Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

481쪽

p. 443. IN LIB. X. CAP. LXI. 4 s

tam 3ησιν , qua mastrum ad seciumntia parae Atli4naeus, omissam esse in Emonia, non est quod moneamuruπάντων τούτων εἶναι των μνων μητρόπολιν τὸν ἄνον Ἀ- ο ροτρόπολιν, ouasi seruem O murem. Sic relustra Ga-

'Apam Chrysippus apud Misiani IlI. s . b. elixit esse μητρι-M philosoptiae Moreae, id est, sonthininoriginem, e quo philos opiliani suam hausisset Epicurus. Simili quadam notione, sed hi*do Fodani ut nobis via diitur hioco, idem vocabulum ipse usurpavit Athenaeus, III. 96. e. cum dicere .um, Hippo ari Mos e poma

i , quam nautiere, natos viam.

J, - τὸν δον καὶ τὰς μιια se. Cum ait Pontia. ararus in temulentiae criminatione, , τὸν οἶνον - τώπισοαι nisi recte accipias vocem παροινια, frigebit grad mlio haec, quae tamen est elevntissinia Nam moη

nauae tu inenns depravatioinem significant παροινι vero eius B depravationis est effectus cum non ebrius rarum est maliquis, sed hoc amplitus propter ebrietaten sarit sic in contumeliam. Non est παροινέ ammtea, ut verit vir eriDnditus ne uinulenia quiuem, aut vinositas; verum raro manulearia nas- ἄβρις , petistantia Intuia Docte, ut sem-nper, Hesychius: Παροινια, inquit, εκ ου -οὐ ρες Μ καὶ ο - ποτε - τω & in eam sententiam plura. n Athenaeus ipse post paucar pag. 444. b. J τὸ παροπῶν

Ven. sed distinctio perperam omissa in ed. Jas Cas. I

neni exposuit Athenaeus lib. XV: pano9. ειν κουριδι e. Cum φιλον iugo scriberetur, nihil M. ius ea scriptura CASAUBOrtus, haec ad hunc loe in a notavit l, Ante ' AMξu distinguendum erat maiore dis-ntinctione prirecedentia verba, cornuptae sunt reliquiis

482쪽

bis περὶ τἀδ' praeposueris unam vocillam, vecti Mitia dκαὶ, habebis/-sectum hexametriim: At sententia versu inerit nulla. iiii vero prodiibilius, eluat quod tam acute, quam MNleste, doctissinius C RA Arotavit: An φῖλον inquus Id nauu M-Nnam non periit; ubique inve-ur. α -- Ar hac adoptata smiptura, perierat hexameter. Itaoue omnin ista verint, iis Dionysii, sed Pontilini id est Athenaei Potuimum haec loquentem inducentis esse it cavi ira tamen, ut postrema illa, ,- ῆλον συκ ἀπόλωλα, quae urique motiorn ahq vi colorem habem, non negem esse a Minnescio quo aliquatenus inuriama. Quod ni ita esset, sinispliciori stilo in hunc sere ni Quin dicendum erire. ποὐδε του φύλου οὐ γαρ ἀπόλωλέ 'υ ξις δ' εν Καιρα- Araxmis ecloM quum continuo tenore, neglecta distinctione vel suum, esset edita, ipsaque etiant oratio male sistincta esset, init nulla interposith intactione scriberetur iis , - οὐδὲν Ἀρον, rursusque deinde, .d GDερος τὸ ω τυχοιμι νομάσας, hae monuit CASA--Nus: In Alexiara clox interpunge sic, Mωει γὰρ, ea. οὐδὲν τερον. Ebriau est, in Mud. Nasi scat, linem unum ac solum novit, vinum tibere ad ebrietatem ser que aliud nihil Simile est libro XL f pag. 467 d. J --τάρι' γραῖς, ἄλλα δ' ουδὲ ἐν βλέπει & apud Aristoph.n μηδὲν ἀλλ ει μη ἔσω. fAt dissimilia haec esse, satis adparet: nam in illo ex Athen XL o . d. nihil silpplem

tum in isto viro ex Aristophane, supplemiiun μηδὲν ἄλλο ποι σι ει ἐίσειε. Similiter in N Alexidis, de quo' ierim , intelliginulum viris a M ποιεῖ. Sed hae vel pueris ora. Pergit CASAUB. Distingue etiam . δ' πετρος τι άν τί ψι νομάσας Βωλος, c. Graecaniana elegantia es. ἔτερος. pro Quod ad alterum Moram rureonin atiinet obiicit auumaei pater iste huic suo filio,i vitae rusticae nimium studium Male haec inruabat vira doctus ti s Nempe perperam Dalec. in .nuem aluta quasi esset a P ερος. n Aelianus in Variamist. X. 6. L. BἈντι ων πολλους προυτρεπεν - φιλοσοφέ- χ ο ν δῶ αυτ προσεῖχεν Ε ita saepius in his libris re Extremo Alexaris es remo, quo satisfieret metricaelari haud diates Tιικοκλέης pro vulgato P οκλῆ fiat

berulum in reli iacio eciosa nuta liter mirand

483쪽

443. IN LIB. X. CAP. XL n

otuae a meis, ure rum dramaticus poeta, an alius, nunc non vacat disquirere. Illiae monuisse uniciat, nil opus esse, ut cum VILIABRUNI in Iιροκλῆ mutetur ut nomen. eterum, de eclowis a per iustos versus sistribuendii iam ab eodem Viri, uno monitiam esse, num maxime, deo. Κάπηλος tamquam proprium nomen per u cum usui pavit poeta capanes nomen aut aliquod simile exspecta- καὶ καλῶς πρὶς - εἄτω λάπτοντας τὴν οινον. M tam olim scripturam os ως βλάπτοντα , qu in ipsam Vetus etiam codex noster tenet, interiaretatus erit DALM. CAΜPIUS, qu vinum se per-nt. Haud immerito vero suspectum id verbum habuit acutissimus CORA : Lego nλαπτοντας inquit; eleganti Minphoia, a can,

vimus, latae dedit optinuis noster codex Epit. Paulo Post praeter rein, το δρῆμ' ἔχει per apostrophum crishebant edd. Recte τὸ ρῆμα ἐχε nis A. in ipsis ALE-κInu ex Opora verbis, ista οἶνον πολυν οὐ κεκραμένον , sunt quatuor postrema pedes versus senarii sequenti v ro versui deest nonnihil sub initium, unde metro non conis stat ratio. Ad verbum tamen cum editis consentiunt aut ho nostri mSsti. κ. Δακτυλιμ qm vitiose Δαιτυλι in ecl. m. Bas legeretur, tacite conexit Casaut onus Qveram scripturam tenet nis. A. De Menandri fabula eodem titulo, vide oti ad VI. 47. tiam Timoclis suis fabula Δακτυλιος, de qua dictum est ad VII. 9s. b. Animadv. T. lV pag. - s mendosam veterum editionum scripturam cum Dalacampi tenens GROTIUS in Excerpt. p. 363. n conviviolo interpretatus erat. In eiusdem AraxIDIs, ex Tutore, veriu, si quis Ossciana nostro cod. . scriptum maluerit, non repugno.πo arcum editis tuetur ans. D. Eas uenter sone pen- vitiata in illo verbo correpta apud poeta occurrit. -υλος τ' ἐν Ἀπολι που 1. Sic recte M. A. Vide

484쪽

notata ad pag. U. ubi eadem cRosra ecloga ian a citata erat , quant haud satis memor ante victorum Atii naeus noster hic repetit. Superioris loci non oblitus au .ctor Epitoniae, hoc loco eo Hem iterum adponere etiaculos prii lens supersedit. Recte vero luc Hrs a. si νεῖ hiatret ans. A. cum edit pro Pio supra mendoseσηρο n legebatiir. καὶ ωα δημοκροτουμένη πόλισχρα γD PLATONIs i nco diximus capite nono. ad p. 433. f. J - scribe in annot ἀυτης μεθυσέ, - ἀυτη. Vocat Plato M ἄτον νελευθερών, A rem non temperatain us as quae non lini erras est, sed licentia. Brevius hs insum Aristoteles,n velut ex tripode non potans, sed rectae rationis,m pronuncians in Politicis, ἀγαν ι υρ- οὐ δουλειαν πτελευτφ. M CASAUBONUS Pr ἀυτη, quod erat edistum. αυτ se istasque accentis spirituque hic dabat uix A. Pror praetermissa ea Vox erat supra, pag. 433. f. Recte v. αὐτῆς, sicut apud Platonem, scribetitur lib. XLIT so . d. ubi illam locus denuo radponitur: sic iam ex Platone conexerire essitor Basileensis Epitoniae auctor, memor paulo ante adpositam iuisse illant eclogam, satis habuit hoc loco alteram adponere e libris De Lam4- ductam. Sed in is a priori rurius intactam hic reliquerat Casaut onus pravani essitorum librorrum scripturam προσταττόντων : pro F recte, sicuti supra , προσποιτο--τam lassi cod. A. 'D-- των Νόμ, δατ . Si ins. A. ἔκ- Νόμων π s. Epu. Ibid. ἡν πόλιν ειναι δει δικην. Sic cod. ans. uterque nescientes vertium 3H temere in editis reperitum, nec aliud illius loco agnoscentes. Dein tenui κρατῆρος κεκρα κένην quemadmodum ex PLATONE trae DFibu , pag. 94. d. ipont. mi rexerat Basileensis editori Si trii positasmum i stis nostris duas voces e les, tuique κεκραμέ ,ου κρατῆρος erat scribendum.

Ἀντιφάνης ν Αρκαδ-. Nihil hic mutat vetus codex es, et idem infra lib. XIII pag. 86. a. - Ἀρκάδ, tenet

cum eritis.

485쪽

p. 44. N LIB. X. CAP. LXII. my

b n--- Oso. οφ ἡφεν- ει νιν οὐλ-ἀνεμικρ πεποιιῶ δώλι νομισματι, Μεις ἄφοδον - ὁμοιον αυτὴν ἔώται,, δι' ἔν ο θνητὸς πας κυβερναται βιος. , Elegantissimi sane in versiculi quos proserebat Mn lius , cum patre austeritatis, tetricitatis nimiae viro, disputan Solens autem Athenaei more is quaedamnoniifit, lini ad perficimidam sententiam nullum habe n bant momentum , sortiisse si alio interpellante pron nunciabant in Eo autem potissimum reprehemsit hic cenissor, mi opibus tumentes supercilium a Mucunt, tam ae parant se ab aliis assectata quadam invitate. Sic die . bat Theophrastus in Characteri,is, hominis αὐαδους nnotam esse, quod in conviviis neque eam , neque ii Bσιν μεῖν, neque saltare signetur. Frustra igitur ab Briint docti de interpretatione illitiis versus, μικρῆ πεποι-vMς λι νομισματι. cuius versus sententiam longius quaesiverat Dalec. J Est enim manifesta escriptio homi nnis propter vivitias superbientis. Proximorum versuum a1 sententiani, vitio id ratiorum imperfectam & mutilam. nita explemus ingenii coniectura: B εἰς μοδο ιλαὸν δμοιεν αυτὸν ὀμαι

Haec CasAUBONUM, At non erant j ni versiis tam .hiri, sed troehates retram in recte distincti in editionibus omnibus quariam rationem nos tenuimus, praeeunte inimio in Exempl. pa . 6o3. Et sere nihil erat mutam dum aut adiimensum, idque ipsum ex codicum nostr rum praescripto, qui in caeteris omnibus ad verbum cum editis consentiunt Librorum discrepantia nonnisi in hi Ce cemitur. Ves a. οὐ μου tenet nas A. cum infitis: ibi οὐδάμω hism sns. D. Initio versus . haud dubie omissum erat siquid ad ipso fortasse Athenaeo) ad complendam versus mensuram necessarium. Nihil vero pro- habilius nobis visum erat quam quod GROTIus supple-

486쪽

dein neminem luctare diset Io Groclus inmotis ait, ν ἀσιν se esse positum, pro A. quod ibi scriptum filis sit. Impria lenti hos exciderat urῆm etiam ante iratiumrine vinctant stari omnes. Ad verba μοδο monitis idem GROTIos: Adiuut G ἄφοδ ον, quia ibi nudos sam videre poteranti inaniatus videtur balneant hoc respectu nominare otuisse poeta sed ricticuli simul conremtus caussi, την ἄφοδ, slatrinam nominasse video tur quo qui secedebant, allium cl-nere debebanti ej 6. pro Mοιν, iuri erat in inistis meditis, a sci se epsimus. Postrensi es tutario, tum ad complendum

metriim manire se desideraretur nonnihil verbum eτα--- adiecit GROTIUS mirifice aptum ad verba proxime praecedentia τοις ἀνω - τοις κάτω. De quo supplemento prorsus ille teticuit in Notis ad hum locum spectan.tibus. Fieri potest ut ex ingenio veriti divinaverit sed suspicor, in ora alicuius e templi Athenaei fortasse illi , quod Massirri olim fuerat, cuius emendationes saepe lauda vis rotius xverbum illud e nisi quintam codice enot tum reperisse noster quidem codex istus uterque idem apsum vertiam suo loco assievium exhibet Graia esse L. tutam versioneni, quam Graecis sisiecimus, facile inresem reum, de a istur in sequem eiusdem Ani PHANI ex Aeolo eloo, filium fuisse Aeoli , ex tabulis

notum. Ibi cum eis 3 Aq. in editis sic scriptum esset:

- εἶτα παραλαβών που

monuit CASAUBONUS. : 'Ἀγειν τι εἰς τὸ πρωπ τινM,nloquendi genus est, quod de eo usurpatur, qui ant-nnae Eqώia ala M. AMTIPHANES in ea quae apud At renaeum sequitur ecloga:n τὴν τόλμαν ἐς τὸ πρόσε της συβουλιας ' nἀκτωρ αναστα, ἔτυχεν ων βούλero.

487쪽

pturam.

- ιξεινους πως κέκληκε. 'o ἔξοινος , Iae adno-ntatur 4 Hegesandro is libro primo legitur, Calibi a in hoc opere plura de ea dictione, lib. XIV QCAsA Botius. - o hultivi ἔξοινο apud HEGEU R- deri poterat vis an ut re git h. l. Dalecampius' vel ebriosum, i. e. ela etari dedituni, significare. Sed verum. si quam is, ἔξοινο Graece dicitur, qui iam nunc ebrius est. Sic quidem Suidas siserte docet, irotaris exemplis probat quo spectam auae hab- apud ostrum I. 34. b. XIv. 6 et 3. d. e. IV. 68s f. id. ὁ Κο κηώ ελ α βω-

τὴν σκωροων τὴν Ῥομωντἀ Commode adnotavn Co-RAY γγ Fors. - κυβευτὴν α - Nempe sic dicunt Graeci Etiamque, & frequentius quidem, σκώπτειν - εἰς τs: a ratione hic etiam coniectare licuerat, εις κυβειαν σκώπτων τὸν δελφων- ob aleMaudum, cui nempe ille M litiis errat. Sed, vulgatum ferri posse uteriar.srructuram sermonis in hunc modum concipiendo. κώ--ων εἰς τὴν Ῥοδιφωισς κυβευτὴν, nempe ως κυβευτησεντα. Nam & σκωπτειν εἰς τινὶ reperitur. pro ii trire aliarum velut apud Suidam in ἀφέδας, e nescio quo

auctore, σκώπτειν εις τὸ μαντεῖον, ridere orae tum T tum locum, ex Hegesandro excerptum, innisu Breviatori. - n Versus in Rhodophontem aleatorem

488쪽

γναικας σπουδὴν - - ἀνοσιζεν. od de vulgo lege et atur, 'Pοδοφῶν ἐλs' a τὴν περὶ se is nec sensum ullum habebat & manifeste e paulo superius possiis e teris alicuius sit rarii temere hic reperitum erati Quod magis etiam ex eo adparebat, quo id in ins A. non 'Pοδοφῶν τε, ut in editis, sed Ῥοδοφῶντι ἔλεγεν scribitur, i, ne in supra Connexio minationas, citius minime hin reti erat sententia, saris ostera letiit, 'Pοδοφῶν Ἀκειν , aut Pοδοφῶν τε Κομηῶ sciriptum oportuisse.,, Scribendum ἀξιωμα non Iδέωμα α CASAUBONUS.

Sane satis perspicuum esse videtur, hoc dicere voluisse Theopompum in nulla dignitam ut Dalmanap. redilicsit honores apud Rhodios olim suisse illum hominent. At iaGraece apud probatos quidem auctores αξ-- sonat,

non ιδ μα. Sed quis nobis pondebito Eos Oaεννα non eadem aut simili quadam notione vocabulo 'ia usum esset Agnoscis quidem illud vetus noster codex cum editis: in Epit omissa est tota prior pars narrationis Theopompi: - dixerit fortasse Theopompiis lδέωμἀ id quod quis proprium habre, quod eum adeo insimi facit prae caeteris nempe aliauo praeripia emanentiam quant- n. Porro ad eun clem nunc locin doctissimus GRATAdnotationem nobiscum communicavit huiusmodi is Mu-x tandum omnino existimavit Casaithonus uιαι- in M-ωμα. Graecis recentioribus uim idem valet quod ina liquis σεμνον, morirata gravitas quam qui non Bbet, is non e σεβάσμιος. i. e. dignus quem alii vel nerentur: quod accidit He lota apti l Rhoes . na, exemplum huiusce significationis, pronatum ex Poemate,, Erotico, cui titulus 'E πόκριτος , editi Venet. 379 M pag. a. γ Πε ο ρ υ ἀχε 11τὶ, καὶ δια ειοι γεtice prouisμα Ἐπορπατουσαν. , Qui versus sonat Pedesti pedagen , mran pavitate se Beeribanti Unde M'-ματ ης, non modo qui moderarer=gravis est, sed ut S antiquoriin M-ς qui tuni nsa osus. Idem auctor, pag. 97. γνατῆς κεφαλης την ἰωγραειἀν τουνολτοῖ διωματάρου. α

489쪽

paulo brevius quam leguntiar in Epironia, viae Me nihil a pleniori opere discedit. gna ubique in propriis nominibus livei suas veteriit liis BFrorum Anthea saliniam, Geobulἱ συγγενὴς , in Excem mptis est Andreas: Qqui vicitur hic nato demas, a B M libra staρ πω ἐν 'PόJ, Σμινθείων, mn o Σμινθέων hoc loco recte libri innes In libro III erat philomneseM. Itan expositus est , capite tertio, eius libri titulus ti AsA BONUS. - At noster optimus codex Epic nullum hic Andrean agnoscit sed, ut in ,nis A. sic ad in illo Ἀνθεα striditur, cum in contextu ritin iterum in ora in ira frequenter nonritia auctoriun ab Athenaeo citatorum, aut aliarum sive personariam sive rerum notabilioriim d. quibus agitur, seorsini rursus adnotavit idem calli raphusqvi totum codicem exaravit. De Philodem vel Philomnem vide notata ad III. 4. f. i Φιλόδημος . l. cum editis consentit ins A. In Epit hic omissum huius scriptoris

nomen.ω σωτα Διονυλακιην ορων, καὶ πολλους τρέφων συμμά

mae membr. . veram scripturas obtrulerunt. 'μάτων ποιησιν η 'Aσωπόδωρος ὁ Φλιάσιος στερον ἐχρησε το ν τοις καταλογάδην 'I-λοις. Unus , quod reiani, scri

ptor hodie Athenaeus superest, qui Antheae M odori

meminerit, Miarum prosaicorum , id est, qui podiicas fictiones ac vere nominata Poemata soluta oratione conce.. ta e siderint; quorum ille, inventor fuisset huius genvi hoeseos hic deinde illud imitatus sitin perseceriti eminit sane Asopotiora nescio an eiusdem, Suidas quoque, ex Aristophanis vetere Interprete ad Av. s. 17 sed hi quidem non nisi in evem hominis staniram notarunt. Midisso auteni AsOPODORνM Poena de Amore, sive de cupiasine,

490쪽

discimus ex eodeni nostro Athenaeo, liis. XIV. p. 639. a. bQuos hoc l o nominat eiusdem Asopiniori τοιου καταλογειδην ιάμβους, nescio idem-ne, an diversum mea a diis

cat ipsum hoc quid si omnino, οἱ καταλογώην ιαμβο , id est, nos riciambi, Mud satis liquet, nobis qui dein Prima specie videri poterant veri iambici versus im Hsigi, quorum tamen dictioin totus color ruerit eiusan di, ut quod oratius ait, in I. Sat. V. s. 43. δε- monet, id est, pedestri orationi, pro Ore inent quam 3 si Sed, quod inseriori l o quem modo ravimus eiu Hem Asopodori scripta aliquam λόγου ποιησι adpellat, id in veram sanidam po Esn, sed eam pessi Vennonemnceptam tum, quod hic ait, imitatum ulum est A, thea τὸν διοι τῶν συνθέτω ονοματω ποιησου , id alio nos vocare videtur, monereque ut intelligamus o. vere hactenus nominatam, quatenus hoc nomine recte adpellari potest ita curaudam Numenia, ad Maertanonae Miseres re apto quodam orationis colore O atriendos an audia

dato tractario. Ita fit, ut, quos dicit Athenaeus - -

ταλογάδην ἰάμβους opodori videantur illi non fuisse ianthici versus proprie nominati, legibus illis meri icis, ovibus hoc genus continetur, adstriAi sed la qua dam vel neum, quae sicut illa, quibus Sophronis,

mos comprenensos suisse novimus cons alchena Milonis Ain fluerent; sed non eodem prorsus metro, Ioversus proprie noniinati, incederent. Iam vero, quod Antiuae poesi hic scit auctor noster, τὴν διοι συνομταν νομάτων ποιησπ vocans, id ipsum mi sensu dic tiar, dubitari posse deo Vertit DALECAMPIus PM quidem constare, magnam in omni genere poeseos vim hasere nomina e simplicibus nova quadam cornino laque tione eomposta at is his quis quaeso alicui oese a neri nomen imponat, scatque o rissae ex compo snonumis, i Nobis de alia qua lautiompossisne , nonor nilnum solum, sed omnia veriorum, quiniis constat oritio hic a s videbatur nempe de ea, a Pia lini suo utlii rorun Dionysius Halicaritasseus titiauin secit. περὶ Συμ σεως νομάτων; quem Latine alii vulgo ne compos M

라틴어 텍스트