장음표시 사용
631쪽
σίαν διώκων, λέγειν παρ ἁ συμφέρειν ἡμῖν ηγοῖμα .
II. τερον παρ' ὐμῖν εἰρηκως εἴη, νυν γε λέγων περι ων οὐκ ὀρΘως ἐγκαλοῖσιν οἱ πρέσβεις τη πόλει, παρα παν των αν μοι δοκεῖ δικαίως συγγνωμης τυχεῖν. καου γ ἐν άλλοις μεν τισιν ἡττῶσΘ- των ε ναντίων, οὐχ ἡτως
της γνωμης της των τοῦτο παΘόντων το ενειδος εύρη - μεν. ει μεν ουν ἔτεροί τινες ησαν, ἐν οἷς ἐγίγνονΘ' οἱ 2s. λόγοι περιύμων, οὐτε τούτους ἄν ουμ ραδίως αὐτω φεύδεσΘμ, ούτε τοὐς ακούοντας πολλά των εἰρημέ- κων ἀνασχέσΘ . νυν δἐ ' αλλα τε, ο μ, της υμε τέρας πλεονεκτούσιν ευηλίας ἀπαντες, και δη καὶ τούτο νῖν οὐ τοι. ἀκροατας γάρ ἐχρήσαντο καθ' υμων
632쪽
ύμων δήν, οῖοις ουδέ τις ἁν των ἄλλων, ἀκριβως ρIδα του τ' ἐγω. ἀξιον δ' εἶναι μοι δοκῶ διά ταλα τοῖς Θεοῖς χάριν υμῶς ἔχω, ω ἀνδρος ἀειναλι, καου τουτους
μισεῖν. τὰ μεν γἀρ ὀραν τούτους τον ραδίων δημον, τον πολὐ τούτων ποτ άσελγεςέρους λόγους λέγοντα πρὸς Πυμῆς, ικέτην ἡμέτερον γεγενημένον, ευτύχημα εἶν νομίζω της πόλεως ' το δε τους ἀνοητους τούτους μητε τούτο λογίζεσΘαμ, παρὸν οὐτως ἐναργες ἰδεῖν, μηθ'
ἔτι πολλάκις καΘ' εν αὐτων ε v υμεῖς σεσώκατε,
καΜ πλείω πράγματ ἐσχηκατε, την τούτων Θρασύ- Io.τητα κ' κακοδαμονίαν ἐπανορΘάντες, ἐπειδαν δἰ αὐτὰς ἀνέλωντ- πόλεμον, η - ύμετεζ' αυτων ' - τοντες ' τοῖτο παμπόλλην ὐμῖν ὀργην εἰκότως ἄν παρα- σησαμ μοι ' δοκῶ. ου μην άλ' ἴσως τούτοις μεν εμαντη μηδέποτ ευ πράττουσιν ευ φρονησμ' ἡμῖν δἐ I s. προσηκει κρου δἰ -δε αυτοὐς, κ- διά τἄλλ', ἁ κέ- πρακτ' τη πόλει, σπουδασαι δεῖξαμ πἀσιν ἀδρω- ποις, ὁτι κ- πρότερον, κοου νυν, κοκ ἀεὶ ημεῖς μεντἀ δίκαια πζοαιρούμει πράττειν' ἔτεροι δέ τινες καταδουλούμ- βουλόμενοι τοὐς αὐτων πολίτας, δια- 2o. βαλλουσι πρὸς ηψς.Ει μετά της αὐτης γνωμης, ω ἀνδρες ἀεινολι, τους. τε λόγους ηκούετε των συμβουλευόντων, κοὴ - πράγματα ἐκθετε, πάντων άσφαλλατον ην τὰ συμβουλεύειν. κ' γάρ ευτυχως κ' καλως πραξασι ' λε- 2s.γειν γάρ εὐφηαως πάντα δεῖ ) κοινά άν ην τά της αἰτίας ὐμῖν, κρου - πείσαντι. νυν δ' ἀκούετε μεν των, ά βούλεμε, λεγόντων ηδιςα ' αἰτιῶμε δε πολλάκις ε ξαπατῶν υής -τοὐς, άν μη πάνθ', ον άν υμεῖς
633쪽
τρόπον βούλησει, γενητα ' οὐ λογιζόμενοι τem ὀτι του μεν ζητησα , κοψ λογίσαμ- τα ΘελτισΘ',
ως ά ζωποις, και προς υμας εἰπεῖν, αὐτὰς ἔκ-A ἐπικύριος ' του δε πζαχΘηνα ταυ τα, κοὐ συνενεχ . κεῖν, εν τη τύχη το πλεχον μερος γίγνεται . ες δε αν- Θρωπον ὁντα αγαπητόν της αὐτου διανοίας λόγον ύ- έχειν ' της δε τύχης προσυποσχεῖν, εν τι των ἁδυ, νατων' εἰ μεν οὐν εὐρημενον ην, πως αν τις ασφαλως ἀνευ κινδύνου δημηγοοοίη, μανία παοαλείπειν τούτον IO. ην τον τροπον. ἐπει/άνάγκη τον περὶ των μελλόντων πραγμάτων γνώμην ἀποφανόμενον κοινωνεῖν τάχάπ αυτῶν γενομενοις, καψ μετεχειν της απὸ τούτων
αἰτίας, αἰσχρὰν ηγουμαι λέγειν μεν, ώς εύνους' μηυπομενειν δε, εἴ τις ἐκ τούτου κίνδυνος ες . ευχομαι δε Is. τοις Θεοῖς, ά κέ τἡ πολει κή εμι συμφερειν μέλλει, ταὐτ ἐμοί τε ειπεῖν ἐλθεῖν ἐπι νουν, κοψ ὐήν ἐλε-σΘας. τὰ γαζ πάντα τρόπον ζητεῖν νικησα , δυοῖν Θάτενον, ἡ μανίας, ἡ κεeδους ἐνεκα ε σπουδακότος φήσαμ' ἁν ειν .ao. Εἴη με ν, ὼ ἀνδρες ἀΘηνάοι, κοψ περὶ λ νυνὶ τυγχάνετε ἐκκλησιάζοντες, κέ πε6 των ἁλλων α πάντων ' τά δοκοῖντα βέλτισθ' ὐμῖν εἶναι , κοψ ' εἶναι ώς άληθῶς. δει μεντοι περὶ πραγμάτων μεγάλων βουλευομενους, κή κοινῶς απάντων ἐθελειν ἀκούειν των Σ3. συμβουλευόντων, ἐνΘυμουμενους, ὁτι ρίσχοόν ἐςιν,
μενων τι παζα νεῖν ενίων Θορυβεῖν, Γ ρον δε κατηγορούντων των αυτων τουτων των πεπραγμενων, ἡδέως
ήκούειν. εγῶ γάρ ὀίδα, νομίζω δε κοψ ὐμῶς, ἐτι νυν μὲν
634쪽
μεν ἀρεσκουσι μαλισΘ' ὐμῖν οἱ ταυτα, Οἴα υμεὶς βου- λεσΘε, λεγοντες. ἄν δε τι συμβη παρς ἀ νυν οἴεσθε, ο μῆ συμβαίη, τούτους μεν ἐξηπατηκέν' νομιῶτε υ- μῶς' ὐν δἐ νυν οὐκ ανέχεσει, τότε ορΘως δόξουσι λέγειν. ε ι δὲ τοπς μαλιτα πεπεικόσιν ὐμας ταυτα, s. ἐφ' ών νυν εri, τούτοις καὶ μαλιςα συμφέρον το λόγου τυ ἐν τοὐς αντιλέγοντας. αν μὲν γαρ διδαξα δυνοηθῶσιν, ως οὐκ μιν ἀριμ, α τούτοις δοκει, ρτοὐδἐν ἡμάρτητέ πω, τούτο πράξαντες άΘωους τοὐς κινδύνους ποιησουσιν αὐτοῖς. εάν δε μη δυνηθωσιν , Io. σύκων ὐ ρόν γε ἐπιτιμαν ἐξουσιν, άλλ' ο- άν-
OIμη δειν ωας, ῶ ἄνδρες αβηνῶθι, πεφ) τηλικουτων βουλευομένους, διδόν- παρρησίαν ἔκαςω των συμβουλευοντων. ἐγώ δἐ ουδὲ πω ποΘ' ηγησαμm χαλεπον τὰ διδαξαι τά βελτι τΘ' ὐμας' ώς γάρ απλως ειπεῖν, πάντες ὐπάρ χειν ἐγνωκότες εμοιγε δοκῶτε ' Io.αλλἀ το πεισαι πράττειν ταυτα. ἐπειδάν γάρ τι δό-ξη, καὶ ΦηφισΘη, τότε ἰσον του πραχΘηναι ἀπέχει, οσον περ πρὶν δόξα . μεν ουν πολλά, ὼν ἐγὼ νομίζω χάριν υμῆς τοῖς Θεοῖς οφείλειν, μάλισα δὲ τουτοὐς διὰ την αὐτων ὐβριν ὐμῖν πολεμήσαντας πάλα , as. νυν ἐν ύμῖν μόνοις της αυτων σωτηριας ἔχειν τάς ελπίδας. άξιον δ' ἡσΘηνα τω παρόντι καρω. συμβησε
τοῖ, τῆς παρά των διαβαλλόντων πην πόλιν η-
635쪽
μων βλασ μίας εργω μετα δόξης καλης ἀπολύ-
IO. λειν' πρός δε τοῖς ἐπιτιμῶντας ἀηδως εχειν. οὐ μῆνάλλα δει τον ευ φρονοῖντα τον λογισμον Κῶ των ἐπι- Θυμιων κρείττω πειρῆσΘαι ποιῶν. ἐπι δἐ ἡδεως ἐωρων, ἁ κέ συνοίσειν ἡμελλε, ταυτ' εν ἡδον' πράττεινονΘ' ὐήν, ἴνα κή χαριζόμενος, κοψ χρη- λεγων II. ἐφαινόμην. επειδὴ δἐ τάναντία ὀρω τούτων ἐπιπορούντας υμῆς, ο ομ- δειν άντειπῶν, εἰ κέ τισι μέλλω ἀπεο σεσει - άν μεν ουν μηβ' ὐπομείνητε ακουσμ μηδε εν, οὐ, τω δοκιμάζοντες διαμαντειν, ἁλλα τω φύσει πονηρα ἐπιΘυμῶν πζάττειν,2O. τοιαυτα προαιρῶμαι δόξετε. εἀν δ' ακούσητε, τυχὰν μεν ἴσως κοψ μεταπεισΘειητε, ὁ μάλι*α ἐ-γω νομίζω συνενεγκοῦν άν ὐμῖν' ει δε μῆ, οἱ μενάγνοεῖν ' ψε τὰ συμφέρον ' οἱ δ ὁ, τι άν τις βάλητα , τού τ' ἐρεῖ. 23. Πρωτον μεν ουδέν ωι καινον, ω ανδρες άΘ ἀοι, τοῖς δόξασι παρ ὐμῖν ῶνή τινας οr τινες ἀντεξούσιν, ἐπειδαν πράττειν τι δέη. εἰ μεν ουν ἀποδόντων υ- μων λόγον αὐτοῖς, ότ' ἐβουλεύεσΘε, τοὐτ' ἐποίουν, τούτων άν ἐν άζιον κατηγοζεῖν, εἰ περὶ ων ψηττηντο,
636쪽
συμβουλευουσι πείΘεσΘ , τέτους υτερον κατηγορῶντας επαινῶτε. τῖτο - ' ταυτό μοι πάων δοκῶτε Ι απείσεσΘαι, εἰ μὴ παρασχόντες ἴσους ἀκροατάς πάντων υμῶς αυτῶ εν τῶ παρόντι, ηα τῖτον τον πόνον υπομείναντες, ἐλόμενοι τά κράτιπα, τὼς ὀ-τιῶν τέτοις ἐπιτιμῶντας, φαυλους νομιῶτε. εγω μἐνδη δίκαιον ὐπείληφα πρῶτον απάντων αυτός ει- IS.
637쪽
639쪽
Θέντων υμῶν ὐκ ὀρΘως, λόγον αυ τον μέλοντα ' ταβελτι, λέγειν, κομ μαλλον συμφέρονθ' υμῖν, κα
νον, ως δοκει, τό πρός ὐμας ειπῶν χαλεπόν τα δήοντα, αλλα κύμ καθ' αὐτον σκοπουμενον ευρῶν. γνοίη δ' αν τις, ει μη τόν λόγον υμας, αλλα ταzo. πράγματα, ἐφ' ων ετε, σκέψασθη νομισα , Η πλείω σπουδην του δοκῶν επιεικὴς εῖν , ἡ του ' δεινός ειπῶν ὐανῆν , ποιοῖτο. εγωγ' συν' ουτω τί μοι αγαθὸν γένοιτο επειδὴ περὶ των παρόντων επήει μοι σκοπῶν, λόγοις μεν Η μάλ αφθόνοις, ρυς 2S. ουκ αν ἀηδως ἡκουετε υμεῖς, ενετύγχανον. ημ γάρ
640쪽
πράξεως τινος τον λέγοντα φανην σύμβουλον λ ην καμ μενῶ ταυτα αγαθου τινος ηψν ες παρουσία. τουτο δ ηδη καμ σπάνιον, κ- χαλεπὸν πεπει- ραμενος οιδα ον ἰδειν.J ουδε γάρ αυταρκες το ἰδὼν
ματα χείρω γενοιτο, EF υμῶς ατοπώτεροι φανείητε, ει ' μηδε των θοξαντων υμῖν περας μηδεν εχειν δοκοίη. μηδ', αφέντες α συμφερει, των πρό όδου τι Σο. περαύνοιτε, εἴητε δ' ωσπερ των τα Θέατρα καταλαμβανόντων. μηδαμως, ω ανδρος αΘηνολι, ἀλάπονηταντες τον πόνον τουτον, ηπι παρασχόντες ἰου ἀκροατας αμφοτέροις υμας αυτους, πζωτον μεν ελε