Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

541쪽

haneemsarebram Sed silli ut ei incommodo reniectum es

nitere nostra n embri A nempe, λιβάδα νυν ἀεὰν, - an valet a vel δέ ma,tram iniere, emesdem 'λήαδα δ'ουν. Convinctivam, particulam omisit Breviator Quioddesnedatum erat, παρ ἀλι- ον, id fatis placuisse Casa hono videtur , si intactum reliquit, pro παρα ιιο fomtas aut mei M. -cipiens. A nec grammatica ratio, nec metrica, serebat illivi verbum: in il eodeni quidem visio in vetere etiari nisto, laborare videtur,onapiti vero deest Perspecte ver GROTrUS, Παρειλι-oi conerit,

Q quod conserua in erat alterius personae notam praefixiti

s imine nomen iurisium eius seneris. Quia tamen quemn locum habere quear dictio μακροι initiora sequentis e n sus non video di ortas scribendum est,. σμύρναομέ μονBἡ κασιαν. Sed in liet foritasse iliquis Wαρ πω μαωιρὶν , resci ibi hoc igκu κεισι ει μέσον. At in s quae vadiicit conticiis, leometricae consulere nunc non lata meto sententiae utcunque consulueris per hanc lectionem, vo interpunctionem di - μηδὲν τοιοι τον ἄλλο μηδὲ μουσι τἀμπαλινγ λέγων, ὀτο δεκεῖ, τουτ' ἔργον συα με ο δ φιν ἀυτὴ κώ - μὴ λέγειν, παρ αυτυ .P ἄλλοι Δορέφειν π Myrrham, ait, o -4 au eastam , vel o infrunite, γ

malaa torquere-u me illo in quibus mulis docte obis. I. 4.

542쪽

vara nec tamen rami uni perducta omnia. Illini qui d ni felicius M.AE omnino recte a GROTIO curatum uobis visu erat, aio versu 14wrs sc constituit:

vel ρο-i iacere aut nominam, sed iam rem multa asiamrquere, vel Oaviavere. ec enim ullo modo necessem diis vide min. μεῖζον nμωρ. mutare cum GROTIO: iuri tamenuinam versionem , c loco tenuinitas, qu niam a lententiae silvamuri M adni Huni ulterae se

543쪽

τοι οὐ τόν τινα γρῖφον προβαλλει. Ne duobus versi.hiis, qui prioristus editionibus deerunt, adiicien sis e vel

xibus libris di ex Eustathio, iam monuerat URETUS, Vari Lect. XVIII. a. in ruteri Thes. Crit T. I l. p. rara 4 Adrian. IUNIUM, Animadversor. lib. VI cap. 6. in Thec Criti T. IV. p. 483. Potuerat Naubonus, si Eustathi in ciam Athenae Epitonia diligentius contulisset, nos doceri, ex Disoana in Eustastuum ut vias consta ter xsta hausisse: nam, quod pro eo, Mia vers 3 recte

in diris Cin inistis operis plenioris codicibus scribitiuε θεου scit. μέρει ζῆν, apud Eustathiun ιν θεοῖς gitur, id sisum ex Epitomi ductum Aenigma illud de Somno, in Ansectis positu BRUNCK, oin III pag. 32α

In sexto es ms a nascetiaria dubitatio, quam non attigit Casailbonus. Nam quum in editis sic scriberetur: primum, non erat illa fictio, mἀές - - χαιμις, AN tici stili auare merito VALCRENARIUS , ad Phoeni pag. 18o. ΠἀIζουσα χαιρεu legi maluerat. Sed ipsum illud

te vetustissimus, fγns reliquoriim illini ignorat,4 eius loco vocem αιε habet, parum oui leni commiae sup rioribus ita iunctam, απασιν ν αι- σωχαθεις α tam deni vero scripturitui Breviator Maoque in suo cossice ris plenioris repererat ouare ripis sic scripsit, Προμμο V απασιν ἄν- ει. a satis etiam adparet, ipsam illam voculam Hse sive aisu, quae ex duorum versuum intervallo. repetita erat, omissioni duorum versuuis, sum in vetustis editionilnis deesse diximus, occasionem aediisse. Ex io intelligi par est, post an a priori M ad post rius abereasset iunior aliqvis lil rarius, deinde ab alioquin

iam docto viro fortasse a ususto, mai Venetam editio

544쪽

non euravit connectendae sententiae & complendi metri e

causa verbiani fragra ex ingenio esse assiectum. Nunc restituta voce, quae perierat, percommode ah hi verbis incipiebat versus, A. ιε - χαιμις γ ναι modo ne sequeretur sub finem veritis illud, αινιγ aam: in io ac sativus ita perapte quidem a verbo παι σιτ pendebat; sed hoc sublato, nihil quo referretur, habebat Iain ad illam sci ipturam nulla quidem varietas e nostro cod. A. adnotata est: silet prorsus Epitonin in qua post verini kπασιν ν άει statun illa subiicit,nriit, Tu ουν τοσαυτηνSc. Sed quemadmodum aliis lieitum fuerat in locisin paris ticulae te verbum παιζειν' ex coniectura substituere sic nobis licitum putavimus, in suum locum remosith illa pamticula, deinde pro u aio . αινιγμασι restituere auctori αινι μασι. quod ab illius manu esse coniectavimus ac soriasse id ipsum in vetere nostro in ce scriptili reperie

tur, si quis eum denuo excutiendi occasionem fuerat nis.ctus. Porro pro aσαυτην equidem τοιαύτη exspectav

vim sed nil mutant sitii: valebitque liuo τοσαυτην

Σφιγγ- ιονι per orari eve in penultima stritat . aluit,uni ediris inis longum consentit, III 8o. a. Ill. 13. cdus sit Move pertineat posterius vocisvium, e quo coinpositum illud nomen est, mihi non compertim nisi forte sit servi nomen , aut erae hominis servili con)iti me. Atque id lia esse, perquam probabile fit, primum, ex IX. 377. d. ubi vide noram tum , quod tale aenegara , tiae est quin primum stylini proponinir, vix ab ing nuo homine propon potuisse eoo ntaneuni est. Et scut E is pagia 377. com iis est, is alnam coquunt, ii . ni. natice loqiu amabat O ,γα. adpes statum vicimus, IX. Eστι λαλῶν ἄγλωσον. Inis alimur filio pWH exv EGaGLI Sphivoeario cum ipsorum interpretatione GK-m phum hexametras vesbus complexu est poeta, hastar oma, culoriam, quae saepe abiit sius eo genere versuinn i

m serunt corniei. Interpretario ambias manis scripta e . v Primi griphium arita versus ita scrinitur in uistis turris:

Μ Melius scripta lectio, μώνυμος ἀρρενι θῆλυς e

545쪽

At si Venetam inspicere editionem doctus Anania lumine voluisset, eamdem ibi stripturam erat reperiurus quae quum temere in unam vocem- ρενιθηλ- in ed. Bas co tracta esset, ipse dein Casaubonus suo arbitratu ἄρρενοθωλii in sua editione poni iusserati Vers. a. Reet ἀλλοτε σῶος edd ubi vitiose ais alib

ris 3 n Non damno quod est edit uni, αξυνο' ἀξυπινέτοισι λεγων. Coniectura nostra an omnino damn a1ri debeat, viderint eruditi Aξὐνετα ξυνέτοισι λεγ Sed iam B coniectura haec non est, postquam ita scripti m. reperi- γγ inus in Excerptis. Sic recte etiam in nostro H. Ep. JrγQuid hic significet, νόμον ἐκ νόμου λαων, melius declarariar non potest quam Verbis Arinophanis inmubib fvs. 389. J

ecl. Ven cum in s. A. In Epis deest aenigmatis iniurio. tvm τι βουλεπνευμάτων ed Bas. 4 Cac ira iura, facis intelligis, i -ον- νόμου , ridicule, de modis utines diei. a Veis ron. i Transminus ad proximum griphum. Aita Eubulus B Ἀττελεβάφθαλμος, μὴ πρόστομος, α φιμνεφαλος, Μαιχμητὴς παιδων ωγόνων γόνον ξαφανδων.n Hic sane opus habebamus Oeclipo nam naec Sphinx n Davi μαγνο- H lovitur. Itanemnonem intellifo , ipser=auctor Miphi docet nos. Posterior versias rotus ab eo ne expositus. De priore videamus. Igitur Versu isto, a=Ἀττελεβό- κος, λη πρόστομος, γ*ικναρα- , descria initia ichneumon bestia tribus notis. Prima est, quod sit 3 αττελεβόφθαλμος , id est, e los liabm locisae e sis nm-s quarum species una ἀττέλεβος Vel ἀττέλαβο di-n et Graecis In alio autem haec similiaiidost Locustarumn genus constat esse έξό φθαψον, σκληρόφθαλμον habereniculos eminentra praeduras Ichne timonis oculi adeo non a pronainent, ut κοιλοφθάλμοις a linumerandi sint potius quamn εξοφθαλμοις. Restat igitur, ut in ocul0riam duritie similitisendo sit posita. De quo tamen amplius c eo pronuntia

546쪽

is dum nam visus mihi ichneuaron oculorum ei pluri ais rerum valere; at . σκληρό-αλμον inter maxima ocul vrum vitia quare non dubitavit olim Nigissius negaren locustas ocillos habere. De oeulis itaneumonis nihil Ah

m evius caelatus in Leti in au s. Altera nota est, μὴ Β πρόστομο O quae si non accipitur caute, falsa est. BNam ichneumonent rostv ae v no esse dubitat nemo is iod nevri videtur e voce -ι κἀ enim voca istur, quae sunt acuta, ut gladius, id genus. Sed non ,, est novum, ut eadem vox diversas ax in adeo contra--rias aliclirando inim retariones recipiat. Proprie idem est B πρόσποριο atqμ ι 'ομωμένος, ore praedatus. Gladius, i v στομος crevir, qui secat vorat hae sunt obvia quod, ore faciunt artinialia. Alsa notione finismon ficilii Mω πρόστο- , pacta os proprie fictum non habet, sed i sisnon nauem nun : nam habet istud antinal μγχο insi-Bgne, ut scimus aιπὴ τῆς αὐτοψώς. S truleris hanc dinis cultatem, si contra librorrum auctoritatem scribere suae. nneas P ἀὶ πρόστομος, vel μικρωτομος qinis nobis r Dpe munerarium videatur. Temus character est, ἀμφι-Bκ-- vel quod idem e ἀμφεκνάφαλος, α ut han Mns onventareum, aut pulwnosnuis 4 vide ad X. 43o. b.Jn quod ne Deus quidem Hermes recte possit maπεύειν.

γγ φρων. Est autem nν αιος, adorosus sic apud Hippo-x craten ζοφοειδὴς coloris est nomen, ut observamus alion in opere. nempe, qli H De o loribus ex pro foed re constituerat Casaub. D. Sed nesue huic ementatioru aDn sentiri debemus cum in antriuilumis membranis ipfi-mniis Excerptis diserte scriptum sit αμφικέφαλος. Sic, etiam lini dict-- ἀμφικιφαλος ωἀμνυέγιλος παγ

547쪽

p. 4so. IN LIB. X. CAP. LXXI. 3 t

Bφικέφαλος scribendum omnino Vel quod id em est n& metro nvenit potius, ἀμφικάρηνος. Videturis glossa irrepsisse in locum vocis legitimae, ut sexcentisa, locis apud poeta Ponto ne mi appellat Et ν1 macha monem, sive u-MM amatum , quia in cliniiciui is ne aversus pugnans vide min. l. J pro capite a itineis cauda Adde quod eius cauia I eis asi am eaphis prae

,, Satis manifesto similitudinem aliquammam capite caudaeni ibuit voce ἀληδόν. Sed Mid alioriam quaerimus t nstimonia Eub u ipse auctor ipii idemque interpres, a mox Pφι---uchari oram V at & caussam adiicit: rapia, ait, κωτεῖ κάτινων , τοῖ δὲ Ῥήλιπι δάκνει. v mre nullum dubium, tμφικέφἀλο scribendum esse, aut, ae sicut dicebamus, ἀμφιαι--ς. Vissim mos Francosia isti ad Moenum ante , s decem annos ichneumonem exm Aegypto altariam. Forma erat qualis est indis, ut recten cecinit Nicander fatara . s. 39 sqq, JBDestridit poeta vena vulgo fretum vocant: cuius inma,vidiae gallinis perieciosissimae mastelaman genere & amnisellatione Pliniusramas complectituri mi ergo animavi, quantum recoritantur, similis erat is euans quem ubndimus mamini line feleni superabat nostrum illi eis:

.lor cinerem sed in rostro, pedibi Geonae erantis,

548쪽

lagrae maculae irritati pilos surriobat. Caeterii de Ich anneumone Petrus Bellonius, vir magnus, ista multuatis hiulios omnes debent. Subiecta duo verba his duobus m versibus, 'lχνεύμων Αἐγώπτιος. reliquiae sunt iῶesta edi, sus EMBGLI. Integrare possis hoc modo :Haec AsAUBONUS. - Qui, primum, quod ait, is starum enas G εξόφθαλμον- σκλουρόφωλρον; e quo natae est dubitatio , quo pacto eluisumonis i reos oculos cum ovistis locis, coniarre potuerit auctorariphi vereor ne ambiguitate nominis deceptus aesta scripserit vir doctassimus. Sane illi καραβοι, quibus zμματα σκληρόφθαλμα, nurorsum extro nu- mobiles oculos Aristoteles truauit list IV. Hist. Anim.. cap. a. non sunt laeustae de insectorari classis, de quissius Casaubonus accepit sed Deustae mannae, de canerorum filia ilia, quae cum inlabo nil ii, quod huc spectet, commune habent. Caeterlini locista de insecto classe, viarum ad genu ἀττέλαβο sive inτ βος resertur, oculi sunt pro ratione capitis satis magni torviaque magnos eis ichneumoni oeulos, testificantur aut vivum animal observarunt. Vide m mist Nati T. LM avo pag. 43. inmota.) quaenam autem sit potissimum species locustarum, quas τυλαβου Graeci nominarunt, haud satis constare viae liue erussitos, iis itidicare nobis liceat quonani potissimum respectu ἀττελεβοφθαλμος in hoc gripho adpelletur clineumon. Quod ad alteram notam spvictat, quae his verbis Vulgo exprimitur. μη πρόστομος:quum perinde certum sit, k πρόσπομονήωificare aciuinae, videlesyola in v κe, Polluci II. OI. - ichneum

ni aciuum esse rosmna nullam equidem causiam vidi, cur dubitarem μὲν *r μη corrigere, licet negantem ticulam cum edis, teneat uterque noster instus codex. e. que GROTIUM probavi, μικρόστομος corrigentem, ita est, ore improbo Tertia nota in ecl. en sic scribitur. ἀμφικνέφαλλος pro quo Pφικνέφαλος positum in ed. Bas &Cas. In ins. Ep. vero iaιμφικέ*αλος, itemque innis. Anisi sortasse de quo haud satis mihi liquet wμφ c.

ψαλλε in cod. . scriptum, geminata sicut in ed. en. ob versum clitera. Hac quidem ratione equidem metro consultum malui, quam substituto alio nomine - - ψικάρηνος. Iam mire auidens utique victum. ἀμφικεφαλω- klineumonam, id est, ancipium , siVe utrimque caput hae

549쪽

in so. IN LIB. X. CAP. LXXI. 343

a bentem sed mire instilenter enunciatis gaudent qui Miaphos proponiinr. At nec satis emicua mihi ciuidem hi la aenigmatis solutio, vers. 4 , quae sic vulgo sciribe

κενοῖ κά τοκεν, τοῖς δε ει σου δάκω - Illud abunde adparet, metruria claudicare. Cui incoinni prasesens remedium attulit GROTIUS, alteram pers , nam interrogantem statuens, B Διότι δ' ἔστ' -ψιστομος; tum rursus resporulentem priorem, A. κεντεῖ κατι ω Oe. Cuius lationem lubens secuturire eram, si satis certum haberem, particulam διότι - Ἀ-- accipi posese quam in partem p ιιιτι, in or necessario cri-Hva oportebar. Vulgata scriptura , διότι, ha krtasse secrenta fuerat, tu ellistice lictum intelligamus Q od semiἀμφίστομος dicitur in gripho, haec caussa est: nempe. eum in reine. Caeterum, quod ex oppiano protinuaniverat casaubonus, ichneumonis caudae illuuinem a vireae triba m camu , id , qualecumque sit, magis etiam ficinatur ex illa scriptura quam Oppiano l. c. exa stis codic laus restituit sesin de Baia, quae est hui modi: ρὐοι δολιχὴ γὰρ γονε τε τέτυκται, ἄκροισι κἀφαλ ἡ κένι δ' εμεν ἶλ κορύμβοιο. Ouod post ei. i. pro nudis duobus Verbis, 'lχ ώμων Αιμπτιος, quae habet ns. A. cum editis. Ἀστι δὲ - νάμω Aiγύπτιος scribi an tu id sito arbitratu sic scripsisse Breviator videtiis, perspicuitati consulturiis. Vers

rudiare pervemm quemadmodun recte alec. accepit Ibid. κατι. γνυ ih cum editis tenet tale re codex instus ubi καταγνώ corrigendum censuit Ponsore

ad Euripid. e L 744. Fef. s. bene δακνε rns se eum editiis. δάκνω ins A. GROTIUS, in Excerpus pag. 6 31 sq. assio priore GaνM gripho, hune de ichneumone, ceu in qui sequitur de pano, exhinuir: cuius latina versi, ne quatenus nonnimis a Graecis recedebat, iis siimus. Binterpretis sn egeti In explicarione siabiecta penuit ismus Versus mutilus est. Sententia non dissimile aliqvid BPOstu lat:

550쪽

sAUBONUS. - Nempe, post duos hexametros, auiuus ipse graphus continetur, quomin in priori, pro Ois' ιγε, ιις νέος, quod in M. Qinans A. t ebatur, recte 3 νέω

Perspecte vero GROTIUS, cinciis Meseo elogas m pinturiis, priora ista verba, Mάππος ἀπ' - ουτος γε , , dem extra versum postra, omisi, iatis habens in or, a , norasse, ris spectare griphum senario ae res tantum constituit huiusmo silmτταν δ' -3ἀλη τωτο, υτἀ κου- ον, Nos, ut in Athenaei essitione consinuaneum erat, Per Dadmodum paulo superius ista 'lχνευρον γλοιος, sic hiama , Πάππος - ακα ως οὐ τω γε , extra Versum posuimus ut primus senarius is his inciperet, Ibi recte σπέρμα Ο dedere a bo nostri nimii, non

-μα per postmphum, qui pro sim insolem est in la

Minisum dem s. 9. utique legituri Et favere etiam illi 'menvivioni videtur avrndosa scriptura codicis Ep. in quo - κουφον. Quod ibulen ait poeta, γην ἀφανιζM 'opice dictum, to kφανιζεταa, vel ἀφάνιζει Φαυτὴν ... iis M. - f. at M. Pia remus piphus ex EURULO recitatus,n Εστιν ἄγαλμα βεβηκις ἄνω, τὸ κάτω δὲ - νὸς ποῦ οἱ πιν μοῖραν ἐλαχον βιου οι δὲ πλανωνται.

라틴어 텍스트