Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

451쪽

κολ codex Epit sed Vetus M. A. cum editis in Διονυσο-

Quam scripturam in gentili hoc nomine pleriamque tenet idem codex, nos tenerulam putavimus Paulo superius tamen tenuimus Συρακουσέων Πολιτ consentiente quod quidem sciam eodem inlice nec enim opus est, ut in opere ex liversissimorum auctoriam isagmentis co sarcinato, eadem ubique scribendorum nominum norina

sim tur Mox deinde , γραφε δ idem codex A. commode dediti Pomo, qui hic Ni Mim vocatur apud Aelianum est Νισαῖος sed scripturant per v constanter tenent misti nostri am editis Ibid. ἄσπερ ἐπὶ θανατω συνει. λι-μενος. sic recte is ipti indiri omnes, excepta eL Cas. a. in qua vitiose ἄσπι τὸν θανά- Quo spectat, quia EssELINGIUS, ramquam e coniectura corritens hunc locum, cum nempe vitiosam illam scripturam ob oculos haberethait, - θανάτωlegendum videri. καὶ 'π παρῖνον δὲ α n Hipparinus in nostris siuris recte. n qui Hippanon in Aeliano. u AsAUB. - Vide Aeliani I hterpp. ad II. I. Quae dran leguntur, καὶ τὴν τῶν ἀλλων ωα ea omisit Breviator Recte autem i, συντελοῖ ed hatur ubi neglecta in fine clitera, quae sineola superne adponenda indicari debuerat) συντελεῖ hiset nas. A. R cte vero idem nas. A. τὴν διαιταν διῆγεν, ubi artici deis erat editis. Sed parum emendata aut integra oriuio in illis verbis est. καὶ τὴν πων ἄλλων : nam si τὸν τῶν ἀλλιδβριν intelligas, non amplius habebit sequens pronomen 3 aeratur. Planissima foret oratio. solixisset, καὶ ταλλα - c. Sed iub eo, quod nunc hic legitur, aliud quid latere videtur aut intercidisse nonnihil necesse est. Ad accusarivos autem istos. την ὁ ο φαγέαν,οι, λυγέαν, ἄβριν, si periori oratione ex communi reis.,rendum verbum ἀνέλαβε. Perperam vero ibi ανέβαλον strabiliu in ecl. Ven. ias quod tenens PURSANU , d ni post L αγέα Verbum σκησε inseruit. ανέλκεε tacite cori exit Casaubonus, consentientibus nostris nassiis recte. Cons. V. 193. e. X. 439. di Adde Iaxic Polyh. pag. 33 4 num. 3. περὶ χαριδήμου - Ωρει v. qui in hoc albo sextus in nominatur tam Athenaeo quam Aesimo, Charidemus est. O , Hi,Mensis, Mellii filius Cotyis Thraciae resis

452쪽

,, naium esse favente4 adnitente Demosthene, calumniatur 1, Dinarchus Extat tamen Demosthenis oratio quam con ntra eos scripsit, qui nimiis honoribus eum publice assici, studebant. De hoc etiam accipiendum quod narrat Po-Blyaenus libro tertio Nati fuisse ab Orita Chariclemox Ilium captam , testis etiam Demosthenes, in ea contra, Aristocratem An haec fit tertia Ilii ἁλωσις , quam apud s, Lycophronem deflet Cassandra imo an ita debeat illem vectus accut , alibi disputamus. α CASAUBONUS. μετοι Δέρδου του Μακεδ cum Dendo Maeedone, alec. AP Δέρδας , non--δὸς, nomen fuit incedonicum Vm

ad Piem hoc pertinet, fixerat oster suprii lib. VI p.

249. c. d. Gυ πολυκώανος μ. n D anima, io narrat Deipn s sophista tumulo potatoris Arcassionu fisse, Imum qua m tuor versibus, Excerptoriit auctor in duo contraxit, is hoc modo: naοὐ πολυκώθωνος τουτ' ἡρέον Ἀρκαδέωνος, v Non est autern ἀνδη κυλιξ, pocivum ore Hanu hau m. Mut fingit vir docius sed magnum, eapax. Hesychiusn: ἀνδ . explicat πολύν. idem, χανδὴ πιεῖν dichia innae, bibere uρόως ολ - στόματι , uno spiris ore toto di CASAUBONUS. - dein modo conti actum epi ramina in nostro ins. D. In opere pleniore, vers a pro ωριωσαν,ἔuod edidit Calaulisnus, oi x habenant ed Ven &as cum nrito A. quod teneri potuerat Casaubono praeiaverat, STEPHANUS, qui hoc epiyamina in Appendice Anthologiae a se editae posuit pag. vlo. Quod e 3. editum eratris 3 ii, id satis per se probabile erat, nec im

conan ocle notione o τώνηκε vel ἀπέθανε posuum videri poterat; cons. IACOB Animadu ad Anthol. Vol. I. Pari. II pag. 36. quamquam alias non simplex verbuin ἐσβη , sed compositiai ἀπέσβη ista notione fi eouentatum reperitiar de auo consulendus alchenarius in latria

453쪽

μ 36. IN LIB. X. CAP. LVIII. Ut

rastratur coniunαiva pinicilla , Mam non omissuriis ratopigraivinaris auctori Illam particulam exprimere voluisse viderii CAsΛυyΟ-s, sic edens, ἔσβη ο δ' ἀ)ν. ρ, Fod valet ἔσβη ο δὲ γάρ. At hoc quidem minus etiam se- ndum nam quum ων- valeat o ἀνὴρ, Graece dici non poteris,M . δὲ4 ἀνὴρ sed nude oporaediu ἐν δνὴρ, quod quidem ei sui non satisiscictat. Quare . quum non - - ἐφ ο habeat vetus noster eodem, non dubitandum duxi, quina 4 excis. aetis fuisset co Npnini. Nil frequenti poetis, inde a patre poetarum. quam το ponere, pro Mu vel ἐτελευτmu, ut in terpretatur Hesychius. Ἐρασι ξενον δέ τινα α avias in albo polypocis rariintra Aeliano & Athenaeo .est Era enus vel, ut vhisent nimii, Ernixenus de quo recitatur hic Epigranis murali lii no v βαι. οἰνοπότην Ἐρασέξενον η δὶς ἐφερος π Dale inpius lesu T. μευν ινοπότυν ωhialam haec veniendatio manifestam rationem ouia ramen omnes librin habent Oi βαων, possumus ex ea lectione hanc sentemiam

NUS. - Ἐρυστ:hoo nullus, quem stivam, liber habet. 7 μ σαενο mendose scriptiun in ecl. m. ias indeque in H. Stephani Appenit Anthol. p. 37o 'E πιξενον , ut ediavit Calavis sic abet uterque noster c ex minis par terque Aelianus, & codex Vaticanus Anthologiae, pii in OLEIMAmr pig ammatis hoc ipsum exhibet, unoe in Callimachi edit Emestina habes p. to in in An

lectis Brunckii, T. I. p. 473. Pro Q MLν , quod apud

Athenaeum tuentur austo nostri mssti, iam ante Imrat pium H STEPHANUS coniectura gafim correx rax quae vera utique videria scriptiiri esse, quam eamdem tenet Vaticanus Antholonae codex Per se inridein

haud improbabilis est itio, qua scripturam d sensam expositamque a Casaubono vidimus sed si ita Athenaeus scripsit, partim Commode in famosoriam pol torrum recensi hunc Eramura positit, secum ipte pussavit cum ait notari in hoc Epigrammate hunc honi

454쪽

fortasse ita deseiuli Deipnosophista noster potuerit, ut observemus, de Erasixen eum non, ut de is qui plurimum Mere eonsuevereant, dii M ἐπινε δὲ πλεῖστον, verbo in imperfecto rem ore posito sed πεπώκεναι πλῶστον, in tempore perfecto, quo significaret, iam hule M. ut plus, quam serra posset, bis erat. Quod vers a. in ecl. Cas et w3. legiriar φανερων, operarmin errattim est: ἀ-ν. ερω tenent nissu ambo cum superioribus editionibus. Sed haud dubie prainat pareto pium προποθεῖσα, ad quod necessario refertur adverbiiiiiii . uni Pro μετ' ἔ χουσα ele intius fore monuit CORAY, in Notis mustis Q χιτ ε λ legeretur. Ἀλκετας ὁ Μακεδων ούς φησIν Αριστος ο Σαλαμένιον καὶ Διότιμος ο Αθηνούες. Dalecampi et rorem, qui ambigua orationis sistinctione deceptus ex Diorinis scriptorem se cerat QImniabusi cognomen ad Aketam reniterat, nomiavit PERIEouIus ad Aesian II. r. De ARIST Salami mo consille Vossium, ibro I. De Historic Graec. p. 62.

ἔπινεν ἐπιχεομένου σινου. Sic nas. A. Ἀρ. Mox dein, προειρηται , non ,ητου πρότερον , dedit nas. A.

Dixerat de Geomene oster, pag. 427. c. d. Herodotum V ro vide, lib. VI cap. 73..io carebant ecliti, de sit ins A. me , levio vide supra, Ξέναρχος - - Μετρητης επεκαλεῖτο. Conser Aesian Var Hist xll. 6. ibi Interpp. μνημονευε δὲ αυτου ρκεν ο ἐποποιὸς εν ιλιασι. Lubens tenui . partic lani, ex Athenaei more ab Eclitori us aut iunioribus sishrariis insertam quam ignorat quidem . l. vetus noster codex Xιλιάδι, pro Xιλιάσι , legendum censuerat ΜEURSIUS ad Hellad. cap. 42 p. s. iffragantes ST Ro, ad Suidam voc. Ευφορι- Sed Vulgariat h. l. merito defendit Ourius, Epist. Crit. p. m. 133.

Xάρη ἐν ταῖς περὶ Ἀλέξανδρον Ἱστορίαici seribenέν ταῖς των περὶ Ἀλέξανδρον Ισποριαις. CAsAUB. At non opus erat illo τῶ articulo, quem nec hic nec

alibi agnoscunt Athenaei ictui. Uide III. 93. c. &4 a. c.

455쪽

p. 43 . N LIB. X. CAP. O X. 449

RMox, εις προαν νενημένην dedit veriis M. A. quod Haeter necessitatem in ινημμένην mutariant iuniores. Ipsumuntii vertauin omisit Brevimor. Ilud. γυμνικὸν αγωνα καὶ μουσικὴ, εγκωμaων. Postreman vocent praeter ali nruin consueti neni adiecit sive Coares sive Athenaeus. BAelianus sic narrat ex eodem, ἀγωνοι μομικῶς και --

ἐτελεύτησαν - οὐ λους. Suspecta nobis fuerat illa frigoris apud Indos mentio sed similiter minarchus in Alex.

Μεινοκ-mis ei. Μeminere huius historiae duo scriptores

et alii , Aelianus, II. r. QDiostenes Minius. IV.

B8. Omnes ex Tranari sumserum .bio procul etsi s nius Athenaeus auctorem illum laudat. Est vero quod in nutriusque illoriam narratione lectorein monean οδοδγγ πάρεργον. Ait erum Aelianus Xαὶ ἐν Αοἀjου δὲ, τῶν ν χόα fimino Xoων έορτῆ προὐ ιυ Mλο τ πιόντεια nulla facta mentione Dionysii tyraniri apud ciuem istaem accideriint. Sed videtur scripsisse Aelianus: και εν Διο- αι Ῥαου δὲ τῆ τῶν Κόων ἐορτῆ id est, Etiam apud Diony-nsum in sto Choum Corrupere illius verba qui purabant m Athenis noc ictum; quia scirent, eo nomine es uinu Baccho sacriani in ea ur'. celebrari. Dimisi autemniaῆreli verta sunt libro quarto καὶ 'γγυσῆ στεφά-

ΜΔιονυσιν, ἐξιωτι θειναι - τόν ἱδρυμένον ' μην. Nonn video quid sibi illa vesint, τοῖς κατασχουσι. Ex ipso margumento historiae lego, τοῖς χοῖσι 'limmo, τοῖς οὐ-Bσι:J Mochoum. Quod autem dicitur emeram, disem.ndens e convivio, coronam; ibi ac tam Dil eonfectasse nar-

456쪽

nge missa murum spremissent, intenim diebus E eoenam i In Petram aureae coronae missae sunt quas uti honoras eatis an receptas, postera die flatuis regis imposuerunt. Moris autem

niuit veteribus, habere pro foribus aediuinitarum aliam cuius numinis simulacrum; u plurimum Me nι quemn positiit fuisse ait Athenaeus - της αὐλῆς , id est, nuerimo domus ritu sub dio. Aelianus simpliciter , πρὸ τῶν

contextii penacula voce scribitur in ecl. ac mas proqin prorius vitiose Oae scribebatur in ed. Ven. Recte vero Xοω ultima circumflexa scriptum dedit nas. p. Pariter, paulo inserius , την δὲ τῶν Κόων scribebatur in

ovanssius edition ibus, ubi teriam Oia correximus. T 1 δὲ τωναοῶν νορτην την Αθήνησιν ἐπιτελουμένην perpe cran3Ἐπιτελουμένω ed Ven. ias. Φανόδημός - Δημο- τὸν ρεστην Αεηναζε πρὸς δὲ τοι ἱεροι οὐθέλων αυτὸν προσου ναι,4 e. . Manifestum est anacoluthum, cum de solennitantis Choum institutione scribit, πρὸς δε τοι ἐερο ου θέλων --ον τοι immo αυτ. habent sibra omnes nec aliter hic scri-here Animadversor voluerat D προσιέναι : nam erat dia cendum O θέλοντα , ut superioribus congrueret. Sic au- γ tem Homerus saepe sic optimi quique auctores. α CASAU BONUS. - Atqui, si vel maxime ου θέλοντα scripsisset Athenaeus, non idcirco sermonis constructioni ratio constaret, sed suspensa ac desecta foret oratio. Nam e

hum desideratur ad τὴν βασιλέα pertinens, a quo regam tu accusativi τὴν ὲορτὴν την Ἀράνεσιν ἐπιτελουμένην ve hum, inquam, quo declaretur regem hunc primu monstι-

tuisse illam solennitatem pulcre disin ipse AsAuBo-Nus intellexerat qui propria manu in ora st ri olim sui hoc loco monuit B verbum . Rot aut aliquod tale deesar se. Poteras & ἀναδειξα aut quodcumque aliud iueamdem sententiam coniectare sed, quod certum esser, nullum nobis oςcurrebat suspicari etiam licuerat, plura nonnulla verba intercississe. Sed, quod simile aliquod verishum hic posuerat auctor tum in progressu narrationis quod ste uentissime ab eo factum videmus nullo incomniculo ab oratione infinita, interposito puncto, ac veluti novo iniri capto, ad orationem rectam progredi Otiat ita qui leni ut in illa dein dictione , ου θέλων, nulla ἀνακολουθia insu. Eodem in errore cum citis hoc loco

457쪽

versatur eodex A. Breviator vero diversam constructionis formam suo more adhibens, sic scripsit 'Oτι Δηρο αλευσε συροκλεισθηναι τα ερα , c. qua in ratione recte congruunt omnia Quem nos in proximis verbis secuti, levimus a particulam, uni vulgo τα φυερο legeretum potuerat tamen .illa fortasse teneri, in v συ γαλει λαιτα τε - idem valere intelligeretiu ac si dixisset συγ- ticulae in optiniis scriptoribus & in probatissimis libris haud infrequenter observasse mihi videor. Quem in superiori oratione notavimus desectum, eum ita supplendum P URSANUS censuerat, ut in ipso narrationis initio, prodec. Ad rem quod spectat, conserenda cum hoc Athenaei loco sunt quae leguytur apud veterem Aristophanis Interpretem, a quit. s. 93. ad Acharn. s. 96o ubi quia dein, quod de Demophonte Athenaeus narrat id Pan uregi Athenarum adscribitur. τὸ πότου παυσαμένους. Haud dubie rectius hoc

nobis visum erat, quod cum ed Ven. ac tuetur cord ex A. quana παυσαμενου , quod tacite hic posuit Casau, nus, conseritientem uulem habens pitomam.*ανοῖντο, quod erat editum. στεφανώσαντο habet cod.d E' Deinde vero Oμωροφίους E sis recipiendum putavi, quod significat contui tiruales , qui si eodem recto vivunt. Vide Hesychium in voc. Polluci VI is s. Quod editi iucconsentiente Nis. A. habebant, ομορρόφους, id Dat campius latine reddiderat, quoniam una cum Oreste vinumh-sissent recte, nam si gen inata, litera scribitur idis naen fuerit a vecto oc*Mi derivandum. At, ne sicam, maritiam alibi occurrere id vocabulum' verum si quaeris, non iactant illi ciun Oreste, sed consulto iusseiat rex, ut e suo quisque congio separatim biberet, nec ulla hamnus aliis cum Oreste communio esset quare illi vocabulo ista notione non erat hic locus. Sed μορά φρυς simplicio litera, eadem notione ac μωροφιους, dici scribique potuerat. Sic quident apud Hesychiiiiii pariter hahes Oμόρορον, συνοικος nisi ilai μορόφι. scriptum opo tuit, ut apud Suidam .apud Polluc. III 6 i. τ Ἱερε- - - πρὲς τὸ ε Λιμναις τιρονος. D Limnae s id,

458쪽

nonnihil nec tamen illiu praecipui una an momerui Maenae ni in PatΜERIus, Exorirati pag. 8a . Sedeonsuluisse neminae merite, mae ad indiciisi a. l. p. 999. l. o. monui RUENRENIUS, in Auctario, uiui seriori Tomo es hi Allierauit in fine a sectum estavrrem Dies Eeam citius se in adversus Aristo emanreuoraruit Noster lim VIII p. 3s in eum, LaertiiI: M. Drambulo etiani doeiasse, a naenine alio laod mam praeter Athenaeutri observatum est. Cuius duo ersus quum in recitemur in hunc modun et quid fit istud, ονα βαιαπων ἐν τρυφῆ, exputare non '

tui. N unita codo A. Totum testimoniunx omisit Ar viator nec Casili, tuas linunt verbiani adnotavit. DALE-CAMPius vae teriit, O coenam laurea lautam non paras 'miae Deum suo more Graece reclam Pu Meus, sic scri

459쪽

p. 43M IN LIB. X. CAP. LI. Oss

'Aνάχαροις ὁ Σιμες - - - - ἔντος πέλ- τωτου -- ω φ πέτην νι ς, ἄσπερ καὶ τῶν Ἀν - μειλα, Consentium omnes iaces in ista scriptura Atqui se istentia est imperfecta, nisi aliquid adsimas, in iuuerimis ditiissimus Desecampus Puto tamen non iure musissem Athe euasi naui Qiacile est, Pio desideratur, a m telligere; . in dixi dic omnes limi vim es inest iam vim tale quia, τὸ πρῶτον διαδραμεῖν τὸ στάμα, iam sis mammae praenitam res uam nanus ad ream pediam venu fle, cum poeulis nano suurarer, victorem mum nunciari vc it Anarcharsis eum p mniau fieret arissem non eum qui plurimo vino civem inter laetet; quod tetis is me vulgo apud Graecos a ratur rixo 3 is3νς αα SAUBONUS. - Et noster codex arerque vulgatani perti

quiriter ruetur; Mun tarnm satis sanam esse em milia persuadeo. In historiola Ma-d QTun a manv at auctor4πι-

ex Isia1 L. 393. posteriorem habes Iliad. c. 27. - .as x. Quod e debatur, προπιόντος οὐ Πε αννος, ad id ex ins. A. nihil adnotatum sed cereissima coniectilia iam conexeram o ο ἀπιόντος , murti hoc ipsum in ira. . perspicue sic scriptum deprehenssi.

460쪽

het uterque codex ins cum editis, commodius utique vi bderi debet πλανώμενον , quod te itur apin Herodotum; me tamen fortasse spernendum istud quod proprie, nonnihil dictili est ad p. 23. e. Consulentii porro al-chenar essesing ad Herodoti l. c. καὶ ' Αι ἀσουν δὲ4 τὴν καὶ αυτὴν ιγ'τέων βασιλέα Sic commoderans A. id est, in Mi se parere atque 3 -κerinus yrex fima Aegyptiorum. Quam loquendi forinam

qui parum percep anr ex ea τῶν ιυ τῶν Λωπτι-kcerunt. In Epis brevitis, των γυ-τιων βασ'. pro quo τὸν Αιγυπτιων βασ. maleban . Σκόπα φη, τὸν Κρέοντος μὲν ἰὸν Σκοπ α δὲ τοῖχ παλαιου inin Pro κότταν, Σκόττα legetulum esses, Σκόπαν- Σκώπα pridem a doctis observatum est. Scimi vadae in Thessalia diu floruerunt, ut inter asios docetor Theocritus, dyllio XVII. Limna XVI. 36. In mensembranis tamen κόττας in xcerptis Κόττας α CASAin B NUs. - Eodem errore nostri libri tenentur de quo Korrigend primus monuerat Paul. LEOPARDUS, inem

dat. lib. III cap. 4. in ruteri Thesauro Crit T. III. pag. 4 R. Vide Theocriti Interpretes ad i. c. te metonium ad Aesani M. Hist XII. l. Vetum vel artiuor pas, qui hic nominatur, dives ille avarus est, cum aliis, tum Ciceroni memoratus De Orat. II 86. Ἀντιοχον, φησὶ, τὴν βασιλ- Oe Antiochus primus Ddetur designari, is qui Soter cognominatus est titii: 'Αριστος καὶ Θεμισων. Perperam 'Αρισταῖος καὶ Θεμ, a σπω olim apud Aelianum Il. I. lembatur in Themifose

consermostrita lib. VII pag. 89 sit.

Ἐπιφανης. 3 Quare petulantiam clasciviam Antioia r a gis furiosi, descriptam ubertini libro quinto hic iterum a1 totidem verbis con men orandam auctor censuerit, ipser viderit Ar nos, si quid ua adnotavimus , hoc loco non N repetemus. MULSAUBONUS. - Vide lib. V. cap. r. &seqq. nostrae essitionis. imale, υνι η vχη διδ. Tamen etiam Excerpta, is a

라틴어 텍스트