Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

181쪽

e uos, Aris-- - - adpotim ex Historiar in 7 quae

paulo et in clariora sunt, quam quae piissim rati le-iuntur 'Iδιον δὲ, inquit, ταις περ στερῶς δοκεῖ συμπινούσας, αν μὴ ἐκανὸν πέωσιν. Quod semiitia A τὸν Ῥοόνα, id dedere ambo coiuices anisti, non ωσπροτην τε .ciuod per se quidem perinde erat. Sed conrnuiuius titulueu rei, ως καὶ την τρυγ quo lotus aliquanto intelsigmretur, i, τρυγόνα. idia farere ac την φάβα, et e mamin e ua . Aere u inter bisensim caput non attollat sive non

re inet ut Plinius ad X. 34, 2 Mox, γενομένης iidem duo codd. dedere. Eisde-φae vocem Dδέα debemus quae deerat editis. Quas μηλιψα columitas dixit oster te est, cieret eo loris, easdem ἀχρὶ Aelim rus dicis, an I. s. si utamsssingulis prope Muin verbis illide cavens, ne res omnes Alsenae labripuisse deprestenderetur. Idem tamen De Nar Anim lita XV. c. 4 rursus Indicarum περιστερ- ἀχρων irentionem facit in narratione, quae ex Athenaeo decerpta non est Σαρων δ' ο Λαμ.ιακηνὸς ω. Beli Peseo, auo duia. Mardonio gestum est, alba primum olumba Grareis se. vlias non sic solum lega Ia donaearmin tamen colum . . barum historia longe antiquissima est veriam, nigron colore illas fulge insertim testatur Herodotus in ta interpe. 4 CASAUBONus. -- Vide Herodor. II. 33. 47. Caeterum , a praeter Athenaeum memoraVerit, primum

illo re ore albas oti has iri Graecia fas esse, nemo nobis coiripertus, nisi idem Aesianus, qui uia ista de columbis inrua Athenae nostro desset. ' δ' Ἀριστοτ φησὶν 6 e , proximus locus IUST . Muri oche aliter in nostris libris legitur. Sic enim Athe-ομένων τῶν νεοττῶν, τῆς ἁ μ γη ς δ να-

i librarii fisinentum esse quod habet Athenaei lectio περὶ

182쪽

miptum, sed levi opera sanabileni, prorsus praeteranisit Epitomae auctori ώς- περιστερῶ - positum iam invenim editionibus, pro ως - ' --- 'od erat in Msto. In eodem cod. A. perperan λαμπιζώσης stritanar. quod Hotaec n. Ras tenuere, sed in a M'ιθυ- ση minavit taciti, n- cinissima ratione, quae de per se perspicia erat, & auctoriuue liurii, X. 34, a. A luini, De me. Anim IIL 's. 6r Mi primo loci noni arandus erat inmigoni tristi cap. 44. firmatiuare Deanique eam leui sc ruram ii etiam Aristoteli ex ossicis diis inistis haud ita pridem virulicavit CAMus in ea stantissimi operis adςuratissania infitione, pag. 334. in Varietate Lectionis ad eun Mein locum exposim, P. . . Nos Plinii latrem verba huc spectanta adponamus Pti

sis , inquit, primo falsioram terram, colu an usure, an ora in uiat, pra araminum in starem M. Supersti-tinis opinio cui occasonem de iste in columbarum,

is colebanir de qua, ut Graecin mire taceam, inulta. Cicero in libris contra ei rem Duae autem in anno . solennitium is Erycinis 'alita Siculis vi servabaamar, is quartim altet Anagma, alaeri Masma nomen e re .cerant. iussam appes tionis utrius*ae festi planissimes, explici hic Athenaeus Anagogιa, inquit, fixerunt mulum erat vi erede ins Uenerem e Messia in Amerin ἀν Β γεσθαι, id est, stalaris anes oris enavsare illum vero . . . quo reiam Venerem, in porium Erycinunt in M.tam pro rem habebant, catago gra. endose scriptum in, Athenaeia ras, Tης δὲ Σικελέας ἐν προκι και- τις ιστre.. γ/α Aelianus, primo Variae istoriae in or scap. sis. 3 -τ ιστι εν καλῶ σπώ - για. M CASAUB. De GDein Ermina meam templo, praeter alis cor

mlandiri Polyinire, istoriar. I. s. Finos illes, ii hic

commernoramine, iterum 'A-γώγἀ noniinavit Aelianus, Demat Arunt. IV. a. ii lociis cum hoc conis eradus. Et

habent sane in Graecoriam ferinone istam sorinam n minum neutitiis meris, pluralis numen, omnia sue

183쪽

p. 3's. IN LIB. IX CAP. LI. 7

nomina Festorum & convenit alterius festi nomen , 3Καταγώγια, is ipso miram Athenaeo hac forma manni moratum. Nec vero idcirco opus viiatur, ut scripturam 'Aναγώγι continuo inrudamus Amenaeo, apud aliena veteres libri omnes, sigillatim duo nostri probaris,ini, in i 0ma eonsentiunt. Qiui Aeliani Var Ust c. s. habet, ea omnia quidem ex Athenaeo desiimis esse, iam saepius monuimus sed conssilio mutata ab hoc compilatore esse paene cuncta Athenaei orba, simul obse vavimus. init vero prurius est quod obstet, quo munus idem festuti τοι Καταγ-ια - Καταγηρ quasi H est. Καταγωγης ημ-ιxperiri te dia potuisse credamus. Sic pro olim edito '---σdi corri enduin esse ex Hoe scheliana Epitoma cui & noster cod Epic adsentitur monuit CASAUBONUS simul observans, inulta de huius columbae colore iraestanti forma ha re Aelianum;

nempe Demat. Anim. IV. a. is alium auctorem ille se- - est. Ibid. σοι υν τότε περλυσιας ετ νέκουσου τῶν πιμώκων. Tetriere περὶ Ουο - ecl. Ba atque inde M. Cas. Recte in Voce περιουσia M. Veno monstis. Sic δε ν παιδειας, - erasaetas μηκων χρη-των , ρονῶ, μορ-ς, πιώ- , pmde id, sorana praestans. Aυτοκ-- δ' ἐν τοῖς 'Aχaeiκοῖς. conivn Evam particiuam. ni non fere omittere solet Athenaeus in huiusni risi oratione, mim deinet editis, nescio an is sto A. recepi exms. E L Md. μεταβαλεῖν την μερειν ω. Ed iraturi. ταβαλλ nec e ins A. aliud quid notariam. Necessario vero in praeterito tempore, intra notionem Urimis se niliis habet, positum oportuisse Verbum ut hariar ad quam scripturam propius aucedebat nis D in qu μεταβαλλώ, qui ain dubie μεταβαλών debuerar. Aιγι φ. Duo vecta omisit Breviaron inpruram ante nos editam, ιν ιγsis , tenetrans A. temere perpento promiscite vocales M inter se perinutans. Sed 4θειον sive regionem sive oppidum nemo novit A. - , Amran, nobile olim Achaiae oppidum in cuius historia a Friptore rerum eiacarum ANTO ATE mentionem factam esse consentaneum est fabulae illi , quam hic ni

184쪽

ALExffvs vesculus primus e fabula conmmnaus, cum tisic ederet ar nimis manifeste contra metri leges in pingebat; qui, is lata importuna prima vocula, recto nunc imγdulo proc est in Epit duae priores voces defiant. Ille o ariFulus, quem cum editis instus A. asnoscit, fortasse inde huc irrepsit quod ad vectum Ila initio sequentis versus o litera superare adscrψta fuisset, quo significaretur, rectius in aliis libris Ll' pro priore Iin legii ac sane, quaenam potissimum vis insit in illius verbi ou repetitione, dissicile dictu suerit. Quod si tamen legeretur Ἀλλ' ο λευκὸς6 G. legitimus foret versus trochaicias in atrem Husdem ALEXIMIs testimonio, perpuam ἐνδων proa o scribitur in ed. Cas. , In PHEREcRATI Rctor u Versiculo,, 'Aπόπει ψον αγγέλλοντα τὸν περιπτερόν:m tangitur nos antiquorum, urentium saepe lumbis in-

aeternuntiis sicut Romae fieri solitum in theatris. Sed is in historia seria invenias huius rei exempla ut apud Plia unium lib. X. cap. XXVIII. cap. 37. seel. 33. J Viden etiam Aelianum lib. IX. Ποικιλ. cap. a. In d-Cas. 2.n 3. interseruntur hic nonnulla , uncis inclusa huius-n modi: P Arnoldus Alabas Lubecensis, in Historia Stavon ruri roseis rex Antiochiae suos Walestare sod factum 1 .

11st , anilin olun m. Solent rarim exeuntra ad quaelibet nemn soria e ni se onare Aumbas, quae iam pullos habent non Uter erratos O , scin via fine accelerare volunt nuntium , vsmptas lueras sub umbιsicos columbae Ualuer ponunt, O n eam voti et pennittunt quae cum ad sust Draus Properat , neeleriter amatas desideratum nuntium apponat Iacobus intriacensis, Demistoria orientali: Sunt praeterea columbae , n quae nuntiorum s gentra osses literas domunoman sub altam deponant, hora aut tempore modico multa urearum spatiam transeuntes. Sunt titem valde utilin maxime ouando per temn ras inιmreomm alia iniuries transire non adent. Nostra quo-nque memoria idem factitatum in obsessa qua iam Belgii nurbe, audivi aepius Meg AsAUB Us. - Adi Bocharti Hierota Part. II. lib. I. c. a. Ἀλλ' ἶ περι- μον , Oc. Περιστ μον, blandientium eae vox est, ut in proximo PHERE ATIs loco, ἀλλ' ἄ

n ιtis callistheni. Ax περιστεριδεο non columbulam, sed

185쪽

P. 39s. IN LIB. IX CAP. LL N

is missum olunibae signifimi ut apud X. Levitici p., ω καὶ προσοισοι ἀπὸ των τρυγόνων ἡ ἀπι- ων πεμ τεριλ-s o δῶρον αυτοῖ. In texrumosis est, mi GDι - h. α M. e. is pullis olumisae J CASAu BONUS. - Alteriim istud, Pherectans testimonium ita continuatis verbis seri uinci hebatur in superioribus editionibus, ut versuum nulla ha Feretur ratio Casaubonus in Anii Mulversione modo a iposita vocem 'Oμοιον unciali liter inchoans, initium novi versus in illa voce statuisse videriar nisi quod crediderim equidem' temere istud a typotheta sic positu v. Sunt cerie, si quid video, duo abs trissimi senarii quo

in in priore vocabulum iμοιο mediam corrinit, ob v calem ante vocalem ut eficiat haec Vox eam anapae Psum, qui in illa sede legitimus est ' i

. Niκἀνδρος - - - τῶν Σικελικων νιν μονεύων πελ ά

δ, ν πελιάδεω nas A. suo more, tuleque e l. en Sed correctum in ed. Bacis Cas. IcANDRI hexametros ab ae noratione transmisit doctus Ani uiuersor puto quod a se corrigi posse desperaret. Audacior Adrian. ΗERINGA fuit & fortem fortuna iuvit. Extrenis verba sta4undi versus, cum tertio, in hunc uiuum edita erant: Quae sic ille, quemadmodum a nobis edita, restitui in observari Critic. ip xXXII pag. 9a.

ουδε ιν Τρηκες νωπσιμοι ἐξενέπονται es pro mὶν σφι τι αυτοis vel ἀυταῖς, ut apud illim Dian. Ias. at 3 alibi. Cons. Hesychium in voce' Μaitraire, Dialect pag. 96. Pro tWλ quod in fine e ius erat, ἀρ- habet nis A. terminationem saltem vocis recte tenens Perspecte vero αρ παιmerinP. Est autem Eρ πη, ut ait Schol Homeri ad Iliad. e. 3 o. εἶδος ινρνέου ὁμοιον ἀετῶ, ως ὐπὸ τῆς ιδέας ἄκριτον ἄναι τινὲς ἰκτῖνον

νώνυμος pro ἀνώνυμος, ασφημος, ex oreμοι. Tun ἐξενέ--ων τ ι , dicuntur. Suspicari quidem fortasse licuerat, eadem notione ferri poste έξενέπτονται , vocalici ante πτCorrepta, sicut v ante re in Aιγυπτος. Sed emendationia viro docto propositae patrocinantur siquatenus etiam veteres metularanae, in quibus έξενέπονται. In uno vo

186쪽

pus longius recesiit. timue videndum an in voce όσ--κεοι, quani eius loco hanent horie litati, allini quid lateat conrnu iniis cuius Emeris nodis a leni nihil occure dia, nisi statuere eius fuisse .στρα - nonpim avis ali- maiusis acu cuius tamen nominis, ista notione nia quam alita vestigiunt ullum repeririar. πλειάδας, syncopen, pro πελειάδα dixisse Gram adparet. διτο μ-ς, pro διτο σώσας, δετοκούσαμ, biparas, vae in pu Assariam verbum ipsi etiam Aristotelii, uta de colum in inno genere agit, turpariam, fist*mar. I. I. Δρακον- τιαι. columbas Dalmainpius interpretatus erat, quo dracontio tritaeo adanmr, Plinium respiciens XV IlI. , a Mia, ueniaulinoduni Σικελιὰ πελειἀδε sunt Sisulae eois r. ae, ii --.οντιάδαs similiter a patria nominasse poetam

consentaneutri est nempe ab illa Libyae insula, ex alive si, Siciliae supra Hipponem Diarrhytum sita, quae Δροι-- κοντος apud Stephantini Byg. Ἀραιόmos iis o apud lemaeum in minatur.

. Tων δὲ βοσκάδων καλουμένων ο ειὲν ἄρρινι κατάγρα - d. - νάττης. In Excerptis hoc solum, ωτι δε ο αρρην πηττον νηττης. lacerium est, latro potitis modo legen

Ini. vero, nihil ambiguitatis curatius si inspicias h liet Epitonia sci iptura, quae est huiusmodi 'Oτι των βοσκὼων - ἄμην σιμοι κῶ ἐλάττω τῆ συμμετρια ἔχει τοι, η ἐστι ., ηττον ἡττης. Quibus e verbis satis intellis natur, quo pacto co Tigi supplerique deberet mutila umteris codicis editorum striptura. Et consentit Aristotelm, VII 3. βοσιῶ. , τμοιος μὲν νη- , τὸ δὲ μεγειοσιλάπτων. Apud Nostrum hoc loco operariini reor, i/ in pro E fγχη, ex M. en in reliquas omnes

propagatu Pro os vero nil opus est , in Oaae mina Casaunono coirim perinde enim in neutro genere ni adiectivum nomen poterat vulgailissimo Graecorum usu;

cuius uius plurinia tam exempla in superiori de collisse

187쪽

d his disputatione, virm apud N u uiri apta Arist

Ioibitur in nostro M. Dis. Ad olim e litam stripturam nihil ex nis . adnotatua . vix deinde, σκώπινονται --μα- l ebatur in ed. m. Bas quod quum inis a ' 'o τ inutasset CASAUBo rus, monuit 'stea in Arist-- adversionibus . -ndimus in Q ipta linione, quod Heaν ματαr vulgo σχέπτονται quorum lio bsurdum, illudis suspectiun. α - σκέποντε nobis dedit utervae nisi asAEodo. Paulo post , προλάσω recte rem A. A enim assiectivum communis generis Invenias fidem etiam so mininam terminati em, quanti sitan ispini Polybium observavimus; sed eam si quissim, munito accenti s--πλη- scrip- oponebat.

, eiu ea Alexandit paulo post de tetram, I p. 398. 'd

188쪽

- Ιἀρῶσαν δὲ .a ἁκu .... Vide quae notavinius adfcanitium c liis XLV. Miseni pertinet particula ποτὲ, qua subinde utitur Delmosophista' 'quani cur u τοτ m- m mallemus pag. 3 a. nulla cauassa fuerat. Coni. 4 ag. 376.' ivriqsque pMlo post initio proximi capitis.

189쪽

p. 3- - N LIB. IX CAP. LIII. 183

milamπε, Fae rat iris, eon mode devitans. A. AR STOMANI verta leguntur in Vesm, s. sor. Apud N essitiones omnes, excepta ecl. Cas. 3. Totan disputationem de carnibus πνικτ- omisit Breviatori I, In GATI, Anapaestico recte in perathvum πνιξον revocavi ex viri veti cum quinus consentitans A. Fre No ex Russeo e siculus tertius cum se edi m legeretur monitis Octus Animadve sors is Prima, postrema vox Min mesulo inibant seriMndita omnino: Et postremae quidem vocis corressionem firmavit no steritis. A. sed in versiculi initio interpretam ruin, quod veteris scriptiirae locinnoccupavit, tenent eaedein mei branae Nec vero de recipietulli certissima CasAuBomen eiulatione dubitandum duxi A mi aurariis sum sile tio praetermissum esse id quod continuo sequitur, ita vulgo scriptum, nulla verbis interposita distinctione : μιηκώδων μέλη qi1 Plane non caret aifficultate Natii, quo palo concupienda sit verborum istorum structura, aut iis subiectus sit sensus, etiam atque etiam duratari Iotest. Vix quidem serenda videtur DALECAΜPII ratio, ii vertentis: m mearum mus , qu carerem novinam instar Muri seneram ctreum ambiunt: affect1 Adnotatione: χλο η , id emMχλοεραν latitant, Maiam. Q Qui quod μηκάδας --neas intelliola, eum sint ea re, id nime non morraret stud moneo, nec χλοη scriN, - χλ- nec adiectis urn nonne χλοὸς , Aem Mens ac χλο-, in Graeci ruin sermone reperiri. Secutus est tamen ea ridem ratio 'nem ni erus Gallicus interpres Nobis alia ineunda vinvisa erat. λόη quema linodum in asta, tum ad VILI93. b. s. . monitrum est dicunt Graeci vanas hisulaseonssiendis evis adhiberi Hluas. Intellexi iginar μηκάδων μλη χλόην καταμπιχροτα, aprinae carris frusta, variis hembis conata, ultaque rimumdata O quasi v ra. lam Verba σάρκα νεογενη accepi tamquam per aethontibnem adiecta,

190쪽

adserat is miles litur. Quemadmo hii vero toruinam hrior oratio tragico auodam i edit cothurrio; iniu etiam faemu ipse is qui ista loquebatur, mox dicens, GHis se peragem tragoediam, sic fortasse etiam in his ipsis ver his, de quibus quaerimus, imitarii in voluit orationis figuram ramis poetis frequetuatam, quam nasiam vis Anni en Grammatici dimini Scilicet omni lius in A

ticipio non ad proruatiun substantivum H - relato, sed ad sepoliis μέλη. Ad post anum versiain spectat CASAUBcul arvina

saurum prolata nihil esse cereius iudiciivi.

라틴어 텍스트