Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

321쪽

modo Aelianus, Vari ist. I. 6. Sed apud Polliorn,

IV. 89 ἡ Μεγαλοκλέους vulgo legiriir, ut apud ostrum ante nos edebatur. Recte vero etiam . πομπικὴ dedit codex noster auerque Pollux l. e. σαλπιγγι εχρήσατο --δρεια scribitur in L Hic error est ex ed Bas propagatus. Μirabar quid esset quod Mτm msnam interpretatus esset docius Animadversor. Cuius mentem explicare voluisse videtur PALΜERIUS, in Exercitat pag. I 3 scscribens is Per v θέτην intelligo =ψsia sive πιστο- ωμι latine quidam figulam, alii evsmni Vocant: erat nautem coriace liMmenti ecies, quo b ea & labiam tubicinum ohibenantur, ne nimia contentione rumpe-Brentiar. c. α -- At aliter quidem acceperat Aelianus i. c.

, Λιτυέρσας δὲ μ Conser Schol. ad Theocri Id. X. I.

Et imi quident cum apud Theo . nim in Schol. nomen sic scribitii Λοπιέρσχες; apud ostrum vero XIV. 619. R. Λυτυέρσης sed h. l. in scriptiiram Λιτοερσ cum ecfiti co sentiunt ambo misti quam eamdem habe apud Suidant 43. V. apud Polluc. IV. 34. Caeteriam, idem nomen Lι- emae apud Aelianum Vari Hist. I. an latere siil obscu-To ominemι- ei, probabiliter admodum censuere Aeliani Interpretes. Mox visi scribitur apud Nostrum, Ah3ςαγος δ' - χυρός rectius fortasse fuerit iσχυρως.quq hastae nis Ep. Cuius scripturae vestigium videtur eis iam in nas A. superesse. λον δεχπερὶ ἀυτοὐ γω σέθε ο τρψφδιοποιὸς ἐν δραματι Δαφνιδι ἡ ωτυέρσ . Scribe Σωσιβιος ο τραγ' αδοποιός. Caussam exposuimus dudum in Lectionibus Theocriticis capite duodecimo, uta multa de hoc Atye is D. M CALAUBONUS. - Scilicet docuerat ibi doctus Animadversor, se in nescio quo nisi exemplari Theocritici scriptum reperisse Mholion, iisdem fere verbis conc

Fum quae habes in editis Scholiis antiquis ad Id. X. 1.

cui subuecta fuissent haec verba: Ἱστη. ταυτα κἀτει μι-

322쪽

Sequebantumue fidem versus qui lenititur apin laiaudinem Hetaeri, miliad. II. s. 9 sqq. apud 4 in uirisdem solae Σώσέβιος ιν-.Nδι, - Σωσέρεος, nominatur. QMκl quum satis caussae visum fuisset Casa tinno, cur apud Athenaeum ινσιβιο h. l. pro Σωσιοεος corrigerulum censeret, eiusdem aucto itiite ductus FABn Crus, o san in Tragicoriam deperisitorum numero retiamst, in Bibl. Graeci T. I. pag. 69r. Sed conseremia alia. al, eodem ea leni pag. de S ITHAO ramo traduntur, & quae utroque Ioco ad poetam de quo hic agitiae speliantia congessit erilinis HARLEsu ui lustria, in instiiseratae Bibliothecae Graee Vol. II pag. 32 sqq. H, mini si quaerix, Grammaticus sui Minitis Tra raran So- uum nemo novit at Tra De nra sen o Sosa,aνs iauloriam etiani septem nutriero nobilitariis, qui Pliadum mine condecorati sum, teste Suida in a itiae ubi comis quae usteriis adnotavit. Nec sane adparet, quo iure vetustissimis Athenae codiminis nam in nomine Σωσι εος h. l. cum editis cursentiunt vetus cod. A. AE'n' op

poni possit vel Ioh Taetrae, vel obtairi altauus Mnesi sae auctoritas, qui ex ipso rata descripsi sua vid tur. Denique quod virorum doctorum observationem praeteriisse videtur Nem drama, de quo his agitur omphius et Loersas insta iptum, a vetere Theoci iti Scholia- , homine sane docto, haud obtaire non os . sed S ITHEo auctori tribistur, in Schol ad IdylL VH 93.

Porro, ut constanter κωμινδιοποιὸς , sic τραμ διοποδες - et vetus codex; - μιγμοποιὸς , ut perperiis h. Leditum erat.

Tres versiis mi em illa dramate hic adporninriar, istem leguntur apud aeram l. c. cum nonnulla quidem vari tate. I. apud Athenaeum in hunc ni tui ed iratur: Apud gerae Vero, ἔσθει μω ἄρτους ταῖς δνσυς -ἀηλέως. Ex quo Casaithonus sic raptum oportuisse coniectabat, ἔσθει ἀὲν ἄρτων τρεῖς tum sive 3νους, sive 3λους -ἀι Φηλιονς, id est, tinuum panum F -- έ

323쪽

p. 4is IN LIB. X. CAP. VIII. 3r

harimn asinonran onas Quam in sententiam non video, cur ἀρτου non possit teneri in a cusativo casu, per adpo-stionem ad κἀνεηλέου referendo, quo pacto latine haud

Incon inode diceres, conre at panes, trium asinongur onus.

iniae- νευ, hunesto.um tractans in Animadu Crit. c. 9 ubi docuit iungi a Graecis solere duo nomina, δνος καμώλιος, Unus Ammias velut apud Xenoph. Cyrop. VII. 3, 1. Lucian in Iove Dag. c. 3I. In Schol ad Aristoph. Avors s. Et iplani , νους apti l Athenaeum nobis dessit codex Iul. Porro speciosum erat ἄρτους, quod est a'ad Taetren & de aliis etiam phagonil tri memoratum

videmus, quam panιs quotidie hisinserint sed in is vo illo seroque homine, mireris inmen cur panum potius mentio fiat, quant acinnium, Da vorare consuesset. Itaque probabilius hactenus videri poterat Wwτὴς , quod cum

Mitis Epitonia dabat, id est, ipse solus, in per se. Sed verissimum nobis visum errat a quod vetus cod. A. desit, ἀυτους, ea notione quam in versione latina exprimere conati sumus, pro an onus id est, totum mu trium amomur ut adiecto pronomine ἀυτου Invendatur visa liquoriini verboriam, quasi dixisset non mιnus quam

Hum asinonum onus.

Versu et commodius videbatur ' ἔνἀ, quod communi libramini consensu apud Athen leonir, quam ' ait a apud Eetren quamquamin hoc defendi poterat. Vacisic sim vero es 3 uni omini erat καλῶν, δεκάμφορον, quae peroppori an Taetae dedit Miloniator insis verbis terminavit eclogam, πένει δ' Ιἔνα καλὸν μετρητέα παρ Φε--τει ἡ Στράττιδι. Recte geminata, litera scinptum nouaen it nis. Eρ ω . en Puto ans A. In v. 1 3 pro A aias, ii Ri hic editum erat,sci ipsinii absque apostropho Qinterserto commate M'ἀρἀ, 3 4 e. ut habent ambo codices assti, cum hic, tum VI 248. c. ubi idem citabatur testimonium. καμβλχετα. Vide Aeliani interpp. ad Var Hist. I. a .in SEVIN, in ecteriarasin is Rota de Lyaee, in Conamentari Acad. Inscript T. V. pag. 24s. Mi βυσους - ibitur illi

feri hominis nomen apud Eustath in dyss. I. pag. 336. l. 49. qui sua ibi manifeste ex Athenae Epitonia, ut alidi, hausit a noster tamen in Elti cum istic ans A. in Κάμμιτ consentit.

324쪽

uterpp. l. c. Mox cl.in recie Xαρέλαν, non sιρέλαν, dedere inssu nostri inustathius loc cit. in. 46. In Xαι- ρω που, dein Xαιρει--, cuin vitis consentiunt iidem nostri codices. Post Φυλαρχ' ' particulam ύτω recepi ex nis. A. In mimo vero eja PHOENI DAE, recte T. articulum ante Tριτον ignoretint edd. In Diti deest versus primus cum initio secundi in reliqua tota Mora consentiunt ambo collices cum edita olim scriptura, excepta strema voce, ubi pro IOι α recte οικέα dederivit. empe capacissinium hominis ventrem conser pom cum horreo vel cella penuaria domas si ara Statili ratione apud alium poetam vorax homo dicitur hahere νηδυν ἁκἀτιμιαν, ventrem ruinis e navι lae remanae XV. 686. a. Subiungamus quae ad hune locum adnotavit CASAUBo-NUS: Placet, ii ut, edita lectio in istis esus Phoe- nesciam, de lurcone Chaerippo his, ait, σθιειIUbi notabis, istud μεχρις γ έειν, quod metriim iumlat, initio penultimi Versus, in prudenti viro docto exci-.ὸisse in Animadversionibus,, in perme in contextu Postum esse ab his aui editionem Cas. a. curari nia Recte vero ia su i habent ecl. Ven Bas. Cas. I. cum ansstis. Pergit Animadversor 1, Ingeniose ciuidam in priorare versia, ἡ λακῆ διαρρυε- ut in Evangelio de proditon reducta, ἐλακησε μωος. Sed os verum arbitrori innin no autem in altero versu , ἄσπερ σικιαι psalem penuariam x, eellant Angula domus habere solent non, ut emendarunt, Wως παρ' Ηικιαις. quatis in nostras ae ua reddiderat Dalec. JnΝon praetermittendum est, an erem Lydorum regem,aγ inter phagones hic nominariam, apud Aelian. Ποικιλ. lib. I. c. 7. oici Κάι βητἀ vitio librorum itemque ον τὸν γ Παφλαγόνα, qui hic melius Whibro quarto i/ς. ales etiam Kαλα-όύδρου Aeliani codices indigetant, qui recten in nostris est Καλαμόδρυς. idem Xαρύ- nuncupatura, is, qui in Athenaeo nempe in e litis exemplaribus In Xειραας de quo suum cuique permitto iudicium. -

325쪽

p. 4i6. IN LIB. X. CAP. IX. 3is

se. - ΜEurisius, in Rhodo, lib. II. c. 3. μελοποιὸν adpellat plutarchus in Themistocle. Quod in eum hic a

ponitur Di ramma, id SIMOHur auctori tribuitur in An- inolo ia, lib. III cap. 6 pag. 13. d. Steph. Inde inter Sunonum segrammata, tetrusit Brianch, Analector T. I. p. 137. num. 6 I. Qua occasione nonnulla scit Signa mam de homine, tum de epigrammate in eum scripto, adnot vi IACoas, Antinetiaevers. Vol. I. Para. I. pag. a 39 s. Θρα μαχος δὲ ο α λκεδόνι ος. Gentile nomen omisit Breviator sed recte chalcedomum hunc rhetorem facit optimus codex A. v Μακεδόνιος inepte perhil eb ,

ni in edd. Vide Ciceronem deisrat. IlI. 6. alibi. Quimillian. III 3, 4. III. I, o. I a mnina hunc Athenaei locum ad a, ici Biblioth Graec. T. IV. p. 488. . - ἀπὸ τούτων Ἀργάζοιτο. Ad verbuni, id a his fiaereti possis intelliyre, piis his nempe in copiose ingestis citas ing ni facere posset. Sed in hae proprie o fatu denotat ut sensus sit, quia prasare posset quod est

vaco Versabatur in aula regis Persariam Timocreon mo- aerius , non obscuri nominis vir, cum propter facultatem ae poeticam , tum etiam oti robur athleticum, & gulamis profundam. Hunc cum Rex animadvertisset inFntem coinae piatae horum in ventrem condere, ite sedes, ait, humi tam anuis citus, id facturara GJ Cui Timocreon: Egon vero es concidam randineteros. Idem postridie multis via .ctis qui singulari certamine cum ipso pugnaverant, ginis sticulari coepit. Miratus rex , cur Timocreon aerem puriis Mis verberaret, caussam percontatur. Ille re*ondens ,s, scut narrat oster, απολει εμι, φη, τοσαύτας Μ προσέ τις λινγας. Interpunctiones minus recte colloc istae in istis verbis, viris cloetis oculoriam usum dena .runt: nihil enim hic idore qui verterunt, animo se de

fectum H Axit si plagas aliquis tot insigerre. Mistingue , .s niat, sis post adeo multos victos Aper tot plagas,

m pus aecedar secum certaturus, infrendas Ingeniosum B Tinwcreoniis hoc ominentitu fuit qui, ut probaretis Persae , superesse adhuc sibi inae ras vires , postquam n multos qui secum in arenam descenderim superaei.

326쪽

3γχειρονομεῖν &istus asere mainus pessibusque iustituit. Sisnguificabat hoc pacto, paratum se plagis contundere or is ne qui secuta vellent congressi, A plagipatidarum congnomen quaerere.M CASAUBONus. - Recte ει προσιον, - ει προσι , dedit noster M. A. -εοὶπερ εις - ἀγγ. e. Μira sane verboriam strinura; quam quidem iit editis tenentam, nostri collices omnino, si suo loco stant illi accusativi Καντiβαριν- τὴν Περσιν , necesse videtur ut statuamus intercidiisse post τὸν Πέρσηi talia quaedam verba, ουτα πολυφαγον aut 3ἀλιμον ν γεγονέναι, έ.στε. vctor in refert ex HELLANIco, Ery thonem Myr- ω- filium, cuius nota ex illimacho Mymn. i. Ceci

ωαυταῖς η γνάρφ. Quod ait ustathius de cognomina. Fulminis, ex sequentinus sumtum est ex pag. 437. a. I. Recte autem scribi ιν πρου Δευκαλιωνειας , non ut prius is fuit edituor, en testem ut eum Clemens Alexandrinus is libro VI. Pae laso. Διευχιδας ὁ Μεο αρικὸς τὴν ἀρχηνω τοὐ λόγου ἐκ της Ἀλανικου Δευκα ἄνεω tΔευκοι ω- Μνια ecl. Poti pag. 7 a. J μετέλαβε. CASAUBONUS. Perperam Δεκαλώωνοia editum erat ante Casaiib. Verani scripturam tuetur ins A. Titulum oreris, ut alibi, sic, Iuc omisit Breviator Auωνος cognomen non praetermisit Callimachus loco in us 68. Cuius rationem eleganter deis

est data , Hura cupis, &c. Iderri cognomen is perperam in κάνθω detortum esse apud Aelianum I. a . monuere ibi Ihterpretes. Πολ- ων δ' εν- - των προς φαιον. Cum sic hoc loco esset editum, ιν ιννάτην πρὸς φαιον, supra vero IlI. Ita. a. ubi manifeste de eodem Oumoris loco amatur

327쪽

hic vitiosa habenda erat scriptura Fuisse autem hunc no .sriini locum ex illo superiori eorrigendum, obvia qua dam ritu e per se levis admodum videri poterat observatio docebat. Nempe, non =ννάτ', ut in ecl. Cas. sed

ubicumque ista vox occurrit auam scripturam hic etiant ecl. Ven. Bas dabant. Iam satis adparre, laam verit Broniis librariorum lapsus, ex ἐν α' τῶν πρὸς Τιμ. in oνατ πρὸς Πια. aberrantium; ex quo deinὸ ἐν νώ τ πρὸςT- factum. -ἀρ Σικελιώταις recte rescripsit Caisub postquam perperam περὶ Σικ. positum esset in ecl. Bac Traulum edacitariDerum in Sicilis, & Σιτοὐς άγα μα Δημητρος, id est, cereris Dinrentanae saluam, notavit

etiam Aesianus, I. 27. Quod de Niniasiis vel Simatae hie inllicitur, id & Aelianus praeterinisu, noster Epitoniator. - Sequentia Urba , de cerere unia sin h. l. CA-sAUBONus in Animadv. opificatanatis is M', lib-XIV. in intrat, nulli assilii huc spectans reperias, nisi in Anim v. ad XIV. 6x8. d. pauca haec ipsa verba , H in m.

ninin inter Ceressi cognomina, ut Suo vide libro decis ino. α -- Eiusdem Oeae supra mentionem factam vidimus, III so9. a. M Σιμαλὶς scriptum nomen Alitera

sibilante initio vocis. Hoc loco sum Eιμαλ iri scribatii in vetere codice, nescio inriti cum aspero pruritu, an absque spirarii, qui in excerpta lectionis varietate nullus in notatus dubius haereas, utrum . ιμαλι

δο dctutem librarius, ut literae ina temere huer se permutatae erint de quo genere erroris ad It wo. b. Animadv. Vol. IV. p. iso. ad VIII 349. d. dictum est ran suo morem Au, pro 'Iμαλιδο scripserit Domi quum satis certo iudicare non valerem, tenui id quod nauis male editum inveni quandoquidem perinde per literani sibilantem, per spiritum illum, uena asperiana

vocamus, efferri nomen illud potuerat se quo confer quae ad III. Io9. a. notavimus. καθάπερ εν Δελφοῖς Ερμούχου. . Proxima, Misar

, ἐν Δελφοῖς 'ερμόχου, non agnoscit Breviator Putavitnnempe corruptam vocet ' μόχου quod, mihi vi-vderiar, ad antecedensia consequentia attenden6. Quida, si oramόχου sset cerae convenientius ci CASAUBOIlus. - Nos 'Ερρισυχου scripsimus, praeeunte ans. A.

328쪽

quo nomine somna certe compositioni conveniemior canalogiae est, quam in eo quod edisum erat. Caeterum, nec quid illo nomine significetur liquet, mirum videridiset, cuiri Delyhis mitia hoc nomine i escio cui Deo consecrata perhibeanir api a nullum alium auctorem uialam eius mentionem reperiri. Quod VI EBRUNIus pro

conditam miramur doctrinam, abiriiri eramus, si, quo fundammto nisus id ram fidenter adseverari posse putaret, nos locuisset. Si esset Ἐμάχος, aliquant tramen speciem .habitura emit illa interpretatior quam arn ἔρνος potius de germine vel ramo oleae, ficus, aut vitis, quam ille frumenti spica, dicitur. Hermutat, ut habet nosse Graecus codex, sic M latina ei one posuis DALECAMPIos, adiecta nota , Ea vox significat noerato lucro aetatum: εν δὲ Σκώλφ τω Βοιωτιακφ. Sic h. l. codex A. quemadmodum praeeunte eodem codice, alii te inde dein rivatis, inlitum erat III. 109. a.

BALcMANrs de se voracitate testimonium recinat oris ster, cuius sunt prima verba: is ound sibi vesa poeta non assequor: tuto locum non messe sanum Foreasse, ksώς, puto, scribere voluerat Iω καὶ Πνε ιδην Ἀτρειδης. Dabo tisi tripodem, flevi olim Aga-nmemnon Achilli quando in mitiani cum eo rediit Assundit admonieri locum de muneribus quibus Achillem si- ubi voluit conciliare ADtnemnon iuvat quod ait, essem in tripodem, de quo loquitur, ris experum naui si Agamemnone erant A πυμι. Homerus Iliad. L icta In vocat ἔπτ' - ρους τριποδας. M CASAUBONUS. - νυν,

ἀπορος, Fod ex coniect con exisse videtur Vir doctus,

329쪽

u ficina vetus nostet codex at ilηλειδη 'Aτρείδης non , detur esse huius loci, cuius seriptura ex eodem mcl. A.

νιλέα Φριέρat in ed. Ven Bacin Cas. t. Pro ιλέα vero in ecl. Qis. a. ex Casauboni Animai lue s. Νηλέα receptum. DALECAΜΦius verterat, in quo eleum semiaprum nivibus Drasu dilecti ad voc Nisum notaro Neptu- . tu filium : alioqui Niliau rex Aegypti, quod Nilo timeri dedit. α -- VESTON, inmerinesianacte p. 3s legit mi Τη τριώρης , intelligem poeiavis oris ara leo en ris patre uis letum inpossi coli XI. 48 . f. 49'. b. 4oo. f. -- Equidem ad verbum latine Udui id quod Graeca sonare videbantur, feliciorea interim Vatem exspectane sui certiora nos doemti Calautioni coniecturam probans VILLEBRutuus cum Adamo, in subiecta nota assirmat, possieran 'am emendationis Mino casMonam. At li--im illum si in icias, qui Misti Calaulamni fuerat, cuius in oris partim letalones uaedam e codice insto Aevano excerptae, parili propriae Casaiiboni adnotationes inscriptae sunt; nihil in t o ex Aegiano codri: decerptum reperies, sta breves hasce notulas ab ipso Casaubono suarnanu suoque nomine striptas Ad bi 'ειρος, quod est in ed.

.ha, solitum Alcmanem hilaerno tempore pulte calida se

330쪽

is oblectare. πέδα Doricum est proiiaετἀ, pridem a nobiscn restitutum in multis cliversorum auctorum locis. Quertiis admodum autem multi essis EF ingenue fatetur A in inan superioribus verbis sic eupeaeam O λιχνειας ιανι .riam devmamr, cum ad fit starim: v υτ γαρ οὐ τετυμμένον ἔμι.

3ν ἀλλοι τοι καινὰ γὰρ ἱήσπερ ὁ δῆμος ζατεύει. .Ita quidem leguntur ista in omnibus exeinsaribus sed nnullo plane sensu. Is enim quem docti eliciunt, Nihil

enιm eonis quod At verberatum et prae nova o intacta furit,

nculus Assirinamus, in eam viam diximus semeruiaticis arcum etnendandum:

noύ τι γαρ οῦτος τετυγμένον ἔσθει υ αλλα τὰ κω ν ει - ἄσπερ ο δαμος ἰκτεύει. . Dixeriit Alcmanem plurimum pulte delectari; quod eratis vile tenuiorum edulium nunc ait, Mhil enian Alcinanaelaboratum disimnus conreat is vulgari os, ut plebs, is quaerit. Quid hac emendatione similius vero 6τομι--να Graeci appellant, quae sinat aris elaborata O malia omisis L Omnino autern κοιν scribendum, non 3καινά. . Pultem vocat κοινὴν, ρι--n. Sic Lycophron unicati voce elegantissime amor vocavit δημόκοινον de lao, nisbro II cap. XIV. Nempe ad II. s. d. ol X. 42o. h. - Νos res s. licet nihil a vulgata remptura codex A. r cedat, sileatque prorsus Epitoma, fidenter tamen Casain. honianas emendationes' ερὸν, - , ut e fimas, adoptavimus. Me oriri, pro metk, vide Hesyct., ibi Interpretes, maxinae Vero attraire in Dialectis, o as I R. In vocab. χλιερ. haud multo ante IX. U9. e. simillim peccatum a librariis Vidinius. Sed, quoniam verbum ι-- σθαι genitivum casum, non acciis viam, sciscere solet, οἷου- χλιεροῖ desiderabam nisi Dorico poetae sicina fuit icta constriactio Mam τετυγμένον ριacuit, quod . pro Vulgato τετυμμένον iam in contextu potuerat ipse Casau. honus. Se ου του, quod ille voluit, metro non conve- nil sunt enim anapamici versimili Mi- ου τὸ τετυ-haiso conie-ani, sive O v δ ὲ τετυ- malueras Adm ne autem ipsem systema anapaesticum, cum M dimetriis siculi, deesse versicivo unio unum pedem sive quanae deesse pedem, si vocem ἔτνεο tertio versu adtritii placuerit. In te vero HV s. duae voces' ς τροποις --

라틴어 텍스트