장음표시 사용
51쪽
Ρ0LTAE ELEGIACI. Οὐδ' ερδειν ἔθ' ὁμως ἔργ' απάλαμνα θέλει επτὰ δὲ νουν καὶ γλῶσσαν ἐν έβδομάσιν μέγ' ἄριστος Οκτώ τ' ' αμφοτέρων τέσσαρα καὶ δέκ' ἔτη 15 τy δ' ἐνατρ ἔτι μεν δυναται, μαλακωτερα δ' αυτοὐπρος μεγάλην αρετην γλῶσσά τε καὶ σοφίη 'τὴ δεκάτρ δ' οτε δη τελέσρ θεὸς ἔπτ' ενιαυτούς, κ ἄν ἄωρος ἐων μοῖραν ἔχοι θανάτου.
Νείλου ἐπι προχοησι Λανωβίδος ἐγγύθεν ἀκτῆς.
29. Πολλὰ ψευδονται ἀοιδοί. 34830. IDiogolitan . li 09: 'Αρχῶν ἄκουε και δικαίως καδίκως' ἐκ
των τos Σόλωνος ελεγείων παραινετικη. CL Amen. 79. Apost IV 3. V. 12. οὐδ', C ἐν δ' . Hinc Selinei lew. ἐν δ' ερδειν ἔθ' ὁμως, salso. - ερδειν, vulgo ἔρδειν, Cl. ἐσιδεῖν. - όμως, nΡ. Cl. eo l. Ρni'. o l. Fl.ομοίως. - ζργ απάλαμνα, Cl. ἔργα μάταια. - V. 13. μέγ' ἄριστος, Plii Ap. C μετ' ἀρίσταις. - V. 14. ὀκτω τ' ' ἀμφοtέρων, Ρli. Ap. οκτὼ δ' ἀμφότερα, C ὁκτω ὁ ἀμφότερον, et αμφότερον coniceit Sintonis. Deinde C τεσσερεκαίδεκ', uiuio τέσσερα elicias. - V. 15. ἔτι μεν δυνα- ται , Hartung δυναται μεν ἔτι. - μαλακώτερα, Cl. μετριώτερα. - V. 16. γλῶσσά τε και σοφίη Pli. Ap. nisi titio 1 καὶ oni.) C Ani, ostius, σῶμά τε καὶ δύναμις Cl., i inde Setinosur coni. σῶμά τε καὶ σοφίη, iselao coniecti ira n vero ni et rat: ne Die tanaen Clementis Scriptura Probanda, Minitirost iiii Harhung, nisi ii Hul μαλακώτερα servavit: nn in ost linitii diit, ieiι correctore nil quo profectu: niihi vitium in voco μαλακώτερα lolites coro viilotiir: conieci μαλιώτερα, h. e. cum coryoris virtute si componas. elogitentia et sapientia multuin yraestat .rive potior est. Formain testis eatur IIesyclitus μαλιωtερα, προσφιλεστέρα. A somniι μάλιον i. o. μὰλλονὶ, lira usus est Tyrtaeus, descendit μαλιώτερος, dicina tua id tarn c uεινότερος
Solonis non ait illi ut templis pertinet, quo Plutarclitis Solonem clieit A guptum amisso, i. c. republica Atlioniensitim legit,us stranata. scit roserotulus nil ologiain, qiuam ante illud iter composilit: nain sortasso innanti in iuveni A viserint AegyΡtun .Fr. 29. Scliol. Plui. p. 465 o l. Ilo Ich. πολλὰ ψεύδονται ἀοιδοί. . . .
ἐμνήσθη ταυτζς παροιμίας) καὶ Φιλόχορος ἐν Ατθίδος α' καὶ Σίλων
ἐλεγείαις καὶ Πλάτων ενταὐθα. CL Λristo t. Molnpla. I 2. Pliit. de Poet. o. 2. Paroemiogi . T. I p. 37l. II p. 128 ed. Gotting. Apost. XIV 41.
52쪽
αρχῶν restitutiin ex Apost. ed.. vulgo αρχων, praeterea ex X recti ita scrilias Aρχῶν ακουε καν δίκν καν μη diap. Apparet alitein non Solonis esse tui ne versiani, sed poetam si in i leni sententiam in Elegiis protulisse. CL etiana prov. in Appen l. I I 00 Scliol. Aoseli. Clioppli. 75ὶ Λοὐλε δεσποτῶν ακουε καὶ ὁίκαια καδικα. et ui. II I κρεισσόνων γάρ ἐστ ἀκουειν καὶ δίκαια καδικα sic eniim corr. .
θεσμοῖς τοῖσδε τυχην αγαθην καὶ κίδος οπασσαι.
Eἰ δε γης ἐφεισάμην πατρίδος, τυραννίδος δὲ καὶὶ βίης ἀμειλίχου
ου καθηψάμην, μιάνας καὶ καταισχυνας κλέος, ουδὲν αἰδευμαι ' πλέον γὰρ ωδε νικήσειν δοκέω 5 πάντας ἀνθρώπους. 33.
Ουκ ἔφυ Σολων βαθυφρων ου δε βουλήεις ἀνῆρ 340 ἐσθλὰ γὰρ θεοὐ διδόντος αυτος ουκ ἐδέξατο περ βαλὼν δ' ἄγραν, ἀγασθεὶς Ουκ ἐπέσπασεν μέγα
Fr. 31. PIul. vit. Sol. o. 3: ἔνιοι δέ φασιν, οτι καὶ τορο νόμους επεχείρησεν ἐντείνας εἰς ἔπος ἐξενεγκεῖν, καἱ διαμνημονευουσι τηναρχὴν ουτως ἔχουσα πι πρῶτα κτλ. - V. I. εὐχώμεσθα Stephanus Λ), εὐχώμεθα CF af, ευχόμεσθα S, εὐχόμεθα ia. - V. 2. κυδος, ΙIecher κὐρος. - Ο πάσσαι, ὀπάσαι CF a L. IIace thaud illibio conamenticia sunt. Fr. 32. Pliit. vit. Sol. o. 14: αλλὰ πρὸς μεν τοὐς φίλους εἶπεν, ώς λέγεται, καλὰν μὲν εἱναι τὴν τυραννίδα χωρίον, Ουκ ἔχειν δε ἀπόβασιν, πρὸς Φῶκον ἐν τοῖς ποιήμασι γραφων' Εἰ δε γης, φησὶ κτλ. πιθενευ δηλον, οτι καὶ προ τῆς νομοθεσίας μεγάλην δόξαν εiχεν. - V. 2. δεκαὲ Li καὶ. - V. 3. μιάνας, i μιῶναι. - καὶ ΟΠrittunt Babel. - V. 4. αἰδευμαι ACFaL, vulgo αἰδουμαι. Fr. 33. Plui. vit. Solon. e. 14r 'A δὲ φυγόντος αυτοῆ την τυραν - νίδα πολλοὶ καταγελῶντες ἔλεγον, γέγραφεν Ουτως ' Ουκ ζφυ κτλ.Tαττα τους πολλους καὶ φαύλους περὶ αυτ of πεποίηκε λέ- γο α ς' Videntiir lineo, sicut ea Mino sequuntur, ex eoden Rrinino mi Phocietur petita osso. - V. 1. ἔφυ, ἔφη n, ἔφυς Fati. - βουλξεις, βου- λείης ia. - V. 3. ἄγραν, in proe udosi ἄγρην scripsi. - ἀγασθῬὶς, Huetius
53쪽
Ρ0ETΑΕ ΕLEGIACI. δίκτυον, θυι οὐ θ' ἀμαρτῆ καὶ φρενων ἀποσφαλείς'b ηθελον γάρ κεν κρατήσας, πλουτον ἄφθονον λαβων καὶ τυραννευσας 'Aθονῶν μουνον ημέραν μίαν, ἀσκὸς υστερον δεδάρθαι κἀπιτετρῖφθαι γένος. 34. λα μεν τότ ἐφράσαντο, νυν δέ μοι χολουμενοι λοξὰν ὀφθαλμοῖς Ορωσιν πάντες ωστε δηχι. 35. 'A μεν αελπτα συν θεοῖσιν ηνυσ ἄλλα δ' ου μάτην
Συμμαρτυροίη ταυτ' αν ἐν δίκρ χρόνου
Αθηνῶν, Sc linei de vin 'Aθθνέων. - ημέραν, iri proe cdosi ἡμέρην scripsi. - V. 7. ἀσκὰς CaFaL, et A n in . f., αὐτὰς Ι ΤωBalae Vi et L a ni. Pr. - κἀπιτετριφθαι Sintenis, κἀπιτετρίφθαι C, και ἐπιτετρίφθαι vulgo. Cetomini in iis, quae statim ap. Pliat. c. 16 legi intur: φοβqθείς, μqσυγχέας παντάπασι και ταράξας την πόλιν ασθενέστερος γένηται του καταστῆσαι πάλιν καὶ συναρμόσασθαι προς τὰ ἄριστον arint minini praeolinto De ero Solonis vorsus delitescere: Συγχέας ἄπαντάπασι καὶ ταράξας την πόλινασθενέστερος γένηται γένωμαι) του καταστῆσαι πάλιν. sed Pilitarchi lineo stant. Fr. 34. Pint. vit. Solon. c. 16: τι δ' ουν προσέκρουσε τοῖς πλείστοις ετερα προσδοκήσασιν, αυτὰς ε*qκε περὶ αυτῶν, ώς Ιαῶνα κτλ.- V. I. Xαῶνα, FAL Iώρμα. - χολουμενοι, in pro ecdosi ro1ευμενοι scripsi. - V. 2. δήroι Reifice, vulgo δήων.
Ur. 35. Aristi l. II 536: G δὲ δη Σόλων καὶ βιβλίον ἐξεπίτηδες
' μαρτνροίη ... Ov τ' αν κατέσχε δῆμον. i. e. us alio nil v. 20. Pnrt nitιffert Plut. Solon. o. 15r Οἱ δὲ πλεῖστοι πάντων ὀμοὐ φασι τῶν συμβολαίων αναίρεσιν γενέσθαι τον σεισάχθειαν καὶ τούτοις συνύδειν μῆλλον
54쪽
μήτηρ μεγίστη δαιμόνων ολυμπίωναριστα Γῆ μέλαινα, τῆς θω ποτεὁρους ἀνεῖλον πολλατῆ πεπηγότας
5 πρόσθεν δὲ δουλευουσα, νυν ἐλευθέρα. πολλοὐς δ' Ἀθήνας πατρίδ' εἰς θεόκτιτον ἀνήγαγον πραθέντας, αλλον ἐκδίκως, αλλον δικαίως, τους δ' ἀναγκαίης υποχρησμον λέγοντας, γλῶσσαν ΟυκA 'Aττικήνi0 ἱέντας, ῶς αν πολλαχῆ πλανωμένους, τοὐς δ' ἐνθάδ' αυτοὐ δουλίην ἀεικέα ἔχοντας, ῆδη δεσποτῶν τρομευμένους, ἐλευθέρους ἔθηκα ταυτα μεν κράτει,
ὁμοὐ βίην τε καὶ δίκην συναρμόσας, 15 ἔρεξα καὶ διήνυσ' ως ὐπεσχόμην.
τὰ ποιήματα. Σεμνυνεται γὰρ Σόλων ἐν τουτοις, ὁτι τῆς τε πρου - ποκειμένης γῆς πρους ἄν εῖλε . . . ἐλ ευθέ ρα v. 4. 5 . Καὶ τῶν ἀγωγίμων προς ἀργύριον γεγονότων πολιτῶν τοὐς μεν ανήγαγεν v. ἀπήγαγεν, FaLC ἀπῆγεν, U ἐπανήγαγεν) απὰ ξένης γλῶσσαν . . . ἔχοντας v. 9-123. - v. 1. ἐν δίκy χρόνου, Reislco ἐν μήκει φρόνου,
Clavigerus Rρόνου μήτηρ, μεγ., ego coniicio ἐν Αίκης θ0Ωνω. V. 3. μέλαινα, Θ μέλαιν'. - τῆς Scaliger, V. ης. - V. 4. πολλαχῆ, viilgo πολλαχῆ, ap. Pliit. Fa L i πολλαχοὐ. - V. 5. πρόσθεν ΘΓ ot tulit., ap. Arist. v. πρόσθε. - δoviεύουσα Γω et Plui. sed C iFRL. δουλευουσαν νυν ἐλευθέραν , ap. Arist. v. δουλευσασα. - V. 6. θεόκτιτον Θ, vulgo θεόκτιστον. - U. 7. πραθίντας, Solonii nud si ie προθέντας scripseriit. - ἐκδίκως. Θ ἐνδίκως. - V. 8. ἄλλον δικαίως, Γ ἄλλον δε δικαίως. -υπο χρησμον, Vulgο ὐποχρησμόν, Reis ke υπο χρησμοὼς, malo do sorvis vaticinniatibus cogitan , Alarens Iρησμωδέοντας, sed illi, qui apud Oxteros servitute ni serviebant, patriae linguae vixdum gnari obscuri et oi sus cati somnolita RinbRgibus utebantur: ipso poeta liaec verian χρ σμὰν λέγοντας οxplanat iis, quao subiecit γλῶσσαν οὐκέτ' Αττικὰν ιεντας. ita tuo post λέγοντας tistinxi. Pariam recte En perius rρήμην Rivo χρησμὀν λέγοντας, Uartiing δεσμοῖς φέροντας. Ceteririn locus nondum perannatus: niit scribendum, ut iam oli indixi, τῆς ἀναγκαίης υπo, aut
si τοὐς δὲ intomum est, versus intereidisse censerulus e fit: poteriit enim poeta praeter eos, qui aptid alteros servitutem sive iusta in sivo iniusta nserviebant, Me etiam eos conini en omire, qui, ut servitutis calansitatem aflo averterent, patria reli ta soras aegro vitani sustentabant et ipsi nonni iniis at pie illi patrii sermonis propemodum iuranemores: atqile lianc conicet Iraim inprimis vi dotiir commendare, quod poeta dixit πολλαχῆ πλανωμένους. - V. 9. οὐκέτ', Plui. Ουκ. - V. 11. δουλίην Brun k, δου
Baeti δὲ. - δεσποτῶν Γ, vulgo δεσποτας : poeta, ne accusativiIS Rb Recusativo suspensus osset, insolentiorem strii turam praetulit, es. Aratus
766 πεφοβημένος ηρι θαλάσσης. In Proecdosi scripset ana ῆθη δεσποτῶν, cymod recepit Hartiing. - V. 13. κρατει, Θ κράτη. - V. 14 assori Pliat.vit. Sol. e. 17, tibi recte βίην, Arist. βίαν. - συναρμοσαω ξυναρμόσας. - V. 15. ἔρεξα ΓΘ, v. ωρεξα. - διήνυa' scripsi, legebatur orιῆλ
θον, qtIod ex salsa interpretatione ost ortium. es. Hesyclisitis: διήνυσαμ διῆλθον. Nani διῆνον, mi oti fortasse Diis PrRoserat, linie Ioco militis est conveniens, ne quo alias liaco verbi sornia Oxtat.
55쪽
Ρ0ETAE ELEGIACI. θεσμοῖς δ' ὁμοίους τῶ κακῶ τε κἀγαθῶεὐθεῖαν εἰς εκαστον αρμόσας δίκηνεγραψα. κέντρον δ' αλλος ώς ἐγὼ λαβών κακοφραδής τε καὶ φιλοκτήμων ἀνήρ 20 Ουτ' αν κατέσχε δῆμον ουτ' ἐπαύσατο, 351πριν αν ταράξας πῖαρ ἐξέλη γάλα.
ἀ τοῖς ἐναντίοισιν ῆνδανεν τότε,αυθις δ' α τοῖσιν ἀτέροις δρῶσαι, διὰ
πολλῶν αν ἀνδρῶν ῆς ἐχηρώθη πόλις.
5 τῶν Ουνεκ' αρχὴν πάντοθεν κυκεύμενος ως εν κυσὶν πολλαῖσιν ἐστράφην λύκος.
Πίνουσι κα1 τρώγουσιν, οἱ μὲν ἴτρια, οἱ δ' ἄρτον αυτῶν, οἱ δε συμμεμιγμένους γούρους φακοῖσι κεῖθι δ' Ουτε πεμμάτων
ἄπεστιν οὐδέν, οὐθ' ὁσ' ἀνθρώποισι γῆ
V. 16. ὁμοίους Γω, v. ομοίως. - V. 20. Ουτ' ἴν, Aa ist. οὐκ αν, sortasse recte, ut deinde Oυ δ' ἐπαυσατο sit scribendum, sed Plutarch. vit. Sol. e. 16. ciui hae e re lintegrat: καί τοι φησίν, ῶς, εἴ τις ἄλλος ἔσχετζν αυτὴν δυναμιν, Ουτ' ῶν κατέσrs δῆμον, οὐτ' ἐπαυσαto Fa ἐπαύσαντοὶ πρὶν . . . γάλα. - δῆμον, Reifico et Canter θυμόν eoni., Alirens λῆμ' ον. - V. 21. HartunK interpunxit ταράζας, πῖαρ κτλ., at haec est veri omirn struct ira πρὶν ῖν γαλα ταράξας ἐξελν πῖαρ, ilic timoquo iit alias πῖαρ substantivi vim servat. Fr. 37. Arist. II 437 pergit: εἶτα τί φησιν ὁ Σόλωπι εἰ γὰρ κτλ.Rpparet ex eodem earinino esse, et pauca tantiam intercississo. V. 2. D- δανεν Θ, V. ῆνδανε. - v. 3. α ωις. in proce losi seripsi αυτις. - άτέροις manis sto depretivatiam: totus Ioeus videtur sic scribendus esse: εἰ γὰρ ἐθελον, α τοῖς ἐναντίοισιν ηνδανεν δίχα, αυθις δ' ἁ τοῖσι συνετάροις, δρῆσαι, τότε πολλῶν ἄν κτλ. Alii alia tentnvomini. volui Valekonaer pro δεα scripsit κακὰ, Schnoser βία, Alirens αυθις δ' α τοῖσιν, ε κατέροις δρῶσαι δίχα, πολλῶν κτλ. , ubi δίχα Etiain o. Sclineidor ns secutus erat, IIormnnu τοῖσι χἀτέροις servata introruni scripturiι
διὰ πολλῶν ἄν ἀνδρῶν ὴ δ' ἐτειρώθη πόλις, IIartiing ῆνδανεν γράφειν,
56쪽
b φέρει μέλαινα, πάντα δ' ἀφθόνως πάρα. 39. Σπευδουσι δ' οἱ μεν ἴγδιν, οἱ δε σίλφιον,
40. Κόκκωνας ἄλλος, ετερος δε σήσαμα. 3b241. Pliotius 491. 2I: Ῥουπι τὸ ῆδυσμα. Σόλων.
Πεφυλαγμένος ἄνδρα ἔκαστον Ορα, μὴ κρυπτὸν ἔχων ἔγχος κραδίn
57쪽
IDYTΛΕ ELEGIACI. φαιδρῶ σε προσεννέπη προσώπω, γλῶσσα δέ οἱ διχόμυθος εκ μελαίνης φρενὸς γεγωνῆ
43. Cliorici iis p. 107 ecl. Boiss.: Tαυτα δή σου τῆς πόλεως τα γνωρίσματα, ῆν αἱ κοιναὶ τοὐ βίου θεράπαιναι γῆ τε και θαλασσα τοῖς εαυτῆς εκατέρα δώροις αβρυνει' γῆ μεν γὰρ τοῖς ἐνοικούσιν επίστατοι φέρειν ἶσα τίκτουσιν ωραι, υπτία τε πῶσα καὶ καλιμένη, καὶ το του Σόλωνος, λιπαρ ὴ κουροτ ρόφος ' θαλαττα ὁὲ μικρον απωθεν τῆ πόλει διακονεῖ, διεστηκυῖα τοσουτον, ὁσον μήτε κτυπωπαρενοχλῆσαι κυμάτων, μήτε τὴν εο αυτῆς χορηγίαν δυστυχεστέραν καταστῆσαι τῆς μεταξυ πορείας ἐκτεινομένης. 44.
Galen. Pro trept. c. 8: Aμεινον ουν ἐστὶν ἐγνωκότας τὴν μεν των μειρακίων ωραν τοῖς ηρινοῖς ἄνθεσιν ἐοικυῖαν, ὀλιγοχρόνιόν τε την τέρψιν ἔχουσαν, ἐπαινεῖν τε τὴν Αεσβίαν λέγουσαν,
Ο μὲν γαρ καλός, ἴσον ἰδεῖν πέλεται M3ὁ δε καγαθὸς αυτίκα και καλὰς ἔσται.
πείθεσθαι δε και Σόλωνι τὴν αὐτὴν γνώμην ἐνδεικνυμένω. Fortasse Galenus Solonis ali Imul a popliti tegma intelligit, sed potitit etiain in Elegia taleni sententi, ni proponere, et soletasse Solonis Sunt uersus, si ui leguntur in Tlieognitieis v. 933. 34:
Παυροις ἀνθρώπων αρετὴ καὶ κάλλος ὀπηδεῖ ὁλβιος, δς τούτων αμφοτερων ἔλαχεν.
ut etiam Selineide in coniecit. - Ηa inung p Iraeterea alia ipia ellani ex Tlieognidea sylloge viri licare voluit Soloni. 197-208. 60 M. 693-4, 847-8bl. 94b ut ipse lain antea siplificavi , 949-b4 id quod tanti Oliin non veris intile esse dixi, qua navis et lain IIecker lios versus Solonitribuerit . IIbb-6. leniti ie 12bb lieniailuti, tu in ipse idio Pio Suspicatus eram .duod Dioclor. Sic. Exe. Vat. T. III p. 16 dieit: Oτι ὁ Σόλων ηγεῖτο Τους μεν πυκτας καὶ σταδιεῖς και τους ἄλλους αθλητας μηὁεν αξιο- λογον συμβάλλεσθαι ταῖς πόλεσι. προς σωτηρίαν, τους δὲ φρονήσει καὶ αρετῆ διαφέροντας μόνους δύνασθαι τὰς πατρίδας ἐν τοῖς κιν-
58쪽
gynauaslieae si vilia pariter exagitavit, atque Xenoplianes si . 2J. II incetiana publica victoriim praenita ut inuisse sertit r. vii l. Diog. Li. I 55 cs.
stitii intelligat Ibuni illus Epist. 726: Συ ὁ ' εἰδώς τον Σόλωνα, καὶ νυν,ον ανθ ημῶν αἰτιῶσθαι δίκαιον, Ουκ αγνοεῖς, ait ibi guuna est. Atuliverat Liba iiiiis a nientiaci ali lito holitine Tlieodoriim ainietina contunieliosis seritioni inis conti a apstina uti, itaque isu nullas ait illulii littet asinisit: latui cuin ille ultro Ibit anto longa in inisisset epistolan , liae e rescripsit. Fortasse intellexit D. 42. - Αlia sitiae fortasse ii iis liucre serenda esse celiseat, oiitrita ap0plit liegmatis ait miliae insta artat tror. Ea lieni pie. qtiae Plato in Titnaeo et ita Clitia ite Atlantide Solonis carni ine incliuato illo vitile in se I non persecto nie in Oriae t illi ilit, stilia Tisortasse aliqua vettist;i nituntur, ne pie vero verisimile est Platoliis aetate i stli Plias et iis insili eat ni in is superstites suisse, coli seras praeter
alios C. Fr. IIemininia de Plato itis plii lusopitia I p. 703 et Vesternianii ad Pliit. vit. Sol. c. 32. diuod Photius 164. 9 exliit et: Κιγχάνει πι το ἐπεξιέναι ' οἱ τως Σόλων similiter Suid. : Κιγχάνει τὸ επεξιέναι οἱ περὶ Σόλωνα)iectuis inter legit in reliquias retiiteris. - 0tiae assert Seliol. Aristi l . Ill b24: Aλλ ο ποιηταὶ και νομοθέται και παροιμίαι καὶ ρητορες καὶ πάντες κελευουσιν, αμύνεσθαι τους υπάρξαντας. τουτο εἰσηγεῖτο l. . . . oμηρος υνδρ' ἐπαμυνασθαι, ὀτε τις προτερος χαλεπη v p.
νητα γνῶναι 'iaec viatitur veri a Din. 0x.). Παροιμία ' τον ξυοντα ἀντιξυειν. Λημοσθένης ' Aμυνασθαι τον εἰς υμῶς υπαρξοντα. Ex leg/lius petita sitiit. vid. Dei nostia. in Aristocr. 639: καὶ ἐὰν φέροντα ηἄγοντα βία αδίκως ευθυς αμυνόμενος κτείνη, νηποινει τεθνάναι. duae apuit Seli. Aescit. Pron . v. 400 sine auctoris noua ille leguntii rοἴχεται το κλειος αυτος ἔχων, li ausi ilial te Sol oriis sitiat ex lepbiis petita. vi l. Pollux Vllt 34 : Σόλων μέντοι το κλέμμα κλέπος 35 εν τοῖς μόροις ωνόμασεν, mranu talia sane versit S Specielli resertint, ac potitit in Elegia ilici:
'Hυ δέ τις) οἴχηται τὸ κλειος αυτὸς ἔχων.
59쪽
υνδρ' εἶδον πυρὶ χαλκον επ' ἀνέρι κολλήσαντα
ουτω συγκόλλως ωστε συναιμα ποιεῖν.
υνδρ' εἶδον κλέπτοντα καὶ ἐξαπατῶντα βιαίως καὶ τὸ βία ρέξαι τἀτο δικαιότατον.
Pliit. Sept. Sap. Conviv. b: Ο δε Αἴσωπος, εἴγε, εἶπεν, εἰdείης, ω ξένε, τους νυν αυλοποιους ως προέμενοι τα νεβρεῖα, χρωμενοι τοῖς ονείοις, βέλτιον ηχεῖν λέγουσιν. Λιὸ καὶ Κλεοβουλίνη προς τον Φρυγιον αυλον ηνίξατο, δε εβ ρ ογονο ς κνήμη ησε κερασβόλον
Ουας ε κατικρούσεως ' ωστε θαυμάζειν τον ονον, εἰ παχυτατος και αμουσότατος ῶν τἄλλα, λεπτοτατον και μουσικώτατον οστέον
60쪽
cons. litiae vixi Conament, de Comoed. Att. li. Il3. llariung liaec excogitavit:
Hρξατο νεβρογόνος κνήμη καὶ ἐδέξατ' ἔνειον),
και τό κερασφόρον Ουας εκατι κρούσιος ζξεν, θαυμάζειν.
idein praetera sive Cleolailinae sive Cleo lauto vituliciat ex Tlicogitilleis v. 25T-60. 26I-6. 861-4, Cleoliuio alite in v. 1200-l6.
Πῶς τις ἄνευ θανάτου σε roι, βίεοῦ μυρία γάρ σευ λυγρά ' και οἴτε φυγεῖν ευμαρές, ουτε φέρει ἐδέα μεν γάρ σου τὸ φυσει καλά, γαῖα, θάλασσα, ἄστρα, σεληναίης κυκλα καὶ ἡ ελίου τἄλλα δε πάντα φόβοι τε και ἄλγεα ' κῆν τι πάθy τις ἐσθλόν, ἀμοιβαίην ἐκδέχεται Νέμεσιν.