장음표시 사용
81쪽
is Hi ro latere: s Hos Hacstni veniant, unara cum Patena, s alias cum calice, utririque vacuis i s tollat diaconas de ma Iore patena ex oblatis, quanιum susticere posis ad communicam dum populum ι se de calice smiliter: m mittat in patenam ct calicim , qua obdiaconi tenent in manitus. Ersatim illud, qοι dremanet super altare, cooperiratir a daosus diacon1bus , utrumque Andone munda. Et de illa alia Iuxta altare faciant confractionem, O rideans at sacerdotem, κι communirent Vst π reliqui scrordini m. Et data oratione post communionem , Laconus non dicat, I I E Miss A EsT; sed i a oraιione finiantur universa. I a vero obtara , quae super aliare coFerta remanseram, herυ,-- ων incrasinum Iuxta consuetadinem. Huc usque codex Cor-beiensis num. 6 63. de quo iterum infra. In superioribus verbis . Confirmetur a diacono de catice, O illo tantummodo He ,
quaedam obscuritas inest , ex aliis libris illustranda , in quibus praescriptum est, ut Pontifex cum fistula seu calamo sanguinem e calice fugat, praeterquam in Coena Domini: quo tantum die ex ipso calice sanguinem olim hauriebat. Denique in veteri Missali illustriis mi episcopi Rivensis, ab annis ferme sexcentis
scri pro . totidem fere , quae in Ordine Romano, verba reseruntur in hunc modum. Tunc commvinis a seolus prei byter seu episcopus r o diaconus cooperit Sancta de sindone super aliare. Postea presbyιέν laυes manus , o diaconus vadat ad ahare , se discooperiat Sancta : s presbyter veniat ante atiare , es dividas obtrira ad frangendum , O communices omnis populus orine suo ,&c. Et corpus Domini in erasinum diligenti δ me reservetur , ct dum choras eo cras dixerit, tibi reservari debet, veneranter δε- portetar ascei dote s diacono eam reliquis miniseris, linteamen mundis mum desuper tenentibus; se hoc sine sanguine e ct thuribulo re taminaribus praceden ibus , usquequo repι natur tibi reponcndum es: o nunqEam fine lumine remaneat. Huc usque Veistus Missale, quod fuit ad usum eiusdem ecclesiae Rivensii , quae proinde ordine Romano tunc utebatur ; paucis additis pro temporis Se loci circumstantiis. Quod attinet ad Paenuentes , hi ante Missam Ecclesiae reis conciliabantur : contra vero Processus generales adversus criminosos fiunt post Missam ante Mandatum seu ablutionem. pcdam. De ejusmodi paenitentium reconciliatione agit Hic-ronymus in epistola ad Oceanum de obitu Fabiolae , quae sac- Cum induta, aI era. rem pώblice I auratur, tota urbespectante M.
82쪽
mana , ante diem Pasicha in basilica quondam Laterani, qai Caasariano truncasus es gladio ,setis in ordine pani ten iam, epis po , presbyteris se omni populo collacrymantibus. Eumderia ritum fuse describit Sozomenus in lib. VII cap. xv l. quem consulere
non pigebit. Sollemnem formam absolvendi hac die paenite, tes habes in vulgato Ordine R omano. Ceterum ne basilica sancti Petri expers esset honoris in Coena Domini; Iola annes XIX singulari diplomate constituit, ut Silvae- candidae episcopus ipsa die chrisma in eadem basilica consecraret , aliaque praestaret, quae in pontificiis litteris suo loco hic edendis exprimuntur. Feria sexta , quae dicitur Parasceves, praemissis orationibus solitis pro singulis Ecclesiae ordinibus atque hominibus universis, quarum orationum meminit Caelestini papae primi epistolae subiectus libellus, continens auctoritates praeteriso rum Sed is apostolicae episcoporum de gratia & libero arbitrio
Contra Pelagianos, cap. v III. ὶ facta Crucis adorazione, presbyteri duo priores , mox in crucem tautaverant, intrabant
in sacrarium , vel ubi repositum fuerat corpus Domini, quo pridie remanstras, fonenIes eum in patenum: es subdiacoλm tenebat ante eos calicem cum vino non conflarato, se alter fabdiaco nus patenam cum corpore Domini. quibus tenenIibus, a. cipiebat
unus Ireabyter prior patenam , ct alter calicem; o des relant super atiare nudatam. Ita scriptum legitur in primo Ordine Romano x in ejus Appendice. Paullo aliter habet vetustissimum Sacramentarium , Gellonensi monasicrio a Carolo M. concessum Isas orationes supra scriptas expletar , ingrediuntur Haconi in sacrario , O procedunt cum corpore o Ianguine Domini, quod anie die remore sit, ct ponuni super altare. Et venit sacredos anIe altare, adorans crucem Domini , icc. Hic non
presbyteri, sed diaconi deferunt e sacrario corpus Domini, quod corpus se sanguis Domini appellatur , etsi sub unica specie reservatum. Eadem verba habet ad hunc diem Sacramentarium Gelasianum. Huic testimonio sustragatur Augustinus Patricius in suo Ceremoniali , quod ante Iohannem XXII
diaconus priabat ante atiare Sacramentum , quod etiam commuis
nis rabrica habet. Post illa te ora , inquit, Pontifex Uud reportat : melius. Et quidem nunc Pontifex , etiamsi ipse divina non celebret, sanctissimum Sacramentum solet in cena
Domini gestare in capellam, ubi est reservandum; atque inde
83쪽
in altare die sequenti referre. In praedicta Appendice primi nostri ordinis Romani consequenter haec leguntur. Salutata cruce, se reposita in loco suo
descendit Ponti ix ante altare , se diciι, ΟREMUS , PR AECEpTry, sec. eum PATER NOSTER. Sequitur , LIBERA NOS RU .E-su Mus DOMINE. Cum dixerint, AMEN , sumeι de Sahcta ,.s ponet in calice , nihil dicens. Et communicant omnes tu, lentio. Et expicta sanι universa. Eadem totidem verbis occurrunt in primo Ordine Romano , in quo haec adduntur. Et diciι Pontifex , Ι M NOMINE PATRIS ET FILII ET SPIRITUS-S ANCTI, PAX TlBI. Resondent, AMEN. Et pos
paululum Vesperam dicis unusquirique privatim . Osis vadunt
ad mensam. In utroque omnes dicuntur Communionem accipere in die Parasceves. quod etiam fiebat in Coena Domini. idem attesta. ur codex Gellonen fis. Oppositum vero docet vulgatus Αl- cui nus , ubi de Coena Domini. Sant qui quotidie eacharissum volunt semere. Et qsia in Parasceve non conscitur cώFus Domiani , necesse es, uι hi quibus es voluntas communicandi, habeana scrisciam ex priori die. quod tamen Romani non faciunt. Hic locus totidem verbis apud Amalarium in lib. I cap. XII legitur, excepta hac clausula , quod tamen Romani Aon faciunt. At caput xv rem ipsam habet, adducto loco praemisso ex Ordine Romano. In superius memorato libro inveni scriptam , ut duo presbyteri asserant hos salutaIionem crucis corpus Domini, quod pridie reservatam fuit ι ct calicem cum vino non consecraro, abae tunc consecretur: se inde communicer populus. Ie qua
observatione interr gavi Romanum archidiaconam, edi ille responis dis: IN EA sTA Tio NE, UBI APOSTOLICUS SALUTAT CRUCEM, NEMO IBI COMMVNiCAT. Ergo tunc deserae
ritus ille praescriptus in antiquioribus libellis Ordinis iso. mani. nam & archidiaconus Romanus morem sui temporis ignorare non poterat, utpote testis Oculatus : & Amalarius, in ejusmodi rebus accuratus, ab errati , multo magis a fit si suspicione alienus censendus est. Certe in decimo, quem hic p U edimus. ordinis Romani libello, solus Ponti sex in Caena,' I omini & in Parasceve, seclusis etiam ministris , communicac se memoratur. tametsi alibi communio generalis hisce diebus
Qitae fuerit saeculo decimo illa statio, ubi Pontifex in P
84쪽
rasceve sacra ossicia peragebat, discimus tum ex eodem libello, tum ex Benedicto sancti Petri canonico. In Parasceve, in. ωquit Benedictus , cpiscopus hebdomadarius facit ossicium in Abasilica Salvatoris. Dominus Papa descendens de palatio, ibi is post altare cum aliis ordinibus se induit, & discalceatus per- α
git cum processione, & Omnes cum eo, cantando psalterium, is usque ad sanctam Crucem. Quidam cardinalis honorifice iaportat corpus Domini praeteriti dici, conservatum in capsula iacorporalium: subdiacono regionario ferente ad pectus crv. iacem stationalem coopertam. Cum venit ad ecclesiam prae- ..diciae basilicae Pontifex, lotis pedibus, calceatus ascendit ad is altare, ubi prius orat, Sc postea residet. Quidam basilicarius .. vadit ad pulpitum , Sc incipit legero: deinde aliud omne o D is
ficium, sicut in libro scriptum eth. Peracto. PATER NOSTER , is&c. accipit corpus Domini, quod cardinalis adduxerat , & iaconfirmat de vino misso in calice. Finito ossicio, ita induti redeunt eadem processione , sicut prius, tamen calceati, us- isque ad palatium, cantando reliduos psalmos. Verum non eo in loco, nec iisdem ritibus factam fuisse octavo faeculo stationem in Parasceve ambigere non possumus.
In primo enim ordine Romano de in ejus Appendice , ipsa
die praescriptum est , ut hbra tertia conveniant omnes presbIeri. ram civitatis, quam de suburbanis , O omnis clerus cum populo in ecclesa saluta i fra Urbem , NON TAMEN IN MAIORE ECCLEsi A :oibi exspectent Ponii em. νel qui vicem illius tenuerit.
Post orationes presbieri ecclesiarum , Me de Urbe , sive de sal
urbanis, vadant per ecclesas suas , ut hoc ordine cuncta ad tesperum faciant. In antiquillimo libro stationum nullus locus assignatur pro die Parasceves, sed haec tantum rubrica legitur: In
Parasceυe diurnalem cursum heparatim cantamus , Cr hora nona
ingredimur ecclesiam cum domino episcopo sive presbytero cardinalit cir induιi ve mentis nigris , asseque ullo cantu procedimus ad altare; se lictor asicredit pulpitum. Arbitraria proinde erat antiquitus illa statio. Quamquam cum pridie statio fuisset ad basili.
cam Lateranensem, ubi proinde eucharistiae species altera fuerat reservata, diei sequentis stationem non multum inde abessis Oportebat, ne eucharistiam longius deferri necessarium fuisset aa Missam prae sancti ficatorum in Parasceve celebrandam. Poris ro antiquis limain esse in Lateranensi basilica stationem colligitur ex Hieronymi epistola ad Oceanum de morte Fabiolae, Nus Dat. Tom. II. T
85쪽
quae ante diem Pascha iη basi ea Laterani, qua ea sanano trane ios es gladio, setit in ordisse H itemium. Haec autem paeniten. tium reconciliatio Romae tunc fiebat qu/nsa feria ante Pascha , ut diserte tradit Innocentius I in epiltota ad Deccntium. Antequam hoc caput absolvamus, in veitigare juvat, an primi, ecclesiae taculis fuerit in usu Missa prae sanctincatorum in Parasse ex & an ritus iste fuerit universalis. Deinde cur sollemnis Missa hac ipsa die non fuerit celebrata . uti nec in Lobato subsequente. Nam quae hoc die nunc dicitur Missa, ad noctem subsequantem pertincbat. Denique cur in calice vinum M aqua de more polica; dccur tandem euchar: stiae par ticula in calicem immisia. Ad primum non facilis est solutio. Traditio eccles, habet, teste Innocentio l, iso biduo , Parasceves & Sabbati sancti . Sacramenta, id est sacra eucharilliae mylteria , peritus non cel brari. Verum an hoc testimonium ad Missam prae sanctificatorum extendi debeat, non liquet. Si ea quae luperius ex vulgato Sacramentario Gelasiano notavimus, ad scilicia non sunt, hunc morem saeculo quinto jam obtinuisse asserendum est. Saltem quin Gregorii M. aevo in usu fuerit, nemo jure nega
Verum ritus ille apud Latinos non videtur fuisse universalis ante Gregorii pontificatum. De Africana ecclesia id unum ex Augustini sermone C C x v III, qui in nova editione de Passione Domini est , discimus , quod tunc sollemniter legeba-ιur Pastio , sollemniter celebrabatur: at in quo sita esset haec sollemnitas, non constat. nisi quod ex sermone CC xxxi I, Pasio , quia uno die legebatar, non solebat legi nisi secundum M.tthaeum. Unde Augustinus voluerat aliquando, ut per singulos
annos secundum omnes Evangelisas legeretur. quod cum factum fuisset non audierant homines quod consueveraAt, O pertarhati
sunt. Sed nec in his omnibus neque in aliis i quod quidem sciam j apud Augustinum locis, quidquam de Missa prae sanctificatorum.
Patres Concilii Toletani IV canone uri reprehendunt quarumdam Hispaniae ecelesiarum abusum, in quibus in die sexta feria passionis Domini, clausis basilicarum foribus , nec celebraruν officium, nec passo Domini populis tradicatur. Quare sanciunt
oporrere eodem die mysterium crucis , quod se Dominus cunctis D nsia ηdam voluit eradicari,atque inolentiam criminam clara
86쪽
mee omnem p putam psulare: ut paenitentia compunctione mundisti, ven rabilem diem Dominica resurrectionis. remissis iniqtiis tuas , suscipere mererentur ι corporisque Uus se sanguinis Iacνamenitim mandi apcccatis sumerent. Disterebatur itaque conati .unio in diem resurrectionis: sola vero Passionis Domini praedicatio seu recitatio cum ossicio divino tunc in Parasceve ussitata erat cum sollemni peccatorum indulgentia, cujus veterem ritum accurate exibet hac ipsa die Missate Morarabum, in cuius editis Missa praesanctificatorum adjecta videtur. Certe comis munionem generalem apud Hispanos tunc in usu non fuisse , confirmatur ex ejusdem Concilii canone vi , in quo a paues haligaudio seu communione repelluntur , qui diem Pallionis Domini pcr absinentiam non hoκ orassent, ut solebant nonnulli, qui ipso die ad horam nonam jejuniumsolvebant.
Si auctor Regulae , quae sub Magistri nomine edita est , in
Gallia vixit, ex eo colligitur , saeculo septimo Missam prae sanctificatorum in Gallia viguisse ad diem Parasceves. siquidem Magister in cap. LIII praecipit , ut ipsa die Sacramenta aliaris in patena majore vitrea tantur, id est recondantur: ut cum sexta feria Iadaei a pas. onem Chrisum quaesierint sit Vsa die mιntiabus no is recta us , scilicet per communionem : orsabbato nobis, inquit, peν resurrectionem in sacramenIo novo appareaι. Tum Communione eos privat, qui aliquid cibi in Parasceve degust verint Iam qui sexta feria ricturisant, si,ne e gnmeni ne ro ciant : ut agnoscatur jam quisiexta feria in e remi e Chrso. Cum ergo in poenam percep i cibi abstinere hac die a communione Magister praecipiat; consequens est, communionem iis, qui totum diem aejuni perseverassent, impertitam fuisse. Uerum an id Gallicanis ecclesiis tribui possit, incertum est: maxime cum in antiquissimis libris liturgicis, qui ante receptum Romanum Ordinem apud nostrates Gallos in usu erant, nihil hac de re praesicriptum legatur. Jam vero quam ob rem sollemne sacrificium t quae altera quaestio est in Parasceve& in sabbato subsequente sit pra termissiim , non levis etiam difficultas. Moralem causam de Parasceve asterre solent ecclesiasticorum rituum expositores,
nempe quia in bis die Dominus sestsum obialis , se ipsa obias of cis ad salutem credentiam quae ratio est Amalarii Se vulgati Alcvini. Probabilior est ea, quae ab Innocentio i indicatur , scilicet quod isto biduo Apostoli in maerore constituti, jejuni
87쪽
permanserint, adeo ut ob hanc causam tradisio ecclesia haberi , iso biduo sacrumenta penitus non celebrari. Hinc f ctum est , veprimi Christiani, Apostolos imitandi studio, ab omni cibo iliadem hoc biduo abstuaverint, atque ab ipsa sacrificii oblatione,& fortas te etiam a communione ex praefanctificatis, quae ne iacio an primis temporibus fuerit omissa. At ii ve ab ipsis ecclesiae nascentis initiis, sive subsequentibus primis saeculis haec Missa de communio ex praesanctificatis instituta sit: occurrit alia dissicultas, cur in ejusmodi Misi a aqua de vinum in calicem immissa , cur etiam particula eucharistiae antea consecratae Nimirum quia communio sacri convivii rationem habet, ex cibo & potu debet constare. At quoniam altera eucharistiae species in crastinum reservanda haud videbatur, nec isto biduo Sacramenta celebrari mos sionebat, inde factam est, ut ex puro vino aqua mixto, sed tamen particula cucharistia: sanctificato , altera convivii pars , videlicet potus, suppleretur. Haec nostrae conjecturae, quas peritiorum judicio de censurae sub)icimus: nunc ad alia proce
XII. Defuncti catione calicis non consorati ex contactu
EXici τ hic locus, ut ad ampliorem argumenti cognitio- ncm cxpendamus, an calix in Missa praesancti ficatorum, quae in die t 'arasceves celebratur a Latinis, vere ac proprie consecretur per immissionem particulae consecratae r tum an scyphus, adhibitus ad communionem populi in Milia pontificia, itidem fuerit consecratus cx infusione sanguinis conlccrati. In hac duplici quaestione, quae fere in unam recidit, examinanda, distinguendi sunt auctores , qui ante haeresim Berengarii, ab iis qui post illam vixerunt. Deinde inquirendum, privata, an communis eorum fuerit sententia. Domum si quidam illorum consecrationem ex contactu fieri crediderint, an haec opinio Romanae de vera Christi corporis de sanguinis in eucharistia persuasioni adversetur.
Atque ut a Missa praesanctificatorum incipiamus, nihil hac
de re occurrit antiquius Sacramentario Gelasiano. nam qui huc a nonnullis invehitur Rrausiemus canon x x ii, nonnis
88쪽
de admixtione eucharistiae in calice jam consccrato procul dubio intelligendus eli. Nihil, inquam , antiquius Sacramentario Gelaliano , cujus editionem Romae anno M D C Lxxx procuravit vir de Ecclesia bene meritus Josephus Maria Ili malius. In illo Sacramentario haec leguntur in Coena Domini. Hoc autem expitio, scilicci chrismatis benedictione, veniebante altare e ponis in ore calicis de ipsa hosia. Non dicis , P Ax Do-M iNI , nec faciunt pacem. or reservani de Vso sacrificio in crosianum , unde cώmmunicent. Et feria sexta sequente : His omnisus expletis , adorant omnes sanctam crucem: or communicant. Paullo recentior est ordo Romanus, cuius haec verba sunt
in liaris vulgatis, ubi de seria sexta in Paras ve. 'ua D tara , scilicet cruce , se reposita in loco suo , duo subdiaconi es presbyteri duo priores intrent insecrarium, vel ubi positum fuerit corpus Dom ni, quod pridie remansit, ponentes illud in palenam:
Orsubdiaconus teneat ante ipsos calicem cum vino non consicrate; or alter subdiaconus patenam cum corpore Domini. quibus tenentibus , accipiat usus presbyter 8rior pateaam . or a ter calicem, se ferant se per altare nudum , f canendo communionem , HOC
CORPUS, QUOD PRO VOBIs. Finita autem communioue , inci
AMEN ,sumit de Sancta, or ponit in caurem , nihil dicens , msi
fortes crete aliquid dicere voluerit. PAx Do Mi NI non dicar , quia non siqvuritur oscula circum ad antium. Sa/ mycer autem et inum non consecratum per sanct curum panem. Et communis δει omnes cum sientio : Osic expleιa sunt universis. Huc usque Ordo Romanus, prout in opti inae notae codice Vindocinensi legitur : ubi ansulis inclusa desunt in vulgatis, in quibus variat etiam hic locus: SANCTIFICATUR autem etinum non consecra-
iam persa dii sicatum panem. Verum quisquis sit horuin verborum sensus, de quo postea,
haec a posteris explicationis causa videntur intrusa in primiginium libellum de Ordine Romano. Haec enim verba absime in primo nostro libello, num. 3 Φ. absunt etiam in ejus Appen dice. nam utrobique , hoc glolsemate praetermissio, lectio ita habet: Samii de Sanc a. or poniι in calicem, nihil dicens: es commuMicant omhes ιam Iemio, es expletasuni universa. Ita in co-
89쪽
dicibus Vaticano, Corbeiensi, Ac Coibertino pervetustis : ex quibus Coibertinus de Corbet ensis ad annos octingentos accedunt. Ita ctiam in Sacramentario Gregoriano Ordini Romano succedat Amalarius in lib. I cap xv. Insuperius memoraro libro inveniscriptam, ι Lopresbytera a erant post salutatioηem crucis corpus Domini , quod prιdie res νυartim
fuit , scalicem cum vino non consecrato: quod ιυnc conscreIur, σμde c. mmunicet populus .... Quis juxιa ordinem libeIli p r om-mix ionempanis σ vini consecrat vinum , non observia i traii ionem Ecclesa, de qua dicit Innocentius, isto biduo scramota penitus non celebrari ... Rarus ordo es ut exspectemus, u quedam Lo- minus nosser consecret sacramenta corporis Osangainisset in cruce , O nova ea faciaι per resurrectιonem suam : G su tanuem mundocemus O bibamus Huberrimum illud θι ramentam. Vulgatus Alcvinus iisdem ferme verbis utitur atque editus ordo Romanus. Cum vero dixerint, AMEN, sumit de pane DALD . se ponit in calicem undo. PAX DOMI Ni non dicit, quia non sequunIur oscula circumstantium. Sancri carar ausem vinum non consura am per saηriti catum panem. Sed haec ex Anialarii prima editione desumta esse postea videbimus. Hi sunt auctores, quos de hac consecratione seu salictificatione mentionem fecisse invenimus ante damnatum Berengarium. Proxime post mortem Gregorii septimi, qui Berengario tandem silentium imposuit, scribebat Micrologus, qui ea de
re agit in cap. x Ix. Non es autem authenticum, quod quidam compas Domini intinguunt, se intinctum pro complemento communist-nis popalo disribuunt. Nam Ordo Romanus contradicis, quia crin Parasceve vinum non consecratum , cum Dominica oratione CrDominici corporis immisioneIubet consecrare , ut populus plines si communicare.
In libellis Benedicti canonici sancti Petri, & Cencii cardinalis nulla si mentio de illa consecratione per contactum eii ino Benedictus ait Pontificem , sumto corpore Christi Domini , confirmari de vino misso in calice, non de vino consecrato seu sanctificato. At Iacobus Gaietanus habet in cap. XCV. Sanctificari vinum non consecratum per corpus Domini immissum: Petrus Amelii, per corporis Domini misi oηem , quod idem est. Denique, ut de Romanis ritualibus ablolvamus, Augustinus Patricius vinum simpliciter appellat, in lib. I cap. LI. Sumit vinum ct aquam cum particuis in calice ex senti, scilicet episcopus
90쪽
divina celebrans Papa pratente: & cap. LI v. Ponti sex ipse non fugit vinum cum calamo , sed de calice bibis. Major est dissiculias in decimo libello nostro hic edito , ubi
cum agitur de viatico infirmorum, praescribitur eis tradi embarisiam Dominici corporis υια o intineri, se minam, tali intinctione δει crisatum , in ChrUB favuinem TRANSMUTATUM, dicendo,
Hic enim transmutationis voeabulum nullam relinquit ambigui sensus dubitationem. Uerum in Rituali Romano , t lorentiae in bibliotheca sancta Crucis asservato, idem ritus iisdem verbis refertur , his exceptis , in Chrisi sanguinem transn. utatum. quod argumento est, idem evenisse isti Rituali atque ordini
Romano, ut a privato quodam auctore commentarii loco in se ta sint isthaec verba , quae non communem ecclesiae Romanae, sed privatam cu)usdam hominis sententiam exprimunt. Crte Iacobus a Uitriaco cardinalis, qui ejusdem ecclosiae doctrinam ignorare non poterat, indubitanter assirmat, mentiri eos qui dicunt in die Par eve corpus Christi ex contam mmare via: um in sanguinem Nemo ergo dixerit hanc fuisse tum Romanae ecclesiae doctrinam , sed ut summum quorumdam ritualium glossiatorum. I I. Alterum caput, quod hoc loco discutiendum occuriit, est, an auctores de libri mox laudati eo ferant, ut non nisi de vera & proprie dicta consecratione interpretandi sint: hoc est, an ea sit eorum sententia, vinum ex contactu particulae consecratae vere ac proprie in Christi sanguinem commutari: an Vero consecratio seu sanctificatio haec credita sit tantum acci, dentaria de metaphorica . De Sacramentario Gelasiano, deque primo Ordinis Romani libello , ejusque priori Appendice , nihil certi & explorati
afferri potcst. quandoquidem commistae particulae tantum mentionem faciunt, non consecrationis aut sanctifications ex contactu consequentis. Hanc autem diter te exprimit Oido Romanus vulgatus ad diem Parasceves, librisque vulgatis consentit Vindocinensis codex , n si quod ubi in editis habemus, Sanctificatur auIem vinum non consecratum per sancti caram panem , in praedicto codice legitur, Sancti et , dcc . nullo sententiae discrimine. Verum an clausula haec in primigenio exemplari Romani ordinis scripta fuerit , merito dubitari potest. Neque enim in Sacramentariis Gelasiano Ec Gregoriano,