Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

511쪽

p. 44'. IN LIB. X. CAP. LXVII. os

, cressibile inim Athenaeum in se psisse. ulla enim mistione coniectare licet quonam illud περὶ τοι τῶν κριεων - seratur. Nec tamen aliud quid e ins. A. enotatum in O . vero omissa sunt ipsa illa priori Philosophi verba ca-isub iis in Anima iv. quiden sicco de transsilisit hunc locum in exemplo Atheiulei vero, quod ipsius olim ruit, in ora ham adnotaverat 1, Scribe περὶ τὰς ἐκ των ων, - OL πό-ις καὶ τὸ - σειν. - PDRsANus satis es se iudicetiverat. 6 περὶ τὸ ν τῶν κριM. nempe ais ye rigeretur malisam tamen τὴν εὐσω v. Ad περ τὶς oteras etiann μέθας subintelligere sed Naeposito, vi inti necficina veri is sequentitas a benda tore Haam illud vix sanitin, quod continuo sequitia , π πινγ των

μεθυστικῶν legendum suspicariis est doctissimus CoRAT. inmoda quidem oratio est in ins se ubi omissis a Ravita culis. nude W- των λωπων μεθυστικῶν scribisur est a si ad avi anapsius in pleniore Athenaei opere in sic is pnini stane facile cretias. Πν δὲ κρiθινον ἄνον καὶ βρύτον τινὲς καλουσιν. - - ψοκλῆς ἐν μηπτολέμ*'n Sunt qui βρώτιο scribant, prohῶτον, ut Hesychius. Inm Soph uo versi plerique libri praeferiin ουλεῖ iunctim. n Lego i- ου δ' ῖν. Ac viderii ita explesuliis Versiis, BDὐτον δὲ τὸν πιππιον ουδ ιν αμαι. α CASAUB us. - Apud Hesyctium Merrio vulgo is uil-tur geminata ratera. Ibi vide Interpo. Quod Casaubinnus ait in Sophocleo versu istylisis iuncilin scripriana Hem 'tu sibros praeserTe, manussistos odia dicure vix innuis: quorum nullum ille, quum ista scribe t ius unum P latinum viderat, eumque nonnisi leviter neglectimque e cusserat in lectionibus vero quas ex Italicis codicibus excerptas latriait, talia profect utrum iunctae essent duae voces, an nonnullo spatio separatae non adnotata erivit. Illud equidem video, in L en QBas iunctim scribi οὐδυῶ, unde suum sυδιεῖ finxit Casailbonus: quod tysiam, sinu cum omnino si illo ex aera coni proposua, BRUNCKIus noster in Sophoclis Fragm. tam fidenter adoptavit, maasi nemini duintare liceret quin ita ipse olim Sophocles scripsisset. In lectionibus e nostro nis a. excet 'pus diserte monetur, non dissentire illum codicem aes

512쪽

ctione exempli tanti, niani, in quo δυῶ separatini h criptum. Et solet auidem promiscue in eodicibiis nostris δυοῖν ω δε- stridi, non modo in Meminino gener , verunt etiam in neutro, vehit IV, VII. 9o. b. At, recte ua hoc Ioco scriptrum, mutuum tintinonium fuinxit, nulla coniectura supplenduim Heaui vero docti, , VimEanuuia ratione quid Minariaemium, quiοὐδώεννIegdins, veri uns bra an apud Hippocratem activa n

tione usurpari de ingerenias in os t in corpus alimensis, smiliterque aphae Sophoclem hoc loco de in rendo potu, uest, de bisendo, esse accipienduin. και Ἀρχέλαος πισσηρ---ω. Advingit dei os

Μὴ Φρυξ εβρυζε. 5βδ' ην πονευμενη. obscurisIma haec ,- , quae opinor intelligat nemo Censemus posse non ineptem emendari hoc modo: ἄσπερ αυλῶ βρύτον ἡ Θρριξ -ηρ ἡ ΜΦρυξ ε λυψε κ άβδ πονευμένη. Significat Ardailochus , Baegrotam quandam foeminant f snguinem reiecis, ire, cui bryti vel gythi salientem ex ore minit Thrax aut m Phryx aliquis. αυλὸν accipe ut apud Homerum, quando

, Amainusioriun is Cypri insulae populus ilialecti id

is verbum esse discimus Hesycia doctore quem sarebur , tu eruditi in lemcon Quin id vocabulum non fuisse mm laturum, nisi eo usus esset aliauis scriptor Graiecus. Nos milliani scriptorem putamus esse Archilochum &, huncis eius lociti ab illo critie esse spectatuna, απολογουμε . Ut non sit vera haec coniectura, probabilis tamen est: di, non absurda neque inepta, ut illorum Pristatim pro 'E Hλανικος &.c. Haec CASAUBONUS: quinus in Anhmadv. ed. a. o. ex eiusdem schedis adiecta sunt ista di Illustris B SCALIGER quum haec nostra te isset, neque omni exm parte probasset, adscripserat ana ni lectionem huiu-ndi ataue interpretationem :N Ωσπερ Ῥαρ ἀυλφ βάτον ἡ Θμώξ ρ

pe , quid κύβδα indirent Graeci, ex Aristophane S M. noverat: ioci Calaubonum, si memoria Maeaal, Η.

513쪽

p. 4ν IN LIB. X. CAP. LXVII. 3

11 PHANus in Indice in docre potuerat Attigimus eam vocem supra in oris ad fg. 44a. a. legiru re ru sas lib. XIII pag. 38o d. auidem h. l. tenens Toum in Emend. in Suid Pan. III pag. m. 23 resilia sic conubtuenda censuur hac sententia Mimaque adpotandiam eonvensia barbam viro Gasinam enuda Toupium fere secutus est BRUNCκ,

in Notis ad Anthol. . ut pan 36. nisi quod initio Ov-

περ, non e , scripsit & in fine, OMRinum, id est, is suis. Cons. IACOBs , Animadu ad Anthes Vol. I. Part. I. pag. 3 7 4 Nos ut ab hoc incipiamus in vulgato πο- Mino nil aliud nisi πορνευμένn latere nobis persu sinus ouod ita per syncopen pro πορνευομέiu scripsisset pocta. Idem Verbum i/εδεο εα hauό multo ante pas. 3. '. alio modo a lisrariis nostris cori uptum, Q πομώεσθα mutatum vidimus. Pro ediso MM L, quod metri caussa in astu ' ta uterque vir doctus mutavit, V m s noster cod. . nam Dit totam eclogaui praeterinisse αύβδα δ' η dedit quod sicut metira peraptum erat, sic sinul nobis de mutatione primo versu is iusdem viris i lata dubitationem iniicere ebuit. Nam si poeta sic scripsi aάβδα δ' ἔν πορνευμένη sive πωλουμένη , tum intelligi par est, praecedens vecturn ἔβρκε ad eamdem mulierem, ad

quam periinent postrema ista vem esse reserendum, ac eoque tenendam priore in Versu partimilani Aσπερ ,

Φρυξ βρυζει. Quare poetae mentem nactenus quidem ctius expressisse SCALIGER videri nobis debuit. At ver-hun ἐβρυζε, cum ae frum eas constructum, nulla ratione in eam sententiam, qua Vel a Scaligero vel a Tompio acceptum est, accipi posse nobis videnatur; sed, qu tenus de Thractis hos hamine dicitiir, ea prorsi notione accipiendum, quae a Cysantisono exposita est nec ro idcirco cum illo in Uλοἰ mutandum. Nam Idem va

sychianae 'Aναβ ει ὰ αβ ει Ἀναίλύζουσα ἀναβρμουσα. 3 ἰεν βρόει, ἀναβρύει. ρ-ς ιν ιβ γζει. Quo minus mirum videri debet, eadem notione etiam verbiun 'κειν quanis quam a nemine Grammaticorum adnotata haec forma'

usurparum esse ab Arctulocho. Iani vero, vocabuluis

514쪽

αυ- eodem modo, quo Casalabonus voluiis, accipiendum. Sed asgrota mussir, quani hic videriit idem vir doctus, non erat sane huius loci. Taceo, ne non videre, priore in versu, quo pacto irretr oonstare rationem stiria rint oupi Brutichius, vulvini scripturam 8ρυτον tenentes sane aut 3ρυτο penultima long , autἈμιτιον, desiiserabo versiis, prolui abilis constitutus est. Nec Vero dissimulandum, etiam in proximo Aesehysiciemimo sic vulgo venaeum hὐτο stridi, ubi tamen penultimati langam deiiderabat metri ratior quare etiam ini aut 3ρ τελῶ βρώσιο fuerit satinendunt.

Μνημονεύει του νώ, α πιο ς ισχύλος. Recte uia reo cper es declitis s. A. caeterum , praeter Athenaei morem , asyndeton eum editis tenuit. EscHYEr testimonium ab que animadversione praetermisit Casau, nus nec in eo qui lauam munitoris A. Tacet vero prorsus Epit in autem nitiusmodi r

. καὶ σεμνοκόπτει τουτ ιν ανδρε. στέγη.

De sispecta scriptura sino modo dictum Caeteriri amae

vers. I. ἔπινεν ima pers scribendum esse, aut vere a. ε μ ν in , τ in secundae, satis adparet. me reliquiamum nobis non lis Ieat, par est ut quid sit ab aliis pra situm referatntis. DALECAΜPIUsci tur si vertit:.Limund ιπα- ιιι ι, rivom Panos ipsum munuans. aes visa ramina gravitage modestiaques tundens. Idem in ora, vinis sinum, interpretatus est Daedes rasmsorie generosique viri inhabitrant. Gallico interpreti sic placuit: n esseela Ira ou da lyryton 'EI Iasae

νοε opinomni antimus ios principes, qui fere coloni

515쪽

p. 4 IN LIB. X. CAP. LXVII. so

v nrum duces fumant ut Moses, Arctias, Pherectus, almis sexcenti De his , mile urbibus vias condiderant, eo ima bro egerat HELLANIcν , auctor antiquissinus. itulus m operis ab Hellanico editi uberior apud Stephanum in rati cis, voce Xα μάται. Ibi namque laudariir hic scis,

-gati coelices, ιν τά σου. talitris Dionyhus Chalcin densis έν τισουσιν , ut ab Aristophanis interprete ad N n bulas, wallis Auctor tymologici in Προικόννησος'n Atheniensem vocat hunc scriptorem , falsum est Cha

ncidensis enim fuit, ut recte Cornici interpres Harpor eration, in 'Ηραιεν τειχος, quiluum eius operis luarum a=laudat qui filis postremus non enim pluribus constabatin Peri et Vetus Iainboriam poεta: nἘφόρητο, καὶ τ τὰς Κτι εις εἰρηκότι σν Scripstrant eodem titulo historias latur quidam etiam B Iερων κτέσεις, ut Heraclides, ciuem in Proti eptico lau-nda Clemens Almandrinus. αχAsAUBONUS. - Confer Polybitina, IX. a vi aliisque locis in Lexim Polyb citaris. 'λαταῖος δὲ, ἐν δευτέρφΠεριηγηriau, Oe. Exposuimus viam capite quarto ad X. 4i8. e. Lm TAEI δε - - πρῶs repetita hic Ver , ως ἀρτοφαγι Bis deinceps neto scrine, ἐπιφέρει τὶ κοβλ εἰς τὸ πόμα καταλέουσι:o vel, ut Q iptum in inbusdam , ἀτάγουσι. Id quoquem expostrum est libro Ehivo, capite XI. α CASAVBONUs. -- πῶμα rutilis recte hic dedit nis A. tibi, in cum e lutis tenet ins. Αν. Quinam vero sint libri, qui κατάγουσι

hic scribunt, prorsus exputare non possiim. καταλεύω Midem habent e L Ven. Bas cum M. Cas. καταλέου- σι vero ambo nostri inssii, A. D. quemadmodum e iam καταλέοντας pag. 4I8. e. codex A. dederat. Denique nihilo magis capio quid sit quod ad caput undecimum sua ,-n nraniave num in Gram inaratim hic provocat Casau-

honus totum illivi caput in disputatione supra Timothei carmine lib. VIIl. p. 3s a. a. versatur; nihil ibi, quod

516쪽

flunonilina mei. καὶ παραβιnν ἀπὸ κωχθου - κονύ- ἀζη . Etiam hoc rectius curatum vidi rei poterat in editis, Matae erat in ms A. ahn καὶ κόνυζαν: ita tamen scriptura eo magis nonanda , quod quaenam fuerit conria, qua potus conficeretur, nemo racile dixerit pomeri que, ut 'r Mis, sc- κόνυζα esse potisnas Sudant nomen apud Pannonios. De eous vide Hesychinin inuos ibi Intereretes laudarunt scriptores apud quos ihil quidem nobis reperire contigit, quod ad illustrandum hunci cum faceret. Quod exi ta interpretatus est Dalacampius, id mera viri docti hariolatio erat.1, i docti iudicant, butyram hac periphrasi denotari finei di=pe sic DALECAΜν. in ora. J sed neque caussam aperiunt,m cur Hecataeus appellet otiuin , quod omnes alii Atmunum neque vertunt recte, oleum sod a lacte separatur. Harum non est nota disserentiae; verum materiana declarat, u mcle id oleum fiat ut cum dicimus, iνον γένεσθαι--

γγ των βοτμων. Osseruerit igitur studiosi, antiquissiniis DGraecis Latinisque nullum aliud sin is curando corp-s,m aut parandis cibis fuisse in usu, praeter Memm quod m proprie ita oriar, quia ex olivis exprimitur. Βαγαγ rem nomenque diu ignorarunt Graeci, nec Romani ini-nnus. Non enim adhuc noverant diversas substantias ins lacte comprehensas separare. Sunt in lacte tres aυσια an τυρώδης, Ἀρρώδης,-- πὰρἀ at*ae haec postre a=ma est, quae a caeteris separata, utyrum vulgo dicia tur quo nomen si liceriin Graeci, ut ex Aristotela a etiam constat, is rem quidem tangit, Hist. Anini. III. ao sed nomen ignorat, v a vicinis populis, qui etiam a rationem eius conficien si ipsos tandem doctierunt. Quia1 Thraciam, Paeoniani Scytniani, aliasque nationes ham =haras adierant, cum earum v ἡγνσι ederent, primi id B nomen in Graeciam invexerunt. At propriam appella-a tionem esus pinguuμbstantiae quae habetur in lacteos via Hebraea lingua novit, timal e Graeca Latinaques, nullam habent. 'ebraeani Vocem non tam butynguri

stri in quan rapi m. iae signific*re, monuerunt docti

res interpretes : at eamdem tamen a vetussis Graecis inte

pretibus per 3ἀτυ' esse conversam , satis notiam lis Quemadmodum ii tu primi G aecorum, quissius DG oma est cri nitum, propter saporum usus vatilliinsinem

517쪽

i, IN LIB. X. CAP. LXVIII. si a

dnane aro eum dixmarit: sic ri man qui novere primi noleum ex lacte nia puparunt, ut hoc loco mcATAEUM MPlinius XI. v 96. XVIII. 9, 33. Doleo et esse narises=ra scribu, uari ararum otium; fiarn Galenus, ἐλαι-,πιδές τι εἶναι - non Sic Cyrillus in Lexico insto: B. πυρον, τὸ ελαιωδες του γάλακτος : apud Binium, in vo hec Philolog. v. Βουτυρον. J Aufiustinus ouum exa n putare olem n ex istbus non debere natare super apsam fi nut quod ex oliva est: quomani longe est aureusque ony -- missis, quando Ilia ex si no hoc ex carne prosi erit in militer Hippocrates suillain pinguedinem, sive, in lo-nquitur Erotianus,' υειον στωρ, appellat ἔλαιον ἡος. Sed vobtinuit apud Graecos Romanosque u ri appellatiorn quae inde orta est, si fere ex vaccariam lacie, non novium aut capriirum, fit butyriim Tamen & ex ovi- 'clo, caprino, atque etiam equino Masinino cog butrinriti a nonnullis nemo dubitat etsi videtur Galenus idi, ignorasse iuro III. περι Απλῶ φαρμάκων δενι-εως, -- pit De But=m. M CASAUBONUS. - Cons ossit Elym logic hac vireris Bocharti Hierozotc. lib. II. c. s.

n Q -θ' ηριοῖς. auctor ηροτέρ πιόνφ, sciit en hoc modo T. δ' ἡμετέρφαρέν οινος φιλος ο θυρσοφό-mficat, sua aetate praecipuum hominum oblectatrienturni, fuisse vini ponam Lew θυρσοφόροις ' PIONIS chra, nsequemibus cohaerens, ita concipiemlus:

CAsAUB us. - Eclogam istam Duriosi ex Athenaeo in Analecta sua adscivit BRUNCK, T. I. p. 16i nihil nec mutans, nec inmotis monens, T. IlI pag. 27. hnis delerulum esse comata post αν - σι Vers. 9. ulgo postum,& exti a versum ponendam esse vocem 6ιος, Ῥaam initio priis versus posuerat Casauboniis Tractavit dein eamdem eclogam ZEsTON, in Hermesianacte p. 37sq. i& post hunc, feliciori ut consentaneum erat successu, IACOB in Arumiav. in Anthes Vol. I. Part. I. p. 3 14 sub

518쪽

Vocabulum uis potitit a Mia in superiore versu, quem l non integrum adposuit Ainenaeus, mi haud ablutae veri etiam staritere licet, esse illud ab Athenaeo perspicuitatis caussa adiectum, ut doceret, Διόνwσs et in quernpoeta nominat, ipsum vinum iritelligi. Similiter se prini ribas vectis, T- δ' ἡμετέρ χρόνφ, ii certum , de si ne illa Amenaeus adposuerit , an a poeta sit mutuatus at nobis quidem verisimile videtur, aut illis ipsis aut in eamdem sententiam aliis usum fuisse poetam in cis versibus, qui hanc eclogam praecesseranti Vers a Pro A γα πρόφασκ, legendum mi καὶ πρόφασιςauspicatus est IACOB l. c. Nobis in vulgata ad- mitescendunt videbatur. Equidem in verbis παντοδαπῶν λοέω haeseritin Semonum nure sentu interpretariis erat DAIata sinriterque Elam semon intelligit IACoas: qui videntur a λόγιοι ad substantivum nomen . λόγιον α- tulisse. At το λογιον uum, oraculum, non tuis semis nem es semorinationem significat quod ipsum si simificat. artim commode a hic videtur παντοδαπων,- omnino an uide fictum foret, cum potius magnum aliquid ariisve initio nominaturus fuisse mera viceri debeat ouare τὰ λόγια pro adiectivo neutrius generis accepi hamnus substantive posito , ut significarentur res Me -- moria es quo sensu quiδem alias τοι λόγου ἀξια, ε μγμα, λόγιμα, dici solet At Epitoniae quidem auctor si modo ab illius manu est id quod habet codex noster, παντοδαπων λόγων des o ui accepit, sicut illi Pios

modo laudavi interpretes. Baenium MNo versum,s sic interpreter conventus omnium Gr-eorum , O βω- nti omni, sive quae in honorem Deorum instituu mriir supple, eo erunt aξ οὐ &c. Θαλέα sunt conviviam sacroriim caussa fieri solita. QCAsAuso tus. - ista vim dern θαλια vocabuli interpretatio nonnullorum Gramma ricorum fuerat, ostro etiam commemorata, II. O. c. in

pia etymologi nitens is usu ferinonis minime firm-. Vide euautem Nostrum, II. 3 a. f., amitin taxic. Etym pag. oos 4 Et, ἄνακτα nulla caussa de Diu avi cepisse Casaubonum , recte monuit Iaco . anus ni duobus seqvinusi, sic vulgo talibebantur:

519쪽

Ibi adnotavit AsAuBoNus: In :nto scribe, Θαλη πιιπτὐEἀτο Hiras, peri non . Sextum habe men-ndae su*ectum non sane intelligo quid velit. -- Vox φιναε, quae legitur vano es, vulgo vinea redditur ha , icis nempe praeeunte Hesychio, cui Oιναδε sunt . πελώδεις τιποι. Sed hoc loco rectius, ut videtur,d' vis accipiunt interpretes, aliae alias ἄμπελος ω οινη.

Aliud autem nisi egerat . Stephanus, tum in ThecII. 248. b. ista Ionis verba ad vive in huius vocis si-ynificarum reserret, qui prorsus ab hoc loco alienus est. Ves s. Milani scripturam έ πτἡξατο , rae tu vitiosi sit dubitari non potest, tenet nis A. adiuvonus aia spectaverit, a 'αιιτ cca rigens, haud satis adparet sed qiua interpretationein non adiecit, viderii Baleca inpii

probasse versionem, ulcisque virent utra ex euit. At cum per se earin commoda haec est sententia tum M ἀπι- Mi quidem ex care significat, πτυσσειν α p ias m-

meam. Per portunovero Cl. IACOm observavit: n Quum navius inure πrisu commemorentur, admodum pro vitabile est, poetam a latirabilem illam vitium factitatem n clavicusis suis proximas actores comprehini nes, signin casse. re Quare verbum malles, cui prehendentia vel anin quod IACOB analuerat περιπτύσσελιι. Potuerat vero etiam soriasse ipsum simplex πτύξατο eadem notione di ci nisi ob hiatum ex praecedente voce:αλ - existernem aptius lile esset composuum veri tanti . At his ita positis. desiqerabatur nonam .abcillo verbo rectum, quo nomine significaretur Huar, quani suis brachiis amplecteretur vi tis. Illud nonae in voce αἰθέρος -tio proximi versiis lata

tere eo probabistori uione suspicabatur idem Vir doct . quod iid ibi sitii iussent verba αουιρος φθαλμων nemini

manifeste repusnabat reliqua, quae mox sequitur, oratio. Coisiecturae autem illi hactenus etiani favet noster Godm- α qinrit, licet Vocem αιρώπ ten v. tamen eam ad si Ama A. Vol. V. Mic

520쪽

pum orationem. Quare quemadmoduit apud Horatium Epod. il. 9 Ro,iricola ducta viMare propagine altas 3 ina popuιoa, sic Videridum putavi, ne similiter Io/ε τ, εα σixerit m 2 bractio populum a in v. --- ream populo: μπυξατο πιο ε-ου, - προσεπτύξατεαιγειρο. uuamlue ex Hesychii ossis constet, pro γε- etiam- ερος fici potuisse, si satin scirem in poste. iore nominis torma cor reptam fuisse penultimam, haud fere dubitares , auri περιπτῶντο -6ιρο scripserit potata. Quod si a metriam hoc loco aptum esset vernum . kξ ατ ο, quini halset Epitoma, poterat Briassein illud ferri, hac notione, fimuer adhaesit, si uinprehendu imisve est lutem, sed ramen ne quem tumet noramlum,qinis in exsitionibus omnibus, & in Briincia etiam Ana lectis, Hatινο ante nacute scinditur, a nonnisi operarum emore fictum esse, ex primi editione in reliquas pro- iMto recte rvana scribitur inuisque d. to. . Infiptimo, παῖδες φων-ντες ὁτα -- ἄλλος ὲπ' ἄλ- ω - lo ut viderint - 'episu maea edunt uvae mam ium torcular coniiciuntur calcandae. In nono, νέκταρ ---πιγονται μόνον ελειον Κνερώποισι , non est 4 μέλγονται suemulent; sed miaguntur, hoc est pnse diurare uis m niuis naiisur. De o, ξυνὸν τῶ θέμιν ἁρμακον ἀν--τοφιὰς, allu finir ad Aegyptiacum n mias, de quo pha mniae Helena apud poetam in Myssea. P. axo m. Jaν τὸ μόνον praecedentis versus iungendiam mini Ma-mMν. Sia es, ait, amae rectar pia solam est a nati u

mminum. α CASAURONUS. Reina b in , μένον, ε --xm per se solaram, Adin i us est rem in ad his anz,--τοφυὲς, quod sua namia hanc vis a re, nec inclinet i te; extrinsecus nepenthe sque abundans O evis a commune homini, G non, ut nepenthes, paucis exigua mi dani copia suppetens. V κω μόνον -uine equidem is

usus Rogit Vinum patium esse omnium lautitiarum dia

라틴어 텍스트