장음표시 사용
71쪽
sio Capite v. 3. 9. I 4. scriptum. Cap.
26. uerum iterutrio M Me iν stridirum pro X eἀεὶμ , s uti recte idemtidem te trur hoc ipso Cap. 23. qiiod ciuia adeo frequeriter hic o Currit, in margitae nostrae E sitionis notare nosci, uti quidem Gores. c. 3. V. 24. ac alibi feci, uisi semel si Iuna vel rarius ita scriptum reperu
ipso Capite vera. 3 3. & alibi saepius
positum, nisi quod posteriori loco
: Θησεις legatur 3 ouomodo & nos nixta Aldinam Eisitionem excussi s cimus, quoniam in ipso tem C mcis nostii ita scriptuiri est, altero Θησεις ad marginem adscripto. sci: de lioe loco praecedentem S. 2.liti jus Capitis. Eodem cap. 29. v. II.
π:εχ-ri. V. aa. Vesta Maedam transeposita, perperam ita leguntiar: κοι
Romanum Exemplar habet, di sina, liter Complia. τεταρτα , absque is vel loco G τετ ρτη, ut ex Ald. in hac nostra Editione' reponere pi
c. 6. V. 28. id mi bis pro ὸ Sed hoc forte permutationi vocalium, de qua paulo post dicam, adscribendun . Cap. 8. V. 33. v ici pro ... Cap. II. V. 6. χυρογλύ, ον pro
li & cliphthongo commutatis. Ibid.
72쪽
his Boata metulose , prius quidem pro Bαλα- , stiti tapius in antecedentibus & sequentibus legitur
postea Vero pro B--. Capis 23. v. 24. κωρο- pro ' μνον, ob praecedens
trus iste signo aliquo inescatur sudipleiulus. Supplevit autem Libratius loco alieno e ac praecedenti V. a Io post-ση id adstripsit. Cap.
73쪽
εἰκοδομήσει. Versu ult. vema, ιν τε γῆ, ininsposita , ac male voci in exa in margine iuncta sitnt. Cap. 26.
v. s. Verba , - του, αδελφὰ αὐτῶ , sunt male repetit
p. I. V. 6. in voce ἰμάτια ultimum M omissum occasione sequenti,
74쪽
'Aειρ pro Iαεὶρ, ut in antecedentibus
Constat. Editioni us in nostra est
duobus exemeiaribus leo init. Cap.
έα γένοi bis scripta. V. 37. occasim ne recurrentis verbi ενεδρον, clausula praecedentis versiis , το -ρον δεταξαν πρὸς τ' rincαα, male repeti trur.
Cap. E. V. I. Ἀς μέλεχ pro ' Θέλεχ, uti recte in antecedentibus legitur.
g. s. Sunt & alia quaedam menda, ab ipsis tamen Librariis com
recta , unde nos eorum emendationes in hac Editione secuti simus, nisi ubi manu eltae sunt eorum
clern hallucinationes et tunc enim primam scriptitrant expressim . Verbi gratia , Num. P. Vera. 8. 9. Scriba in voce m lineolam ultimaeliterae superimposuit, qua illam delendam , ac proinde m legendum indicare voluit, ut in praecedentiabus versibus mendose Icriptum. Nihilominus nos των v. & 9. m jori charactere excusiam declimus,
posthabita intempestiva ista cens ria Librarii virgula, a qua ipse in
bene abstinuit. Sitniliter Exodi as. v. I. . Editio nostra iuxta primam
Scriba ex ὀργῆ fecit laevi ' cuius temerariam dilisentiam etiam versua . hujus 3 3. Capitis iam supra S. 2. notavi naus. Atque in ex sequenti libro 'fua etiam exempla aliqua ameram , cae. 6. V. s. prius recte scriptum fuit μιραν, - ν male est
perscripto , pcrperam factum Γαςαλια & v. a. Α9ὲe male con mutatum in 'Ain. Sed id recentiori atramento fanum s quo etiam cap. I. 2 a v. I s. ex tutanaa svli ha vocis oελφου vetustate ex. Δ, & sequenti v, ltupidus Librarius f cit pocoo. Et sic aliis in locis ubi nos veteris scripturae vestigia craprimenda duximis. ubi autemper rasuram vel recentiorcna scripturam prior lectio periit, ibi memdosam in marguae appositi, ac rectiorem ex aliis Coclicibus depromptam, III inori charactere te tui inserui s exceptis valde naan festis, Exodi caP. 29. V. 2I. &e 3 cae.
75쪽
p. M. v. n. mmdie modo recem sitis. ilic m. cap. I V. 22. 'Aζα μων quidem legitur , feci re nitori atramento , prioribus litrari erasis,cXaratrum , AIncle istud nomen in margine posita, in rem1 alumn Ἀραμjuxta omnia, vidi, των Ο. E mplaris exeiuli feci, prout etiam Coaex nother sequenti V. 23. habet. Vci una duas voces, rν ν, quae
in omnibiis eclim ac MSS. Uut u dani coelicibias ad calcem veri 22. annexae leguntinr, in nostra Dclitione addere nolui, illa a textrues raeae & Samaritano , ac ab Hex fari των - Essitione juxta MS. Ex-cimplar Araduci a Laud. A. Is . de lilocla p. stoli.) absunt, nec earinnipariun vestigia in Codice nostro apparent, licet spassiana rastim ea dena capere queat. Sin iliter uoi labrarii is quaedana rasura sustulit , ac n hilla in horum locum sultatuit, eadem ex aliis Coelicibus actatai, minoribus tamen lite 's expressa , qu od non conister, ea ipsi in men, branis nostris extitisse. Me Exodi
tionC nunora cliaractere est excu- sum, quia nulla prorita pristinariam literarum vestigiae in MS. Arex. apparent, licet de ratiua vacuuia1 telienar spatium , miod tarnen Librarius miodantinocio implere VO-hait, dum proxini e praecedenti, ve
rius , in eost Minlη insereret v cem νυῶM juxta versium I. hujus . Capitis, raso spatio eandem superscripsit, sicq te - exclusiit qiuulidcirco addidi, sed minoribus la- oteris, quia pro iis deletrum est. Contra ubi Scritat, collatione so te cuna aliis Codicibus nilnus a curatis facta, quaedam stiperstua in margine apposuit, linc proinis quia dena omittere nolui, usquae inter Sphallanata ex Exodi as : Ia. & 3 et II. ac Drau. 33 : retuli, exceptis sEd eadem, perinde ut alia in ipsa
lineariun Alea andrinarum serie inteX-
in additamenta, s se quibiis postea
in nos tae Edicionis textu expressi,
L 6. Caeterii in cum siqua mundi veto a nostra fuerit pciscorum
Libratioriun 1cribendi ratio, cum- Se in meinbranis Aexandranis, mi aP. I. f. o. animadveni, vocales sipntiaonguiue saepe, & consonantes etiam quamloqtae sint inter se coninuitatae, ac harum aliquae geminatae adi ue a Mitae partim, pa Un excluiae 3 quoia que a litera C licis nostri in talibus dilcedere nulli intemuiri , lino ob comanu ne ira ac tacuiorem rectioren Hue Editionis nostrae usum prorsus necessariuin existimaveritu, iam lar Vibus dicam , atque ipa , quoad
ficii potest loca, in Dibus cilcelsi,
76쪽
recensebo. Vocales ac cliphthongos eiusdem stre aut similis soni,
o ω promistiae a Scriba tisi patra Permutare nulla mihi religio filii, ubi id postularet necessitas, nec autera vocali cliphthongove substitiata, alia inde exsurgeret Vox, Vel alius ejusdon Verbi InodtIs , teri, Pus, numero, singularis vel pluralis &c ; tune enim scriptiarum Alexandrinam se pissime in naargine
apposita, prout plurimis in iocis
viciere est. Neque tamen ut str m observavi 3 v. g. in frequent Iame recutaentibus pronominibus primae & secundae personae 'ρεῖς, 3 - , &c. ac υμεν &c. quae in nostro, ut in aliis MSS. O, cibus sepius inter se confundunnir , sed Quinnam horum sit accipiendum , ex Hiarao textru , ubi suffixoriamprime & secutulae personae major est differentia , tacite pel cipirur. Hinc loco wων in Alex. Coaice , υμων iuxta Hebr. aliosque reos Codd. substitui Grees. c. 43. V. I g. spostatiori loco 3 Exod. c. g. v. 23.
V. I. a. c. I. V. I9. c. II. V. 22. 3I. C. 12. V. I. 9. c. I 3. v. I 3. . sua c. 3. . Io. c. q. v. 23. bis. c. Io. V. I9. his. c. I S. V. 3. c. 22. v. 3. 4. bis.
πιν, - , G G. c. 34. v. I6. c. 37. V. I. Exod. c. I 3. V. γ. Num. c. H. V. I g. c. I a. v. a. c. 3I. V. o. c. 32 U. I 6. Devi. c. I. V. 2. 3. aliqlloties.c. 3I. V. II. Posia c. s. v. I 3. pinsteriori locoὶ 24. c. 22. V. II. 23. 27. c. 24. V. I9. D. c. c. 2I. V. 22.
Iitera Alex. Codicis haud in rnar i- ne expressia 3 Raraus autem labrarius permutavit u , nempe in voce ἡ- ης , pro qua scrip
trum Exod. c. 2 S. v. IO. ter, nec non
VerS. II. & 23. & c. 38. iuxta LXX. ab initio ter : cumque is interitum N pro v exaraverit, hinc Miore t eo --ς legitur 'sua c. 2I. V. 3. indeque vers. 6. omissa per incuriam ultima litera o , πείσει id quod
inter *halmata retuli. Verunt OLSctis in locis exclusi laci, quia
habet. Sed cum etiam climonta si, tis vocales α & ε in quibuSdam verbis confiniecit Librarius, in iis quoque ab illo discedens, uti a- rana eamque rectiorem scribenssi orationein in hac Editione sunt sta
-, uti semper fere in Coctice nostro scriptiam. Similiter . in re mutavi in verbo siqtudein
fuit Libratius noster saepius in umbo ιρε - & compositis; linde Q
unde & in reIi quis locis ita textum nostrum. effonnavi. Eanden
77쪽
vero cautelam in his perinde ut antedictis vocalibus adhibui, ut si
eariana cliversitas cliversum pareret verbum vel sensum, Alex. lecti ncin exterior paginae ora , en Cn- elatam ipse contextus exhiberet. iod denique attinet consulionem vocalium ac cliptithon Oriun , quae rarissime occurrit , verbi gratia M& οι, & aliaritim simili hin , de ea Lectorem in margine submonere placuit. Vide Drau. 8. U. I 2. &RAG. 4. V. II. Sed satis de vocalibus ac isphthongis inter se perenutatis. Caeterum avgn enta earum dena vix impiam in Onani octauacto obicrvavi, prict quam Levit. c. I V. 7. ubi in Alex. script 1 πκιγνιεῖ & v. I 6. S. I. Literariim consonantium perinlitationes Piod attinet, ν aliquando convcrsum in proxime sequentena consonam: uilite pro ἐν μέσω Genra. c. 3. V. 3. & 8.
. aliisque in locis frequentissime; ali
modo nos semper excitis secimus i ut & εν ' pro iγγ- ei, prout
2 . 23. &c. in Alem scriptum. Contra vero in verbis compositis, ubi nos γ loco 3 ponere solemus', MS. nativum ν servat: Linde G
pro quibus in nostra Editione legi
nec in niamine cliversana Alex. C dicis literani apposuimus, nisi ubi cliversus cx promiscuo usiu oriretiusensus, veluti Deut. c. 32. V. II.
Contra vero ubi τ & per utavit Librarius , quod major sit harum
consonarum ci IsteIentia, eam in margine annotandam censui, praeter Σαςετ pro 'aci; , Pudic. c. 9. v. 3 3 ., quoa quoniam alio instiper Iaborat visio , inter errata retuli. Similiter commutationes Merariunn χ & γ aut in margine aut inter errata notavi, exceptis vestis, in quibus saepius haec anon alia Occiu tit, nenipe in δρ--- vel δρακώ
c. 28. V. 48. Sed haec postrema potius adclitionibus literarum sunt a censenda ; quariun cum itulern exempla quamplurima in Cod. Alex. Occurrant, quousque eum in hac Eclitione sectuus sim, brevibus
pius in MS. adestum verbis, licet consona sequariu , ubicunque habetur, retinui, cum id Lectorem riubare nequeat 3 secus autem in nominibus Accusativi casus des,nentis in re , veluti σκνίφαν Exod. c.
g. V. 13. c. IO. V. 4. νύκ . c. II.
78쪽
ubi Mινἰῖα, ἀκρίδα, νύία, αἶγα ab cime annotatione diversae in MS. lectionis repositi ; attamen rare.
setui aderat, γυναῖκαν in margine ,& γυναῖκα in textii ianinoribus literis exclus feci. Atque idem vir in Graecis κριτικώτα 'ος niihi hoc opus
ter λάμιαύων 'd. c. p. v. 6.) natavoμ retento , ego ealutem scriptiiram in textat, vel saltem in margine ex tanti curarem. Vercina intoniam illud verbuna freqtientistinae occurrit , noliti su postitiose harranin inini artim observatione vel Lectori sacri textus adeo saepe osten-
ticulum ponere , Vel interior nafolioriim orant crebrius citra ncccssitatem deni are sed satius duxi, hoc loco Lectorent de re ista
in Oncrc. Pono cum in quibusdam vectis cons ona, Qua ni senaci ponere solennus, in Aux. gen inara Occhirrat, indeque strapriini δι
ris est ex cuina ; tibi autem laae cduplicatio facta eli in voce, de ora
Lotv. L. dubitariir, iitro scribi debeat modo , vel ubi consisna geminata invcrbis furimuri tenipus verteret in
taret , ibi litera Alex. Cod. in margine extat, uti Genci. C. 4. V. IA.&C. 24. V. 3 o. I. & c. 38. V. II. E d. c. S. V. 2. & c. g. V. 28. Num. c. 2. V. II. D t. c. 28. V. 48. videre est; praeter Num. c. s. v. I 8. tibi παζε
-λῆσιν naajori claaractere in ipso textii expressum cst , ouia in fine ejusdeiri versus MS. ita liat et, licet in priori commate scriptii ni sit πα- ρεμ '.ουσιν & excepta Voce προ- ρος, mora, pro qlia Codcx Atim se in per fere , praeteritin in Laevitico& Nutneris , habet χε, ζοος , quod
torrentem denotar, ac sinii liter χε -
locuna diphthongi substituta) ipsis
textus nostri liteiri cxciis una cit χ - μαρος &-i idqlic factiina, ne Lector saepius in una eadcnaquc pa- 'ina trurbaretur, ac ipsi his Alex. dicis auctoritate, in quo aliquando sinapi ex e legitur, veluti Mnn c. 29. U. b. mlOnaodo & in secim hiijus Capitis versit iis iremana ire ruiaudie excepto vosti as.) scripui iri fuit χειμαρον, sed postea alteriina ρ sit peradditiam. Atqite huc etiam rescr-rena istud αγγιου loco isis Laevit. c. I 2. v. 4. nisi dubitina emet, an non Librata his notioncm ἀγγειου vasis ibi exprin cre voluerit , titule in i lucrnienda potius recensendum duxi, perinde iit 'im pro ἀγγεῖα Num. c. q. V. 9. Carterian cui a ex ad vel sopro steminata constinante sinapi exin MS. si ibinde occurrat, veluti Exod. c. I. V. IO. ενιεν pro ερροιεν '
79쪽
sensus sacri textrus, qui patriam non donucilium indicat, recte exprimeretur, vel saltem ab ambiguitate liberarerur. Similiter exclusiuri comsbnain e resti truentes, να pro ἡρυΘοδανωμῆνα lupis expriIni
curavimus Exod. c. 23. v. b. c. 26. V. I 4. c. 33. V. 7. 23. &c. item OD
33. lin. II. nostrae Editionis , &
Ex his illitur satis patere puto, quatenus ao anomala vel prisca Alex. uticis Scriptiua ob Analogiam Grammaticani vel clivosum s quiori aetate reccptaini sonsenes morem viscesserina .r qutan re si o re tanquam nimia li Nate usas a quibusdam censem , aut aliis comtra strictius quam opus erat , literam men branaritin Alem expressLse, ac non nuulo maritinem Libri nostri ni in is continaculasse , sed &Lectora tanus citra necessitatem reinoratu truccisse videar, recti conssilium , tibi Mevi tempore a
plura,Is liarum rerum peritis clariun fuerit , in sequentiora operis nostri Tomis seqvi liatui deue tabo.f. g. Si iraque recensitas ante mendas & dictos scribendi inodos sive anomalos sive obsoletos excrupias, textus Alexandrinin in nostra Editione quoad literam charactere maiori est expressus : quae autem minoribus typis excusa leguntiu pro crnendationibus vel suppi mentis laudati Codicis sunt ha m. da : pro emendarionibus quilaena, ubi niargo vitiosam sive minus rediani ciusdem lectionem exhil-bet , pro supplementis autem, ubi nillil ipsis e regione appositum cerinnitiis. Emendationes quod atriisnet, plerianaque quidem ex simili. tudine vel propinqvitate sive lit rariina sive significationis facile colligitur, quanam voce Coclex noster corrigatur. LAIi autemniti limn diversa itini verba , ibi. uidem si unica sol una vox exiguo citaractere sit excusa, utique patet,qiiod diversa in nim ine lectio AElexandrina, licet prorsus diisimilis videatur, illi tamen resipondeat. Noque ulla est sicultas , ubi duovema textus minoribus lupis sunt expressia, & alia duo majora ex actis vcrso stant, spatio aliquo inter in disjuncta ; siquidem ipse eorundem sitias os landit, quorsum a terutriin
*ectet. Sic v. E. Laevit. c. Φ. V. s. verbum respondet composito D - σει , praepositio alitem resemitu ad eis, Sin vero duae vel plures voces minores in eadcm linea exintent, & utra solum nrajor in maris
sine i atqtie tactor scire cupiat.
80쪽
quaenam ex m.inoribus stet loco tanten signiis ibi hacul opus esse prunia totas ; ibi ante Omnia secerirere tavi, quod idem filum Live conre debet additamenta cum A vel AE tias Verboriam ostendat, Vocem einserta, sive tale innum tirimessi, regione proximae lineae positana ad te praefixum habeant, sive ad istud praecedentem pertinere , quodque paulo ante praecedcns periineant) semper huciisque contigerit, ut in ne illa pris cinendatione niar na- sequenti linea nil exiguo characlis verbi accipiat, sed aliud qui se rere insenum fuerit nudum, silvcpiam, quod nude texriti est inter- absque Orimiani adclitamentitum V. g. PUua c. II. V. I 4. re in nota , ad quois marginale vemum Coclice Aux loco scri in per en rena referri queat , praetc tum puta , non autem pro ' Quam 'dic. e s. v. II. ubi quidem ait si, utpote quae sun tuo postre- άτω Βαρ- minoribus typis excuiuimma verba augnaenti Origeniani, in est, attamen per errorem appositan hupolemniscus proxime praecedens vocein πη-- non huc, feci ad ali
ostenclit. Deinde constructio sive tam sibi siniissiman διηγήσεως, ouae sententia textiis est consuleranda , praecedenti vcrsu a fine legiriir, specunde facile percipicnu , quaenam tare, hoc loco monendum fuit. Ne- sit appositi e regione verbi emen- que aliis in locis Lectora m quae datio. Hinc constat v. g. Laevitici hactenus dixi , bene observativo
C. Iz. V. S. non loco, scd aqua haerebit, nisi sorte Loit. c. 23. pto εξ in Alex. legi. Caeteriam si v. 28. ubi m/τω & in eadem soluancto plures in eadem linea oc- textus linea , & unica vox αύτα incurrerunt en eiulationes , adeo ut mar ine legitur, adeo ut dubiumlaaud Onania naeiadosa verba in em videri queat, ad quodnam illorum dena maminis tramite locum ha- eeriincat; attanaen isthic miocliaebuerint, 1cd unum vel alierunI e sensus ac constructio Verbortina ei-
regione proxime seqvcntis vcl dein suggeret, istud Dativo
tentae aliquando lineae , ut 'dis. αὐτῶ enaeiulatum, alterum αμῆ v C. I. V. IO.ὶ ponere necesse fuerit, ro assilitum cile.
tunc ' vel 1 vel alio signo nionstravi orsium alterum pertineat, prout S. 9. supplementa minoribus nmores. c. 3 . v. 32. c. l. V. 43. c. pis textui inserta, aut Z praefixum
46. v. I . aliisque in locis Videre habent, aut A, aut utroque ca- est : ex Quibus muna naenaorO , rem signo. Priora sunt quae olim quod Lector isthic forie anabi uus Origora LXX, Interpretum versio- haerere ciueat, nempe Od. c. 29. ni, ubi haec manca erat, vel saliena v. 29. ubi in Alex. Ἀαρων Ioco usi liripersccta ei vidcbatur, ex Theod ritu, & εμι τῆ αγίου pro ες ν 'Aαρων tionis vel alisis Versione cuni aster, vel ες ν τῆ 'Aαρων imitur. Verrum scis adclidit, quo illam perfectio, ubi una solum est onendatio loci, rem ac Hiarao textui exacte conia licet pluribus is verbis constet, ita sonana redderet, ut ipsemet in Coni-μt Alex. lectionem margo unius li- nacm. in Marilaaeunt Tom. I. Ope-