Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

191쪽

p. 39S IN LIB. IN CAP. LIV. 8s

sonus auαιω, -- eo quam sto ius in porci, i e , -- licet, amnisuam, a Dan v m. in Qui quo pacto vertii. ἔστιν - posuum inreflexerit, miri quaerere. De in m s vero adnotavit idem: Quam facile pom is celli vocem muris sine aut suarii dignoscant, vide apud

eognovi: nam ipsum uilitissimi Parsonι libriit mihi non ad manum esse etiam amite etiam doleo' posteriori veris. sit, vitarer si iliatus au a, ο ιλιι - δες , corrigendum censuit Nobis pressius insistendum veteris scripturae vestigiis, visum erat. Et statim quidem in prirnoribus vertiis' ipsi, quae tenent quidem veteres etiam membranae nostrae, Quantaste nini aliud, nisi Anicum pronomen

Uδὶ, G, contineri videbaturi Quo posito, nilui prae. terea ana nopere in tota reliqua ecloga desideriisses. ain, illiu disti caraenu, pro insito γριοφω, - ab omnis

192쪽

bii γρύξομαι esse positum, tu is ipsum etiam mem .hranae nostrae exhibent. Pro 'Oδ si quis adverbiuili Uδὶ maluerit, Ap ἀυτὴς , Ee hie ipsum, haud sane impro habiliter is coniectaverit: sed ne illa quidem novatione fuerit opus iam in ista locutione a τι γρύξομαι πλέον τι,

id est, si quιd amplius muriam vel iustam, ellipsis est facile

iupplenda nempe, cce ipsi se', qui e exaudιet, quid amplitas muriani sive ita malueris, per earn m a. I ple et ar quid ampliau c. ninn supererat,iniurii dubitationem aliquarii movere totuisset cur, ii m M. scere qiadem amplius se ille prontetur, is oreelsi maxime

Vocem commemoret M talem quidem sonum se editurum,

incens, salem edat lactens ore ellus. Quam ipsam dubitationeni mirifice sustulit optimus niser codex, pira γαλαθηνου υὸς , quod erat hirum, vi ipsinii exhibens, quod nos posuimus, Miθη ii mos: prorsias Vere in

ut praeter id quod exspectasse , sic significanter admodum, & perquam festive s quid ego am ouantulo ma squam lamns mira Tam leaes quam Pheraeratis testiui mi omisit Enitoinae auctori'Ηρόδοτος 1 ε τη πρω . mrod in vide lib. I. cap. 18 A ANTIPHANI e Philetaero testimonium, quum ne a glecto prorsus metro sic adposituni esset, κομανος γε μι- α - κρωμακωκος ο ἴ, ως γαλαθηνός haec habes a AsAin BON adin lata ii Quid e κρωμα ισκος , aut quomodon interpretabimus Si quis me hoc roget, iubebo ἄλλην Μουν βαλι νiζειν : nam auri barbarum id verbi est. Sectn puto verius, se stribendum aliter ; puta : κορμος γεπειικρὸς τὸ σῶμα μειρακισκος οἶτος γαλαθηνις. Venusessi.ηne O parvo corpore adolsentulus hic ulmum f. Aut sic: Quarum coniecturarum sui taceam sic pinumdatum pro sus metrilin ea rario. eri, ut haud paulo consiimus via deatur ei re vocabulum quamvis ignotum aut explicatudiissicile, quam ad tale quoddam confugere remedium. B..tiae nos licitiam nolitis atque etiam II euaxium putaVinius, ut pro communi *τος , icam pronominis forinan

οὐτοσὶ poneremus. Sic proclibat absolutissimus senarius, cum prima voce versus sequeritS: κομψὸς γε μιμος κρωμακι- οπιο-

193쪽

p. 39 IN LIB. I x. CAP. LIV. is

minou nutum adsceniuorduum O is asperum. Vide Hesycli, i Κρῶμαξ- κρωματόεν Scholia brevia ad Isiail. 3. 729-4 Eustath ad Iliad. a. p. aso. l. ao R. Iam in alimptis cornici verbis' ud mirim, quod caerta ratione definire non aleamus, quo sensu diminiuiuum istud κρωμακωκος usurpaverit

poeta Potuit eo nom1ne notare adolescentilluit , qui quam quBm ' αλιδηνὸς. i. e. ostiate non remiso mador lactenta vero,

genio mc-raque a otiis Potitit vero Mosae alitia, nescio quid splectare. I 3le Ampius proprium e nomen infanus alaeuius exammavurat; parum id quidem probabiliter. Caetoriina si quid mutatvlum, satis placet, atque et Piniignem habet veri speciem id quod ab ADAΜo propo stum Viliebriinius retulir, α ρ- μα τui id est j ciem Pictus, fucatus, emissatus. Nam sigillatim de ptigenia fui usurpari solitum ierbum v κατιυσθαι; si fides

Scholiastae recentiori quulem lixad Aristophanis Nub. si6. In Episim dein istud testimonium Antiphanta una

sun proxime sequentibus omnibus poetarum testimoniaru Ηνώχος Πολυεύκτ' , Suidas praeit nobis ad diversantatκτοςJ cisti uni inlatam fuisse cuius fabulam Henio..

Sed vel sic, saud satis scio, in i ἄνεφρος voealis a sequentibus duabus cossonis i brevis manere possit, ut pej

194쪽

dem anapaesticum essima illud vocabulum. Id si minus d uerit conces uin, vide an minori inuratione sic placere 'O - χαλκῆ οῦν μὲν, αν- δὲ καὶ πάλαι. Nam prior syllis vocisχαλα- , ob debiliorem positio . item, corripi utullae potuerit. καὶ Ἀνακρέων δὲ - U G. 6 οβ a M. AVA EOmns versiis iis distribuimus, ut fecit Bau CKIus in I 'ctionibus & Eniendationibus in Vol. I. malector. p. μBENTLEIUM secutus , qui inmoris admorat lil I. 4,

23 monuerat gallian ruri esse tetrantetros. In miniat Versiculos anapaesticos distri,atam eamdem ecimam l .

ἔς τ' ἐν λη κεροέσσης ἐπτοήθη. utrovis modo tribui placuerit, uim murm e syllinae vocabies νε ἀπλέα coni victim pro una ecterendae suae inri erini singula nos si repretiesentaVinnis, qualia verim noster cod. A. exhibet, cum editis Auxenae hians con sentiens nisi quod pro ca/444 , inin erat ethrum, και νέσση scribens, haud obscura veterisci pturae vestigia servavit. De qua simplura sic monuit CasAUBONus r. Non ludi vera. in scriptura antiqua, κεροέσσης:m ut mater omina dicatur, non hinnulus. Sed hoc miseu tariant, qui absurdum putabant, si ori a cornua tribum rentur ceu vero Graecos poetas versamibus seditiis natus quicquam in oculos incurrat, quam κερόεσσα ἔ- .e maua de re multa vetus Pindari interpres, s ad Olympim III. a. eosdem etiam Anacreontis Versiculos adponens, maliique vim nati ratium rerum periti. in vetere is

plura consule omnia Aelianum I. c. de Dipsa ex pro fesso clisputantem, Pollucem lib., 76.quii diserte et

vindis quod aptia Iunmniannum ad Poli vina c. pro tulit SALMAsrus, Atticos . ἔλαφον in s eminino dicere fositos esse, sive de nate sive da foemina lovierentur; verissimum id quidem per se est, poterariue cum alloriam

195쪽

p. 39 IN LIB. IX. CAR LIV. a

4 liene multorum auctoriam, tum Xenophontis remmonio fiet A sed ad excusaraeum Pindarum QAnacreontem , qui siserte profitentia de emari mina se loqui nihil, lare eam mitionem, iam olim DESNERUS, De Quadrup dib. pag. 33a monuerat. Superest igitur, ut hodieque bel- homnes, qui, arte rei dulces versiculos aut etiam aeres sitiatinesque Deo placet cudenssi, curatiorem ruuurae reriam cognitionem nihil ad se pertinere existiarnant, nobilissimorum veteris aevi poetariam Pitulari Ana. creontisque exemplo ieri se possint. Postrema pomoverini se stripsit anuNCKIus cum BENTIPO, άπηλοι- ψεεὶς υπὸ ιιιπν ιη'. Apud Aelianum, υπολειφθεὶς λην. e litur apud Pili lari Scholiasten in Romana quidem editione Mao nobis num ad maniis 4 πολ φοεὶ αὐαν μητρ. Nobis satis pia iit, atque etiam coinmodior visi est librorum nostrorum scriptura, πολειφιεὶς ἀπὸ φυ. cuius haec semetitia est, non ut a nave di fretus fuerit l, naiara, sed ut ipse, iuveniliter lasciviens il-mo citroque siscui rem lamus a matre due ut Si oim Hii, tum fremaeriter Xenophon verbum Aπολειποσθιει usurpavit, cum nudo quidem genitivo fere constructum, sed suNntellecta a r. praepositione, quia hic exserie adiecta est. -της, δει σου. . Veritin utrian Pae nomen, Wpo Miae, Malnuae. Un hisque testis Iulius Pollux, lib. VILissub finem, radi . cap. XVI. in raris vos a ita. Aρνῶν ἔτι γαλἀ 3νων τε καὶ χοιρων. CASAUBONUS. Nobis meliora nonnulla naembranae . dederunt, anarum

ope versus etiam distinguere tentavimus Ues t. ημῖν. V a. ἐστι plane dedere membranae Turn in .pαι νς, luod eaedem exitiinebant, haud obsciare duo verba ride z- continebantur: in quo illud unum arbare nos poterat, quod Oxω ex Ionico inagis quam ex Attico sit sermone is fortasse ferinone illo utebatur is qui haec loquens inducitur. Quidquid sit quum parum einem ain fuerit eisita lectio, repraesentare saltem debuimus et stissimi coelicis scripturam. Denique quum in fine sis r. desideraretur massiyllaba, perquam probabile vi rita bula, post Pati intercidisse voc- ὰσι.

196쪽

tur vulgo apud Dionysmal sed ex iticorum ingenio; nam multo miserius coi ruptiis totus locus in Dionysii e sit. Alisin Casauboni emendationem, i δ' ἀωπεῖς, merito adopravit BRUNCK, in Analect T. I. p. Iar initus conferendae olae . . III pag. I IACOBs Anima iv. Vol. I. pag. os De eodem verbo consulendus Hesych. eius Interpp. in 'Aωτεῖται- inἈαντεῖς. Dein γαλαθη- νων ' δ' ἔτορι sic ecl. Ven QBas. γαλαρηνῆ δ' ητοτην ecl. Cas. I. sed γαλαθηνῆ δ' ἔτορι ecl. Cas. a. & 3. quemadmodum est in Casauboni Animadv. sic qhoque

mmonun Hypsipylae filium, infantem periisse testis Apol-nlodorus, III 6 4. J, quicunque de eineorum in-nstitutione aliquia sci ipseriint sciuos laudavit HEYNE , iamΝotis ad Apollod. p. 6 Isci Vox εὐστεφάνου neque A

nchemoro convenit, neque sententiae hormi verborum. Non ausim dicere, scripsisse poetam, Evo σε γ' ἄδρω-n-ποι γλυκεῖαν ιδάκρυσαν, &c. Sed ponamus ita esse; donne proferatur ali uid melius. Itaque verte: Oon piade nn omnes te flebant , ne fili, dulcem animam efflantem. M CA-sΛυBONus. - Pressius insistens veteris scripturae vestigiis coniectaveram, ευ στεφανου , id est, Eheueoronam Icootans sic exclamasse qui infantem Archemorum sive Opheltam, in herba depositum, pro florida corona sempente cinctum ab eo interfectum reperissent. Quiani, ro in eamdem sententiam licet milia e nostro cita A.

197쪽

B liciti scripturam a mutantinis Mimam repererim , Γαν--άνου, adoptantant eam duxi, donec melius quid astud cereiusve proaeratur. Pro is, eodem illelarunis teste, in nis. Par. c. est Oι, eadem sententia.

. A ver, dii ba non solum aλii deducitur, Verum e naan τι-ς utraque Vox mammiani significat. Ex mssus naisiecta periodus Lege Eustathium. M CASAU BONUS. Nempe in ed. Ven. ias deerant auatuordecim verba, quae proxime praecedunt ista, Νεβρους κοιμήσασα. Legun

tu autem illa cum in is A. tum in D. Pergit CAIAU--Nus: Sequens versus, Iaceri fortasse perturbatiae Coelicis argumentum est Quae Animadversio ad illum versum pertinet. Νεβρους κοιμάσμα dcc qui & ipse Homericus est, ex Odyss. δ' . 336. - . 27. Spectat autem ille versus ad firmandum usum vocabuli γαλαθηνM, de quo agebatur toto hoc capite.

euntis Philosophi sectae Eleatior at Grammaticum hunc non tam a philosophica secta, quae iam pridem deserat Athenae aetate quam a patria notum facere voluissis videri debet Auctor noster. Quare probabile utique est,

κρεοις τὸ των δορκώνων. Sic dicere debuisse Palamedem, intelligebatur ex his quae continuo sequuntur. Sed perspicue sic scrinitur in ins. q. O τὸ τῶν δἈρκαδ- ν, ut vulgo edebatur. Breviter Epitomator Σφάλλονται, τλ. δορκάδας δόρκιωνα λιγοντες. Ad ista ver-

198쪽

ha, μόνως δορκάδες λέγονται, δόρκωνες μού est Casau aBONI Animadversio haec: n Accipe λέγονται , marid

mdoreo ra non dici omnino, salsum in cum, oread X-OPHONTu verta leguntii 'Aναε- . Ei I. p. a T. ed Baci sis ubi cisti de Me, quae supra pag. 39o. adlata sunt.

is ipsaneum, utpote mendosunt, mutu QCASAURO.νus. - Memlosum astata tranet h. in A. ciun ecla Et in sit quoque exemplo auulem mentam reperisse videtur Miloniator: quam ut vitarin schunc locum conistraxit 'πιτι σπάνιος ἐν πάλαι- ταως, ως υβουλος -- των Φρτυρον. Ubi nil opus est ut putemus omni veteri exemplari esse ductam, aut ut mim Gisaiah - ποτὲ adiiciatntis. Sicut verba leguntur in opere pleniore, sic satis coinnuiua sunt ortam autem de suo adlicere

licuit momae auctori. Altae fisulae titialiis perperam ora per o breve esserebant i edd. Recte vero T- ωνι m. 'ulli ro3. e. XIV. 634. e. Sicut autem, locus ex altero par 634. cori uetulus est, sic viae in ille ex hoc emendandus. Vesci. Si particulam ως

pro iniunctione accipias, quum, postquam Valente, aut ex , ut GR-u veri in Excerpr. p. 626. tum vero

utique in vers. a. parum commoda viaeri diset otiuio; ut

199쪽

p. 397. IN LIB. IX CAP. LVI. 93

vestim Casaudia prora scriptiani, aut main Grocloa

Ie mu'. pani iam matri. At vias tam eo versu scripturam uri inlue loco tenent membri A. cum insitis nec ita inale fortasse. Nempe, quemadmodum in dictione ως δε

atque inturn ἁπαξ valeat sive exprimere quodam ino do voculam o volueris, lilemadmodum es G πολυ -- ian in vertitur, sic ως ἀπαξ reddere possis ut rem qu Irine laetat, i. e. a rem sine Dectaridam, ut rem rari nam. Denique pro Tῶν ταω sic scribi porruerat Tων ταων, cum

riunmatim observatione, quae pauio ou Me initio piris sci. referriir, debuerat apud Atticum poetam eo suo lixi modo scribi; quemadmodun etiam pag. 6s4. e. cripta ea vox in libris omnibus repeririir is teliis. καὶ οὐκ ἐφεξης, ἀλλὰ διαλιπων δύο ἡ τρεῖς ηιεμωμα Ἱibro I. Historiar cap. IX. CASAUBONUS. Eumlem Aristotelis locum ob oculos habens Editor Atli riae Basileensis verba ista, τικτε I παξ του ἔτους , cuin quibus arcte cohaerent ista , - α δὲ υ εισἀπαξ, situm in locum reposuit, quum seno loco posita essent in ed. Ven. in nisdis Auctor Epitomae, cum vidisset non cohaerere ista, suae in suo exemplari eodem modo scripta repererat, quemadmodum in nas A. leguntur,4πωἀ- ζει δὲ ημένας πρὸς κοντα, ταύτα δὲ Ουκ ει απαξ, ax -- ω τοίτας sed ea ratione sententiam pro sus pervertit. π Μη ποτε θρέψων παροι Περ-φόν τοιόνδε ταων, ς. - ώδοντας ι γεένει. Verba sunt'cuiusdam, ingratos M onum clamore plurimum offensi, quod is saepius sem excitetisset. Ait igitiar, vereri se ne molestam adeo avem co-πεam alere etiam apud Proserpinam, Id est, n orco, cum aeriterit moriuus ut,

. Ad generum cereris Me aede O v. lnera paucinissentant rem. Viri docti aliter sed error est. CAsAhBONUS. Meminpe παρ Περσεφόν Dalecampius , per Hecaten, interpretariis erat. ENPOLIDI verba versibus decuri ere anapaesticis facile patebat, & monuerat D'ARNAULD , Animadv. t. cap. 7. pag. 9. Nec vero' ἀών, acute, Mem-

200쪽

admodum in Animadu stapse Osaubonus, M ταῶν. - eri, scriptum hoc adi exhibent oditiones omnes, consentiem ms A. nam in Epis Mea hoc te. mirionium. Recte vero ut diserte docet Athenaeus mox deinde tu e quo ex loco intelligini etiarn ἀω cum aspere Dinim vulgo scinpini fuisse emidem vocem in v iustis Eupolidis bris..iser errant viri docti, seu tem dicit Dalaia pium: I. cum ista interpretantii sic, ut dicant, posuhran Atrimen .sum pavones splendulos aluisse Vertendum erat In eam oratrum, si is Pavonos nunquam nominaι, sed min. p. ave aria coloris; cini, Dranum divi via .F. has alere murus hic, ille e φιλόκαλος εe conuiuiis . iuvenis, quem ut mollem ornis muliosum Cominai perstrinxerunt Aristophanes Vespis sus. 98. IMUbi vetus Interpres: N-ἀνηται τἀτου καὶ ἐν Πέλωπn Eύπολις

nην δὲ καὶ συμορφος ο Δεῖμος. x istis lucem asseres loco . Platonis in Gorpia, ubi Socrates ait de se, tallicle, a ambos se duorium nore maenaci .m qiadem Aleu adus Os Philosophidae , si lem vero , -υ Athenisvrum ,--ἡ-ννμου langis, id est, populi 4 emi qui erat Alius P nritanipta Pndoso' veria sunt: Λέγω δ' ενι - σας -

.έγω τε καὶ λ ι υν τυγχάνομεν ταυτόν τι πεπονώτου,1,έρωντε δύο ενυ λώιν ἐκαυρος ρ- η ν Ἀλκιβιάδου - τἀnΚλεινια - φιλοσοφω συ δὲ δύειν, τευ τε 'Mimiam 'δάμεν, καὶ το Πυριλαμπους. s T. IV edit Biponti p. 1, 6d Scribendum, καὶ του οὐ Πυριλαμπεος. Non enimn Pyrilampum amabat Callicles, iuvenis ienem & ἀπὸ τῶν Βιρωτικω alienum sed illius filium, cui erat nomen D nono, ut diximus. sat siciu του Ἀρηναιων μου οixit, non το των 'Mηναιων sic percommode οὐ Πυριλάμπους, scilicet simu nec opus erat articulo ad Πυριλά-πουν acie . . Subiicit Socrates non multo postr καὶ πρω

라틴어 텍스트