libanii opera

101쪽

32 LIBANI ORATIO XXVII θρασυς στησι τέ σε βοήσας και κατηγορεῖ των ἐγνωσμένων καὶ δοκεῖ δίκαια λέγειν καὶ αἱρεῖ σε παρὰ σοι κριτη και των φοβων ἀπηλλαγμένος ους ἐφοβειτο, φοβον τέρους δια της πόλεως ρχεται οἱ δὲ αὐτα αὐτ καταπράξαντες φαιδροὶ φαιδρον ρῖσιν. 19. οἶμαι τοίνυν του Ῥυτους ανθρώπους αφ' ὁμοίων λύγων και τὰ περι τἀργύριον το μικρον δεδυνησθαι, Ἀθηράθη μεν πο ου βελτίστου Κλεινίου R II 120 κείμενον περὶ τον λιμένα πλουν ἀναμένον τυν, ἐπι Καρχηδώνος, ἐποίει δε ἀσθενεστέραν μιν την πόλιν, ἐποίησε δ' αν ἰσχυροτέραν ἀποδοθέν τε και ἀναβαν ἀει μεν ουν την ἐπιο0σαν μέραν τοOτοεξειν νομίζομεν, ἀργύριον δε η πολις οὐδὲ νυν κεκομισται. 40. τὰ δε ἐντεοθεν κέρδη του φάσκοντος 1 μὲν Σελευκεία βοηθεῖν, α δ' οἶδεν ὀνήσοντα Καρχηδονίους ποιοOντος τί οἴει ταsτα ντιοχέας ἀγνοεῖν μη χαλεπαίνειν εἰδότας η δεῖσθαι μάντεων εἰς το μαθεῖν του ταύτην εἰληφότας την χάριν η σοι μεν ψύγον ἐνήνοχεν, ου γαρ αλλο γε υδέν, δει γὰρ τἀ- ρο ληθη λέγειν, ἐκείνοις δε και λημμα προς ο πάντα κεχηνύτε τον χρόνον οὐ δεδοίκασι; 21 συ δ' ἄμεινον ἐβουλεύου τὰς πρῶτα των μερων ο ἀπήλαυνε μεντον του παρέδρου πατέρα, ἐβουλεύου δε πως αὐτον

ἐκβάλη τον πάρεδρον ς λειήνων η προσηκε γραι -

2 μάτων εἰσιέντων τε και ἐξιύντων των μὲν παρ' ἐκεί-

102쪽

νου, των δε παρὰ τούτου, και η σοι λεο εκ τε νἐποίεις εκ τε ν διενοου επειτα ὀστράκου, φασί, μεταπεσύντος αμφύτεuοι φίλτατοι και ἀνεικτο μεναπασιν φθέρα γράμμασιν, ἀνεωκτο δε τω πατρί. δόκεις δε τοι ἀνθρώποις εὐρηκεναι μεν ο χρην ποιεῖν, εο τολμησα δε διὰ δη τινα φόβον. 22 τοιγαρουν ἐνέπλησας μεν ανθρώπων τον στενωπον του πατρbς τον ἔρημον ον δε- κηπίον τρεφε λαχάνοις μονοις, τούτω πανταχόθεν το τρυφὰν των δώρων δε τὰ μεν ἀμοιβὴν ἔχει, τὰ δε παράκλησιν ο γείτονες δε ορον- 10 τε θαυμάζουσιν ὁ δε πωλε τὰς εἰς Φοινίκη R II 121 ἐπιστολάς, αν τις της σης ἀρχης δέηται, θεραπεύσας εκεῖνον θαρρει περὶ το τέλους. 23 4ύτος και τι

καινον η of ἔδειξε. Κάλλιππον δοκουντ αρχοντι νουν τε ἔχειν και νήφειν και δύνασθαί τι των της 15 πόλεως ἐπανορθοον τον π της πωρείας πίνονταεωθεν πολλον ὁρώντων, Ἐπειτα ορχουμενον, ἔπειτα πίνοντα, πάλιν δε ορχούμενον, τον εἰ πύρνας διαλλάξει μαχομένας μέγα ποιούμενον, οὐτός ἐστιν ὁ πείσας, ἔτος ὁ ἐξαπατήσας. 24. - δε ἀκούσας, ω εο

103쪽

34 UBAM ORATIO XXVII ἀγαθος ἐκεῖνος ευθὐς ἐπίστευσας περβὰς βάσανον δεινὴν ἀνδρος ἐπιδεῖξαι φυσιν. τίνα ταυτην την περὶ τὰ αυτο πρόνοιαν καὶ ου ηρώτησας παρ ων αν τἀληθες μαθες ὁ δε ἄνθρωπος ουτος, εἰ καὶ προσέθηκε τοι πατρφοις χρήμασιν, αυτ γε ἐκεῖνα διέσωσεν ῆκουσας αν πάντα πεπραμένα, πάντα ἀνηλωμένα, πάντα δι αἰδοίων τε καὶ γαστρος οἰχύμενα μὴ γαρ η των ως κατελειτούργησε τηνουσίαν λεγύντων ἀνέχου. -sτος γάρ ἐστιν ὁ καὶ τη1 του βασιλέως φιλανθρωπία κακος χρησάμενος ἐπὶ της αὐτης μέρας κομισάμενος τε καὶ ἀποδόμενος τους αγροὐ καὶ μικρο την τιμὴν απασαν αυτου καταφαγῶν-R II 122 η καὶ τύτε ἐλειτουργει τη πύλει καὶ την αῖδα

αντὶ του Λιος λογιεῖσθε; 25 τον ουν αὐτον γυμνώ- 15 σαντα ν παρειλήφει καὶ πολλὰ μεν δεδανεισμένον, μικρὰ δε ἀποδεδωκότα των δ αγοραίων πολλοῖς αἴτιον θανάτου γενύμενον τὰς τιμὰς ν ησα δώσειν μεν τοῖς πισχνούμενον, δύντα ουδέποτε δ δη καὶ τελευτης επιθυμῆσαι τοὐς ανθρώπους κατηνάγκασε, 20 οοτον οὐ κυριον ποιεῖς τοσούτων ἐθνον καὶ υδέδοικα μὴ τοfτο πύθηται βασιλεύς, τι ἐπὶ αλ

Dein pro Pliom. p. 56, 201 βάσανον - 2 φυσιν ad versum comoediae Atticae δεινη 'στι βάσανος ἀνδρος ἐπιδεῖξαι φύσιν revocavit; ocrius r. Com. Att. III p. 601, 501 ,αliud 1 metam significasse, triton et aurum vel casus adversos' opinainas 3 αὐτο scripsi ex APB axo

104쪽

LIBANI ORATIO CONΤRA ICARIUM I 35λίππω τὰ ων ωνίων γεγένηται σο ταυτα ψηφισαμένου 26. - μεν ουν ἀνεπείσθης ἀγαθον εἶναι τον κακόν, α δ' εἶπον ξένοι τινες πρώην κοντες, δεῖ σε μαθεῖν λεγομένων γὰρ παρ' ἐμου περὶ σου λύγων βελτιόνων, περ εἰώθειν ποιειν, ἀλλ' ημεις, φασαν, ἐσμὲν δὲ ἀστυγείτονες σε με αἰδούμεθα, του ς

ἐπαίνους δέ σοι τούτους ξαλείφει Κάλλιππος.ου γὰρ αν κακις ων ρεσκεν ἀγαθω, εἰπερ ναγαθος κάριος. - δε κεινος κακύς, ἐδειξανα τε καν μέραν πληγαι και το πληθος οὐ των 10 καὶ το μέγεθος καὶ το δια πάντων. 27. καίτοι μέρος γε παρὰ σου των ἀρτοπύπων παρειλήφει, RHI 123 ὁ δ αυτω τὰ αλλα ἐδεδώκει και πάντων πτο και πάντας ἀπώλλυ πλήττων ανευ νου και Αὐουδεπώποτε ευθύναι γεγόνασι, ταυτα γων εἰς λύγον και τὰ μὴ δυνατὰ κε 16λεύων ἐν γράμμασι τους καπήλους ἐλάττονος καστον ησάν γε ἐωνημένοι πωλεῖν, ο μανίαν μεινον η μωρίαν

105쪽

LIBANI ORATIO XXVII 28. τίνι οὐν Ωι καταρῆσθαι τους ἀδικουμένους εγῶμεν ου αν εἴποιμι, δῆλον δε ἐστιν πασι καὶ γαρ δε εις ἐστιν ὁ Κάλλιππος ο0τος, ἀλλα κα των οἰκετον καστος, πολλοι δε οὐτοι καὶ ὁτοι τοίνυν Κάλλιπποι οἱ τους παριέντας καλοῖντες τε ἐπὶ ταπωλούμενα καὶ κελεύοντες ἱρπάζειν, ἐξεῖναι γάρ, ὁ δεπωλῖν στηκεν ἐκπεπληγμένος δε χειρε συμπλεξας σιγη θρηνον, ως μὴ πάθοι τι εινότερον. 29. καὶ τὰ πλείω της τραγωδίας ταύτης του την τε θυγατέρα 1 ἔχοντος αὐτο καὶ συνύντος και συνημμένου πάντα ἐστὶ κακουργήματα ἐνδεικνυμένου τοι ἀδικουμένοις, R II 124 τι καὶ αὐτφ τι δοτέον οι δὲ διδόασιν ἀμφοτέροις η πόθεν οίει τον πορον Κάλλιππον εστιάτοραειναι λαμπρον πειρώμενον οὐδε ὁντα ἀποφηναι τον 16 Ῥωμαῖον ἐκεῖνον ὰπ αυτον των φασιανον ἀρξάμενον;

30 Πάντα ταὐτα, κάριε, κλοπαὶ δει βοέλει γε, μισθος παρὰ μὲν ἴπω πληγέντων τούτου, παρὰ δετων τοὐτο παθόντων το μὴ χαλεπώτερα σε δε τούτων οὐδεν εις ὁργὴν ἄγει διὰ του ἐπαδοντας, ο με εο γάλοι μεν σαν ἐπὶ της ἀρχῆς Κύκκου, μεγάλοι δενον υ ταοτα ημον ἐλπισάντων, ἀλλα μικροὐ μὲν

106쪽

LIBANI ORATIO CONΤR ICARIUM 37τους τοτε μεγάλους, ἐν τιμαῖς δε σεσθαι τους τότε έβριζομένους. ἡ δε έκατέροις τα προσθεν φέλαξας,

τοις με το δυνασθαι, τοῖς δε α τότε ειχον, και τους

με λογισμοῖς ἐφίστης λημμάτων παρέχων ἀφορμάς,

οἱ δε υ δυνηθέντες ἐπαινέσαι Κόκκον, καν τὰ ἄριστα λέγωσιν, ἐκβαλλύμενον αὐτοῖς ροσιν πο ου σου προσώπου τον λύγον. 31. και ταOτα αθλον R II 125ρυβάτω - πολιτευομένω των πόνων ους περὶ τὰ γράμματα τἀν τοις τοίχοις νεγκε τὰ μεν ἀναιρον, τὰ

δὲ αντεγγραφων ου πανυ βουλομενων των Ταυτα κε 10λευομενων ουδ ου οντων ε τούτοις τινον φόβων

τω καταναγκάζοντι. - δε τι μεῖζον, ους φείλειν ωου σοι δίκην ν τέρω χαριζόμενοι τοι σοῖς ἐπε- βουλευον, τουτους ἐποίησας κυρίους ευθυνον πλουτίσαι δυναμένων. χος ταυτα ου αποπληξίας, ταν ο

μεν κολασθῆναι δίκαιος ευ πάσχη, κακος δε ω χάρις οφείλετο 32 πο δ ἐκεῖνο καλον παρὰ μεν άρμοδίου του συνδίκου της πόλεως περ της πολεως γίγνεσθαι λύγου ς, ἀκούειν δε αυτον μηδέν, ἀλλὰ δοκειν ἐκεῖνον

107쪽

LIBANI ORATIO XXVII φλυαρειν τι δε μηδε τον καλουντα σε δημον ἐπὶ τὰς θεωρίας ἀκούειν ς ξεις, και ταοτα ξοντα, οὐ καλόν.

παρὰ τίνος ἔμαθες, τι σιγὴ συμφέρον ἀρχη, καν φω- νην ἀπαιτη τα πράγματα ἐγ με γαρ το πέρα του Ι Π 12 μετρίου φεύγειν ἐμαι δεῖν ἐφ' κατέρου - δεστήσας τοὐς φθαλμοὐ δύξαν με παρίστης λύγου,

λέγεις δε οὐδ' ὁτιοον ὁ δ' εἰρηκώς τι προ σε μάτην εἰπδεν περ εἶπεν, ἀπηλθεν. 33. υλλα του λύγους ταις τιμαῖς φέληκας.

1 αἱ τιμαὶ δ το πῆσι τα τα τοῖς βουλομένοις παρασχεῖν και τίς αὐτ τιμ το των ἴσων τοὐς ου ἴσους τυγχάνειν ὁ γαρ των αυτον τούς τε χείρους τούς τε

βελτίους ξιωκος ταῖς οὐ δικαίαις τιμαι τὰς δικαίας

iβλαψεν. οὐ γαρ ετ στι τηλικοῖτο τ προ κύντως 15 δοθέν, λίκον αν η' ι ἐν τοις ξίοις στατο. 34 ποιήσομεν γαρ τωδε τω λόγω κοινον μεν ἐν Πίση τον στέφανον των τε νενικηκότων καὶ των ηττημένων, κοινὰ δε ει τροπαίοις τὰ γέρα των τε ριστευκότων R II 12 των τε οὐδὲν οὐ πολεμίους λελυπηκύτων. ποίαρο τοίνυν δονὴ τοι εἰκοτως τὰς ἀμοιβὰς λαβοῖσι μετὰ

των οὐκ εἰκύτως τοι αυτοῖς κεκοσμημένων πάνυ γε ούτοι του ταλαιπωρεῖν ἐπιθυμήσουσιν ἐπὶ τοιούτω καρπω. οὐκοον χειρων με εντεοθεν ὁ θλητής, χεί-

108쪽

LIBANU ORATIO CONTRA ICARIUM I 39ρων δε ὁ στρατιώτης φεύγοντες την οὐδε πλεον αυ- τοις φέρουσαν ταλαιπωρίαν.

35. Πῖς ουν αυτος μω χ περ τὰς ἀκροάσεις ταύτας ἀκολασία το χρημα των λύγων ηὐξηκεν ἐγῶμεν γὰρ υτοὐς εἰς ταπεινον γουμαι κατενηνέχθαι παντος του βουλομένου τοῖς αὐτο λήροις μέραν.

ευρισκομένου, συ δε φιληκοῖα τουτο καλεῖς καὶ σπουδην περὶ λύγους καί μοι φαίνη μετὰ την του πέλ-

λωνος κιθάραν ἐλθω επὶ τὰς τουτωνὶ των ε τοις καπηλείοις προσαιτουντων ἀξιοσα αν καλεῖσθαι φιλύ- 10 μουσος 36. εἶ ου δρας, ως εἰ τουτο καλύν σοι, καλbν καὶ σκυτοτόμου σε και χαλκέως ἐπὶ δεῖπνον καλοοντος πακουειν καὶ ἐλθύντα κατακείμενον δειπνεῖν και ἐναι τον αυτ0 εφ' πάσης τραπέζης η τομεν φευξύμεθα διὰ την των καλούντων τυχην, R II 128την δε τούτων ἀηδίαν ἀγαπησομεν ου οἶσθα τονἈε ἐφ' κάστω των εἰρηκότων γενόμενον γέλωτα, εἰ οἷ μεν οντες τοιουτοι προς επιδείξεις κον, συ ν υπετίθεις σαυτον τοις τοιαοτα φέρουσιν, ν ἀπελθών, ςακούω, καὶ αυτος κατεγέλας καίτοι πολλω βέλτιον θοὰπωθεῖν Ἐνοχλουντας η τοι εἰρημένοις βρισμένον εἶτα των λόγων κατηγορεῖν.37. Ἐτι τοίνυν των μεν κουσας, των δε υκ ξίωσας οντων ουδεν ἐκεινων φαυλοτερων, στε σοι καὶ το της νωμαλίας φύνειδος προσγενέσθαι. πο ουν

109쪽

LIBANI ORΑΤIO XXVII τουτο συνέβη σὐ μεν αὐθις αν ἐκαθέζου, το δὲ μὴ

τούτους εἰπειν τοις εἰποῖσιν δοσαν ων κολουθεῖς

τοι νεύμασιν ἐφ ω ν αν και συγκαλύψαιτό τις, εἰπερ εsνους εἴ σοι παν γαρ τ δειχθεν εὐθ0 ην εν αἰτήσει, και σον ἐγελάσθη, και πολλοὶ πόδες επὶ τον ἄρτι πεπαυμένον υ ἐοντες ἀναπνεῖν, εἰσπράτ-RII 129 τοντες, ἄγχοντες, ως οὐδ' ἀριστῆν ἀνεξομένου σου πριν λαβεῖν. -υτως ους ευρε εν οξη της ἴσης αὐτοῖς εν οἷς ἐποίεις ἀπεστέρεις. θαυμαστος γε μῖν a ηκεις τοι λύγοις ἐπίκουρος, ο και τους σιγῆν τοναλλον ἐδύτας χρόνον ἐξέμηνας καὶ ζητειν ἔχειν α τέως ου ηξίουν ἐποίησας. 38. Ἐπειτα φης πάν εἶναί σοι μικρὰ προς ἐμεκα τον σαυτο πατέρα εν ἐμοὶ νομίζειν ὁρῆν τοB- 15 τον ουτος το πατέρα διὰ νύσου μέγεθος τμηθέντα φλέβα και τυχεῖν οὐ δυνάμενον πνου πολλης χρή- ζοντα παραμυθίας δι' οὐδενος ἐπεσκέψατο των φίλων, αλλ' οὐδε τον διακόνων. οὐδ α προπεμπύμενος εἶπέαΠ130 τι τοιοOτον προς τινα των ἐμον ἐπιτηδείων, 20 του πολλάκις ἐκεῖνα εἰπόντος ν. ἀλλ' ἀπελθὼν εἰς Φοινίκην πεμψας ἐπιστολὴν ψύγον της μετέρας, τὰ με των τοὐς μαρτάνοντας πειρωμένων κατέχειν ἐποίησε, δησαι δε υκ ἐδυνήθη. 39. Kαι μην και ἐν ἐκείνω γε σαυτω μάχη μισεις 2 με γαρ την μετέραν ως οὐ μισοῖσαν Κόκκον, αὐτος

16 4 t. III p. 144, 10 R

110쪽

UBANI ORATIO CONTRA ICARIUM I 41

ραπεία παρῆλθες α νενομισμένα διδάσκων Βηρυτον μηδενος ων παθε μεμνῆσθαι. καὶ τοῖς με αλλοις θαυμαστόν τι του ἐφάνη, μοι δε ἐλπις ἐβεβαιουτοπάλαι σου τὰ κείνου και τιμοντος και φυλάττοντος και πεπηγέναι βουλομένου, στ' ου οἶδ' ο τι αν αυτρπλεον παρὰ το γεγεννηκύτος πῆρχεν, εἰ ὁ την ἀρχὴν ἐκδεξάμενος κεινος ν. 40 τοιγαρουν φωνοι πάντες ι τὰ κατηγορίας εν ταῖς χερσιν χοντες αH131ουτω δὴ πολλοί τινες οντες, δε μικρον αν ἀποφηναι 10 του δικαστηρίου, μέτρον Ἀλλ' ἐνέφραξε τὰ στύματα τουτοις ὁ του προσλήψεσθαί τι κακήν, εἰ μη σιγωεν, φόβος καὶ τὰ πολλὰ κεινα τραυματα διὰ το χρηστον κάριον ἔμεινεν ἀθάνατα. 41. φήσει παρὰ τονεν τω βασιλείω δυνατον ταυτα ἀκηκοέναι. τουτ δε 1sλέγων δ ου ηδίκηκε, λέγει, βέλτιον δε ν χειν αυ- τον λέγειν, ὼς ουδεν δίκηκε. μέλειν μεν ουν ἐκείνοις κείνου φαίην αν, ἔδει δε τον ἀκουοντα λέγεινάπλουν τινα λύγον, τι τὰ μὴ δίκαια παυσων, αλλ' ου ἰσχυρὰ ποιήσων πέμπομαι. 4bν δ' ακούω οδιὰ πάσης δικίας ἀφῖχθαι και μοι κάλλιον διωτευε ιν η υτως αρχειν. τί δ' αν καὶ δεινον παθες κων μεν ἐπι την ρχήν, λυων δε οσα ἐξῆν τον