libanii opera

111쪽

42 LIBANU ORATIO XXVII Kύκκου βραχὐν αν της ἀρχης τον χρονον τοOτοR II132 ἐποίησε καλῖς ἀλλ' ἐπαινούμενόν γε εστι δὲ μεινον μιας μερας αρχὴ το δίκαιον ἔχουσα η τοπάντα τον βίον ἄνευ τούτου κατειληφέναι τον θρύνον.

42 ἀλλ' ὁ τη λύπη περὶ των εἰς Γερμανον ἀπολογούμενος μιν Φοίνικα πολιτευύμενον κύντα εν τω λει

εδειξε. 4 εγκαλον το μὴ μετ' αλλων κειν. εἰ δεμόνος τοO ἐδύνατο ποιεῖν της δε των αλλων τυ1 πρῆγμα πενίας μειζον ὴν εἰ δε φευγον την οὐκέτι λιν Ἐμεσαν εἰ δε κρύπτοντο μένοντες συ δε πο- λιν μεν τοιαύτην και τοσαύτην πολωλυῖαν υ δακρύεις οὐδ' εἰ και μὴ πάντα, μέρος γε εν τι των ποτε R H133 5ντων ἀγαθῖν ἀποδίδως, οὐ δε να τύπτεις 1 παρὰ του νύμους και προλέγεις απασι μὴ λειτουρ-

γειτε, μὴ πολιτεύεσθε, μὴ βουλεύετε, χωρει τε ἐπὶ ζώνας η μείζονας η ἐλάττονας. 43. Ο ις δε καὶ την ντιόχου πολιν ἐτίμησας ρήμασιν. ὁ με κομίζων τὴν φιλάνθρωπον προσρησιν Ψο ὁ πευθὴν Ουράνιος ην, ἱκουε δε λέγοντος μάλα εντεταμένως, τὰ ρήματα δε ὶν οτι μισοῖ πάντας φεξῆς.

112쪽

LIBANI OR IO CONTRA ICARIUM I 43 της ἀνοιας βοῆς ὰ κρυπτειν δε καὶ τον κατὰ σου τὰ δυνάμενα λαθεῖν ἐξαγορευεις και διδάσκεις πόλιν ουτ μεγάλην μισειν σε. το γαρ αυτ δήπου ποιήσει καὶ πύλις καὶ μην ἄρχοντος με το τους

ἀρχομένους ε ποιεῖν, ους δε μισεῖ τις, ου ευ ποιεῖν, αλλὰ κακῖς ἀνάγκη κακος ἄρα ποιεῖς των ρχο- μενων τινάς, το δε καὶ τίνας οντας ἀφείσθω τανυν.M. Λέγε τοίνυν καὶ προς τους παντοντας ταυτό, οτι μισοίης τε καστον καὶ δέως αν πυθου τεθνεο- τας παντας εχοις δ αν, εἰ βουλοιο, καὶ προστι- 1 oθέναι τοι ἀνθρώποις καὶ γην καὶ οἰκοδομηματα καὶ υπογγια καὶ πηγάς, υτ γαρ σοι το μῖσος σται λαμπρότερον και πρύς γε τους οἰκείους, ταν III 34

οἴκαδε ἐπανέλθης, μετὰ των ἄλλων τον περὶ της ἀρχης

113쪽

Oratio κατὰ καρίου altera paulo post priorena anno 385 conscripta a de intutas ab illo decuriombus imprimisque Lia macuo illatis apud neodosium ) one- menter conqueritur, etiam minus quam prior lecta paucio usque codicibus dirutita est ui sunt hi docem:

t I p. 41 sq. et 69 et supra, . . lectione Piae manu secunda in margine positae sunt mini exscripsit Io Sahhelion. 5. Clas Henna mensis 10618 saso. XVII XVIII sol. 62 a Leonardo Adam addita versione inina e P transscriptus.

I De eo, piamvis non appellatus sit, duDRatio esse ne-Ῥ1R. Arcadius de imo nuper S A Nauer Mnem XVI 118 cogitavit, temporum rationibus exclusus est. Nam fmomodo Usanius ab noc a puer erat octo annomam Socr. n. e. VI 23 petere potuit, ut decurionilaas opitularetur legesmae firmaret, Maomodo Icarii de rebus ab eo gestis carmina, indicare p. 48,2) Sed ne ea quidem quam a De inter laρκάδιον Ἱκάρ in detexisse tu visus est μέχρι δύο συλλαβῶν καὶ γράμματος ως των νομάτων κοινωνέα p. 48, 4 revera Xstat. Nam unius Rutum syllabae κα κοινωνία egi. Omnia vero Oncinunt, SI UIn Sieversio p. 163 Icarium pro igno cs Sieverso. 236. Ommsen Herm. XXXVII 446 sq. RostoWge Stud. Vind. XXIV 412 sm)nabemus et veritu nomen ut patris Theodorum fuisse conicimus, citi cum ne odosio illa, μέχρι δυο συλλαβῶν Θεο καὶ γράμματος ἐνις δ communio est.

114쪽

diui ita ratione sint inter se coniuncti, hoc ti bi ostendit summa:

Duos locos excerpsit Macarius Chryso cephalus in)Primus nostrativi orationem commemoravit Iaae o b ud

115쪽

UBAN ORATIO XXVIII esse conicere licet. x eodem vel Vinclo nonsi codico Ioannes Theophilus oner anno fors 1760 descripsit et Reificio adiutor edero constituit, sed tissere non destity). Ex Augustano odice anno 1770 descripsit emendavumae Reislous edidit eisiti t. II p. 134-143.1 Cf. notam Reishi ad UD. t. II p. 134 eiusdemmae epistulas a me editas Dissert. Reg. soc scienti Sinon class pnilol. XVI p. 608. 16 626. 683. 690 697. 11. 13. 45. 65, de-nimae quae Mus Ruen L, 80 dixi.

116쪽

1 Πάλαι με ἴσως ἔδει και με κατηγορεῖν ΙΙ134και σε καθήμενον ἀκουειν, ο βασιλευ περὶ ν κάριος ουτοσὶ τὰς βουλὰς λελυμανται διδάσκων οἷς ποιεῖ πάντας ἀνθρώπους, τι φευκτέον αυτάς ἐπε δε ἐλπίδι του γενήσεσθαι βελτίω τον ανθρωπον ουδεν εἰπων πρύτερον μένοντα αὐτ0 ε τοι αυτοῖς καθορ η, τογε ἀληθέστερον, χαλεπώτερον γιγνύμενον, ουδ R U135 εἰ σφοδρα μη βουλοίμην κατηγορειν, δυναίμην αν.

ἐξbν ου ἐβουλήθη. 2. δέομαι δέ, ω βασιλευ, μηδεμίαν

117쪽

LAEAN ORATIO XXVIII γενέσθαι βλάβην τοις υσιν μιν δικαίοις μήτε τὰ επη τὰ παρὰ τοOδε ποιηθέντα περὶ τον σοὶ πεπραγμένων μήτε α λεγομένων γενύμενα δάκρυα μήτε τὴν μέχρι δύο συλλαβον καὶ γράμματος νος τον νομα- των κοινωνίαν, αλλὰ χωρὶς μεν ἐκεινα κεῖσθαι, χωρὶς δε την περὶ τον πραγμάτων ἐξέτασιν, αλλως θ' ὁτε καὶ τὴν ἀμοιβὴν κείνων ἐχει τον πῖν. εἰ γαρ δικαίως δι κεῖνα τετίμηται, και ν αδικεῖ δικαίως ανδοίη δίκην. οταν γαρ ὁ αὐτος ἄνθρωπος α με βελ- 16 τίων, τὰ δὲ φαίνηται χείρων, ἀμφοτέρων εἰκότως ν παρὰ τον αλλων τυγχάνοι, δι κεινα με ἐπαίνων, δια δε τὰ φαυλότερα τιμωρίας. 3. Περὶ μεν ουν της αλλης κακίας καὶ ς συχά- ζουσαν πόλιν ευθυς ἐλθδεν εἰς στάσιν ἐνέβαλεν ἀπο-

1 ρία τροφῆς, τὴν περὶ τὰς δίκας βραδυτῆτα την ἐν τοῖς θεάτροις ἀηδίαν η την περὶ σῖμα τῆς πόλεως ὀλιγωρίαν η και ως μισεῖ με του συνδίκους, μισεῖ δε του πόλεων αρξαντας, ποπτευε δε πάνταμεν λύγον, πῆσαν δε παραίνεσιν και τὰς παρ' αυτον ρ γε τῖν εἶναι δοκουντων φίλωι ταυτι μὲν και πολλὰ

προς τούτοις τερα μετὰ ταfτα ἀκούση φημον λεγύν- των η καὶ ἐτέρων κατηγορούντων νυν δ' ιος μῖν περὶ τους βουλευτὰς γεγένηται, δε σε μαθεῖν. R II136 A. Πρύ γε μην ων πεπονθασιν α μη πάσχεινε αυτοὐς ἐβουλήθης ἄξιόν ἐστιν εἰπεῖν. συ τοίνυν ευκα καλος εἰδώς, πύσον ἐστι βουλη πόλει και οὐχ

118쪽

UBANU RAHO CONTRA ICARIUM II 49ῆττον η νη τρύπις, και ολ παρὰ της μεγίστης βου- λης, λέγω της Ῥωμαίων, ξίωται και τα0τα ἐκινήθη

τω χρόνω καὶ ς τούτω διεφθάρησαν, νόμον θηκας, βασιλε0, μη ἐξεῖναι τύπτεσθαι παρὰ των επὶ των ἀρχων τοὐς ἐν ταυτη τη τάξει και προσηγορία. i. και Ου εστιν εἰπειν, ὁτι τοsτ γραψας μεν ου ἐβεβαίω- σας δε τοῖς εργοις, ἀλλὰ τουτο μεν ον της σίας ἄρχοντα λαβιανον τοιοOτόν τι πλημμελήσαντα κάκιστύν τε γήσω και της ἀρχης ἔπαυσας, ὁ δὲ βουλευομένου σου περὶ της τιμωρίας ἐμβὰς εἰς πλοιον οἀποδρὰς χετο, τοsτο δὲ τον της Αἰγύπτου ταλλα σεσυκοφαντημένον και πάσας πλὴν μιας ταύτης διαλύσαντα τὰς αἰτίας δησάς τε μέρας οὐκ ὀλίγας καιφροντίσαι περ της σωτηρίας ἐποίησας μείζω μοῖραν τούτω νείμας η τοι αλλοις πασι. ληρεῖν γάρ σοι βτη των Ἀλλων ἐδύκει μνήμη δια την κατὰ τουτοὰμαρτίαν. i. καὶ συ μὲν οsτω πρέποντα βασιλεῖ και

γράφων καὶ ποιον ὁ Σκάριος δε πῖς; εἰ τιμὴν

ἐτύγχανε καταθεὶς των βουλευτον, οὐκ αν οsτως αυ- τοὐς ὐκίσατο. των γ' οὐν οἰκετον δρομεν αὐτον φει- ο δύμενον και η γε προ αὐτοις μερύτητι μάλιστα φιλοτιμούμενον, ἀλλ' οὐ προς τον ἄθλιον Ἐρμείαν

119쪽

LIBAN OBATIO XXVIII τοιοfτος μῖν ὁ γεννάδας, ἀλλ' ανθρωπον ευγεν πενητα δὶς λειτουργουντα τὰ περ τὰς καμίνους τὰς μεγάλας, ἀδικοsντα μεν ουδέν, δοκοῖντα δὲ αὐτω παίων ἀπώλεσεν ω γαρ τερος τοιν μοι ἀπύλωλε, πος οὐτος οὐκ ἀπόλωλεν 7. ἐλθων δε εἰς Φοινίκην τονεν μείζονι λειτουργία, ἐς γαρ φην μείζων δια των θηρίων, ἀποδύσας η παρ' αὐτῆς εἶχεν ἐσθῆτα της

λειτουργίας εἰς ἰατρον χεῖρας πεμψεν οἶδε καὶαH13 Bύστρα τοιαύτας πληγάς, οἶδε και Αρέθουσα ου 1 τιμῶν φάσκων ανθρωπον φιλοσοφοοντα βουλευτὴν ἀπώλεσεν, ἐπειδὴ πένης ν ὁ βουλευτὴς ουτος πλουθτοὐντα τον φιλόσοφον εἰσφορὰς εἰσέπραττε.8. N ν ἐν Βεροία τίς ου ἐδάκρυσε δυοῖν πολιτευομένοι οῖ τὰ προτα σαν, πολλον περὶ τὰ αὐτον 1 μετάφρενα χειρον ἀνηλωκότων ἀκμήν ους ουδεὶς εσθ' οστις υ των προ-οοδε ἀρξάντων εἰσελθόντας ηδέσθη. τὰ δε δ νον αὐτα πηγάς, ω βασιλεs, δακρύων ἐκίνησε τοι τε περὶ τὰς θύρας τοι τε που δὴ της πολεως ἀνδράσι γυναιξί, παισίν, ἐλευθέροις, δού- νο λοις, αὐτοῖς τοῖς παίουσι τοσο0τον ν το κακον και επὶ τοσοfτον της μέρας προβάν, σθ' οἱ τον νέον ἀπο το στήθους ἀνέχοντες τω μετώπω τὰς χεῖρας προσάγοντες ἐσκόπουν, εἰ μη τέθνηκεν. 9. πὲρ Οὐ δὴ ταsτα καὶ τί το δίκημα ὁ συν-

120쪽

LIBANI ORAΤIO CONTRA ICARIUM II61 ὐπερ ς ὁ Κυριακος εἰσεληλύθει. καίτοι τί τουτοπρος το Λάμαχον - εἰρήκει μεν συχίω ταυτα, εἰρήκει δε ιρακλείω, οἱ δε πραβω μέρος. τι παραδύντες της δίκης κληθέντες ἐξαίφνης αυτον περβαίνοντες τον οὐδbν ἀφηρέθησαν π τάχους την περι τῆς γυναικος μνήμην, στ εἴ τινα καὶ τιμωρίαν δειγενέσθαι, παρὰ τούτων, οὐ παρ' κείνου γενέσθαι χρῆν. δε το μεν ου ετόλμησε το δε ποίησεν. οὐ γαρῆν τουτο δεινόν, Ἀλλ' ἡ τερον τω παροξύνον, προῖύντος ἴση του λόγου. 10. τι δε οὐ δεινον τουτο, id παντί που δηλον νύμος γαρ οὐδεὶς παρεβαί- RII 138νετο οὐδ' εἰ εκοῖσιν ἐσεσίγητο - γύναιον, οὐδενῆμαρτάνετο, οὐδ' εἰς δ ἀπεσταλμενον υ αυτης τα κείνης διέβαινεν, αλλ' τερον με ὁ κυριακος, ἔτερον δε Αντιπάτρα στ ει και λίαν ἐκείνr μετην τινος 15 σχηματος, ἰδιώτης ν οἶτος, ὁ δη και ἐλέγετο, και οὐκ ἰδιώτης μόνον, αλλ' ηδ και δουλος και προσετι γε ληστὴς πλεῖστα δὴ ξίφεσι περ ταυτα χρησάμενος. τί οὐν αὐτον εἰς τα της Αντιπάτρας εἰσάγεις ἰδιώτης εἴρητο, τουτο γαρ ν. ὁ δὲ και δουλος ν. ofτο οοὐκ είρητο. ἰστ εν μὲν τοῖς οὐκ εἰρημενοις ἐκέρδαινεν εν τοις εἰρημένοις δε οὐκ ηδικεῖτο 11. τίς

καὶ η πολλὴ σπουδὴ περὶ την μνήμην της γυναι- κύς; οὐ γαρ προς την ἐκείνης προσηγορίαν, εἰς δε το