장음표시 사용
81쪽
asseristis apposuimus, ut appareat, ea LXX. non haberi , Im ex reruφιιs Etition Uus Juxta Hebraeum a nobis
apposita O. Plura ejus verba, ill& H omni atque Epip 'anis liac de
Te mcta citavi ac explicavi in Disistitatione de Villis LXX. Intremis in Versioni ante Origenis .e-m ill tis, ae remetatis ab ipso in Hexaptari Editione adiutatis, atmie pluribus dentagno illo Adamantia opere ibidem egi. Hic dilo sollina ni onere placet : primum, me subitule Origeniana ista adclitamenta situli o misisse , libi nenape minus necesseria vel sili perflua, aut pe era in Interprerationi vin o. inserta videntur. Sic I M. C. 9. v. 68. ante τήναξινην posuit συν : & sequenti Trs. 49. -: τὸ οπιρωμα. Idem
etiam tactum c. I . V. 6. c. II. V. 3.
c. I 8. v. a. p. 9. &c. A te istitito O , orium ab Aquila laic intiniariis esse videtiir : titpote quem Flcbrmani particulam nN ita semper re 1-clidisse colligo ex Genra. c. I. V. I. ubi liti itis Ucusio habet: εν κεφαλ ω
α, ωπον. Vide Annotationes meas ad .c. I. Epistolae ad Clarissi D. Hiam sumxas pag. 63. & 63. Apiui nulluin vero alium Interpretem idem reperio , neque in ullo Penateracti vel Poluae loco nimiam istam APilae α ρ σειαν, ab Hi ronymo nIerito reprehen iam ' , --g-m securiim csse deprchendo qtia propter cam, cuna Lectorem imi stra trurbet, missana feci, neque
rui. Porro Laevit. c. 26. V. I 6. Pse
se. σπουδήν τήν απορ αν ' quod nullum
nio io significat 'εύδειν, unde an o
δ ῆ ex Theodotione vel alio Interprete hic inserere Adamantio placitu ; sed& me,τ ειν, ac praesertim in Aliphal τα τῖε ι saepius a LXX. veri uim cst. Deinde nenori nκ την τε ' ωρον Ii terpretem re siti sule puto : Quod licet minus recte ab ipso facti improbari posset, quam is non videam, unde possit ,) non tamen hypo lena
maνonymus Epist. ad Pammactium de optimo genere interpretandi, non aiam Procul a fine : AsMila autem P et us π ranten los. t Interres , siai non solam verba . sea is
nologias verbora m transforro conaru est , iure progicitur a nobis - --- Non solum Hebrai Ira
82쪽
poleninisco indicandum erat, ήν τε ab Hebraeo textu prorsus
costatuatur, eth alius Num. c. 33. v. 23. 2 . ex qlIO clarius paret, Ora- graim Interpretationi των .. ubi haec
ei haud arridebat, alia in cujuspiam Versilonem sit raddicisse. Nam eum ibi LXX. Bet tanquain unum nomen Proprium bis reddiderint 'Aισαφ , Adamantius utroque loco vocem ἔρος, in tanquam APpellativo rc rulentena, Ciura Ainseruit. In his igitiir & simili trita, Quae rarius quidem in Octateucto ,sὀd inpius in Pro retis occurrimi , ubi plures fiunt, a. hallucinata nes in naud consilitrum duco, ONI
uis exemplo ipsi uri textuin inte polare 3 sed errores LXX. Interia pretrum in Annotationibus potius perstringendos, , ac ibiden meli res aliorum Versiones afferendas puto. Alteriam quod monean , cst de nota finali additamentorum Ora
ratis, quae est talis: in MSS. LLoris Gracis , quos vidi s scd lautii mossi in Syriacis Masii & Arabici, BodlGanis, i me iisdem in liac Editione illam haud apposuisse , Pioniam ipta charactetis civersitas ut nil dicam de continuatis tape in margine asteriscis, ubi Typographo ad manus fueriint j terminum verboriun additoruin planissinae ostendit; adeo in nullo signo discriminante opus fuerit, pauciS viI-busdam casibus exceptis. Ni inuriun ubi ipse Gulex Alax. liabet
ullam alaeuanive mctionem ab Oria gene inscrtana, imaioribus una cum reliquo textu literis exprimemlatra,
videre est , alia plura I a ut taceain. Idein etiam faciendum p tavi, licet ultimunti ONNmana imae olationis verbum tenuiori ch ractere esset excudendi irri, quod id in Alex. minus recte cilici 1ctaptum, ac proinde in margine apponta
vero in Alex. prin a ibi uni Origeni ni supplenienti verba legerentur, postrema alitem ex aliis Libris anae minoribus literis sitiat addita . tunc quidem notam finalem adiucere hattis necess)rium exis simavi, veluti' c. I9. v. 38. Porro alius
est catus , qui notant finalem pol hasterisclina omnino ri Mitrebat, si scilicet interiis ab Adamantio verbis contantio alia nainori charactere subjungelusa cssent , quae in Alex. aut prorsus desunt, aut non recte se liabent : ut cnina emcndano vel si inplenaeiariim meum ab Orsmi ossiscerni possct, huic notam sanalem apposui. Vide exempli gratia Exod.
V. 2. c. I . V. 4. c. I9. V. I. S. c. 22.
V. 3o. Id deni lue adiicienduna cst. quod additio supplenientor una orta se ooraran me quandoque coegerit, textum Alex. qui alioqui emcnd tione liaud indigebat, parui apernilitare 3 sic V. g. Num. c. I S. V. 23.
pro Alexandrano καΘα ad maminem expressis , textus noster nunoribus literis habet: κατα κ παντα - Si militer 'sua c. g. v. I . A οἰ ανδρες πόλεως fecere , ut eξελΘον in textii
ponerent, icctione Alex. ἐξῆλΘεν e regione apposita ; & sic in aliis.
83쪽
PRO LEGOMEN A. Cap. E. Atqui quae de nota finali supple
nientorum cum X dixi, ac de nam talis ob ea vocibiis ciuibusdam Ara .
Cossicis, haec ad ista quoque pe tinent ad litamcnta, quae A praefixum habent, id est talia, de quubus non quulem Hexaptaris Edici
a is auctoritate, aut Scriptoris ci Nnuplana testimonio constat, ea ab
tamen ex variis id ipsum colligitiari liciis : nempe si absque illis textrum citent Piso Fudasis aut Pacies cui usque ad mediuna seculi post Clarathum narima tertii scripseriint , cum ipsis autem eundem allegent Adranantιus aliique Patres laoc recentiores , Vci si plurimi Coctices isto careant acidita Incnto, paucassimi vero id habeant, at hic si sc-re soli, qui reliquas etiana interpolationes Origenianas, sive cruri live abscilic athcriscis exhibent. Quippe negliocntiores in signis istis, a
s oncnclis fuisse Librarios , non so- uni ex MSS. quibusdam Iabris ,
uibus modo utimur, clari: patet, uni in iis sive omnia , sive plina, quae ab Omene adclita esse alioriana Labrotiina aut Pati una auctoritate
questus est , ita ad Suniani & Betellam scribens : Him apud vos Oapud FG osseu error exoritur, Pιod Scristarum negligratia virgulis ast risiu sistracitis, diu nctio universa comfwnditur. Ubi uaqtie dicta incl icia mihi suggesIdrrunt, haec vel illa ab Ore in cum A ad lita fuisse, ibi sisenum A apposivi , ex quo addunquatruor iunctis astetist una facete poterit, si quis forte cum in MS.Codice vel Scrim re aliquo invenerit. Caetcriam absque ullo signo textui Alexandrino minoribus literis inserui ista vesta ac commata, quae
vcI in solo Alex. Codice sunt omisse, vel si in aliis quoque, O. E cmplaribus non legantiII, in plurit illi tamen extant, ac non modo
in Hexaptari Eclitione absque asteritas, s)d & in Patribus Adamantis antiquioribus quandoque reperiuΠ-tlir, ac proinde post esus aevum si-Ve incuria Scribarimi excidille, sive temeritate Librariorimi exclusa esse videntur. 6. IO. Verrum non modo suppi menta omniis cum A Emtioni nostrae inserenda curavi, scd & obmloriani , & Hupolemniscorum re Vel z , ataque Lemniscorum
rationena habui ; de quibus signista orii inque differentia in antedicta Dissertatione prolixi iis egi. Hic sifficiat ipsius Origenis vciba, quae
pratu citauina ex commentariis in Matthaeum paragraphum in messi te praecedunt , recitare : Tην-zi
84쪽
luidem obeso notavimus, qua in Pisiarao non erant , haud ausi ea penitus relise. Sicut igitur ista, quae Ad mantius in LXA. Interpretum E emplaribus, sed non in Hebreo C dice reperit, in Hexaplari ejus Edurione obelo fuere transfixa, aliave eiusdem generis hypolemnisco aut lenatusco notata , ita & in hac nostra, qtiam ad illius o In an , quo ad fieri potest, efformavimus, ea dena si na vemis atque conunat,bus, quae neque hocile in Hiarao textu extant, apposita sunt, prout
in MSS. editave libris, de quibus postea , ista inveni. Iil solum de
nypolemnisco , qui in aliquibus Codicibus unum punctiun habet, in aliis duo , Lectorem , ne ista
varietate turbetur , monitum Velim, quod ex an uissimis Graecis menabranis Coueninis & Vsianis duo excudi curaverim, licet in iisdem locis Syriacum Masii Exemplar ac Arabici B. Linvidi Archi- Episcopi a
que Martyris Libri ununa tantummodo haoeant ; ubi vero illae me destinierunt, ex his unum expresstriin. Excipiendus unicus, quem sciam , hypolemniscus uno cum
puncto Linit. C. S. V. 8. ante o
s posteriori loco ) pro quo nudum
men hac occasione inclicare volui. Cum autem voces dictis signis notatae semper fere in MS. Alex. t ganthir, ac proinde n ajori ctaractere fuerint excudendae , hinc, ut quivis stire queat , quouSque verba , quae ab Hiarao textru absimi, sese extendant, necesse suit, signum filiale exemplo Origenis addere, non quidem : aut E , Qualia in MSS. libris etiam post asteriscos sequi . iam ante dixi; sed tale , 'uoniam id magis commodum existimavi. Verum etiam ista obelo nudo vel punctato in Hexaptati Editione n lata, quibus Alex. pariter ac HGrais Coi,ex caret , huic nostrae mino. tibus literis inserenda , ac signa finali idcirco terminanda putavi .
Veluti Laevit. C. 4. V. 2I. praesertim cum aliquando concinyat, ut Atinatus insuper proxime sequentibus
vcrbis, quae in Hesrao extam, careat, minori itidem cliaractere ex pressis, ut Exod. c. o. V. ΤΣ. Caet rum illas versionis N. .. in Alex.menibranis interpolationes , Quae ab Hexaptari peritule ac fi braeo C dice abiunt, vel a priscis Patribus, iis praesertim, qui accuratioribus usi si int exemplambus , in citati ne istius texisis o reuntur , aut aperte excludunttir, vel ex aliis imdiciis colliguntur post Omenis aet tena demum in aliquos Coclices ,
indeque nostru ni irrepsisse s ista . II quam, assunaenia uncis s) circumscripsi ; sive a primaevo Mrthain ipso textu fuerin exarara , sive a recentiore Librario in maroine membranaruna nostrarum sint scripta, de quibus jam alite dictum. II. Iam de ratione ac nis ora huius LXX. Interpretiim Editionix nihil dicendum restat, nisi ut benevoluna Lectorem faciam cerei rem , me in singulis Alex. Coclicis literis, quas vetustas saepius propemodum exedit , accunite expri-niendia , spiritibus & accentibus .
85쪽
iis, periodis, Versibus , Capicibus Librorum rite distinguendis cicbitat a adhibui sic curam . Ac in clistinctione Capitum qui lena ac Vcsestiunt Hebraeum textuna , proiit in Bibliis Polvglottis Malloni cst expressita, sequi placuit; adeo Lit imi
clo. Accidit tantcn sul inde , ut conuriictio vectoriani ac sensusTων ό. alia in v fiuii in distinctioncni omnino exegerit. Vidc Genes. c. 22.
V. 6. I 6. c. 23. V. 6. c. ΣΑ. V. I9. τυd. c. I 2. V. 62. c. 3O. V. a. c. s. V. 3I. Levit. c. 26. V. 33. Aum. c I. V. 3. c. I S. v. I S. c. I 6. V. 38. Dciis.c. 4. v. 29. c. II. V. I 6. c. 23. v. 3. Sofua c. E. V. 8. c. s. V. I 2. Ac nacilior quidem aluluando cli itistinctio juxta LXX. qua in juxta Hobratim. Sic, alia loca ut taceam , V. g. Deut. c. . Versius 29. finena faciunt verba is τῆ Θλ ψει σου, quae in
Huraeo versum 3 o. incipiunt; sed minus recte , ut ex sequenta pariti
cur non potius sectiones nainores Alex. C clicis in laoe L X X. Intem Pret uni Toino secutiis sina, causa in promptu est, & iani cap. I. sub initium & finem f. 6. Icta : ninu-Iuna quod novae l. ctiones lia 1 r ro in messio periodi vel comm tis initium capiant, imo hi nun idemque verbia in identidem in duom necantes, a polire in is vocis c
juscia in sue ilabis incipiant. Capita
vero Ubioriura quod attinet, si ea ubique in Codice Alex. iuxta P Uscani distinctionem nunierata sui Lsent, Lit alicubi in De inonomio &F a factuna, Cap. I. p. dixi , cosclena num cros si non in frontispicio linita Schultisque Capitis , lautori ad Imarginena priorum e u dena verboruna apposuissent. Alicum per Onanem Octamularan id i cci e nauci licuerit, stilus putavi, dicto loco Lectorent istius Ici participem faccre, & in textii huius Tonat vulgatani opitum distinctionem suxta Huraemn Codicem sc-Qui. Si int & alii patici numeri, ob Himilcna rationem in Editione n stra non expresti; quotama Inentio clim isthic inihi exciderit, hic G εν
interiora posterioris colunanae appositus est, & qtiidem prinia, nisi
est. Sequentibus praeceptis nihil a Lclivit Uluam iis; de praecedentibus vero tale in haud pro certo assarmare possuna, quoniam in priora columna sunt scripta , cit jus interior
86쪽
tam habet ; quam avellere mihi cliverticulo in viam est redeundiim, haud inteorum existimavi, praeseo & ad finem lituus Capitis prope-tina cum nulla id exigat necessitas. randum. Quippe ex tribus istis numeris paret, Librarium, qui eosdem exa- S. I a. Ad ultimum scilicet, quaxavit, praeceptum de cinodiendo ob- re non Hymnum saltem Mosiis & fi-barbo tertium ptitasse ; sequens de Itonini Israel poli transitum maris honorandis parentirias fecisse quartum; Hibra , Exod. c. I . aliamqtie Oderiguintum vero de bomicidio Hiendo, magnam Mosis, Desu. c. 32. ut &t sic consequenter , unde necesse Canticum nebbora & Baraci, Fudie. est, inprimim S secundum man- C. s. quae mercicis Sectionibus in danina in unuIn compegerit. Qiiod MS. Alex. distincta videnriir , e licet havit recte ab eo factum sit, dein modo exprimerula curaverim, sena olim tamen a ciuibus iam fac- brevibus dicam. Enimvero duoriam esse , Origenu aiserto constat priores Hymni una cum aliis ossis testanonio , quod ideo allegare in C lice noli ro post Pitanaos Da- placet, ne forte quispiam ejus rei vidis iterram, & quidein paulo ac-
IgnaruS ar umennin contra curatius, cxarata at pie distincti le-aicis Alo. antiquitatem inde capiat. guntiu : unde illo potius Tomo, Ita vero is Honsi. g. in Exodum : ciuem tollina Libri inflat Metrorum Primum mo mandatum G : Non reunt scripti conficiuiu , illos eadenti ratiot Dia alia praeter me. Et post boe se- tione exciviendos, & ubi varictas Ditis e Non ocies tibi idolum, nec alioua occlutat , de ea Lcchoren aliam sinulitudinem &c. usqtie ad, qui ibi sem moneruium censui. servant praecepta mea. Haec . omnia si- amena & Baraci Canticum qii mal non ili putant esse unum manda- niana magna parte in Alex. adcoto. Bene autem adest : God si nitrifice in cola & sectiones est di-
ita putetur, non complabitur decem va- vistin , ut genuinus sensus saepe merus modatorum. Et ubι Iam eris pervertariu , lino nullus 1 inde
Decalogi veritas e Sed si eo modo diri- evadat, istud ita distinctum textili matur, quo σ nos in Dperiori pronum nostrae Edicionis inserere nolui, sedriatione Minxim- , integer decem man- id iisdem, ciuibus in Codice nostro soram namenta apparebit. En ergo scriptum cit, sectionibus hoc p primiam mandatum: Non erunt tot mi lius loco acciuate exprimendum alii prater me. Mcundum vero : Non pinavi; uncialibus solum literis in facies tibi idolinn, neque ullam sinullam nostras vulgatas versis, & voces, dinem &c. Atqui hinc Adamantis in bus diphthongisve a & αι , ι & ει Matthaei C ut II. commentanti, identidena permiutatis, ac julto imΤom. I. Operum Grieco-Latin ter singula verba interstitio facto, Tum pag. 244. praeceptum de lim item spiritibus & accentibus pro norandis pareiuinus, 4uod in Alex. Inore nostro appositis . sed nostra numero pei peram est insignituna, commarum, colorunm , perimi ἐντολή πέμ- τῆς δεκαλόγου dicitiar. riura distinctione omissa, ac punc-Scci liac de re plura alias : Nni e tis solum Alexandrinis in superiori
87쪽
vectoriani ora appositis. Ex quo sinita illi, quos inale habet, qMMnon Alex. Codex , exacte sesvata eadem coloriun, linearum, secti num distinctione , typis odariar , clare perspicient, quan IncomITI da talis Echtio fuciua fuisset, licet insit quidem naulto facilior I quippe minoribus il his textus clivisionibus plus s epe temporis, praesertim in Propiatu, in per is, quam quia dein facile quispiam comaverit. En itaque Pintum Caput liori ' cum , prout in membranis Alexai
ομένων ' αναμεσεν εὐφραι - νομένων ἐκεῖ δώσουσιν δικα -ο ναις - δικαιοσυνας ἐνίκυσαν ἐν τω ἰηλ τότε κατέδε εἰς τας Πολεις αυτου ο λαος - ' ἐξεγερε
ας ἐμαὶμ ἐτιμωρησατο αὐτὰς ν κοιλάδι ἀδελφῖ σου βενιαμε,
την κοιλάδα ' ἴνα σοι κατοικης
88쪽
Καὶ δά, ιναλ παροικεῖ πλοίοις Ἀσηρ παρώκησεν παρ' αἰγιαλον Θαλαμῶν επὶ τὰς διακοπῶσ
89쪽
Recenso variar mi Milionum LXX. Interpre
π XX. Interpretum Eclitionem auspicias Viti longe maximi, I Francisci ximenia , atqtie Archi- Episcopi Tolerant, prinii suscepere ac per secere Complutenm, venistissimis ad id opus usi excinplaribtis , ut ipsi in Prologo ad Lectorem testantiar his verbis : Mod ad Graecam Scripturam
attinet, allud te non latere volumin, non vulgaria seu temere oblata exemplaria
Disse huic nostra impressioni arciat a , sed vetast senia simul oe emendatissma,
qua sanctissimus Dominiu noster Leo X. Pontifex maximus eo is nostris aspirams . ex ipsa Apostolica Bibliotiaea ad nos mst; tanta integritatis, ut nisi eis
plena fides adhibeatur , nulli reliqui esse
videantur, quibus merito sit adhibenda. in etiam alunxinins alia non pauca ; quorum partem ex Begarionis e
Rigarissimo Codice falsia diligentia tran seriptum Illustris Venetorum Mnatus ad nos misit, panem ipsi magnis labor uso expensis undisve conquisvimus; - c pia emendatorum Codicum abunde superi esset. Atque utinana aliquanto uberiorem omniunt Codicum descriptionena nobis dedisscnt, ac turum singuli universa comprehenderant Biblia, an divosi diversas Scripturae paries, & quasinam exhibuerint, diiuncte indicassent , ut etiamnum inter plures Vulcana aIiarturique
Bibliothecariun Codices dignosci
posshnt, ac collatione chimi Edici ne cim Mensi facta videre liceret fian & quatenus unum Omnium V teris Testamenti Scriptiaranun C diccna exprcsserint, vel an in si dem, Vel filiena cliversis Libris di-veti, secuti sint exemplaria : prout a viversis sane Vitis elaborata est Icta Editio , praecipue a Demetrio Cretense , Ferdinando Pintiano , D pes mica , & Francisco Vergara. Atqui haec una cuni Latina cae lute umVersione in Bibliis Plantinianis Ant- verpia ab anno I 369. que II ZZ.i inpressis , vulgo Regiu dictis , α Conanaelinianis cum Fr. VMabsi Cothentario mictu erga anno IS99. editis, nec non Parisiensibus Poly- gloriis, quae anno I 6 s. cura Guia donis Michaelis te Ps in lucein prodieriint, eth recusa. Caetcriina ad clitus est ab Aine iensibin & Pariis
sensibis Vatiamin in Graecis Biblκs Lectionum Libellus Gallielma Camteri, qui in Praefatiuncula se illas ex duobus Libris excerpsisse testariu r
o ram, inquis, unus Octareuctum m nu fatis antiqua destriptum continebar .
a doctissimo Hro D. caemente Anglo
90쪽
duobis Vaticimis Bibliora dici Meollata, notisque inde eollectis ad margiam insignita r - qui quidem Uber ex Arustris s. Cardinalis Granisllani Bibli tisca depromtus fuit. Laudatum Vero Octate si Codicem ex Biblioth ca Thoma Mori acceperat cicinens iste Anglis, teste Benedicto Aria Montano sub finem alterius ad tactorem Praefationis , qua de totius operis apparatu inter alia differtiit I quamvis per errorem Pentateucti Graia exemplar appellet. Caeterrum ne cui suspicio oboriariar, istum Oct teuctι Codiccna forte in Angliam rediisse, ac eundem esse clun illo ,
versitatis Oxonis asservariar , de quo postea , profiteor me collatione suscepta, avo i lia exemplaria dive se deprehendisse. Nehurrum aureIn
tos memorat Cante-, fuisse istiura, ex quo Romana Editio est expressa, vel ex eo paret, Quod hic XLVI. prioribus Genesios Opitibus sit ini-
vi , ex illis aluem Variae tactiones dictoriini Capitrum sint exce tae. S. 2. Verum cum Cardinalis XL-niau paulo ante, vel post absolii- tum istud Biblioni in cim utensium opus infeliciter e medio sublatiis clicti ataliae id propter debita quaedam, alialie testanaento Cardinalis legata Riste persolvenda, nescio annon otiam alias ob rationes 3 iaritor sere annis privatim suinpressum lateret, alia interim Graecoriam utriusque foederis Bibli riuri Editio V metus anno I 6I8. Cpraelo Alia Mamauu in publicium Prodiit, Piae inde Aldina dici suevit; operam eidem navante Alia socero , Andrea Amano, qtii in Epiastola Dedicatoria ad Agidium ULterbiensem, Romianae Ecclesiae Catidinalem, ita scribit : Ego multu vetustissimis Exmplaribiu collatu, a uiata etiam quorundam era ditissimorum minum cura, BA a , s ut vulgo appeti
unum volaranen reponenda rara avi. Sed
neque hic exemplariuna illoriam, vetustissima quae vocat, aliquam Le tori tradidit notitiam, imo ne quia dena Bibliothecas, unde eadem a ceperit, nominavit; multo minas nos edocuit , qua ratione iisden
usus sit, in rectius de ista Editione judicium ferri possit. inantum
autem ra modo recitatis Andrea Mani verbis colligere est, is non idem ubique exemplar secutus estised ex variis unum ConstaVit : LI de nil mitiani quod Aldinum exemplar haud purum, neque is omni admiastione inPorum Triositionis liberio.
pronuntiaverit Andrein Masius in Annotationiblis ad textum Posia , Graece ab ipso editiin1. Isthaec vero Editio recusa est primum, quod sciam, in I a. uoraui typis ussoluphii cephalaei, curante soanne L
nicero ; qui tamen ordine Libi oriunmutato, Prophetas majores, quos vocamu , minoribus praeposuit, dc
Apocrvphos omnes simul in ultimum post Canonicos rejecit locum. iacteri Germanicana BiblioriInrVet,sionem in hoc siccutus, iit ipse in Praefatione profitctur , limque imsii per de sua Editione Lectoremnionet : Paraemias Salomonis inordis tas, at Aldina Editio habet, relisiamin, annotatis tamen c lapisum inverponit in