장음표시 사용
61쪽
Ea quaestio erit de condicione carniinis Apolloniani quae fuit saeculo decimo; dcirulo de rati no via escendi possit ad saecul oriun superioriam memoriam. do illo iit dici perspicuo, de lioe auidni coniectari probabilitor possit, officietur at illis quac praesto fiunt nun1ero Ino sica, pretio haud paenitenda ac tantumnon intacta.Codicis optimi Laurontiani diligentissima quani edimus
collatio non raro discriniina scripturae acinotata Osterulit, quoriIIII varia esse videtur origo. Quae inan a manu securi la
l 42, 324, 336. Ab his num sogregam a sint quao sino tuo sigio adnotantur proxime indicanda, ct nummio 1 isiscrimen manuum apparent, nescio. DRm Vir aruicissinius Secum uinoa, quae infra in descriptione cod. Laur. eliis Verbis legentur, omnia haec ad manum alterani reVocavit; sequar tamen rationem qua ipse in conserendo USIIS. itaque Aecunda manus don visortini, partim prima ab altero teste traditur A219, 893 B TT, nanivie ibi quac do manu secunda scripsi oschedis desumpsi, quae de 'ma. pr. , ipse addidi, 324, 328, 335, 339, 47l, 786, 824, 998, i 283, ubi do altera manu est qui tostolair, Γ 613, 995, l 193 A 320, 390, 497, 994.
secunda autem manus ascripta est ab altero utro teste A
Illud autem exploratum est, quae laue usque enotata sunt alius inodi esse Onania atque lineo viae proximB subieci, quae sino sigio illo, si duos locos B 246 A 336 oxeipias, nec dubie a manu socunda extant. In A notabiliora 862, tibi do manu non dubitan luni, 1106, 12Tu coli. II 1023;loviora 94, I 39, 276, 452, 874, SS4, 893, 906, 9 29, 930, 953, 955, l0l6, li 4l, l253, i 256, 1264. in B gravioras 45, 246, 391, 47l, 536 in primis notati duin, 556 Imanu dubia, 776, 873, l000, 10l6, 1030, I 067, vorsus post lil6 insertus; leviora 324, 328, 335, 339, in quibus de manu Vix recto traditum puto, 389, 39l, 392, 403, 445, 484, 535, 943, sl 2l, 1256, 1259, 12 30. in F ι raviora 225, 542, 562, 963, 987, is ut, is ii , illi, li66, i 283; loviora 79, 364,
62쪽
omnes Oxstant in codico Guel seri yiano a presina naanti: Onota-lao igitur sunt e liliro saec. X Gilol Aytani similliino. qitas adco credibilo est naulto plures suturas fuisse, si in libro ali ilio saec. XI aut XII, inulo proximo originem ducit Guel L, adnotatae non fuissent scripturae olus codi uin ta . miliae, quani Liaurentianus duxit . eius rei OxeInpluna cxtat in Liaur. a ilia. sec. is it 32, in ipso codico Guols. A403: aliis in locis talia a librariis novariim loetionurn cupidis recepta es so veri sinatio est, velut A 2l9, 987 Γ 124,
Codex Guolsori ytanus praeter Scripturas satis naena orabiles set innien uianifesto vetustas utitur orthographia ot di- orthosi longo a Liaurentiano diversa, quana saec. X in usu
suisse docet codox Vonotus Iliadis: liabet πανσυδίη, non πασσυδίη , ουδέ non otἰ δέ, iota subscriptuni onaittit, liquidas non germinat, ν paragogicunt nisi ad litatuni vitandum nusquam adimittit, o etona in extreΠiis versibus acuit et si- quae sunt Praetorea. Haec cuius modi suo rint in eo libro, cuius scripturae in I .auroni innum inlatae sunt, ex Dis quae supra posui nu8quaan apparet praeter PIaedam nullius mo- monti B 10l6 A T09. in codico ILaurentiano XVI haec qiIO-que cum Guel L conveniunt. Sod opportuno accidit ut is homo, qui illa in Laurentiano VIIII ex altero libro adnotaret, aliquot locis vorsus olim in Linur. scribomlo omissos suppleverit, aut Pe peraim scriptos repetierit, de qua re ad
menta non esse potita ex eo libro, iiDdo Linurentianus pri--im transcriptus, inde patet,' quod siquae repetuntur, di DDiusti od by Cooste
63쪽
qui quo est in Laur. XVI. gravitis vero lioe, quod et seripturao et diortlio Sis convenit eunt O uel sorbytano. Scriptaract
manum Primam et Aoeundam quae ost in codice Liam'. eius leni hontinis diverso teinporo operam navantis exi StimaVit, nihil idoo huic roi de qua agi nitis decedit; sed minus oritrii irandii III quod aliquotiens Inanus secunda ea ratione usa est cui in prinia scriptione adfiioverat, velut Γ 939 A 869,
praetorea dissemini intor manlini secundain Laur. et Guel Lvolut 21 866, 909, 1460 nullius fiunt ni Omonti. Postremo quae in ninrgini biis codicis Laurentiani leguntur scholia, ab eri leΠi manu secunda eXRrnia Sunt, PO-iloni igitur teniporo ex eodeni libro descripta: in quibus cum plurinai Versus, leInninta, Scripturae Proserantur, COII veniunt haec quovio Ogrogio' cuni Guel Aytano, ut eis scholiis non collicem Liaurentianum quod satis patet ex lo
64쪽
protraxi, cxtitisse videtur in eius arcilotypo, utpote quam scholii verba intorpretentur p. 391, 34, usi post ἐστιν podiastole ponenda, et 35. supctrioris versus scriptura suit ἀάατον καὶ ἀρείρει, Minotatis fortassis ἀάατος καὶ ἀρείων ot
plano iit Gii L ib. 797 ἐμπελάσαι, scii ol. ἐπαγαγεῖν, velut apud Hesych. I p. ll99 ost ἐμπέλα ἐμπελαζε πρόσαγε. il .l2l9 δειδίσσεο θυμῶ. ib. 1283 εἰσελάσαντες Guols., προ ορμισθέντες scliol. p. 448, 16. IV 98 a lento soliolio p. 453, 34. ib. l 90 doconto scholio p. 456, 7. ib. 200 lemnia
scholii non cum Giuols. convenit, sed nee mini Itinur., ni
A 96, schol. p. 308, 20, 1l48 schol. p. 372, 30, R. ll68,
extra leuaniata gasepissimo; ν ἐφελκ. in extroniis versibiis
476, , is l43 cuius libri scitolia cincti latiora ad manuni non sunt): otialia in cis plerisque qtiao cx aliis poetis aut ex aliis codd., Γ 730, prosemin tur; cadoni littora ante si aut bin consonas sublata ex Aristarchi placito schol. ad Il.
subscriptum ubi tuo in scholiis eadem qua in Guols. consistitia omitti tostabatur Koilius; υλυς velut in Guols. ubi- Duiligo i Corale
65쪽
quo erat in apographo Seliolio n ante lutim typis des Tiboretur, quod nollet praestare aniletis cit In aliis id goniis proso licis ad vult arein consuetudineIn mutatu in ost. Haec supersunt Vestigia divorsari iam carininis illino patulo ante saccilluni dociuilini integriores extiteriint, editionum, quas nemo tacito ab ipsius poetae iteratis curis repetendas putabit, sed ad quas quidviid in recontioribus id ris notabilius O urrit, reVocandum criti constat igitur non nillil ge-Stum esse eis saeculis Se loci ut, quae niniis securi transili omni viri cloeti qui de pro ecclosi disputarunt. QuamPininno illi qui doni ut potius haliuisso videntur, ut pro Oedosin o
Variis S iptitans eriterent, Praua ut parati IIn esset quo uterontur adminiculo in scripturis diivili candis et vectis omendan sis. NOStra corio, cuin proxi Ino de antiquitate: issius lo-ctionis discriminis dispiciennis, plus reseret ut diaseetia sin-ruin Conatus depreliendam iis ili Iam unum aut alierum, Si felici8sime Omilia EeSserint, perincertum tamen sultimam pro-oc losoos indiciunt. Qiiaeriti ir igitur qliolis lite ivltra Saeculum docina lina ascendero videatiir codicum illa stirps , ad quam librium Gilolf. ot I aut . altorii ni rettulimus. Si quia negare velit multo votustiorciti Osso codi eo optimo L.Rurentiano ideo quod hic et Guols. quamvis in diortliosi discedant, videantur tarnon ex uno archetypo ducti,noc vitia eius modi:, velut in utroque extant A :ι3s , 372,
1664 non per plura saucula nisi admodun barbara propagari potuerint, nescio ait saltatiri . nam clina ab archotypo Laurentiani ad Guel L quattuor Saeculis intacta manserint, quas inlittorata non suorunt, concedi ante noniun toti doni certe pOSSunt. Proxiuilitii viaeStionis siti stili uin est in Elyniologico II UNO, Ciuilis quain Pinna hi Sit S Suin editione Sturgiana, non Gais sordii , satis tuo intelligo nihil ta ille latere viae explorata mariniani roi titilitatoin latura sint, niemini innion ante ali-Duitias i by Corale
66쪽
quot annos tantum Ino temporis impertitore, quantuin ad iterandain lectionem non suppoti t. instituetur haec quam pri- inuin poterit; nequo invi debitur ulli illii Apolloniunt et scholia, uti oportet, meniori ter comploXus OperaIn in ea rct collocaro voluerit. Intori in pristina editio studiosi iis excussa plus certo prosuit quain si optima obiter et sestinanter fuisset usurpata. Pleraque quas in Eunaologico Apollonii insunt, cto codice, cuius o marginibus Laurentiani ad nos notitia pervenit, aliquanto videntur vetustiora, nec al, ipso Etymologici con litore ex suae aetatis Argonauticon ac solioli Omna exemplo descripta, sed inventa in eorrum scriptis, quos Colu-
pilavit. Qui Tarri iacuin ἐν τοῖς 'Αργοναυτικοῖς antestatus est p. 139, 6 ad B 77, ut puto), ipsum fortassis adsit: velut qui Aristonietini adiecto ἐν Σημείοις sive ἐν τῶ περὶ σημείων του Ομήρου aliquotiens adlailauit, ipsunt logit; qui p. 622, 39 eiusdona nomon posuit, desunipsit ex eo hypOnanemate, cuius pars adscripta Il. Ν l37 in codico Vonoto. Ac fuit cum ea Etyniologici loniniata, quibus aliquot Apollonii versus proponuntur, doinde interclitui par lirasis, pleriina liuo eXplicatio adicitur, coninisentarioriini Lucilii Tarritaei lacinias exhibero putarcin. scriptos suspieul ar ad minisere modum, quo sunt, si memini, onai rationes in Aratea Germanici, atque in lioe oxonaplum:
B 568 κοῖλαι δὲ σπήλυγγες υπο σπιλάδας τρηχείας κλυζουζης ἀλος ἔνδον ἐβόμβεον υψόθι δ' ἄχθης λευκη καχλάζοντος ἀνέπτυε κυματος ἄχνη
. . . . ὁ ἀφρος του κυματος καχλάζοντος, οἰονεὶ ταρασσομένου πρὰς ταῖς σπιλάσι ταῖς τραχείαις καὶ ταῖς κοίλαις ἐμβράσεσιν .... πεποιημένον δὲ τὸ καχλάζω. ὁ γὰρ ηχος του κυματος κτλ., quae liabet El. m. p. 494, ib. Simile est cum El. in . p. 670, 40 duo vorsus Apollonii B 737, 738 exscribuntur, quattuor versuunt Paraptarasis Rdicitur, disputatione reliqua subtracta. Non dissint ilia, cuin p. 34, 39 tres versus inde a Bl09 , p. 24, 30 duo, apud Gais
67쪽
Ti3; p. 479, 52 duo A 550, 55i adiuncta in unoquovis loco
luculenta commontarii particula ponuntur', qui Commentarius ubique hopiosior et doctior quaIn qilao Scitolia noStra servarunt, si Oxcipias B 476 et B 133, ubi eadem sero utrobiquo traduntur. De liis si ita existii naro velis ut inodo coniciebam, quae L.ucillus scripsit scholia dici non potet unt, quod nec prodituiti usqualia est. etiani Soplioclea ὐπομνηματίσας Apollonium dicitur apud Steplianum. itaque crvin lemniatis Ε - 1 nologici p. 14 et p. 24 ascriptuna legitur Oυτως ευρον εἰς τα σχόλια τῶν 'Αργοναυτικῶν του 'Aπολλωνίου et oυτως ευρον σχόλιον εἰς τὰ ωργοναυτικα Ἀπολλωνίου non sit sortassis indiciunt citis, qui locos prinius exscripsit, sed eius, qui UOrmIn, quae disputantur, lovo quoddam vestigium in se lioliiR nostris iuvenerit, quod in reliquis havit ei contiit. nana de qui&Is praeterea ea locutio usurpatur, P. 42, 52ουτως ευρον εἰς τὰ 'Αργοναυτικὰ Ἀπολλωνίου et p. 5l8, l
Ἀπολλωνίω, sunt ea ipsa nostromini solioli Orman Verba
A 974 A 820 B 279. adnotavit clo anabimitate illius locutionis Ritschelius de oro p. 33. quod aliquotiens redit ευρον ἐγώ, p. 664, 51, p. 7S9, i 2 ad recentiorein aliqueuitioini Dein roseronduin videtur at tuo Diioni opponitur P. 540, 50.
Si do Lucillo quaestionem disseras donec horum Inarime quae edi linuas, seliolioriun ope accuratius instituendae oti uni fuerit, putabinius di omni Elmologici luminatum auctorem exemplar Earininis selioliis instructuiu liatiuisAo milio locu- plotioribus quain quo Iio lio utinaur. sunt oni in praetor illa plurima alia in Elymologico quae nullis Apollonii versibus adpositis aut vitin scholiis nostris quo lai nodo congruunt, aut olim in scitoliis esse potuerunt. vectomni explicationes invonies plerasque aut sub carinino notatas, aut si adicria locos eos, quI subnotantur; sunt quaedam brevissinino ad
68쪽
ad B 549, ut ea tantum commemorem quae prorsus absunt a scholiis nostris, ornittana qiuae aucti Ora adsunt in Eumologico, quamquam ne sub scholiis si uidum nisi ubi ad O. eniendarula laciebant, notata sunt. Horum igitur scholioriani qui doctrinam copiam, scripturarum quas carinitii subieci praestantiam reputaverit, facile toInporta disertinen non mediocre ab eis quae in cod. Laur. sorvata sunt intelligol. Si taloorobosci aetato saltem exscripta putentur, quod saeculum quintum docti viri existiniant, quia eius Itomen uno eius Inoiti loco, quom nil 110 enotavi, subscribitur, tanton liber, unde Sunipta sunt, aliquanto Vetustior suistit oportet. Atquo eisdein excerpti H usuna fuisse qui COdicem Maro. Vsen.
Iliadis adornavit, cuius pars vetustior saec. sero quarti est, cognoscitur ex scholio Π 183 coli. Ei. m. p. 424, 49. Quamquam Cliocrobosciam, qui in scriptis grammaticis aliquotiens Apollonio utitur, non primunt illa omnia inseripsisse crediderim, sed quas exscripta repperit nuxisse passim observationibus do suac aetatis codicum seripturis: quom ad moduin p. 93, 2 meininisso Apollonii eum videmus,
ita praeter 'Eὀρ-ης scripturae discri inon otiam illini satis ineptuni interposuerit, quod ost p. 325, l 'αλητο, ἐκεκίνητο καὶ ἐτετάρακτο. γράφεται δὲ καὶ διὰ τῆς Η διφθόγγου, quod et ipsuin in nostris est libris; ut in lemniato p. 670, 40 scripsorii Πηλυγ- cique loeuna post πηλός socerit, quae
scriptura in Guols. adnotatur, sed cui quao sequitur parR- Plirasis advorsatur; ut p. 676, 9 adnotaverit de Horodiano;
ut illius sint verba p. 706, 28 βυμβος δὲ και βύμβος διχῶς
λέγεται, Ῥtibus deinde adiunxit quoit s. v. siόμβος, quae
collicitIn nostrorum A-lt 39 ost scripti ira, alicubi notatuni invenit.
In illis igitur Etyniologici locis mani lavii sunt indicia,
ciuit iis cognoscatur recensioneni Apollonii alterana illain a Laurentiano libro satis diversam extitisse lain sacculo quinto aut quarto. in eis quae pagina superiore iii licata sunt
tes. Quod p. 72, 8 traditur εἴρηται δὲ υλυς οἱονεὶ ἄλης
69쪽
starctiuin scripsisse Mιε, ut in lemniato est, non ἰήιε, ut in Laur. et sex errore levissinio in Guel L: Aristarctii auteni ad praecepta altera illa libromitu lactio exarata est. Pag. 479, 47 nihil ost sitio 1 ad Laur. ipsuin ConVeniat, Omnia. Consentiunt cum eius manu socunda, Guel L et solioliis. Pag. 244, 34 Aάειρα non ad scripturam Laur. pertinuit, sed eius codicis, cuius scitolia supersunt, et Gueis. Pagg. 647, 43 ot649, 30 quas traduntur silmilia eis quae Suidas S. V. παλαμναῖος p. lT, 12 diabet, ὁ τοὐς. αὐτοχειρὶ φονευσαντας τιμωρουμενος, Ζευς Παλαμναῖος - παλαμναῖος, φονεὐς, αν-
τίθετος τῶ θεῶ, μεμιασμένος, πικρός, φόνιος, σοβαρός et
παλαμναῖος. σ μαίνει δὲ τοὐς αυτοχειρὶ φονευσαντας τιμωρουμενον καὶ τον ἐπί τινι μιάσματι κατεχόμενον, lior nPriora perspicuunt est poletinere ad scripturain quae in Guel et a manu secuti la in Laur. extat, Zῆνα παλαμναῖον itii enim Guel s.; falsus sum cum sntabam superiae post circuli1- flexum scriptant Oυν legi) τιμήορον ἱκεσίρσι, posterior a ad Laurentiani loctionein . quae et seriptura et explicatio quoino lo fiori potvorit ut in scholiis nostris perscriberetur, in aexponant. - Aliis in Euniologici locis, de quibus vide sis nil carmen adnotata, ea leni sunt vestigia: A 680 ἐφικάνει
Inol. et Scholia praetor luinina consentiunt. - 862 αν ἐλίνυον - 985 αυτοί - 986 nianisostuin scripturas ἐν δ' ἄρα τοίγε codicis Guel s. ut νῆα χυτῶ λιμένι olini coniunctas suisse, alteraim ex corruptela Laurentiani ira opsisse in Guel si in soliolia. - li 37 intrabilis correctio in Guolf. a ni a.
sec., quaIn tamen suspicoris loco ipso Etyinologici usaim, unde glosseniatn otiain suinpta. - li 77 πελάνους et oinis suin
70쪽
Πλειστός vestigia iii Guel L in selioliis, de quibus infra
ilicetur. - 910 Αἴλιον ouili Guel f. - 961 υργέσταο cummii eis. - 1055 πλαταγῆν cuili seliol. - 1198 μεμαῶτας cuni Guols. - 1283 εἰσελάσαντος Εt. Ita. , εἰσελάσαντες Gueis. Γ 200 Κιρκαῖον τόγε δη eum ieinitiate solioliormna. - 83 laetina Guolf. - 13TT IIυρόεις ot ἀπολάμπεται cum scholiis. - is 320 Guols. σίγυνοι ut El. I i. p. 712, 22. 608 οἴδματα cuin Guols. - 886 κατηλυσίη cuin Guel LHine quod colligitur, lioc est, restare nobis vestigia vetoris Apollonii reconsionis per saecula sere octo in meu1branis aliisque erit litionis Inonunientis dispersa, satis luculenta, vix tamen ut summa eoritIn idonea confici aut norina ex eis dopromi potuerit, cuius in edendo usus suisset, si Laurentianum libruini sortuna nobis invidisset, praetemum in re bus diortholicis. Ρostquam Laurentianus adhiberi potuit, scripturae quae ex lioe uno innotuorunt ot nunaero et
bonitate praestare videntur plerasque ab illa altera libromana tactione traditis, exceptis aliquot quae quinque saeculis quibus libor Latur. a lemmatis Eumologici distat tacito depravari potueriint: ipsa tamen dioethosis ot orthooaphia libri Laur. habet cur prae altera admittendani existimes. Nec iam aitur ds pretio codici Laurentiano statuend 1 aut de subsidiis aliunde petendis, si viando illo fidoni sal lat; quibus de rebus neque multa est dubitatio, nec si qua
parte perperam iudicatuin sit a me, Iliami interest, cum do apparatu nihil celaverim aut subtraxerim. Η quaeritur, Cur quas seripturas a Laurentiano longius discedontes Imaiori quam anteliae factuni est nuutero proposuimus atque
antiquiori quam comiturn suit aevo vindicavi inus velut Γ1013, coli. Il. a 223), lanion no ad indagandam quidem Priorein poetae editionein, in ipsis scholiis aliquotiens adhibitam, multum conserae eXistiniemus. Ad eam rein occupanda quaedam sunt ex quaestione