libanii opera

121쪽

52 LIBANU ORATIO XXVIII πρῆγμα βλέπων Ῥελλες δήπου ψηφιεῖσθαι, στ οὐδὲν ἡ ἐμποδων τοις δικαίοις τι μη την Αντιπάτραν εἰρῆσθαι, πλην εἰ τοsτο λέγεις ως ο τὰ αὐτὰ νεγνως λεγομένης καὶ σιωπωμένης. τοιγαροsν μισθον

ταυτα εἶναι φασι νυκτερινον χαρίτων ἐμοὶ μεν ου πιστος ὁ λύγος, λέγεται ν ουν. 12 παίων τοίνυν ἐπὶ τούτοις τον νέον και οὐδε εν οἷς ηρώτα τι τὰς πληγὰς στάς, ο καν τοι ἐπὶ βασιλέα βουλευμασιν σμεν φυλαττύμενον, ἐκάλει τον Κυριακον αὐτον μάλα

10 ηπιως και πράως και θαυμαστον, πως αυτον ουχικα παρεκαθίσατο μεταδους του θρόνου, ν ' και

τούτοις ευφραίνεουθα τη τε γυναικὶ κα τω ταύτης ἀδελφω. 13. και ου ἀπέχρη ταυτα αλλ' πὶ πληγαῖς πεντήκοντα και διακοσίαις τέρας ἐπηγεν Ἐρακλείου a του ρήτορος βοοντος την εὐγένειαν λέγοντος την παιδείαν την ἀπειρίαν το νυν αὐτ0ν φθαι πραγμάτων, το του σώματος ἀσθενες τουτο μεν τ φύσει, τοsτοδε τι νύσφ, την του πατρ0ς ἀρετην και το διστον εἰς ἀκοην νομα τον Ναυσικλέα, στε μηδ' ει ταυτα 2 ἀναχώρησιν εἶναι. ου γαρ δειν, ου γαρ πιστάμην, οστις ην ου γαρ ην ὁ διδάσκων. 14. καίτοι τί αὐταεἶπον εἰ γα και μηδεν πλὴν του βουλεύειν πηρχεν R II 13 αὐτω, τοιαυτα γε πάσχει ου ἔδει νυν δὲ μετὰ

122쪽

LIBANI ORATIO CONTRA ICAMUM II 53 τοσούτων τοOτο τηλικοBτο δ ου ωφελεῖ, αλλ ετεραι πληγαὶ των κατον υ ὁλθω τινὶ πλείους καὶ τ ταεώρα Κυριακ0ς ὁ ληστης, ὁ δουλος ὁ παρὰ τούτω τιμώμενος καὶ της του παίοντος δεξιὰ το ὐπὲρ κεφαλης κρεμάμενον ἀγγεῖον ψάλινον εν ω μεθ' υδατος ἔλαιον, συντριψάσης και ρεύντων ἐκεῖθεν ων φην επὶ τομετάφρενον υ εφριξεν οὐδ' ηλέησεν οὐδὲ παθέ τι

τη ψυχ', ἀλλὰ μεν ὁμοια της ὁρμης προηει κύπτων.

15. και το ετ δεινότερον, οὐδε γαρ υθ0ς ἀπεδωκε ταις των οἰκείων χερσὶ τον οsτω διακείμενον, ἀλλ' οεπεισαγαγὼν ἐτέραν τινὰ αἰτίαν στέραν της τιμωρίας ου εχοντα στάναι τον δυστυχη προσαποστερον της θεραπείας τά τ' αλλα αὐτω καὶ τον ἀπειρηκότα αυχενα μείζονι κακω τούτω προσκατέλυε και ὁ μὲν πανταεπραττεν ἐπι θανάτω και τουτ ν ὴ σπουδὴ τον νέον εἀποθανειν, τ δε των ἐπι του παίειν φιλανθρωπίασέσωσται βελτιένων τε τούτου φανέντων κα τους αυ- τον προεμενων δακτύλους ἐπι τ 'κείνου σωτηρία.

16. καὶ μην ὁ κολάζων πρύτερον, εἶτα κρίνων πο ου τὰ μέγιστα συγχει ὁ δ' εἰδος ου δίκαια δεδρακώς εο εχτει περιερχύμενος φάρμακον οὐ μὴν εὐρεν. γὰρ δη βαρβαλισσος καὶ ὁ σῖτος και πάντα τὰ τοιαῖτα

123쪽

LIBANU ORATIO XXVIIIτον ἀποδέκτην εἰς τιμωρίαν γε, καίτοι κακείνω τις λόγος ήν, ἀλλ' ο τον Λάμαχον, ω ο εργον ἡ δοs-

ναι χρυσίον και ἐδεδώκει. 17. ποτ' ουν αυτον εποίει της του Λαμάχου τελευτῆς ἐπιθυμεῖν; λεγεται με και το της δντιπάτρας, πῆρξε δε μοί τι και ἄλλο μαθεῖν, ο μοι πιστότερον εἶναι του της 'Ἀντιπάτρας δοκεῖ τί δαιR II140 τοὐτ εστιν εἱλκύσθη τοις σκεύεσι τοῖς ἀργυροῖς τοι πολλοις τοι κατὰ των πύλεων. Ἀν αυτον 1 εγωγε ξίουν εἶναι κρείττονα βουλόμενόν γε εἶναι δο- κειν των αλλων βελτίονα, ο δ' πηνέχθη τε και διέδειξεν ως αὐτα τοι πολλοις νοσοῖ. 18. δέον γαραυτον ἐν ρχη καλον εἶναι νομισαι την δόξαν, ὁ δ' εἰχετο τ τέχνη τη περὶ τ0ν αργυρον και καλέσας τον 15 τούτων δημιουργὶ, και μετὰ τούτου ον ζωγράφοντο μὲν ἐκέλευεν α υτις φηγοιτο γράφειν, τ0ν δεεπεσθαι τω ζωγράφω ως δ' ουτος με ἀπηρεν ἐπί τιτης αρχης μέρος, ω ἐξειργαστύ τε το προστεταγμένον και ἐξέκειτο, θαυμάζει τε Λάμαχος αυτ καια προσελθὼν ἐβούλετο κτασθαι το δὲ του τε εἴη λέγοντος και δεομένου πεπαοσθαι φιλονεικότερος γίγνε-

14 εἴχετο ητοι κρατειτο και δια τουτ δοτικὴ συνηπται ἀπεναντίας του εἴχετο ἀντὶ του πτετο δοτικο cox γενικὴ

συνταττομένου η

124쪽

LIBANI ORATIO ONTRA ICARIUM II 55ται του συμφέροντος αὐτω και νικα μισθω μείζονι και

εἶχε λαβὼν κακος μεν καὶ πείσας καὶ λαβών, τὴν Καδμείαν νίκην νενικηκώς. εἶχε ν ουν καὶ χαιρε πλημμελον. I9. ἐπανήκων δὲ Ουτοσι καὶ γνοὐ τὴν ἀπάτην τερον εὐρων νω τέρου πολλαῖς ἀπειλαις

ἐξευρὼν τον ἐωνημένον το μεν ἐὰ παρ' αὐτω μένειν,ος δ' εἰς την γυναῖκα ἐπιβεβουλευμένος, οπως ν ἀποκτείνειεν ἐζήτει και ἀπέκτεινεν, οὐτω γαρ αξιον λέγειν. και τοιαύτην ὁ μεγαλοφρονον κάριος ἐποιη- σατο του προ τον βουλευτὴν πολέμου τὴν πύθεσιν 10 μειρακίου τινος ἔργον πομείνας ἀντεραστὴν πρ0ς ἐρωμένην πειρωμένου παρελθεῖν. 20. δν ἐχρῆν απαντατον ἐν τη πόλει καὶ τοι καταπτύστοις ἀργυροκοπείοις κοπτώμενον αργυρον θλον εἶναι νομίσαι προς τὴν

ἀπ του καταπεφρονηκέναι των τοιούτων και δόξαν εκα ελπίδα. -υν δ' μιν και αὐτος πλεῖστα συγγε- γδεμ ται τοις τον τοιούτων ἐπιστήμοσι καὶ τα μεν ειπε,

τα δε κουσε εγγὐς ἐστηκοτων αἰτον, παρακαλον, χάριν πισχνούμενος ἔξειν, πισχνουμένων ποιήσειν ἐδόμενος. καίτοι καὶ εἰ δικαίως ταοτα ἐκτο, τήν γ' οὐποψίαν χρην φυγεῖν. Ἀαι γαρ εἰ ψευδὴς αὐτη, τύγε μηδε τὴν τοιαύτην εἶναι βέλτιον μηδε ἔχειν ἐρωτὰν μηδένα μήτε τηδε μήτε εν Γαλάταις πύθεν δε R II141

23 Γαλάταις suspectum Γαδάροις Θ

125쪽

LIBANI ORATIO XXVIII 21. Elis oυν καὶ της ἀνοίας ταύτης και προπετείας δε δίκην τον Λάμαχον ποσχεῖν κα των γε περὶ την Αντιπάτραν καὶ τον Κυριακύν, ην δεσμωτη- ριον αλλος δ' αν εἶπε και πληγας, αλ ου τοσαυτας. μὴ γαρ υτύς ποτε τοfτο συγχωρήσαιμι χρη δε οὐδεσε, βασιλεO τοῖτο γαρ τοῖτο στιπιο τὰ βουλευτηριακεκένωκε μάλιστα ἴσως μεν γάρ τι και αλλο, τουτὶ δε διαφερόντως, αἱ πληγαί, και το τω σώματι τοιαυτα πάσχειν, οἷ μηδὲ τὰ κακουργότατα των ἀνδραπόδων.1 διὰ τοOτο πάντες ως εἰπειν πλην βουλευτον γαμοοσικα των βουλευόντων αυτον ἐκδιδόντων ως αν ἀκριβέστερον τέρων τὰς ε τω βουλεύειν ἐπισταμένωνυβρεις. η γὰρ λαβον πληγὰς η προσδοκοσιν εὐτον παραδειγμάτων. 22. και νῖν δυοιν ἀδελφοῖν ὁ μη1 βουλεύων τω βουλεύοντι παρακαθήμενος πεπληγμένον

ἐκεῖνον κρείττων αυτος ων η τοOτο παθεῖν παραμυθεῖται. τί ουν Γει υ ταχεως κἀκεῖνον επὶ τὰ τοὐδεβαδιεῖσθαι οὐδὲ εγγράψειν αυτον εἰς τους ταοτα ου πεισομένους; τῖν συλληψομενων δε εἰς τοOτο ουκε ἀπορήσει καὶ πολλαχο δη της πολεως, ω βασιλεῖ, μετὰ τὰς πληγὰς ἐκείνας τοιαυτι παρὰ τον βουλευ-ύντων τον λίγων λέγεται Λαιρέτω με οἰκια, χαιρόντων δὲ γροί, πωλείσθω μὲν ταοτα πω - αΠ142 λείσθω δε ἐκεῖνα, τ δε τιμ τη τούτων, δενείσθω τις ἐλευθερίαν. 23. οιαοτα μῖν κάριος ἐπολιτεύσατο καὶ τοι-

126쪽

LIBANI ORΑΤIO CONTRA ICARIUM II 57ούτοις μείψατό σου τὴν περ αὐτbν σπουδὴν των πόλεων τον θεμέλιον ποσπάσας. σμεν γαρ ως ἐπὶτων βουλευτηρίων α πόλεις στήκασι, καν ταsταὐφέλρς, οὐδὲν ἔτι το μένον. καὶ δια τοῖτο ἐσθητα λειτουργον ηνπερ ὁ Ῥωμαιος φορεῖ δόντων Ῥωμαίων, οπως μηδεν βριστικον περὶ το σῖμα τ τοιοOτο γίγνηται. ἀλλ' ὁ θαυμάσιος ουτος καταγελα με των λαβόντων, καταγελα δε των δεδωκύτων, ου ἐα δε τηνεσθητα δύνασθαι τοσοOτον πύσον εχε παρὰ τοsνύμου συμβουλεύει δὲ οὐ ρήμασιν, ἀλλ εργω καὶ 16 πληγαῖς φεύγειν με τὰς βουλας, καταφεύγειν δε λέ-

ρωσε.

24 μ υν μοι το Ἐρμείαν μηδε τον Κρατινον

μηδε υστύχιον μηδὲ μελησιππον μηδὲ Λάμαχον μηδε

τον δειν η τον δεῖνα, μη τούτους χυ μύνον δικη- 15σθαι ταῖς πληγαις, ἀλλα πολλὰς πόλεις δια των βουλον ὐπὲρ ν υ με νύμους τίθης, ο ν οὐκ ἀξιοOσι προσέχειν αλλ' ην τι και μικρον τον ἰδίων ἐγκαλε- σωσι, πολὐς ὁ μολυβδος, ὁποῖον δη τι και το νον, ςοσα γε περὶ το κοινον ειχεν αἰτίαν, οὐδεν οὐδαμο εο τοσοOτον. 45. δια τοOτο ἐτεθνήκει μὲν γυνή τις τω

in ras praeuet

127쪽

LIBANU ORATIO XXVIII λόγω και πάλιν εὐθὐς εζη, οἱ δε τοιαοτα ἐξαπατοντες ουδ απο βλεμματος δεισαν. αλλὰ καν κυβιστήσηπρο του ζεύγους ὁ Φερένικος, υταξία και το0το και σωφροσύνη καὶ ουδεὶς δίκηται. ἀλλ' οὐκ εὰν --R II 143 πάδιον τις και Φιλύδημον καί τινας τέρους των ἐν ράδω πολιτευομενων λοιδοροη, λοιδορίατοOτ εστιν, αλλ' ελεγχος. 26. και α κατὰ πύντων

ἐβλασφήμησε Μενέστρατος, ἀνεγινώσκετο καὶ ἐπιστεύετο και ἐκαλειτο πάλιν λ μόλυβδος, ου μην104πληξε καίτοι εἰ μεν ἐπ' ελέγχω παρην, πο οὐκ ἔπληξεν εἰ δε οὐδεὶς ξελήλεγκτο, τί παρην η ναἐλέγξειεν και μην οὐδεν λεγξεν. τοῖτο μεν αν ἐποίησεν, η χάρις δε ἐδύθη, παρακαθημένω οἰκοῖν και αὐτος μῖν των τὰ τοιαυτα χαριζομένων γέγονας.1 27. Βοήθησον, Δ βασιλε0, ται βουλαῖς, βοήθησον, εἴ τινες αρα εἰσί, και νύμους τους περ αὐτον γεγραμμένους μη μάτην εα κεῖσθαι, βεβαίου δε αὐτοψς

ταῖς των παραβαινόντων κολάσεο ι καν ἴτω ποιύς, ἰ σως τις αὐτον εἰς βουλην καταλέξει το ανδρα δεso γ τουτον, εἰ μὴ δύναμαι τοιαυτα ἀδικοῖντα φιλεῖν, ἴσως οὐκ αδικο.

128쪽

His iidem piae cuni cario rem aboni tribus Orationi ni sileeedere iussi relicto eoas atque in oratione XXIII κατὰ των πεφευγότων codiciun optimonini reline wiartanimitae illuni saltem adtingit' υπερ εαυτου δια την προς ντίοχον συνηγορίαν Ῥia iiDanius de intutas Anti- Ocno pistori a Candido Diem Icarius cura annonae prae-Deerat Lillatis teritur simiaimie se ipsum patrocinium illius uxori praestuum defendae Non ost eur de sententia Bongiovannii p. 56 orationenisu Iuliano conscriptam esSe opinati pluaei Dus agam. Nam se ipsa refutat. Venam assecutus est ei statis, cum ad

Vocem αρχω p. 4, 8 Icarius, inquit, mi Coniniuris Syriae fuit A. 384 eryo post ullum annun scripta es haec

Oratio aut illo so, nisi quod nunc ipsum annui natiuiem fuiss0 orrationis iiDabilius milii Videtuae. Nam rati qua p. 75, 4 sq. de Ieain moriuus iudicat magis ad orationsmadescamina XXVI quam ad utrana a posteriorem contra

Iearium XXVII et XXVIII conscriptam 1adrat.')Oratio aute1 non ut quas modo dixi, orporis fini Dusc1rcumscripta mansit, Sed cum multa ad linanti indolom imprimisque iustitiain e deoriam reverentia aptam cognos-1 Ita etiam facile explicatur error in nomae Magistri ecloga Vocum Atticamia quae s. v. ἀρτοπόκος Ρ. 4, 8 sq. locis ex nac oratione libatis veru Λιβάνιος ἐν τῶ κατὰ καρίου praernisu.2 Cf. n. g 22 L I p. 183, 8sq.3 Quod recte Sieversius p. 166 Uservavit; quamNaam P. 203Orationem post annum 38 scriptam esse dixis

129쪽

LIBAN ORATIO XXIXeendam conser ret, etiam in eclogas maiores easdem quidem ad ae oratio Secunda προς τους βαρυν αυτον καλεσαντας recepta est. Itaque ratio iisdem fere codici Dus almae naee continetur Sunt autem ni 20:

p. 41sq. et 69. Liectiones manu secunda in margine positas mini exscripsit Io Salaelion.

6. Vaticanus gri 'a saso. XV fol. 263. Vidsit. I p. 209, 1 et 236. Contuli. 7. Neapolita mas II E 17 asie XIV fol. 192. idot. I p. 211sq.8. Vaticanus II ruinas T 125 saec. XIV fol. 124 Vido . I p. 21 sq. et 236.9. aruerinus II 41 in saeta XV fol. 197. Vido t. I p. 24 sq. 49 236. Contuli. 10. Marcianus 1 . 437 saoc XV lat. 161. Vide t. I p. 213 si et 236. Contuli. 11. Vindo donensis nil gr. XCIII saee XII sol. 11'. id t. I p. 35sq. et 236. Contuli. 12. Vaticanus ruinas gr. 126 II anno 1316 exaratus sol. 346 Vide I p. 216 si et 236. Contuli. 13. Marcianus Appendiei XCI saec. XIV sol. 291 id t. I p. 21 7sq. et 236. Contuli. 14. Monacensis giti 101 Mo saec. XVI sol. 190'. Vide t. I p. 221 sq. et 236. Contuli. 15. Varicanus Orio Donianus gr. 69 saec. XVI XVII sol. 103. Vide t. I p. 222 sq. et 236.16. Mutinensis gri CLXXX saec. XV sol. I. id st. II p. 48 si

130쪽

LIBANU ORATIO DE ANTIOCHI UXORE 61

17. Laurentianiis LVII 20 saee. XV sol. 158. Vido t. I p. 39 sq. et 236.18. Lia urentianus XXXII 13 sasc. XIV fol. 106. I iiis L I p. 227sq. et 236. 19 Laurontianus LiVII 444ase XII Ilay l. 153. Vide t. I p. 24 sq. et 236. Omitio iovis titulo caret,

mit otian cum sine antecedentis προς Πολυκλέα nullo spati intermisso conaeret. Contuli. 20. Parisitius gr. 3016 saec. XV a lat. 165. Vide t. I p. 53 si et 236. Contuli. Hic loque duae distingiuintur codicum familiae Ratio piae inter singulos intorcedat, Esces o stemmate, p. 23T proposito Usque maae uic Didem p. 236 praetatus sum. Codicos L et Pu ad 1dom redus exemplar palam fat

QuoniaIn vero exemplari illo ad lectiones arcnetypi secundas fam1liae recuperi nila facile carere possumus et utermis codsis Laiu summa clini neglegentia exaratus lacunis corruptelisol seatet neote ullo loco noDis succurrit, limam- vi ab apparatu critico exclusi fundamentumque recensionis in solis codicidiis AP BM et Umo posui.

Numenis locomam a Macar 1 Cn Soce pnato a nona a Magistro, Maximo lanu de excerptoriam Satis ma nuSest, sed io primus orationem inscripsRλ κατα των πλε- 1 Quare non soliti Villoisono necd. II 15, sed etiam Reislciae t. praef. p. XXIX imposuit, ut pro inessita oratio

nem a Derent.