Athenaei Naucratitae Deipnosophistarum libri quindecim

571쪽

, 13. INLIB. X. CAP. LXXIX. 363

rnus, τὸ δὲ Ἀμνον σημούνει , ibi fidem rastorinnis , strorum secuti lannas nec aliter legitur in ed. ven. eris. Ac satis hoc erat distinguuntur in , τὸ πιν, hoc;

e O δ' 'Mηναῖος Καλλιας ι ποιησε τὴν καλε--πωμμα κην Θεωριαν , Oe n SequunturAEmi de AEErais enim multi, versibus commentori dipnosophista.n Tragoediam areat ab eo compositam, τὸν καλεομένηννν Γραμματμὸν θεωρίαν. Ita scribim hoc in loco: lassem, Baiianni veteres libri atque Excerpin. Etiam nostri inrun A. Paullo ante vocavit 'Mματικὴν τι - γδιαν. pag. 448. b. cons. VII. 7S a. Di vide not.LM d, tificium poetae ea in componerula, pistrum ex Menanransmmygiam nomissibus , deinde labarum, curiosi talium diam1canit ex Athenaeo &, si videbunni iacturi operaen pretium, eam partem nobis lustrent mein iuri de ei Eui pidis Medea Sc Sopisella Oedipode diicitur irid mi O ndrum autem intelli Tyrannum: nam, quod ait. So-mpnoe- διελεῖν φασιν ἀποτολμῶσαι τὸ ποιημα φ μέτροπιτοῖτ' ἁ-σαντα, καὶ ποιῆσαι εν --μποδ ουτω Ἀγοπι οὐτ' εμαυτὴν ουτε ' αλγυνῶ ταὐE MYχως respicit Bhos duos eius fabulae versus a Tiresia pronunciatos 2

aντ' -λ- λέγχεις; ου γ - πυιοι ριον. O, Hinc erant emacularis interpretibus collices Athenaim. n Caeteriit de huius laci sententia quaerentiis alta a B currate Quid si στροφή - ἀντιστροφος, ἀενσις π παραγραφαὶ, non ex interpretibus Athenaei, sed ex minis phaestione & Graecis miricorum Comiciatae liuerpre- s, tibiis discerit stultioia..ti CASAUB US. -- Promisso- ne Heterit vir doctus, huiusque loci semenGai alio in oe re, auod publicam lucem viderit, accurratius explicuerit, non nabeo comperium is id ab eo praestuum valde diis him. Post hunc in primis in cutiendo hoc loco elabo ravit Samuel PETITUS, Miscellan lib. VI cap. 13. nuper FIOR ID, in observari in Athen pag. 7s . v mini qui nosse cupit conlinuria siler sesbus, quitiis ves

572쪽

I vitam ille calliae prologus, vel tam eam fuerit conceptiis ipsos adeat. obis , quibus multa hic obscura sint liceat ad ea quae de isto ivssi Athenaeus comm moravit, nonnillil adnotetire. Eorillo correat nuri, coniectur cum per se probatili, tum quae extra dubitationem ponebatur per id, quod infra hac

pag. it. f. Dconsentiente vetere coelice cum editis scrib Est aurern παραγνα- sit cum Athenaeo nominat ex .lns

ter ex citoliastis venetis Vuloisoni ad Iliad. α ,s. 3o4. sv η παρὰγ -ος ut apud Hephaest in Enchirid pag.

et ex illo apud Schol ad Aristoph. Plut et D.

M Nub. 38. hsignum quod lani sive nothi, qua in veria his tu riscnstinguebatur oratio, ubi ab uno argumento ad aliud, ab una re ad aliam transitur. Onsermonisaucipataeogr. Grai . pag. 37a. Quae hic prilem lunt verba, ἐκ τῶν σποιχειων, ut temere e superioribus repetita, abiiciei, da censuit Sam. Petis . Tenetis eadem Horitio, si sententiam ingeniosi viri recte percepi sc interpretiiriar, ut personarum partes secundum seriem literarum dis tam rentur in singulae personae omnes literas recitarent , sedata ut primari im et ab H a, altera a braa, siclo xo, donec ad extremum eo 'ruentum esset ut post onresa rursus ab alpha fieret inirium quo ficto teraninare in

tu illa prima pars huius ludieri draimatis. Quod si verat

scriptum est ποιουμένους , debebat 'aulo ante maei disse se ibi, non διαιρο--. Si,Mat os comm res retii hoc ad O πρόλογος. Senem nonianum iuran- eeaman, quae dein adpon, tur, nisi multa nutra fieri vix poterit, ut in iustosin rite cadentes versus cogas. Quare aut ignoto nobis in ditis decutetebant illi versus aut in scripturi passim e catum est. Et pariun quidem pri ulli vetus couex K n

yis praebuit. Deesse teram tria adparet nec ille magnoscit. Tum liter non suo stat loco, sed post d a quod sinasse metri caussa sectum et quo etiam pertinet illa circumlocut- ,ἀ γο ε γε, id in Deo mori, se ara est a re nempe Apollini in Delphico tem

iis Nonia est autem, nomen literae, quam QNon ub

573쪽

id est, Euripus crati nam Mncseis' Mam Minni Medeam, itemmae de vi oesis c rim id plum iam lumi, lib. VII. fg. 276. a. 4us verbis proposuerat , Καλλων ἱμοροῖ τὸν τοι μελ καὶ τὸν διά/εσιν ριπiδην ἐν Μηδε- - Σο - κλέα τὴν ἐμπουν. Ad miem tomun memini me in Animis adu T. IV pag. . polliceri, quale id esset quod de Eu- viris Media o de Sophoesis Oapo in aliae Grammatica

Tragoedia expr s. diceretur, hoc loco miratius inquisitu-- min. ivae quiuem quaestio, si non vis dae modulasone ea minum a clam secantato nag retur, pariun alissicultatis erat habitatra facile enim Oediposset, n--rnaniasyro iis, ocimiae his adcurratissisne sing si in partihi responde--nt, an romus, Euripidem Sophocisa re, im M auos ure mox diserte ait auctor noster rimulam is aliquater vis m, rarionra quam cistas pra set. Sed quoi ἡ δια σου α- Iam, immo tam ----, ex eodem Calliae deam

te desumsisse perliuinarii Euripides, id maiae filiaraus se cile dixeris in ignoscendum hactἡrius Ptiis , quod hoc ipso usi amunier tora vit Medeam , quae limite sise perest, non illius Eux ais esse, cui vul3o tribuitiar terum talia absurale sortiae coniectare aluiuis posset, prae cipuum, argumentum eius tiragoediae GIEM , aliis in. m. lamin in ah- proponebam it M'-- τι- νωρ ἀ, viae hic vocatiar, undera i tina etiam fabula. Γρα κα-τικὴ ραγ φδια nominarur VII. 276. a. a. 44s. h. 'fiasse revera Misael Ao an eamdetri quam in sita Medem

574쪽

nius 84 quo iam non patebat rates resiasium illud, quini ei Euripide quaesivit quandoquidem ipsa verba iacitan tur, quae, ut vidimus hodie in Sophoesis eripo Tyrammo, quamquam nonnulla cuna varietare legum . Neque prosereo statui cum ulla rationis specie licet, argumentinnsibulae calciae simul Medeam atque Oed uni fuisse. Quare consentaneum est, ut hoc certe in quo Calliam Sop,oelao ianitatus esse perhibetur , non nisi ad G μέλος- ad Mori institimonem referanaus. Sed ecce hic nova atque iniarn gravior fissicultas. Nam quae verba ex Sopnoclis eclipo Tyranno hic citantur, non sunt ea e chori cantu, sed e mediis dialogi iambis decerpta quae cum nonnihil quia

ni ab illis differant quae apud ipsum Sophoclem legum tur si cum Casauhono corrigendos eue phoclis libris muros Athenaei statueris, muris etiam nasei inconini .um ac paene immedicabile videri poterat. At ea dissi uutate non deteri itiis PETITUs, Wipse quiωni ex Sopli cleis libri, supplenita nonnulla, quae desum in nostris, censitu sed in hunc in clum scribendos illos versiculose

n οὐ, Ἀν πόλιό, .mure duo priores sint limetri trochaici acatalectici, quis,hus subiectiis sit tertius climeter catalecticus Q Quod quale sit, viderint docti. quidem miratus sum, nec apud Euripidis nec apud Sophoclis interpretes quidquam quod ad eam, quae nos diutum exercebat, quaestionem spectaret adnotatum me reperisse. Sed quidquid randem sit fatendum videtur, non satis perspicue, nee satis adcumue,sve Athenaeum, sive eum a quo haec ille nutritariis est, artas id, iod docere hi nos volueriant, nunciasse.c---νώ dicor an sicut alia pleraque, quae hac di putatione de Griplus continentiir, ex illo scriptore desumta sunt, quem rePienter etiam nominatim in his citravit Athenaeus vide pag. 448. c. 4 a. c. a. H. f. U. C.

in narratur, ex eodem cieareho ductum esse ipse Ain naeus lib. VII pag., 6. a. siserae docuit . Sunt autem

alia, quae a cieareho Solens 4cripta sive vere sive falsi, perhibentur, vel sublestae fidei, vel levitati. certe in a D nando indiligentiae in enunciando, merito suspectar

conci sium De Scriptorib Histor Philoclib. I. c. a L,

575쪽

e in his ea, quae ex heu serapiore paulo ante p. 448.

de Graphoriit definitione & divisione ab Athenaeo prolata sunt, hominem ostendunt parum hiculenta parumque sutaui ratione in tractando suscepto argument utentem. Caeterum hac occastime intellexi, male me fecisse quod in Athenae lib. VII pag. et s. b. Vulgaram, Veteris nostri codicis scriptiiram nimis religiose securus , titulum li-

Cum περὶ Γρέφων, ut suspicariis erat casaut onus , denter corrigere debuissem; de quo vix ullum dubiunx

superesse poterit, si ii quod itidem paulo post p. 276. a.

docet Athenaeus, in eodeni libro etiam lilia de callia Eariptae, Sopiaese, mam hoc loco, in quo nunc Versamur, contuleris Arar etiam libro XIV pag. 648. f. pro uagat περὶ Γραφων, arsiis περὶ ριφω scriptum ortuisse, manisestum videtur ex illius loci collatione

cum his quae lib. X. pag. 448. c. d. lemimar: nam, quae illic commemorantur problemata , ad idem fere genus pertinent cum his quarum variae species pag. 448. recem

sentur. Denique iam statuendum de tertio loco XIV. 62o. f. usta ex ci arer Iro priore Παραγραφῶ, , siVe utram A. habet, περι Γραφῶν, resere Athenaeus, Simon deni vi nitium annina Arrisiis in theatris e se laodad idem fere eminet argumentiam de quo hic agitur. ametiani hoc, quod de taliae Tragoedid Grammatica de Eu--ιde O Sophoeti hic commemoratur, non tam did iam lism περὶ Γρι an veridia ficiendi nescio quam occasionem ar puera Quod vero praedicto loco, lib. XlV. p. 6ao. quemadmoliunt, sib. VII pag. 73 ιν προτέρη περὶ ριφω ait Athenaeus, in alisti nude περὶ Ριφω dixerit rario est ortasse , quod opus integrum

περὶ Γρέφω in duos hibro fiterit distributum; quorum prior de Graphis generatim ageret, de variisaue rebus quaecum eodem argumento aliquatenus coniunciae Viderii terant; posteriori vero diversae graphoriam is cies sigi latini exponerentur. Et priori illi libro fortasse peculiaris Insiaper titulus erat praerixus, 'Oρος, nempe ' o γρέφων, id est, ne Gripii ratum 6 eonflimnone : alter autem

fortasse sigillatini mirius , Quinti proprio titulo, περὶ τριφω intemptus erat. Quare paF. 448. c. si eo libro

quo continebatur mighi de suo, amis tu ille cui r

576쪽

Athenaeus p. 43'. c. ubi de mulEa loquens, in Miratur qui Miphum solvere non posset, is ea, ut, mins a Mimn εν - 'Di . Sed hoc quium in medio relinquimus: emniusque ad ea quae in eodem ALLIAE dramate de quo iam diutuli agebamus, porro subucit

Deiunosophista.

Priusquam tramen a resimia progrediamur, videamus etiam quo pacto torum hunc locunt, halici sane expeditum, in quo adhuc versati sumus, tractaverit Diomnae auctor Sic igitur ille 'OG πρωτος ἄρε δε ιρα-τι ναυτλέμμι - καὶ ἐμμεμελοπεποιημένως ῶτα καταστ/μ- ει , ἄλφα τόνδε τὸν τρόπον βῆτα ἄλ- βα μητοι

κεν, ς την τραγωδίαν. Haec Epiroi Q in qua dein con- inuo sic perllitur, ex pag. 434. a. Δεδ.λωι δὲ, φησὶ, nempe Ἀθηναιος καὶ δε τῶν ιο-Miων γράμμα προ τουτος ω. Nec vero relinquere hunc imum possum, quin Commemoraverim, quo pacto , quod is Sopho hic in opere pleniore levtur, Gallicus interpres acceperit. Cuius haec est verborum illorum , ὴμ δε Σοφοκλέα διελεῖν -- σινε α interpretati dit uis Sophocle, varis assim a lx Usentareo de tre pace, osa siviser ira aries de

ἀσιν. Ex conimur istis P corinfiendum putavi Sina σαο scripsit Athenaeus, debuit avii- φησὶν, st. Κλέαρχος aut cerae subintelligendum hoc verbum fuerit. ρῆσις in dramate est Immo veliaris , qui recta pronuncianu, non canitur distinsultuosae a G μέλει. Quod

577쪽

net s. cuin edd. Me quo vocab paulo me dictum , ad Qui sequuntii versu, si veluti stiliata oratio sic editi

μέτροις εμνον. Tum sequitur: pag. 434. a. - τουτο μξασα, εἶτα δὶς αυτη λαλεῖ. Neque quidquam varietatis evetere cod. A. enotatum nisi M τε δευτ pr ει τε δευτ.

n tantam dicito Utania es a se una voeaturam quM qui un non sono sunt septem, veriun τῆ προσφδι tantum, O mmnmmm ratione. Nam alioquinis ci non disserunt neque ni atque, me postquam sine dixis panranatica hae in .ntur, iteraunisadam reperit. Haec est mens horum versuum:

Bile quibus erit sit disputatum est ab elegantissimo ima, litissimo MuRETO, initio libri XViu Vatiarum Lectio-nnum J cuius hanc particulani nobilissimus .erussitissimilius Marcus V elserus nobiscum communicavit. Quern -υ admodum autem, pro simplici vocali a ponitur haera ita alvis simplex posuerunt pro . diphinongo, ut siti on sequente scribitur vide ibi capite quinto. XI. 466 sq. c is crationem arasmio ac tam prolinviti

578쪽

Es , inmisceli Crit. p. et ita quidem, ut, quem iam fhicum versum quinque trochaicis illi dubiecerant, promsus omitteret, tum ut uinum trochaicum sic refinfieret, παρα ἡσαν καὶ μόνον τὸ τεταρτον ου ἰωτα γουν μ& in postremo pro OIσθιον Ω, λοισθri milum , laod Valeret λοισθια, ad *ωνη reserendum. Sed, quanta fuerit ris adserenda verbis, ut isti versus pro frent, nemo non videt. Et satis tamen significat Athenaeus, Versus a sei' praeeunte utique Clearcho' tales esse hic adpositos quae ab ipso poeta fuissent concepti: nam viserte admonetectorem, legendos eos esse κατοι τοι παραυραφλς, id est , secundum nota quuru inricatur orarionu Asnnmo , quo tene tu ea pronunesatio hae si menti po Hae consentanea. Iam illas notas uidem nobis non conservarunt silararii, nec

erant eae Ic quidem admodum necessariae et sta non credibile est, tam immaniter in describendis verbis emrasse librarios, ut tantae molis suerit versus ipsos restia tuere. Id praeclare intelligens vir olim doctrina cingenio s. omni humanitate politissimus Thonti TYR HITT, in Appendiae ad Da i est Misceli Crit pag. 3 so docuit , non in quinaue versus trochaicos cogenda fuisse illa e lia, sed in sex iambieos senarios digerenda , hoc modo

concept :Μ' ΑΛΦΑ μόνον, ω γυναῖκες Ε τε δῶτεων π μόνον λέγειν , ν καὶ τρίτον μόνον, Φρεῖς-ΗT δερα φήσω κοὐ τὸ τέταρτον αυ μόνον IΩTA. πέμπτον - τό θ' ἔκτον Υ μόνον πλέγε. λοωιον δέ σοι μόνον φωνω τὸ Ωn τῶν ἐπτοι γενῶν ἐπτοι δ' εν μέτροις μόνον. vla his inquit vix littera mutata est, nisi in s. 3. 4. a in quorum priori re ex emendatione Casauboni recepi ;s, in altero μόνον inserui, tam sensu quam metro postulan-nte. Per μόνον autem vocalem, nec Amriuiter non andam Nut sonat, neque μονοσυλλαβον cum misso intelligo; sed nsolam per se murae Mam. α - Nempe agitur de non ini-hus quibus insigniuntur singulae vocales, quaeque per se spectata non e ratione qua pronunciantur in ieiendis syllabis & verbis, ubi cum consonantibus connexae sunt. Etiam illud perspecte observatum, uod ait idem vir praestantissimus P n Duos hic lomai mihi minus probabile viam detrur: adeoque in vers. 3. m φησω lilaenter legerenis re u vel sic 'κ σοι τὸ τεταρτον. α - Guius univos a

579쪽

p. 434. IN LIB. X. CAP. LXXIX. 3 3

rationem merito probans equidem, tento versu ex ipsi mente leviorem etiam adhibui medicinam, tenens e . turn φησι & ronomen, o adliciens, quod post sylla-han σω periacile intercidere potuerat. Ita simillima ratio. Ne hoc dieiuni fiterit ataue penu no vers leotu φανῶ νῶ, - , Ostendam , proserum, ricam: Iod verbum quo conveniret vetitii ni necesse iobis Hebarii in in . - νῶ cum Viro doctissimo muniretur s. satis esse si sis, Mois scriberetur, pros ἀνω ' a quod luciet vetus cina Denulti vero sex sus senariis adiiciendus omnino nobis vi dis aliar sep us, qui mini amav es tum a Tyrivilitto Drorsiis neglectiis erat sed is alia ratione, rani a CasaiiDono iureto factum, refingendus scire. Nam si edidis illis, quae sic visita legesantur, H υτ λ.σα, εἶ τι δις-ωτὸ ἀλει, ea inesset sententia, quam Casaub D rius praeeunte Dalmampioin suffragante Gallico interprete voluerat, me postquam senis axu granianatica Meanutier, rerum assim reperiit consentaneum foret, non esse haec poetae verba. sed verba Athenaei S Clearchii, Calliae versibus ab hias essecta. At nihil ad id de quo hic

agitur adtinebat, ut hi nos docerent, musierem, quae istos versus onunciaverat, eosiam deinde represim Cne mentio quidem facta erat istieras, auae superiores versus pro nunciasset. Inest autem mani ste verbis his, de quo nunc quaerimus, numerias atque metuum senarii versus, qui superioribus iungendus videri distat. Qui versus a ratione genuinae formae res tria disiaerit, indicavit nobis scriptura e vetere nostro cod. A. peropportune notata , δὸς pro 'ὶσ: quae scriptura, quum prima specie manufestissimum scribae sphalina esse videretur excitarismora tum, eadem siligentius expensa nos docuit, septunum ruun nulla veteris scripturae litera muta a sic scriptum oportitisse , ut a nobis eoitus est: Id est, Et tu nempe tu mulier notum est enim, chorum

modo in plurali numero, credo in singulari ,- loquiincompellari ypostquam Me axeris, postauam repetieris sio ut, praeivi, tam Ende videliret Iri, ut consentaneum es huciun ipsa loquere, i. e. tecum iri, an rem O meritare. -υτ λαλεῖν, in se m l .m loqui quam cinionem in

580쪽

Epicteti Dissertationibus saepe observavimus: eamdem a labes apud Lucian in Scytha, cap. 6 nec pluribus opus

est testimonitru

X- γοερ δ γυναικες ε α n Asseruarii ex eodem curas ara senarii iambici cluim ue suorum duobus prioribusn fatetur quaedam foemina esset pavidam sed cum retngravida, hoc vero se audere negat priam proloqvι. Tum ver issiculis trχus liserae destribuntur pictus embryonis Maran nomin Ieribatur. Eae sunt ΨΩ. Constat suluido ex Athe ranae Verbis , obsoran aliquid a poeta intelli quas notione inter praetextata verba censeatur et G. aliumnquam me mal explicare. In pristo visu scribe φιλαι, Μ non iλη. In terno, γραμμά ιστιν , non γρ ἀμμπιέστιν. CASAU,oms. -- Poterat φιλιι in plurali ferri, quemadmodum etiarn γυναῖκες in durasti positum rsed quoniam haesitanter in ius. A. φιλαι- φιλη scribitur; pretietui . λα, quod deditans. Est in doli numero nam ad duas frigi sermonem , monstrare versu a pronomen cui subscripsimus ista quod deerat ullo Verf3. γραμμά ἐστιν scribitur in utroque insto. Quae eis, ro in eisdem deinde inseritur D particula est ea ad se etentiam quidem commoda, sed adverlatur metro Dencse mine quod ista deseriptione designabatur, sic commenti tus erat DAISCAΜPIUM: vina se pautaram, id est, flatum distentam Denu nomen Diuraran -ν, id est, murrans a. Μveolentiam, nempe foetisium ventris coepitum verecun- γ de tamen, ut honor si auribus praefariir. Videtur et v siderari versus, qui dictionis Ma tertium elementum AB depinMLα - An aliud quid in mente habuerit Casau- honus, nescio. Illini video quod ramen quo pacto huc conveniat, haud satis percipio a Gregorio Corintho De Dialectis memoraritui, p. 238. . 4 Ionibus fuisseἁγροι-

κιμὸν προσφώι ηεεοι, id est, rasreanam compellarionem. Μαιάνδμος μὰν ο συγγραφεύς. MAEANDRILys scae mora*nequitiarum , Calliae imitator, mimi incomitus. α EA-sAuBONUS. - --isu nescio an eiusdem, sed nil umtat quo minus credamus meminit Strabo, ubi demeneris

라틴어 텍스트