libanii opera

71쪽

XXVI XXV M

oratiο προ ς Ἱκάριον Ῥaa iiDanitis Icarium revi postquam magistratum ingressus est, fortiter ortatur ut vestigia Procli decessoris relinquat neve iniurias singuloriam toti icti Antioenia opprobrio vertat sed severitate in noxios, lenientia ero indulgentiaque erga celem in1- primiSque apparitores utatur. )Oratio inter eas est qua fere corporis' litibus circumScripta manserunt. MVus itur numeriis est codicum qui Dus ad nostram aetatem pera enae Sunt auteni

Correctus est in ana recenti s e codice sititillini Monaeensis ici 101 Mo). Videt I p. 10 sq. stri II p. 445. Contuli. 2. Monacensis gr. 483 olim Augustantis A)saso fol. 128. Vide t. I p. 15 sq. Contuli. 3. Vaticanus alatinus gr. 282 ' saec. XIV fol. 186. id t. p. 20 sq. Contuli. 4. atmius 471 Pa saec. XIV fol. 281. Vido I

p. 41 sq. et 69. Contuli mini Nicola Costi aniles intercedente gratiose taurias eliacus. 5. Vaticanias L 39 saec. XV fol. 3. Vide t. Ip. 44 sq. et 69.6 Laurentianus gr. I, VI 27 anno 1392 scriptus

fol. 452 Vide t. I p. 59 sq. st 69. 7. Marcianus append. XCI I saec. XIV sol. 206. Video I p. 217 sq. contuli.8. Monacensis gri 101 - o saec. XVI fol. 161'. id t. I p. 220 sq. Contuli.9. Mittinensis gr. CL,XXXI saec. XV sol. 173. Videt I p. 48 sq.

72쪽

LIBANI ORA II AD ICARIUM

10. Vindononensis nil gr. XCIII saec. XII1ol. 145. Vide t. I p. 354m Contuli. qiuibus adni nondos ess duxi codices CAPI Pum V ii in duas discedunt sensilias quamin prior codicinus CAP um, altera codice V continetur. De ratione quae internos singulos intercedit ad stemma m p. 448 propositurin te dolego illud unum addens a in universiam ad idem sere exemplar almae M sed ma 1ore cum fido sidiro h nonnusvitam in lectionibus sive textus ipsius sive manu sectanda in margine positis cum V consentire. Gra naticis Orilegiorumqwe auctoriDus orati parem accepta est. Duo tantum ex ea excerptos in ossiολ)Macarii Drysoce pnali ai codice simili atmis usus est, locos invenis. Orati primum edita est a Fed. Orello UD opp. t. Hp. 455-459 et 513-514 eae codd. vings Rom. et Baτα-rico , ut in Indice praemisso legitur, in pariam integre. IJesunt enim vecta inde a. o θεατρο p. 11, 11 smis ado 'κεῖνος 16,1 finistis inde a Veruis sequentiDu προ τον δευτερον 8Ῥ1 ad exitum non cum prioriDu consteret sed pondicis loco postea additus est. Cuius rei culpa non tam in odiet Dus ii Morollo usui fueriint nam in codico Bavarim t. e. Monacens gr. 101 oratio plena coraectiorque exstat nevis aliter de codice Romano i. e. OOgrapno Allatiano sive alatini sive Vaticani 939' iudicandum orit quam in editoris ipsitis neglegentia Iaerenda est. Reislcius postqmana gravissima vulnera huic orationia orsit illata nimadversionum volumine sint p. 285-291 divinando sanavit, prinnis M eam integram emendatanaque ex Augiastano MonacensiῬ1 codicivus praeduit editione iam uxor curavit . II p. 91-109.

Panea correxit Co Detus.

4 Ante eum integrae orationis Uograpnum e codice Augustiano factum Gotnofredus quidem nactis est, sed non pudiici iuris secit. XL quae in editione orationis pro templis 1634 p. 6 dixit et t. I p. 19.

73쪽

Rus1 I. D μεν ἐπι τοι περὶ σε τετολμημένοις, φίλτατε, διετέθην καὶ ἐα με εἶπον, οἱ δε ἐπραξα

προς τους ου σωφρονουντας, τους τε αλλους παντας

εἰδεναι νομίζω σε τε υδενος ήττον. 4 ουν τινα προς σε ποιοίμην καὶ παραίνεσιν, ου αν εἰκότως πολαμβάνοις τέροις με μαλλον χαριζύμενον η των σῖν πρύνοιαν ποιούμενον ἐπι τουτο ἀφῖχθαι, ουδ αν χαλεπος α 42 φέροις, εἴ τι των νυν ου ὀρθος σοι δοκουντων 1 επανορθοίην. - γαρ υς ου αν εἰκοτως φιλοίης, φαιην α σε προσήκειν φιλεῖν, ἀλλα μη μισεῖν ους

74쪽

εἰπεῖν.

Oi, την πύλιν πασαν τήνδε την ντιοχου Πρύκλου τε ἐρὰν και προς ἐκεῖνον βλέπειν καὶ τὰ κείνου ποθεῖν και τοι σοῖς χθεσθαι καὶ δυσχεραίνειν ταυτην την μεταβολὴν και πάντα με λύγον, παν δεεργον δύο ταοτα βούλεσθαι, τὰ κείνου μεν αἴρειν, τὰ σὰ δε καταβάλλειν. 3. ταοτα τοίνυν ταν περὶ

ἀπάσης δοξάζης της πολεως, του προσήκοντος ἀμαρτάνεις ἔχει γὰρ οὐχ οsτω τἀληθές, αλλ εστι αὐταο λίγων των ε της ἀρχῆς της κείνου πεπλουτηκοτων,των τὰς δίκους και μεγάλας εἰληφύτων χάριτας. ἔλαβον μεν γὰρ πολλοι και μεστὴ τοέτων ὐγη, τοις δε τὰ ἐλάττω λαβοοσι θύνος ἔνεστι προς τους τὰ μείζω και υ αμείβονται τηλικούτοις. 4. οἱ δε- II

πάντα ποιοῖντες και οἷς εστι και προ των θεῖν ὁ Πρόκλος, κτώ τινές εἰσιν ους, εἰ βουλει, ποιήσωμεν

εἰκοσι και τούς γε η φοβ τοέτοις ἐπομένους Ἀρη-

μασιν, εἰ δοκει, τοσούτους εἶναι πάλιν τιθωμεν. και πόσον αν εἴ τοOτο προς τοσαύτας μυριάδας τὰς μενανδρον, τὰς δε γυναικον; ν ἐν κατέραις μέθητοντι φίλτρον της σης κεφαλης ἐνίδρυται και μέγα μεν

75쪽

6 MBANU ORΑΤIO XXVIὰγαθον εἶναι δοκεῖ το μηκε ἐκεῖνον αρχειν, μέγα δετο σὴν τὴν γεγενῆσθαι. i. ταν ουν τι των ἀγροικοτέρων γένηται, μη της πύλεως, ο φίλτατε, τοsτο εἶναι δοκείτω, των δε ἐν- πόλει τὰ χείρισται ν0σουντων ἐκείνων των λίγων καν ταῖς ἀγρυπνίαις μ' λέγε προ αυτόν, τι ταυτα η πόλις, ἀλλ' οτι ταοτάεστι των ἐν τη πόλει κακίστων ων ἐστι δήπου καιτὰν τοις βαλανείοις τε ἐν ταῖς κολυμβήθραις λίθοι και αἱ πολλον θανάτων αξιαι λοιδορίαι καὶ νη λ1 γε σφημίαι, αδικοι μεν αυται πονηρω γιγνύμεναι, αδικοι δε ἐκεῖναι κατὰ δικαίου τολμώμεναι την αἰτίαν RIUs ἐπὶ τον αρχοντα γουσαι του την θερμύτητα εινα μαλακωτέραν. 6. τουτι δὲ ην με αεὶ ταυτα ὶ τὰς μέρας καν ταῖς των λίαν ευπόρων δαπάναις του 1 λειτουργειν αὐτο ν τοιουτο ποιοOντος και ν ἐν ἔθει κα ουδεὶς γανάκτει και ταυτα πολλάκις χεῖρον ' νυν του πράγματος εχοντος, στε χορούς τε ενδονεστάναι και ενια των ἐπι της σκηνης δεσθαι. αλλ' ομως ἐν τούτω των βαλανείων καθεστηκότων οὐδεις a ἄρχων κου κακος, ἀλλ' εφερον τα κεκρατηκύτα.

μενος. νυν δὲ εἰδότες μὲν την του λειτουργουντος

76쪽

πενίαν, εἰδότες δε ς οὐ καινον το πεπραγμένον, ἐχαρίζοντο τοι αὐτον παιδικοῖς την παροινίαν νωθείαση τὰ μὴ σα περιάπτοντες, ἀναισχυντότατα ἀνθρώπων συκοφαντοῖντες, καὶ σάν τε προ ταοτα λαβόντες ἀπογεσάν τε ληψόμενοι. G. την δε σελγειαν τουτωνὶ

τον μισθωτον κα την γε των τούτους μισθωσαμένων,

οὐ γὰρ γνοεῖτο γε αὐτα, παντες με ἐμίσουν οἱ λούμενοι, δίκην δε παρ' ων ἐξην λάμβανον ελκοντες, ῶθοὐντες, πλήττοντες, καὶ τουτο ἐποίει των τὰ αὐτὰ φρονούντων φυγήν. πο ουν εἰκοτως- αχθοιο προς οπόλιν ς το μὲν κακος φρονοsν ὀλιγον τ ευπολύ 8 ου τοίνυν οὐδε τον θορυβον τόν τε πρότερον τόν τε δεύτερον της πολεως εἶναι χρὴ νομίσαι. οὐ γὰρ οἷς γυναῖκες καὶ παῖδες καὶ οἰκίαι καὶ τέχναι, Π ssκαὶ διὰ τούτων τροφή, ου οἴτοι πληροῖσι το θέα 16τρον, αλλὰ των μὲν στρατιωτον οἱ τὰς τάξεις τὰς αὐτον λελοιπύτες, τον δε δούλων οἱ δουλεύειν οὐκ ἀξιοῖντες, το δε λοιπόν, 5χλος εν τη σκην του βίου τὰς ελπίδας ἔχων εἰ δέ τι καὶ ἐπιεικὲς εν μεσω τούτων - τον ἐκείνοις δοκούντων θεῖται προς τὰ Ψοαυτὰ καὶ ἐπαινειν τε τον αρχοντα ἐθέλον διεκωλύθη καὶ φεύγειν βουλόμενον κατηναγκάσθη μένειν. τ δε ἀναγκάζον τουτο λεγειν τε α μὴ δει καὶ μὴ λέγειν ἀ

10 τοι ἔφευγον οι ταυτα φρονουντες. Ἀντὶ φευγόντων

77쪽

δει παρὰ των λίγων ἐκείνων ν φην ἐπιτάττεται.

τως ἀκριβε λύγω κομιδὴ μικρον το τὴν ἐναντίαν

σοι τεταγμένον. 9. Ἐνεκα μεν ου του μηδεν των τοιούτων εἶναί

σοι βλάβην ῆν χρην, νυν δ' περ αυτου του ταῖς πόλεσι την σωφροσύνην λυσιτελεῖν προσηκει τι καὶ επανορθῖσαι, καν δέη τινος ἐνταυθα δίκης. - γὰρ αH47 ἀπολεῖταί σοι το δοκεῖν εἶναι πράω διὰ την τιμωρίαν Ουδε γὰρ τω , τ δοκεῖν εἶναι μειλιχίω10 διὰ τὰς τιμωρίας ποιεῖ γὰρ αμφότερα και συ τοίνυν τι μὲν ἱκανος ἐπιδέδειξαι τι δε ἐκείνω προσθες, οπως ἀμφοτέρωθεν παιδεύρς, υπήκοον τω μὲν πείθων τ δὲ ἀναγκάζων ουδε γὰρ φιλανθρωπίαν τι

τουτο καλοOσιν κακοηθεις. Ἀλλ' ἐγ μὲν ου αν1 εἴποιμι, τοι δ'Ἀυδε αρρητον. 10. μαθέτωσαν τοίνυν

οἱ κάκιστοι πάντων ἀνθρώπων, ως ου ηδέως μεν κολάζεις, ταις δε ἀνάγκαις εἴκεις παίδευε δὲ αυ- τους μήτε θανάτοις μήτε πληγαῖς, αλλ' ἀρκείτω δε- σμύς, αν τι ἄμεμπτον ει του πεπλημμεληκύτος x ἱκετευη τυγχανέτω της φιλανθρώπου ταύτης χάριτος,

οπως σον τέρων και ταύτη διαφέρεις, μανθάνωσι. 11. τους μὲν ουν πολλοὐ τούτους ἐκ των θεάτρων ἔστιν λειν σοι, τους δ' εἰ μη των ρχύντων ἄρχοιεν

78쪽

LIBANI ORATIO AD ICARIUM ἀγανακτοsντας διὰ το τὰ παρ' κείνων ε παραβυστω πραττόμενα ου ἀγνοούντων, α εἴ τις εἰς ως αγοι, των δώδεκα θεῖν δέοιντ α ει σωτηρίαν. οἱ γὰρ δη νυν δικούμενοι μεν, πως δε τουτο πασχουσιν ου εἰδότες γνύντες ξουσιν επι την δίκην, παῖδες και γυναῖκες και σον ἐν γηρα τροφης ἀποστερεῖται. 12. εστ δε αυτQν ου τουτο δίκημα μόνον, ἀλλ' Rra 98

οὐδ' ἀριθμησαι ράδιον τὰ καθ' ἐκαστην μέραν, τὰ

μεν εἴσω τειχον, τὰ δε ἐξω, στε τοι οὐκέτι δυναμένοις ἀντέχειν ἀναγκαῖον γίγνεται το ποκύπτειν, οἱ οδ' ὁ τι αν ἐθέλωσι τῖν κείνων λαβεῖν, ἔλαβον. τα0τα τοίνυν παντα τὰ βεβιασμένα του βοηθοοντος εἰ λάβοιτο, δείξει την γνώμην ἀποσεισαμεν την νάγκην,

και κατηγύρους ψει πολλοὐ και τους νυν θρασεῖς

περιδεεις. 1513. Οισθα μεν οὐν τον εν ζώνη γεγενημένων τους κακούς, χρην μεντοι σε και τους γαθοὐς εἰδέναι καὶ μόνον κείνους μισειν, αλλὰ και τούσδε φιλεῖν. ου ενι δε αυτοὐς αγνοουμενους φιλεῖσθαι προσήκει τοίνυν σε και πυνθάνεσθαι και βούλεσθαι μανθάνειν ροκαι βελτίονί τε βλέμματι τούτους ὁρῆν καὶ λαλεῖν τούτοις διον και δικαίων τιμον ἀξιοον καὶ μη διὰ

την νίων πονηρίαν προς ολον διαβεβλησθαι το θνος.

Dena. r. XXIV p. 15,21 16 cf. p. 42 17. t. I4 257, s Q 3 σωτηρίαν - vermis comoediae Atticae revocavit KOcrius A. com Ait m p. 478, 36 in ano forinan1 α γ' εἰ τις εἰς το φως αγοι, σάφ' sol, τῶν δώδεκα θεῶν δέοιντ αν εἰς

79쪽

14. αὐτο δὲ λέγω και περι των πολιτευομενων,

οτι τους μὲν οἶσθα καὶ ἀποστρέφη, τους δε sτε οἶσθα οἴτε τιμὰς εἰ δὲ τοι μὲν τὰ Πρόκλου θαυμάζουσινεσται τα παρ ἐκείνου, τοῖς δὲ τὰ σὰ το μηδε γνο- σθαι παρὰ σοs πρῖτον μὲν ἐπίχαρτοι τοι τἀναντία φρονουσιν σονται, πειτα ἀμβλύτεροι τὰ σὰ σεμνύνειν δει δε αυτοὐς ταῖς τιμαῖς ἐγείρεσθαι και τῆς υπὲρ σο νίκης ἐπιθυμεῖν. 15. G δε φεύγειν σε πολλάκις τὰς βαρείας τρα- 16 πέζας ἐπαινον αντὶ του πολλάκις αε σε βουλοίμην R Us αν τοsτο ποιεῖν. και γὰρ δε λυπησεις οὐχ πακούων, αλλ εξεις ἐν προῖέντι τω χρον τον μεμψάμενον ἐπαινέτην, ταν το μὲν ριστον η παρελθον, ἄνευ δὲ ργης ἐξετάζηται το πρstγμα. Ἀαλύν σου και 1 τι μηδένα καλεῖν στιασόμενον χρονον τε γὰρ υκαν παραναλίσκοις πλείω τε υκ αν ἰ βούλοιο πίνοις χώρα τε υκ αν εχ πονηραῖς αἰτήσεσιν. 16 ἀλλ'

ὁπως μοι φυλάξεις δια τέλους τοὐνύμον και η δέξαιτο σοι της ἀρχης ὁ χρόνος τοιούτους δαιτυμόνας. εὐαλλὰ μηδ' ἀναπετάσειας δείλης πολλοῖς ποσὶ τὰς θύρας ἐχθροῖς της Θίκης - οὐδὲν οsτω τη θεω ταύτηπολέμων ἐκ γὰρ ων οὐκ ἐῖσιν ἰσχύειν του νύμους,

ε τούτων κερδαίνουσιν οἴτω δὲ μέγα το0το αρχουσι

80쪽

LIBANU ORΑΤIO AD ICARIUM Iκακον, στε καν μηδὲν ἐντεοθεν βλάπτηται, δίκαιον, ἀλλα δοκεῖ γε σωφρονοsντος δ' αν εἴη και τουτοδεδιέναι τὰς μεν εισόδους ταύτας μηδέποτε ἴδοιμεν μηδ' α τὰς ἐπι τους δυνατοὐς των ἀσθενεστέρων καταφυγάς, α τους με ἐγύμνωσαν τοις δε χρήματα

17. καὶ τὰ πρ0 τους τοῖς ὀρχουμένοις πη- R II 100ρετοsντας, ο τους αρχοντας αὐτοις υπηρετειν ξίουν, ουτως σπερ νυν ἐχέτω, μαλλον δε, σπερ εἶχε πρ0του τὴν πολλὴν βριν δεξαμένου θεάτρου ἐποίει δε 10:ταοτα η επὶ τ θέατρον ὁδός σου της αὐτης μέρας δευτέρα πραγμα ου εἰωθός σοι καὶ κε μὲν εὐποιον σιτος και ἄποτος, ως μηδετερον εν τω προσώπω δείξαις τοῖς κεκληκόσι, τους δε- τούτων γέμειν συρίττειν ἀνέπειθεν 18 ταις μεν ουν τοιαύταις κλη- 15 σεσιν ἐρρῖσθαι λεγειν, ἐν δε ταῖς παρουσίαις, ας ουκῆνεστι διαφυγεῖν των μὲν δεικνυμένων μηδὲν φαίνου

θαυμάζων μηδε στὰς προς αὐτὰ τοὐς φθαλμούς, τονομιλον δε μήτε εκφύβει μάτην μήτε θεράπευε, ἀλλ' ἴσον ἀπεχέτω τρυφῆς τε καὶ ἀθυμίας. εἰ δε ἀσελγαίνοι οτι ἀπειλαῖς σωφρονιζέσθω. I και προ τον Ἀλεξανδρέων δημον ἐκεινον τον τοιμον εἰς ργὴν δη τις

10 f. r. X t. I p. 399 sq. I Dena. p. 62, 21 et 26, 29 22 f. Anim XXII 11, 3sq. cum nota Valesii