Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

131쪽

p. 386 IN LIB. IX CAP. XXXV. su

a vers. 6. haec adnotavit . Distingue ista ri nempe, Praeviunxerat Dalec. I. Interro reus, an in f do, i non GAM , vixerat m spondet, Ἀπολλον quae abominatriis exclamatio est,. α ξικἀ huine Dii avertant Cum igitur iste neque nisi verum, neque s igidos cibos probae et inseri altera v-ere a uod Ita pro tum est auod primis versib nridebatur ' Sic ille: qu quo postremo loco ait, tim tur, haud satis video quid speciarit ae nescio an viae . Mur scribere volvent. Pro ἐσπ a quod erat citrum,4 στω dedit Ins A. Iviud si is scio. rem re Uae eontemperari iis reddidit Da-lec: Interpres Gallu us, te rem de aer eonversarion. Inte

Ad versunt 3 cum it vulgo te eretur,

nillil monuit Casailbonus. Peccata tamen illa versiis non

132쪽

mi nimis Nam ut taceant unde distinctaui inrationem, hcum ne in fine quidem post era distinetio vita poner turr is in pomine repetitum initio versus vocabulum non Attica, sed , πτάνιον κnvitima syllaba timui sci is. Prum oportelare ut praeeuntibus viris doctis docuimus

in III io a. f. ad IA 3 8 d. Quare sic constituendum

verium existinuivimus: A. στάνιον εστιν; B. Erra. A. Καὶ κάω in ἔχεις quibus cum verbis proxima illa, nMνιτι μέ μοι δῆλον, ita cohaererent, utim rialus coquus pluribus verbis hoci culcaret, non satis esse si sit culina esse enim estham vi mas a careant camino illud sibi nondum satis clariam. illiu a leo praeterea scire se ipse vere, an earnino et mi instructa sit culina Euandem versum eruditissimus Amns, inmoris aristri, si constituemlum eniserat th. ni falsor sententis: Quia vero Porem- ne eulin in ean inani fratera Et video quidem etiam in ed. Ven. αBas. εχσnt expressunt. Sed ad scripturam ἔχει, quae esten ecl. s. nihil siserepantiae ex ania A. adnotatuin D

in ut alia omittam, ad lam quaestionern paruincinnuho

des proximo versii responsum fueris, ἀλλ' ἔχει κώ-νη ' Poserranus versu corriaptissitne in ed. Ven. i. stri eptus erat in hunc minum: vi: ἔχε - κακὸν ει τύφου σ' ἁπαλῶ δευτο σιγε. Unum spha a correctum in ed. Cas ii, ἔχει κωδεν. consentiente isto A. Pori veroτώφευσαν ἀπαλεῖ μ' recte dediit dein codex denique idern οὐτοσέγ, eae mo in in in voce Ita nihil corrigeruluin uobis sup sute, Misi ut vi particulam, inmoriun is fine a sectam, abiim

Haudquaquam incommoM 1 ολβιογαστωρ essimul erat: e sequi os delinianus veterem codicem, qui . λβιο- γάστο sic absque a non minus commiue dedit. V cabulum illud mini eo quc, huic simile videtur ιλι-- ων, contusu CASAυBONos in Animadu ad III. m. h. Sed, cum Ulpisnam prae caeterre isto nomine notatum

133쪽

p. 38 IN LIB. IX CAP. XXXVII. ras

In Mexrnu vers. r. recte instus codex uterque οὐδὲ ali dedit, non οὐδὲ εἶς. Sic vero etiam correxerit GR -

more tenet quidem uteriae GHex instus sed nec id semientiani aptum id erat, nec ad metriam Caertissima autem emendandi ratio ea nobis visa est, da usi silinus, τὶ, sint nuti, Miseo pro a paulo ante dixerui, κω.terpunEe n. ἰῶντος Ουχ nν τε κιρ τι ἄλλο ναὶ Nobis non nisi post ἀλλ interpun dum videbatur medicit me oran aluuderat, nempe Venale errat, quod em reporuissem. Tum recordatur, se tamen aliud etiam qui , tam habere, sed ne illud quidem vivum. Immo, inquit, iam hepar hario assum. Vit11 I. Vulgariti *ωνὴν τις tenerit ambo inssit. Quam scripturam qui primus invexit librarius, is pronomen ad sunstantivum proxime praeis cedens reserendum putaverat, non videns desiderari cis sativum τι, μιdquam quo pendeare genitivus οὐ-των. Recte vero' correxit GROTIUS: sed curris coi in HAm niuraret idem, nulla caussa erat ac videtur id invito excidisse, aut peccatum esse a typotheta. Versis. Recte idem RoTIus a sinis, scrip it, prO προσομολογῶ, quod minime quidem admittebat versus; quam . iam S in hoc consentiant Inssti. . εγώ σοι ἔρι μάλ' οὐχ Ελλήσποντον λευσας. α ΑΙ-s, ludi Ulpianus ad Homeri locum , Iliadis libro nonor

134쪽

p. 268. quem in revocandis ad suos numeros poetae e vis secutus sum Monuit idem, primam syllanam i κνισολοῖχος verbo ινκω, corripi hoc loco, cum alias

τες in plura si numero dixerat, quod non solicitavit doctus Animadversor, nec opus est ut solicitaeur, licet eητουντ dixerit Aristophanes, Avib. S. 44. απμνονα ro ac πόλs' recte resereur, prorsus ut apud Comicum legitur, v τοὐντε τόπον α πράγμονα. Deerant paulo post in ed. Ven & Bac complura verba, χονται Ουν - - τῶν ὀρνβων , quae e nassiis auctori restituta tot in ecl. Cas. Qui deinὸe citantur duo versus, sunt apud Aristophonum.

6 sq. unde scripturam 'Oδὶ δὲ δi auctori restitui, quae

ad metrum plane necessaria erat.

BIn. locum e Cornici Nilusis, sus. M. τους φασια πνους οὐ τροφει Λεωγόρας, non debuit inseri vox ἔρνεις en aliae neque est apud poῆtam , neque potest : alioquia milli quaeilioni non erat locus quae iactata est inter phi- .loloios super voce - ανους, ut narratur hae. CASAU BONUS. - Ad unum Dalecampium spectat ista animadversio aut nimirum in versione pro Aristophaneis embis haec potuerat Guos alu O Phasianos in Illud mai riserat momenti, sulentio praetermissum ab Animadversore quod manifesto defectu laborabat hic locus : nam in editionibus omnibus deerant clitatuor Verba, δύναται γαρ ὁ Ἀωγόρας, quae ex nis A supplevimus. De Aristophanenilii hic posuit Epitoniator, nisi haec verba T. δὲ ιι- Sed eadem, quae dixi quatuor verba, δύνανται , ο λει. - γόρας, exhibebat etiam Scholiastes ad Aristoph. Νub. I . totum istud ex Athenaeo citans, Και τὸ εν Νεφελαις εὐ- - - Πλατωνος, Περιαλγέῖ. Est autem id Scholion non quidem ex veteribus illis quae a Marco usitro Venetiis primum edita sunt sis e recentioribus, qu/e in Kusteriana editione certis signis a vetustioribus istis dis..cernuntur; quorum signoriam rationem exposuit editor in Praefat. pag. 3. Nec vero, ut illud Scholion ad Plui. s. lxia de quo in Praefatione ad Athenaeuin pag. IX sq..

not. h. diximus, sicin hoc ex Epitoma aut ex Eustathio

135쪽

ν. 38 IN LIB. IX CAP. XXXVII. x

aductum est; sed ex ipso pissiore A inermes opere, & quis

dem e prosato exemplo, quod h. l. exhilnierat ista verba, uuae non nudo in libris ante hunc clieni distis deeriuat,

sed cin duobus iunioribus parisiensibit codicibus aesunt,

ut ex illelmansi ad hunc locum adnotatione colligo. Misrari vero subit, a Casaubono ex Italicis inistis suppleriin non sui astum desectum ciam praesertim ex codice A pario is ipsius Casauhoni manu tria talem haec verba, δε ναται γαρ Λεωγόρας, ad oram luari impressi, quo is usus olim erat, adnotata videam. At iunt nimirum ibi verba ista iniquo loco adscripta, quasi inedia iliter resula inter illa s. . πων, ως πολλοι cui loco quum plane non convenire intelligeret vir doctus, prorsus nesclexisse ea videtur. Attamen altiun errordiae editionis Basileensis hoc ipso lio correxis idem Casavi onus. Nempe pro Huπ- που τρις ει ν, Basileensis editor incriastaturiis puto laucus, quo laborare hunc locum vidisseth; που τρέφει scripserat ut recte Casaubonus viρέφειν reposuit, quod erat in nimiis cinis l. Ven. Etiam paulo superius asius

ereor ab eo in Casaubono sublatus est: nam pro eo quod uerperam in eis. Veruin Bas riebariir υκ επι -πω vel ιππν, recte ille consentiente nostr codice υκ επνι- πώ ν edidit. Caeteriam de re quae hic agitur, id est, de quaesticuae psosnam eω ἀν- Deo tam dixeri Aristophamnes, conser Mae a BRUNCKio ad ipsum Comici locum notata sunt. κοφλ δεῖται γλ Ma - ως γαστρίμαργος - Πλ τωνος ἐν Περιαλγεῖ. Platonis locus, quem intellexit Athea naeus, nec tamen apposuit, hic est:.χ θεῖε Μόρυχ νυν γὰρ συδιώμων ἔφυς' π καὶ Γλαυκέτης ἡ ιλ- κἀ Λεωγόρας. rat apud Comici veterem interpretem, non illum re, arcentiorem, quem Riuo licebamus, sed depriivatus. Morytatim Glauretani Aristophanes quoque, in Pace, garaneones fuisse testatur. De LoFra adest Scholiastes A mn stophanis: Et ολις ει -υτολύκων ως καὶ διοι ρὲινἀν-ταῖραν τοι χρήματα ἁποβ-1κε φησέ. CASAU BONUS. Conser usTERI Notas in praedictum scholion. l In PHILIPPI vesculo a. σπανιώτερον παρεσπιν νορ ων γελα;

particulaniram essario inserendam putavi cum GROTIO,

136쪽

Excerptor. 663. Corripi autem potuerit vocillis longa 4 l, ob aliam vocalem initio vocis sequentis Vulgatam stri. Ituram sic latine redisicit Dalec. A .snod est rari aran,

gassi manu, phasianus malin rein ianis nudus sed quod idem Grotius γαρ ἐστιν pro πάρεστιν posuit, ea novatione nil opus esse Visum erat nobis De gallinia lacte vide proverbium apud Erasinum pag. Ioa Caeterum quid sit, quod ranun prosema est ait , στετιλμένον κἀλω phasianum, nobis non liqueti Θεόφραστος - - εν τριτη Περὶ Ζωων. Est ad hunc lo- eum Animadversio AsAUBON huiusmodi: Sexta, misi e THEOPHRASTI de Anis Mus , qui hic citatur, ins chirographis est ri u rem Sic enim praeferiante. περὶ ζώων. Alteram lectionem firmat Diogenes, qui The .phrali illud opus, sex limrorum facit , non pilarium. ἄ- ae scribens vir doctus quid spectarit, exputare non

potui. Recenset utique Dio enes Laertius V. 49. in

THOphra in operibus, s 'ομων Ἀριστοτελους Περὶ Ζωων, α . r. δ' ε'. στ Md nec in ulla Athenae editione si x- tu in librum huius philosophi De Animali us citiuum lite video nec ex ullo scripto coelice sane nec ex nostro insci nec e duobus aliis Parisiensibus i. aut nec ex Am. siano Romano in stripturana es adnotatam reperio. Quia potius libri omnes, quorum ad nos notitia pervenit, constantἰssime in id quod etsi limus,4 τριτι Περὶ Ζωο3 con sentiunt. In Epis vero nec numerias nec titulus libri ad

Positus est.

τοι μὲν χἁ ναρ εχ καὶ ι ἡ πτητικο 6 e. Ferendum nullo modo ivsse vulgatum βραχέα, licet utriusquis nostrico sicis auctoritate suffulciana satis adparet nec entin praecaeteris minutae avra dici possunt eae quae hic nominan-tur,4 sunt potius e nuntiero maiorum. Quare, ut non uit se in Noti, nisuis: Re te interpres βαρέ-: nempe, g navis, ad viarum ineptae , Dalec. yn nisi quis con muciat βραχύπτερα : trianaque enim aptum est huic

mloco, quandoquidem infra ex tr hac pag. sequitur, DEB τ, βυος καὶ τὸν των πυρων βραχυτητα α - Sicut nos edidimus, sic iunxit Aristoteles O βαρεῖς καὶ μὴ τητικὰ των ορνεων. Ust. Anim. IX. . init. in De Partib. Anim.

137쪽

m IN LIB. IX CAP. XXXVIII. as

t Eloὶ δὲ τῶν ὀρνβαν ι μὲν κονιστικῶ, M. Ad e litam antis, nos scripturam, ἰμι ἱστορέας, Mec adnotavit AmsAuB Nus vinculti libri, nec pistici. εν ορδιν Ναυῆ huc mo vera. Vide nonam Hsonam , N. LIX, M. Leguntii ut ue ea len verba, quae hic tantiar, in eolium qui nonus hoci vulgo iustribi soler. At in vetustis codicibus Aristotelicis qui liber hodie no loco poni s . let, is octavum locum olim o inuerax, o usque librae, numerabatur. Vide C-us, in Praefatione . Historiae Lialium Graece Gallice editae praefixa, pag. Luia& P. VII. uena MORELLII pistolia ad eun - MD. muelis Mitorem Venelliscinam, quae exhiberiar in No . . Extriin As istas a Lais es. Nat Tom. V pag. 43 Quare restituere nos auctori debuimus Veterem scripturin temere ab Llitoribus ruit a iussioribus librariis urinatanti e - κορυδαλλω, --ata clitera, dedit codex noster utervae, ut alibi. Sic, odex ediscus Aristotelis apin, agnau, tu M. Leti admissi Asini. IX. 49.

m non adm rara avis pavo em, ut in tam Mendicu

138쪽

-οφάνειον , latum vidimus. Ex toto hoc Ioco Brevia setor nonnis haec verba excerpsit Xαλεῖται δ' ο φασιανὸς a. non τήρ , ut habem Ariones si pectores. Ibias. Suspectum utiq- vocab. τέταρτον, sed nil variant Iihri: a tamen o tu es ex unius codicis A. auctor te pen- -κ; nam in Epis: haec desule atur. ολ ιγὸ δὲ σὲ σφαρ οἱ πυμ--τω, ω ε' ιφερομ έ - νους ἐδον. . De his satis libro quario, cap. XIV. -- ος-- Vide notata ad IV. 36... pro περιφερ μενουν, nescio an rectius foret παραφερομένους; quod sini de coniectura olim Osaiabonus ad oriini fili Atheivies . adii averat Epitoniator ea quae hoc loco legun- , corulata uixi liis . te supra V. 386. d. victa sunt, scamur .- ῶν,3 μὴ -ι γεώσατο -των, πο- τὶ χρημις ἀπο- Pro ἔχω λεγειν, perperam ex ait in ins a. hq vocibus perperiimGξ ἀπατησεω vulg9 scriber

u quisquali in Graecorum libris vel mediorem verisuriis IsraνΜ libros Historia medicisse, non in poetas coma--ntarios. Sed erritriant, quia cauturae v appellatur

is quod Dat vis habeat licebamus libro I. capite a Risto. ad Vl. 23 6 Anima iv. vi. m. pag. 334. . - , est autem putandiant, quia dicat, mλων ὁ Πιριηγησώ

139쪽

p. 38 IN LIB. IX CAP. XXXIX. 3

snper ioc in nempe, in aliquo sitoriam scriptorum loco. , Sensus igitur est emadimo ni mutnon Ismin histoncinn

χειον scribitur is cod M. qua forina id nomen scrimicidabar idem codex uni editis illa VI pag. 27a. b. ut, ubde quae ex Suida breviter de hoc scriptore notavimus rde quo plura vide apud ossium De Historic Graec lib. IV. c. ix & apud OUPIUM in Epist Crit pag. 41 sqq. ueni si audias, pag. 44 sq. In istasem scriptoris i lius notare voluerire Polemon Nobis verosimilius fluvierat, ob non servariani promissunt vi aod cum fortas In Miodani Historiariina luarum loco protriisisset, se de Istro sumine diligentius isopiosius in alia operis parte emi, facturiini succentuisse Iaro Polemonem. Qirierusti: iquod negat Casaubonus, commentarios in potitas edidisse eunt lem Umni, erroris convinci viderii ex his quae ex meto Scholiaste Homeri adnotavit WOLFFIus iii H aegona admo memin pag. 18.

Constanter 'Aττάγας penam sci ibitis iis M.A. suisse hanc scripturam pronunciatiationestique Athenaeo nomprobatam, intelligi videtur ex his quae paulo post , ψε388. h. sessicitarimr: e tribus simul inteissis, vir in At stophanis τὸδ 'Aττικωτάτου testimonio proxime ubi 'cto, subtilius sciem spectes, 'Aτταγῆ ut ima circum flexa serit, debuisse: plane contra factum in editis est tantius aristophani testimoniun,: 'fi' ab hi ,ei his initium fit sermonis de attagene 'Oτ, ατ αγε πιέζων

140쪽

.aod ed. s. habebat εψεῖ restitui ex ed. m. aac fans. A quae formia verbi cirςumflexa magis in usu videtur fuisse apud Atticos Adnotavit h. l. CASAUBONUS: Montagenti inter delicatissimos cibos habi uin 'umento estis versculus Aristophanis, Ἀττάγας ηδιστον εν πινινιιοις. κρέας. Hieronymus in eadem siura ponit cum accipensen re de cuius praestantia inter pistes dictum est Sic ille iiis, Epistola ad Asellam Tu uagenem mctas, O de Areso aeripensere Monaris em faba veremur impleo. Poetae intem msum per simplexo nomen hoc scribum Phoenicides, fama Athen. XIV. 6 a. e. 4 v - κοὐδὲν ἔν τούτωνIλας

Alurali,