libanii opera

91쪽

gr. 81 sive acterin divorsum fuisse non est cum statuanius. Nam Allatius o Morollias in lectioni Dii roddsindisereare, ille autem vel inter exarandum nonnulla corrigere Poti ut Porinulta nutus editionis vitia sis hius Anini V 292-304 1ivinando sanavit, plura ope codiculi Augustani et Monacensis in editione quam uxor curavit L II p. 110- 134. Nonnulla correxit Co Detus.

92쪽

KΑΤΑ ΙΚΑΡΙΟΥ Α.

1 Ἐπαίνων ξιωκδες α της βελτίονος η μοί- RH110ρα των καρίω πεπραγμένων, οἶμαι προσήκειν μηδετὰ χείρω σιγησαι το γα δίκαιον ουτως ν κατ'αμφω σώζοιτο των μεν υλογίας, των δε κατηγορίας τετυχηκότων, και αμα δειχθείην αν ἐκ τούτων κιστα κολακεύων, εἴπερ και εν οις μάρτηκεν εἰρήσεται. των αλλων σοι συγγεγράφασιν ου οἶδα ἔγωγέ τινα πεποιηκύτα, ἀλλ' ο ως χρηστον πίνεσαν, μένουσιν

ἐπαινουντες, καν τουναντίον ποιεῖν παραινη τὰ πράγ- οματα, καθάπερ των ἐκείνοις Ἀξω του προσήκοντος

γεγενημένων αυτοι δώσοντες λογον.

93쪽

2. N μεν ου η ἔλαβεν ἐμέλλησε κατὰ των νύμων κάριος, οὐδ' οἱ πάνυ μισοοντες αυτbν εἴποιεν αν, οὐδ' ο κάλλει γυναικον ἐδούλευσεν οὐδ' ς εἰς 44πνον μακρον τὰς νύκτας ἀνάλωσε, νοσημα δε τερον RII 111 αὐτο κατειληφε την ψυχήν, ποψία πρ0 τὰ πολλὰ των καλῖς λεγομενων καὶ τ μὴτ αυτον εὐρίσκειν ὁ δέον των τε συμβουλον ἀποκρούεσθαι τὰς ἀριστα διὰ το νομίζειν τον σύμβουλον των αὐτω τι συμφερόντων διοικοέμενον α λέγοι λέγειν. I. καὶ 1 ταῖτα αὐτις πρ0 αυτον ἔφη πολλάκις επιτιμων, ὁ δ' ἐμειδίασέ τε καὶ ου ηρνήσατο ς ἄν τι χρηστον

ποιον διὰ τοOτο δατι πολλω γεφυρας τινι πλεῖστα

ἀγούσης εἰς την πολιν διακοπείσης καὶ των περ την τροφην ημῖν χεῖρον εχόντων φασκον μεν γ της 15 ητοιου ψυχης δεῖσθαι τοOτο τ πάθος πολλὰ δη τοι αῖτα κατὰ τάχος ἐπηνωρθωκότος, ὁ νάβρισέ μοι σιωπητην συμβουλην οἰηθεὶς εἶναί μοι την σπουδὴν ου την πύλινδε παθεῖν, αλλὰ τον ἄνθρωπον εἰσηει Θάλλος

ὁ ἰατρις δε αυτον τοῖς - της τέχνης τὰ πι της 2 γνώμης προστιθείς. κλεισεν αὐτω τὰς θύρας ἐλέγξας

94쪽

UBAMPO UO CONTRA ICARIUM I 25μεν ει οὐδενί, πείσας δε αυτ0ν προδίδοσθαι. A. περὶ των πποκόμων οἷς περὶ τους μιλλητηριους Ἀπους

πονος, διελέχθην ἀληθῆ λέγων, ως μὰς κλοπὰς τὰς

παρ' ἐτερων τὰ νυν κωλύοιεν πρύτερον ταῖς αH112 φιλανθρώποις ταῖς λυτον. Q γαρ φέλοιντο, του- τοις ἀπεδίδοσαν μικρόν τι παρ' κύντων λαβόντες οσον αὐτοῖς εἰς ριστον ἀρκέσαι, κλέπτης δε τερος ου ἡνφύβω τω παρὰ τούτων. Ἀλλα νυν, φην, οι μεν

πέπαυνται, και τον πεπαυκύτα εἶπον και πως καὶ

δ υτι, μεστὰ δε πάντα κακούργων οὐδεν ἐπι- 16 σταμένων μέτριον Ἀπιτιθεμένων χλικία τημάλιστα παρακρουσθῆναι ράστη. τα δε παιδία το δέος το των οἰκιον ἐπι τον ποταμον ἄγει. ὁ χε Ἀποπν ίξας ἐπὶ Ἀην θάλασσαν. b. τοσοOτον τοίνυν Ἀγαθον ἀνανεούμενος τῆ πόλει 16 ψυχρον κουον ρημάτων, οτι ἀλλ' αἰσχρον κλέπτας ποιεῖ ν ὁ δὲ τ με ρῆμα ἐφοβειτο, το κέρ

τοσαύτην δεδιως συλλαβάς. και πύσω βέλτιον ν ἀλγῆσαι μὰλλον τοι θανάτοις τοις δια τὰς κλοπὰς Ἀοδεισαι τὰς ἐγγυς παιδιὰς κλοπὰς εφ' αἷς τις δη καὶ ἐγέλασεν εἴ σοι θεῖν τις ελεγε πιεζομένω χαλεπωτάτη νύσω, τι ταύτην τέρα αυτος ἐκβαλε κουφοτατη

95쪽

LIBANI ORATIO XXVII τε και δεινον ουδὲν ἐχούση τον τοπωτάτων κα τύταν γου δέξασθαι την ἐλάττω ουτως ἐστὶν Ἀκάριος φρόνιμος και δύναται τα μὲν νοον αυτός, τα δὲ ἐτέρω

πειθόμενος ευδαίμονα ποιεῖν τον ἀρχομενον. 6. Ἐτερον τοίνυν ἀκούσατε του λιμου την πόλινημῖν πτωχον ἐμπεπληκότος, ων οἱ μεν ἐκ το αγρον ἀνέστησαν υκ ουσης αυτοῖς οὐδε πύας εν γε χειμον , οἱ δε πύλεις τὰς αυτον καταλελοίπεσαν, και βοηθείας αυτοῖς τινος ἐκ του δικαστηρίου παρὰ της υμολπίου 1 φιλανθρωπίας ευρημένης παρακαλουμενος π μου προς- αυτ δεινον εἶναι λέγοντος, εἰ της ἐλάττονος

ἀρχῆς ὴ μείζων ἐν τοιούτω καιρῶ φανεῖται χείρων,

τοιαυτα ἀκούων την θαυμαστὴν ἐκείνην πύκρισιν ἐποιησατο ὁ γενναῖος ποιητὴς μισεῖσθαι γαρ π τον

15 θεον παντας φη τους τοιούτους. 7. οὐκουν φιλεῖσθαι φήσεις π τον θεῖν του πλουτοῖντας απαντας ἐν δέ γε τούτοις εἰσιν τε καταποντισταὶ καιοι κατὰ γην ἐκείνοις ἐοικότες ο ων αν ἀποσφάξωσι τὰ χρήματα χουσι. καὶ λως τους ἀδικωτέρους εὐρή- 20 σομεν υπορωτέρους οὐδὲν ουν τερον λέγεις η τιRII 114 φιλουσι τους πονηροτέρους - θεοι καὶ πένης ὁ πας η και κατ αλλο τι δυστυχον ἐχθρος ἐκείνοις.

96쪽

σκύπει τοίνυν, ποῖ τον πατερα τίθης, ταν τοιαυταφιλοσοφλὶς, καὶ προ το πατρος πολλους ὀνομαστοὐς - ἄλλων τε αρετον καὶ φιλοσοφίας, εἰ μη και Σωκράτη τον ποθανόντα κωνείω μεμισησθαι παρὰ των θεῖν λέγοις. 8. και μην τι με αἱ πύλεις εἰς τον αριθμ0ν ἐζημίωντα των σωμάτων δια τον λιμύν τε καὶ λοιμόν, παντι που δηλον, εἰ δ' ἀπόλλυνται μισει θεον, ἐπιχαίροις αὐαυτοῖς εἰκότως χαίρειν ουν μολογεῖς τη ζημία των πόλεων; 9. υκ οἶδα δε ο τι ποιον ἄνθρωπος χρηστος ἄν οπαρὰ σοι νομισθείη, εἰ τὰς μεν διαβολὰς γήση πι- στάς, τους δε παίνους ποπτευσεις. προς- δη βλε- πων τουτο λέγω παῖδα τουτον Εὐπλύἷος καλε και πατέρα υτος κεῖνον. κεν Εὐπλοῖο ποτε γράμματα βουλύμενα τιμον αρίδημον πάνυ τυγχάνειν και ἐν 5 οἶς ξεστιν, εἶναί τι πλέον αὐτω. ταυτα ουτος λαβὼν τὰ γράμματα και τον πρύτερον γενομένων ἀφεῖλεν, ωστε μαλλον η προσθεν αυτον γνύει νομίζων δικη- σθαι τοι γράμμασιν ετο γαρ παρὰ τοOδε κειν ἐκεινα καὶ ου το πέμψαντος ινα μὰλλον η -οs m 115 πέμψαι πείσαντος. 10. ἐγὼ τοίνυν ου ἐπέστελλον41

97쪽

LIBANI ORAΤIO XXVII μέν, παρδεν δε ελεγον εἰσκαλεῖν χντίοχον εἰς την αὐλήν, ανδρα α φρονοίη λέγοντα κολακεύσαντα οὐδένα, λέγειν ἐπιστάμενον, ὁ δὲ ἐμο καὶ ταOτα καὶ πολλὰ ετερα λέγοντος και ἐδεν ψευδομένου καθάπερ εὐθ0ς

ἀποθανούμενος, εἰ παρακύψειε μονον, πῆν φ πρύτερον πομενειν Θοοτο καίτοι εἰ μὲν ὁ πεποίηκας ἐπ' Αντιοχου, καλόν, κοινον ἐδει τοῖ εἶναι εἰ δετουναντίον πως ου εἰσελθών ἐκάθητο πολ βελτίων ων τον τρύπον των ε στρατηγίαις γεγενημένων καὶ 1 χείρων μῖν οὐδε των ἐν- διδάσκειν τοὐς νέους,11 αλλ' οἶμαι τὰ μὲν παρ εμο καὶ του ιατρο δεινος sποπτα, τὰ δὲ των διακόνων ανέποπτα καν ὁ στρατιώτης εἴπη τι το εργον προστίθης. διὰ τοO ἀρτο-πύποι καθ' κάστην μέραν ἐν πληγαῖς. ὁ γαρ οὐ 1 θεραπεύσας πολλοῖς χρήμασι Φερένικον περὶ τον σταθμον ἀδικει, καὶ το συμβὰν ἐφ' ενι ἄρτου, πολλὰ δ'

αν τουτο ποιήσειεν, ἐφ' απαντας τέταται, και νικῆν δε του Φερενίκου- ρημα οἱ δε με τον πεπεικότα τοὐς κατελθεῖν π των δρων ἐν αἰτίαις ἔχουσιν.

R I1116 12. ἰμὶ δὲ καὶ παρὰ τοι πολιτευομένοις ἐνρ μέμψεσιν νος επι της λαμπροτατης νουμηνίας φιλη-

98쪽

Ι IBANI ORATIO CONTRA ICARIUM I 29θέντος του νόμου πῶσι τουτο διδοντος - δε αγανακτεῖς με ο μισούμενος, ἐξ ον ν αν τουτο γίγνοιτο, ποιεῖς το γαρ ενα - πάντων τοO ἐδύνατο ὁ με γαρ υκ ἐχε χάριν του ἰωθύτος τυχών, οι δεηγανάκτουν των δφειλομένων στερύμενοι. 13. και τί δεῖ περι τα ἐλάττω διατρίβειν χοντα πληγὰς εἰπεῖν πολιτευομένου πόνον ἰατροῖς παρασχούσας, στ αὐτοὐς μηδ' οτι βιώσοιτο α προτα δυνασθαι λέγειν ἀνὴρ γαρ τις δια τα των αρμάτων λον εν πενία και λελειτουργηκὼς προτερον και λειτουργον ἐπαίετο - R II 117 μετάφρενον κωλυόντων μεν παλαιον νόμων, κωλύοντος 1δε του νυν τεθέντος, δίκην Ουχ ὼν αυτὶ, ηδίκει διδούς, αλλ' ῶν τινες λούμενοι Κόκκου οἴνομα εν εὐφημίαις ειχον. πῖς ουν ου αδικον της με ὁργης εκείνους αἰτιους εἶναι, των ὁ Ἀπ ταύτης Ερμείαν εἰπολαοσαι καίτοι τοῖτό γε υδε Κόκκω τω πλεῖστα

τετολμηκότι τετολμημένον ἴσμεν, αλλ' εἰ καὶ τα αλλα ἐμαίνετο, τοsτύ γε σωφρονε και πληγαῖς την βουλὴν

οὐχ υβριζε.

14. Βούλει σοι και την καλὴν φυλακὴν εἴπω, τους οἐν ταῖς πύλαις στρατιώτας, οἷς το μεν προσχημα κω-

στρατιῶται Mor

99쪽

LIBANI ORAVO XXVII λύειν πλην δυοῖν αρτοι ἐξαγαγεῖν τι γεωργον, τοδ εργον πωλεῖν την ἐξαγωγὴν τοις γεωργοις παρ ων μεν γὰρ υκ ἐλάμβανον, οὐδ' οσον ἐξην ξαγαγεῖν ἐπέτρεπον τοις δε διδο0σιν ἐξην ὁπόσον ἐθέλοιεν. ἀμελήσαντες γὰρ ν δε πράττειν ω τὰ αυτο αυξήσουσιν ἐποίουν. συ δ' εἰ εἰδδες ταῖτα ου ηγανάκτεις ει ηγνύεις, δίκεις το μεν γὰρ μελείας τι δε

προδοσίας.

15. -- αν αὐτω λόγος εχ καὶ περὶ των κακον

1 α κοινὰ των τε ε τη πύλει των τε ν τοι ἀγροις

ἐστι λέγω τὰ περὶ τον χουν ον ἐκφέρειν ἀλλοτρίοις εδωκεν ὁνοις δέον οἰκείοις ἀναγκάζειν. ως μεν ουν βαρ τ πρῆγμα, δηλοι τὰ δάκρυα των ἐπὶ τοOτ έλ-R U11 κομένων, ος δ' ου δίκαιον, υτb τω κωλύσαι i5 μαρτυρει. ἄρτι γὰρ κων μῖν καὶ πολ τοὐτ εὐρων ἔπαυσεν ευθίς τὰ τοιαοτα φορτία τὰ μέγιστα τοέτω την ἀγορὰν φελον. 16. ὁ δε δεινύν τε το πρῆγμα ηγούμενος και η πόλει βλαβερον καὶ φάσκων περτων τὰ τοιαοτα κεχαρισμένων αισχυνεσθαι καὶ μηδ' ἱ ἄρχοντας καλεῖμαι δειν εἰπον αὐτος ήν ὁ ταυτα χα- ριγμενος. και εἰ μὲν θέρους ἴσος αὐήν κείνοις, εἰ δε και χειμονος, ἀδικώτερος πηλο του χο του μεν

100쪽

MBANI ORΑΤIO CONΤRA ICARIUM 31εὐθὐς ντος του δε καὶ φερομενου γιγνομένου-ωνύμβρων τοOτο ποιούντων. ταν ουν ὁ αὐτο τ αυτοεωγ τε ποιεῖν καὶ διδω ποιεῖν, ου αυτbς αὐτοO κατέγνωκε πονηρὰ κεχαρίσθαι; 17. λέψον δε εἰ βούλει, και προς ἐτέραν μεταβολήν, καν ην ὁ τά τε ἄριστα καὶ τ πίνειν φεύγων Οὐτος ἐν φ και τους δυνατωτάτους λυπειν δει, πανταχοι καλούμενος κεν ου ἐξετάζων, τίς αυτον ἐστιν καλον, αλλὰ πῆς ἄξιος ν ὁστις εχοι μνησθηναι τάξεως. σε οἱ του ἐγκαλουντες τέροις οὐκ R II 119

18. Καλὴ μεν ουν οὐδε αὐτη γε η χάρις, πολλωδε η ἐρ φαυλοτερα πο γὰρ νυν ο φαλακρος τέτακται ἐν τοις π σε που δ' αυτον ὁ νομος ταττεν; εν τοις π τον Εὐμύλπιον, δίκαια ποιον ὁ νομος 1sἐπανάγων τον ἀποδράντα. πος ὁ τosτο γένετο τωνύμωμεν πειθόμενος ἀποδεδώκεις αν αὐτον, δεομένων δε αὐτιν ἐν περ ην ἐὰν ν οἶσθα δίδως την χάριν

ὁ περ των νόμων κω και υκ αν ἀνασχύμενος τοιούτων λύγων γενόμενος δε κεινος ταις ἐπαγγελίαις ο