Fragmenta comicorum graecorum Pt. 1 and 2 Fragmenta poetarum comoediae antiquae

361쪽

σκετο. Doeet enim hic loeus magnis Dior sua Batulonio-riina drama actum esse, testaturque noe ipse Aristoplianes in enarnens. v. 502rοὐ γάρ με νυν γε διαβαλε Κλέων, τι ξένων παρόντων την πῶλιν κακῶς λέγω. αυτοὶ γάρ σμεν ουπὶ φναί τ' ἀγών, - ουπω ξένοι πάρεισιπι οὐτε γὰρ νῶροιηκουσιν οὐτ' ἐκ των πόλεων οὐ σωμαχοι αλλ' -ἐν αὐτοὶ νιν γε περιεπτισμένοι. ubi senouastar δια τλεν τοις Βαβυλωνίοις πολλων-α ν- των ξένων ειρηκέναι κατὰ πολλῶν Ἀριστοφάνηπι δι καὶ κατηγορήθη πο ου Κλέωνος.

Commode autem ipse Aristopnane exponit, uid in oedramate potissimum spectaverit nanruue in parabas Aena nens. v. 30 dieitisιαβῶλόμενος δ' υπι των χθρῶν ἐν Αθηναίοις --χυ ἡλοις ως κωμωδει την πόλιν Ῥῶν ' καὶ το δημον καθυβρίζει, ἀποκρένεσθαι δεῖται νυνὶ προς Αθηναίους μεταβολo . Unoi δ' Ιναι πολλῶν ἀγαθῶν ἄξιος ἡμῖν ὁ ποιητης παίσας μῶς ξενικοῖσι λόγοις, λίαν ξαπατῶσθαι, μηδ' δεσθαι θωπευομένους μηδ' ειναι χαυνοπολίτας.

πρότερον δ' μῶρ π τῶν πόλεων οι πρέσβεις ἐξαπατῶντες πρῶτον μεν ωστεφάνους ἐκάλουν. κἀπειδη τοὐμ τις

ει ποι,

εὐθὴς δια τους στεφάνους ἐπ' ἄκρων τῶν πυγιδίων ἐκάθησθε. ει δέ τις μὰς ποθωπείσας λιπαρὰς καλέσειεν Ἀθηνας,

' Si tecto serisu ratκaelinia, qui peculiarem de ab loruis edidit mininentationen Lipa MDCCCxxx.

362쪽

ε ετ παν- δια τὰς λιπαράς, ἄφνω τιμην περιάφας. ταυτα ποιησας πολλων ἀγαθῶν αιτιος ἡμῖν γεγένηται, και τους δημους ἐν τ αῖς πόλεσιν δείξας ς δημοκρατουνται.

τοιγάρτοι νυν ἐκ των πόλεων τον φόρον ἡμῖν ἀπάγοντες

ηξουσιν ἰδεῖν ἐπιθυμοῖντες τον ποιητὴν τον αριστον,

οστις παρεκινδυνευσ' ιπειν ν Ἀθηναίοις τὰ δiκαια. Ilaee, ubi comparaveris eum lis Aenarnensium versiusis, ros supra indieavi, ut pertineant ad Bais lotalos, non potest euiquam videri dubiurn Aristopliane enim, eum in aeta-Iensibus uana inenlensium privatam perstrinxisset, anno post eum Baistonio doceret, animum ad publiea res ad- verili et sane multa erant, uae poetam sollieitumne et tristitia asseerent aestate enim illa, quae modo praegressu est, Lacedaemoni steriam incursionem in Atticam fecerant, et summa eum saetitia atque eriri eluat agro variaverant, id Thucyd. III 6 Lesdos insula, ouae desecerat ab Ainentensivus, ruit sane rursus in devitionem recepta, sed tam crudele suppliciunt de Lesbii sumseriant, vidi. nuvi . III 50, ut magis etiam foetoriam animos a se alienarent et lamen Cleon, aut in iis dirae fuerat anetor sententiae, nillil effecerat, vicerat enim mitior Diodiu animus in populi con-eione, vidi Thucyd. III 36 sq. Et ut alias omittam calamitates, sub hiemem pestifer ille niorvus denuo saeviit Athenis, id Thucyd. III 8l tamen Allienienses tantum aberant, ut Delli malis finem ipsi inponerent, ut Leonunis, nul opem ineniensium impetraverant orsa auctore qui missus es legatus Atlienas uel praetore, id Diodor. XIIIo3 sub extremam aestatem viginti naves suusissio auterent. maeo, uae reulier tantum licuit adumbrare poetae antino obversabantur, eum hane eonioediari scriberet, aque duo potissimum elegit, quae in medium proserret omniumque oculis subiiceret. Et primum quidem uuperavi Ainenlenses, quod legatis, iiiii ipsis temere blandirentur, tam saeue praenerent alires, nec Ouuarent ipsi se maxiniis perieulla velli obiicere. Gorgias enti quantopere numine ele-

363쪽

animos tenuerit vix vici potest, selteque Diodorus vixit Oὐ- τος νυν καταντησας ει τὰς Αθηνας καὶ ταραχθεις ες

το δημον διελεχθη τοι Ἀθηναίοις περὶ τὰς συμμαχίας καὶ τω ξενίζοντι της λέξεως ἐξέπληξε τους θη-

ναίου , οντας ευφυεῖς καὶ φιλολόγους, διαφερουσιν ἀντιθέτοις καὶ ισοκωλοις και παρίsoις κα ὶ ὁμοιοτελευτοι καί

τισιν τεροι τοιουτοις, α τότε ἐν δια το ξενον η κατα-

ctoritas ostendi vel ea comoema, quam anno post docuit Aristophanes Aeliarnenses, inuo quantum hoc eloquentiae stituunm ah Isto potissimum viro Atlienis excitatum reviis publicis privatisque detrimentum attulerit, poeta clarissime ostenssit, sed de nutus savulae consillo alibi meam pluma Iam veri poetaeum Atheniensium vellet levitatem reprenendere, qui orationis elegantia atque ieeeuris decepti faciles legatis prae-Derent aures et Dellum longe perniciosissimum temere ira herent, non tamen, Io visum est R. nicio de vii Aristopli. CCCXXXIX sit ipsum Gorgiana xlii uult, namque hoc nullo idoneo argumento rinari potest, sed ut mihi quidem videtur longe ingentostus et elegantius rem instituti, ut non Sleutae aueulus civitatis legati, sed Barvara nomines Atlienas ve- nurunt quae Iidem Gorgiae et illeniensium arrisio longe est acervior Iam lustratur etiam ipsum comoediae nomen, Βαβυλώνιοι, uod iomines doetos inultum exercuit Babylonii apud Auienienses ah tu, Hesycnius: Βαβυλώνιοι ιβάρβαροι παρὰ τοις 'Aττικοῖς, a M. Suidam Bαβυλωνία

κάμινος καὶ Βαβυλώνιοι παιδες. harDaros autem tanquam se vos snxit poeta, quoniam Graecis, ineniensivus maxime,nvertatis studiosissimis harvari omnes, uippe iiii regis voluntat et arbitrio essent subiecit, quasi quaeulana mancipia viderentur lia mur instituisse videtur poeta, ut in exorassos vulae legatus a Persarum rege missus Atlienas veniret, magna omitum stipatus caterva, qui Persarum mos erat ex Iiis autem semiis constabat Ilorus, ut si non per integram anulam, at erie in prima parte egit, quemadmodum Ranae

364쪽

s o ARISTOPHAM Sqiroque aestanarum noro, qui est in exorius, nomen aeeeperunt pertinent huc , I sit. Poeta autem cum Persarum legationem ex niberet, non sarie ad veritatem rem om- posuit, neque enim revivile est revera circa uiti tempus a Persis legatos Atlieitas missos esse, at suu tamen , quod hanc imaginem poetae suppealitaret. Namque irca belli Peloponnesiae initium inenienses legationem, cui lateremit Moryelius, videlitur ad regem Persarum misisse, ut eius

amicitiam ibi eouciliarent scholiasta ganeonueyssivis Ilo dictioinenleiises ad liraees, Lacedaemonios ad Persas legatos usisse, με νυακεδαιμόνιοι προς τους Πέρσας, οἱ δ' 'Aθσαιοι προς τους Θρακας; at milto magis onsentaneum est, utrosque PersariIu auxilium ambitiose petivisse. Atmoueti legationem satis lustrat Aristopnanes in Vespia

τουτο τοῖσι βαρβάροις ' Υφαiνεται πολλαῖς δαπάναις κτλ.Solioliastae sane ad tum locum non explanant, quid Mory-enus illo et ebatana stri velint, at commode selioliasta Aenarn. v. I licit: Πρέσβεις δ ουτοι εἰσιν περὶ τουΜόρυχον ἐμπλησθένrες τρυφος. O nanitio autem totus te Acharnensium locus irile a v. 6 usque ad . I28 , ut seraptus est in legatos recens reversos, egregie rem lustriit. Et ad eandem legatiotien, speetat poeia infra loque v. 6I2t

o vασιν Ἀλλ' ὁ Κοισυρας καὶ ἄμαχος, οἶς υπ' ἐράνου τε καὶ χρεῶν πρώην nori,

365쪽

Apparet ex hoc loe Megae lena, oesyrae filium et Lama- duum legatorum munere unctos esse, et Larnaclitina nulaenaeoniicio ad naonas missum fuisse, Megaelem autem, denuo dicetur alias, illi ps legationi, cuius 4 Uelius emit ut videtur princeps, intersuisse ' lani vero ut Aristoplianes in Amarii elisivus Atneniensium legatos induxti, ni seu dar-tavam regis ergarum oculum et legatum secum ducerent,

ouas is regio iussu Allientensivus opes pi muteret, sinuluerellam in adyloniis instituisse videtur, ut legat in concio- neni populi introduci aureos uuasi uosdam montes Allie

niensi Dus urinarentur.

Sed Aristophanes non solum doeult, vana esse et omismentima, uuae exteri uin populoriani legati priγnaluerent, verum etiam ostendit, uana crudeliter Allieniensium socii, nulvectigalia penderent, a viris illis popularivus tractarentur, idouod diluoluta osten aut Aenarnensium parabasis, inaxime illa

Καὶ τους δήμους ἐν ταις πόλεσιν δεῖξας ς δημοκρα

τουνται,

inlus loci sentetitiam primus non perspexit an vinar sedouam gravis fuerit color in conmilo inde a tu ill eloponnesiae initio, nillil adtinet exponere. llos igitur foetos ve-etigales exui vult in scena Aristoplianes, quorsum spectant . IX. X. XI al. deinde, tantopere ab illis tris popularivus vexat sint, ostendusse videtur. At ilicitiam illi ipsi tot florum solentutari, oua liae comoedua docta est, legat go olorum interfueriant, et speetabant, tu paeto ipso-' minio aliter an etiain teretium aliquem legatu in licerit his adderernanvivo Strabo lis. 4 ex Mnasis naeo reseret ειμον τι πιρ--βυ--οεσβείας 'Ami-ων ἀφηγούμενον διὰ του Λυδνου ἀνααλευσαι ἐκ τῆς Κιλικίας ἐπὶ τον λεασπιν ποταμό- ος αρα τὰ δεῖσα Γῆ ταυτωδ αυτ διηγησασθαι τον ότ μον. Diotiinus Stioinbi dii filius noni nitito ante initiivn belli Peloponnesiaci dux fuit vid. iiiicyd. I 45, sintaine quis allain Stromi, teli legationein esse existituet non interce lam.

366쪽

s a ARISTOPHANIS

mini ageret causam contra Cleonis auorumcue impotentem dominationem, profecto illa res devest Cleonis iram exasperare, itaque nue potissimum speciabat sta lis, uuam Aristophani intendit Cleo, de uua pse poeta in Actiaritensibus v. 50ar

Oο γάρ με νυν γε διαβαλε Κλέων οτι ξένων παρόντων την πόλιν κακως λέγω.

Eodemove pacto etiam magistratuum iniustitiam et protervitatem tetigit poeta, Quorsum resertur, uod dicit senesiasta ad iuno loeumr κωμωδησε γὰρ τάς τε κληρωτὰς και χειροτονητὰς σὰς καὶ Κλέωνα-αρόντων ων ξένων. Sed de ausa illa tam dicium est supra At viros populare M vlier etiam exagitavit poeta, uni Baeelium in tussiclum voeatum exhiberet, in quo quidem Iudicio, ut conieci, Plio antonis potissimum ausam egit.

versu eon oessiam exorsus est poeta, quemadmodun In Nu-

Num initio legitur: s Zευ βασιλεῖ, το χρημα των νυκτῶνοσον. ouem versum comparravi etiam lauasentus . . Videtur autem aliquis Omai, mi legatos accedere conspicit. II.

Σαμίων ὁ δημός ἐστι πολυγράμματος. Hesyclitus: Σαμίων ο δημος φησί τις παρὰ τ υριστοφάνει vulgo: φησί τι περὶ των Ἀριστοφάνους τους εκ ου μυλῶνος ιδώ, α λωνιους Σαμίων ὁ δημός ἐστινώ πολογράμματος καταπληττόμενος την φιν αυτῶν και ἐπαπορῶν. Minus recte nae interpretantur nouus p. 1 et Suidas . miων Σαμίων ὁ δημος, πολυγράμματος Ἀριστοφάνης Βαβυλωνίοις ἐπισκωπτων τους εστ γμένους' ο γὰρ Σάμιοι καταπονηθέντες - τῶν τυράν-

367쪽

νων, σπά- των πολιτευομένων πέγραφα τοῖς δουλοις ἐκ πέντε στατηρων την ἰσοπολιτείαν, Ἀριστοτέλης ἐν ἹΣαμίων πολιτεία. Illa adiungunt aliam interpretationem nilnus etiam probabileni 'II τι παρὰ Σαμίοις τρέθη πρώτοις τὰ κν γράμματα, π4 Καλλιστράτου, λυνδρων ἐν Teinoδι τους ὁ Ἀθηναίους πεισε χρησθαι τοῖς μν'ώνων γράμμασι αρχειν οι δ' Ἀθηναίοις ἐπ αρχοντος E Didov. scribendunt videtur ' χῖνος Ἀθηναῖος τους ει Βαβυλωνιους ἐδίδαο δια καλλιστράτου Ἀριστοφάνης ετεσι προ του Εὐκλεiδου κν ἐαὶ Ευκλέους περὶ ὁ τουπεἱσανrος στορε Θεόπομπος. Terilani dentiri explieatlonem subinngunt O δἐ τι Ἀθηναῖοι ἐν του ληφθέντας εν πολέμω Σαμίους στιζον γλαυκι, Σάμιοι δι τη Σ μαίνη Ο ἐστι πλοῖον δίκροτον πο Πολυκράτους πρωτον παρασκευασθἐν του Σαμίων τυράννου, ς υσίμαχος νυ Ποστων ' τ ὁ πλάσμα Λουριδος seribendum videtur dὁ κόλασμα ουρις. οἱ ὁ την Σουμαινα νόμισμα εἶναι.

Sunt autem haec omnia ut videtur ex antlmiis a Ioniorum interpreulius petita. t liae maldem explicatio, quae a belli Sarni memoria repetua est, plurimum habet priinabilitatis, sequiturque ait leni Plutarchus it Periel. e. 26, quamquamia udem aliquantuin a Photu narratione eeedit O MΣάμιοι τους αιχμαλώτους των Ἀθηναίων ἀνθ v iζοντες εστιζον εις τὰ μέτωπον γλαυκας ' καὶ γαρ κεiνους οἱ 'Aθη ναῖοι σάμαιναν. - Προς ταῶτα τὰ στίγματα λέγουσι καὶ τι Ἀριστοφάνειον ηνυθαι Σαμiων ὁ δημος κτλ. at

que eonaenianeum est Athenienses Sacalis apiis noetuam inurere solitos esse, an imam suis maneipus, contra Samios Atheniensibus Samaenam et si etiam Aelian. V. H. II se

Tους γε μην λισκομένους αἰχμαλώτους Σαμίων στίζειν

368쪽

νοεῖσθαι στιγμένα. Hae quoque aliqius de Ba Dyloniis eonlectavit, quormni frontes Istrianorum Daruarorum nominiam speciem resere dixit Pellit autem lamevelitus ex seliolus Dionysiusque videtur Zopyrus ille esse, cuius interpretationes uana alivi proponuntur, vide sonol. Avv. 1295. Idem

soriasse seripsit oνόβιβλον περὶ του χαίρειν,--nol. Plui. 332. IV. V. VI.Ρnotius p. 538 20 Στίγων vulgo στιγων , ὁ στιγματέας Βαβυλωνiοις. Eustaunus p. 1542 48 ουτω ὁ καὶ ὁ γράψας τι στiγων καὶ πεδων δουλος ὁ στιγματίας καὶ πεδητης παρὰ Ἀριστον ἀνει, μετ' λiγα λέγει, τι

grum versum Vlii dicare possumus poetae ex eodem Eustallilo

lana manifestum est etiana iii illo ustathii loco, maena a pra adseripsi, elium Dior sium auctorem esse, et ortasse

τάξεις. reete indorsu κατὰ σrouo eoi rexit. Dicit autem nae aliquis, ut exspectat morum aDyloniorum n

369쪽

ζουσιν, ibi ροθιάζει scribitur. Illud vero mirum, quod θιί ι in versu alteri de navi victum est, lini de remigiis laus alias semper transitivum est vid. H volitus ' Pυθιά-

neget an ni scribendum sit ναυν ταν ἐκ πιτυλων ο - βιάζης. Ceteriina versus ton est nexameter, ut pariani eoinnuritus, sed pars anapaesti tetrametri dicuntur autem hae ut videtur ab sociis, qui navi in iraeeunt invenuntur, ut vectigalia solvant similiter etiam Gatinus ivssem naviveetum exliivuli, vidi 'Oδυσσεῖς r. l. H. D. praeterea Aristoph. an. v. 18 sq.XI.

Harpo eratior Ἀπιβάτης - ουτως κάλουν των ε ταῖς τριήρεσι στρατευομενων του μη κωπηλατουντας ἀλλα μό-

370쪽

νον προς τι μάχεσθαι ἐπιτηδείους. Ἀριστοyάνης Βαβυλωνίοις - γ' ἐγκολυμβησεν πιβάτης κτλ. eor rexit Pomaotiua Prael ad He D. p. LI. Ille versus pertinet ad eundent locum, ex ouo praegressi pelli sunt. XII. Hesmhius 'Eς τον λιμένα εις τον λιμένα. ριστοφάνης ἐν Βαβυλωνiοις παρὰ την παροιμίαν Ἀττικὀρεις λιμενα. οι γαρ θηναῖοι συντόνως λαυνον καταπλέοντες, δια το θεωρεῖσθαι πὼ των ε της γης. dilePIiouu in p. 22 τ χ τον λιμένα οταν γαρ ὁρωνται -δτης πόλεως, σφοδρότερον ερέσσουσιν. θεν παροιμία κατὰ τὼ ἐλλιπές, Ἀττικος ες τον λιμένα λείπει γαρ πυρός. Cir Diogei1Ian. I 66, Zenoblua II 10. XIII. Antiatuelata eLkeri I p. 80 1 r λυκόν ἀντὶ τουάλμυρόν. ριστοφάνης Βαβυλωνῖοις. s Aristoph. IU-glstr. v. 0 et Aneed I p. 38 20. XIV. Pnouus p. 288 24 μυλοχεῖν, ναυς λοχα καὶ ἐνεδρευειν - καὶ ναυλόχιον ὁ τοιουτος τόπος, ι λιμένες ἔνεισιν Ναυλόχιον ν τω μέσω Ἀριστοφόνης αβ λ-ioις. Pollux I 28 Kα ορμος ὁ καὶ κρηπίς, νεώρια, νεώσοικοι, καὶ ς Ἀριστοφάνης ἐν Βαβυλωνίοις, ναυλόχιον. XV.υνέχασκον εις καστος εμφερέστατα

ὀπτωμέναις κόγχαισιν ἐπὶ των ἀνθράκων. Athenaeus III 86 F Tὰ δἐ κόγχας εστιν ευρεῖν λεγ μένας καὶ θηλυκῶς καὶ ἀρσενικῶς Ἀριστοφάνης Βαμ-

λωνίοις 'Aνὰ κτλ. Dicuntur ae de populo ineviensa, qui prae vinua exspectatione annuani oncta hiabat, quo nonune poeta populares etiam in Aetiarn. v. Ita reprehen

illi: Ἀμεῖς ὁ πρεσβευεσθε καὶ κεχήνετε. Et in puta