Philostrati Epistolae quas ad codices recensuit et notis Olearii suisque instruxit Jo. Fr. Boissonade

161쪽

mutatus suit. Similia menda notavi olim ad Telemachei clein Fenelonis ciIi excideravit pessinia chirurgoriim uominu Traiimuphilus et Nosofugus. Mollerius Amore Medico me sicuin i iitroduxit cui notnen est , , Fiter . Cornmentator praeclaram Subjecit uotuIain: sice liona Vient du grec, φαος. ρέβως sic , uuii de la Inori. Primo Piidem iutuitu videtur id vocabulum ex graeco φίλερις explica lum; sed, quilia sit Inediciis iste Filertu ouinino virgiorum osor et promptissinnis iliter jurgantes pacis conciliator, suspicor co-iptasse Molierium cle componendo nomine ex graecis φιλεῖν

AC, εl δ' ἐμοὶ τὸ ξ. ε. μη γίνεται. A, ἐκποδών. G, εἰν ἐμοι τὸ ξ. ε. μη γένηται ἐμποδώνl Viligo, Iστω πρὸς

τὸ συνιέναι των ἐρώντων. A, Iστω τὁ συνιέναι τοῖς ἐρῶσι. Et CF, συνιέναι τοῖς ἐρῶσι. G, συνιέναι των ἐρώτων. Auctore A siistuli πρόςr ,,nee tini sit in Pedimento quod

κωνιζε sic me liis omissis. Carentqtie ACF sententia εἴ τις ... σβέσαι. Ceterum de Adrasto cpio modo filias Argiam ac Deipula in Pol nici ac D leo in conjugiuin dederit refert Ηγginus Fab. 69; lilia notae videndae.12 Pro vulgatis nυρυς εναυσαι, quae sunt et in E, di lii Olearius nυρος Ουκυε ναυσαι. Faeilius mutavisset nυρ οὐκ ἐναυσώι. Fecit etiani interrogationem post vetauin V σαι, haucque notatu Subjecit: ,,οὐκ ex conjectura adclusi, videbat iur*ie illud necessario requirere sequens αλλά. Sen-

162쪽

sus vero Perspicuus: nempe amans iraien 'amoris extinguere et nutigare, non puxendera: illiInInani noxiiun cupit. OL. Vertit Olearius: ,,num quisquam aedibus prohibet peregrinum,ihil non accendere ignem, sed flagrantem extinguere. olum rit 3 Verterat Genevensis: ,,si Usis exestulit etiam Peregrinum volentem accendere ignen , ut urentem ac flagranternextingue. Sed opithor hanc sere suisse sententiam auctoris: εἰ τις ἀποκλείει καὶ ξενον πυρὸς, ἐναῶσαι θέλοντα, &λλ' ου το κ&όμενον σβέσαι , ,si Uara peregrinlim etiam exesinfit igne, sibi accendere volentem, at non accensi In extinguere qui voluerit excludet vitaeliceo. Sed ex codicum lacuna et sententiae difficultate puto ali ut et altius esse loci vulnus. Nam videtur auctor oppositisse hiunaniores Atheniensimn mores duriorituis Spartἔiliorum quas statiin nu uioriit, it legibus de peregrinis. I iphiliis Atlienaei G, 35, est inprima con

Seripturam recepitidoctissimus Dubneriis, quod serius video; relinquo latuen notam meam, Pium lectionem eodicis ignoraverit. Theoplifactus Simoc. Epist. 30: φιλανθρωπότερον παρ' ἡμῖν ο τοκετὸς της ἀμβλώσεως. Codex 352 SupPl. , φιλ. γὰρ παρ' ... Qilo I recipi poterit. Sed si intin hac epistola graviora notatu. Sequitur sententia haec in editis: Iσθι δε καὶ γην ἐH σοὶ χάλεπαίνουσαν. Cur Sue- censeret terea non sacile dictu fuit. Remedium asseret idem codex, concinente Palatino Kayseri: Iσλ δε καὶ την ἐπισοι χαλεπαίνουσαν δίκην. Ibi leni: καὶ τῆς φονικῆς Μηδείας ἀπηνεστέρους ἀπεργάζη τους φόνους. Iidem libri Κολχικῆς M. Sed sophista sibi sorsan placuerit magis In vicinitate quaesita nominum φονικῆς φόνους. Α Mit auctor: παιδοκτόνον εκείνην εδίδασκεν αγνώμων ὐμόλγος την αἰ- νετὴν καὶ των αγώνων την σύμμαχον. Explicui qua uaelitis potui την αἰνετήν. Sed facilior et eligenda scriptum codi-

163쪽

cis 352, ἀγνωμονων ὐμόζυγος την ευεργέτιν : cui gustraga tur Palatinita calami lapsit vitiatus qui lem: ἀγνωμονῶν ω. την ἀεργέτην. - .,Ξενηλασία solennis vox de I .aeeclitinno ianioriim lege ni vos is peregrinos veteribus usurpata. Cons. Craium De Rep. Lacedaem. l. 3. p. 2l0 ΓΤ. 3, 3J. OL. De ξενηλυσα adde Gottiet,. ad Thuc F l. Ori t. sun. c. 39, p. 85; Κiesaling. ad Tgela. Chil. 7, Η. I 30; LanauE. min. Acad. Inscr. t. 12, p. 161, qui etiam Ρhilostratei lori me- Iniuit, multosque alios locos Coa emavit, Aeci post 'ramum, Memmiiiinpie Mise. Laeon. 2, 9, ejus e litionis auctores atque sontes.

I F, τω αυτω, Praecedente Epistola 50. Α sine

ποσάκις μου T. Supras Pium est me in A ab alterii ni anu. Reliqui ι propter si inllein Uti sequitur insiI 3, δίκτυα ἀναπτυσσοντες τοῖς θηρίοις. Mox Ep. 52: ἀπέκλειόν σοι τα-ματα. CF, Im Mnέλθω. - ,Julgato dicendi genere oeulis sero dicimur Uienx amauius, aliaqiae sinailia. Unc eleganter singit oculos Suos occupasse catamitum. Sic et paulo post Ep. 50, majus non dissimile arramentitui, τοὐς ορνις αἱ καλιαι δέχονται, - ομματα τοὐς καλους. Ibidemque oculos Puleroriun καταγώγιον vocat. Gravem vero ocialis suis hospitem eum esse innuit; ut solent pulcra dolor oeuloriun adpellari. Hinc emigrare euin cupit, saepeque ei, ut discedat, oculorum fores aperitisse uit. ΟL.

φέρει λίθων καὶ παντος του μένοντος, ω τυ ἐδραῖον ανάγ-κy πρόσεστιν. Nomen εποικος in elioro Promethei v. 419,onόσοι τ ἐλοικον ἁγνῶς Ἀσίας ἔδος νέμοντa , veriunt quos vidi interpretes latino vim nu' quod vix convenire Potest Putaverun gnomoν hic esse passivo sensia positum pro Ol--μενον. Sequitur locus illiseilior: Ἀραβίας τ ῶρειον ἄνθος, ωφίκρημνόν θ' OP πόλισμα Καοκάσου πέλας νέμονταε. . . Critici reeentiores e conjectura ἶφίκρημνον ο7 πόλ. serips runt quaesita trochaeorrum paritate non necessaria, unde fit Di0staco Coos le

164쪽

ut Amia sit Calicaso vicina, quod nullo inodo stare posseΡuto, vild di id cle Aeschyli remini geograpti icarum i uorantia clicatur. Sed vel relicta copi ita, valite displicet Ara aementio. Iae seripsit Mulieriis eam desenesiimis non satis ciunt. Et alius viri docti, riuus meminit Slebesistus Diatri De Persis p. 45, argumenta citiuin ignorem, eorrigendi Periculum laciam, Biirgessi vestigiis insistens. Legenitum igitur

Potuit vel tempore Aeschii non plane ignotiun esse gentis Abaricae nomen, in Buzanti mi historia seritu inemoralsilissi- Iniun. Celeberrimus Almras SQ ilia a gente cognomen habere Polliit, monente aptissime Burgesto, cuj iis nota ad Pri mellieum huicce meae praeivit. Pro αρειον οῦνθος est parvin ornenti varietaS αρειον εθνος, Iure a recentiorat, Is criticis repudiata. Conserendus Ammianus Marc. 3I, 2, p. 6 Is, deS x thi Nun solitii litium ineolis nari ans: AGeloni perci Ilim seri, cim detractis peremptoriun Iiostituti cutibus indumenta sibi equisque teginin;i conficiunt, latrix gens : quae ultima minus etiani a toritatis UI3uI gruem iaρειον ἐς ος habere

vi lentur.

43 Ρro λυσον. Est λύσον. in E. Vocis P scit circumflexam svllabam. Hornerias: αλλὰ τάχιστα - 'D ὀφθαλμοῖς ἴδω. In vectis Ity του πρόσω και μέχρι της φυχῆς exlubet μέχρι codex A ex correctoris adclitione. Ac certe recepto μέχρι videtur verinina deesse: και μέχρι

κ. ἐμπρ. Vulgo, κινδυνευω αἰτῶν ωδωρ. Recepi a τῶ ex AEF. Meleager Anth. 12, 8I: FDχρὸν υδωρ διψῶ ' --χρὸν ταχος ἄρτι τακείσης - χιόνος τἰμῆ χεῖτε περὶ κραδίη. Coriectura mea est Mφs, olim ad ElimpiiIni proposita pro codicis eaque vitiosa scriptura νίψαι. Ipse Meleager mihi favere videtiir, mii Epigr. 132 de Ainore ad aulinam suam Me H ἐπι πυρ ε στησε, μύροις δ' ἔρδανε λιπόπνουν, Λειε δἐ διφώση δάκρυα θερμὰ πιεῖν. 6) A, προς ταυτην. Pro κομψοι est κομ*ει in CF. A, κομίζει , Napraseripto Oa a inanu eorrectoris. Nihil ire-Ῥientius hac perimatatione. Himeritis p. 678: συμβουλευειδἐ αν, οῖμαι. περὶ των αυτῶν και γηρος. Codex qtient

165쪽

vi , συμβουλε οι ν αν. Sed ad tale inendum tolletulum non opus codice. Alii ejiisdein paginae loco titilius in transitu priuiesse quul vetat ἀλλ' ἁ μικρον πρόσθεν εἶπον

περὶ των σκύμνων προς υμῶς παραδείγματα, και τοῖτον προς τὰ παρόντα διεξιέναι, ἴτε ἁρα οι γενναῖοι τῶν κυνῶν ἐν τευ μέλλειν θηρῶν σκυλακευονται. Ρro τῶν σκύμνων compendium cossicis ducit acl τῶν σκυλάκων, cpiodnielitis esse videtiir collata P. 676. Est τον παρόντα in eculice, i lite melius; est et αἱ γενναῖαι τῶν κυνῶν.

τος. Em tuu κύεται non movi. Sic Epist. 5, in eoὸem verbo variatur. Est Epist. 26. κλάετiae sine varietate. Qiioil dicit sopitista de aqua qmim ipsam incendit amor viam saei et epigraminati non omnino millo metae christiani: ως

ἔκ τινος κόρην αιτησαμένου νδωρ και ερα αυτῆς sie

C, τῶ αὐτῶ. G, γυναικί. Et ita esse opinor in DE. 23 ἀνδρολήψιον τοὐτοὶ ,,Sic et Demosthenes in Orat.

contra Aristocratem. Ἀνδροληψίαν tamen Harpocration liabet. Ρlura ea de re vide apiul Biulaeum in Annotatio ilibus ad Pandectas priori is. OL. Est ἀνδρολήψιον corporispi eratio. Budaeus etiam viciendus Comment. Ling. Gr. p. 26, qui, loco Philostrateo mus, onusit Toὐτο.

166쪽

ὁ βίαιος Ἐρως' ,,ut captiviim tridiit, Iacobsius ait, qui et Nostri verba contulit in Analectis. 'Eλκεις και σύρεις. . . Ea leui verba junxit Planiades a Webero et filiis Metris Boe

σπις εὸν τόπον προλεγας, Σειρην, Πτε δεθεὶς συροιτο, τευχει. In corruptis istis se irretivit vir d. Codex 2094 recte exilibet ἐκλυσεις θράσος . et g ρονων βέβαια, diae latinis pulcre respondent: ,,Nec speres illi quid nec extime scas; Exarmaveris impotentis iram: At quisquis trepidus pavet vel optat, Quod non sit statalis siluvie juris, Ariecit clipeum loco pie motus, Nectit qua valeat trahi catenam. Est et Epist. 39. usus verbo ελκειν' πάντας τλκεις , Oinnes scilicet allieis attraliis dae.

ροφεῖ. Theotiosius Diae. 2, 144: Iδου το δεινὸν της λα- ρυβδεως στόμα χναῆροφῆσαι μαίεται 'Pώμης κράτος. Vidi

HI sui. 5, P. 170: εβερρόφουν του πόματος. Codex 2897, ἐξερρόφων. -- Scripsi οἷς τις pro vulgato G se tις, e conjectum. Tum C, εῖχεν η γάρ. b) εμπρόθεσμον ... σωτηρίας ευπορεῖ δενδρον ευρώνJIn D ioco σωτηρlae est lacuna. - ,,Nempe, ut Homerus

canit Odyss. M, I 05, Charylulis Diς μἐν γὰρ π ἀνίησιν ἐπ ηματι, τρις δ' ἀναροιβδεῖ. Atque per vices istas quae

absorbuerat recidebat, ut Ulyssi lactiun fingit ictein poeta lib. cit. v. 437, ubi UI3 sses se caprifieo in Chao is scopulo insulentem s. v. 10 3, 432J firmiter ei acillaesisse ait, donec navem absorptam redderet: ὐφρ ἐξεμέσειεν ὀπίσσω τὸν και τρόπιν αυθις. Atque hinc etiam est, quod in praecedentibus Philostratus ait Chao in itidem id non habuisse, quod amasiae Suae oculi, ut lio 1 semel in earn inculisset retineret; nam reddebat absorpta Chao is. OL. Mox θάλατταν est in C, pro vulgato θάλασσαν. E sinere. Lucianiis i leui adverbium recuperet, qis, De cymis c. 2, sorores Phaethontis ait relγείρους γενέσθαι και δακρυειν εἱ αυτω τυ ηλεκτρον. Codra 3010, δ. ετι ἐn ... Ea len omissio Epist. seq. n. 5.

167쪽

αυτ α Veriit Genevensis: ,, lucit enim illa teinportun ore portunitas quocumque venerint. M oleamus.' ,, lucunt enim loca eos, Periistile ac tempora illicunt. Quae ipsi qui illa seripsere vix explicare, puto, valuissent. Hermannus, ad Viger. p. 709, adductis Euripulis vectis Or. 70, ἔπλενσο πως ἐδελευσα, forinulam ait iisurpare eos qui rem clarius exponere aut nolunt aut neque int. Euripules stiniliter El. 84:Μόνος δ' 'ορεστην τόνδ' ἐθαxμαζες νέχων Πράσσονθ'

α πράσσω. Plurima congessit exempla Blonisi elis ad A sesi lea Assiim. 66: εστι δ' ἔπη νυν εστι. Vbi et ego contuli ex Gregorio ME. Epist. 5I: τὰ μεν καθ' ημῆς εχειώς εχει. Philostretitus ergo verterullis hocce muto: isducunt enim eos tenipora quoinuloe laret ne duc Inti

53 CF, ουκ ἄπεισιν, sine ετ. Editi ουτως κἀγώ. A, τω κἀγώ. CR Oυτω κακως. In Dionis Climost. Oratione 4s quater poterit oxrως ante consonantem in ovrω mitarie coit. 2958. - Tu των ὀμμάτων δίκτυα illitat o ait Epist. 6T, N. 9.63 Aldina: κύν τε εμπορός τις ἐλθῶν ποιμαίνειν μοι δοκῆς κῶν καθῆσθαι πείγων τους λίθους. Genev. errore typoniin: κοῦν τε εμπρός τις. . . Moreli. pari ereore: κἄν τε εμποός τις. . . Hoc Servavit Olearius, ae scripsit tacite και καθῆσθαι, et Sic commentatur: ,,vertit Morellius imori non3iniis inte res ac si εμπορος legisset; id vero inconi Dis tigres Coralv

168쪽

ni Iuni mihi visnm: aptius est noος, ἀπο τῆς πόας herba. Ceterat in ellipses lite obseuritatem pariunt, Uiae disparet, si, post kἄν τε ἐπι θάλατταν et Post κἄν τε ἐπι λειμῶνα repetas τις ἐλθὼν , cum subintellecto k, cpiod pretiecessit.

Nempe in heriis, in mari, in pratis ali 1 lem versetinteni videns, videre se Pueruin statim putabat, acleo illlim in oculis Uremniserebat. Sicque mare, prout ait, pueriina ediicit; idemque in prato eiIlinei, κατὰ φαντασίαν Βmantis. Sum ab ACF destitutiis, cpii vectig κἄν τε - λinove carent. E,Iμπορός ... κἀν καθ. In sequentibiis, Plae sic edita si

incertae lectionis. Oleumanum Is noος nemini Placere poterit, qui ad proxiuiam prati mentionern attenderit. In not- μαίνειν μοι δοκῆς latet forsan, βαίνειν vel μένειν cs. ad . 4b, n. I) μ. δοκεῖς. Sed praestat nihil tentare orea verba et cormptu, ut vi letur, et mitila. In semientibus nonnihil e codicibus stimini. Post ἡ θάλασσα displicebat ὁ βυθὸς, Inalina O μῖθος. De eligerulo ἀνθέων nihil fuit dubitetitionis: es. Epist. 37, n. 3. - Statiin AC carent a Dueri io αλλως. 3 ACF sine vectis και μην. .. θαλάττης. 8) τον ι ἐν ο- οιδα ὁπως ἰφύνισταιJ Eadem syntaris Epist. 64: μήνυσον τὰς κόμας που κεῖνται. Anacreon Od. 11: ' δε δὲ τὰς κόμας μἐν, Edτ ε σιν εἴς ἀπῆλθον, οὐκ Ουα. Ac sunt stini liter dicta infinita. Aelianus H. V.

4, 43: ὁ μἐν Πτολεμαῖος, φασίν ὁπόστος ει αυτῶν,

ἐαν δεῖ), καθῆστο ἐπὶ κυμις. Corayus temere scripsit αυτῶν e conlecti ira pro Vul*xto αυτὸν, quod optime habebat: ὁπόστος δι αυτὸν ἐῶν δεῖ. Iam circa pronomen haeserat Perilaonius, et conlecenat αυτός.

169쪽

quae, apposuit Jacobs. in Amileetis. Illa phantasia, via milatinant tibique dilectain ina inent vident aut vidisse putant depicta sitit et Eliinathio 4, p. 130: νους γὰρ ι ρωτε τρα- τώς ολον καθ' αυτον ἀναπλάττει τον ερωτα, και τοῖς ὐφθαλμοὐς μετάγει περι το πλάσμα, κύν υλον ὁρῶν δοκεῖ τὸ πλαττόμενον. Codex 2897a νους γ. I. τρωγεις ω. κατὰ νουν ἀναnλ. .... κἄν ολον ὁραν δοκῆ et e qitibus etρ ὐλὶς tantilin erit tolle una, ac legerim int pro κάν. 103 ἐλιον ηγοῖμαι πεπτωκέναι ... δέ σε φαίνει ΑCF, κατιέναι. Ex ACF accessit σε. Idem pronomen in transcursu dabo I uciano D. Mer. I 2. init.: ηνάγκασα ἐμοι

rigenitiis Or. I, p. 220: tσως δέ μου καταγελας ἔτι διηγοῖμαι σαφῶς εἰδότι ταυτα. Codex, ὁτι σοι διque Synesius Epist. l50: ἀσπάζομαι την φίλην κεφαλην και πάι υπολλάκις ἀσπάζομαι την φίλην κεφαλην κtiὶ σιγῶν καὶ

M. Vido quae de ea sorinula et parilibus olim animai

verti in No in n. t. 1 I, 2, p. 69. Capio η pro initio

sententiae interTogativae, miam ipse vii locviniir intermn pii: η, δηλον ἔτι. . . Sic sentientem cle vi particillaen StaIbauni. video ad Phileb, P. 8. - Vecta μόνων. . . Tύραννοι addidit olearius ex Vaticanis a et b, et insunt me

γύρ. Iid initiiiiii ῶσπερ vel ώς γὰρ si praeponatiir vorsui mutilo Dionysii apud Athenaeum 9, 69, vi detur fere restitutum iri seriptoris manum: Nς γὰρ στρατηγος πως καλεῖθ' - ῶν λάβη μναμιν. . . Oντως ἐφ inis ... - Pro vulgato isiligod dy Coos e

170쪽

et b. Tum clelevit istantiam ab hoc loco aliena, Sensu Suadente, vehba την φυχὴν, quae revocavi, inserta etivinpraepositione εις ex AC.

χώυς. Synunetriarn assectant anxie isti sopUStae. Et notanιlitui perpetuam esse illarum clesinentiariim confusionein

Psellus in meis Anecdotis t. 3, p. 2Il, v. 22l: μέσος δἰ παρακείμενος, αρχὴν συμφώνων εχων, ουδέποτε δισύλλαβος κανονικὸς τυγχάνει. Melius κανονικῶς in codice II 82. Riuratis p. 220, v. 3TI: θεόφιν, θεοῖς, ισος. Idem liber ἴσως, et id melius. Et TU Pro To in eodem scriptore si uigetur, nitor restituetur loco sic eclito p. 213: To μεν

Π. r. TU μυ τε και re, ἄναξ. Ac dele τε. Teetaea Chil. 2, 246: Ἐστι καὶ ἀληθέστερος ἔδρα παλαιοτάτη. Proponit legendum vir il. ἀληθεστέρως, mutatione hic non facienda, quippe qua violetur lex aceentus. Si mutatione fuerit opus, aeribenclum ἀληθέστερον. Ammianiis Anth. Pal. I, 227: Γλυτε γὰρ αιτος ἐκοντὶ ποιεῖς, ουτ ἄλλον ἀφίης. In duobus codicibus inveni ἐκών τι, quod malim. Dio Chrys.Orat. 19, p. 306: ἐν δὲ κατὰ ἀλήθειαν -τως ἴχων, ἡ

ἐπεπόνθει κατεφεισμένος; eodex 2958: ἡν δἐ κατ ἀλ. o. ἔχον, ἡ πεπ. Reifici ἔχον jam bene eonjeeerat. Dio rurgiis Orat. 52, p. ITI: φ σί τε πρεσβεων μέλλειν παρὰ των Tρώων ἀφικνεῖσθαι προς τὸν Φιλοκτήτην, δεησόμενον αυ- τόν τε και τὰ ὐπλα εκείνοις παρασχεῖν ἐπι τῆ τῆς Tροίας βασιλεία. Eilitam ante se δεησομένην mutavit B. in δεησόμενον, arrepta Iectione eodicis Veneti uinrginali, eaque vitiosa, seci quae conveniebat Sententiae, cpiam ex hoc loco eliciebat saeilliso miHem, in quo tamen aliud nescio quid agens Pror- si s caeeutivit. Mutandum δεησόμενον in δεησομενων, Ῥio l

라틴어 텍스트