장음표시 사용
81쪽
ποιησας ἰσχυσε. Iδε δε παρὰ πολλον αρχόντων διεφθάρη κολακευύμενος νουμένων τὰς καταγελάστους RII 101 ταύτας ευφημίας. 19 των στρατιωτον τινας, παρ ων στιν ἀκοῖσαί τι περὶ πραγμάτων δεομένων φροντίδος, φορο και νομιζε κακος θ γνώμη και Ουκἀδύλως διακονεῖν χάριν τινὰ ταύτην τω πεπαυμένφφέροντας σοι μεν γὰρ υκ ἔχουσιν ἐγκαλειν οὐδ' εἰπεῖν, ἀνείτου μισοῖσιν, ἐκείνω δε ἴσασιν ὀφείλοντες ἀμοιβὰς ων παρὰ τον υ αυτου κακος πασχόντων 1 ἐκέρδαινον. βούλονται υν εἶναι περὶ ταύτας δίκαιοι
και τον ανθρωπον ἀντευποιειν ε της περ τὰ παρόντα
βλάβης. χει δή σε πάνυ δοκιμάζειν τον λεγομένωνεκαστον και σπερ ἐν πολέμω λίαν ἐγρηγορέναι.
20. Παρρησιάσομαι η και περὶ τον ἀπο τῖν ἐν 15 μέσω ον κιόνων σκηνον, τί γὰρ αν ἄλλο τις εἰποι ταυτα; συλλεγομένων χρημάτων. Ἀουτι γὰρ κιστα χρην γεγονέναι τι ἔργον, ἐφ' ω κακος μετὰ δακρύων ἀκούομεν π τον ου ἐπὶ τούτοις αὐτὰς την ἀρ-
1 χην πεποιηκότων, αλὶ πως ἐντεῖθεν εἴη τι τοῖς' ἀνηλωκόσι τούτου τοίνυν αὐτοις ἀπολλυμένου τί οῖε μισθώσασθαι σοφιστήν, στις αὐτοῖς τον τούτων
82쪽
αἰτιον ἐπαινέσεται; 21. τί δ' αυτὰς διασώσει τὰς κα
λύβας, ταν ὁ μεν χρονος. δη πέφυκε ποιεῖν, φθείρη,
βοηθη δε μηδείς, η και διασπάσας εχ εκαστος II102 τάς τε σανίδας και τα αλλα, το δὲ νοικησον ου η; πόθεν ουν σται τουτο ὁ ἀργυριον ἐωγαρ, Δ ου οεσται τοῖς πενησιν οἴκησις τουτων μεν ἀνηρημένων, το δε τον οἰκημάτων μισθου μείζονος η κατ ἐκείνους
22. Πρόκλου γαρ εἶναι τουτο εργον φησει τι ς. οὐ μὰ τον Αία καὶ τὴν χθηναν, Ἀλλὰ τον οεἰσπραττύντων μον τ μεν γαρ κείνου γράμματα η και λόγος - δὲ νυν καταβάλλουσι τἀργυριον. θαυμάζω δέ, εἴ τις Γεται καλον αυτ δείξειν τω Πρύ- κλω. Θω γαρ αν τις σε μαλλον ἀποτρέψειεν η τωδνύματι τουτω τί γα γενοι αν αἴσχιον το τῖν 15 Πρόκλου κακον κάριον κληρονομεῖν και -δν μὲνηγεῖσθαι τον δε πεσθαι; 23. ὁ δὲ τι δεινότερον, ὁτι κἀκείνου χείρους γινόμεθα. Ἀος Πρύκλος τον λειτουργουντων τοῖς πενησι πόρον τινὰ τοOτον ἀνευ- ρεν, οὐ καλον μεν ουδ αξιον της πύλεως, ου γαρ 201 σον μεῖς τε και Βηρυτός, προσην δ' ουν τι σχήματος τω πράγματι. νυν δε ἐπὶ τὴν σκηνην τουτο τέτραπται,
83쪽
14 LIBANI ORATIO XXVIοπως α κλάων ὁ χειροτεχνης τίθησιν, ε τούτων εἴη τρυφῆν ρχησταις τε και μίμοις ὐφ' ων χείρους μενελεύθεροι, χείρους δε οἰκέται και νέοι και γέροντες. 24. πάνυ γε ἄξιον της τούτων νεκα δονης ἱεροσυ- λεῖν καὶ μετὰ τοῖτον τον πύρον ζητεῖν τερον καιπάλιν αλλον, ν α με λαμβάνουσι, μικρὰ λέγωσιν R II 10 εἶναι, δειν δε -ον αρχοντα σκοπεῖν, πως ξουσι πλείω δεῖν γαρ υτοὐ κατέχειν δύσεσι και δεδιέναι δρασμύν. 4R Ου ευχύμεθα τοῖτο γενέσθαι τἀγαθον 1 καὶ τὴν νυν οὐ καθαρὰν καθαρὰν γενέσθαι πύλιν τούτων γὰρ των ὀλέθρων οὐ μεῖζον κακον οὐδε ἀνδροφονος.
25. ὰς τέρψει οὐν ἀφαιρὴ την πολιν ἐγὼ μεν δέως αὐτὰς πονηράς, εἴπερ οἷος- ην, νυν δε1 καν πάνυ βούλωμαι μένουσιν, εἰ και μηδεὶς τοῖτο διδοίη τἀργύριον, μετενεγκόντες με ἐφ' αυτοὐ πολλον οὐ σίας, ουκχλίγων δε μέλλοντες ηγούμενοι τους πλουτοον- τας ου αὐτοῖς μῆλλον η 'κείνοις χειν α κέκτηνται.
26. μηδεὶς οὐ δεδιττέσθω τον καλον κἀγαθινεο κάριον κακος πράξοντος του θεάτρου, τούτων προεθέντων των χρημάτων. οὐ γὰρ τον παρελθύντα χρονον οἱ μεν δραπέτευον, μῖν δε πραγμάτων ἐπαII104 αυτοὐς ἐδέησεν, ἀλλ εμενον ορφανίας τρυγοντες οι τε δρχούμενοι οῖ τε ιιιμούμεν αῖ τε μιμοέμεναι.
84쪽
27. ούτων μεν ουν μὴ σφύδρα φαίνου προνοούμενος μηδε νομίζων ἀγαθον πύλει τηλικοοτον κακόν, του δε μὴ προστεθηναι τω παρέδρω πάρεδρον μελετω σοι καὶ γαρ ησθύμην τινον το0το μηχανωμένων υπύνων ἐπιθυμούντων, ἀλλ οπως ἐν δυνάμει του χρηματίζεσθαι γένοιντο. 4λz οι μεν ἐθελόντων, ἡ δετο πλείω ταλαιπωρεῖν του τοιαυτα κινδυνεύειν αἱρετώτερον γοὐ τύ τε γαρ ἀσφαλες ἔνι, καὶ κάλλος ἀρ- χης ου μικρον αρχων εἰς μέσας νύκτας δια των γραμμάτων ἐρχύμενος καν τοις ἀπειποῖσι διακύνοις κρείττων 10ων η ἀπειπεῖν. 4σοι δε πολλοῖς με ὀφθαλμοῖς, πολ- λεις δὲ χερσι ταfτα φεντες ευροντο δι αυτον τοπεριπατεῖν τε και προς- εἰσρέον λαλεῖν, ἄμεινον δε εἰπεῖν φλυαρεῖν, ἐξήλεγξαν αυτοὐς ἐλάττους ΙΙ1055ντας του πράγματος και σαφος την τάξιν ελιπον μο- 15νονουχι βοοντες, ῶς ἄν ου ἐφικνούμεθα, ταοτα ἐζητήσαμεν. 28. Bosλομαι δή τι και περὶ του φοβου διελθεῖν,ον εχεις περι τον αδίκων λημμάτων. σον γαρ υτις τούτων απέχεις, τοσοOτον ἀξιοῖς και τους σοὐς φίλους, so
δὲ οὐ ποιεῖν, αλλ' ην μνησθη τις συμφορῆς Δ δικαίας λελυσθαι, ρημα παν ἐν ποψία καὶ μισθος δη δέδοται η μολύγηται εἶθ' οἱ μέν, να μὴ τοὐτο νομι- σθοσι, σιγοσι, μεθίσταται δε τον κακος ἐχόντων ε
85쪽
16 LIBANI ORΑΤI XXVIουδέν. 29. φήσεις Ουδεπώποτε προς μὲ τουτο παθεῖν. οἶδα αλλὰ και προ αλλον και αλλον αξιον εἶναι τοιουτον προς παντας με γαρ τους ὁμιλουντας ου. πολλοῖς γὰρ τα δικαστήρια μεταλλα. δει δε υδε απάντων κατεγνωκέναι κακίαν. Ἐσται δε σοι πίστις ἀζήμιος, εἰ τοις με προσέχοις, τους δε φυλάττοιο.
30. α περι ων χθὲς πληγῖν ἐκειν λέγω. πληγον μεν ῆν ὁ καιρος ου μην τοσουτων γε, Δ τοις 1 μεν δοξα το Κύκκου πεποιηκέναι, τοῖς δὲ και παρελθεῖν εἰ δ' ω κρειττους σμεν ἐκείνου, τουτο προη- σύμεθα, τί τοι ἐκεινον μνουσιν ἀντιθήσομεν εἶθ' ὁ μεν ου ὁρθος ἐφ' οiς ἐπέστη διωκηκος ἐπαίετο, πονηρ0 ἴσως στρατιώτης, ὁ δ' ου παντὶ σθένει μαστι- 1 γουν δοκον πληγαις εἰς τουτ' ηναγκάζετο ταυτὰ ποιον
και πάσχων, τυπτων μου και τυπτύμενος. πο ουνου και τέταρτος ην ποιον τουτο προ τον τρίτον 'κεῖνος προ τον δεύτερον η γὰρ δὴ καὶ τί τρίτωτην αὐτὴν αἰτίαν πενεγκειν και τω τετάρτω γε καιρο ου αν ν ου στῆναι τοOτο δει. 31. πάντα τα τοιαυτα σοι φυλακτέον, κάριε, πύρρω του της μετέρας 10Ρrocli. f. or. XXVII p. 29, 13 et 16 36, 20 37, 5 40, 2s
86쪽
UBANI ORATIO A DICARN 17 οἰκίας θου οντα. πολ δε οἶμαι, βέλτιον ἐν ἐλάττονι δουναι τον μαρτηκοτα την δίκην η σὲ Ἐ10rδόξα των προσηκόντων μιν ορων ἐξενηνέχθαι δρας,ος ἐκειν καλον καὶ μέτερον κριβος ἀκολουθεῖν ταῖς πληγαις την ἄφεσιν, ἀλλα μη δεσμόν, τοι αλ-
λοις, σπερ πο νύμου προστεταγμένον, ἐπράττετο; 32. ἐν δὲ τούτω προτον μεν η κακον ὁ τύπος που γαρ ἴσον οἰκία και δεσμωτήριον πολλοὐς εν ὀλίγωφυλάττον δεύτερον δὲ τ μη των οἰκείων εἰς θεραπείαν ἀπολαυειν τρίτον τ την λύσιν νεισθαι χρη- 10μάτων δια των ς τον αρχοντα εἰσιύντων ἄνευ των
τω της θύρας κυρίω καθ ἐκάστην διδομένων μεραν
τεταρτον οἷ παρὰ το δεδέσθαι γιγνύμενοι θάνατοι.
τουτὶ γαρ δὴ τοῖς τε ἰδιώταις ν σαφε καὶ παρὰ των ἰατρον ὴν ἀκούειν, τι εἰ μη τις αυτοὐς ἐπι ταῖς επληγαῖς ἔδησεν, ου αν ἐτεθνήκεσαν. τούτοιν δη τοῖν δυοῖν του μεν ἀφεκτέον σοι πικρύτερον γάρ, το δὲ τηρητέον, καλον γάρ. 33. εῖται δε σου δι μο πὰν ὁσον ἐν πηρέ
προστιθέναι γαρ σε ημέρα τοsτύ γε τοσουτον II 108ον ὐφ' oτου κακος διακεῖσθαι λέγουσιν ἄλλος ἄλλο τι του σώματος και μύλις ορθοῖσθαι και μύλις ἐστά-
87쪽
I IBANI ORΑΤIO XXVIναι και λως ἀπειρηκέναι, μηδε γὰρ τὰ αυτ σοι δύνασθαι ταυτ υν οι με αἰτοOσιν, ἐγ δε παρασχεῖν
σέ φημι δειν καὶ μη θαυμάζειν, εἴ τις εφ' οἷς σε ζη-
λοι, ταυτα ου εχει μιμεῖσθαι οὐδε γὰρ τὰ μα- κλέους, καίτοι τις υκ αν δέως νυν δ' οὐδ αυτος Θησεύς. 34. σοὶ μὲν ουν στηκε το ὁμμα και το νικαν τον πνον ἐστιν ν συνηθεία τοῖς δ' οὐδὲ σφύ-
δρα βουλομένοις τουτ ενι δυνηθηναι τρέπεται γὰρ αυτοὐ μετὰ πολλην μάχην καὶ πόνον, καὶ την Νύκτα 10 ἱκετευουσι κινησαι προς δην ἀλεκτρυονας. βδη δέ τις και γνώμην ειπεν ἀλεκτρυόνα κατακλείσαντας ντιν των ἐγγ0ς οἰκημάτων εἰς νάγκην αυτον ἀδης ἀκαιρου καθιστάναι σοὶ μὲν ἀπάτην φερουσος, τοις B II 10 δὲ ἀπελθεῖν Ῥιδουσης. M νυν γε στερησει τε 15 λουτρον κάμνουσι και μέσον σφίσιν ουδὲν δείπνου τε καὶ του παρὰ σε δρόμου και δεινόν, εἰ διὰ τὴν σην περὶ ταυτα ἀρετὴν ἀπολεῖται τις βέλτιον γὰρ σε βιασθηναι προς πνον η ἐκείνους προς ἀγρυπνίαν. 3b ἐκεινοι μεν ουν οsτως αν μύνως περισωθεῖεν οι 2 δ εν τιμαις τε και κέρδεσιν οντες μεγάλοις ἐπὶ τουπρο σο τήνδε την ἀρχην ἐσχηκότος πονηροί τε δοκούντων, εἴπερ σαν πονηρω φίλοι, και η μετὰ των
88쪽
LIBANI ORATIO AD ICARIUM 19τύτε βριζομενων δια- μὴ δύνασθαι τα τότε πρατ- τύμενα ἐπαινεῖν ν τω τιμασθαι πάλιν στων. γχύ
νης γαρ δὴ το πρῆγμα ἄξιον, εἰ εν καιρο χρην
αυτοὐς γενέσθαι ταπεινούς, μενοῖσιν επὶ του κακῖς αὐτοις πεπορισμένου φρονήματος. 3fJ Νυν με εν τούτοις, κύριε, δείκνυμέν σοιτο φίλον, ἴσως δε τις εσται λύγος και μετὰ τουτοντο λύγον δεικνύναι τον φίλον και αυτος βουλόμενος
89쪽
inatio κατὰ Ἱκαρίου prior anno 385 conscripta ') si importunitatis et neglegentiae eum incusat, iisdem fereatῬie iste praecessit προς κάριον oratio codiciniis ad nostram aetaten pervenit. Sunt autem ni 13:
Coreoctus est manu recenti e codice sinultimo Monacensis gr. 101 Mo) Vide I p. 10,m et t. II p. 445. Coninili. 2. Monacensis T 483 olim Augustantis A)saoe X fol. 131. Post 131 mirum Olitin quo VerD αυ- τὐν φη p. 24, 10 iis ius ad πε ποίηκα p. 28, contineDantur penae ido t. I p. 15 sq. Contuli. 3. Vaticanus alatinus ri 282 saec. XIV fol. 189. id t. I p. 20 sq. Contuli. 4. Patimius 471 Patin saec. XIV sol. 285 . Vido p. 3 et t. I p. 414 1 et 69. Liectione Naae manu secunda in mirgine positae sunt mihi exscripsit Io Salchelion. 5. Laurontianus gr. LA I 2 anno 1392 scriptus sol. 457 Vide t. I p. 9sq. et 69.6. Marcianus append. XCI fasci XIV fol. 204 Vide t. I p. 2174m Contuli. 7. Monacensis ri 101 o saec. XV fol. 166'. Vid L I p. 220sq. Contuli.8. Mutinensis gr. LIXX saec. XV fol. 178. Vido t. II p. 84 1
1 Verulf την λαμπροτάτην νουμηνίαν . 28, 21 calendas Ianuarias anni 385 indicari Sioversius p. 166 not. 93 observavit. In universum de tempore rationis iam Reislcius p. 110 not. 1 recte iudicavit Libanius ipse in epilogo orationis antecedentis p. 19 6., hanc tecto indicavit; innio nutu p. 23, illam.
90쪽
LIBANI ORA UO CONTRA ICARIUM I 219. Barnerinus II 41 6-m saec. XV sol. 257. Vi let I p. 24 sq. Contuli. 10. Neapolitanus IIT 17 saec. XIV sol. 153'. ido
13. Parasinus gr. 3027 nari acetis formae 1ai tae 135sasculi XVI XVII naiseellaneus eodex eiusdem farinae atqite Parisinus gr. 583y), olim Balugiantis teste inscriptione fol. 2 Larua. 69. Rey 3034' continet inde a folio usq310 ad 7 partem orationis' in te a veruis παγγελίαις θρασυ. p. 31, 20 iisqtie ad finem. artem mitiOSevi Lia Dasten1ini contulit , sed eodex Iovis pretio critico privus est. Nam merulosisSinae, ut videtur e Mo locuti in oninibus vitiis congruit, transscriptus est. Ita sme a I apparatu eri
Qui ad eos mathus mitio προς κύριον continetur Recedunt res codices aruerinus, Vaticanus 1, Neapolitanus coimmuni manaVertini exemplam prioris familiae. Cuius praeter nos testes sunt iidem qui in illa oration CAPIMO alterius unus Ode V. Nemi ex ac oratione loci excerpti sunt nisi a Macario Chrysocephalo. )Oratio prinatu edita est a Morsito t. I p. 460-473, ut ipse Meae codd. mnss. Rom. H Bavarreo , Sed cum ex aliis tum e lacuna p. 33, 17-18 apparet apograpnuin Basarices i. s. Monacensis 10 textus undamentum fuisse, ex apograpn Atiniano Noniani de quo conseras . I p. 58, pauca in margineam recepta esse Romanum a codiciDus qui nodi Romae asservantur, sive alatino ius Vaticano 1 C t. II p. 417.2 Parram recte Carolus de Ian Serapit Mias gr. p. LXVIIno codice Libani orationen in Cal sun contineri ilixae 3 Cf. p. 3 et t. p. 351.
