. γεφρου autem appellarunt testiculos illi quos neυρυρριημονει pudebat Latini veteres olimenta vulgo Graeci παραστατἀς. Semriria post paginas aliquammul diis statiin, ισὶ δ' ι ἔρχεις ούτω καλούμενοι Μelius secisset si auctor , si haec iunAim, non separatim posuisset. Ter famiι- es tibicine sulciendus, ne clauilicet: At malo non medetur istud fulcriani, ob penultimam ia 'λάσασα productam. Quare alia ineunda ratio. Fortasse non displiciterit,

Tuctantin maid esse in illis vectis I διστα γεγον

να καὶ τὸν μετ' οξυλιπαρου ἁλεκτρυόνα, vix negari potest. Si caetera sana atque integra, 1διστον cerae Giptum oportebat, quemadmodum paulo post ait, διστον συα ωιαριο μ. Irid. o φιλεπιτι ιητης Οὐλπιανός. Vi ad notata ad VIII 36a. b.

i, not. J Ex nomine ipso patet natura condimenti quod pQ-ngua constabat O aceto aut rebara lita acussi Sed id vocabuntum parili usu receptum fuisse indicat Ulpianus, cumn addit: πλην εἰ μὴ καὶ κόττανα καὶ λωιδεν vel potius B λεηπίδιον τοι πάτρια φυ νόμιμα βρώματα ονομαειν μέλ- ινλετε. Quasi dictio o I: rum non minus esset Graecisn barbara , quam eouana, lepissimn quae sunt Syriaca-nrum rerum Syriacae appellationes, ut expositum est li- Bbro III cap. XXXII. CASAU BONUS. - Vide III. Ir9. h. ibique notata ubi etiam monuimus, in scriptura λεπι-

δι nihil in clissentire is editis membranas A. In Em. ver, haec desiderantur. , Longe autem disserae adparet κόττανἀ, quae hic dicuntur Ulpiano, ab ea quae κοττεια

123쪽

p. 38 IN LIB. I x. CAP. XXXIV. 1s

a a pud Aesianum nominarii ' De Nar Anim XII. 43. quam in instrumentis piscatoriis ille commemorata ore mendosum fuit inimae, io veteres insitiones cum storal lunt, μὲ - κιτταν ἡμὶς καὶ λεπ. At non satis erat, incon inviam voculam tacite abiicere; quod secie

sauia,nus. Possis suspicari, sit si scriptum oportui se sed siαῖ nobis probabilius videtur. . καὶ ὁ φοκλῆς, ἔφη, c. Quis ὲφη. Puto, ille nλος,

ciuem initio initus capitis imis nomine duxerat, E-ντος ο καὶ ἄλλου. Ibid. ὲν Δακτυλιφ. Sic iam supra corriget iam censueram, VII. 29s. b. ubridem citabatur testimoniunt. Vide ibi ruriata, Ania adv. Vol. IV. p. 9 sq.Si utique tenendunt sulMturn Δακτύλ. , non in dismum equinem, quam palmulam intelligam. Sed vertim puto id, io a nobis editum. TIMOGA ver Eos alio modo distinxeram superiore loco. Nunc in ea ratione. quam praeivit in sua editione Casaubonus, nam in ed. ea. ias prorsus non distincti Versus erant adquiescendum initavi Alter certe versus, εν οξυλιπάφω τήμματι κουαἰεται,

persectissimus est senarius iambicus in priore vero,

praeter primum pedem, nihil desideratur. Secundus pes . aut in isto fragmento primus, est anapaestus, teritu dactylus, quartus tribrachys nullus qui situm istum locum tueri non possit ih Ἀκρολιπαροι τὸ 'ἄλλο σῶμ' υπόξυλολ . . Habinis corporis in quibusdam hic est, ut, cum faciem spectes succulentos linMes putes; qui tamen resiis quo corpore sint exsucci, aratarenti solum ossa acis pellis, Mod aiunt. De istis videtur ALExIs nomen άκρον λιπαρο usuruasse, ut colsigi potest ex illius versa. Ἀκρο- . λιπαρο Oe. In Dmmo pingues sunt: at reliquum corpus estuanstar hyn andum. legans Ox ὐπόξυλπ: cuius transla- istis longius etiam ab optimis scriptoriinis extenditur ut

is cum ieiunos, elumlus oratores Vocat Hemogenes πο-

η ξυλους σοφιστοις. in libro Περὶ δῶν, ubi Scholiasses . venis docte: πόξυλα, ir, κυρέως καλεῖται τοι ἀγάλ- νματα, ῖς εὐξύλων κατεσκευαπμένοις, - πολλοι scri-nbe ἐπιπολῆς Ἀπελήλαται - γυρος ἡ νυσός κειται δὲν, ὼδ τῶν λαμπρων μὲν ἔξωθεν κα επιεικων, πονηρῶν δὲ

124쪽

. λος καὶ οὐ γνήπιος. Huic contrarium est καταχροσος, nsimili translatione Diphilus: Eυγ' ο καταχρυσος εἶπε Βηπόλλ' Εὐριπιδης. CAsAUBONUS. - De voce ὐποξυλος consulendus insuper Pollux III. 6. , qui hunc aliosque laudavit, LENNEP ad Coluth pag. 36. Vide etiam initia so9. d. Πν ἀκρολιπαρον δε-ma tantum pane ninctu Titerpretatur CoRA ad Xenoci'at pag. 18 . ubi plura aiectiva minimi ex ακρος composita colleψt, vinaque eortim exposuit. τοις ἀκάκας γεέρων υλπιανός. Cons. In v. d.

VIII. 347. e. Ibis. Που κῶται, ἔφη, ξ η Fortasseηκὰ a stripserat auctor.όιοι μνων γοε παρ' οὐδενὶ τῶν ζώντων λεγόμενον οΤα. . Sin hoc dicit Ubianus, se in nullius eorun qui timc vives, rent scriptis reperisse vocem Μάριον, nihil habeo quod

ne succenseam: in de universis scriptoribus sensit, in minoriam aeriiset suam; cum in praecedentibus ea vox is habeatur tot locis. Recte autem monemur ab auctorem Excerptorum , Μάριον in allatis Athenaeo locis esse pμnfrem. M CASAUBONUS. - At numquam Ulpianum de suae aetatis hominum sermone quaerentem facit Auctor noster; sed de veterum scriptorum usu maxime poetarum. ANque ita hoc loco οὐδουνὶ των ζώντων λ eo dictum intelligi

par est, pro οὐδενὶ των ανθρωπων, nemini Musinum qu una.quam vixerunt. Quare desndemyrtilus, initio sequentis capitis licet per iocum respondeat, e viventium numero nos Ita sitamus, tamen continuo multorum veterum poetarum

testimoniis evincit illum usum vocabuli 4αριον, ω ao ouaerariiri empe, ψον aidem Graecos non modo MIoesum generatini, sed & sigillatim pricena, vel notius pisces collective dixisse, supralissot declaratum eli, lib. VII. pag. 76. . saepe ea notione usurpatum id vocabulum superioribus libris reperitur. Nunc e dis vrivo ψαρ:ον quaeritur, an Choc usi sint veteres, de singulis Mi sis loquentes quem usum apud illos obtinuisse, magno testimoniorum numero paulo post demonstratur. Vide quae notamus ad initium capitis seq.METAGENI ex Auris verba, cum veluti nulla metri clam adstricta vulso adposita fuissent, nulla mutata liter per quatum versiculos anapaesticos sistribuimus, praeeunte GROTIO in Excerpt. p. 867. Sunt autem illi, sub

125쪽

catinis s spectes, duo tetriimen i caualectici, uterquae in i r a sui hemimesiis distinctus; quorum priori deest pesumus. Eadem metri lege decurrunt latini verscisi, ita iis Graecos redditat idem GROTIus, in hunc modun 2

ammm quae oblivia ponet.

Nuperus rufemia num in Menaeam auctor quid aeutrumst nescio, cum veluti pro imperio, nulla consilii rationae reddita, praecepit: pag. Eo noistinoe scribe:

οδ τι βοίλν νυν πεινων πως εἶμ' ἐπιλησμ-.αPostremo hemistichio, δεινως, in eri editum, sc re scriptum in ins Eo. In eodem libro eisdem accentibus, quibus nos in luperioribus e litoribus usi suiuus, ur, nuntur verta ita , δεινῶς πως εἶμ' --. Minus comm de ud Grotium, uεινῶς πως εἱμ ὲ π .m isant ea, puto subtilius si isectares, in hu'. modum scribi, δεινῶσπώς ἐμ επιλ. Cum istis autem versiculis conferendi iunxi ex eaden sabula citanni tua. VIII pag. 3 3. R. ubi Mnotata. Sed de titulo fabulae, e qua ductam hane eci gain docet auctor, eum est, Aυρων χεταγένους, In seris dubitationem sussiorram ASAUBONO , cuius est aliae verba Anunadversio hinusino si is Potest videri Aυ-

126쪽

alisque Animadversone praetermisit cis inhonti me e cro dissilendum, difficultate non mirere hunc locum; cum ob alia nonnulla quae hau fatis perspicii videri poterrant, tum quod pronomen αυτ utri in ad cynaleum, nproxime verba fecerat, an ad in anum esset reserericlum, prima fronte minus adparebat. Sed ex initio capitis XXXVI.

pag. 386. c. satis intelligitur, ad Ulpianum pertinere id Irs nomen, iniminam eorrum, quae hic dicit auctor,

orata istud adfirmaverat Ulpianus, si viainerat solui

modo , quis veteriam eo vocabulo usus esset de vocata. q.άριον vero plane contrarium eius, tib Ulpianus s- Terat, contrassit probatque Myrtiliis Itiriar, quemadui dum sit . . pag. 34. e. hoc loco συναπο γραφόμενος αυτῆ significat rarionem eius obans, idem atque ille eon n sun professu quod quale meris proximis verbis o la- Pe, ut Mum Arinsium ammis caperet , sta omnia is retar, L e. omne reliquum tempus sermones miscendo consumm

ret. Iam illud ἡδέ- πω possis quidem ad ipsa proximi verba miναπογραφ. αυτ reserre sed praestisit, puto, interposito con in ate , ἡδέως πως adam reseTri .s πεφω-

dam modo, areidens, non sine gratia, dixit.

Κρατῖνος ἐν 'Oδυσσευσιν ω. Eosdem CRATINI versus . primo excepto, adposuit Pollux, lib. VI. . . sin. 6V.

tyclopem indiici lo uentem satis adparet. Vers 3. lὸς σκοροδάλμην. Sic nas. D. rana peripicue, Iam commode neque alitu debueriurans A. in quo es 4ἶτ' ἐσκοροδ. Temere 1τα σκοροδἁλμη edd. imi ipsum non bono consilii ex Athenaei editionibus apud Pollucem in Tecentioribus e stionibus receptum; cum Aldina Pollucis editio recte τ' ἐς σκοροδ. dedisset, perinde a nostri Uari. Vel 4 χ λ ινρὰ, recepi ex nas. D. χλιερὸν ἔns. a. χλιαρὸν edd. cum apud ostriam, tum apud Pothio a Perinde ver peris scribi id nomen, sed fere se renitus capud Atticos quidem te passim observavimus in superiora Businaris vide not. ad Ili. 23. d. Memininum Vetram mus aptius esse hisc loco iudicavi quam mas sinum. Ibiae.

127쪽

4Nu, B Mnda ex hoc loco Pollucis codices libro I.

ARIsTOPHANI liniam immemstat in Vesp. s. 33o'. Et ex Comici libris adoptatulum foemininurn θερμην - ravi, pro masculino θερειὴν od hic vulgo legebatur. Inuis se desideratur hoc testimonium. In cod. a. vero perstrissiae incogitantiam dumi positum, citin is adiectivum

illud cum sequenti substantivo -ἀμ- iunt et, nulla in

Qibi notata. De toto hoc capite Breviatori non nisi line adponere placuit Eιπόντον, φησὶν nempe o 'Mέναιος, Caeterunt qaριον, de faculo lictuin habes etiam apu4so mean Evanges cap. 6. s. 9. Nem ad loeum spinam emplorum sylvam e plurimis auctorimus conseiti V m , niteminit in Visa Antiphontis: sed locus hinsie corriapae

128쪽

aem sententia plena sermo nonnisi versui secturas

piendus fuerit, sic scribendo Tουψαριον τουτὶ παρώ- τωἡμῶν; Sic aidem Dalec impius interpretatus est, s cmuis siui non incommium In eodem versu, vo lis ancepa- i Vocab. ἀρυκ, quae in aliis Remplis conlphur, jproduci debebit. Sic in vρδεριεν, III. s. a. producta e

129쪽

ν. 18 INLIB. I CAP. XXXV. Ha

commode ita, Lipi, ut ex abria in pronia lata post ,

.avi viri orna es. 6c saepe etian in veterae nostro coἀ

130쪽

hoc quidem loco nilili admossiani urine vidinatur, ut verere striptura discederemus mori veris observaverat lo propius ad verum accedere quam id mod editiini erato Καὶ ἐν 'Eφεσι Ἐφεσιοι scri Datur supra, lib. e VII. p. 3M. e. tibi vide quae notavimus. In priore minutosra nivino. citi l ex illa fisula hic adponitur, CLERICUS, in Menandi . Reliq. p. a. ἐπ' -- μὲν λαβών scripsit, invitis illam voculam istὲ inserentani exHimians; nesciens solicet primam istabam vomibuli ἄριστον, cum pranssium s in constanter producν illa quo monuit BENTLEY in Ememi paε. 29. c f. notata in IX. l 9 e. s. o. auibus hae deiunua, supra adpositi sunt, VII. 3ο9. e.

nostro iudicio, seu sere alibi adpossitanis Paulo aliter Dalacampius. Nonia Leomulit casauno xv, apii M

라틴어 텍스트